-
81 Soluntini
1.sōlus, a, um ( gen. regular. solius; dat. soli; gen. m. soli, Cato ap. Prisc. p. 694 P.; dat. m. SOLO, Inscr. Orell. 2627; f. solae, Plaut. Mil. 4, 2, 28; Ter. Eun. 5, 6, 3), adj. [orig. the same with sollus, q. v.; cf. salus. By Pott referred to sui, Kühn. Zeitschr. 5, 242].I.Lit.A.In gen., alone, only, single, sole (syn.:B.unus, unicus, singularis): quod egomet solus feci, nec quisquam alius affuit,
Plaut. Am. 1, 1, 269:cum omnibus potius quam soli perire voluerunt,
Cic. Cat. 4, 7, 14:cum visum esset utilius solum quam cum altero regnare,
id. Off. 3, 10, 41:licebit eum solus ames,
id. Att. 6, 3, 7:tot mea Solius solliciti sint causa, ut, etc.,
Ter. Heaut. 1, 1, 77:nec mihi soli versantur ante oculos... sed, etc.,
Cic. Lael. 27, 102:non sibi se soli natum meminerit,
id. Fin. 2, 14, 45 fin.:extra Peloponnesum Aenianes, etc.... soli absunt a mari,
id. Rep. 2, 4, 8:quae sola divina sunt,
id. Tusc. 1, 27, 66:ita sola errare videbar,
Enn. Ann. 1, 45; cf. Plaut. Am. 1, 1, 2:Africanum solitum esse dicere, se numquam minus solum esse, quam cum solus esset,
Cic. Rep. 1, 17, 27:rem narrabit sola soli,
Ter. Hec. 3, 2, 15; 4, 1, 42; id. Eun. 3, 5, 31; Cato ap. Prisc. p. 694 P.:de viginti Restabam solus,
Ov. M. 3, 688:solus ex plurimis servis,
Plaut. Most. 4, 1, 23:solus ex toto illo collegio,
Cic. Prov. Cons. 8, 18:Stoici soli ex omnibus,
id. de Or. 3, 18, 65:tu ex omnibus,
id. Fam. 2, 17, 6:ego meorum solus sum meus,
Ter. Phorm. 4, 1, 21:coturnices solae animalium,
Plin. 10, 23, 33, § 69:solus inter omnes,
Mart. 4, 2, 1:quae (actio) sola per se ipsa quanta sit, histrionum ars declarat,
Cic. de Or. 1, 5, 18; so,per se,
id. Top. 15, 59; Liv. 1, 49; 10, 1 al.—With subj. inf.:nam solum habere velle summa dementia est,
Cic. Tusc. 4, 26, 56.—Strengthened by unus: Ch. Quid, duasne is uxores habet? So. Obsecro:unam ille quidem hanc solam,
Ter. Phorm. 5, 1, 27:solum unum hoc vitium affert senectus hominibus,
id. Ad. 5, 3, 47:furta praetoris quae essent HS. duodecies, ex uno oppido solo exportata sunt,
Cic. Verr. 2, 2, 75, § 185:unam solam scitote esse civitatem, quae, etc.,
id. ib. 2, 2, 5, §13: te unum solum suum depeculatorem venisse,
id. Pis. 40, 96.—With other numerals (freq. and class.), Plaut. Bacch. 4, 9, 51; Cic. Ac. 2, 45, 138; id. Att. 2, 1, 5; id. Phil. 11, 8, 18; id. Verr. 2, 2, 74, § 182: Ge. Quantum tibi opus est argenti? Ph. Solae triginta minae, Ter. Phorm. 3, 3, 24; Caes. B. G. 1, 40:qui solos novem menses Asiae praefuit,
Cic. Att. 5, 17, 5; Liv. 1, 55, 8; 6, 36, 8; 37, 23, 10; and Suet. Aug. 97. —In voc.: felix lectule talibus sole amoribus, Attic. ap. Prisc. p. 673 P.—In partic., alone, lonely, solitary, forsaken, deserted; without relatives, friends, etc. (rare;II.syn. solitarius): sola sum: habeo hic neminem, Neque amicum neque cognatum,
Ter. Eun. 1, 2, 67; cf. id. Ad. 3, 1, 4; id. And. 2, 3, 7:solus atque omnium honestarum rerum egens,
Sall. J. 14, 17; id. H. 3, 61, 3 Dietsch:gaudet me vacuo solam tabescere lecto,
Prop. 3, 5 (4, 6), 23.—Transf., of places, lonely, solitary, unfrequented, desert, = desertus (class.):A.hic solis locis composita sum, Hic saxa sunt, hic mare sonat, nec quisquam Homo mihi obviam venit,
Plaut. Rud. 1, 3, 22; cf.:cum in locis solis moestus errares,
Cic. Div. 1, 28, 59:loca,
Lucr. 6, 396; Cic. Fragm. ap. Quint. 5, 13, 28; Nep. Eum. 8, 6 (for which shortly before: loca deserta); Sall. J. 103, 1:locus,
Plaut. Aul. 4, 6, 7; Ter. And. 2, 4, 3:terrae,
Plaut. Rud. 1, 4, 8; id. Most. 4, 3, 3; Ter. Phorm. 5, 7 (8), 86:Libyae agri,
Verg. G. 3, 249:insula,
Cat. 64, 184:in harena,
id. 64, 57:solā sub rupe,
Verg. E. 10, 14; Cat. 64, 154:in monte,
Tib. 1, 2, 72 (Müll. solito) et saep.—Hence, adv.: sōlum, alone, only, merely, barely.Affirmatively (rare but class.; syn. tantum, but never with numerals, except unus; cf.2.solus, A. supra): de re unā solum dissident, de ceteris mirifice congruunt. Ain' tandem? unā de re solum est dissensio?
Cic. Leg. 1, 20, 53: nos nuntiationem solum habemus:consules etiam spectionem,
id. Phil. 2, 32, 81; id. Or. 48, 160:quasi vero atrā bili solum mens ac non saepe vel iracundia graviore vel timore moveatur,
id. Tusc. 3, 5, 11:quae hominum solum auribus judicantur,
id. N. D. 2, 58, 146:quasi vero perpetua oratio rhetorum solum, non etiam philosophorum sit,
id. Fin. 2, 6, 17.—Strengthened by modo, and joined with it in one word, sōlummŏdo (only late Lat., for the true reading, Plin. 34, 8, 19, § 92, is unam tantum, Jan. Detlef.;B.whereas tantummodo is class.): de exercitore solummodo Praetor sentit,
Dig. 4, 9, 1, § 2:pretii solummodo fieri aestimationem,
ib. 9, 2, 23, § 1; 11, 5, 1, § 3; 28, 5, 1, § 1; Quint. Decl. 247; Tert. Res. Carn. 26; Hier. Ep. 12.—Negatively: non solum, nec (neque) solum... sed (verum) etiam (et), etc., not only ( not merely, not barely)... but also, etc. (class. and freq.):2.non solum publicas, sed etiam privatas injurias ultus est,
Caes. B. G. 1, 12 fin.:urbes non solum multis periculis oppositae, sed etiam caecis,
Cic. Rep. 2, 3, 6:importantur non merces solum adventiciae, sed etiam mores,
id. ib. 2, 4, 7:neque solum fictum, sed etiam imperite absurdeque fictum,
id. ib. 2, 15, 28:te non solum naturā et moribus, verum etiam studio et doctrinā esse sapientem,
id. Lael. 2, 6:non nobis solum nati sumus,
id. Off. 1, 7, 22:ut sapiens solum contentus possit vivere,
id. Fin. 1, 13, 44 Madv. ad loc.:bestiae sibi solum natae sunt,
id. ib. 3, 19, 63:nec vero solum hanc libidinem laudant,
id. Tusc. 4, 19, 44:servavit ab omni Non solum facto verum opprobrio quoque turpi,
Hor. S. 1, 6, 84:non enim jus illud solum superbius populo, sed violentius videri necesse erat,
Cic. Leg. 3, 7, 17; id. Cat. 3, 10, 24:non solum ortum novum populum, sed adultum jam, etc.,
id. Rep. 2, 11, 21:quibus opibus ac nervis non solum ad minuendam gratiam, sed paene ad perniciem suam uteretur,
Caes. B. G. 1, 20:quae non solum facta esse, sed ne fieri quidem potuisse cernimus,
Cic. Rep. 2, 15, 28:bene meriti de rebus communibus, ut genere etiam putarentur non solum ingenio esse divino,
id. ib. 2, 2, 4:neque solum civis, set cujusmodi genus hominum,
Sall. C. 39, 6; v. non and sed.Sŏlūs, untis, f., = Solous, a town on the northern coast of Sicily, now Castello di Solanto, Plin. 3, 8, 14, § 90.—Hence, Sŏ-luntīni, ōrum, m., the inhabitants of Solus, Cic. Verr. 2, 3, 43, § 103; sing., id. ib. 2, 2, 42, § 102.3.sŏlus, ūs, m., v. solum init. -
82 Solus
1.sōlus, a, um ( gen. regular. solius; dat. soli; gen. m. soli, Cato ap. Prisc. p. 694 P.; dat. m. SOLO, Inscr. Orell. 2627; f. solae, Plaut. Mil. 4, 2, 28; Ter. Eun. 5, 6, 3), adj. [orig. the same with sollus, q. v.; cf. salus. By Pott referred to sui, Kühn. Zeitschr. 5, 242].I.Lit.A.In gen., alone, only, single, sole (syn.:B.unus, unicus, singularis): quod egomet solus feci, nec quisquam alius affuit,
Plaut. Am. 1, 1, 269:cum omnibus potius quam soli perire voluerunt,
Cic. Cat. 4, 7, 14:cum visum esset utilius solum quam cum altero regnare,
id. Off. 3, 10, 41:licebit eum solus ames,
id. Att. 6, 3, 7:tot mea Solius solliciti sint causa, ut, etc.,
Ter. Heaut. 1, 1, 77:nec mihi soli versantur ante oculos... sed, etc.,
Cic. Lael. 27, 102:non sibi se soli natum meminerit,
id. Fin. 2, 14, 45 fin.:extra Peloponnesum Aenianes, etc.... soli absunt a mari,
id. Rep. 2, 4, 8:quae sola divina sunt,
id. Tusc. 1, 27, 66:ita sola errare videbar,
Enn. Ann. 1, 45; cf. Plaut. Am. 1, 1, 2:Africanum solitum esse dicere, se numquam minus solum esse, quam cum solus esset,
Cic. Rep. 1, 17, 27:rem narrabit sola soli,
Ter. Hec. 3, 2, 15; 4, 1, 42; id. Eun. 3, 5, 31; Cato ap. Prisc. p. 694 P.:de viginti Restabam solus,
Ov. M. 3, 688:solus ex plurimis servis,
Plaut. Most. 4, 1, 23:solus ex toto illo collegio,
Cic. Prov. Cons. 8, 18:Stoici soli ex omnibus,
id. de Or. 3, 18, 65:tu ex omnibus,
id. Fam. 2, 17, 6:ego meorum solus sum meus,
Ter. Phorm. 4, 1, 21:coturnices solae animalium,
Plin. 10, 23, 33, § 69:solus inter omnes,
Mart. 4, 2, 1:quae (actio) sola per se ipsa quanta sit, histrionum ars declarat,
Cic. de Or. 1, 5, 18; so,per se,
id. Top. 15, 59; Liv. 1, 49; 10, 1 al.—With subj. inf.:nam solum habere velle summa dementia est,
Cic. Tusc. 4, 26, 56.—Strengthened by unus: Ch. Quid, duasne is uxores habet? So. Obsecro:unam ille quidem hanc solam,
Ter. Phorm. 5, 1, 27:solum unum hoc vitium affert senectus hominibus,
id. Ad. 5, 3, 47:furta praetoris quae essent HS. duodecies, ex uno oppido solo exportata sunt,
Cic. Verr. 2, 2, 75, § 185:unam solam scitote esse civitatem, quae, etc.,
id. ib. 2, 2, 5, §13: te unum solum suum depeculatorem venisse,
id. Pis. 40, 96.—With other numerals (freq. and class.), Plaut. Bacch. 4, 9, 51; Cic. Ac. 2, 45, 138; id. Att. 2, 1, 5; id. Phil. 11, 8, 18; id. Verr. 2, 2, 74, § 182: Ge. Quantum tibi opus est argenti? Ph. Solae triginta minae, Ter. Phorm. 3, 3, 24; Caes. B. G. 1, 40:qui solos novem menses Asiae praefuit,
Cic. Att. 5, 17, 5; Liv. 1, 55, 8; 6, 36, 8; 37, 23, 10; and Suet. Aug. 97. —In voc.: felix lectule talibus sole amoribus, Attic. ap. Prisc. p. 673 P.—In partic., alone, lonely, solitary, forsaken, deserted; without relatives, friends, etc. (rare;II.syn. solitarius): sola sum: habeo hic neminem, Neque amicum neque cognatum,
Ter. Eun. 1, 2, 67; cf. id. Ad. 3, 1, 4; id. And. 2, 3, 7:solus atque omnium honestarum rerum egens,
Sall. J. 14, 17; id. H. 3, 61, 3 Dietsch:gaudet me vacuo solam tabescere lecto,
Prop. 3, 5 (4, 6), 23.—Transf., of places, lonely, solitary, unfrequented, desert, = desertus (class.):A.hic solis locis composita sum, Hic saxa sunt, hic mare sonat, nec quisquam Homo mihi obviam venit,
Plaut. Rud. 1, 3, 22; cf.:cum in locis solis moestus errares,
Cic. Div. 1, 28, 59:loca,
Lucr. 6, 396; Cic. Fragm. ap. Quint. 5, 13, 28; Nep. Eum. 8, 6 (for which shortly before: loca deserta); Sall. J. 103, 1:locus,
Plaut. Aul. 4, 6, 7; Ter. And. 2, 4, 3:terrae,
Plaut. Rud. 1, 4, 8; id. Most. 4, 3, 3; Ter. Phorm. 5, 7 (8), 86:Libyae agri,
Verg. G. 3, 249:insula,
Cat. 64, 184:in harena,
id. 64, 57:solā sub rupe,
Verg. E. 10, 14; Cat. 64, 154:in monte,
Tib. 1, 2, 72 (Müll. solito) et saep.—Hence, adv.: sōlum, alone, only, merely, barely.Affirmatively (rare but class.; syn. tantum, but never with numerals, except unus; cf.2.solus, A. supra): de re unā solum dissident, de ceteris mirifice congruunt. Ain' tandem? unā de re solum est dissensio?
Cic. Leg. 1, 20, 53: nos nuntiationem solum habemus:consules etiam spectionem,
id. Phil. 2, 32, 81; id. Or. 48, 160:quasi vero atrā bili solum mens ac non saepe vel iracundia graviore vel timore moveatur,
id. Tusc. 3, 5, 11:quae hominum solum auribus judicantur,
id. N. D. 2, 58, 146:quasi vero perpetua oratio rhetorum solum, non etiam philosophorum sit,
id. Fin. 2, 6, 17.—Strengthened by modo, and joined with it in one word, sōlummŏdo (only late Lat., for the true reading, Plin. 34, 8, 19, § 92, is unam tantum, Jan. Detlef.;B.whereas tantummodo is class.): de exercitore solummodo Praetor sentit,
Dig. 4, 9, 1, § 2:pretii solummodo fieri aestimationem,
ib. 9, 2, 23, § 1; 11, 5, 1, § 3; 28, 5, 1, § 1; Quint. Decl. 247; Tert. Res. Carn. 26; Hier. Ep. 12.—Negatively: non solum, nec (neque) solum... sed (verum) etiam (et), etc., not only ( not merely, not barely)... but also, etc. (class. and freq.):2.non solum publicas, sed etiam privatas injurias ultus est,
Caes. B. G. 1, 12 fin.:urbes non solum multis periculis oppositae, sed etiam caecis,
Cic. Rep. 2, 3, 6:importantur non merces solum adventiciae, sed etiam mores,
id. ib. 2, 4, 7:neque solum fictum, sed etiam imperite absurdeque fictum,
id. ib. 2, 15, 28:te non solum naturā et moribus, verum etiam studio et doctrinā esse sapientem,
id. Lael. 2, 6:non nobis solum nati sumus,
id. Off. 1, 7, 22:ut sapiens solum contentus possit vivere,
id. Fin. 1, 13, 44 Madv. ad loc.:bestiae sibi solum natae sunt,
id. ib. 3, 19, 63:nec vero solum hanc libidinem laudant,
id. Tusc. 4, 19, 44:servavit ab omni Non solum facto verum opprobrio quoque turpi,
Hor. S. 1, 6, 84:non enim jus illud solum superbius populo, sed violentius videri necesse erat,
Cic. Leg. 3, 7, 17; id. Cat. 3, 10, 24:non solum ortum novum populum, sed adultum jam, etc.,
id. Rep. 2, 11, 21:quibus opibus ac nervis non solum ad minuendam gratiam, sed paene ad perniciem suam uteretur,
Caes. B. G. 1, 20:quae non solum facta esse, sed ne fieri quidem potuisse cernimus,
Cic. Rep. 2, 15, 28:bene meriti de rebus communibus, ut genere etiam putarentur non solum ingenio esse divino,
id. ib. 2, 2, 4:neque solum civis, set cujusmodi genus hominum,
Sall. C. 39, 6; v. non and sed.Sŏlūs, untis, f., = Solous, a town on the northern coast of Sicily, now Castello di Solanto, Plin. 3, 8, 14, § 90.—Hence, Sŏ-luntīni, ōrum, m., the inhabitants of Solus, Cic. Verr. 2, 3, 43, § 103; sing., id. ib. 2, 2, 42, § 102.3.sŏlus, ūs, m., v. solum init. -
83 solus
1.sōlus, a, um ( gen. regular. solius; dat. soli; gen. m. soli, Cato ap. Prisc. p. 694 P.; dat. m. SOLO, Inscr. Orell. 2627; f. solae, Plaut. Mil. 4, 2, 28; Ter. Eun. 5, 6, 3), adj. [orig. the same with sollus, q. v.; cf. salus. By Pott referred to sui, Kühn. Zeitschr. 5, 242].I.Lit.A.In gen., alone, only, single, sole (syn.:B.unus, unicus, singularis): quod egomet solus feci, nec quisquam alius affuit,
Plaut. Am. 1, 1, 269:cum omnibus potius quam soli perire voluerunt,
Cic. Cat. 4, 7, 14:cum visum esset utilius solum quam cum altero regnare,
id. Off. 3, 10, 41:licebit eum solus ames,
id. Att. 6, 3, 7:tot mea Solius solliciti sint causa, ut, etc.,
Ter. Heaut. 1, 1, 77:nec mihi soli versantur ante oculos... sed, etc.,
Cic. Lael. 27, 102:non sibi se soli natum meminerit,
id. Fin. 2, 14, 45 fin.:extra Peloponnesum Aenianes, etc.... soli absunt a mari,
id. Rep. 2, 4, 8:quae sola divina sunt,
id. Tusc. 1, 27, 66:ita sola errare videbar,
Enn. Ann. 1, 45; cf. Plaut. Am. 1, 1, 2:Africanum solitum esse dicere, se numquam minus solum esse, quam cum solus esset,
Cic. Rep. 1, 17, 27:rem narrabit sola soli,
Ter. Hec. 3, 2, 15; 4, 1, 42; id. Eun. 3, 5, 31; Cato ap. Prisc. p. 694 P.:de viginti Restabam solus,
Ov. M. 3, 688:solus ex plurimis servis,
Plaut. Most. 4, 1, 23:solus ex toto illo collegio,
Cic. Prov. Cons. 8, 18:Stoici soli ex omnibus,
id. de Or. 3, 18, 65:tu ex omnibus,
id. Fam. 2, 17, 6:ego meorum solus sum meus,
Ter. Phorm. 4, 1, 21:coturnices solae animalium,
Plin. 10, 23, 33, § 69:solus inter omnes,
Mart. 4, 2, 1:quae (actio) sola per se ipsa quanta sit, histrionum ars declarat,
Cic. de Or. 1, 5, 18; so,per se,
id. Top. 15, 59; Liv. 1, 49; 10, 1 al.—With subj. inf.:nam solum habere velle summa dementia est,
Cic. Tusc. 4, 26, 56.—Strengthened by unus: Ch. Quid, duasne is uxores habet? So. Obsecro:unam ille quidem hanc solam,
Ter. Phorm. 5, 1, 27:solum unum hoc vitium affert senectus hominibus,
id. Ad. 5, 3, 47:furta praetoris quae essent HS. duodecies, ex uno oppido solo exportata sunt,
Cic. Verr. 2, 2, 75, § 185:unam solam scitote esse civitatem, quae, etc.,
id. ib. 2, 2, 5, §13: te unum solum suum depeculatorem venisse,
id. Pis. 40, 96.—With other numerals (freq. and class.), Plaut. Bacch. 4, 9, 51; Cic. Ac. 2, 45, 138; id. Att. 2, 1, 5; id. Phil. 11, 8, 18; id. Verr. 2, 2, 74, § 182: Ge. Quantum tibi opus est argenti? Ph. Solae triginta minae, Ter. Phorm. 3, 3, 24; Caes. B. G. 1, 40:qui solos novem menses Asiae praefuit,
Cic. Att. 5, 17, 5; Liv. 1, 55, 8; 6, 36, 8; 37, 23, 10; and Suet. Aug. 97. —In voc.: felix lectule talibus sole amoribus, Attic. ap. Prisc. p. 673 P.—In partic., alone, lonely, solitary, forsaken, deserted; without relatives, friends, etc. (rare;II.syn. solitarius): sola sum: habeo hic neminem, Neque amicum neque cognatum,
Ter. Eun. 1, 2, 67; cf. id. Ad. 3, 1, 4; id. And. 2, 3, 7:solus atque omnium honestarum rerum egens,
Sall. J. 14, 17; id. H. 3, 61, 3 Dietsch:gaudet me vacuo solam tabescere lecto,
Prop. 3, 5 (4, 6), 23.—Transf., of places, lonely, solitary, unfrequented, desert, = desertus (class.):A.hic solis locis composita sum, Hic saxa sunt, hic mare sonat, nec quisquam Homo mihi obviam venit,
Plaut. Rud. 1, 3, 22; cf.:cum in locis solis moestus errares,
Cic. Div. 1, 28, 59:loca,
Lucr. 6, 396; Cic. Fragm. ap. Quint. 5, 13, 28; Nep. Eum. 8, 6 (for which shortly before: loca deserta); Sall. J. 103, 1:locus,
Plaut. Aul. 4, 6, 7; Ter. And. 2, 4, 3:terrae,
Plaut. Rud. 1, 4, 8; id. Most. 4, 3, 3; Ter. Phorm. 5, 7 (8), 86:Libyae agri,
Verg. G. 3, 249:insula,
Cat. 64, 184:in harena,
id. 64, 57:solā sub rupe,
Verg. E. 10, 14; Cat. 64, 154:in monte,
Tib. 1, 2, 72 (Müll. solito) et saep.—Hence, adv.: sōlum, alone, only, merely, barely.Affirmatively (rare but class.; syn. tantum, but never with numerals, except unus; cf.2.solus, A. supra): de re unā solum dissident, de ceteris mirifice congruunt. Ain' tandem? unā de re solum est dissensio?
Cic. Leg. 1, 20, 53: nos nuntiationem solum habemus:consules etiam spectionem,
id. Phil. 2, 32, 81; id. Or. 48, 160:quasi vero atrā bili solum mens ac non saepe vel iracundia graviore vel timore moveatur,
id. Tusc. 3, 5, 11:quae hominum solum auribus judicantur,
id. N. D. 2, 58, 146:quasi vero perpetua oratio rhetorum solum, non etiam philosophorum sit,
id. Fin. 2, 6, 17.—Strengthened by modo, and joined with it in one word, sōlummŏdo (only late Lat., for the true reading, Plin. 34, 8, 19, § 92, is unam tantum, Jan. Detlef.;B.whereas tantummodo is class.): de exercitore solummodo Praetor sentit,
Dig. 4, 9, 1, § 2:pretii solummodo fieri aestimationem,
ib. 9, 2, 23, § 1; 11, 5, 1, § 3; 28, 5, 1, § 1; Quint. Decl. 247; Tert. Res. Carn. 26; Hier. Ep. 12.—Negatively: non solum, nec (neque) solum... sed (verum) etiam (et), etc., not only ( not merely, not barely)... but also, etc. (class. and freq.):2.non solum publicas, sed etiam privatas injurias ultus est,
Caes. B. G. 1, 12 fin.:urbes non solum multis periculis oppositae, sed etiam caecis,
Cic. Rep. 2, 3, 6:importantur non merces solum adventiciae, sed etiam mores,
id. ib. 2, 4, 7:neque solum fictum, sed etiam imperite absurdeque fictum,
id. ib. 2, 15, 28:te non solum naturā et moribus, verum etiam studio et doctrinā esse sapientem,
id. Lael. 2, 6:non nobis solum nati sumus,
id. Off. 1, 7, 22:ut sapiens solum contentus possit vivere,
id. Fin. 1, 13, 44 Madv. ad loc.:bestiae sibi solum natae sunt,
id. ib. 3, 19, 63:nec vero solum hanc libidinem laudant,
id. Tusc. 4, 19, 44:servavit ab omni Non solum facto verum opprobrio quoque turpi,
Hor. S. 1, 6, 84:non enim jus illud solum superbius populo, sed violentius videri necesse erat,
Cic. Leg. 3, 7, 17; id. Cat. 3, 10, 24:non solum ortum novum populum, sed adultum jam, etc.,
id. Rep. 2, 11, 21:quibus opibus ac nervis non solum ad minuendam gratiam, sed paene ad perniciem suam uteretur,
Caes. B. G. 1, 20:quae non solum facta esse, sed ne fieri quidem potuisse cernimus,
Cic. Rep. 2, 15, 28:bene meriti de rebus communibus, ut genere etiam putarentur non solum ingenio esse divino,
id. ib. 2, 2, 4:neque solum civis, set cujusmodi genus hominum,
Sall. C. 39, 6; v. non and sed.Sŏlūs, untis, f., = Solous, a town on the northern coast of Sicily, now Castello di Solanto, Plin. 3, 8, 14, § 90.—Hence, Sŏ-luntīni, ōrum, m., the inhabitants of Solus, Cic. Verr. 2, 3, 43, § 103; sing., id. ib. 2, 2, 42, § 102.3.sŏlus, ūs, m., v. solum init. -
84 sono
sŏno, ŭi, ĭtum, 1 (ante-class. collat. form acc. to the 3d conj., sonit, Enn. and Att. ap. Non. 504, 32 sq.; sonunt, Enn. and Att. ib. 505, 11 sq.; Enn. ap. Prisc. p. 863 P.; inf. sonĕre, Att. ap. Non. 505; Lucr. 3, 156; part. fut. sonaturum, Hor. S. 1, 4, 44; perf. sonaverint, Tert. ad Scap. 3; gen. plur. sonantum, Cat. 34, 12), v. n. and a. [Sanscr. svan-, to sound; cf. O. H. Germ. svana; Engl. swan].I.Neutr., to make a noise, to sound, resound: aes sonit, the trumpet sounds, Enn. ap. Non. 504, 33 (Trag. v. 213 Vahl.):II.plectra,
Prop. 4 (5), 7, 62: tympana, * Caes. B. C. 3, 105, 4 et saep.:cujanam vox prope me sonat?
Plaut. Bacch. 4, 9, 55; id. Ps. 2, 4, 11; id. Rud. 1, 4, 10; id. Trin. 1, 2, 7:hic mare sonat,
id. Rud. 1, 3, 23; cf.:mare, silvae Aquilone,
Hor. Epod. 13, 3: omne sonabat arbustum fremitu silvaï [p. 1730] frondosaï, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 196 Vahl.):clamore viri, stridore rudentes,
Ov. M. 11, 495:omnia passim mulierum puerorumque... ploratibus,
Liv. 29, 17 et saep.:(hirundo) circum Stagna sonat,
Verg. A. 12, 477; cf. Mart. 14, 223:saeva sonare Verbera,
Verg. A. 6, 557:classica sonant,
id. ib. 7, 637:displosa sonat vesica,
Hor. S. 1, 8, 46:fletus rixaeque sonant,
Tib. 2, 4, 37:natura fert, ut extrema ex alterā parte graviter, ex alterā autem acute sonent,
Cic. Rep. 6, 18, 18: dicta non sonant, do not chink (i. e. are not money), Plaut. Ps. 1, 3, 74.— Impers. pass.:jubet tibias agere: sonatur,
App. M. 5, p. 165.—Act., to sound, utter, give utterance to, speak, call, cry out, sing, pour forth (syn.:edo, eloquor, cano): homines inconditis vocibus inchoatum quiddam et confusum sonantes,
uttering, pronouncing, Cic. Rep. 3, 2, 3:sonare subagreste quiddam,
to speak, id. Brut. 74, 259:pingue quiddam,
id. Arch. 10, 26; cf.:(Sibylla) nec mortale sonans,
Verg. A. 6, 50:illa sonat raucum,
Ov. A. A. 3, 289; cf.:nec vox hominem sonat,
does not sound like that of a human being, Verg. A. 1, 328:tale sonat populus,
calls, cries out, Ov. M. 15, 606:exululatque Evoeque sonat,
id. ib. 6, 597; 4, 523: atavos et avorum antiqua sonans Nomina, boasting of, vaunting (syn.:crepans, jactans),
Verg. A. 12, 529; cf.:sonant te voce minores,
Sil. 2, 491: ut haec duo (honestas et utilitas) verbo inter se discrepare, re unum sonare videantur, to signify (syn.:significare, indicare),
Cic. Off. 3, 21, 83; cf.:quā deterius nec Ille sonat,
Juv. 3, 91:Epicurum non intellegere interdum, quid sonet haec vox voluptatis, id est, quae res huic voci subiciatur,
Cic. Fin. 2, 2, 6:furem sonuere juvenci,
i. e. they betrayed him by their lowings, Prop. 4 (5), 9, 13:Pythius in longā carmina veste sonat,
sings, pours forth, accompanies on the lyre, id. 2, 31 (3, 29), 16; cf.:sonante mixtum tibiis carmen lyra,
Hor. Epod. 9, 5:te sonantem... dura fugae mala,
id. C. 2, 13, 26: te carmina nostra sonabunt, shall sing of, i. e. shall celebrate, praise, extol, Ov. M. 10, 205; so,Germanas acies, Daca proelia,
Stat. S. 4, 2, 66:acta viri laudesque,
Nemes. Ecl. 1, 26.— Pass.:sive mendaci lyrā Voles sonari,
Hor. Epod. 17, 40; cf.:magno nobis ore sonandus eris,
Ov. A. A. 1, 206.—Hence, sŏ-nans, antis, P. a., noisy, sounding, sonorous (very rare):meatus animae gravior et sonantior,
Plin. Ep. 6, 16, 13:quod est sonantius et elatius,
id. ib. 7, 12, 4. -
85 sordidus
I.Lit. (syn.: squalidus, obscenus): vestem squalam et sordidam, Enn. ap. Non. 504, 6 (Trag. v. 370 Vahl.):B.amictus,
Verg. A. 6, 301; cf.:sordidior toga,
Mart. 1, 104, 5:mappa,
Hor. Ep. 1, 5, 22; Mart. 7, 20, 8:lana,
Ov. A. A. 3, 222:fumus,
Hor. C. 4, 11, 11:at pol nitent, haud sordidae videntur ambae,
Plaut. Bacch. 5, 2, 6:servolicolae,
id. Poen. 1, 2, 55:nati,
Hor. C. 2, 18, 28; cf.:magnos duces Non indecoro pulvere sordidos,
id. ib. 2, 1, 22:puer sordidissimus dentibus,
Petr. 64, 6 et saep.—Esp.:sordido in loco sedere,
Val. Max. 9, 13, 2.— Transf., of mourners, clad in mourning, Cic. Mur. 40, 86.— Poet.:Auctumnus calcatis sordidus uvis,
Ov. M. 2, 29; id. F. 4, 897;Col. poët. 10, 44: terga suis,
sooty, dingy, Ov. M. 8, 648.—Prov.: saepe est etiam sub palliolo sordido sapientia, wisdom is often hid under a ragged cloak, Caecil. ap. Cic. Tusc. 3, 23, 56.—Transf., low, base, mean, as to birth, rank, or condition; poor, humble, small, paltry (syn.:II. A.illiberalis, infimus): causam commisisse homini egenti, sordido, sine honore, sme censu,
Cic. Fl. 22, 52; id. Att. 8, 4, 2; id. Leg. 3, 16, 35; Hor. C. 1, 28, 14.— Sup.:sordidissimus quisque,
Liv. 1, 47, 11:familiae sordidissima pars,
Petr. 132, 3; cf.:loco non humili solum sed etiam sordido ortus,
Liv. 22, 25, 18:a sordidis initiis ad summa crevere,
Just. 2, 6, 2:sordidum et obscurum Macedonum nomen,
id. 6, 9, 7:genus alicujus,
id. 22, 1, 1:panis,
Plaut. As. 1, 2, 16; Sen. Ep. 18, 5:villula,
Cic. Att. 12, 27, 1; cf.tecta,
Luc. 4, 396:sedes,
id. 5, 9:lar villae,
Mart. 12, 57, 2:rura (with humiles casae),
Verg. E. 2, 28:aratra,
Claud. IV. Cons. Hon. 414;hence also, otia, i. e. ruris,
Mart. 1, 56, 4 —In gen., Cic. Phil. 1, 8, 20:B.iste omnium turpissimus et sordidissimus,
id. Att. 9, 9, 3:multo homo sordidissimus,
id. Scaur. 2, § 23:homo furiosus ac sordidus,
id. Q. Fr. 1, 1, 6, § 19:nec minus laetabor, cum te semper sordidum, quam si paulisper sordidatum viderem,
id. Pis. 41, 99:illiberales et sordidi quaestus mercenariorum omnium, quorum operae, non quorum artes emuntur... Sordidi etiam putandi, qui mercantur a mercatoribus, quod statim vendant, etc.... Opifices omnes in sordidā arte versantur, etc.... mercatura autem, si tenuis est, sordida putanda est, etc.,
id. Off. 1, 42, 150:lucrum,
Quint. 1, 2, 16 sq.; cf.: sordidissima ratio et inquinatissima, Cic. Off. 2, 6, 21:qui (oratores) ne sordidiores quidem (artis) repudiarint (opp. praeclarissimas),
id. de Or. 3, 32, 128:virtus repulsae nescia sordidae,
Hor. C. 3, 2, 17:adulterium,
Liv. 1, 58:nomen,
Quint. 8, 3, 21:verba,
id. 8, 3, 17; 8, 3, 49; 2, 5, 10:multa,
id. 2, 12, 7:omnia, id 10, 1, 9: homines nullā re bonā dignos, cum quibus comparari sordidum, confligere autem miserum et periculosum sit,
Cic. Rep. 1, 5, 9; id. Off. 2, 14, 50; cf.:qui pecuniam praeferre amicitiae sordidum existiment,
id. Lael. 17, 63.—In partic., mean, niggardly, penurious, sordid (cf. parcus):1.ita sordidus, ut se Non umquam servo melius vestiret,
Hor. S. 1, 1, 96; 1, 1, 65; 1, 2, 10; 2, 3, 164; Quint. 5, 13, 26; Plin. Ep. 2, 6, 1 (opp. sumptuosus):perjurium,
Phaedr. 4, 19, 23:cupido,
Hor. C. 2, 16, 16; cf. Cic. Off. 1, 42, 150 supra.—Hence, adv.: sordĭdē.Lit., dirtily, foully:2. 3.per plateas tractus est sordidissime,
through the deepest mire, Lampr. Heliog. 33 med. —Trop.a.Vulgarly, unbecomingly, poorly:b.loquitur laute et minime sordide,
Plaut. Mil. 4, 2, 11:dicere,
Cic. de Or. 2, 83, 339:contionari,
id. Att. 15, 2, 2:declamare (opp. splendide atque ornate),
Suet. Rhet. 6; Gell. 15, 4, 3.—Meanly, stingily, penuriously, sordidly:nimis illum sordide Simonidi dixisse, se dimidium ejus ei, quod pactus esset, pro illo carmine daturum,
Cic. de Or. 2, 86, 352:facere aliquid (opp. largissime),
Suet. Dom. 9:gerere proconsulatum,
Plin. Ep. 3, 9, 2. -
86 stimulo
stĭmŭlo, āvi, ātum, 1, v. a. [id.], to prick with a goad, to prick or goad on, to urge on (syn. pungo).I.Lit. (post-Aug. and rare):II.quadrijugos flagello,
Sil. 4, 439:equos calcaribus,
Val. Max. 3, 2, 9; for which, poet. transf.:turbatos currus,
Luc. 7, 570; Sil. 16, 367:aries stimulatus,
Col. 7, 3, 5.—Trop., to goad, torment, vex, trouble, disquiet, disturb (class. and freq.;B.syn. agito): jactor, crucior, agitor, stimulor, vorsor in amoris rota miser,
Plaut. Cist. 2, 1, 4:hunc sibi ex animo scrupulum, qui se dies noctesque stimulat ac pungit, ut evellatis, postulat,
Cic. Rosc. Am. 2, 6:larvae stimulant virum,
Plaut. Capt. 3, 4, 66:te conscientiae stimulant maleficiorum tuorum,
Cic. Par. 2, 18:me nunc et congressus hujus (Caesaris) stimulat,
id. Att. 9, 15, 2:me haec solitudo minus stimulat quam ista celebritas,
id. ib. 12, 13, 1:consulem cura de minore filio stimulabat,
Liv. 44, 44:stimulatus furenti rabie,
Cat. 63, 4:curis animum stimulantibus,
Claud. in Ruf. 2, 326.—In gen., to rouse up, set in motion; to spur on, incite, stimulate to any action (syn. cieo, excio).(α).With simple acc.:(β).Phrygio stimulat numero cava tibia mentes,
Lucr. 2, 620:aliquem,
Liv. 3, 68, 10:avita gloria animum stimulabat,
id. 1, 22, 2:irā stimulante animos,
id. 1, 12, 1; 30, 11:cupido animum stimulabat,
Curt. 4, 7, 8; 6, 5, 19:stimulata pellicis irā,
Ov. M. 4, 235.—With inanim. objects:jurgia praecipue vino stimulata,
Ov. A. A. 1, 591:Persicorum sucus sitim stimulat,
Plin. 23, 7, 67, § 132; so,venerem,
id. 20, 5, 15, § 32; cf.conceptus,
id. 2, 8, 6, § 38:fugam hostium,
id. 9, 8, 9, § 32:iras functas,
to revive, arouse, Stat. Th. 12, 437. —With ad:(γ).ad alicujus salutem defendendam stimulari atque excitari,
Cic. Planc. 28, 69:ad perturbandam rempublicam,
Sall. C. 18, 4:ad arma,
Liv. 1, 23, 7:ad iram,
Tac. H. 2, 44.—With in:(δ).injuriae dolor in Tarquinium eos stimulabat,
Liv. 1, 40, 4:animos eorum irā in hostes stimulando,
id. 21, 11, 3; cf.in a mixed construction: ad iram saepius quam in formidinem stimulabantur,
Tac. H. 2, 44 fin. —With ut or ne:(ε).vetus nostra simultas antea stimulabat me, ut caverem, etc.,
Cic. Fam. 3, 12, 4:rubore stimulabantur, ne clientulorum loco numerarentur,
Tac. Or. 37; Curt. 7, 7, 26.—Poet., with inf.:(ζ).festinare fugam... iterum stimulat,
Verg. A. 4, 576:stimulante metu fati praenoscere cursus,
Luc. 6, 423:juvencos jactare accensis stimulavi cornibus ignes,
Sil. 12, 504.—Absol.:stimulante fame,
Ov. Tr. 1, 6, 9:stimulante conscientiā,
Curt. 5, 11, 7:metu stimulante,
id. 7, 7, 26. -
87 stringo
stringo, inxi, ictum, 3, v. a. [root strig; Gr. strang-, to squeeze; stranx, a drop; cf. O. H. Germ. streng; Engl. strong], to draw tight, to bind or tie tight; to draw, bind, or press together, etc. (syn. ligo).I.Lit.:B.te stringam ad carnarium,
Plaut. Ps. 1, 1, 66:stringit vitta comas,
Luc. 5, 143: caesariem crinali cultu, Claud. Cons. Prob. et Olybr. 85:stricta matutino frigore vulnera,
Liv. 22, 51:pectora pigro gelu,
Luc. 4, 652:strictos insedimus amnes,
Val. Fl. 1, 414:mare gelu stringi et consistere,
Gell. 17, 8, 16:quercus in duas partes diducta, stricta denuo et cohaesa,
having closed together, id. 15, 16, 4:habenam,
to draw tight, Stat. Th. 11, 513:ferrum,
Plin. Ep. 3, 16, 6.—Transf. (through the intermediate idea of drawing close), to touch, touch upon, touch lightly or slightly, to graze (syn. tango):2.litus ama, et laevas stringat sine palmula cautes,
Verg. A. 5, 163; cf.:stringebat summas ales miserabilis undas,
Ov. M. 11, 733:aequor (aurā),
id. ib. 4, 136:metas interiore rotā,
id. Am. 3, 2, 12:latus,
Prop. 3, 11 (4, 10), 24:vestigia canis rostro,
Ov. M. 1, 536 et saep.:equos,
to stroke, Charis. 84 P.:tela stringentia corpus,
i. e. slightly touching, Verg. A. 10, 331; cf. Sen. Ben. 2, 6, 1:coluber Dente pedem strinxit,
Ov. M. 11, 776:strictus ac recreatus ex vulnere in tempus,
Flor. 4, 12, 44.—To pull or strip off, to pluck off, cut off, clip off, prune, etc. (cf. destringo):II.oleam ubi nigra erit, stringito,
Cato, R. R. 65, 1; so,oleam,
Plin. 15, 2, 3, § 12:bacam,
Varr. R. R. 1, 55, 2:quernas glandes,
Verg. G. 1, 305:folia ex arboribus,
Caes. B. C. 3, 58; Liv. 23, 30, 3:frondes,
Verg. E. 9, 61; Hor. Ep. 1, 14, 28:hordea,
Verg. G. 1, 317:arbores,
Col. 6, 3, 7:celeriter gladios strinxerunt,
drew from the sheath, unsheathed, Caes. B. C. 3, 93:strictam aciem offerre,
Verg. A. 6, 291:ensem,
id. ib. 10, 577; so,gladios,
id. ib. 12, 278; Ov. M. 7, 333:ensem,
id. ib. 8, 207;14, 296: ferrum,
Liv. 7, 40 al.:cultrum,
id. 7, 5, 5; 3, 50, 3; and poet. transf.:manum,
to bare, Ov. Am. 1, 6, 14; id. Tr. 5, 2, 30 al.—Trop.A.Of speech, to touch upon, treat briefly, Sil. 8, 48.—Hence, to compress, abridge:B.narrationis loco rem stringat,
Quint. 4, 2, 128 Spald.—To hold in check, to rule, sway (syn. coërceo):C. D.quaecumque meo gens barbara nutu Stringitur, adveniat,
Claud. B. Get. 371.—(Acc. to I. B.) To touch, move, affect; esp. to affect painfully, to wound, pain:E.atque animum patriae strinxit pietatis imago,
Verg. A. 9, 294:quam tua delicto stringantur pectora nostro,
Ov. Tr. 5, 6, 21:nomen alicujus,
id. ib. 2, 350.—To draw in hostility, attack with:A.in hostes stringatur iambus,
Ov. R. Am. 377:bellum,
Flor. 3, 21, 1.—Hence, strictus, a, um, P. a. (acc. to I.), drawn together, close, strait, tight, etc.Lit.:B.laxaret pedem a stricto nodo,
Liv. 24, 7, 5:duriora genti corpora, stricti artus,
Tac. G. 30:strictissima janua,
Ov. R. Am. 233:si strictior fuerit pedatura,
Hyg. Grom. 3, 1:emplastrum,
thick, Scrib. Comp. 45 fin.:venter,
i. e. bound up, costive, Veg. 3, 16:strictior aura,
more severe, colder, Aus. Idyll. 14, 3.—Trop.1.Of language, brief, concise:2. 3.quo minus (Aeschines) strictus est,
Quint. 10, 1, 77:qui (Demosthenes) est strictior multo (quam Cicero),
id. 12, 10, 52.—Rigid, exact (law Lat.):2.restitutio stricto jure non competebat,
Dig. 29, 2, 85; 39, 3, 3 al.— Adv.: strictē and strictim, closely, tightly:in foramen conicies,
Pall. Mart. 8, 2.— Comp., Pall. 1, 6.— Sup., Gell. 16, 3, 4.—Fig., accurately:strictius interpretari,
Dig. 8, 2, 20. -
88 subfero
I.To carry under, to put or lay under (very rare;II.syn. subicio): corium,
Plaut. Poen. 4, 2, 33: tergum, id. Fragm. ap. Non. 397, 1.—In gen.A.To offer, proffer:B.neque mater potest sufferre lac,
Varr. R. R. 2, 4, 19.—T. t. in jurid. Lat.:litis aestimationem,
to tender, Dig. 30, 1, 69 fin.; 21, 2, 21.—To hold up, bear, support, sustain (very rare;2.syn. sustineo): an axis eum (mundum) sustineat an ipse se potius vi propriā sufferat,
Arn. 2, 83:comitiali morbo vexatus, ut stare, colligere semet ac sufferre vix posset,
hold himself upright, Suet. Calig. 50.—Trop., to take upon one ' s self, undergo, bear, endure, suffer an evil or grievance (class.;syn.: patior, tolero): plagas,
Plaut. As. 3, 2, 11:vulnera,
Lucr. 5, 1304: poenas, Att. ap. Non. 396, 33:poenam sui sceleris,
Cic. Cat. 2, 13, 28:at Apollodorus poenas sustulit,
id. N. D. 3, 33, 82:imperii poenas sufferre,
id. Font. 21, 49:quam multam si sufferre voluissent,
id. Caecin. 33, 98; cf.:pro alicujus peccatis supplicium sufferre,
Ter. And. 5, 3, 17; in Plautus (like dare poenas alicui) with dat.:deinde illi actutum sufferet suos servos poenas Sosia,
Plaut. Am. 3, 4, 19:ut vobis victi Poeni poenas sufferant,
id. Cist. 1, 3, 54:sumptus,
Ter. Heaut. 3, 1, 44:laborem, solem, sitim,
Plaut. Merc. 5, 2, 20:labores,
Varr. R. R. 2, 8, 5:(vites) valenter sufferunt ventos et imbres,
Col. 3, 2, 15:nisi hoc pejus sit, haec sufferre et perpeti,
Sulp. in Cic. Fam. 4, 5, 3:nec claustra nec ipsi Custodes sufferre valent,
Verg. A. 2, 492:quod (iter) superest, sufferte pedes,
Prop. 3 (4), 21, 21 et saep.— Absol.:Syre, vix suffero,
Ter. Heaut. 2, 4, 20.—Ellipt.:si magis me instabunt, ad praetorem sufferam (sc. me rapi),
Plaut. Curc. 3, 6. -
89 submisse
I.With the force of sub predominating (mostly poet. and in post- Aug. prose; cf. subicio).1.In gen.a.To set, put, or place under or below:b.singuli agni binis nutricibus submittuntur: nec quicquam subtrahi submissis expedit,
Col. 7, 4, 3:vaccas tauris (for breeding),
Pall. Jul. 4:vaccas in feturam,
id. ib. 4, 1:equas alternis annis,
id. Mart. 13, 6:canterium vitibus,
Col. 4, 14, 1.—To send or put forth below, or from below, to cause to spring forth, to send up, produce, raise:2.tellus submittit flores,
puls forth, produces, Lucr. 1, 8: fetus (tellus), id. 1, 193:pabula pascendis equis (tellus),
Luc. 4, 411:quo colores (humus formosa),
Prop. 1, 2, 9; cf. poet.: non monstrum summisere Colchi Majus, did not produce (from the sowing of the dragon's teeth), Hor. C. 4, 4, 63:summissas tendunt alta ad Capitolia dextras,
upraised, Sil. 12, 640; so,palmas,
id. 4, 411:manus,
Sen. Oedip. 226; cf.in a Gr. construction: summissi palmas,
Sil. 1, 673.—In partic., an econom. t. t., of animals or plants, to bring up, rear, raise; to let grow, not kill or cut off (cf. alo):3.arictes,
Varr. R. R. 2, 2, 18; 2, 3, 4; 2, 3, 8:tauros,
Verg. E. 1, 46:pullos equorum,
id. G. 3, 73:vitulos,
id. ib. 3, 159; Col. 7, 9, 4; Dig. 7, 1, 70:materiam vitis constituendae causā,
Col. Arb. 5, 1:frutices in semen,
id. ib. 11, 3, 36; 4, 31, 2; 4, 14, 3;3, 10, 15: prata in faenum,
to let grow for hay, Cato, R. R. 8, 1; Varr. R. R. 1, 49, 1; Col. 11, 2, 27.—Trop.(α).To put in the place of, substitute for, supersede (rare):(β). B. 1.huic vos non summittetis? hunc diutius manere patiemini?
Cic. Prov. Cons. 4, 8:interim tamen, quamdiu summittantur et suppleantur capita quae demortua sunt,
Dig. 7, 1, 70, § 1:necesse habebit alios fetus summittere,
ib. 7, 1, 70, §§ 2 and 5.—Lit.:2.se ad pedes,
Liv. 45, 7:se patri ad genua,
Suet. Tib. 20:latus in herbā,
Ov. M. 3, 23:caput in herbā,
id. ib. 3, 502; cf.verticem,
id. ib. 8, 638:genu,
id. ib. 4, 340; Plin. 8, 1, 1, § 3; cf.:poplitem in terrā,
Ov. M. 7, 191:aures (opp. surrigere),
Plin. 10, 48, 67, § 132:oculos,
Ov. F. 3, 372:faciem,
Suet. Calig. 36; cf. id. Aug. 79:fasces,
Plin. 7, 30, 31, § 112; cf. Cic. Brut. 6, 22:capillum,
to let grow, Plin. Ep. 7, 27, 14; Sen. Cons. ad Pol. 36, 5:crinem barbamque,
Tac. G. 31; Suet. Caes. 67; id. Aug. 23; id. Calig. 47.—Mid.:Tiberis aestate summittitur,
sinks, falls, Plin. Ep. 5, 6, 12.—Trop., to lower, let down, make lower, reduce, moderate, etc.:II.ut ii, qui superiores sunt, summittere se debent in amicitiā: sic quodammodo inferiores extollere,
condescend, Cic. Lael. 20, 72:tributim summisi me et supplicavi,
id. Planc. 10, 24:summittere se in humilitatem causam dicentium,
Liv. 38, 52, 2:summittere se in privatum fastigium,
id. 27, 31, 6:ut in actoribus Graecis fieri videmus, saepe illum, qui est secundarum aut tertiarum partium, cum possit aliquanto clarius dicere, quam ipse primarium, multum summittere, ut ille princeps quam maxime excellat,
to moderate his efforts, restrain himself, Cic. Div. in Caecil. 15, 48:inceptum frustra submitte furorem,
Verg. A. 12, 832: orationem tam summittere quam attollere decet, to sink, i. e. speak in a plain style, Plin. Ep. 3, 13, 4:ut illud lene aut ascendit ad fortiora aut ad tenuiora summittitur,
Quint. 12, 10, 67; cf.:quando attollenda vel summittenda sit vox,
id. 1, 8, 1:(soni) cum intentione summittendā sunt temperandi,
id. 11, 3, 42: (praeceptorem) summittentem se ad mensuram discentis, accommodating his instructions to the capacity, etc., id. 2, 3, 7:ad calamitates animos,
to submit, bow, Liv. 23, 25: animum periculo, Brut. et Cass. ap. Cic. Fam. 11, 3, 3:animos amori,
to surrender, Verg. A. 4, 414:se temporibus,
Sen. Tranq. An. 4, 1:verba summittere,
to speak humbly, id. Ep. 11, 7; id. Vit. Beat. 17, 1:alicui se,
to yield precedence, Just. 13, 2, 3:se culpae,
i. e. to commit, Ov. H. 4, 151:furorem,
to put down, quell, Verg. A. 12, 832:neque enim pudor sed aemuli pretia submittunt,
Plin. 29, 1, 8, § 21:proinde ne submiseris te,
be not disheartened, Sen. Cons. Marc. 5, 6.—With dat.:nimis videtur submisisse temporibus se Athenodorus,
yielded, Sen. Tranq. An. 4, 1:neutri fortunae se submittere,
id. Ep. 66, 6:animum saevienti fortunae,
Tac. A. 2, 72:ut ei aliquis se submitteret,
accept his sovereignty, Just. 13, 2, 3.The signif. of the verb predominating, to send or despatch secretly, provide secretly:B.summittebat iste Timarchidem, qui moneret eos, si, etc.,
secretly despatched, Cic. Verr. 2, 3, 28, § 69.— Absol.:iste ad pupillae matrem summittebat,
Cic. Verr. 2, 1, 41, § 105:summissis consularibus viris, qui peierarent,
suborned, Suet. Ner. 28 init. —In gen., to send, send off, despatch, supply (class.):A.summittit cohortes equitibus praesidio,
Caes. B. G. 5, 58:subsidium alicui,
id. ib. 2, 6; so,subsidium,
id. ib. 2, 25; 4, 26; id. B. C. 1, 43:auxilium laborantibus,
id. ib. 7, 85: quoad exercitus huc summittatis, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 6; Juv. 1, 36:sibi destinatum in animo esse, imperium alicui,
to transfer, resign, Liv. 6, 6, 7:vinea summittit capreas non semper edules,
furnishes, supplies, Hor. S. 2, 4, 43. —Hence, summissus ( subm-), a, um, P. a. (acc. to I. B.).Lit., let down, lowered, low (very rare):B.scutis super capita densatis, stantibus primis, secundis submissioribus,
stooping lower, Liv. 44, 9, 6:Caelicolae Summisso humiles intrarunt vertice postes,
Ov. M. 8, 638:bracchia,
id. P. 3, 1, 150; Col. 6, 30, 5:capillo summissiore,
hanging lower down, Suet. Tib. 68:purpura,
Quint. 11, 3, 159:oculi,
Plin. 11, 37, 54, § 145.—Trop. (class. and freq.).1.Of the voice or of speech in gen., low, soft, gentle, calm, not vehement (syn.:2.lenis, suppressus): et contentā voce atrociter dicere et summissa leniter,
Cic. Or. 17, 56:vox (with lenis),
Quint. 11, 3, 63; Ov. M. 7, 90 al.:murmur,
Quint. 11, 3, 45:oratio placida, summissa, lenis,
Cic. de Or. 2, 43, 183; so,oratio,
Caes. B. C. 3, 19; Quint. 11, 1, 9. — Comp.:lenior atque summissior oratio,
Quint. 11, 1, 64:(sermo) miscens elata summissis,
id. 11, 3, 43:actio,
id. 7, 4, 27. — Transf., of an orator:forma summissi oratoris,
Cic. Or. 26, 90; so (with humilis) id. ib. 23, 76:in prooemiis plerumque summissi,
Quint. 9, 4, 138.—Of character or disposition.a.In a bad sense, low, mean, grovelling, abject (syn. abjectus):b.videndum est, ne quid humile, summissum, molle, effeminatum, fractum abjectumque faciamus,
Cic. Tusc. 4, 30, 64:vivere neque summissum et abjectum, neque se efferentem,
id. Off. 1, 34, 124:adulatio,
Quint. 11, 1, 30. —In a good sense, humble, submissive (syn.:2.humilis, supplex): submissi petimus terram,
Verg. A. 3, 93:causae reorum,
Quint. 11, 3, 154:civitates calamitate summissiores,
Hirt. B. G. 8, 31, 2:preces,
Luc. 8, 594; cf.:summissa precatur,
Val. Fl. 7, 476:tristem viro summissus honorem Largitur vitae,
yielding, overcome, Stat. Th. 1, 662.—The sup. seems not to occur.—Hence, subst.: summissa, ōrum, n. (acc. to I. A. 3. supra), substitutes (sc. capita), Dig. 7, 1, 70, § 5. —(Sc. verba.) Calm passages, quiet sayings:1.summissa, qualia in epilogis sunt,
Quint. 9, 4, 137.— Adv.: sum-missē ( subm-).Of speech, softly, gently, calmly, not loudly or harshly:2.dicere,
Cic. de Or. 2, 53, 215.— Comp., Cic. de Or. 3, 55, 212 (opp. contentius):sciscitari,
Petr. 105 fin. —Of character, calmly, quietly, modestly, humbly, submissively:alicui summisse supplicare,
Cic. Planc. 5, 12:scribere alicui,
Tac. H. 3, 9 fin.:loqui (opp. aspere),
Quint. 6, 5, 5:agere (opp. minanter),
Ov. A. A. 3, 582.— Comp.:summissius se gerere,
Cic. Off. 1, 26, 90:dolere,
Claud. B. Gild. 247.—No sup. -
90 submitto
I.With the force of sub predominating (mostly poet. and in post- Aug. prose; cf. subicio).1.In gen.a.To set, put, or place under or below:b.singuli agni binis nutricibus submittuntur: nec quicquam subtrahi submissis expedit,
Col. 7, 4, 3:vaccas tauris (for breeding),
Pall. Jul. 4:vaccas in feturam,
id. ib. 4, 1:equas alternis annis,
id. Mart. 13, 6:canterium vitibus,
Col. 4, 14, 1.—To send or put forth below, or from below, to cause to spring forth, to send up, produce, raise:2.tellus submittit flores,
puls forth, produces, Lucr. 1, 8: fetus (tellus), id. 1, 193:pabula pascendis equis (tellus),
Luc. 4, 411:quo colores (humus formosa),
Prop. 1, 2, 9; cf. poet.: non monstrum summisere Colchi Majus, did not produce (from the sowing of the dragon's teeth), Hor. C. 4, 4, 63:summissas tendunt alta ad Capitolia dextras,
upraised, Sil. 12, 640; so,palmas,
id. 4, 411:manus,
Sen. Oedip. 226; cf.in a Gr. construction: summissi palmas,
Sil. 1, 673.—In partic., an econom. t. t., of animals or plants, to bring up, rear, raise; to let grow, not kill or cut off (cf. alo):3.arictes,
Varr. R. R. 2, 2, 18; 2, 3, 4; 2, 3, 8:tauros,
Verg. E. 1, 46:pullos equorum,
id. G. 3, 73:vitulos,
id. ib. 3, 159; Col. 7, 9, 4; Dig. 7, 1, 70:materiam vitis constituendae causā,
Col. Arb. 5, 1:frutices in semen,
id. ib. 11, 3, 36; 4, 31, 2; 4, 14, 3;3, 10, 15: prata in faenum,
to let grow for hay, Cato, R. R. 8, 1; Varr. R. R. 1, 49, 1; Col. 11, 2, 27.—Trop.(α).To put in the place of, substitute for, supersede (rare):(β). B. 1.huic vos non summittetis? hunc diutius manere patiemini?
Cic. Prov. Cons. 4, 8:interim tamen, quamdiu summittantur et suppleantur capita quae demortua sunt,
Dig. 7, 1, 70, § 1:necesse habebit alios fetus summittere,
ib. 7, 1, 70, §§ 2 and 5.—Lit.:2.se ad pedes,
Liv. 45, 7:se patri ad genua,
Suet. Tib. 20:latus in herbā,
Ov. M. 3, 23:caput in herbā,
id. ib. 3, 502; cf.verticem,
id. ib. 8, 638:genu,
id. ib. 4, 340; Plin. 8, 1, 1, § 3; cf.:poplitem in terrā,
Ov. M. 7, 191:aures (opp. surrigere),
Plin. 10, 48, 67, § 132:oculos,
Ov. F. 3, 372:faciem,
Suet. Calig. 36; cf. id. Aug. 79:fasces,
Plin. 7, 30, 31, § 112; cf. Cic. Brut. 6, 22:capillum,
to let grow, Plin. Ep. 7, 27, 14; Sen. Cons. ad Pol. 36, 5:crinem barbamque,
Tac. G. 31; Suet. Caes. 67; id. Aug. 23; id. Calig. 47.—Mid.:Tiberis aestate summittitur,
sinks, falls, Plin. Ep. 5, 6, 12.—Trop., to lower, let down, make lower, reduce, moderate, etc.:II.ut ii, qui superiores sunt, summittere se debent in amicitiā: sic quodammodo inferiores extollere,
condescend, Cic. Lael. 20, 72:tributim summisi me et supplicavi,
id. Planc. 10, 24:summittere se in humilitatem causam dicentium,
Liv. 38, 52, 2:summittere se in privatum fastigium,
id. 27, 31, 6:ut in actoribus Graecis fieri videmus, saepe illum, qui est secundarum aut tertiarum partium, cum possit aliquanto clarius dicere, quam ipse primarium, multum summittere, ut ille princeps quam maxime excellat,
to moderate his efforts, restrain himself, Cic. Div. in Caecil. 15, 48:inceptum frustra submitte furorem,
Verg. A. 12, 832: orationem tam summittere quam attollere decet, to sink, i. e. speak in a plain style, Plin. Ep. 3, 13, 4:ut illud lene aut ascendit ad fortiora aut ad tenuiora summittitur,
Quint. 12, 10, 67; cf.:quando attollenda vel summittenda sit vox,
id. 1, 8, 1:(soni) cum intentione summittendā sunt temperandi,
id. 11, 3, 42: (praeceptorem) summittentem se ad mensuram discentis, accommodating his instructions to the capacity, etc., id. 2, 3, 7:ad calamitates animos,
to submit, bow, Liv. 23, 25: animum periculo, Brut. et Cass. ap. Cic. Fam. 11, 3, 3:animos amori,
to surrender, Verg. A. 4, 414:se temporibus,
Sen. Tranq. An. 4, 1:verba summittere,
to speak humbly, id. Ep. 11, 7; id. Vit. Beat. 17, 1:alicui se,
to yield precedence, Just. 13, 2, 3:se culpae,
i. e. to commit, Ov. H. 4, 151:furorem,
to put down, quell, Verg. A. 12, 832:neque enim pudor sed aemuli pretia submittunt,
Plin. 29, 1, 8, § 21:proinde ne submiseris te,
be not disheartened, Sen. Cons. Marc. 5, 6.—With dat.:nimis videtur submisisse temporibus se Athenodorus,
yielded, Sen. Tranq. An. 4, 1:neutri fortunae se submittere,
id. Ep. 66, 6:animum saevienti fortunae,
Tac. A. 2, 72:ut ei aliquis se submitteret,
accept his sovereignty, Just. 13, 2, 3.The signif. of the verb predominating, to send or despatch secretly, provide secretly:B.summittebat iste Timarchidem, qui moneret eos, si, etc.,
secretly despatched, Cic. Verr. 2, 3, 28, § 69.— Absol.:iste ad pupillae matrem summittebat,
Cic. Verr. 2, 1, 41, § 105:summissis consularibus viris, qui peierarent,
suborned, Suet. Ner. 28 init. —In gen., to send, send off, despatch, supply (class.):A.summittit cohortes equitibus praesidio,
Caes. B. G. 5, 58:subsidium alicui,
id. ib. 2, 6; so,subsidium,
id. ib. 2, 25; 4, 26; id. B. C. 1, 43:auxilium laborantibus,
id. ib. 7, 85: quoad exercitus huc summittatis, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 6; Juv. 1, 36:sibi destinatum in animo esse, imperium alicui,
to transfer, resign, Liv. 6, 6, 7:vinea summittit capreas non semper edules,
furnishes, supplies, Hor. S. 2, 4, 43. —Hence, summissus ( subm-), a, um, P. a. (acc. to I. B.).Lit., let down, lowered, low (very rare):B.scutis super capita densatis, stantibus primis, secundis submissioribus,
stooping lower, Liv. 44, 9, 6:Caelicolae Summisso humiles intrarunt vertice postes,
Ov. M. 8, 638:bracchia,
id. P. 3, 1, 150; Col. 6, 30, 5:capillo summissiore,
hanging lower down, Suet. Tib. 68:purpura,
Quint. 11, 3, 159:oculi,
Plin. 11, 37, 54, § 145.—Trop. (class. and freq.).1.Of the voice or of speech in gen., low, soft, gentle, calm, not vehement (syn.:2.lenis, suppressus): et contentā voce atrociter dicere et summissa leniter,
Cic. Or. 17, 56:vox (with lenis),
Quint. 11, 3, 63; Ov. M. 7, 90 al.:murmur,
Quint. 11, 3, 45:oratio placida, summissa, lenis,
Cic. de Or. 2, 43, 183; so,oratio,
Caes. B. C. 3, 19; Quint. 11, 1, 9. — Comp.:lenior atque summissior oratio,
Quint. 11, 1, 64:(sermo) miscens elata summissis,
id. 11, 3, 43:actio,
id. 7, 4, 27. — Transf., of an orator:forma summissi oratoris,
Cic. Or. 26, 90; so (with humilis) id. ib. 23, 76:in prooemiis plerumque summissi,
Quint. 9, 4, 138.—Of character or disposition.a.In a bad sense, low, mean, grovelling, abject (syn. abjectus):b.videndum est, ne quid humile, summissum, molle, effeminatum, fractum abjectumque faciamus,
Cic. Tusc. 4, 30, 64:vivere neque summissum et abjectum, neque se efferentem,
id. Off. 1, 34, 124:adulatio,
Quint. 11, 1, 30. —In a good sense, humble, submissive (syn.:2.humilis, supplex): submissi petimus terram,
Verg. A. 3, 93:causae reorum,
Quint. 11, 3, 154:civitates calamitate summissiores,
Hirt. B. G. 8, 31, 2:preces,
Luc. 8, 594; cf.:summissa precatur,
Val. Fl. 7, 476:tristem viro summissus honorem Largitur vitae,
yielding, overcome, Stat. Th. 1, 662.—The sup. seems not to occur.—Hence, subst.: summissa, ōrum, n. (acc. to I. A. 3. supra), substitutes (sc. capita), Dig. 7, 1, 70, § 5. —(Sc. verba.) Calm passages, quiet sayings:1.summissa, qualia in epilogis sunt,
Quint. 9, 4, 137.— Adv.: sum-missē ( subm-).Of speech, softly, gently, calmly, not loudly or harshly:2.dicere,
Cic. de Or. 2, 53, 215.— Comp., Cic. de Or. 3, 55, 212 (opp. contentius):sciscitari,
Petr. 105 fin. —Of character, calmly, quietly, modestly, humbly, submissively:alicui summisse supplicare,
Cic. Planc. 5, 12:scribere alicui,
Tac. H. 3, 9 fin.:loqui (opp. aspere),
Quint. 6, 5, 5:agere (opp. minanter),
Ov. A. A. 3, 582.— Comp.:summissius se gerere,
Cic. Off. 1, 26, 90:dolere,
Claud. B. Gild. 247.—No sup. -
91 suffero
I.To carry under, to put or lay under (very rare;II.syn. subicio): corium,
Plaut. Poen. 4, 2, 33: tergum, id. Fragm. ap. Non. 397, 1.—In gen.A.To offer, proffer:B.neque mater potest sufferre lac,
Varr. R. R. 2, 4, 19.—T. t. in jurid. Lat.:litis aestimationem,
to tender, Dig. 30, 1, 69 fin.; 21, 2, 21.—To hold up, bear, support, sustain (very rare;2.syn. sustineo): an axis eum (mundum) sustineat an ipse se potius vi propriā sufferat,
Arn. 2, 83:comitiali morbo vexatus, ut stare, colligere semet ac sufferre vix posset,
hold himself upright, Suet. Calig. 50.—Trop., to take upon one ' s self, undergo, bear, endure, suffer an evil or grievance (class.;syn.: patior, tolero): plagas,
Plaut. As. 3, 2, 11:vulnera,
Lucr. 5, 1304: poenas, Att. ap. Non. 396, 33:poenam sui sceleris,
Cic. Cat. 2, 13, 28:at Apollodorus poenas sustulit,
id. N. D. 3, 33, 82:imperii poenas sufferre,
id. Font. 21, 49:quam multam si sufferre voluissent,
id. Caecin. 33, 98; cf.:pro alicujus peccatis supplicium sufferre,
Ter. And. 5, 3, 17; in Plautus (like dare poenas alicui) with dat.:deinde illi actutum sufferet suos servos poenas Sosia,
Plaut. Am. 3, 4, 19:ut vobis victi Poeni poenas sufferant,
id. Cist. 1, 3, 54:sumptus,
Ter. Heaut. 3, 1, 44:laborem, solem, sitim,
Plaut. Merc. 5, 2, 20:labores,
Varr. R. R. 2, 8, 5:(vites) valenter sufferunt ventos et imbres,
Col. 3, 2, 15:nisi hoc pejus sit, haec sufferre et perpeti,
Sulp. in Cic. Fam. 4, 5, 3:nec claustra nec ipsi Custodes sufferre valent,
Verg. A. 2, 492:quod (iter) superest, sufferte pedes,
Prop. 3 (4), 21, 21 et saep.— Absol.:Syre, vix suffero,
Ter. Heaut. 2, 4, 20.—Ellipt.:si magis me instabunt, ad praetorem sufferam (sc. me rapi),
Plaut. Curc. 3, 6. -
92 summissa
I.With the force of sub predominating (mostly poet. and in post- Aug. prose; cf. subicio).1.In gen.a.To set, put, or place under or below:b.singuli agni binis nutricibus submittuntur: nec quicquam subtrahi submissis expedit,
Col. 7, 4, 3:vaccas tauris (for breeding),
Pall. Jul. 4:vaccas in feturam,
id. ib. 4, 1:equas alternis annis,
id. Mart. 13, 6:canterium vitibus,
Col. 4, 14, 1.—To send or put forth below, or from below, to cause to spring forth, to send up, produce, raise:2.tellus submittit flores,
puls forth, produces, Lucr. 1, 8: fetus (tellus), id. 1, 193:pabula pascendis equis (tellus),
Luc. 4, 411:quo colores (humus formosa),
Prop. 1, 2, 9; cf. poet.: non monstrum summisere Colchi Majus, did not produce (from the sowing of the dragon's teeth), Hor. C. 4, 4, 63:summissas tendunt alta ad Capitolia dextras,
upraised, Sil. 12, 640; so,palmas,
id. 4, 411:manus,
Sen. Oedip. 226; cf.in a Gr. construction: summissi palmas,
Sil. 1, 673.—In partic., an econom. t. t., of animals or plants, to bring up, rear, raise; to let grow, not kill or cut off (cf. alo):3.arictes,
Varr. R. R. 2, 2, 18; 2, 3, 4; 2, 3, 8:tauros,
Verg. E. 1, 46:pullos equorum,
id. G. 3, 73:vitulos,
id. ib. 3, 159; Col. 7, 9, 4; Dig. 7, 1, 70:materiam vitis constituendae causā,
Col. Arb. 5, 1:frutices in semen,
id. ib. 11, 3, 36; 4, 31, 2; 4, 14, 3;3, 10, 15: prata in faenum,
to let grow for hay, Cato, R. R. 8, 1; Varr. R. R. 1, 49, 1; Col. 11, 2, 27.—Trop.(α).To put in the place of, substitute for, supersede (rare):(β). B. 1.huic vos non summittetis? hunc diutius manere patiemini?
Cic. Prov. Cons. 4, 8:interim tamen, quamdiu summittantur et suppleantur capita quae demortua sunt,
Dig. 7, 1, 70, § 1:necesse habebit alios fetus summittere,
ib. 7, 1, 70, §§ 2 and 5.—Lit.:2.se ad pedes,
Liv. 45, 7:se patri ad genua,
Suet. Tib. 20:latus in herbā,
Ov. M. 3, 23:caput in herbā,
id. ib. 3, 502; cf.verticem,
id. ib. 8, 638:genu,
id. ib. 4, 340; Plin. 8, 1, 1, § 3; cf.:poplitem in terrā,
Ov. M. 7, 191:aures (opp. surrigere),
Plin. 10, 48, 67, § 132:oculos,
Ov. F. 3, 372:faciem,
Suet. Calig. 36; cf. id. Aug. 79:fasces,
Plin. 7, 30, 31, § 112; cf. Cic. Brut. 6, 22:capillum,
to let grow, Plin. Ep. 7, 27, 14; Sen. Cons. ad Pol. 36, 5:crinem barbamque,
Tac. G. 31; Suet. Caes. 67; id. Aug. 23; id. Calig. 47.—Mid.:Tiberis aestate summittitur,
sinks, falls, Plin. Ep. 5, 6, 12.—Trop., to lower, let down, make lower, reduce, moderate, etc.:II.ut ii, qui superiores sunt, summittere se debent in amicitiā: sic quodammodo inferiores extollere,
condescend, Cic. Lael. 20, 72:tributim summisi me et supplicavi,
id. Planc. 10, 24:summittere se in humilitatem causam dicentium,
Liv. 38, 52, 2:summittere se in privatum fastigium,
id. 27, 31, 6:ut in actoribus Graecis fieri videmus, saepe illum, qui est secundarum aut tertiarum partium, cum possit aliquanto clarius dicere, quam ipse primarium, multum summittere, ut ille princeps quam maxime excellat,
to moderate his efforts, restrain himself, Cic. Div. in Caecil. 15, 48:inceptum frustra submitte furorem,
Verg. A. 12, 832: orationem tam summittere quam attollere decet, to sink, i. e. speak in a plain style, Plin. Ep. 3, 13, 4:ut illud lene aut ascendit ad fortiora aut ad tenuiora summittitur,
Quint. 12, 10, 67; cf.:quando attollenda vel summittenda sit vox,
id. 1, 8, 1:(soni) cum intentione summittendā sunt temperandi,
id. 11, 3, 42: (praeceptorem) summittentem se ad mensuram discentis, accommodating his instructions to the capacity, etc., id. 2, 3, 7:ad calamitates animos,
to submit, bow, Liv. 23, 25: animum periculo, Brut. et Cass. ap. Cic. Fam. 11, 3, 3:animos amori,
to surrender, Verg. A. 4, 414:se temporibus,
Sen. Tranq. An. 4, 1:verba summittere,
to speak humbly, id. Ep. 11, 7; id. Vit. Beat. 17, 1:alicui se,
to yield precedence, Just. 13, 2, 3:se culpae,
i. e. to commit, Ov. H. 4, 151:furorem,
to put down, quell, Verg. A. 12, 832:neque enim pudor sed aemuli pretia submittunt,
Plin. 29, 1, 8, § 21:proinde ne submiseris te,
be not disheartened, Sen. Cons. Marc. 5, 6.—With dat.:nimis videtur submisisse temporibus se Athenodorus,
yielded, Sen. Tranq. An. 4, 1:neutri fortunae se submittere,
id. Ep. 66, 6:animum saevienti fortunae,
Tac. A. 2, 72:ut ei aliquis se submitteret,
accept his sovereignty, Just. 13, 2, 3.The signif. of the verb predominating, to send or despatch secretly, provide secretly:B.summittebat iste Timarchidem, qui moneret eos, si, etc.,
secretly despatched, Cic. Verr. 2, 3, 28, § 69.— Absol.:iste ad pupillae matrem summittebat,
Cic. Verr. 2, 1, 41, § 105:summissis consularibus viris, qui peierarent,
suborned, Suet. Ner. 28 init. —In gen., to send, send off, despatch, supply (class.):A.summittit cohortes equitibus praesidio,
Caes. B. G. 5, 58:subsidium alicui,
id. ib. 2, 6; so,subsidium,
id. ib. 2, 25; 4, 26; id. B. C. 1, 43:auxilium laborantibus,
id. ib. 7, 85: quoad exercitus huc summittatis, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 6; Juv. 1, 36:sibi destinatum in animo esse, imperium alicui,
to transfer, resign, Liv. 6, 6, 7:vinea summittit capreas non semper edules,
furnishes, supplies, Hor. S. 2, 4, 43. —Hence, summissus ( subm-), a, um, P. a. (acc. to I. B.).Lit., let down, lowered, low (very rare):B.scutis super capita densatis, stantibus primis, secundis submissioribus,
stooping lower, Liv. 44, 9, 6:Caelicolae Summisso humiles intrarunt vertice postes,
Ov. M. 8, 638:bracchia,
id. P. 3, 1, 150; Col. 6, 30, 5:capillo summissiore,
hanging lower down, Suet. Tib. 68:purpura,
Quint. 11, 3, 159:oculi,
Plin. 11, 37, 54, § 145.—Trop. (class. and freq.).1.Of the voice or of speech in gen., low, soft, gentle, calm, not vehement (syn.:2.lenis, suppressus): et contentā voce atrociter dicere et summissa leniter,
Cic. Or. 17, 56:vox (with lenis),
Quint. 11, 3, 63; Ov. M. 7, 90 al.:murmur,
Quint. 11, 3, 45:oratio placida, summissa, lenis,
Cic. de Or. 2, 43, 183; so,oratio,
Caes. B. C. 3, 19; Quint. 11, 1, 9. — Comp.:lenior atque summissior oratio,
Quint. 11, 1, 64:(sermo) miscens elata summissis,
id. 11, 3, 43:actio,
id. 7, 4, 27. — Transf., of an orator:forma summissi oratoris,
Cic. Or. 26, 90; so (with humilis) id. ib. 23, 76:in prooemiis plerumque summissi,
Quint. 9, 4, 138.—Of character or disposition.a.In a bad sense, low, mean, grovelling, abject (syn. abjectus):b.videndum est, ne quid humile, summissum, molle, effeminatum, fractum abjectumque faciamus,
Cic. Tusc. 4, 30, 64:vivere neque summissum et abjectum, neque se efferentem,
id. Off. 1, 34, 124:adulatio,
Quint. 11, 1, 30. —In a good sense, humble, submissive (syn.:2.humilis, supplex): submissi petimus terram,
Verg. A. 3, 93:causae reorum,
Quint. 11, 3, 154:civitates calamitate summissiores,
Hirt. B. G. 8, 31, 2:preces,
Luc. 8, 594; cf.:summissa precatur,
Val. Fl. 7, 476:tristem viro summissus honorem Largitur vitae,
yielding, overcome, Stat. Th. 1, 662.—The sup. seems not to occur.—Hence, subst.: summissa, ōrum, n. (acc. to I. A. 3. supra), substitutes (sc. capita), Dig. 7, 1, 70, § 5. —(Sc. verba.) Calm passages, quiet sayings:1.summissa, qualia in epilogis sunt,
Quint. 9, 4, 137.— Adv.: sum-missē ( subm-).Of speech, softly, gently, calmly, not loudly or harshly:2.dicere,
Cic. de Or. 2, 53, 215.— Comp., Cic. de Or. 3, 55, 212 (opp. contentius):sciscitari,
Petr. 105 fin. —Of character, calmly, quietly, modestly, humbly, submissively:alicui summisse supplicare,
Cic. Planc. 5, 12:scribere alicui,
Tac. H. 3, 9 fin.:loqui (opp. aspere),
Quint. 6, 5, 5:agere (opp. minanter),
Ov. A. A. 3, 582.— Comp.:summissius se gerere,
Cic. Off. 1, 26, 90:dolere,
Claud. B. Gild. 247.—No sup. -
93 summitto
I.With the force of sub predominating (mostly poet. and in post- Aug. prose; cf. subicio).1.In gen.a.To set, put, or place under or below:b.singuli agni binis nutricibus submittuntur: nec quicquam subtrahi submissis expedit,
Col. 7, 4, 3:vaccas tauris (for breeding),
Pall. Jul. 4:vaccas in feturam,
id. ib. 4, 1:equas alternis annis,
id. Mart. 13, 6:canterium vitibus,
Col. 4, 14, 1.—To send or put forth below, or from below, to cause to spring forth, to send up, produce, raise:2.tellus submittit flores,
puls forth, produces, Lucr. 1, 8: fetus (tellus), id. 1, 193:pabula pascendis equis (tellus),
Luc. 4, 411:quo colores (humus formosa),
Prop. 1, 2, 9; cf. poet.: non monstrum summisere Colchi Majus, did not produce (from the sowing of the dragon's teeth), Hor. C. 4, 4, 63:summissas tendunt alta ad Capitolia dextras,
upraised, Sil. 12, 640; so,palmas,
id. 4, 411:manus,
Sen. Oedip. 226; cf.in a Gr. construction: summissi palmas,
Sil. 1, 673.—In partic., an econom. t. t., of animals or plants, to bring up, rear, raise; to let grow, not kill or cut off (cf. alo):3.arictes,
Varr. R. R. 2, 2, 18; 2, 3, 4; 2, 3, 8:tauros,
Verg. E. 1, 46:pullos equorum,
id. G. 3, 73:vitulos,
id. ib. 3, 159; Col. 7, 9, 4; Dig. 7, 1, 70:materiam vitis constituendae causā,
Col. Arb. 5, 1:frutices in semen,
id. ib. 11, 3, 36; 4, 31, 2; 4, 14, 3;3, 10, 15: prata in faenum,
to let grow for hay, Cato, R. R. 8, 1; Varr. R. R. 1, 49, 1; Col. 11, 2, 27.—Trop.(α).To put in the place of, substitute for, supersede (rare):(β). B. 1.huic vos non summittetis? hunc diutius manere patiemini?
Cic. Prov. Cons. 4, 8:interim tamen, quamdiu summittantur et suppleantur capita quae demortua sunt,
Dig. 7, 1, 70, § 1:necesse habebit alios fetus summittere,
ib. 7, 1, 70, §§ 2 and 5.—Lit.:2.se ad pedes,
Liv. 45, 7:se patri ad genua,
Suet. Tib. 20:latus in herbā,
Ov. M. 3, 23:caput in herbā,
id. ib. 3, 502; cf.verticem,
id. ib. 8, 638:genu,
id. ib. 4, 340; Plin. 8, 1, 1, § 3; cf.:poplitem in terrā,
Ov. M. 7, 191:aures (opp. surrigere),
Plin. 10, 48, 67, § 132:oculos,
Ov. F. 3, 372:faciem,
Suet. Calig. 36; cf. id. Aug. 79:fasces,
Plin. 7, 30, 31, § 112; cf. Cic. Brut. 6, 22:capillum,
to let grow, Plin. Ep. 7, 27, 14; Sen. Cons. ad Pol. 36, 5:crinem barbamque,
Tac. G. 31; Suet. Caes. 67; id. Aug. 23; id. Calig. 47.—Mid.:Tiberis aestate summittitur,
sinks, falls, Plin. Ep. 5, 6, 12.—Trop., to lower, let down, make lower, reduce, moderate, etc.:II.ut ii, qui superiores sunt, summittere se debent in amicitiā: sic quodammodo inferiores extollere,
condescend, Cic. Lael. 20, 72:tributim summisi me et supplicavi,
id. Planc. 10, 24:summittere se in humilitatem causam dicentium,
Liv. 38, 52, 2:summittere se in privatum fastigium,
id. 27, 31, 6:ut in actoribus Graecis fieri videmus, saepe illum, qui est secundarum aut tertiarum partium, cum possit aliquanto clarius dicere, quam ipse primarium, multum summittere, ut ille princeps quam maxime excellat,
to moderate his efforts, restrain himself, Cic. Div. in Caecil. 15, 48:inceptum frustra submitte furorem,
Verg. A. 12, 832: orationem tam summittere quam attollere decet, to sink, i. e. speak in a plain style, Plin. Ep. 3, 13, 4:ut illud lene aut ascendit ad fortiora aut ad tenuiora summittitur,
Quint. 12, 10, 67; cf.:quando attollenda vel summittenda sit vox,
id. 1, 8, 1:(soni) cum intentione summittendā sunt temperandi,
id. 11, 3, 42: (praeceptorem) summittentem se ad mensuram discentis, accommodating his instructions to the capacity, etc., id. 2, 3, 7:ad calamitates animos,
to submit, bow, Liv. 23, 25: animum periculo, Brut. et Cass. ap. Cic. Fam. 11, 3, 3:animos amori,
to surrender, Verg. A. 4, 414:se temporibus,
Sen. Tranq. An. 4, 1:verba summittere,
to speak humbly, id. Ep. 11, 7; id. Vit. Beat. 17, 1:alicui se,
to yield precedence, Just. 13, 2, 3:se culpae,
i. e. to commit, Ov. H. 4, 151:furorem,
to put down, quell, Verg. A. 12, 832:neque enim pudor sed aemuli pretia submittunt,
Plin. 29, 1, 8, § 21:proinde ne submiseris te,
be not disheartened, Sen. Cons. Marc. 5, 6.—With dat.:nimis videtur submisisse temporibus se Athenodorus,
yielded, Sen. Tranq. An. 4, 1:neutri fortunae se submittere,
id. Ep. 66, 6:animum saevienti fortunae,
Tac. A. 2, 72:ut ei aliquis se submitteret,
accept his sovereignty, Just. 13, 2, 3.The signif. of the verb predominating, to send or despatch secretly, provide secretly:B.summittebat iste Timarchidem, qui moneret eos, si, etc.,
secretly despatched, Cic. Verr. 2, 3, 28, § 69.— Absol.:iste ad pupillae matrem summittebat,
Cic. Verr. 2, 1, 41, § 105:summissis consularibus viris, qui peierarent,
suborned, Suet. Ner. 28 init. —In gen., to send, send off, despatch, supply (class.):A.summittit cohortes equitibus praesidio,
Caes. B. G. 5, 58:subsidium alicui,
id. ib. 2, 6; so,subsidium,
id. ib. 2, 25; 4, 26; id. B. C. 1, 43:auxilium laborantibus,
id. ib. 7, 85: quoad exercitus huc summittatis, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 6; Juv. 1, 36:sibi destinatum in animo esse, imperium alicui,
to transfer, resign, Liv. 6, 6, 7:vinea summittit capreas non semper edules,
furnishes, supplies, Hor. S. 2, 4, 43. —Hence, summissus ( subm-), a, um, P. a. (acc. to I. B.).Lit., let down, lowered, low (very rare):B.scutis super capita densatis, stantibus primis, secundis submissioribus,
stooping lower, Liv. 44, 9, 6:Caelicolae Summisso humiles intrarunt vertice postes,
Ov. M. 8, 638:bracchia,
id. P. 3, 1, 150; Col. 6, 30, 5:capillo summissiore,
hanging lower down, Suet. Tib. 68:purpura,
Quint. 11, 3, 159:oculi,
Plin. 11, 37, 54, § 145.—Trop. (class. and freq.).1.Of the voice or of speech in gen., low, soft, gentle, calm, not vehement (syn.:2.lenis, suppressus): et contentā voce atrociter dicere et summissa leniter,
Cic. Or. 17, 56:vox (with lenis),
Quint. 11, 3, 63; Ov. M. 7, 90 al.:murmur,
Quint. 11, 3, 45:oratio placida, summissa, lenis,
Cic. de Or. 2, 43, 183; so,oratio,
Caes. B. C. 3, 19; Quint. 11, 1, 9. — Comp.:lenior atque summissior oratio,
Quint. 11, 1, 64:(sermo) miscens elata summissis,
id. 11, 3, 43:actio,
id. 7, 4, 27. — Transf., of an orator:forma summissi oratoris,
Cic. Or. 26, 90; so (with humilis) id. ib. 23, 76:in prooemiis plerumque summissi,
Quint. 9, 4, 138.—Of character or disposition.a.In a bad sense, low, mean, grovelling, abject (syn. abjectus):b.videndum est, ne quid humile, summissum, molle, effeminatum, fractum abjectumque faciamus,
Cic. Tusc. 4, 30, 64:vivere neque summissum et abjectum, neque se efferentem,
id. Off. 1, 34, 124:adulatio,
Quint. 11, 1, 30. —In a good sense, humble, submissive (syn.:2.humilis, supplex): submissi petimus terram,
Verg. A. 3, 93:causae reorum,
Quint. 11, 3, 154:civitates calamitate summissiores,
Hirt. B. G. 8, 31, 2:preces,
Luc. 8, 594; cf.:summissa precatur,
Val. Fl. 7, 476:tristem viro summissus honorem Largitur vitae,
yielding, overcome, Stat. Th. 1, 662.—The sup. seems not to occur.—Hence, subst.: summissa, ōrum, n. (acc. to I. A. 3. supra), substitutes (sc. capita), Dig. 7, 1, 70, § 5. —(Sc. verba.) Calm passages, quiet sayings:1.summissa, qualia in epilogis sunt,
Quint. 9, 4, 137.— Adv.: sum-missē ( subm-).Of speech, softly, gently, calmly, not loudly or harshly:2.dicere,
Cic. de Or. 2, 53, 215.— Comp., Cic. de Or. 3, 55, 212 (opp. contentius):sciscitari,
Petr. 105 fin. —Of character, calmly, quietly, modestly, humbly, submissively:alicui summisse supplicare,
Cic. Planc. 5, 12:scribere alicui,
Tac. H. 3, 9 fin.:loqui (opp. aspere),
Quint. 6, 5, 5:agere (opp. minanter),
Ov. A. A. 3, 582.— Comp.:summissius se gerere,
Cic. Off. 1, 26, 90:dolere,
Claud. B. Gild. 247.—No sup. -
94 sumo
sūmo, sumpsi, sumptum, 3 (sync. form of the inf. perf. sumpse, Naev. ap. Gell. 2, 19, 6 (Com. Rel. v. 97 Rib.;I.suremit for sumpsit, surempsit for sumpserit,
Paul. Diac. 299, 2; Fest. 298, 9), v. a. [contr. for subimo, from sub-emo], to take, take up, lay hold of, assume (syn. capio).In gen.: auferere, non abibis, si ego fustem sumpsero, Plaut. Am. 1, 1, 202:B.laciniam,
id. Merc. 1, 2, 16:si hoc digitulis duobus sumebas primoribus,
id. Bacch. 4, 4, 24:si mutuas non potero, certum'st sumam foenore,
id. As. 1, 3, 95:postremo a me argentum quanti est sumito,
Ter. Ad. 5, 9, 20:locum ( = capere),
Plaut. Aul. 4, 6, 9:legem in manus,
Cic. Agr. 2, 6, 15:unum quodque vas in manus,
id. Verr. 2, 4, 27, § 63:Epicurum et Metrodorum non fere praeter suos quisquam in manus sumit,
id. Tusc. 2, 3, 8:orationes in manus,
Quint. 10, 1, 22:litteras ad te a M. Lepido consule quasi commendaticias sumpsimus,
have taken, provided ourselves with, Cic. Fam. 13, 26, 3:spatium ad vehicula comportanda,
Liv. 2, 4:spatium ad colloquendum,
id. 8, 18:ferrum ad aliquem interficiendum,
id. 40, 11, 10:Tusculi ante quam Romae sumpta sunt arma,
id. 3, 19, 8:pro conjuge ferrum,
Ov. H. 15 (16), 371:arma,
Quint. 5, 10, 71:sume venenum,
id. 8, 5, 23; Nep. Them. 10, 3; id. Hann. 12, 5:partem Falerni,
Hor. C. 1, 27, 9:cyathos,
id. ib. 3, 8, 13:panem perfusam aquā frigidā,
Suet. Aug. 77:potiunculam,
id. Dom. 21:antidotum,
id. Calig. 23:pomum de lance,
Ov. P. 3, 5, 20:cibum,
Nep. Att. 21; Petr. 111:soporem,
Nep. Dion, 2, 5:sumptā virili togā,
put on, Cic. Lael. 1, 1:virilem togam,
Suet. Aug. 8; 94 med.; id. Tib. 7; id. Galb. 4; Val. Max. 5, 4, 4:calceos et vestimenta,
Cic. Rep. 1, 12, 18:regium ornatum,
Nep. Eum. 13, 3: latum clavum (opp. deponere bracas), Poët. ap. Suet. Caes. 80:diadema,
Suet. Calig. 22:annulos ferreos (opp. deponere),
id. Aug. 100:gausapa,
Ov. A. A. 2, 300:alas pedibus virgamque manu tegumenque capillis,
id. M. 1, 672:perventum est eo, quo sumpta navis est,
Cic. Off. 3, 23, 89:pecuniam mutuam,
id. Fl. 20, 46; Sall. C. 24, 2:aurum mutuum,
Suet. Caes. 51.—Of time:diem ad deliberandum,
Caes. B. G. 1, 7:tempus cibi quietisque,
Liv. 32, 11.—Trop.1.In gen.:2.calorem animo,
Lucr. 3, 288:obsequium animo, i. e. animo obsequi,
Plaut. Bacch. 4, 10, 8:Ariovistus tantos sibi spiritus, tantam arrogantiam sumpserat, ut, etc.,
assumed, Caes. B. G. 1, 33; cf.:sumpsi animum,
I took courage, Ov. F. 1, 147:animos serpentis,
id. M. 3, 545:vigorem,
id. P. 3, 4, 31:cum spiritus plebs sumpsisset,
Liv. 4, 54, 8:certamine animi adversus eum sumpto,
id. 37, 10, 2:exempla,
Cic. Lael. 11, 38: sumptis inimicitiis, susceptā causā, etc., taken upon one ' s self, assumed, id. Vatin. 11, 28:omne bellum sumi facile, ceterum aegerrime desinere,
to be undertaken, entered upon, begun, Sall. J. 83, 1; so,bellum cum aliquo,
Liv. 1, 42, 2; 36, 2, 3. —Esp.: supplicium sumere, to exact satisfaction, inflict punishment, rarely absol.:II.supplici sibi sumat, quod volt ipse, ob hanc injuriam,
Plaut. Merc. 5, 4, 31:satis sumpsimus jam supplici,
id. Pers. 5, 2, 72:graviore sententiā pronuntiatā more majorum supplicium sumpsit,
Caes. B. G. 6, 44.—Usu. de aliquo:potuisse hunc de illā supplicium sumere,
Cic. Inv. 2, 27, 82:tum homo nefarius de homine nobili virgis supplicium crudelissime sumeret,
id. Verr. 2, 2, 37, § 91:supplicium de matre sumpsisse,
Cic. Rosc. Am. 24, 66; Liv. 39, 29; cf. supplicium.—Rarely ex aliquo, Liv. 23, 3, 1.— Post-class. also ab aliquo, Val. Max. 4, 1, ext. 1;5, 1, ext. 2.—Rarely poenam sumere ( = capere): pro maleficio poenam sumi oportere,
Cic. Inv. 2, 36, 108:merentis poenas,
Verg. A. 2, 586:poenam scelerato ex sanguine,
id. ib. 12, 949; cf. id. ib. 6, 501.—In partic.A.To take (by choice), to choose, select:B.philosophiae studium,
Cic. Ac. 1, 2, 8:hoc sumo ( = suscipio), hoc mihi deposco,
id. Verr. 1, 12, 36:nos Capuam sumpsimus,
id. Fam. 16, 11, 3:sumat aliquem ex populo monitorem officii sui,
Sall. J. 85, 10:enitimini, ne ego meliores liberos sumpsisse videar quam genuisse,
i. e. to have adopted, id. ib. 10, 8:sumite materiam vestris, qui scribitis, aequam Viribus,
Hor. A. P. 38:quis te mala sumere cogit? Aut quis deceptum ponere sumpta velit?
Ov. Tr. 5, 1, 69 sq.:disceptatorem,
Liv. 1, 50:quod tres patricios magistratus nobilitas sibi sumpsisset,
id. 7, 1:Miltiadem sibi imperatorem,
Nep. Milt. 1, 3.— Poet., with inf.:quem virum aut heroa lyrā vel acri Tibiā sumis celebrare, Clio?
Hor. C. 1, 12, 2: quis sibi res gestas Augusti scribere sumit? id. Ep. 1, 3, 7.—To take as one's own, to assume, claim, arrogate, appropriate to one's self (syn.:C.ascisco, assumo, arrogo): quamquam mihi non sumo tantum neque arrogo, ut, etc.,
Cic. Planc. 1, 3:sed mihi non sumo, ut meum consilium valere debuerit,
id. Att. 8, 11 D, §6: sumpsi hoc mihi pro tuā in me observantiā, ut, etc.,
id. Fam. 13, 50, 1:tantum tibi sumito pro Capitone apud Caesarem, quantum, etc.,
id. ib. 13, 29, 6:sibi imperatorias partes,
Caes. B. C. 3, 51:nec sumit aut ponit secures Arbitrio popularis aurae,
Hor. C. 3, 2, 19:vultus modo sumit acerbos,
Ov. Tr. 5, 8, 17:mores antiquos,
Liv. 3, 68:proelio sumpta Thessalia est,
conquered, Flor. 4, 2, 43.—To take, get, acquire, receive:D.distat sumasne pudenter an rapias,
Hor. Ep. 1, 17, 44:laudemque a crimine sumit,
Ov. M. 6, 474:sumpto rigore,
id. ib. 10, 139:vel tua me Sestus vel te mea sumit Abydos,
id. H. 17 (18), 127. —To take for some purpose, i. e. to use, apply, employ, spend, consume (syn. insumo):E.in malā uxore atque inimico si quid sumas, sumptus est: In bono hospite atque amico quaestus est, quod sumitur,
Plaut. Mil. 3, 1, 79 sq.:minus hercle in hisce rebus sumptum est sex minis,
id. Trin. 2, 4, 9 and 12:frustra operam, opinor, sumo,
Ter. Heaut. 4, 3, 15:frustra laborem,
Caes. B. G. 3, 14:cui rei opus est, ei hilarem hunc sumamus diem,
Ter. Ad. 5, 3, 68:videtis hos quasi sumptos dies ad labefactandam illius dignitatem,
Cic. Rab. Post. 16, 44:sumpseris tibi familiaritatem nostram ad ornamentum,
Plin. Ep. 6, 18, 2. — Poet.: curis sumptus, consumed, worn out, Poët. ap. Cic. Div. 1, 21, 42 (Trag. Fr. Inc. 8 Rib.).—To undertake, begin, enter upon:F.bellum,
Liv. 1, 42; Flor. 4, 12, 24:bellis ponendis sumendisque,
Liv. 8, 4:haec maxime belli ratio sumendi fuerat,
id. 38, 19:duellum cum aliquo,
id. 36, 2:proelia,
Suet. Caes. 60; Tac. H. 2, 45:in hos expeditionem,
Flor. 4, 12, 6:non mandata expeditio, sed sumpta est,
id. 4, 12, 48.— Poet.:prima fide vocisque ratae temptamina sumpsit Liriope,
Ov. M. 3, 341.—In an oration, disputation, etc.1.To take for certain or for granted, to assume, maintain, suppose, affirm:2.alterutrum fatearis enim sumasque necesse'st,
Lucr. 1, 974:nec solum ea sumitis ad concludendum, quae ab omnibus concedantur, sed ea sumitis, quibus concessis, etc.,
Cic. Div. 2, 50, 104:aliquid pro certo,
id. ib. —With inf.-clause:beatos esse deos sumpsisti,
Cic. N. D. 1, 31, 89:pro non dubio legati sumebant, quae Antiochi fuerunt, Eumenem aequius esse quam me habere,
Liv. 39, 28, 5.—To make, take a beginning, etc. (late Lat.):3.ab uno signo sumamus exordium,
Macr. Somn. Scip. 18:ab illā quaestione principium sumere,
Lact. 1, 2: quin fictio a capite sumat exordium, id. Opif. Dei, 12, 7.—To take, bring forward, cite, mention as a proof, an instance, etc. (cf. profero):G.homines notos sumere odiosum est,
Cic. Rosc. Am. 16, 47:unum hoc sumo,
id. ib. 34, 97:sumam annum tertium,
id. Verr. 2, 3, 44, § 104:ex istis tuis sumam aliquem,
id. Cael. 15, 36:quid quisquam potest ex omni memoriā sumere illustrius?
id. Sest. 12, 27:ab oratore aut poëtā probato sumptum ponere exemplum,
Auct. Her. 4, 1, 1.—To take as a purchase, to buy, purchase:H. K.quanti ego genus omnino signorum non aestimo, tanti ista quattuor aut quinque sumpsisti,
Cic. Fam. 7, 23, 2:decumas agri Leontini,
id. Verr. 2, 3, 64, § 149:quae parvo sumi nequeunt, obsonia captas,
Hor. S. 2, 7, 106.— -
95 sustento
sustento, āvi, ātum, 1, v. freq. a. [sustineo], to hold up or upriqht, to uphold, support, prop, sustain (syn. sustineo).I.Lit. (only poet. and in post-Aug. prose):B. II. A.multos per annos Sustentata ruet moles et machina mundi,
Lucr. 5, 96: Hercule quondam [p. 1822] Sustentante polum, Claud. Laud. Stil. 2, 143:Alcanor fratrem ruentem Sustentat dextrā,
Verg. A. 10, 339:in Tiberim abjectum,
Plin. 8, 40, 61, § 145:naufraga sustentant... vela (i. e. navem) Lacones,
Claud. B. Gild. 222; cf.:aegre seque et arma sustentans,
Curt. 8, 4, 15.—In gen.:B.exsanguem jam et jacentem (civitatem),
Cic. Rep. 2, 1, 2; cf.:rem publicam,
id. Mur. 2, 3:imbecillitatem valetudinis tuae sustenta et tuere,
id. Fam. 7, 1, 5:valetudo sustentatur notitiā sui corporis,
id. Off. 2, 24, 86; Vell. 2, 114, 1:Terentiam, unam omnium aerumnosissimam, sustentes tuis officiis,
Cic. Att. 3, 23, 5:tu velim tete tuā virtute sustentes,
id. Fam. 6, 4, 5:me una consolatio sustentat, quod, etc.,
id. Mil. 36, 100:per omnis difficultates animo me sustentavi,
Quint. 12, prooem. §1: litteris sustentor et recreor,
Cic. Att. 4, 10, 1; cf.:praeclarā conscientiā sustentor, cum cogito, etc.,
id. ib. 10, 4, 5:Pompeius intellegit, C. Catonem a Crasso sustentari,
id. Q. Fr. 2, 3, 4:jurisconsultus, non suo artificio sed alieno sustentatus,
id. de Or. 1, 56, 239:amicos suos fide,
id. Rab. Post. 2, 4:si qua spes reliqua est, quae fortium civium mentes cogitationesque sustentet,
id. Fl. 2, 3:spes inopiam sustentabat,
Caes. B. C. 3, 49:res publica magnis meis laboribus sustentata,
Cic. Mur. 2, 3:Venus Trojanas sustentat opes,
Verg. A. 10, 609:multa virum meritis sustentat fama tropaeis,
upholds, id. ib. 11, 224:Arminius manu, voce, vulnere sustentabat pugnam,
kept up, maintained, Tac. A. 2, 17:aciem,
id. ib. 1, 65 fin.; id. H. 2, 15.—In partic.1.To support, sustain, maintain, preserve by food, money, or other means:2.familiam,
Ter. Ad. 3, 4, 36:cum esset silvestris beluae sustentatus uberibus,
Cic. Rep. 2, 2, 4:idem (aër) spiritu ductus alit et sustentat animantis,
id. N. D. 2, 39, 101:qui se subsidiis patrimonii aut amicorum liberalitate sustentant,
id. Prov. Cons. 5, 12:eo (frumento) sustentata est plebs,
Liv. 2, 34, 5:sustentans fovensque,
Plin. Ep. 9, 30, 3:saucios largitione et curā,
Tac. A. 4, 63 fin.:animus nullā re egens aletur et sustentabitur isdem rebus, quibus astra sustentantur et aluntur,
Cic. Tusc. 1, 19, 43; cf.:furtim rapta sustentat pectora terra,
refreshes, Stat. Th. 6, 875:parsimoniam patrum suis sumptibus,
Cic. Cael. 16, 38:tenuitatem alicujus,
id. Fam. 16, 21, 4:egestatem et luxuriem domestico lenocinio sustentavit,
id. Red. Sen. 5, 11:Glycera venditando coronas sustentaverat paupertatem,
Plin. 35, 11, 40, § 125; cf.:ut milites pecore ex longinquioribus vicis adacto extremam famem sustentarent,
Caes. B.G. 7, 17.—Mid.:mutando sordidas merces sustentabatur,
supported himself, got a living, Tac. A. 4, 13; for which in the act. form: Ge. Valuistin' bene? Pa. Sustentavi sedulo, I have taken good care of myself, have kept myself in good case, Plaut. Stich. 4, 2, 8; cf. impers. pass.: Ge. Valuistin' usque? Ep. Sustentatum'st sedulo, id. ib. 3, 2, 14. —To keep in check, hold back, restrain:3.milites, paulisper ab rege sustentati, paucis amissis profugi discedunt,
Sall. J. 56, 6; cf. aciem, Auct. B. Afr. 82: aquas, Auct. Cons. Liv. 221. —To bear, hold out, endure, suffer (rare but class.;4.syn.: fero, patior): miserias plurimas,
Plaut. Capt. 5, 1, 3:moerorem doloremque,
Cic. Pis. 36, 89. — Absol. (sc. morbum), Suet. Tib. 72:procellas invidiae,
Claud. in Eutr. 1, 265:aegre is dies sustentatur,
Caes. B. G. 5, 39:quorum auxiliis atque opibus, si qua bella inciderint, sustentare consuerint,
id. ib. 2, 14 fin.—Impers. pass.:aegre eo die sustentatum est,
a defence was made, Caes. B. G. 2, 6:hostem,
Tac. A. 15, 10 fin.:bellum,
Vell. 2, 104, 2: impetus legionum, Auct. B. Hisp. 17, 3. — Absol.:nec, nisi in tempore subventum foret, ultra sustentaturi fuerint,
Liv. 34, 18, 2. —To put off, defer, delay (Ciceron.;syn. prolato): rem, dum, etc.,
Cic. Fam. 13, 64, 1:aedificationem ad tuum adventum,
id. Q. Fr. 2, 7:id (malum) opprimi sustentando ac prolatando nullo pacto potest... celeriter vobis vindicandum est,
id. Cat. 4, 3, 6; cf. Ov. R. Am. 405. -
96 sustineo
sustĭnĕo, tĭnŭi, tentum, 2, v. a. [subs for sub, and teneo], to hold up, hold upright, uphold, to bear up, keep up, support, sustain (syn. fulcio).I.Lit.A.In gen.:B.onus alicui,
Plaut. As. 3, 3, 68:quantum hominum terra sustinet,
id. Poen. prol. 90; id. Men. 1, 1, 13:cum Milo umeris sustineret bovem vivum,
Cic. Sen. 10, 33:arma membraque,
Liv. 23, 45, 3; Curt. 6, 1, 11; 7, 5, 8:infirmos baculo artus,
to support, Ov. M. 6, 27:furcis spectacula,
Liv. 1, 35, 9:ingenuā speculum manu,
Ov. A. A. 2, 216:fornice exstructo, quo pons sustinebatur, Auct. B. Alex. 19, 4: manibus clipeos et hastam Et galeam,
Ov. H. 3, 119:vix populum tellus sustinet illa suum,
id. ib. 15 (16), 182:lapis albus Pocula cum cyatho duo sustinet,
Hor. S. 1, 6, 117:vas ad sustinenda opsonia,
Plin. 33, 11, 49, § 140:aër volatus alitum sustinet,
Cic. N. D. 2, 39, 101: lacus omnia illata pondera sustinens, bearing on its surface, Plin. 6, 27, 31, § 127:ecce populus Romanus universus veluti duobus navigiis inpositus binis cardinibus sustinetur,
id. 36, 15, 24, § 119:domum pluribus adminiculis fulcit ac sustinet,
Plin. Ep. 4, 21, 3: se, to support one ' s self, hold one ' s self up, stand, etc., Caes. B. G. 2, 25; so,se a lapsu,
Liv. 21, 35:se alis,
Ov. M. 4, 411. —In partic., to hold or keep back, to keep in, stay, check, restrain, control, etc. (syn.: refreno, supprimo, moror): currum equosque, Lucil. ap. Cic. Att. 13, 21, 3:II.currum,
id. Lael. 17, 63 (v. infra, II. B. 3.):equos,
Caes. B. G. 4, 33:remos,
Cic. Att. 13, 21, 3:manum,
Ov. F. 5, 302:sustinet a jugulo dextram,
Verg. A. 11, 750:a jugulo nitentem sustinet hastam,
Stat. Th. 2, 648:flumina Threiciā lyrā,
Prop. 3, 2, 2 (4, 1, 42):nunc agendo, nunc sustinendo agmen,
Liv. 25, 36, 1:aliud simile miraculum eos sustinuit,
id. 5, 39, 2:signa,
id. 31, 24, 8:gradum,
Ov. F. 6, 398:perterritum exercitum,
Caes. B. C. 1, 71:se,
Cic. Tusc. 4, 18, 41; Val. Fl. 3, 100:se ab omni assensu,
i. e. to refrain, Cic. Ac. 2, 15, 48:se a respondendo,
id. ib. 2, 32, 104. — Poet.:celeres vias,
i. e. to halt, Sen. Hippol. 794.—Trop.A.In gen., to uphold, sustain, maintain, preserve:B.dignitatem et decus civitatis,
Cic. Off. 1, 34, 124:causam rei publicae,
id. Fam. 9, 8, 2; cf.:causam publicam,
id. Div. in Caecil. 8, 27:exspectationem,
id. Off. 3, 2, 6:tris personas unus sustineo,
characters, id. de Or. 2, 24, 102:personam magistri,
to personate, Suet. Gram. 24:quid muneris in rem publicam fungi ac sustinere velitis,
Cic. Verr. 2, 3, 86, § 199:historiam veterem atque antiquam haec mea senectus sustinet,
Plaut. Trin. 2, 2, 100: vitam, Maecen. ap. Sen. Ep. 101, 11.— Poet.:(arbor) ingentem sustinet umbram,
Verg. G. 2, 297.—In partic.1.To sustain, support, maintain, by food, money, or other means:2.hac (sc. re frumentariā) alimur et sustinemur,
Cic. Verr. 2, 3, 5, § 11:veterem amicum suum labentem excepit, fulsit et sustinuit re, fortunā, fide,
id. Rab. Post. 16, 43:qui ager non amplius hominum quinque milia potest sustinere,
id. Att. 2, 16, 1:alicujus munificentiā sustineri,
Liv. 39, 9, 6:hinc patriam parvosque nepotes Sustinet,
Verg. G. 2, 515:necessitates aliorum,
Liv. 6, 15, 9:plebem,
id. 3, 65, 6:penuriam temporum,
Col. 9, 14, 17.—To bear, undergo, endure; to hold out against, withstand (so most freq.;(β).syn.: fero, tolero, patior): mala ferre sustinereque,
Cic. Tusc. 5, 6, 16:non tu scis, quantum malarum rerum sustineam,
Plaut. Merc. 2, 4, 8:innocens suspitionem hanc sustinet causā meā,
id. Bacch. 3, 3, 32:labores,
Cic. Rep. 1, 3:aestatem,
Hirt. B. G. 8, 39, 3:dolorem pedum,
Plin. Ep. 1, 12, 5:dolores,
id. ib. 1, 12, 8:certamen,
Liv. 33, 36, 12:vim hostium,
Nep. Hann. 11, 4:periculum,
Dig. 18, 6, 1:o dii, quis hujus potentiam poterit sustinere?
Cic. Phil. 7, 6, 17:alicujus imperia,
Caes. B. G. 1, 31:vulnera,
id. ib. 1, 45:Philo ea sustinere vix poterat, quae contra Academicorum pertinaciam dicebantur,
Cic. Ac. 2, 6, 18; Vatin. ap. Cic. Fam. 5, 10, 2:Peloponnesum,
Cic. Att. 10, 12, 7: eos (rogantes), Brut. ap. Cic. Fam. 11, 13, 3; Liv. 31, 13:senatus querentes eos non sustinuit,
id. 31, 13, 4:justa petentem deam,
Ov. M. 14, 788:ferrum ignemque Jovemque,
id. ib. 13, 385 et saep.— Absol.: expectes et sustineas necesse est, Mart. 9, 3, 13:neque jam sustineri poterat,
Caes. B. G. 2, 6; cf. Cic. Fam. 12, 6, 4; Liv. 29, 6, 17.—With obj.-clause (mostly with a negative: non sustinet, he cannot bear, cannot endure; he does not take upon himself, does not venture):3.non sustineo esse conscius mihi dissimulati judicii mei,
Quint. 3, 6, 64:non impositos supremis ignibus artus Sustinuit spectare parens,
Ov. M. 13, 584;so negatively,
id. ib. 1, 530; 6, 367; 6, 606; 9, 439; 10, 47; id. F. 4, 850; Vell. 2, 86, 2. —In a negative interrog.: sustinebant tales viri, se tot senatoribus, etc.... non credidisse? tantae populi Romani voluntati restitisse? Sustineant. Reperiemus, etc.,
Cic. Verr. 2, 1, 4, § 10:hoc quidem quis hominum sustineat petulans esse ad alterius arbitrium?
Quint. 12, 9, 10; 3, 6, 64:deserere officii sui partes,
Plin. Ep. 9, 13, 16; 9, 13, 6:Parmenionem rursus castigare non sustinebat,
Curt. 4, 13, 8; 6, 1, 15:nec solus bibere sustineo,
id. 7, 5, 12; 7, 6, 15; 8, 5, 7; Vell. 2, 86, 2; Suet. Caes. 75.—Affirmatively:quem in vinculis habituri erant, sustinuere venerari,
Curt. 5, 10, 13:colloqui cum eo, quem damnaverat, sustinuit,
id. 6, 8, 16; 7, 5, 38; 10, 5, 25:quae se praeferre Dianae Sustinuit,
took upon herself, presumed, Ov. M. 11, 322; so,sustinet ire illuc,
id. ib. 4, 447; 6, 563; id. H. 5, 32; Phaedr. 4, 16, 8: aliquem videre, Auct. Cons. Liv. 135:si quis aquam... haurire sustineat,
Plin. 30, 7, 20, § 64:mentiri,
Petr. 116.—(Acc. to I. B.) To hold in, stop, stay, check, restrain; to keep back, put off, defer, delay:est igitur prudentis sustinere ut currum sic impetum benevolentiae,
Cic. Lael. 17, 63; so,impetum hostis,
Caes. B. G. 1, 24; 1, 26; 2, 11;3, 2 et saep.: subitas hostium incursiones,
Hirt. B. G. 8, 11; cf.:Curio praemittit equites, qui primum impetum sustineant ac morentur,
Caes. B. C. 2, 26:bellum consilio,
Liv. 3, 60, 1:assensus lubricos,
Cic. Ac. 2, 34, 108:sustinenda solutio est nominis Caerelliani,
id. Att. 12, 51, 3:oppugnationem ad noctem,
Caes. B. G. 5, 37, 6:rem in noctem,
Liv. 5, 35, 7:iram,
id. 2, 19, 4. -
97 tango
tango, tĕtĭgi, tactum, 3 (old collat. form tago, xi, 3:I.tagit Pacuvius in Teucro: ut ego, si quisquam me tagit. Et tagam idem in Hermiona: aut non cernam, nisi tagam: sine dubio antiquā consuetudine usurpavit. Nam nunc ea sine praepositionibus non dicuntur, ut contigit, attigit,
Fest. p. 356 Müll.: PELLEX ARAM IVNONIS NE TANGITO, Lex Numae ap. Fest. p. 222 ib.: sed o Petruelle, ne meum taxis librum, Varr. ap. Non. 176, 18, and 180, 8), v. a. [root tag-; Gr. te-tag-ôn, grasping; tê, take; Lat. tago, tagax; Goth. tēkan, to touch; Engl. take; cf.: inter, contages], to touch (syn. tracto).Lit.A.In gen.:B.tangere enim et tangi, nisi corpus, nulla potest res, Lucr 1, 304: tange utramvis digitulo minimo modo,
Plaut. Rud. 3, 4, 15:genu terram tangere,
Cic. Tusc. 2, 24, 57:virgā Virginis os,
Ov. M. 11, 308:aliquem cubito,
Hor. S. 2, 5, 42.—In partic.1.To touch, i. e.,a.To take, take away, curry off: Sa. Tetigin' tui quidquam? Aes. Si attigisses, ferres infortunium, Ter. Ad. 2, 1, 24:b.de praedā meā teruncium nec attigit nec tacturus est quisquam,
Cic. Fam. 2, 17, 4:quia tangam nullum ab invito,
id. Agr. 2, 25, 67; Liv. 29, 20. —To taste, to eat, to drink:2.salsa sunt, tangere ut non velis,
Plaut. Poen. 1, 2, 35:illa (corpora) Non cani tetigere lupi,
Ov. M. 7, 550:saporem,
id. F. 3, 745:cupiens varià fastidia cenā Vincere tangentis male singula dente superbo,
Hor. S. 2, 6, 87:Superorum tangere mensas,
Ov. M. 6, 173:tetigit calicem clanculum,
has emptied, Plaut. Mil. 3, 2, 10. —Of places.a.To reach, arrive at, come to a place (syn. pervenio):b.Verres simul ac tetigit provinciam, statim, etc.,
Cic. Verr. 2, 1, 10, § 27; cf. id. Att. 6, 1, 6:portus,
Verg. A. 4, 612:terminum mundi armis,
Hor. C. 3, 3, 54:vada,
id. ib. 1, 3, 24:lucum gradu,
Ov. M. 3, 36:domos,
id. ib. 4, 779;6, 601: quem (Nilum) simul ac tetigit,
id. ib. 1, 729:ut tellus est mihi tacta,
id. Tr. 3, 2, 18:limina,
id. M. 10, 456; Juv. 14, 44:nocturno castra dolo,
Ov. H. 1, 42 et saep.—To border on, be contiguous to:3.qui (fundi) Tiberim fere omnes tangunt,
Cic. Rosc. Am. 7, 20:haec civitas Rhenum tangit,
Caes. B. G. 5, 3:quae (villa) viam tangeret,
Cic. Mil. 19, 51:vertice sidera,
Ov. M. 7, 61. —To touch, i. e.,a.To strike, hit, beat (mostly poet.):b.chordas,
Ov. R. Am. 336:flagello Chloen,
Hor. C. 3, 26, 12:quem tetigit jactu,
Prop. 2, 34 (3, 32), 60:loca tangere fundā,
Tib. 4, 1, 97:te hora Caniculae Nescit tangere,
to touch, affect, Hor. C. 3, 13, 10.—Euphem., to put to death:quemquam praeterea oportuisse tangi,
Cic. Att. 15, 11, 2:statua aut aera legum de caelo tacta,
i.e. struck by lightning, id. Div. 2, 21, 47; so, de caelo tactus, Liv. 25, 7, 7; 29, 14, 3; Verg. E. 1, 17:e caelo tactum,
Plin. 36, 4, 4, § 10; cf.:ulmus fulmine tacta,
Ov. Tr. 2, 144:tacta aedes Junonis,
Plin. 2, 54, 55, § 144.—Prov.:tetigisti acu (rem),
you have hit the nail on the head, Plaut. Rud. 5, 2, 19; cf.:tangis en ipsos metus,
the thing you fear, Sen. Oedip. 795.—To take hold of, to touch, handle, etc.;4.esp. in mal. part.: virginem,
Ter. Ad. 4, 5, 52:cur id ausus's facere ut id quod non tuom esset tangeres?
Plaut. Aul. 4, 10, 14; Ter. Heaut. 4, 6, 15; id. Eun. 4, 7, 27 sq.; Cat. 21, 8; Hor. S. 1, 2, 28; 1, 2, 54.— Absol.:cibum una capias, assis, tangas, ludas, propter dormias,
Ter. Eun. 2, 3, 81 (82):si non tangendi copia'st,
id. ib. 4, 2, 10; id. Phorm. 5, 8 (9), 5.—To besprinkle, moisten, wash, smear, anoint ( poet. and in post-Aug. prose;5. II.syn. tingo): corpus aquā,
Ov. F. 4, 790:comas tristi medicamine,
id. M. 6, 140:oculos olivo,
Pers. 3, 44:superiorem palpebram salivā,
Plin. 28, 4, 7, § 38:caput igne sulfuris,
Prop. 4 (5), 8, 86; cf.:voluit tangi lucerna mero,
id. 4 (5), 3, 60:luto corpora tangit amor,
Tib. 1, 8, 52.—Trop.A.Of the mind or feelings, to touch, move, affect, impress:B.minae Clodii contentionesque modice me tangunt,
Cic. Att. 2, 19, 1:si vos urbis, si vestri nulla cura tangit,
Liv. 3, 17, 3:Numitori tetigerat animum memoria nepotum,
id. 1, 5:mentem mortalia tangunt,
Verg. A. 1, 462:si curat cor spectantis tetigisse querela,
Hor. A. P. 98:nec formā tangor, poteram tamen hac quoque tangi,
Ov. M. 10, 614:vota tamen tetigere deos, tetigere parentes,
id. ib. 4, 164:nymphas tetigit nova res,
id. ib. 15, 552:nec amor nos tangit habendi,
id. A. A. 3, 541:exemplo tangi,
id. H. 15 (16), 326; id. F. 5, 489; Prop. 1, 9, 17:religione tactus hospes,
Liv. 1, 45, 7:tetigerat animum memoria nepotum,
id. 1, 5, 6:si quem gloria tangit,
Sen. Hippol. 27.—Qs. to prick or stick one, i. e.,1.To take in, trick, dupe; to cozen or cheat out of any thing (anteclass.):2.tuom tangam patrem,
Plaut. Ps. 1, 1, 118; cf.:probe tactus Ballio est,
id. ib. 5, 2, 13:tangere hominem volt bolo,
id. Poen. prol. 101:istis adeo te tetigi triginta minis,
id. Ep. 5, 2, 40: senem triginta minis, Poët. ap. Cic. de Or. 2, 64, 257:lenunculum aere militari,
Plaut. Poen. 5, 5, 7: patrem talento argenti, Turp. ap. Non. 408, 28:tactus sum vehementer visco,
I am limed, caught, Plaut. Bacch. 5, 2, 39:volucres harundinibus,
Petr. 109.—To sting or nettle any one by something said:C.quo pacto Rhodium tetigerim in convivio,
Ter. Eun. 3, 1, 30; cf.maledictis,
Fest. p. 356 Müll.—Of speech, to touch upon, mention, speak of, refer to, cite:D.non tango, quod avarus homo est, quodque improbu' mitto, Lucil. ap. Rufin. Schem. Lex. § 12 (p. 274 Frotsch.): leviter unum quodque tangam,
Cic. Rosc. Am. 30, 83:ubi Aristoteles ista tetigit?
id. Ac. 2, 44, 136:illud tertium, quod a Crasso tactum est,
id. de Or. 2, 10, 43: ne tangantur rationes ad Opis, be discussed, examined, Anton. ap. Cic. Phil. 8, 9, 26:si tacta loquar,
Manil. 3, 21; cf.:quid minus utibile fuit quam hoc ulcus tangere Aut nominare uxorem?
Ter. Phorm. 4, 4, 9.—To take in hand, undertake (rare):carmina,
Ov. Am. 3, 12, 17: quis te Carminis heroi tangere jussit opus? prop. 4, 2 (3, 3), 16. -
98 tero
tĕro, trīvi, trītum, 3 ( perf. terii, acc. to Charis. p. 220 P.; perf. sync. tristi, Cat. 66, 30), v. a. [root ter; Gr. teirô, truô, tribô, to rub; cf. Lat. tribulare, triticum; akin to terên, tender, Lat. teres], to rub, rub to pieces; to bruise, grind, bray, triturate (syn.: frico, tundo, pinso).I.Lit. (mostly poet. and in post-Aug. prose).A.In gen.: num me illuc ducis, ubi lapis lapidem terit? (i. e. into a mill), Plaut. As. 1, 1, 16:B.lacrimulam oculos terendo vix vi exprimere,
Ter. Eun. 1, 1, 23:teritur lignum ligno ignemque concipit attritu,
Plin. 16, 40, 77. § 208: sed nihil hederā praestantius quae [p. 1860] teritur, lauro quae terat, id. ib.:aliquid in mortario,
id. 34, 10, 22, § 104:aliquid in farinam,
id. 34, 18, 50, § 170:bacam trapetis,
Verg. G. 2, 519:unguibus herbas,
Ov. M. 9, 655:dentes in stipite,
id. ib. 8, 369:lumina manu,
Cat. 66, 30:sucina trita redolent,
Mart. 3, 64, 5:piper,
Petr. 74:Appia trita rotis,
Ov. P. 2, 7, 44:cibum in ventre,
i. e. to digest, Cels. 1 praef. med. — Poet.: labellum calamo, i. e. to rub one ' s lip (in playing), Verg. E. 2, 34:calcemque terit jam calce Diores,
treads upon, id. A. 5, 324:crystalla labris,
Mart. 9, 23, 7.—In partic.1.To rub grain from the ears by treading, to tread out, thresh:2.frumentum,
Varr. R. R. 1, 13, 5:milia frumenti tua triverit area centum,
Hor. S. 1, 1, 45:area dum messes teret,
Tib. 1, 5, 22:teret area culmos,
Verg. G. 1, 192; cf.:ut patria careo, bis frugibus area trita est,
i. e. it has twice been harvest-time, Ov. Tr. 4, 6, 19.—To cleanse or beautify by rubbing, to smooth, furbish, burnish, polish, sharpen (syn.:3.polio, acuo): oculos,
Plaut. Poen. 1, 2, 103:crura mordaci pumice,
Ov. A. A. 1, 506:hinc radios trivere rotis,
smoothed, turned, Verg. G. 2, 444:vitrum torno,
Plin. 36, 26, 66, § 193:catillum manibus,
Hor. S. 1, 3, 90:tritus cimice lectus,
Mart. 11, 33, 1.—To lessen by rubbing, to rub away; to wear away by use, wear out:4.(navem) ligneam, saepe tritam,
Plaut. Men. 2, 3, 52:hoc (tempus) rigidas silices, hoc adamanta terit,
Ov. Tr. 4, 6. 14:ferrum,
to dull, id. M. 12, 167:mucronem rubigine silicem liquore,
Prop. 2, 25 (3, 20), 15:trita labore colla,
Ov. M. 15, 124:trita subucula,
Hor. Ep. 1, 1, 96:trita vestis,
id. ib. 1, 19, 38:librum,
i. e. to read often, Mart. 8, 3, 4; 11, 3, 4; cf.:quid haberet, Quod legeret tereretque viritim publicus usus?
Hor. Ep. 2, 1, 92:pocula labris patrum trita,
Mart. 11, 12, 3: ut illum di terant, qui primum olitor caepam protulit, crush, annihilate, Naev. ap. Prisc. p. 681 P.—Of persons, pass., to be employed in. occupied with:5.nos qui in foro verisque litibus terimur,
Plin. Ep. 2, 3, 5:litibus,
id. ib. 10, 12, 3.—To tread often, to visit, frequent a way or place (cf.:6.calco, calcito): angustum formica terens iter,
Verg. G. 1, 380:iter propositum,
Prop. 2, 30 (3, 28), 14:Appiam mannis,
Hor. Epod. 4, 14:viam,
Ov. A. A. 1, 52; Lucr. 1, 927:via trita pede,
Tib. 4, 13, 10:ambulator porticum terit,
Mart. 2, 11, 2:limina,
id. 10, 10, 2:mea nocturnis trita fenestra dolis,
Prop. 4 (5), 7, 16:nec jam clarissimorum virorum receptacula habitatore servo teruntur,
Plin. Pan. 50, 3: flavaeque terens querceta Maricae Liris, Claud. Cons. Prob. et Olybr 259. —In mal. part.:II.Bojus est, Bojam terit,
Plaut. Capt. 4, 2, 108; so Prop. 3, 11 (4. 10), 30; Petr. 87. —Trop. (freq. in good prose).A.To wear away, use up, i. e. to pass, spend time; usu. to waste, spend in dissipation, etc. (syn.:B. C.absumo, consumo): teritur dies,
Plaut. Truc. 5, 20:diem sermone terere segnities merast,
id. Trin. 3, 3, 67:naves diem trivere,
Liv. 37, 27, 8:tempus in convivio luxuque,
id. 1, 57, 9:tempus ibi in secreto,
id. 26, 19, 5:omnem aetatem in his discendis rebus,
Cic. de Or. 3, 31, 123:teretur interea tempus,
id. Phil. 5, 11, 30:jam alteram aetatem bellis civilibus,
Hor. Epod. 16, 1:omne aevum ferro,
Verg. A. 9, 609:spe otia,
id. ib. 4, 271:otium conviviis comissationibusque inter se,
Liv. 1, 57, 5. —To exert greatly, exhaust:D.ne in opere longinquo sese tererent, Liv 6, 8, 10: ut in armis terant plebem,
id. 6, 27, 7.—Of language, to wear out by use, i. e. to render common, commonplace, or trite (in verb finit. very rare, but freq. as a P. a.):* E.jam hoc verbum satis hesterno sermone trivimus,
Cic. Ac. 2, 6, 18:quae (nomina) nunc consuetudo diurna trivit,
id. Fin. 3, 4, 15.—To tread under foot, i. e. to injure, violate a thing:A.jurata deorum majestas teritur,
Claud. in Rufin. 1, 228. — Hence, P. a.: trītus, a, um.Prop. of a road or way, oft-trodden, beaten, frequented, common:B.iter,
Cic. Phil. 1, 3, 7:via,
id. Brut. 81, 281:quadrijugi spatium,
Ov. M. 2, 167. — Sup.:tritissima quaeque via,
Sen. Vit. Beat. 1, 2. —Fig.1.Practised, expert:2.tritas aures habere,
Cic. Fam. 9, 16, 4; so id. Brut. 32, 124.— Comp.:tritiores manūs ad aedificandum perficere,
Vitr. 2, 1, 6. —Of language, used often or much, familiar, common, commonplace, trite:quid in Graeco sermone tam tritum atque celebratum est, quam, etc.,
Cic. Fl. 27, 65:nomen minus tritum sermone nostro,
id. Rep. 2, 29, 52:ex quo illud: summum jus summā injuriā factum est jam tritum sermone proverbium,
id. Off. 1, 10, 33.— Comp.:faciamus tractando usitatius hoc verbum ac tritius,
Cic. Ac. 1, 7, 27:compedes, quas induere aureas mos tritior vetat,
Plin. 33, 12, 54, § 152. -
99 tollo
tollo, sustŭli, sublātum, 3, v. a. ( perf. tollit, Pers. 4, 2:I. A.tollisse,
Dig. 46, 4, 13) [root Sanscr. tul-, tulajāmi, lift up, weigh; Gr. tal-, tel, in tlênai, talanton; cf.: tuli, tlātus (latus), tolerare], to lift or take up, to raise, always with the predom. idea of motion upwards or of removal from a former situation.Lit.1.In gen.: unus erit quem tu tolles in caerula caeli templa, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 6 Müll. (Ann. v. 66 Vahl.): pileum ad caelum tollit, Plaut. Fragm. ap. Non. 220, 15:2.fulgor ibi ad caelum se tollit,
Lucr. 2, 325;for which also: aliquem tollere in caelum,
Cic. Phil. 11, 10, 24:quem (Herculem) in caelum ista ipsa sustulit fortitudo,
id. Tusc. 4, 22, 50; id. Rep. 1, 16, 25:tollam ego ted in collum,
Plaut. Bacch. 3, 6, 42:Phaëthon optavit, ut in currum patris tolleretur: sublatus est,
Cic. Off. 3, 25, 94; cf. id. N. D. 3, 31, 76:aliquem in equum,
id. Deiot. 10, 28:quos in crucem sustulit,
id. Verr. 2, 1, 3, § 7:aliquem in crucem,
id. ib. 2, 1, 5, §13: aquila in sublime sustulit testudinem,
Phaedr. 2, 6, 4:in arduos Tollor Sabinos,
Hor. C. 3, 4, 22 et saep.:ut me hic jacentem aliquis tollat,
Plaut. Ps. 5, 1, 2; so,jacentes,
id. Most. 1, 4, 17: mulum suum tollebat Fufius, lifted up, raised up, Varr. ap. Plin. 7, 20, 19, § 83:nequeo caput tollere,
Plaut. Truc. 2, 6, 45:sustulimus manus et ego et Balbus,
Cic. Fam. 7, 5, 2:manus,
id. Verr. 2, 4, 3, § 5:gradum,
Plaut. Bacch. 3, 6, 6: scorpius caudā sublatā, Lucil. ap. Non. 385, 31:lubrica convolvit sublato pectore terga (coluber),
Verg. A. 2, 474:terrā,
Ov. M. 15, 192:de terrā,
Cic. Caecin. 21, 60:se tollere a terrā,
id. Tusc. 5, 13, 37:ignis e speculā sublatus,
id. Verr. 2, 5, 35, § 93.—In partic.a.Tollere liberos, to take up, i. e. to accept, acknowledge; and so, to raise up, bring up, educate as one's own (from the custom of laying new-born children on the ground at the father's feet; cf.(β).suscipio): quod erit natum, tollito,
Plaut. Am. 1, 3, 3:puerum,
id. Men. prol. 33; Enn. ap. Cic. Div. 1, 21, 42 (Trag. v. 67 Vahl.):natum filium,
Quint. 4, 2, 42:nothum,
id. 3, 6, 97:puellam,
Ter. Heaut. 4, 1, 15; cf. id. And. 1, 3, 14.—Also of the mother:si quod peperissem, id educarem ac tollerem,
Plaut. Truc. 2, 4, 45.—Transf., in gen., to get, beget a child:b.qui ex Fadiā sustulerit liberos,
Cic. Phil. 13, 10, 23:decessit morbo aquae intercutis, sublato filio Nerone ex Agrippinā,
Suet. Ner. 5 fin. —Nautical t. t.: tollere ancoras, to lift the anchor, weigh anchor; esp. in part. pass.:(β).sublatis ancoris,
Caes. B. G. 4, 23; id. B. C. 1, 31; Liv. 22, 19, 6. —Transf. out of the nautical sphere, to break up, proceed:c.si vultis ancoras tollere,
Varr. R. R. 3, 17, 1.—To build, raise, erect:d.tollam altius tectum,
Cic. Har. Resp. 15, 33:si juxta habeas aedificia, eaque jure tuo altius tollas,
Dig. 39, 2, 26.—To take on board, carry, of vessels or vehicles:B.navem, metretas quae trecentas tolleret, parasse,
Plaut. Merc. 1, 1, 75:naves, quae equites sustulerant,
Caes. B. G. 4, 28:altera navis ducentos ex legione tironum sustulerat,
id. B. C. 3, 28;Auct. B. Afr. 54: tollite me, Teucri,
Verg. A. 3, 601:ut se sublatum in lembum ad Cotym deveheret,
Liv. 45, 6, 2:Maecenas me tollere raedā vellet,
Hor. S. 2, 6, 42:Talem te Bacchus... sustulit in currus,
Ov. A. A. 3, 157. —Trop.1.To raise, lift, lift up, elevate, set up, etc.: tollitur in caelum clamor exortus utrimque, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 422 Vahl.):2.clamorem in caelum,
Verg. A. 11, 745:clamores ad sidera,
id. ib. 2, 222; cf.:clamor magnus se tollit ad auras,
rises, id. ib. 11, 455:clamor a vigilibus tollitur,
Cic. Verr. 2, 4, 43, § 94:clamorem,
Flor. 3, 8, 6:cachinnum,
Cic. Fat. 5, 10:risum,
Hor. A. P. 381: litterulae meae tui desiderio oblanguerunt: hac tamen epistulā oculos paulum sustulerunt, have opened [p. 1877] their eyes again, have reanimated them, Cic. Fam. 16, 10, 2.—Esp. with animos: ne in secunda tollere animos et in mala demittere, to elevate, Lucil. ap. Non. 286, 6:animos,
Plaut. Truc. 2, 8, 10; Ter. Hec. 3, 5, 57:animos alicui,
to raise, excite, animate, Liv. 3, 67, 6:nec dubium est quin omnis Hispania sublatura animos fuerit,
id. 35, 1, 3;opp. abicere animos,
Sen. Ben. 3, 28, 7:aliquid dicendo augere et tollere altius (opp. extenuare et abicere),
Cic. de Or. 3, 26, 104:ad caelum te tollimus verissimis ac justissimis laudibus,
id. Fam. 15, 9, 1:monumentum illud, quod tu tollere laudibus solebas,
id. Att. 4, 16, 8 (14):nostras laudes in astra,
id. ib. 2, 25, 1:Daphnim tuum ad astra,
Verg. E. 5, 51:tergeminis tollere honoribus,
Hor. C. 1, 1, 8:vos Tempe tollite laudibus,
id. ib. 1, 21, 9 (cf. also Brut. ap. Cic. Fam. 11, 20, 1; v. infra, II. A. 2.):supra modum se tollens oratio,
Quint. 4, 2, 61; cf.:se eadem geometria tollit ad rationem usque mundi,
id. 1, 10, 46; 1, 2, 26:amicum Tollere (i. q. consolari),
to cheer up, console, Hor. S. 2, 8, 61.—To take on one, assume, bear, endure:II.providere non solum quid oneris in praesentia tollant,
Cic. Verr. 2, 3, 1, § 1:at Apollodorus poenas sustulit,
id. N. D. 3, 33, 82. —To take up a thing from its place, to take away, remove, to bear or carry away, make way with, take away with one (syn.: aufero, adimo).A.Lit.1.In gen.:2.frumentum de areā,
Cic. Verr. 2, 3, 14, § 36:solem e mundo tollere videntur, qui amicitiam e vitā tollunt,
id. Lael. 13, 47:ut aliquis nos deus ex hac hominum frequentiā tolleret,
id. ib. 23, 87:simulacra ex delubris,
id. Div. in Caecil. 1, 3; so,pecunias e fano,
Caes. B. C. 3, 105:sphaeram ex urbe (Syracusis),
Cic. Rep. 1, 14, 21:praedam,
Caes. B. G. 7, 14:posita,
id. ib. 6, 17:patinam,
Hor. S. 1, 3, 80; cf.:his sublatis,
id. ib. 2, 8, 10:mensam tolli jubet,
Cic. Pis. 27, 67:me per hostes Denso paventem sustulit aëre,
Hor. C. 2, 7, 14:jubet sublata reponi Pocula,
Verg. A. 8, 175:cuncta,
id. ib. 8, 439:tecum me tolle per undas,
id. ib. 6, 370:me quoque tolle simul,
Ov. M. 11, 441:tollite me, Libyes, comitem poenaeque necisque,
Sil. 6, 500.—In partic.a.Pregn., to take off, carry off, make away with, to kill, destroy, ruin, etc.:b.aliquem de medio,
Cic. Rosc. Am. 7, 20:aliquem e medio,
Liv. 24, 6, 1:aliquem ferro, veneno,
Cic. N. D. 3, 33, 81:Titanas fulmine (Juppiter),
Hor. C. 3, 4, 44: quem febris una potuit tollere, Lucil. ap. Non. 406, 25:me truncus illapsus cerebro Sustulerat, nisi, etc.,
Hor. C. 2, 17, 28:tollet anum vitiato melle cicuta,
id. S. 2, 1, 56:sorbitio tollit quem dira cicutae,
Pers. 4, 2:majores nostri Carthaginem et Numantiam funditus sustulerunt,
laid waste, Cic. Off. 1, 11, 35:ademptus Hector Tradidit fessis leviora tolli Pergama Graiis,
Hor. C. 2, 4, 11.—In a play with I. B. supra: te dixisse, laudandum adulescentem (Caesarem), ornandum, tollendum, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 20, 1; cf.:se non esse commissurum, ut tolli posset,
id. ib. 11, 20, 1.—Milit. t. t.: tollere signa, to break up for marching, to decamp, Caes. B. C. 2, 20; Auct. B. Alex. 57, 1.—B.Trop., to do away with, remove; to abolish, annul, abrogate, cancel (very freq., esp. in Cic.;1.syn.: oblittero, aboleo): rei memoriam tollere ac delere,
Cic. Quint. 21, 70; cf.metum,
id. Rosc. Am. 2, 6:sublatā benevolentiā amicitiae nomen tollitur,
id. Lael. 5, 19; cf.:maximum ornamentum amicitiae tollit, qui ex eā tollit verecundiam,
id. ib. 22, 82:dubitationem,
id. Rep. 1, 7, 12:errorem,
id. ib. 1, 24, 38:librariorum menda,
id. Att. 13, 23, 2:ut id nomen ex omnibus libris tollatur,
id. ib. 13, 44, 3:legem,
id. Leg. 2, 12, 31:veteres leges novis legibus,
id. de Or. 1, 58, 247:dictaturam funditus ex re publicā,
id. Phil. 1, 1, 3:sublato Areopago,
id. Rep. 1, 27, 43:deos,
to deny the existence of, id. N. D. 1, 30, 85; id. Ac. 2, 11, 33:diem,
to consume in speechmaking, id. Leg. 3, 18, 40; id. Dom. 17, 45:morbus facile tollitur,
is removed, Cels. 2, 14; 4, 18; so,dolores et tumores,
Plin. 26, 12, 75, § 122:foeditates cicatricum maculasque,
id. 33, 6, 35, § 110:muliebrem luctum,
Hor. Epod. 16, 39:querelas,
id. Ep. 1, 12, 3.—Hence, , a, um, P. a. (acc. to I. B.), elated, proud, haughty (rare):quo proelio sublati Helvetii,
Caes. B. G. 1, 15:hac victoriā,
id. ib. 5, 38: quibus omnibus rebus, id. B. C. 2, 37:rebus secundis,
Verg. A. 10, 502:gloriā,
Tac. A. 13, 11 et saep.:fidens magis et sublatior ardet,
Ov. Hal. 54. — Adv.: , highly, loftily. *Lit.:2.Nilus diebus centum sublatius fluens, minuitur postea,
higher, Amm. 22, 15, 12. —Trop.:sublate ampleque dicere (opp. attenuate presseque),
loftily, with elevation, Cic. Brut. 55, 201:sublatius dicere,
more proudly, id. Dom. 36, 95:sublatius insolescentes,
Amm. 15, 12, 1. -
100 transeo
trans-ĕo, īvi or ĭi, ĭtum, īre ( perf. -ivit, Sen. Ben. 1, 13, 3; fut. -iet, Tib. 1, 4, 27; Sen. Q. N. 3, 10, 4; Lact. 4, 18, 3), v. n. and a., to go over or across, to cross over, pass over, pass by, pass (syn. transgredior).I.Lit.A.In gen.(α).Neutr.:(β).ego ad vos eum jussero transire,
Plaut. Ep. 5, 1, 51:per hortum ad amicam,
id. Stich. 3, 1, 36:ad uxorem,
id. Caecin. 3, 4, 24; Ter. Phorm. 4, 5, 7: ad te, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 7, 1:ad forum,
Ter. Phorm. 5, 7 (8), 28:ne Germani e suis finibus in Helvetiorum fines transirent,
Caes. B. G. 1, 28:in agrum Noricum,
id. ib. 1, 5:in Britanniam,
id. ib. 4, 30:per eorum corpora transire conantes repulerunt,
id. ib. 2, 10:per media castra,
Sall. J. 107, 5:per illud (iter, i. e. vocis) Murmure blanditiae minimo transire solebant,
Ov. M. 4, 70: obsides ut inter sese dent, perficit;Helvetii, ut sine maleficio et injuriā transeant,
Caes. B. G. 1, 9; Liv. 10, 46, 3:Mosa in Rhenum transit,
Caes. B. G. 4, 10:caseum per cribrum facito transeat in mortarium,
Cato, R. R. 76, 3:odor foliorum transit in vestes,
Plin. 12, 3, 7, § 15:ficus ad nos ex aliis transire gentibus,
id. 15, 18, 19, § 69. —Act.:B.campos pedibus transire videmur,
Lucr. 4, 459:Taurum,
Cic. Fam. 3, 8, 5:Taurus transiri non potest,
id. Att. 5, 21, 14:Apenninum,
id. Fam. 11, 10, 4; Liv. 5, 33, 2; 5, 33, 4 sq.; 21, 38, 6; 26, 12, 14;21, 58, 3: paulatim Germanos consuescere Rhenum transire,
Caes. B. G. 1, 33:flumen,
id. ib. 1, 12;1, 13: Euphratem,
Cic. Fin. 3, 22, 75:maria,
id. Or. 42, 146; id. Pis. 24, 57; Hor. A. P. 345:paludem,
Hirt. B. G. 8, 10:forum,
Hor. Ep. 1, 6, 59:equum cursu,
to pass by, Verg. A. 11, 719:omnes mensas transiit,
Plaut. Curc. 5, 3, 4:quem (serpentem) rota transiit,
ran over, Verg. A. 5, 274:anulis medios articulos (digitorum) non transeuntibus,
Quint. 11, 3, 142:Domitii filius transiit Formias,
passed through Formiæ, Cic. Att. 9, 3, 1.—In pass.:Rhodanus nonnullis locis vado transitur,
is crossed by a ford, is fordable, Caes. B. G. 1, 6; cf.:flumen uno omnino loco pedibus transiri potest,
id. ib. 5, 18; 2, 10; 7, 55; Hirt. B. G. 8, 27; Liv. 21, 43, 4; Plin. 29, 4, 27, § 89:totus transibitur orbis,
Manil. 4, 398.—In partic.1.To go over to a party or side (cf. transfugio):2.ne deserat me atque ad hostes transeat,
Plaut. Ps. 4, 3, 10:ad adversarios transeas?
Cic. Verr. 2, 1, 15, § 40:ad Pompeium transierunt,
Caes. B. C. 3, 60:transit cohors ad eum,
id. ib. 1, 60:a Patribus ad plebem,
Liv. 4, 16, 3:cum iis pugnare ad quos transierant,
Nep. Dat. 6, 6:ad Q. Sextii philosophi sectam,
Suet. Gram. 18. — Absol.:nec manere nec transire aperte ausus,
Liv. 1, 27, 5:ut nulla ante Britanniae nova pars illacessita transierit,
Tac. Agr. 20.—To go or pass over into any thing by transformation, to be changed or transformed into a thing ( poet. and in postAug. prose):3.ille in humum saxumque undamque trabemque fallaciter transit,
Ov. M. 11, 643:in plures figuras,
id. ib. 8, 730:humana in corpora,
id. ib. 15, 167:in aestatem post ver,
id. ib. 15, 206:aqua mulsa longā vetustate transit in vinum,
Plin. 22, 24, 52, § 112; 9, 41, 65, § 139; 25, 9, 57, § 103; 37, 6, 23, § 87.—Of food. to pass through, pass off:4. II.cibi qui difficillime transeant sumpti,
Varr. R. R. 2, 11, 3; so,cibi,
Plin. 11, 37, 79, § 202:vinum tenue per urinam,
id. 23, 1, 22, § 39.—Trop.A.In gen.1.Neutr. (very rare):2.quod quaedam animalis intellegentia per omnia ea permanet et transeat,
runs through, pervades, Cic. Ac. 2, 37, 119:utinam ista saevitia inter peregrina exempla mansisset, nec in Romanos mores transisset,
Sen. Ira, 3, 18, 1.— Impers. pass.:cujus (ordinis) similitudine perspectā in formarum specie ac dignitate transitum est et ad honestatem dictorum atque factorum,
Cic. Fin. 2, 14, 47.— More freq.,Act.:B.ii sine dubio finem et modum transeunt,
go beyond, overstep, transgress, Cic. Off. 1, 29, 102; so,modum,
id. Tusc. 4, 17, 40:finem aequitatis et legis in judicando,
id. Verr. 2, 3, 95, § 220:fines verecundiae,
id. Fam. 5, 12, 3:aliquid silentio,
to pass over, pass by, id. Att. 2, 19, 3; Quint. 2, 3, 1; 5, 12, 23;nil transit amantes,
i. e. escapes, Stat. Th. 2, 335; so, ita compositi sumus ut nos cottidiana, etiamsi admiratione digna sunt, transeant, Sen. Q. N. 7, 1, 1.—In partic.1.To go or pass over to another opinion:2.in sententiam alicujus,
Liv. 34, 34, 1:senatus frequens in alia omnia transiit,
Hirt. B. G. 8, 53: transierunt illuc, ut ratio esset ejus habenda, qui neque exercitum neque provincias traderet, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 13, 2.—To pass over, be changed into any thing:3.quomodo quire et ruere vel in praeterita patiendi modo, vel in participia transibunt?
Quint. 1, 6, 26:in eam (vocalem sequentem) transire possit (M),
id. 9, 4, 40; 1, 4, 29:frequens imitatio transit in mores,
id. 1, 11, 3:jactantur cuncta et in contrarium transeunt jubente fortunā,
Sen. Ep. 99, 9:in vinum transire,
Plin. 22, 24, 52, § 112; Sen. Ep. 114, 24; 84, 6; 85, 15.—To overpass, surpass, excel:4.qui hoc agit, ut prior sit, forsitan, etiamsi non transierit, aequabit,
Quint. 10, 2, 10:verum ut transeundi spes non sit, magna tamen est dignitas subsequendi,
id. 12, 11, 28:Pompeium transire paras,
Luc. 2, 565:monumenta transibit nostra juventus,
id. 4, 499.—In speaking.a.To pass over to another subject:b.ad partitionem transeamus,
Cic. Inv. 1, 21, 30:ad alias (quaestiones),
Quint. 7, 1, 18:hinc ad rationem sermonis conjuncti,
id. 8, 3, 40:protinus ad dispositionem,
id. 6, 5, 1:ad responsum partis alterius,
id. 7, 1, 6:ad rhetoris officia (proximus liber),
id. 1, 12, 19:consumptis precibus violentam transit in iram,
Ov. M. 8, 106:inde in syllabas cura transibit,
Quint. 1, 4, 17.— Impers. pass.:seminarii curam ante convenit dici, quam transeatur ad alia genera,
Plin. 17, 10, 13, § 68:transeatur ad alteram contionem,
Liv. 45, 37, 11. —To go quickly or briefly through a subject (syn. transcurro):c.sed in animo est leviter transire ac tantummodo perstringere unamquamque rem,
to touch lightly upon, Cic. Rosc. Am. 32, 91:sperare et ea quae premant et ea quae inpendeant me facile transiturum,
id. Fam. 9, 1, 2:eos (libros) omnes duabus proximis noctibus cursim transeo,
Gell. 9, 4, 5:brevi auditu quamvis magna transibat,
Tac. H. 2, 59.—To pass over, pass by, leave untouched (so freq. first in post-Aug. prose;5.syn. praetermitto): malueram, quod erat susceptum ab illis, silentio transiri,
Cic. Att. 2, 19, 3: ex quo tu quae digna sunt, selige, multa transi, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 11, 4:ut alii transeunt quaedam imputantque quod transeant: sic ego nihil praetereo, etc.,
Plin. Ep. 8, 21, 4:Neronem enim transeo,
id. ib. 5, 3, 6; so,Protagoran transeo,
Quint. 3, 4, 10; cf. id. 10, 1, 57; 12, 1, 22; 12, 10, 22:sed hoc transeo,
id. 12, 2, 4:ut ne id quidem transeam,
id. 11, 3, 131:transeamus id quoque, quod, etc.,
id. 1, 10, 17:ut transeam, quemadmodum vulgo imperiti loquantur,
id. 1, 6, 45:lacrimas alicujus,
Stat. S. 5 praef. —In pass.:nec a nobis neglegenter locus iste transibitur,
Quint. 2, 4, 17:illa quoque minora non sunt transeunda,
id. 10, 3, 31; 10, 2, 3:levia haec et transeunda,
Plin. Ep. 8, 6, 5:transita signa,
Manil. 2, 486.—Of time, to pass by, elapse.a.Neutr.:b.cum legis dies transierit,
Cic. Att. 7, 7, 6:dies hibernorum complures,
Caes. B. G. 3, 2:multi jam menses,
id. B. C. 3, 25:quinquennium,
Dig. 7, 1, 37: tran et aetas;Quam cito!
Tib. 1, 4, 27:menses transeunt,
Phaedr. 5, 7, 11. —Act., to pass, spend:6.ne vitam silentio transeant,
pass through, spend, Sall. C. 1, 1; so,vitam,
id. ib. 2, 8 Kritz N. cr.:ipsum tribunatūs annum quiete et otio,
Tac. Agr. 6 fin.:hiemem (securi),
Sen. Ep. 90, 15:spatium juventae,
to pass beyond, Ov. M. 15, 226.—To pass away, cease:precarium seni imperium et brevi transiturum,
Tac. H. 1, 52 fin.:fortuna imperii transit,
id. ib. 3, 49:mutatam auctoritatem (unguenti) et saepius transisse gloriam,
Plin. 13, 1, 2, § 4:quidquid irarum fuit, transierit,
Sen. Thyest. 398:caelum et terra,
Vulg. Matt. 5, 18; id. 2 Pet. 3, 10; id. 1 Joan. 2, 17.—Hence, transĕunter, adv. (acc. to transeo, II. B. 4. b.), in passing, cursorily (late Lat.):commemorata quaestio, Aug. Civ. Dei, 15, 23: discussā indiciorum fide,
Amm. 28, 1, 14.
См. также в других словарях:
syn — syn·a·del·phite; syn·aes·the·sis; syn·a·gog·al; syn·a·gogue; syn·al·lag·mat·ic; syn·a·loe·pha; syn·anastomosis; syn·an·ce·ja; syn·an·gial; syn·an·gi·um; syn·an·tec·tic; syn·an·thae; syn·an·thous; syn·an·thy; syn·a·phea; syn·aposematic;… … English syllables
syn- — ♦ Élément, de la prép. gr. sun « avec », qui marque l idée de réunion dans l espace ou le temps (var. sy , syl , sym ). ⇒ co . syn , syl , sym . éléments, du gr. sun, avec . ⇒SYN , SYL , SYM , SY , élém. formant Élém. tiré du gr. « ensemble, en… … Encyclopédie Universelle
syn- — Syn [zʏn] Präfix; mit fremdsprachlichem Basiswort: kennzeichnet ein Miteinander, eine Gemeinsamkeit: synoptisch (zusammenschauend); Synorganisation (Biologie; Zusammenwirken verschiedener Zellen und Gewebe bei der Bildung von Organen); Synthese … Universal-Lexikon
Syn- — Syn [zʏn] Präfix; mit fremdsprachlichem Basiswort: kennzeichnet ein Miteinander, eine Gemeinsamkeit: synoptisch (zusammenschauend); Synorganisation (Biologie; Zusammenwirken verschiedener Zellen und Gewebe bei der Bildung von Organen); Synthese … Universal-Lexikon
SYN — may refer to:*Doctor Syn, a character in novels by Russell Thorndike *Grand Admiral Peccati Syn character in the Star Wars expanded universe *Syn (goddess), in Norse mythology *Syn addition, in organic chemistry *The Syn, a band formerly… … Wikipedia
Syn — steht für: die Syn anti Notation in der Chemie die Göttin der Gerechtigkeit in der germanischen Mythologie, siehe Syn (Mythologie) eine griechische Präposition, siehe Altgriechische Präpositionen ein Pseudonym des deutschen Musikproduzenten Peter … Deutsch Wikipedia
syn|u|ra — « NUR uh, NYUR », noun, plural syn|u|rae «sih NUR ee, NYUR », syn|u|ras. a flagellate, freshwater protozoan (sometimes classed as an alga), occurring in radially arranged, globose clusters in pools, swamp waters, and sometimes in reservoirs;… … Useful english dictionary
Syn- — [Gr. sy n with.] A prefix meaning with, along with, together, at the same time. Syn becomes sym before p, b, and m, and syl before l. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
SYN — Saltar a navegación, búsqueda SYN es un byte de control dentro del segmento TCP, que se utiliza para sincronizar los números de secuencia iniciales ISN de una conexión en el procedimiento de establecimiento de tres fases (3 way handshake) Se usa… … Wikipedia Español
syn... — syn..., Syn... 〈vor b, p, m〉 sym..., Sym... 〈vor l〉 syl..., Syl... 〈vor s〉 sy..., Sy... 〈Vorsilbe〉 mit..., zusammen..., Mit..., Zusammen... [grch.] * * * Syn... [SynBass, SynGuitar, SynStrings usw.], Kurzbezeichnung für synthetisch (mittels… … Universal-Lexikon
Syn... — syn..., Syn... 〈vor b, p, m〉 sym..., Sym... 〈vor l〉 syl..., Syl... 〈vor s〉 sy..., Sy... 〈Vorsilbe〉 mit..., zusammen..., Mit..., Zusammen... [grch.] * * * Syn... [SynBass, SynGuitar, SynStrings usw.], Kurzbezeichnung für synthetisch (mittels… … Universal-Lexikon