-
41 peritus
pĕrītus, a, um, adj. [prop. Part. of perior (in ex-perior); root par-, per-; Gr. peraô; v. periculum], experienced, practised, practically acquainted, skilled, skilful, expert (cf.: gnarus, consultus).I.Lit.(α).Absol.:(β).nil iam mihi novi Offerri pote, quin sim peritus,
Plaut. Pers. 2, 3, 19:doctos homines vel usu peritos,
Cic. Off. 1, 41, 147:docti a peritis,
id. ib. 3, 3, 15:ab hominibus callidis ac peritis animadversa,
id. de Or. 1, 23, 109:decede peritis,
Hor. Ep. 2, 2, 213:me peritus discet Iber,
id. C. 2, 20, 19:homo peritissimus,
Cic. de Or. 1, 15, 66:hominem peritissimum in eis ipsis rebus, superare, quas, etc.,
id. ib. 1, 15, 66:peritissimi duces,
Caes. B. C. 3, 73; Prop. 1, 10, 7. —With gen.:(γ).multarum rerum peritus,
Cic. Font. 7, 15:antiquitatis nostrae et scriptorum veterum litterate peritus,
id. Brut. 56, 205:earum regionum,
Caes. B. C. 1, 48:caelestium prodigiorum,
Liv. 1, 34:peritiores rei militaris,
id. 3, 61:bellorum omnium peritissimus,
Cic. Imp. Pomp. 23, 68:peritissimi caeli ac siderum vates,
Curt. 4, 10, 4:juris,
Juv. 1, 128:vir movendarum lacrimarum peritissimus,
Plin. Ep. 2, 11, 3:definiendi,
Cic. Off. 3, 14, 60.—With abl.: jure peritus, Lucil. ap. Charis. p. 62 P.:(δ).jure peritissimus,
Aur. Vict. Epit. 19:quis jure peritior?
Cic. Clu. 38, 107:peritus bello,
Vell. 2, 29, 3:peritus disciplinā militari,
Gell. 4, 8, 2:arte fabricā peritus,
Dig. 33, 7, 19.—With ad:(ε).ad usum et disciplinam peritus,
Cic. Font. 15, 43:et ad respondendum et ad cavendum peritus,
id. de Or. 1, 48, 212:ad prospicienda cavendaque pericula,
Just. 31, 2, 2.—With in and abl.:(ζ).sive in amore rudis, sive peritus erit,
Prop. 2, 34 (3, 32), 82.—With de:(η).de agriculturā peritissimus,
Varr. R. R. 1, 2, 10.—With acc. ( poet.):(θ).arma virumque peritus,
Aus. Epigr. 137.—With inf. or object-clause ( poet. and in post-Aug. prose):II.soli cantare periti Arcades,
Verg. E. 10, 32:peritus obsequi,
Tac. Agr. 8:urentes oculos inhibere perita,
Pers. 2, 34:rex peritus, fortius adversus Romanos aurum esse quam ferrum,
Flor. 3, 1, 7.—Hence, subst.: pĕrītissĭ-mus, i, m., a man of extraordinary skill:cum discendi causā duobus peritissimis operam dedisset, etc.,
Cic. Brut. 42, 154.—Transf., of abstract things, skilfully constructed, clever:peritae fabulae,
Aus. Ep. 16, 92.—Hence, adv.: pĕrītē, in an experienced manner, skilfully, expertly, cleverly:quod institutum perite a Numa,
Cic. Leg. 2, 12, 29:perite et ornate dicere,
id. de Or. 2, 2, 5; Gell. 17, 5 fin.:callide et perite versari in aliquā re,
Cic. de Or. 1, 11, 48:distributa perite,
id. ib. 2, 19, 81.— Comp.:peritius fit aliquid ab aliquo,
Sen. Ep. 90, 33.— Sup.:aliquid peritissime et callidissime venditare,
Cic. Verr. 2, 2, 54, § 135:disputare,
Val. Max. 8, 11, 1:suavissime et peritissime legere,
Plin. Ep. 3, 15, 3. -
42 prudens
prūdens, entis, adj. [contr. from providens].I.Foreseeing, foreknowing (very rare); constr. with an objective clause, or absol.:II.ille contra urinam spargit, prudens, hanc quoque leoni exitialem,
Plin. 8, 38, 57, § 136:quos prudentis possumus dicere, id est providentis,
Cic. Div. 1, 49, 111: de futuro satis callidus satisque prudens, Ps.-Sall. ap. Cic. init. —Transf.A.Knowing, skilled, experienced, versed, practised in a thing (class.; syn.: peritus, consultus); constr. with gen. or in; poet. and post-Aug. also with inf.(α).With gen.:(β).ceterarum rerum pater familias et prudens et attentus,
Cic. Quint. 3, 11:belli prudentes, Sall. Ep. Mith. (H. 4, 61, 16 Dietsch): rei militaris,
Nep. Con. 1, 2:locorum,
Liv. 34, 28 fin.:animus rerum prudens,
Hor. C. 4, 9, 35:artis,
Ov. H. 5, 150:animorum provinciae prudens,
Tac. Agr. 19:doli prudens,
id. H. 2, 25:agricolationis,
Col. 2, 2, 15.— Comp.:prudentiores rerum rusticarum,
Col. 4, 2, 1; so,earum rerum,
Gell. 14, 2, 4.— Sup.:adulandi gens prudentissima,
Juv. 3, 86.—With in:(γ).prudens in jure civili,
Cic. Lael. 2, 6.—With inf. or acc. and inf.:2.nec pauperum prudens anus Novemdialis dissipare pulveres,
Hor. Epod. 17, 47:prudens otii vitia negotio discuti,
Curt. 7, 1, 4:-ob ea se peti prudens, Plin. 8, 31, 49, § 111:sciens prudensque se praegnantem non esse,
Dig. 25, 6, 1, § 2.—In partic.a.Juris prudens, also prudens alone (like juris peritus), skilled or learned in the law; as subst.: jūrisprūdens, ntis, m., one learned in the law, a lawyer, jurist, jurisconsult (only post-class.), Dig. 38, 15, 2 fin.; 1, 2, 2; 1, 1, 7; 40, 7, 30; Just. Inst. 1, 2.—b.Like sciens, knowing, wise, discreet, prudent; usually connected with sciens: prudens animam de corpore mitto, Enn. ap. Non. 150, 8 (Ann. v. 216 Vahl.):B.quos prudens praetereo,
Hor. S. 1, 10, 88; 2, 5, 58 (cf.:imprudens praeteriisse videris,
Cic. Brut. 77, 269):ibis sub furcam prudens,
Hor. S. 2, 7, 66:nequidquam deus abscidit Prudens Oceano terras,
id. C. 1, 3, 22; 3, 29, 29; Ov. M. 3, 364:an prudens imprudensve rupisset,
Gell. 20, 1, 34.—With sciens: amore ardeo:et prudens, sciens, Vivus vidensque pereo,
Ter. Eun. 1, 1, 27:ut in fabulis Amphiaraus sic ego prudens et sciens ad pestem ante oculos positam sum profectus,
Cic. Fam. 6, 6, 6; Cael. ap. Cic. Att. 10, 9, A, 5; Suet. Ner. 2 fin. —In gen., sagacious, sensible, intelligent, clever, judicious, etc. (very freq.):C.vir naturā peracutus et prudens,
Cic. Or. 5, 18:quis P. Octavio ingenio prudentior, jure peritior,
id. Clu. 38, 107:prudentem et, ut ita dicam, catum,
id. Leg. 1, 16, 45:in existimando admodum prudens,
id. Brut. 68, 239; cf.:prudentissimi in disserendo,
id. ib. 31, 118:virum ad consilia prudentem,
id. Font. 15, 43:quo nemo prudentior,
id. Lael. 1, 5:homines amicissimi ac prudentissimi,
id. Rep. 1, 46, 10:vir bonus et prudens,
Hor. Ep. 1, 16, 32; cf. id. A. P. 445:si divitiae prudentem reddere possent,
id. Ep. 2, 2, 155:prudentior ille consilio, hic animo magnificentior,
Just. 9, 8, 13.—With adverb. acc.:prudens alia,
Amm. 15, 13, 2.—Of abstract things:prudens, temperata, fortis, justa ratio,
Cic. Fin. 5, 21, 58:prudens animi sententia,
Ov. H. 21, 137: consilium, quod si non fuerit prudens, Balb. ap. Cic. Att. 9, 7, A, 1; Ov. M. 13, 433:prudentissimum consilium,
Nep. Eum. 3, 4; Hirt. B. Alex. 24. —Cautious, circumspect (very rare):malebant me nimium timidum quam satis prudentem existimari,
Cic. Fam. 4, 14, 2.— Hence, adv.: prūdenter, sagaciously, intelligently, discreetly, wisely, skilfully, learnedly, prudently, etc.: loqui, Enn. ap. Gell. 12, 4, 4 (Ann. v. 255 Vahl.):facere,
Cic. Fin. 5, 6, 15; cf. id. Rep. 3, 9, 16:rationem excogitare,
id. ib. 2, 12, 23:multa ab eo prudenter disputata,
id. Lael. 1, 1:multa provisa prudenter,
id. ib. 2, 6.— Comp., Aug. in Suet. Tib. 21; Quint. 9, 2, 44.— Sup.:defendere,
Cic. Div. 2, 72, 150:scribere,
id. Att. 13, 1, 1; Val. Max. 3, 3, 4 ext. 4. -
43 prudenter
prūdens, entis, adj. [contr. from providens].I.Foreseeing, foreknowing (very rare); constr. with an objective clause, or absol.:II.ille contra urinam spargit, prudens, hanc quoque leoni exitialem,
Plin. 8, 38, 57, § 136:quos prudentis possumus dicere, id est providentis,
Cic. Div. 1, 49, 111: de futuro satis callidus satisque prudens, Ps.-Sall. ap. Cic. init. —Transf.A.Knowing, skilled, experienced, versed, practised in a thing (class.; syn.: peritus, consultus); constr. with gen. or in; poet. and post-Aug. also with inf.(α).With gen.:(β).ceterarum rerum pater familias et prudens et attentus,
Cic. Quint. 3, 11:belli prudentes, Sall. Ep. Mith. (H. 4, 61, 16 Dietsch): rei militaris,
Nep. Con. 1, 2:locorum,
Liv. 34, 28 fin.:animus rerum prudens,
Hor. C. 4, 9, 35:artis,
Ov. H. 5, 150:animorum provinciae prudens,
Tac. Agr. 19:doli prudens,
id. H. 2, 25:agricolationis,
Col. 2, 2, 15.— Comp.:prudentiores rerum rusticarum,
Col. 4, 2, 1; so,earum rerum,
Gell. 14, 2, 4.— Sup.:adulandi gens prudentissima,
Juv. 3, 86.—With in:(γ).prudens in jure civili,
Cic. Lael. 2, 6.—With inf. or acc. and inf.:2.nec pauperum prudens anus Novemdialis dissipare pulveres,
Hor. Epod. 17, 47:prudens otii vitia negotio discuti,
Curt. 7, 1, 4:-ob ea se peti prudens, Plin. 8, 31, 49, § 111:sciens prudensque se praegnantem non esse,
Dig. 25, 6, 1, § 2.—In partic.a.Juris prudens, also prudens alone (like juris peritus), skilled or learned in the law; as subst.: jūrisprūdens, ntis, m., one learned in the law, a lawyer, jurist, jurisconsult (only post-class.), Dig. 38, 15, 2 fin.; 1, 2, 2; 1, 1, 7; 40, 7, 30; Just. Inst. 1, 2.—b.Like sciens, knowing, wise, discreet, prudent; usually connected with sciens: prudens animam de corpore mitto, Enn. ap. Non. 150, 8 (Ann. v. 216 Vahl.):B.quos prudens praetereo,
Hor. S. 1, 10, 88; 2, 5, 58 (cf.:imprudens praeteriisse videris,
Cic. Brut. 77, 269):ibis sub furcam prudens,
Hor. S. 2, 7, 66:nequidquam deus abscidit Prudens Oceano terras,
id. C. 1, 3, 22; 3, 29, 29; Ov. M. 3, 364:an prudens imprudensve rupisset,
Gell. 20, 1, 34.—With sciens: amore ardeo:et prudens, sciens, Vivus vidensque pereo,
Ter. Eun. 1, 1, 27:ut in fabulis Amphiaraus sic ego prudens et sciens ad pestem ante oculos positam sum profectus,
Cic. Fam. 6, 6, 6; Cael. ap. Cic. Att. 10, 9, A, 5; Suet. Ner. 2 fin. —In gen., sagacious, sensible, intelligent, clever, judicious, etc. (very freq.):C.vir naturā peracutus et prudens,
Cic. Or. 5, 18:quis P. Octavio ingenio prudentior, jure peritior,
id. Clu. 38, 107:prudentem et, ut ita dicam, catum,
id. Leg. 1, 16, 45:in existimando admodum prudens,
id. Brut. 68, 239; cf.:prudentissimi in disserendo,
id. ib. 31, 118:virum ad consilia prudentem,
id. Font. 15, 43:quo nemo prudentior,
id. Lael. 1, 5:homines amicissimi ac prudentissimi,
id. Rep. 1, 46, 10:vir bonus et prudens,
Hor. Ep. 1, 16, 32; cf. id. A. P. 445:si divitiae prudentem reddere possent,
id. Ep. 2, 2, 155:prudentior ille consilio, hic animo magnificentior,
Just. 9, 8, 13.—With adverb. acc.:prudens alia,
Amm. 15, 13, 2.—Of abstract things:prudens, temperata, fortis, justa ratio,
Cic. Fin. 5, 21, 58:prudens animi sententia,
Ov. H. 21, 137: consilium, quod si non fuerit prudens, Balb. ap. Cic. Att. 9, 7, A, 1; Ov. M. 13, 433:prudentissimum consilium,
Nep. Eum. 3, 4; Hirt. B. Alex. 24. —Cautious, circumspect (very rare):malebant me nimium timidum quam satis prudentem existimari,
Cic. Fam. 4, 14, 2.— Hence, adv.: prūdenter, sagaciously, intelligently, discreetly, wisely, skilfully, learnedly, prudently, etc.: loqui, Enn. ap. Gell. 12, 4, 4 (Ann. v. 255 Vahl.):facere,
Cic. Fin. 5, 6, 15; cf. id. Rep. 3, 9, 16:rationem excogitare,
id. ib. 2, 12, 23:multa ab eo prudenter disputata,
id. Lael. 1, 1:multa provisa prudenter,
id. ib. 2, 6.— Comp., Aug. in Suet. Tib. 21; Quint. 9, 2, 44.— Sup.:defendere,
Cic. Div. 2, 72, 150:scribere,
id. Att. 13, 1, 1; Val. Max. 3, 3, 4 ext. 4. -
44 scopelismos
scŏpĕlismos, i, m., also written as Gr. skopelismos, a crime said to be practised in Arabia, where a man places stones in his enemy's field, as a threat that whoever shall dare cultivate it shall be slain:quae res tantum timorem habet, ut nemo ad eum agrum accedere audeat, crudelitatem timens eorum qui scopelismon fecerunt,
Dig. 47, 11, 9. -
45 Senatusconsultum
consŭlo, lŭi, ltum, 3, v. n. and a. [from con and root sal-; cf. consul and consilium].I.To consider, reflect, deliberate, take counsel, reflect upon, consult.A. 1.In gen.(α).Absol.: quid nunc? etiam consulis? do you still deliberate, i. e. hesitate? Plaut. Trin. 2, 4, 171; cf. id. Truc. 2, 4, 75 Speng.: ne quid in consulendo adversi eveniat, Cato ap. Gell. 7, 3, 14:(β).consulto opus est,
there is need of deliberation, Sall. C. 1, 6:dum tempus consulendi est,
Ter. Hec. 5, 1, 19:satis facere consulentibus,
Cic. Or. 42, 143:ut omnium rerum vobis ad consulendum potestas esset,
Liv. 8, 13, 18:ut tot uno tempore motibus animi turbati trepidarent magis quam consulerent,
id. 21, 16, 2:praesidium consulenti curiae,
Hor. C. 2, 1, 14 et saep.—With in and acc.:(γ).consulere in longitudinem,
to take thought for the future, Ter. Heaut. 5, 2, 10:in commune,
for the common good, id. And. 3, 3, 16; Liv. 32, 21, 1; Tac. A. 12, 5; id. Agr. 12; Curt. 5, 9, 14;and in the same sense: in medium,
Verg. A. 11, 335; Liv. 24, 22, 15; Tac. H. 2, 5; Luc. 5, 46:in unum,
Tac. H. 1, 68; 4, 70:in publicum (opp. suscipere proprias simultates),
Plin. Ep. 9, 13, 21; Tac. A. 1, 24.—With de and abl.:(δ).bello confecto de Rhodiis consultum est,
Sall. C. 51, 5; so,de communibus negotiis,
id. J. 105, 1:de salute suorum,
Cic. Sull. 22, 63:omnibus de rebus,
Tac. A. 4, 40.—With ut or ne:2.consulere vivi ac prospicere debemus, ut illorum (liberorum) solitudo munita sit,
Cic. Verr. 2, 1, 58, § 153:tu ne qua manus se attollere nobis A tergo possit, custodi et consule longe,
Verg. A. 9, 322.— Impers.:ut urbi... satis esset praesidii, consultum atque provisum est,
Cic. Cat. 2, 12, 26:ne deficerent, consulendum esse,
Cels. 3, 4, 31.—Esp., consulere alicui or alicui rei, to take care for some person or thing, to be mindful of, take care of, look to, have regard for, to counsel or consult for:B.tuae rei bene consulere cupio,
Plaut. Trin. 3, 2, 9:quid me fiat, parvi pendis, dum illi consulas,
Ter. Heaut. 4, 3, 37:qui parti civium consulunt, partem neglegunt,
Cic. Off. 1, 25, 85: consulere eorum commodis et utilitati salutique [p. 442] servire, id. Q. Fr. 1, 1, 9, § 27; so,famae, pudicitiae tuae,
id. Phil. 2, 2, 3:dignitati meae,
id. Fam. 11, 29, 1:suae vitae,
Caes. B. G. 7, 12:receptui sibi,
id. B. C. 3, 69:reipublicae juxta ac sibi,
Sall. C. 37, 8; id. J. 58, 2; Hor. Ep. 1, 17, 1:timori magis quam religioni,
Caes. B. C. 1, 67; cf.:magis irae quam famae,
Sall. C. 51, 7:qui mi consultum optime velit esse,
Ter. Phorm. 1, 3, 1: mi ires consultum male? to counsel evil or badly, Plaut. Bacch. 3, 6, 36; so,male patriae,
Nep. Epam. 10, 1; id. Phoc. 2, 2.—With si:melius consulet (sibi), si, etc.,
Cels. 1, 3, 55.—Act.1.Consulere aliquem (or aliquid), to consult with one, to ask his opinion or advice, to ask counsel of, to consult, question (for the sake of advice).a.In gen.:b.cum te consuluissem, quid mihi faciendum esse censeres,
Cic. Fam. 11, 29, 1:te, qui philosophum audis,
id. ib. 9, 26, 1:Apellem tragoedum, uter, etc.,
Suet. Calig. 33 al. —Of inanim. objects:speculum suum,
Ov. A. A. 3, 136; cf.:spectatas undas, quid se deceat,
id. M. 4, 312:nares, an olerent aera Corinthōn,
Mart. 9, 60, 11:diem de gemmis, etc.,
Ov. A. A. 1, 251 sq.:animum nostrum,
Quint. 4, 2, 52:aures meas,
id. 9, 4, 93:suas vires,
id. 10, 2, 18 al. —With two accs.:ibo et consulam hanc rem amicos, quid faciundum censeant,
Plaut. Men. 4, 3, 26:nec te id consulo,
Cic. Att. 7, 20, 2:consulere prudentiorem coepi aetates tabularum,
Petr. 88.—Freq.,Esp. as t. t.(α).In the lang. of religion, to consult a deity, an oracle, omens, etc.:(β).Apollinem de re,
Cic. Leg. 2, 16, 40:deum consuluit auguriis, quae suscipienda essent,
Liv. 1, 20, 7:deos hominum fibris,
Tac. A. 14, 30 fin.:Phoebi oracula,
Ov. M. 3, 9; Suet. Vesp. 5:Tiresiam conjectorem,
Plaut. Am. 5, 1, 76:haruspicem,
Cic. Div. 2, 4, 11; Suet. Tib. 63; Cato, R. R. 5, 4:vates nunc extis, nunc per aves,
Liv. 2, 42, 10:Cumaeam anum,
Ov. F. 4, 158:avem primum visam augur,
id. ib. 1, 180:spirantia exta,
Verg. A. 4, 64; so,trepidantia exta,
Ov. M. 15, 576:sacras sortes,
id. ib. 11, 412:Etrusci haruspices male consulentes,
Gell. 4, 5, 5.— Pass. impers.:si publice consuletur... sin privatim,
Tac. G. 10. —With dependent question:senatus pontificum collegium consuli jussit, num omne id aurum in ludos consumi necessum esset,
Liv. 39, 5, 9:consulti per ludibrium pontifices, an concepto necdum edito partu rite nuberet,
Tac. A. 1, 10.—In judic. lang., to ask advice of a lawyer, to consult, etc.:(γ).quam inanes domus eorum omnium, qui de jure civili consuli solent,
Cic. Verr. 2, 1, 46, § 120:consuli quidem te a Caesare scribis: sed ego tibi ab illo consuli mallem,
id. Fam. 7, 11, 2:si jus consuleres, peritissimus,
Liv. 39, 40, 6:munus hoc eorum qui consuluntur,
i. e. who are skilled in the law, Cic. Leg. 1, 4, 14; so id. Quint. 16, 53.—With dependent question: consulens eum, an seni jam testato suaderet ordinare suprema judicia,
Quint. 6, 3, 92.—The formula usual in asking advice was, licet consulere? Cic. Mur. 13, 28; cf. Hor. S. 2, 3, 192.—In publicists' lang., to take counsel with the competent authorities, to consult:2.Quirites, utrum, etc.,
Liv. 31, 7, 2; so,senatum,
Sall. J. 28, 2:senatum de foedere,
id. ib. 39, 2;62, 10: populum de ejus morte,
Cic. Mil. 7, 16:plebem in omnia (tribuni),
Liv. 6, 39, 2 al. —Aliquid.a.To take counsel or deliberate upon something, to consider:b.est consulere quiddam quod tecum volo,
Plaut. Most. 5, 1, 53; id. Pers. 5, 2, 63:rem delatam consulere ordine non licuit,
Liv. 2, 28, 2; so,consulere et explorare rem,
Cic. Att. 2, 16, 4:consulis rem nulli obscuram,
Verg. A. 11, 344 al.:bis repulsi Galli quid agant consulunt,
Caes. B. G. 7, 83.—To advise something, to give advice:II.tun' consulis quicquam?
Ter. Ad. 1, 2, 47; id. Phorm. 1, 3, 22.— Absol.:ab re consulit blandiloquentulus,
advises to his hurt, Plaut. Trin. 2, 1, 17.Sometimes meton. (causa pro effectu).A.To take a resolution, resolve, conclude, determine.1.Neutr.; constr. absol. or with de aliquo or in aliquem:2.de nullis quam de vobis infestius aut inimicius consuluerunt,
Liv. 28, 29, 8; so,de perfugis gravius quam de fugitivis,
id. 30, 43, 13:in humiliores libidinose crudeliterque consulebatur,
id. 3, 36, 7; so,crudeliter in deditos victosque,
id. 8, 13, 15; cf. Tac. Agr. 16. —Act.:B.quid in concilio consuluistis?
Plaut. Bacch. 1, 1, 6:animum ego inducam tamen, ut illud, quod tuam in rem bene conducat, consulam,
id. Cist. 3, 4: ne quid gravius de salute tuā consulas, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 16, 1:pessime istuc in te atque in illum consulis,
Ter. Heaut. 3, 1, 28:quae reges irā inpulsi male consuluerint,
Sall. C. 51, 4:nisi quod de uxore potuit honestius consuli,
id. J. 95, 3.— Pass. impers.:aliter mihi de illis ac de me ipso consulendum est,
Cic. Att. 7, 13, 3.—With the access. idea of judging, in the connection boni, optimi aliquid consulere, to excuse, take in good part, interpret favorably; be contented, pleased, or satisfied with:1.sit consul a consulendo vel a judicando: nam et hoc consulere veteres vocaverunt, unde adhuc remanet illud Rogat boni consulas, id est bonum judices,
Quint. 1, 6, 32; cf. Paul. ex Fest. p. 41, 8 Müll.: nemo hoc rex ausus est facere, eane fieri bonis, bono genere gnatis boni consulitis? Cato ap. Gell. 10, 3, 17:boni consulendum,
Varr. L. L. 7, § 40 Müll.:tu haec quaeso consule missa boni,
Ov. P. 3, 8, 24; cf. id. Tr. 4, 1, 106; so,nostrum laborem,
Quint. 6, prooem. § 16; Plin. Ep. 7, 12, 3:hoc munus,
Sen. Ben. 1, 1, 8; id. Prov. 2, 4; id. Ep. 9, 20; 17, 9; 88, 17:quaerebat argentum avaritia: boni consuluit interim invenisse minium,
Plin. 33, prooem. 2, § 4;8, 16, 17, § 44: boni et optimi consulere,
App. M. 8, p. 205, 28.— Hence,consultus, a, um, P. a.A.Well considered or weighed, deliberated upon, maturely pondered:B.bene consultum consilium surripitur saepissume, si minus, etc.,
Plaut. Mil. 3, 1, 5 sq.:ipsi omnia, quorum negotium est, consulta ad nos et exquisita deferunt,
Cic. de Or. 1, 58, 250: neque eam usquam invenio, neque quo eam, neque quā quaeram consultum'st, I know neither, etc., Plaut. Rud. 1, 4, 6:operā consultā,
with mature reflection, Gell. 7 (6), 17, 3;in the same sense, consulto consilio,
Paul. Sent. 1, 9, 6:consultius est huic poenalem quoque stipulationem subjungere,
it is better. more advantageous, Dig. 2, 15, 15.—(Acc. to I. B. 1.) Knowing, skilful, experienced, practised, esp. in law; skilled or learned in the law:2.non ille magis juris consultus quam justitiae fuit,
Cic. Phil. 9, 5, 10:juris atque eloquentiae,
Liv. 10, 22, 7:consultissimus vir omnis divini atque humani juris,
id. 1, 18, 1; cf. Gell. 1, 13, 10:insanientis sapientiae,
Hor. C. 1, 34, 3:universae disciplinae,
Col. 11, 1, 12.—Hence, subst.: consultus, i, m., a lawyer:tu consultus modo rusticus,
Hor. S. 1, 1, 17; id. Ep 2, 2, 87; 2, 2, 159; Ov. A. A. 1, 83.— Esp. with juris, often written as one word, jūrisconsultus, i, m., v. h. v.— Absol.:ut natura non disciplinā consultus esse videatur,
Cic. Caecin. 27, 78:consultorum alterum disertissimum, disertorum alterum consultissimum fuisse,
id. Brut. 40, 148:consultiores sibimet videntur Deo,
Tert. adv. Marc. 2, 2.—Subst.: consultum, i, n.A.(Acc. to I. B. 1. b.) A consultation, inquiry of a deity:B.Sostratus (sacerdos) ubi laeta et congruentia exta magnisque consultis annuere deam videt, etc.,
Tac. H. 2, 4.—(Acc. to II.) A decree, decision, resolution, plan; so first, Senatus consultum, or in one word, Senatusconsul-tum, a decree of the Senate (most freq. in all periods; the senatus consulta were not, like the plebiscita, the supreme law of the republic; but under the emperors, all new laws took this form, v. esp. Sandars, Introd., Just. Inst. § 15;(α).1, 2, 5),
Sall. C. 42, 3; Cic. Verr. 2, 4, 66, § 149:senatus consultum est quod senatus jubet atque constituit, nam cum auctus esset populus Romanus... aequum visum est senatum vice populi consuli,
Just. Inst. 1, 2, 5;for which, consulta Patrum,
Hor. Ep. 1, 16, 41. —Of a decree of the Sicilian council:ne senatus consultum Siculi homines facere possent,
Cic. Verr. 2, 4, 65, § 146.—Also in other connections:facta et consulta fortium et sapientium,
Cic. Leg. 1, 24, 62; cf.:facta consultaque Alexandri,
Sall. H. 3, 7 Dietsch:consulta et decreta,
id. J. 11, 5:consulta sese omnia cum illo integra habere,
all objects of consultation, plans, id. ib. 108, 2; cf.:ab occultis cavendum hominibus consultisque,
plans, Liv. 25, 16, 4; and:approbare collegam consulta,
id. 10, 39, 10:dum consulta petis,
responses, oracles, divinations, Verg. A. 6, 151:tua magna,
decisions, id. ib. 11, 410; so,mollia,
Tac. A. 1, 40:mala,
id. ib. 6, 6:ex consulto factum,
purposely, voluntarily, Auct. Her. 2, 30, 49.—Hence, adv., considerately, deliberately, designedly, on purpose.Form consultō (class. in prose and poetry):(β).utrum perturbatione aliquā animi an consulto et cogitata fiat injuria,
Cic. Off. 1, 8, 27; Plaut. Poen. 3, 5, 43; Cic. N. D. 1, 31, 85; id. Leg. 1, 8, 25; Caes. B. G. 5, 16; 5, 37; Sall. J. 60, 5; 64, 5; Quint. 8, 4, 19; Tac. A. 4, 16; Suet. Caes. 56; * Hor. S. 1, 10, 14 al. —Form consultē (mostly ante- and post-class.):qui consulte, docte atque astute cavet,
Plaut. Rud. 4, 7, 14:caute atque consulte gesta,
Liv. 22, 38, 11; Spart. Had. 2.— Comp., Liv. 22, 24, 3; Tac. H. 2, 24. — Sup., Capitol. Pert. 7. -
46 stilus
stĭlus (not stylus), i, m. [for stiglus; Gr. stizô, to stick, puncture; stigma, mark, point; Sanscr. tig, to be sharp; tigmas, sharp; cf. Engl. stick, sting; Lat. stimulus; not connected with stulos].I.In gen., a stake, pale: extra vallum stili caeci, concealed stakes, Auct. B. Afr. 31, 5; cf. Sil. 10, 415 (for which stimuli, Caes. B. G. 7, 73 fin.):II.ligneus,
Amm. 23, 4, 5; 15, 10, 5.—In agriculture, a pointed instrument for freeing plants from worms or from shoots which grow too rankly, etc., Col. 11, 3, 53; Pall. Mart. 10, 20.—Of the stem or stalk of many plants (e. g. of the asparagus), Col. 11, 3, 46; 11, 3, 58; 5, 10, 13; 5, 10, 21.—In partic.A.A style used by the Romans for writing on waxen tablets (pointed, and usually made of iron):B.effer cito stilum, ceram et tabellas et linum,
Plaut. Bacch. 4, 4, 64; cf. id. ib. 4, 4, 76; 4, 9, 73; Quint. 1, 1, 27:cum otiosus stilum prehenderat, flaccebat oratio,
Cic. Brut. 24, 93:orationes paene Attico stilo scriptae,
with an Attic pen, id. ib. 45, 167; so,(comoediae quaedam) resipiant stilum Plautinum,
Gell. 3, 3, 13.—And with reference to the ecenomical use, in a double sense, Cic. de Or. 2, 23, 96.—Writing on wax was erased with the broad upper end of the style; hence the phrase stilum vertere, for to erase what one has written, Cic. Verr. 2, 2, 41, § 101:saepe stilum vertas, iterum quae digna legi sint, Scripturus,
Hor. S. 1, 10, 73.—But cf.:et mihi vertenti stilum in Gallias,
i. e. turning to write of, Amm. 29, 3, 1.—Comically:stilis me totum usque ulmeis conscribito,
i. e. with elm switches, Plaut. Ps. 1, 5, 131 (cf. conscribo).—Transf.1.= scriptio and scriptura, a setting down in writing, composing, composition; the practice of composing; manner of writing, mode of composition:2.stilus optimus et praestantissimus dicendi effector ac magister,
Cic. de Or. 1, 33, 150; 1, 60, 257; cf. id. ib. 3, 49, 190; Quint. 1, 9, 2; cf.:multus stilus et assidua lectio,
id. 10, 7, 4:stilus exercitatus,
i. e. a practised pen, Cic. Or. 44, 150:tardior stilus cogitationem moratur,
Quint. 1, 1, 28:neglegens,
id. 2, 4, 13:multus,
id. 10, 1, 1:tardus,
id. 10, 3, 5:rudis et confusus,
id. 1, 1, 28:fidelis,
id. 10, 7, 7:stilo incumbere,
Plin. Ep. 7, 29, 9:aliquid stilo prosequi,
id. ib. 1, 8, 8;2, 3, 3: signare stilo,
Vell. 1, 16, 1:non ita dissimili sunt argumento, sed tamen Dissimili oratione sunt factae ac stilo,
in speech and writing, Ter. And. prol. 12 (for which:oratione et scripturā,
id. Phorm. prol. 5); cf.:unus sonus est totius orationis et idem stilus,
the same tone and the same style of composition run through the whole speech, Cic. Brut. 26, 100:artifex stilus,
an artistic style, id. ib. 25, 96:familiares opes velut supremo distribuens stilo,
i. e. by his last will, Amm. 25, 3, 21.—A manner of speaking, mode of expression, style in speaking (post-Aug. and very rare; not as early as Quint.;* 3.in class. Lat. sermo, oratio, dictio, dicendi modus, ars, genus or forma): stilus pressus demissusque,
Plin. Ep. 1, 8, 5:pugnax et quasi bellatorins,
id. ib. 7, 9, 7:laetior,
id. ib. 3, 18, 10; cf.:diligentis stili anxietas,
Tac. Or. 39:(Octavius) tragoediam magno impetu exorsus, non succedente stilo, abolevit,
Suet. Aug. 85:affectatione obscurabat stilum,
id. Tib. 70:stili dicendi duo sunt: unus est maturus et gravis, alter ardens erectus et infensus, etc.,
Macr. S. 5, 1; 6, 3.— -
47 tero
tĕro, trīvi, trītum, 3 ( perf. terii, acc. to Charis. p. 220 P.; perf. sync. tristi, Cat. 66, 30), v. a. [root ter; Gr. teirô, truô, tribô, to rub; cf. Lat. tribulare, triticum; akin to terên, tender, Lat. teres], to rub, rub to pieces; to bruise, grind, bray, triturate (syn.: frico, tundo, pinso).I.Lit. (mostly poet. and in post-Aug. prose).A.In gen.: num me illuc ducis, ubi lapis lapidem terit? (i. e. into a mill), Plaut. As. 1, 1, 16:B.lacrimulam oculos terendo vix vi exprimere,
Ter. Eun. 1, 1, 23:teritur lignum ligno ignemque concipit attritu,
Plin. 16, 40, 77. § 208: sed nihil hederā praestantius quae [p. 1860] teritur, lauro quae terat, id. ib.:aliquid in mortario,
id. 34, 10, 22, § 104:aliquid in farinam,
id. 34, 18, 50, § 170:bacam trapetis,
Verg. G. 2, 519:unguibus herbas,
Ov. M. 9, 655:dentes in stipite,
id. ib. 8, 369:lumina manu,
Cat. 66, 30:sucina trita redolent,
Mart. 3, 64, 5:piper,
Petr. 74:Appia trita rotis,
Ov. P. 2, 7, 44:cibum in ventre,
i. e. to digest, Cels. 1 praef. med. — Poet.: labellum calamo, i. e. to rub one ' s lip (in playing), Verg. E. 2, 34:calcemque terit jam calce Diores,
treads upon, id. A. 5, 324:crystalla labris,
Mart. 9, 23, 7.—In partic.1.To rub grain from the ears by treading, to tread out, thresh:2.frumentum,
Varr. R. R. 1, 13, 5:milia frumenti tua triverit area centum,
Hor. S. 1, 1, 45:area dum messes teret,
Tib. 1, 5, 22:teret area culmos,
Verg. G. 1, 192; cf.:ut patria careo, bis frugibus area trita est,
i. e. it has twice been harvest-time, Ov. Tr. 4, 6, 19.—To cleanse or beautify by rubbing, to smooth, furbish, burnish, polish, sharpen (syn.:3.polio, acuo): oculos,
Plaut. Poen. 1, 2, 103:crura mordaci pumice,
Ov. A. A. 1, 506:hinc radios trivere rotis,
smoothed, turned, Verg. G. 2, 444:vitrum torno,
Plin. 36, 26, 66, § 193:catillum manibus,
Hor. S. 1, 3, 90:tritus cimice lectus,
Mart. 11, 33, 1.—To lessen by rubbing, to rub away; to wear away by use, wear out:4.(navem) ligneam, saepe tritam,
Plaut. Men. 2, 3, 52:hoc (tempus) rigidas silices, hoc adamanta terit,
Ov. Tr. 4, 6. 14:ferrum,
to dull, id. M. 12, 167:mucronem rubigine silicem liquore,
Prop. 2, 25 (3, 20), 15:trita labore colla,
Ov. M. 15, 124:trita subucula,
Hor. Ep. 1, 1, 96:trita vestis,
id. ib. 1, 19, 38:librum,
i. e. to read often, Mart. 8, 3, 4; 11, 3, 4; cf.:quid haberet, Quod legeret tereretque viritim publicus usus?
Hor. Ep. 2, 1, 92:pocula labris patrum trita,
Mart. 11, 12, 3: ut illum di terant, qui primum olitor caepam protulit, crush, annihilate, Naev. ap. Prisc. p. 681 P.—Of persons, pass., to be employed in. occupied with:5.nos qui in foro verisque litibus terimur,
Plin. Ep. 2, 3, 5:litibus,
id. ib. 10, 12, 3.—To tread often, to visit, frequent a way or place (cf.:6.calco, calcito): angustum formica terens iter,
Verg. G. 1, 380:iter propositum,
Prop. 2, 30 (3, 28), 14:Appiam mannis,
Hor. Epod. 4, 14:viam,
Ov. A. A. 1, 52; Lucr. 1, 927:via trita pede,
Tib. 4, 13, 10:ambulator porticum terit,
Mart. 2, 11, 2:limina,
id. 10, 10, 2:mea nocturnis trita fenestra dolis,
Prop. 4 (5), 7, 16:nec jam clarissimorum virorum receptacula habitatore servo teruntur,
Plin. Pan. 50, 3: flavaeque terens querceta Maricae Liris, Claud. Cons. Prob. et Olybr 259. —In mal. part.:II.Bojus est, Bojam terit,
Plaut. Capt. 4, 2, 108; so Prop. 3, 11 (4. 10), 30; Petr. 87. —Trop. (freq. in good prose).A.To wear away, use up, i. e. to pass, spend time; usu. to waste, spend in dissipation, etc. (syn.:B. C.absumo, consumo): teritur dies,
Plaut. Truc. 5, 20:diem sermone terere segnities merast,
id. Trin. 3, 3, 67:naves diem trivere,
Liv. 37, 27, 8:tempus in convivio luxuque,
id. 1, 57, 9:tempus ibi in secreto,
id. 26, 19, 5:omnem aetatem in his discendis rebus,
Cic. de Or. 3, 31, 123:teretur interea tempus,
id. Phil. 5, 11, 30:jam alteram aetatem bellis civilibus,
Hor. Epod. 16, 1:omne aevum ferro,
Verg. A. 9, 609:spe otia,
id. ib. 4, 271:otium conviviis comissationibusque inter se,
Liv. 1, 57, 5. —To exert greatly, exhaust:D.ne in opere longinquo sese tererent, Liv 6, 8, 10: ut in armis terant plebem,
id. 6, 27, 7.—Of language, to wear out by use, i. e. to render common, commonplace, or trite (in verb finit. very rare, but freq. as a P. a.):* E.jam hoc verbum satis hesterno sermone trivimus,
Cic. Ac. 2, 6, 18:quae (nomina) nunc consuetudo diurna trivit,
id. Fin. 3, 4, 15.—To tread under foot, i. e. to injure, violate a thing:A.jurata deorum majestas teritur,
Claud. in Rufin. 1, 228. — Hence, P. a.: trītus, a, um.Prop. of a road or way, oft-trodden, beaten, frequented, common:B.iter,
Cic. Phil. 1, 3, 7:via,
id. Brut. 81, 281:quadrijugi spatium,
Ov. M. 2, 167. — Sup.:tritissima quaeque via,
Sen. Vit. Beat. 1, 2. —Fig.1.Practised, expert:2.tritas aures habere,
Cic. Fam. 9, 16, 4; so id. Brut. 32, 124.— Comp.:tritiores manūs ad aedificandum perficere,
Vitr. 2, 1, 6. —Of language, used often or much, familiar, common, commonplace, trite:quid in Graeco sermone tam tritum atque celebratum est, quam, etc.,
Cic. Fl. 27, 65:nomen minus tritum sermone nostro,
id. Rep. 2, 29, 52:ex quo illud: summum jus summā injuriā factum est jam tritum sermone proverbium,
id. Off. 1, 10, 33.— Comp.:faciamus tractando usitatius hoc verbum ac tritius,
Cic. Ac. 1, 7, 27:compedes, quas induere aureas mos tritior vetat,
Plin. 33, 12, 54, § 152. -
48 trebax
trĕbax, ācis, adj. [contr. from the Gr. tribakos], practised, skilled in the ways of the world, cunning, crafty (lat. Lat.):trebacissimus senex,
Sid. Ep. 1, 11 med.—Adv.: trĕbācĭter, cunningly, slyly, Sid. Ep. 9, 11 med. -
49 Verres
1.verres, is (collat. form of the nom. sing. verris, Varr. R. R. 2, 4, 8), m. [Sanscr. root varsh-, to rain, wet; whence vrshabha, bull; cf. ersê, dew], a male swine, boar-pig (syn.:2.aper, porcus),
Varr. R. R. 2, 4, 21; Col. 7, 9, 7; Hor. C. 3, 22, 7.— Transf., contemptuously, of a man, Plaut. Mil. 4, 2, 67.Verres, is, m., the surname of the prœtor C. Cornelius, notorious for his bad government of Sicily; hence,A.Verrĭ-us, a, um, adj., of or belonging to Verres, Verrian:2.lex,
that originated with him, Cic. Verr. 2, 3, 49, § 117.—Subst.: Verrĭa, ōrum, n. (i. e. solennia), a festival appointed by Verres, Cic. Verr. 2, 2, 21, § 52; 2, 2, 46, § 114; 2, 2, 63, § 154; 2, 4, 10, § 24; 2, 4, 67, § 151.—B.Verrīnus, a, um, adj., of or belonging to Verres, Verrine: jus Verrinum, i. e. the mode of administering justice practised by Verres (in a sarcastic pun alluding to verrinum jus, pork-broth), Cic. Verr. 2, 1, 46, § 121.—2.Subst.: Verrī-nae, ārum, f. (i. e. actiones); among grammarians, the orations of Cicero against Verres, Prisc. and Non. in mult. locc. (by Cic. himself called Accusatio). -
50 verres
1.verres, is (collat. form of the nom. sing. verris, Varr. R. R. 2, 4, 8), m. [Sanscr. root varsh-, to rain, wet; whence vrshabha, bull; cf. ersê, dew], a male swine, boar-pig (syn.:2.aper, porcus),
Varr. R. R. 2, 4, 21; Col. 7, 9, 7; Hor. C. 3, 22, 7.— Transf., contemptuously, of a man, Plaut. Mil. 4, 2, 67.Verres, is, m., the surname of the prœtor C. Cornelius, notorious for his bad government of Sicily; hence,A.Verrĭ-us, a, um, adj., of or belonging to Verres, Verrian:2.lex,
that originated with him, Cic. Verr. 2, 3, 49, § 117.—Subst.: Verrĭa, ōrum, n. (i. e. solennia), a festival appointed by Verres, Cic. Verr. 2, 2, 21, § 52; 2, 2, 46, § 114; 2, 2, 63, § 154; 2, 4, 10, § 24; 2, 4, 67, § 151.—B.Verrīnus, a, um, adj., of or belonging to Verres, Verrine: jus Verrinum, i. e. the mode of administering justice practised by Verres (in a sarcastic pun alluding to verrinum jus, pork-broth), Cic. Verr. 2, 1, 46, § 121.—2.Subst.: Verrī-nae, ārum, f. (i. e. actiones); among grammarians, the orations of Cicero against Verres, Prisc. and Non. in mult. locc. (by Cic. himself called Accusatio). -
51 Verria
1.verres, is (collat. form of the nom. sing. verris, Varr. R. R. 2, 4, 8), m. [Sanscr. root varsh-, to rain, wet; whence vrshabha, bull; cf. ersê, dew], a male swine, boar-pig (syn.:2.aper, porcus),
Varr. R. R. 2, 4, 21; Col. 7, 9, 7; Hor. C. 3, 22, 7.— Transf., contemptuously, of a man, Plaut. Mil. 4, 2, 67.Verres, is, m., the surname of the prœtor C. Cornelius, notorious for his bad government of Sicily; hence,A.Verrĭ-us, a, um, adj., of or belonging to Verres, Verrian:2.lex,
that originated with him, Cic. Verr. 2, 3, 49, § 117.—Subst.: Verrĭa, ōrum, n. (i. e. solennia), a festival appointed by Verres, Cic. Verr. 2, 2, 21, § 52; 2, 2, 46, § 114; 2, 2, 63, § 154; 2, 4, 10, § 24; 2, 4, 67, § 151.—B.Verrīnus, a, um, adj., of or belonging to Verres, Verrine: jus Verrinum, i. e. the mode of administering justice practised by Verres (in a sarcastic pun alluding to verrinum jus, pork-broth), Cic. Verr. 2, 1, 46, § 121.—2.Subst.: Verrī-nae, ārum, f. (i. e. actiones); among grammarians, the orations of Cicero against Verres, Prisc. and Non. in mult. locc. (by Cic. himself called Accusatio). -
52 Verrinae
1.verres, is (collat. form of the nom. sing. verris, Varr. R. R. 2, 4, 8), m. [Sanscr. root varsh-, to rain, wet; whence vrshabha, bull; cf. ersê, dew], a male swine, boar-pig (syn.:2.aper, porcus),
Varr. R. R. 2, 4, 21; Col. 7, 9, 7; Hor. C. 3, 22, 7.— Transf., contemptuously, of a man, Plaut. Mil. 4, 2, 67.Verres, is, m., the surname of the prœtor C. Cornelius, notorious for his bad government of Sicily; hence,A.Verrĭ-us, a, um, adj., of or belonging to Verres, Verrian:2.lex,
that originated with him, Cic. Verr. 2, 3, 49, § 117.—Subst.: Verrĭa, ōrum, n. (i. e. solennia), a festival appointed by Verres, Cic. Verr. 2, 2, 21, § 52; 2, 2, 46, § 114; 2, 2, 63, § 154; 2, 4, 10, § 24; 2, 4, 67, § 151.—B.Verrīnus, a, um, adj., of or belonging to Verres, Verrine: jus Verrinum, i. e. the mode of administering justice practised by Verres (in a sarcastic pun alluding to verrinum jus, pork-broth), Cic. Verr. 2, 1, 46, § 121.—2.Subst.: Verrī-nae, ārum, f. (i. e. actiones); among grammarians, the orations of Cicero against Verres, Prisc. and Non. in mult. locc. (by Cic. himself called Accusatio). -
53 Verrinus
1.verres, is (collat. form of the nom. sing. verris, Varr. R. R. 2, 4, 8), m. [Sanscr. root varsh-, to rain, wet; whence vrshabha, bull; cf. ersê, dew], a male swine, boar-pig (syn.:2.aper, porcus),
Varr. R. R. 2, 4, 21; Col. 7, 9, 7; Hor. C. 3, 22, 7.— Transf., contemptuously, of a man, Plaut. Mil. 4, 2, 67.Verres, is, m., the surname of the prœtor C. Cornelius, notorious for his bad government of Sicily; hence,A.Verrĭ-us, a, um, adj., of or belonging to Verres, Verrian:2.lex,
that originated with him, Cic. Verr. 2, 3, 49, § 117.—Subst.: Verrĭa, ōrum, n. (i. e. solennia), a festival appointed by Verres, Cic. Verr. 2, 2, 21, § 52; 2, 2, 46, § 114; 2, 2, 63, § 154; 2, 4, 10, § 24; 2, 4, 67, § 151.—B.Verrīnus, a, um, adj., of or belonging to Verres, Verrine: jus Verrinum, i. e. the mode of administering justice practised by Verres (in a sarcastic pun alluding to verrinum jus, pork-broth), Cic. Verr. 2, 1, 46, § 121.—2.Subst.: Verrī-nae, ārum, f. (i. e. actiones); among grammarians, the orations of Cicero against Verres, Prisc. and Non. in mult. locc. (by Cic. himself called Accusatio). -
54 verris
1.verres, is (collat. form of the nom. sing. verris, Varr. R. R. 2, 4, 8), m. [Sanscr. root varsh-, to rain, wet; whence vrshabha, bull; cf. ersê, dew], a male swine, boar-pig (syn.:2.aper, porcus),
Varr. R. R. 2, 4, 21; Col. 7, 9, 7; Hor. C. 3, 22, 7.— Transf., contemptuously, of a man, Plaut. Mil. 4, 2, 67.Verres, is, m., the surname of the prœtor C. Cornelius, notorious for his bad government of Sicily; hence,A.Verrĭ-us, a, um, adj., of or belonging to Verres, Verrian:2.lex,
that originated with him, Cic. Verr. 2, 3, 49, § 117.—Subst.: Verrĭa, ōrum, n. (i. e. solennia), a festival appointed by Verres, Cic. Verr. 2, 2, 21, § 52; 2, 2, 46, § 114; 2, 2, 63, § 154; 2, 4, 10, § 24; 2, 4, 67, § 151.—B.Verrīnus, a, um, adj., of or belonging to Verres, Verrine: jus Verrinum, i. e. the mode of administering justice practised by Verres (in a sarcastic pun alluding to verrinum jus, pork-broth), Cic. Verr. 2, 1, 46, § 121.—2.Subst.: Verrī-nae, ārum, f. (i. e. actiones); among grammarians, the orations of Cicero against Verres, Prisc. and Non. in mult. locc. (by Cic. himself called Accusatio). -
55 verso
verso ( vorso), āvi, ātum, 1 ( inf. vorsarier, Plaut. Poen. 1, 2, 53), v. freq. a. [verto], to turn, wind, twist, or whirl about often or violently (freq. and class.; syn.: verto, contorqueo).I.Lit.: qui caelum versat stellis fulgentibus aptum, Enn. ap. Macr. 6, 1 (Ann. v. 30 Vahl.): Sisyphus versat Saxum, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 5, 10:B.turbinem puer,
Tib. 1, 5, 4:turdos in igni,
Hor. S. 1, 5, 72:ova non acri favillā,
Ov. M. 8, 667:cum versati appositi essent pisces,
Quint. 6, 3, 90:vinclorum inmensa volumina,
Verg. A. 5, 408:manum,
Ov. M. 12, 493:lumina,
id. ib. 5, 134; 6, 247;7, 579: cardinem,
id. ib. 4, 93:fusum,
id. ib. 4, 221;6, 22: corpus,
id. Am. 1, 2, 4:sortem urnā,
to shake, Hor. C. 2, 3, 26:ligonibus glaebas,
to turn up, hoe, id. ib. 3, 6, 39; so,rura (juvenci),
Prop. 4 (5), 1, 129:terram,
Ov. R. Am. 173:desectum gramen,
hay, id. M. 14, 646:currum in gramine,
i. e. to wheel about, Verg. A. 12, 664:oves,
to drive about, pasture, id. E. 10, 68:pulsat versatque Dareta,
id. A. 5, 460:me versant in litore venti,
id. ib. 6, 362: vos exemplaria Graeca Nocturnā versate manu, versate diurnā, turn them over, i. e. read, study them, Hor. A. P. 269:et nummulario non ex fide versanti pecunias manus amputavit,
handling, accounting for, Suet. Galb. 9.—With se, or mid., to turn one's self often, to turn, revolve, etc.: versabat se in utramque partem, non solum mente, verum etiam corpore, Cic. Verr. 2, 2, 30, § 74.—Prov.:satis diu jam hoc saxum vorso,
I have wasted time enough with this man, Ter. Eun. 5, 8, 55.—Mid.:mundum versari circum axem caeli,
Cic. N. D. 1, 20, 52:qui (orbes) versantur retro,
id. Rep. 6, 17, 17:pars superior mundi non versatur in turbinem,
Sen. Ira, 3, 6, 1:suāpte naturā et cylindrum volvi et versari turbinem putat,
Cic. Fat. 18, 42:ne versari aves possent,
Col. 8, 7, 1.—Trop.1.In gen., to turn, twist, bend:2.versare suam naturam et regere ad tempus atque huc et illuc torquere et flectere,
Cic. Cael. 6, 13:ad omnem malitiam et fraudem versare mentem suam coepit,
id. Clu. 26, 70:eadem multis modis,
id. Or. 40, 137:causas,
i. e. to treat, manage, id. ib. 9, 31; Quint. 10, 5, 9; cf. absol.:non mille figuris variet ac verset (orator)?
id. 5, 14, 32:verba,
to pervert, alter, Cic. Fin. 4, 20, 56:fors omnia versat,
turns, changes, Verg. E. 9, 5;so mid.: versatur celeri Fors levis orbe rotae,
Tib. 1, 5, 70:huc et illuc, Torquate, vos versetis licet, etc.,
Cic. Fin. 2, 31, 99:in quo, utrum respondebo, verses te huc atque illuc necesse est,
id. ib. 5, 28, 86:versabat se ad omnis cogitationes,
Curt. 6, 6, 27.—In partic. (rare in Cic.).a.Qs. to turn upside down, i. e. to discompose, disturb, vex, agitate:b.versabo ego illum hodie, si vivo, probe,
Plaut. Bacch. 4, 5, 6; id. Pers. 5, 2, 17:haerere homo, versari, rubere,
to be disturbed, Cic. Verr. 2, 2, 76, § 187: si quid te adjuero curamve levasso Quae nunc te coquit et versat in pectore fixa, Enn. ap. Cic. Sen. 1, 1 (Ann. v. 340 Vahl.):miserum toto cubili,
Prop. 1, 14, 21:illum toto versant suspiria lecto,
id. 2, 22, 47 (3, 16, 5):odiis domos,
to overthrow, ruin, subvert, Verg. A. 7, 336:ille placet, versatque domum, neque verbera sentit,
i. e. disturbs without being punished, Ov. Am. 2, 2, 29:sic fortuna in contentione et certamine utrumque versavit, ut alter alteri inimicus auxilio salutique esset,
alternated with, treated each in turn, Caes. B. G. 5, 44 fin.:pectora,
id. ib. 2, 45:muliebrem animum in omnes partes,
Liv. 1, 58, 3:patrum animos,
id. 1, 17, 1:pectora (nunc indignatio nunc pudor),
id. 2, 45, 5; cf.:spesque timorque animum versat utroque modo,
Prop. 3, 17 (4, 16), 12.—To turn over a thing in the mind, to think over, meditate, or reflect upon, revolve, consider; to transact, carry on (cf.:II.volvo, agito): multas res simitu in meo corde vorso,
Plaut. Trin. 2, 1, 1:versarent in animis secum unamquamque rem,
Liv. 3, 34, 4:illa dolos dirumque nefas in pectere versat, Certa mori,
Verg. A. 4, 563; so,dolos,
id. ib. 2, 62:versate diu, quid ferre recusent, Quid valeant umeri,
Hor. A. P. 39:ubi maxima rerum momenta versantur,
Quint. 8, 3, 13:versenturque omni modo numeri,
examined, considered, id. 10, 3, 5; 10, 5, 9:somnia decies,
to interpret, Prop. 2, 4, 16:multum igitur domi ante versandi sunt (testes), variis percontationibus, etc.,
examined, practised, Quint. 5, 7, 11.—Transf., in the mid. form, versor ( vor-sor), ātus, 1, prop. to move about in a place, i. e. to dwell, live, remain, stay, abide, be in a place or among certain persons; constr. most freq. with in aliquā re; also with inter, intra, apud, and cum.A.Lit.:B.vorsari crebro hic cum viderent me domi,
Plaut. Am. prol. 128:in medio pariete,
id. Cas. 1, 52:non ad solarium, non in campo, non in conviviis versatus est,
Cic. Quint. 18, 59:in fundo,
id. Mil. 20, 53:in castris,
Caes. B. G. 2, 24:inter aciem,
id. ib. 1, 52; cf.:nec versari inter eos sine dedecore potero,
Cic. Att. 10, 8, 3:intra vallum,
Caes. B. C. 3, 96:alicui inter femina,
Suet. Tib. 44:nobiscum versari jam diutius non potes,
Cic. Cat. 1, 5, 10;apud praefectos regis,
Nep. Con. 2, 4.—Trop.1.In gen., to be; to be circumstanced or situated:2. a.nescis, quantis in malis vorser miser,
Ter. And. 4, 1, 25:certe ego te in medio versantem turbine leti Eripui,
Cat. 64, 149:ergo illi nunc in pace versantur,
Cic. Phil. 8, 2, 6:in clarissimā luce,
id. Off. 2, 13, 44:Minturnenses aeternā in laude versantur,
id. Planc. 10, 26:in simili culpā,
Caes. B. C. 3, 110:mihi ante oculos dies noctesque versaris,
Cic. Fam. 14, 2, 3:nec versantur omnino scripta eorum inter manus hominum,
i. e. are read, Dig. 1, 2, 2.—Of abstract subjects: numquam tibi populi Romani dignitas, numquam species ipsa hujusmodi multitudinis in oculis animoque versata est? Cic. Verr. 2, 5, 55, § 144:mors, exsilium mihi ob oculos versabantur,
id. Sest. 21, 47:haec omnia in eodem errore versantur,
id. N. D. 3, 10, 25; id. Tusc. 1, 44, 107:aliquid in dubitatione versatur,
id. Rep. 2, 15, 29:Mithridaticum bellum, in multā varietate versatum,
waged with many vicissitudes, id. Arch. 9, 21.—Of persons.(α).With in and abl. (class.):(β).opifices omnes in sordidā arte versantur,
Cic. Off. 1, 42, 150:in omnibus ingenuis artibus,
id. Fam. 4, 3, 4:versabor in re difficili,
id. Leg. 3, 15, 33:in re publicā atque in his vitae periculis laboribusque,
id. Arch. 12, 30;ullā in cogitatione acrius ac diligentius versari,
id. Rep. 1, 22, 35:si diutius in hoc genere verser,
id. ib. 1, 46, 70:multum in imperiis,
Nep. Milt. 8, 2.—With circa and acc. (post-Aug.):(γ).circa mensuras ac numeros non versabitur (orator)?
Quint. 2, 21, 19.—With inter:b.inter arma ac studia versatus,
Vell. 1, 13, 3.—Of abstract subjects.(α).With in and abl. (class.):(β).haec omnia in eodem quo illa Zenonis errore versantur,
depend on, Cic. N. D. 3, 10, 25:dicendi omnis ratio in hominum more et sermone versatur,
is occupied with, concerns, Cic. de Or. 1, 3, 12:ejus omnis oratio versata est in eo, ut, etc.,
id. ib. 1, 57, 244; cf.:imitatio est posita fere in eludendo, sed versatur etiam in factis,
Quint. 9, 2, 58: ipsae res in perfacili cognitione versantur Cic. Or. 35, 122;quae omnes artes in veri investigatione versantur,
id. Off. 1, 6, 19:omnia quae in causā versarentur,
Quint. 7, 1, 4:epilogi omnes in eādem fere materiā versari solent,
id. 7, 4, 19; 2, 4, 1:praejudiciorum vis omnis tribus in generibus versatur,
id. 5, 2, 1.—With circa and acc. (post-Aug.):(γ).haec pars (tragoedia) circa iram, odium, metum, miserationem fere tota versatur,
Quint. 6, 2, 20:circa quae versari videatur omnis quaestio,
id. 3, 6, 23:quidam circa res omnes, quidam circa civiles modo versari rhetoricen putaverunt,
id. 2, 15, 15.—With abl.:c.itaque (finitio) pluribus legibus isdem quibus conjectura versatur,
Quint. 7, 3, 1 (dub.; Halm, ex conj. in isdem).—Part. perf.:homo in aliis causis exercitatus et in hac multum et saepe versatus,
Cic. Quint. 1, 3:viri in rerum publicarum varietate versati,
id. Rep. 3, 3, 4:semper inter arma ac studia versatus,
Vell. 1, 13, 3.— Absol.:is missum ad dilectus agendos Agricolam integreque ac strenue versatum praeposuit, etc.,
Tac. Agr. 7. -
56 veterator
vĕtĕrātor, ōris, m. [veteratus], one who has grown old, become gray, is practised, skilled in any thing.I.In gen.:II.in causis privatis satis veterator,
Cic. Brut. 48, 178:in litteris,
Gell. 3, 1, 5.—In partic.A.In a bad sense, a crafty fellow, an old fox, sly-boots:B.acutus, versutus, veterator,
Cic. Fin. 2, 16, 53; id. Rep. 3, 16, 26:quid hic vult veterator sibi?
Ter. And. 2, 6, 26; id. Heaut. 5, 1, 16; Cic. Off. 3, 13, 57; 3, 32, 113; Gannius ap. Fest. p. 369.—An old slave (opp. novitius), Dig. 21, 1, 65; 21, 1, 37. -
57 vorsor
verso ( vorso), āvi, ātum, 1 ( inf. vorsarier, Plaut. Poen. 1, 2, 53), v. freq. a. [verto], to turn, wind, twist, or whirl about often or violently (freq. and class.; syn.: verto, contorqueo).I.Lit.: qui caelum versat stellis fulgentibus aptum, Enn. ap. Macr. 6, 1 (Ann. v. 30 Vahl.): Sisyphus versat Saxum, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 5, 10:B.turbinem puer,
Tib. 1, 5, 4:turdos in igni,
Hor. S. 1, 5, 72:ova non acri favillā,
Ov. M. 8, 667:cum versati appositi essent pisces,
Quint. 6, 3, 90:vinclorum inmensa volumina,
Verg. A. 5, 408:manum,
Ov. M. 12, 493:lumina,
id. ib. 5, 134; 6, 247;7, 579: cardinem,
id. ib. 4, 93:fusum,
id. ib. 4, 221;6, 22: corpus,
id. Am. 1, 2, 4:sortem urnā,
to shake, Hor. C. 2, 3, 26:ligonibus glaebas,
to turn up, hoe, id. ib. 3, 6, 39; so,rura (juvenci),
Prop. 4 (5), 1, 129:terram,
Ov. R. Am. 173:desectum gramen,
hay, id. M. 14, 646:currum in gramine,
i. e. to wheel about, Verg. A. 12, 664:oves,
to drive about, pasture, id. E. 10, 68:pulsat versatque Dareta,
id. A. 5, 460:me versant in litore venti,
id. ib. 6, 362: vos exemplaria Graeca Nocturnā versate manu, versate diurnā, turn them over, i. e. read, study them, Hor. A. P. 269:et nummulario non ex fide versanti pecunias manus amputavit,
handling, accounting for, Suet. Galb. 9.—With se, or mid., to turn one's self often, to turn, revolve, etc.: versabat se in utramque partem, non solum mente, verum etiam corpore, Cic. Verr. 2, 2, 30, § 74.—Prov.:satis diu jam hoc saxum vorso,
I have wasted time enough with this man, Ter. Eun. 5, 8, 55.—Mid.:mundum versari circum axem caeli,
Cic. N. D. 1, 20, 52:qui (orbes) versantur retro,
id. Rep. 6, 17, 17:pars superior mundi non versatur in turbinem,
Sen. Ira, 3, 6, 1:suāpte naturā et cylindrum volvi et versari turbinem putat,
Cic. Fat. 18, 42:ne versari aves possent,
Col. 8, 7, 1.—Trop.1.In gen., to turn, twist, bend:2.versare suam naturam et regere ad tempus atque huc et illuc torquere et flectere,
Cic. Cael. 6, 13:ad omnem malitiam et fraudem versare mentem suam coepit,
id. Clu. 26, 70:eadem multis modis,
id. Or. 40, 137:causas,
i. e. to treat, manage, id. ib. 9, 31; Quint. 10, 5, 9; cf. absol.:non mille figuris variet ac verset (orator)?
id. 5, 14, 32:verba,
to pervert, alter, Cic. Fin. 4, 20, 56:fors omnia versat,
turns, changes, Verg. E. 9, 5;so mid.: versatur celeri Fors levis orbe rotae,
Tib. 1, 5, 70:huc et illuc, Torquate, vos versetis licet, etc.,
Cic. Fin. 2, 31, 99:in quo, utrum respondebo, verses te huc atque illuc necesse est,
id. ib. 5, 28, 86:versabat se ad omnis cogitationes,
Curt. 6, 6, 27.—In partic. (rare in Cic.).a.Qs. to turn upside down, i. e. to discompose, disturb, vex, agitate:b.versabo ego illum hodie, si vivo, probe,
Plaut. Bacch. 4, 5, 6; id. Pers. 5, 2, 17:haerere homo, versari, rubere,
to be disturbed, Cic. Verr. 2, 2, 76, § 187: si quid te adjuero curamve levasso Quae nunc te coquit et versat in pectore fixa, Enn. ap. Cic. Sen. 1, 1 (Ann. v. 340 Vahl.):miserum toto cubili,
Prop. 1, 14, 21:illum toto versant suspiria lecto,
id. 2, 22, 47 (3, 16, 5):odiis domos,
to overthrow, ruin, subvert, Verg. A. 7, 336:ille placet, versatque domum, neque verbera sentit,
i. e. disturbs without being punished, Ov. Am. 2, 2, 29:sic fortuna in contentione et certamine utrumque versavit, ut alter alteri inimicus auxilio salutique esset,
alternated with, treated each in turn, Caes. B. G. 5, 44 fin.:pectora,
id. ib. 2, 45:muliebrem animum in omnes partes,
Liv. 1, 58, 3:patrum animos,
id. 1, 17, 1:pectora (nunc indignatio nunc pudor),
id. 2, 45, 5; cf.:spesque timorque animum versat utroque modo,
Prop. 3, 17 (4, 16), 12.—To turn over a thing in the mind, to think over, meditate, or reflect upon, revolve, consider; to transact, carry on (cf.:II.volvo, agito): multas res simitu in meo corde vorso,
Plaut. Trin. 2, 1, 1:versarent in animis secum unamquamque rem,
Liv. 3, 34, 4:illa dolos dirumque nefas in pectere versat, Certa mori,
Verg. A. 4, 563; so,dolos,
id. ib. 2, 62:versate diu, quid ferre recusent, Quid valeant umeri,
Hor. A. P. 39:ubi maxima rerum momenta versantur,
Quint. 8, 3, 13:versenturque omni modo numeri,
examined, considered, id. 10, 3, 5; 10, 5, 9:somnia decies,
to interpret, Prop. 2, 4, 16:multum igitur domi ante versandi sunt (testes), variis percontationibus, etc.,
examined, practised, Quint. 5, 7, 11.—Transf., in the mid. form, versor ( vor-sor), ātus, 1, prop. to move about in a place, i. e. to dwell, live, remain, stay, abide, be in a place or among certain persons; constr. most freq. with in aliquā re; also with inter, intra, apud, and cum.A.Lit.:B.vorsari crebro hic cum viderent me domi,
Plaut. Am. prol. 128:in medio pariete,
id. Cas. 1, 52:non ad solarium, non in campo, non in conviviis versatus est,
Cic. Quint. 18, 59:in fundo,
id. Mil. 20, 53:in castris,
Caes. B. G. 2, 24:inter aciem,
id. ib. 1, 52; cf.:nec versari inter eos sine dedecore potero,
Cic. Att. 10, 8, 3:intra vallum,
Caes. B. C. 3, 96:alicui inter femina,
Suet. Tib. 44:nobiscum versari jam diutius non potes,
Cic. Cat. 1, 5, 10;apud praefectos regis,
Nep. Con. 2, 4.—Trop.1.In gen., to be; to be circumstanced or situated:2. a.nescis, quantis in malis vorser miser,
Ter. And. 4, 1, 25:certe ego te in medio versantem turbine leti Eripui,
Cat. 64, 149:ergo illi nunc in pace versantur,
Cic. Phil. 8, 2, 6:in clarissimā luce,
id. Off. 2, 13, 44:Minturnenses aeternā in laude versantur,
id. Planc. 10, 26:in simili culpā,
Caes. B. C. 3, 110:mihi ante oculos dies noctesque versaris,
Cic. Fam. 14, 2, 3:nec versantur omnino scripta eorum inter manus hominum,
i. e. are read, Dig. 1, 2, 2.—Of abstract subjects: numquam tibi populi Romani dignitas, numquam species ipsa hujusmodi multitudinis in oculis animoque versata est? Cic. Verr. 2, 5, 55, § 144:mors, exsilium mihi ob oculos versabantur,
id. Sest. 21, 47:haec omnia in eodem errore versantur,
id. N. D. 3, 10, 25; id. Tusc. 1, 44, 107:aliquid in dubitatione versatur,
id. Rep. 2, 15, 29:Mithridaticum bellum, in multā varietate versatum,
waged with many vicissitudes, id. Arch. 9, 21.—Of persons.(α).With in and abl. (class.):(β).opifices omnes in sordidā arte versantur,
Cic. Off. 1, 42, 150:in omnibus ingenuis artibus,
id. Fam. 4, 3, 4:versabor in re difficili,
id. Leg. 3, 15, 33:in re publicā atque in his vitae periculis laboribusque,
id. Arch. 12, 30;ullā in cogitatione acrius ac diligentius versari,
id. Rep. 1, 22, 35:si diutius in hoc genere verser,
id. ib. 1, 46, 70:multum in imperiis,
Nep. Milt. 8, 2.—With circa and acc. (post-Aug.):(γ).circa mensuras ac numeros non versabitur (orator)?
Quint. 2, 21, 19.—With inter:b.inter arma ac studia versatus,
Vell. 1, 13, 3.—Of abstract subjects.(α).With in and abl. (class.):(β).haec omnia in eodem quo illa Zenonis errore versantur,
depend on, Cic. N. D. 3, 10, 25:dicendi omnis ratio in hominum more et sermone versatur,
is occupied with, concerns, Cic. de Or. 1, 3, 12:ejus omnis oratio versata est in eo, ut, etc.,
id. ib. 1, 57, 244; cf.:imitatio est posita fere in eludendo, sed versatur etiam in factis,
Quint. 9, 2, 58: ipsae res in perfacili cognitione versantur Cic. Or. 35, 122;quae omnes artes in veri investigatione versantur,
id. Off. 1, 6, 19:omnia quae in causā versarentur,
Quint. 7, 1, 4:epilogi omnes in eādem fere materiā versari solent,
id. 7, 4, 19; 2, 4, 1:praejudiciorum vis omnis tribus in generibus versatur,
id. 5, 2, 1.—With circa and acc. (post-Aug.):(γ).haec pars (tragoedia) circa iram, odium, metum, miserationem fere tota versatur,
Quint. 6, 2, 20:circa quae versari videatur omnis quaestio,
id. 3, 6, 23:quidam circa res omnes, quidam circa civiles modo versari rhetoricen putaverunt,
id. 2, 15, 15.—With abl.:c.itaque (finitio) pluribus legibus isdem quibus conjectura versatur,
Quint. 7, 3, 1 (dub.; Halm, ex conj. in isdem).—Part. perf.:homo in aliis causis exercitatus et in hac multum et saepe versatus,
Cic. Quint. 1, 3:viri in rerum publicarum varietate versati,
id. Rep. 3, 3, 4:semper inter arma ac studia versatus,
Vell. 1, 13, 3.— Absol.:is missum ad dilectus agendos Agricolam integreque ac strenue versatum praeposuit, etc.,
Tac. Agr. 7.
См. также в других словарях:
practised — UK US UK (US practiced) /ˈpræktɪst/ adjective ► good at doing something because you have a lot of experience of doing it: »Our Sales Director is a confident and practised public speaker. »He was well practised in the art of deception … Financial and business terms
practised — BrE, practiced AmE adjective 1 someone who is practised in a particular job or skill is good at it because they have done it many times before: a practised hunter | practised in (doing) sth: Kate became practised in the art of disguising her… … Longman dictionary of contemporary English
practised — prac|tised BrE practiced AmE [ˈpræktıst] adj 1.) someone who is practised in a particular job or skill is good at it because they have done it many times before ▪ a practised performer practised in (doing) sth ▪ He was already well practiced in… … Dictionary of contemporary English
practised — UK [ˈpræktɪst] / US [ˈpræktɪsd] adjective 1) skilful in something as a result of experience a practised public speaker practised at: The waiter was well practised at interrupting intimate moments. practised eye/hand: She views the paintings with… … English dictionary
practised — [[t]præ̱ktɪst[/t]] ADJ GRADED: oft ADJ at n Someone who is practised at doing something is good at it because they have had experience and have developed their skill at it. Once you are practised at this sort of relaxation you will feel quite… … English dictionary
practised — adj. Practised is used with these nouns: ↑ease, ↑eye, ↑hand … Collocations dictionary
practised — adjective see practiced … New Collegiate Dictionary
practised — Synonyms and related words: able, accomplished, adept, capable, consummate, cultivated, experienced, expert, finished, gifted, masterful, perfected, practiced, proficient, qualified, rehearsed, schooled, seasoned, skilled, superb, superior,… … Moby Thesaurus
practised — prac·tise || præktɪs v. be involved in a rehearsal, rehearse, practice, repeat an activity several times in order to improve performance; learn by repetition … English contemporary dictionary
practised — a. Experienced, instructed, versed, thoroughbred, trained, accomplished, proficient, able, skilled, qualified, practical, au fait … New dictionary of synonyms
practised — adjective Syn: expert, experienced, seasoned, skilled, skilful, accomplished, proficient, talented, able, adept … Synonyms and antonyms dictionary