-
41 publica
pūblĭcus (in inscrr. also POBLICVS and POPLICVS), a, um, adj. [contr. from populicus, from populus], of or belonging to the people, State, or community; that is done for the sake or at the expense of the State; public, common.I.Lit.: multi suam rem bene gessere et publicam patriā procul, the business of the State, Enn. ap. Cic. Fam. 7, 6, 1 (Trag. v. 295 Vahl.):B.publica magnificentia (opp. privata luxuria),
Cic. Mur. 36, 76:sacrificia publica ac privata,
Caes. B. G. 6, 12:injuriae,
done to the State, id. ib. 1, 12:litterae testimonium,
Cic. Verr. 2, 3, 31, § 74:memoria publica recensionis tabulis publicis impressa,
id. Mil. 27, 73:pecunia,
id. Agr. 2, 30, 82:publicum funus,
at the public expense, Plin. Ep. 2, 1 init.:defunctum senatus publico funere honoravit,
Suet. Vit. 3:causa,
an affair of State, Liv. 2, 56;also,
a criminal process, Cic. Rosc. Am. 21, 59:in causis judiciisque publicis,
id. Div. in Caecil. 1, 1:largitiones,
Sall. C. 37, 7: res publica, the commonwealth, the State; v. publicus ludus, Hor. C. 4, 2, 42:in publica commoda peccare,
id. Ep. 2, 1, 3:incisa notis marmora publicis,
id. C. 4, 8, 13.—Subst.1.pūblĭcūs, i, m.a.A public officer, public functionary, magistrate:b.si quis aut privatus aut publicus, etc.,
Caes. B. G. 6, 12: metuit publicos, the police, Plaut. Truc. 2, 7, 6.—A public slave or servant, an attendant upon a college of augurs, etc., Inscr. Orell. 24, 68 sq.; 2470; 2853 al.—2.publĭcum, i, n.a.Possessions of the State, public territory, communal property:b.publicum Campanum,
Cic. Agr. 2, 30, 82.—The public purse, the public coffers or treasury, public income, revenue, etc.: solitus non modo in publico ( in public, openly; v. under II. b.), sed etiam de publico convivari, at public cost, Cic. Verr. 2, 3, 44, § 105:(β).bona alicujus vendere et in publicum redigere,
into the public treasury, for public use, Liv. 4, 15 fin.:in publicum emere,
id. 39, 44; 26, 27:mille et ducenta talenta praedae in publicum retulit,
Nep. Timoth. 1, 2:publicis male redemptis,
Cic. Q. Fr. 1, 1, 11, § 33:conducere publica,
to farm the public revenues, Hor. Ep. 1, 1, 77:habere publicum,
to be a farmer of the public revenues, Plaut. Truc. 1, 2, 41:frui publico,
Cic. Prov. Cons. 5, 12; Dig. 39, 4, 1, § 1:publicum quadragesimae in Asiā egit,
Suet. Vesp. 1:publicum agitare,
Sen. Ep. 119, 5:pessimo publico facere,
to the injury of the State, Liv. 2, 1, 1.—Transf.: qui hoc salutationum publicum exercet, who receives pay (like a porter) for admitting to an audience, Sen. Const. 14, 4. —c.The archives of the State, public records:d.ut scriptum in publico in litteris exstat,
Varr. R. R. 2, 11, 10.—The commonwealth, State, community, city:II.consulere in publicum,
to deliberate for the public weal, Plin. Ep. 9, 13, 21.—Transf., common, general, public (as adj. rare, and mostly poet.):2.publica lex hominum,
Pers. 5, 98:juvenum Publica cura,
Hor. C. 2, 8, 7:usus,
id. Ep. 2, 1, 92:favor,
the favor of all, Ov. P. 4, 14, 56:lux publica mundi,
the sun, id. M. 2, 35:verba,
common, usual, id. Am. 3, 7, 12; id. A. A. 1, 144; Sen. Ep. 3, 1; 59, 1:moneta,
current, Vulg. Gen. 23, 16.— Hence,Substt. *a.publica, ae, f., a public woman, Sen. Ep. 88, 37.—b.pu-blicum, i, n., a public place, publicity (freq. and class.):B.NEVE IN POPLICOD NEVE IN PREIVATOD, S. C. de Bacchan.: IN. POPLICO, Tab. Bantin. lin. 3: in publico esse non audet, includit se domi,
Cic. Verr. 2, 5, 35, § 92:summa in publico copia,
id. Tusc. 5, 35, 102:epistulam in publico proponere,
publicly, id. Att. 8, 9, 2:prodire in publicum,
to go out in public, id. Verr. 2, 1, 31, § 80:egredi,
Tac. H. 4, 49:carere publico,
not to go out in public, to remain at home, Cic. Mil. 7, 18:abstinere publico,
Tac. A. 3, 3; Suet. Claud. 36:lectica per publicum vehi,
id. Ner. 9:oratio, quam nuper in publicum dedi,
published, Plin. Ep. 8, 3, 2.—General, in a bad sense, i. e. common, ordinary, bad (very rare):A.structura carminis,
Ov. P. 4, 13, 4:vatem, cui non sit publica vena,
Juv. 7, 53:sermo non publici saporis,
Petr. 3.—Hence, adv.: pu-blĭcē ( poplice).On account, at the cost, in behalf, or in charge of the State:B.haud scio mali quid ortum ex hoc sit publice,
Ter. Ad. 3, 3, 89:AES. ARGENTVM. AVRVMVE. PVPLICE. SIGNANTO,
to provide with the public stamp, Cic. Leg. 3, 3, 6: VT BONA EIVS POPLICE POSSIDEANTVR FACITO, for the State, in charge of the State, Tab. Bantin. lin. 9:sunt illustriora, quae publice fiunt,
Cic. Rep. 3, 12, 21:disciplina puerilis publice exposita,
on the part of the State, by the State, id. ib. 4, 3, 3:publice interfici,
by order of the State, id. Brut. 62, 224:legationis princeps publice dixit,
in the name of the State, id. Verr. 2, 3, 44, § 105:publice maximam putant esse laudem, quam latissime a suis finibus vacare agros,
in a national point of view, Caes. B. G. 4, 3:frumentum, quod Aedui essent publice polliciti,
for the State, in the name of the State, id. ib. 1, 16:gratiam atque amicitiam publice privatimque petere,
on behalf of the public, and as individuals, id. ib. 5, 55 fin.; id. B. C. 2, 16:ea privatim et publice rapere,
Sall. C. 11, 6:potius publice quam privatim amicitiam populi Ron ani colere,
id. J. 8, 2; id. C. 49, 3:Minucius eandem publice curationem agens, quam Maelius privatim agendam susceperat,
Liv. 4, 13:neque publice neque privatim,
Cic. Verr. 2, 1, 6, § 16:ut filiae ejus publice alerentur,
at the public expense, Nep. Arist. 3, 3: in urbe, celeberrimo loco elatus publice, id. Dion, 10, 3; cf. Liv. 5, 55; Plin. 33, 1, 4, § 11.—Generally, all together, universally:C.exulatum publice ire,
Liv. 5, 53 fin.; Dig. 39, 2, 24:Labeo consulentibus de jure publice responsitavit,
all without exception, Gell. 13, 10, 1.—Before the people, openly, publicly, = palam (only post-class.):publice disserere,
Gell. 17, 21, 1:virtutem Claudii publice praedicare,
Treb. Pol. Claud. 17:rumor publice crebuerat,
App. M. 10, p. 247, 16; id. Mag. p. 276, 35; id. M. 2, p. 118, 10. -
42 publicum
pūblĭcus (in inscrr. also POBLICVS and POPLICVS), a, um, adj. [contr. from populicus, from populus], of or belonging to the people, State, or community; that is done for the sake or at the expense of the State; public, common.I.Lit.: multi suam rem bene gessere et publicam patriā procul, the business of the State, Enn. ap. Cic. Fam. 7, 6, 1 (Trag. v. 295 Vahl.):B.publica magnificentia (opp. privata luxuria),
Cic. Mur. 36, 76:sacrificia publica ac privata,
Caes. B. G. 6, 12:injuriae,
done to the State, id. ib. 1, 12:litterae testimonium,
Cic. Verr. 2, 3, 31, § 74:memoria publica recensionis tabulis publicis impressa,
id. Mil. 27, 73:pecunia,
id. Agr. 2, 30, 82:publicum funus,
at the public expense, Plin. Ep. 2, 1 init.:defunctum senatus publico funere honoravit,
Suet. Vit. 3:causa,
an affair of State, Liv. 2, 56;also,
a criminal process, Cic. Rosc. Am. 21, 59:in causis judiciisque publicis,
id. Div. in Caecil. 1, 1:largitiones,
Sall. C. 37, 7: res publica, the commonwealth, the State; v. publicus ludus, Hor. C. 4, 2, 42:in publica commoda peccare,
id. Ep. 2, 1, 3:incisa notis marmora publicis,
id. C. 4, 8, 13.—Subst.1.pūblĭcūs, i, m.a.A public officer, public functionary, magistrate:b.si quis aut privatus aut publicus, etc.,
Caes. B. G. 6, 12: metuit publicos, the police, Plaut. Truc. 2, 7, 6.—A public slave or servant, an attendant upon a college of augurs, etc., Inscr. Orell. 24, 68 sq.; 2470; 2853 al.—2.publĭcum, i, n.a.Possessions of the State, public territory, communal property:b.publicum Campanum,
Cic. Agr. 2, 30, 82.—The public purse, the public coffers or treasury, public income, revenue, etc.: solitus non modo in publico ( in public, openly; v. under II. b.), sed etiam de publico convivari, at public cost, Cic. Verr. 2, 3, 44, § 105:(β).bona alicujus vendere et in publicum redigere,
into the public treasury, for public use, Liv. 4, 15 fin.:in publicum emere,
id. 39, 44; 26, 27:mille et ducenta talenta praedae in publicum retulit,
Nep. Timoth. 1, 2:publicis male redemptis,
Cic. Q. Fr. 1, 1, 11, § 33:conducere publica,
to farm the public revenues, Hor. Ep. 1, 1, 77:habere publicum,
to be a farmer of the public revenues, Plaut. Truc. 1, 2, 41:frui publico,
Cic. Prov. Cons. 5, 12; Dig. 39, 4, 1, § 1:publicum quadragesimae in Asiā egit,
Suet. Vesp. 1:publicum agitare,
Sen. Ep. 119, 5:pessimo publico facere,
to the injury of the State, Liv. 2, 1, 1.—Transf.: qui hoc salutationum publicum exercet, who receives pay (like a porter) for admitting to an audience, Sen. Const. 14, 4. —c.The archives of the State, public records:d.ut scriptum in publico in litteris exstat,
Varr. R. R. 2, 11, 10.—The commonwealth, State, community, city:II.consulere in publicum,
to deliberate for the public weal, Plin. Ep. 9, 13, 21.—Transf., common, general, public (as adj. rare, and mostly poet.):2.publica lex hominum,
Pers. 5, 98:juvenum Publica cura,
Hor. C. 2, 8, 7:usus,
id. Ep. 2, 1, 92:favor,
the favor of all, Ov. P. 4, 14, 56:lux publica mundi,
the sun, id. M. 2, 35:verba,
common, usual, id. Am. 3, 7, 12; id. A. A. 1, 144; Sen. Ep. 3, 1; 59, 1:moneta,
current, Vulg. Gen. 23, 16.— Hence,Substt. *a.publica, ae, f., a public woman, Sen. Ep. 88, 37.—b.pu-blicum, i, n., a public place, publicity (freq. and class.):B.NEVE IN POPLICOD NEVE IN PREIVATOD, S. C. de Bacchan.: IN. POPLICO, Tab. Bantin. lin. 3: in publico esse non audet, includit se domi,
Cic. Verr. 2, 5, 35, § 92:summa in publico copia,
id. Tusc. 5, 35, 102:epistulam in publico proponere,
publicly, id. Att. 8, 9, 2:prodire in publicum,
to go out in public, id. Verr. 2, 1, 31, § 80:egredi,
Tac. H. 4, 49:carere publico,
not to go out in public, to remain at home, Cic. Mil. 7, 18:abstinere publico,
Tac. A. 3, 3; Suet. Claud. 36:lectica per publicum vehi,
id. Ner. 9:oratio, quam nuper in publicum dedi,
published, Plin. Ep. 8, 3, 2.—General, in a bad sense, i. e. common, ordinary, bad (very rare):A.structura carminis,
Ov. P. 4, 13, 4:vatem, cui non sit publica vena,
Juv. 7, 53:sermo non publici saporis,
Petr. 3.—Hence, adv.: pu-blĭcē ( poplice).On account, at the cost, in behalf, or in charge of the State:B.haud scio mali quid ortum ex hoc sit publice,
Ter. Ad. 3, 3, 89:AES. ARGENTVM. AVRVMVE. PVPLICE. SIGNANTO,
to provide with the public stamp, Cic. Leg. 3, 3, 6: VT BONA EIVS POPLICE POSSIDEANTVR FACITO, for the State, in charge of the State, Tab. Bantin. lin. 9:sunt illustriora, quae publice fiunt,
Cic. Rep. 3, 12, 21:disciplina puerilis publice exposita,
on the part of the State, by the State, id. ib. 4, 3, 3:publice interfici,
by order of the State, id. Brut. 62, 224:legationis princeps publice dixit,
in the name of the State, id. Verr. 2, 3, 44, § 105:publice maximam putant esse laudem, quam latissime a suis finibus vacare agros,
in a national point of view, Caes. B. G. 4, 3:frumentum, quod Aedui essent publice polliciti,
for the State, in the name of the State, id. ib. 1, 16:gratiam atque amicitiam publice privatimque petere,
on behalf of the public, and as individuals, id. ib. 5, 55 fin.; id. B. C. 2, 16:ea privatim et publice rapere,
Sall. C. 11, 6:potius publice quam privatim amicitiam populi Ron ani colere,
id. J. 8, 2; id. C. 49, 3:Minucius eandem publice curationem agens, quam Maelius privatim agendam susceperat,
Liv. 4, 13:neque publice neque privatim,
Cic. Verr. 2, 1, 6, § 16:ut filiae ejus publice alerentur,
at the public expense, Nep. Arist. 3, 3: in urbe, celeberrimo loco elatus publice, id. Dion, 10, 3; cf. Liv. 5, 55; Plin. 33, 1, 4, § 11.—Generally, all together, universally:C.exulatum publice ire,
Liv. 5, 53 fin.; Dig. 39, 2, 24:Labeo consulentibus de jure publice responsitavit,
all without exception, Gell. 13, 10, 1.—Before the people, openly, publicly, = palam (only post-class.):publice disserere,
Gell. 17, 21, 1:virtutem Claudii publice praedicare,
Treb. Pol. Claud. 17:rumor publice crebuerat,
App. M. 10, p. 247, 16; id. Mag. p. 276, 35; id. M. 2, p. 118, 10. -
43 publicus
pūblĭcus (in inscrr. also POBLICVS and POPLICVS), a, um, adj. [contr. from populicus, from populus], of or belonging to the people, State, or community; that is done for the sake or at the expense of the State; public, common.I.Lit.: multi suam rem bene gessere et publicam patriā procul, the business of the State, Enn. ap. Cic. Fam. 7, 6, 1 (Trag. v. 295 Vahl.):B.publica magnificentia (opp. privata luxuria),
Cic. Mur. 36, 76:sacrificia publica ac privata,
Caes. B. G. 6, 12:injuriae,
done to the State, id. ib. 1, 12:litterae testimonium,
Cic. Verr. 2, 3, 31, § 74:memoria publica recensionis tabulis publicis impressa,
id. Mil. 27, 73:pecunia,
id. Agr. 2, 30, 82:publicum funus,
at the public expense, Plin. Ep. 2, 1 init.:defunctum senatus publico funere honoravit,
Suet. Vit. 3:causa,
an affair of State, Liv. 2, 56;also,
a criminal process, Cic. Rosc. Am. 21, 59:in causis judiciisque publicis,
id. Div. in Caecil. 1, 1:largitiones,
Sall. C. 37, 7: res publica, the commonwealth, the State; v. publicus ludus, Hor. C. 4, 2, 42:in publica commoda peccare,
id. Ep. 2, 1, 3:incisa notis marmora publicis,
id. C. 4, 8, 13.—Subst.1.pūblĭcūs, i, m.a.A public officer, public functionary, magistrate:b.si quis aut privatus aut publicus, etc.,
Caes. B. G. 6, 12: metuit publicos, the police, Plaut. Truc. 2, 7, 6.—A public slave or servant, an attendant upon a college of augurs, etc., Inscr. Orell. 24, 68 sq.; 2470; 2853 al.—2.publĭcum, i, n.a.Possessions of the State, public territory, communal property:b.publicum Campanum,
Cic. Agr. 2, 30, 82.—The public purse, the public coffers or treasury, public income, revenue, etc.: solitus non modo in publico ( in public, openly; v. under II. b.), sed etiam de publico convivari, at public cost, Cic. Verr. 2, 3, 44, § 105:(β).bona alicujus vendere et in publicum redigere,
into the public treasury, for public use, Liv. 4, 15 fin.:in publicum emere,
id. 39, 44; 26, 27:mille et ducenta talenta praedae in publicum retulit,
Nep. Timoth. 1, 2:publicis male redemptis,
Cic. Q. Fr. 1, 1, 11, § 33:conducere publica,
to farm the public revenues, Hor. Ep. 1, 1, 77:habere publicum,
to be a farmer of the public revenues, Plaut. Truc. 1, 2, 41:frui publico,
Cic. Prov. Cons. 5, 12; Dig. 39, 4, 1, § 1:publicum quadragesimae in Asiā egit,
Suet. Vesp. 1:publicum agitare,
Sen. Ep. 119, 5:pessimo publico facere,
to the injury of the State, Liv. 2, 1, 1.—Transf.: qui hoc salutationum publicum exercet, who receives pay (like a porter) for admitting to an audience, Sen. Const. 14, 4. —c.The archives of the State, public records:d.ut scriptum in publico in litteris exstat,
Varr. R. R. 2, 11, 10.—The commonwealth, State, community, city:II.consulere in publicum,
to deliberate for the public weal, Plin. Ep. 9, 13, 21.—Transf., common, general, public (as adj. rare, and mostly poet.):2.publica lex hominum,
Pers. 5, 98:juvenum Publica cura,
Hor. C. 2, 8, 7:usus,
id. Ep. 2, 1, 92:favor,
the favor of all, Ov. P. 4, 14, 56:lux publica mundi,
the sun, id. M. 2, 35:verba,
common, usual, id. Am. 3, 7, 12; id. A. A. 1, 144; Sen. Ep. 3, 1; 59, 1:moneta,
current, Vulg. Gen. 23, 16.— Hence,Substt. *a.publica, ae, f., a public woman, Sen. Ep. 88, 37.—b.pu-blicum, i, n., a public place, publicity (freq. and class.):B.NEVE IN POPLICOD NEVE IN PREIVATOD, S. C. de Bacchan.: IN. POPLICO, Tab. Bantin. lin. 3: in publico esse non audet, includit se domi,
Cic. Verr. 2, 5, 35, § 92:summa in publico copia,
id. Tusc. 5, 35, 102:epistulam in publico proponere,
publicly, id. Att. 8, 9, 2:prodire in publicum,
to go out in public, id. Verr. 2, 1, 31, § 80:egredi,
Tac. H. 4, 49:carere publico,
not to go out in public, to remain at home, Cic. Mil. 7, 18:abstinere publico,
Tac. A. 3, 3; Suet. Claud. 36:lectica per publicum vehi,
id. Ner. 9:oratio, quam nuper in publicum dedi,
published, Plin. Ep. 8, 3, 2.—General, in a bad sense, i. e. common, ordinary, bad (very rare):A.structura carminis,
Ov. P. 4, 13, 4:vatem, cui non sit publica vena,
Juv. 7, 53:sermo non publici saporis,
Petr. 3.—Hence, adv.: pu-blĭcē ( poplice).On account, at the cost, in behalf, or in charge of the State:B.haud scio mali quid ortum ex hoc sit publice,
Ter. Ad. 3, 3, 89:AES. ARGENTVM. AVRVMVE. PVPLICE. SIGNANTO,
to provide with the public stamp, Cic. Leg. 3, 3, 6: VT BONA EIVS POPLICE POSSIDEANTVR FACITO, for the State, in charge of the State, Tab. Bantin. lin. 9:sunt illustriora, quae publice fiunt,
Cic. Rep. 3, 12, 21:disciplina puerilis publice exposita,
on the part of the State, by the State, id. ib. 4, 3, 3:publice interfici,
by order of the State, id. Brut. 62, 224:legationis princeps publice dixit,
in the name of the State, id. Verr. 2, 3, 44, § 105:publice maximam putant esse laudem, quam latissime a suis finibus vacare agros,
in a national point of view, Caes. B. G. 4, 3:frumentum, quod Aedui essent publice polliciti,
for the State, in the name of the State, id. ib. 1, 16:gratiam atque amicitiam publice privatimque petere,
on behalf of the public, and as individuals, id. ib. 5, 55 fin.; id. B. C. 2, 16:ea privatim et publice rapere,
Sall. C. 11, 6:potius publice quam privatim amicitiam populi Ron ani colere,
id. J. 8, 2; id. C. 49, 3:Minucius eandem publice curationem agens, quam Maelius privatim agendam susceperat,
Liv. 4, 13:neque publice neque privatim,
Cic. Verr. 2, 1, 6, § 16:ut filiae ejus publice alerentur,
at the public expense, Nep. Arist. 3, 3: in urbe, celeberrimo loco elatus publice, id. Dion, 10, 3; cf. Liv. 5, 55; Plin. 33, 1, 4, § 11.—Generally, all together, universally:C.exulatum publice ire,
Liv. 5, 53 fin.; Dig. 39, 2, 24:Labeo consulentibus de jure publice responsitavit,
all without exception, Gell. 13, 10, 1.—Before the people, openly, publicly, = palam (only post-class.):publice disserere,
Gell. 17, 21, 1:virtutem Claudii publice praedicare,
Treb. Pol. Claud. 17:rumor publice crebuerat,
App. M. 10, p. 247, 16; id. Mag. p. 276, 35; id. M. 2, p. 118, 10. -
44 recipio
rĕ-cĭpĭo, cēpi, ceptum, 3 ( fut. apoc. recipie, for recipiam, Cato ap. Fest. p. 138 and 236 Müll.; v. dico init.:I. A.recepso, for recepero,
Cat. 44, 19), v. a. [capio].Lit. (very freq. and class.):b.dandis recipiendisque meritis,
Cic. Lael. 8, 26:tu me sequere ad trapezitam... recipe actutum,
Plaut. Curc. 5, 3, 49 (just before, ni argentum refers); cf.:centum talenta et credidisse eos constat, et non recepisse,
Quint. 5, 10, 111; and (opp. mutuum dare) Mart. 3, 40, 4:si velit suos recipere, obsides sibi remittat,
Caes. B. G. 3, 8 fin.:obsides,
Suet. Aug. 21:reges,
Liv. 2, 15:recepto amico,
Hor. C. 2, 7, 27; 4, 2, 47. — Freq. of places, etc., once captured and lost, to retake:cum Tarento amisso... aliquot post annos Maximus id oppidum recepisset... nunquam ego (Tarentum) recepissem, nisi tu perdidisses,
Cic. de Or. 2, 67, 273; cf. id. Sen. 4, 11:Lavinium,
Liv. 2, 39;so of other things: recipere suas res amissas,
Liv. 3, 63:praeda omnis recepta est,
id. 3, 3:signa, quae ademerant Parthi,
Suet. Tib. 9:arma,
Liv. 9, 11; Curt. 4, 12, 17: pectore in adverso totum cui comminus ensem Condidit assurgenti, et multā morte recepit, drew out again, = retraxit, Verg. A. 9, 348; so,sagittam ab alterā parte,
Cels. 7, 5, 2: suos omnes incolumes receperunt (sc. ex oppido in castra), drew off, withdrew, = reduxerunt, Caes. B. G. 7, 12 fin.; so,milites defessos,
id. B. C. 1, 45 fin.:exercitum,
Liv. 10, 42:equitatum navibus ad se intra munitiones,
Caes. B. C. 3, 58:illum ego... medio ex hoste recepi,
bore away, rescued, Verg. A. 6, 111.—With se, to draw back, withdraw from or to any place, to betake one ' s self anywhere; in milit. lang., to retire, retreat:2.se ex eo loco,
Plaut. Aul. 4, 8, 10; cf.:se e fano,
id. Poen. 4, 1, 5:se ex opere,
id. Men. 5, 3, 7:se ex hisce locis,
Cic. Verr. 2, 4, 10, § 21:se e Siciliā,
id. Brut. 92, 318:se ex fugā,
Caes. B. G. 7, 20 fin.; id. B. C. 3, 102:se inde,
id. B. G. 5, 15:se hinc,
id. B. C. 1, 45 et saep.:recipe te,
Plaut. Trin. 4, 3, 8:se,
Cic. Off. 3, 10, 45 (just before, reverti); Caes. B. C. 3, 45 (coupled with loco excedere); 3, 46; cf.:sui recipiendi facultas,
id. B. G. 3, 4 fin.; 6, 37;for which: se recipiendi spatium,
Liv. 10, 28:recipe te ad erum,
Plaut. Trin. 4, 3, 20:se ad dominum,
id. ib. 4, 3, 1:se ad nos,
Cic. Att. 4, 15, 2:se ad suos,
Caes. B. G. 1, 46; 7, 82; id. B. C. 3, 38; 3, 50; 3, 52 fin.:se ad Caesarem (Allobroges, legati),
id. B. G. 1, 11; 4, 38:se ad agmen,
id. ib. 7, 13; id. B. C. 3, 75 fin.:se penitus ad extremos fines,
id. B. G. 6, 10:se ad legionem,
id. ib. 7, 50 fin.:se ad oppidum llerdam,
id. B. C. 1, 45:se ad ordines suos,
id. ib. 2, 41:se ad signa,
id. B. G. 5, 34 fin.; id. B. C. 1, 43 fin.:se a pabulo ad stabulum,
Plaut. Mil. 2, 3, 33:inde se in currus,
Caes. B. G. 4, 33 fin.:se ex castris in oppidum,
id. B. C. 2, 35:se in castra,
id. B. G. 2. 11 fin.; 2, 24; 3, 6; 3, 26 fin.;4, 15 et saep.: se in fines,
id. ib. 4, 16:se in Galliam,
id. ib. 4, 19 fin.:se in montem,
id. ib. 1, 25: se in antiquas munitiones, id. B. C. 3, 54 fin.:se in silvas ad suos,
id. B. G. 2, 19:se in castra ad urbem,
id. B. C. 2, 25; 2, 26; cf.:se retro in castra,
Liv. 23, 36;and with this cf.: sese retro in Bruttios,
id. 23, 37;and so, se, with rursus,
Plaut. Capt. 1, 2, 25; id. Pers. 4, 5, 6; id. Rud. 4, 6, 19; Caes. B. G. 5, 34 fin.; id. B. C. 2, 41 et saep.:se in novissimos,
Liv. 7, 40:se intra munitiones,
Caes. B. G. 5, 44; cf.:se intra montes,
id. B. C. 1, 65:se per declive,
id. ib. 3, 51:se sub murum,
id. ib. 2, 14:se trans Rhenum,
id. B. G. 6, 41:se Larissam versus,
id. B. C. 3, 97:se domum ex hostibus,
Plaut. Am. 2, 2, 52:se domum,
id. ib. 2, 2, 31; id. Capt. 1, 2, 25; id. Aul. 2, 1, 55:se Adrumetum,
Caes. B. C. 2, 23:se Hispalim,
id. ib. 2, 20:se Dyrrhachium ad Pompeium,
id. ib. 3, 9 fin.:se illuc,
Plaut. Most. 3, 1, 10; id. Merc. 5, 2, 40; id. Ps. 3, 1, 23 al.; cf.:se huc esum ad praesepim suam,
id. Curc. 2, 1, 13:se eo,
Caes. B. G. 1, 25 et saep. — In the same meaning, without se: neque sepulcrum, quo recipiat, habeat portum corporis, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 44, 107 (Trag. v. 415 Vahl.); cf.of a military retreat: si quo erat longius prodeundum aut celerius recipiendum,
Caes. B. G. 1, 48 fin.; so without se after the verbum finitum several times in Plaut.:rursum in portum recipimus,
Plaut. Bacch. 2, 3, 60:dum recipis,
id. Rud. 3, 6, 42:actutum face recipias,
id. Merc. 2, 4, 30. —Transf.(α).In business lang., to keep back, retain, reserve (cf. Gell. 17, 6, 6):(β). B.posticulum hoc recepit, quom aedis vendidit,
Plaut. Trin. 1, 2, 157; so in a sale, Crassus ap. Cic. de Or. 2, 55, 226; Cic. Top. 26, 100; Dig. 19, 1, 53; 8, 4, 10: mulier magnam dotem dat et magnam pecuniam recipit, Cato ap. Gell. 17, 6, 8. — With object-clause, Cato, R. R. 149, 2. — With dat.:aqua, itinere, actu domini usioni recipitur,
Cato, R. R. 149, 2.—Trop., to get back, bring back; to receive again, regain, recover:b.ut antiquam frequentiam recipere vastam ac desertam bellis urbem paterentur,
Liv. 24, 3:jus,
Quint. 5, 10, 118:et totidem, quot dixit, verba recepit,
got back, Ov. M. 3, 384:quam (vitam) postquam recepi,
received again, id. ib. 15, 535: anhelitum, to recover one ' s breath, Plaut. Ep. 2, 2, 21; id. Merc. 3, 4, 16; cf.spiritum,
Quint. 11, 3, 55:animam,
Ter. Ad. 3, 2, 26; Quint. 6, prooem. §13: a tanto pavore recipere animos,
Liv. 21, 5, 16 Weissenb.:a pavore animum,
id. 2, 50, 10:e pavore recepto animo,
id. 44, 10, 1;for which: animos ex pavore,
id. 21, 5 fin.:recepto animo,
Curt. 6, 9, 2; 9, 5, 29:animum vultumque,
Ov. F. 4, 615:mente receptā,
Hor. Ep. 2, 2, 104:(vocem) ab acutissimo sono usque ad gravissimum sonum recipere,
to bring it back, Cic. de Or. 1, 59, 251. —In zeugma (cf. I. A. supra): arma et animos,
Curt. 4, 12, 17.—With se.(α).To betake one ' s self, withdraw, retire from or to any place:(β).ad ingenium vetus versutum te recipis tuum,
Plaut. As. 2, 1, 7:ad frugem bonam,
Cic. Cael. 12, 28:ad reliquam cogitationem belli,
Caes. B. C. 3, 17 fin.:se a voluptatibus in otium,
Plin. Pan. 82, 8:se in principem,
to resume his princely air, id. ib. 76, 5.— More freq.,To recover, to collect one ' s self:II.difficulter se recipiunt,
regain strength, Varr. R. R. 2, 5, 17:quae cum intuerer stupens, ut me recepi, Quis hic, inquam, etc.,
Cic. Rep. 6, 18, 18:nullum spatium respirandi recipiendique se dedit,
Liv. 10, 28:se ex terrore ac fugā,
Caes. B. G. 2, 12:se ex timore,
id. ib. 4, 34:se ex fugā,
id. ib. 4, 27:nondum totā me mente recepi,
Ov. M. 5, 275.(Acc. to re, I. b.) To take to one ' s self, admit, accept, receive; constr. with the simple acc., with ad, or in and acc., in and abl., with simple abl., with a local acc.A.Lit.(α).With simple acc.:(β).quos homines quondam Laurentis terra recepit, Enn. ap. Prisc. p 762 P. (Ann. v. 35 Vahl.): (ego) excludor, ille recipitur,
Ter. Eun. 1, 2, 79:aliquem,
Cic. Off. 3, 11, 48:hic nulla munitio est, quae perterritos recipiat,
Caes. B. G. 6, 39; cf.:hos tutissimus portus recipiebat,
id. B. C. 3, 27; 1, 15; cf. id. ib. 3, 11 fin.;3, 35: eum Jugurtha accuratissime recepit,
Sall. J. 16, 3:neque quisquam aut expulsus invidiosius aut receptus est laetius,
Vell. 2, 45, 3; Quint. 7, 1, 14; 9, 2, 89:nisi nos vicina Trivici Villa recepisset,
Hor. S. 1, 5, 80 [p. 1533] et saep.:quisnam istic fluvius est, quem non recipiat mare?
Plaut. Curc. 1, 1, 86; cf. Caes. B. G. 4, 10; and:(Peneus) accipit amnem Orcon nec recipit,
i. e. does not take it to itself, does not mingle with it, Plin. 4, 8, 15, § 31:equus frenum recepit,
received, submitted to, Hor. Ep. 1, 10, 36:necesse erat, ab latere aperto tela recipi,
Caes. B. G. 5, 35. —With ad:(γ).recipe me ad te,
Plaut. Cist. 3, 9; id. Am. 3, 2, 11; id. Rud. 2, 3, 20; id. Ps. 3, 6, 6; Ter. Heaut. 3, 3, 6; Suet. Caes. 63:aliquem ad epulas,
Cic. Top. 5, 25; cf.:ad lusum,
Suet. Ner. 11. —With in and acc.:(δ).recipe me in tectum,
Plaut. Rud. 2, 7, 16:concubinam in aedes,
id. Mil. 4, 3, 3:nos in custodiam tuam,
id. Rud. 3, 3, 34:Tarquinium in civitatem,
Cic. Rep. 2, 20, 35; id. Balb. 13, 31; Liv. 2, 5; Hor. Ep. 2, 1, 6:aliquem in ordinem senatorium,
Cic. Phil. 7, 5, 15:aliquem in fidem,
id. Fam. 13, 19, 2; id. Att. 15, 14, 3; Caes. B. G. 2, 15; 4, 22:aliquem in civitatem,
Cic. Balb. 12, 29:aliquem in caelum,
id. N. D. 3, 15, 39:aliquem in deditionem,
Caes. B. G. 3, 21 fin.; Liv. 8, 13; Suet. Calig. 14 al.:aliquem in jus dicionemque,
Liv. 21, 61:aliquem in amicitiam,
Sall. J. 14, 5; 5, 4 Kritz N. cr.:aliquam in matrimonium,
Suet. Caes. 50; Just. 9, 5, 9 et saep. —With in and abl. (rare and in purely local relations; v. Kritz ad Sall. J. 5, 4):(ε).aliquem in loco,
Plaut. Stich. 5, 4, 3:loricati in equis recipiuntur, Auct. B. Hisp. 4, 2: sidera in caelo recepta,
Ov. M. 2, 529 (but in Liv. 24, 32, 6, the correct read. is tuto Hexapylo, without in; v. Weissenb. ad h. l.). —With simple abl. (mostly in purely local relations):(ζ).ut tuo recipias tecto servesque nos,
Plaut. Rud. 1, 5, 18; so,aliquem tecto,
Caes. B. G. 7, 66 fin.:exercitum tectis ac sedibus suis,
Cic. Agr. 2, 33, 90:aliquem suis urbibus,
id. Fl. 25, 61:aliquem civitate,
id. Balb. 14, 32:aliquem finibus suis,
Caes. B. G. 6, 6; 7, 20 fin.:aliquem oppido ac portu,
id. B. C. 3, 12; 3, 102 fin.:aliquem moenibus,
Sall. J. 28, 2:Romulus caelo receptus,
Quint. 3, 7, 5:receptus Terra Neptunus,
Hor. A. P. 63 et saep. —With local acc.:(η).me Acheruntem recipere Orcus noluit,
Plaut. Most. 2, 2, 68:aliquem domum suam,
Cic. Arch. 3, 5; cf.:aliquem domum ad se hospitio,
Caes. B. C. 2, 20.—Absol.:2.plerosque hi, qui receperant, celant,
Caes. B. C. 1, 76.—Transf.a.In business lang., to take in, receive as the proceeds of any thing:b.dena milia sestertia ex melle,
Varr. R. R. 3, 16, 11:pecuniam ex novis vectigalibus,
Cic. Agr. 2, 23, 62:pecunia, quae recipi potest,
id. ib. 2, 18, 47. —In gladiator's lang.: recipe ferrum, receive your death-blow, the cry of the people to a vanquished gladiator whom they were not inclined to spare, Cic. Sest. 37, 80; id. Tusc. 2, 17, 41 Kühn.; Sen. Tranq. 11, 1;c.for which: totum telum corpore,
Cic. Rosc. Am. 12, 33; and:ense recepto,
Luc. 2, 194 Corte.—Milit. t. t., to seize, capture, take possession of, occupy: mittit in Siciliam Curionem pro praetore cum legionibus duo;d.eundem, cum Siciliam recepisset, etc.,
Caes. B. C. 1, 30:Praeneste non vi, sed per deditionem receptum est,
Liv. 6, 29:Aegyptum sine certamine,
Just. 11, 11, 1:eo oppido recepto,
Caes. B. G. 7, 13 fin.:civitatem,
id. ib. 6, 8; 7, 90; id. B. C. 1, 12; 1, 16; 1, 30;3, 16: Aetoliam,
id. ib. 3, 55:rempublicam armis,
Sall. C. 11, 4:Alciden terra recepta vocat,
the subjugated earth, Prop. 5, 9, 38. —In the later medical lang., of medicines, to receive, i. e. be compounded of various ingredients:B.antidotos recipit haec: stoechados, marrubii, etc.,
Scrib. Comp. 106; so id. ib. 27; 28; 37; 52 al. (hence the mod. Lat. receptum, receipt, and recipe).—Trop.1.To take to or upon one ' s self, to assume; to receive, accept, admit, allow, endechomai:(β).non edepol istaec tua dicta nunc in aures recipio,
Plaut. Cist. 2, 1, 34; cf. Quint. 11, 1, 91:jusjurandum,
id. 5, 6, 1; 3; cf. id. 7, 1, 24: in semet ipsum religionem recipere, to draw upon one ' s self, Liv. 10, 40:quae legibus cauta sunt, quae persuasione in mores recepta sunt,
admitted, Quint. 5, 10, 13; cf. id. 10, 7, 15:antiquitas recepit fabulas... haec aetas autem respuit,
Cic. Rep. 2, 10; cf. Quint. 6, 4, 19:nec inconstantiam virtus recipit nec varietatem natura patitur,
Cic. Rep. 3, 11, 18; cf. Vell. 2, 130, 3: non recipit istam Conjunctionem honestas, Cic. Off. 3, 33, 119:assentatio nocere nemini potest, nisi ei, qui eam recipit atque eă delectatur,
id. Lael. 26, 97:timor misericordiam non recipit,
Caes. B. G. 7, 26:casus recipere (res),
to admit, be liable to, id. B. C. 1, 78; so,aliquem casum (res),
id. ib. 3, 51:re jam non ultra recipiente cunctationem,
Liv. 29, 24; Vell. 2, 52, 3:sed hoc distinctionem recipit,
Just. Inst. 1, 12 pr.:si recipiatur poëtica fabulositas,
Plin. 7, 28, 29, § 101:in hoc genere prorsus recipio hanc brevem annotationem,
Quint. 10, 7, 31; cf. id. 8, 3, 31:nos necessarios maxime atque in usum receptos (tropos) exequemur,
id. 8, 6, 2; cf. id. 8, 6, 32; 5, 11, 20; 11, 3, 104; so with a subj.-clause, id. 1, 3, 14; 6, 3, 103; Plin. 28, 2, 5, § 24 al.—Of opinions, etc., to adopt, embrace (late Lat.):2.alicujus sententiam,
Sulp. Sev. Chron. 2, 39, 1:opinionem,
id. Dial. 1, 17, 5.—In partic.a.To take upon one ' s self, undertake, accept the performance of a task consigned or intrusted to one (whereas suscipio denotes, in gen., the voluntary undertaking of any action; cf.:b.spondeo, stipulor, polliceor): recepi causam Siciliae... ego tamen hoc onere suscepto et receptā causā Siciliensi amplexus animo sum aliquanto amplius. Suscepi enim causam totius ordinis, etc.,
Cic. Verr. 2, 2, 1, § 1:in hoc judicio mihi Siculorum causam receptam, populi Romani susceptam esse videor,
id. Div. in Caecil. 8, 26; and:in quo est illa magna offensio vel neglegentiae susceptis rebus vel perfidiae receptis,
id. de Or. 2, 24, 101; cf. also Quint. 12, 1, 39:verebamini, ne non id facerem, quod recepissem semel?
Ter. Phorm. 5, 7, 9:causam Sex. Roscii,
Cic. Rosc. Am. 1, 2:mandatum,
id. ib. 38, 112:officium,
id. Verr. 2, 5, 71, § 183:curam ad se,
Suet. Tit. 6.—To take an obligation upon one ' s self, to pledge one ' s self, pass one ' s word, be surety for a thing, to warrant, promise, engage a thing to any one, = anadechomai (a favorite word of Cic., esp. in his Epistles): Pe. Tute unus si recipere hoc ad te dicis... Pa. Dico et recipio Ad me, Plaut. Mil. 2, 2, 74; cf.:c.ad me recipio: Faciet,
Ter. Heaut. 5, 5, 12:promitto in meque recipio, fore eum, etc.,
Cic. Fam. 13, 10, 3; cf.:spondeo in meque recipio eos esse, etc.,
id. ib. 13, 17, 3.—With obj.-clause:promitto, recipio, spondeo, C. Caesarem talem semper fore civem, qualis hodie sit,
Cic. Phil. 5, 18, 51; so with hoc, id. Fam. 13, 50, 2 (with spondeo); 6, 12, 3; 13, 41, 2 (with confirmo); id. Att. 5, 13, 2; Caecin. ap. Cic. Fam. 6, 7, 4; Liv. 7, 14 Drak.; 33, 13 fin.:pro Cassio et te, si quid me velitis recipere, recipiam,
Cic. Fam. 11, 1, 4. — With de:de aestate polliceris vel potius recipis,
Cic. Att. 13, 1, 2; Liv. 40, 35; cf.also: sed fidem recepisse sibi et ipsum et Appium de me,
had given him a solemn assurance, Cic. Att. 2, 22, 2.— With dat. (after the analogy of promitto, polliceor, spondeo):ea, quae tibi promitto ac recipio,
Cic. Fam. 5, 8, 5; cf.: omnia ei et petenti recepi et ultro pollicitus sum, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 1; 7, 1:mihi,
id. ib. 10, 13, 3; Caes. B. C. 3, 82 fin.:quid sibi is de me recepisset, in memoriam redegit,
Cic. Fam. 1, 9, 9.—With dat. and obj.-clause:mihi in Cumano diligentissime se, ut annui essemus, defensurum receperat,
Cic. Att. 5, 17, 5;so,
id. Fam. 6, 12, 3 Manut. (with confirmare); 13, 72, 1; Planc. ap. Cic. Fam. 10, 17, 1; Caes. B. C. 3, 17; Suet. Caes. 23 fin. —In jurid. lang.: recipere nomen, of the prætor, to receive or entertain a charge against one, Cic. Verr. 2, 2, 38, § 94; 2, 2, 42, § 102; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 2; Val. Max. 3, 7, 9;A.for which: recipere reum,
Tac. A. 2, 74 fin.; 4, 21:aliquem inter reos,
id. ib. 3, 70; 13, 10. —Hence,rĕceptus, a, um, P. a. (acc. to II. B. 1.), received, usual, current, customary (post-class. and very rare):B.auctoritas receptior,
Tert. adv. Marc. 4, 5: scriptores receptissimi, Sol. praef.—rĕceptum, i, n. subst. (acc. to II. B. 2. b.), an engagement, obligation, guaranty:satis est factum Siculis, satis promisso nostro ac recepto,
Cic. Verr. 2, 5, 53, § 139; cf.:promissum et receptum intervertit,
id. Phil. 2, 32, 79. -
45 rumor
rūmor, ōris, m. [cf. Gr. ôruô, to howl; orumagdos, din; Sanscr. root ru-, roar; ravas, uproar; Lat.: raucus, rudo].I.Lit., the talk of the many, whether relating facts or expressing opinions.A.Common talk, unauthenticated report, hearsay, rumor (the prevalent and class. signif.; used equally in sing. and plur.; syn.: fama, sermo); absol., or with a mention of its purport.a.Absol.: est hoc Gallicae consuetudinis, uti mercatores in oppidis vulgus circumsistat, quibusque ex regionibus veniant quasque ibi res cognoverint, pronuntiare cogant. His rumoribus atque auditionibus permoti de summis saepe rebus consilia ineunt, quorum eos e vestigio poenitere necesse est;b. (α).cum incertis rumoribus serviant, et plerique ad voluntatem eorum ficta respondeant,
Caes. B. G. 4, 5; cf.:aliquid rumore ac famā accipere... falsis rumoribus terreri,
id. ib. 6, 20:multa rumor perferet,
Cic. Fam. 2, 8, 1; cf.also, in the description of the house of Fame, in Ovid: mixtaque cum veris passim commenta vagantur Milia rumorum confusaque verba volutant,
Ov. M. 12, 55 (v. the passage in its connection):rumoribus mecum pugnas,
Cic. N. D. 3, 5, 9:rumores Africanos excipere,
id. Deiot. 9, 25:senatus vulgi rumoribus exagitatus,
Sall. C. 29, 1:multa rumor fingebat,
Caes. B. C. 1, 53:addunt et affingunt rumoribus Galli, quod res poscere videbatur,
id. B. G. 7, 1:frigidus a Rostris manat per compita rumor,
Hor. S. 2, 6, 50 et saep. —Postquam populi rumorem intelleximus, Studiose expetere vos Plautinas fabulas, etc., Plaut. Cas. prol. 11: cum interea rumor venit, Datum iri gladiatores; populus convolat, etc., Ter. Hec. prol. alt. 31; id. Heaut. prol. 16:(β).crebri ad eum rumores afferebantur litterisque item Labieni certior fiebat, omnes Belgas contra populum Romanum conjurare, etc.,
Caes. B. G. 2, 1:meum gnatum rumor est amare,
Ter. And. 1, 2, 14; cf.:rem te valde bene gessisse rumor erat,
Cic. Fam. 1, 8, 7; id. Att. 16, 5, 1:serpit hic rumor: Scis tu illum accusationem cogitare? etc.,
id. Mur. 21, 45:crebro vulgi rumore lacerabatur, tamquam viros et insontes ob invidiam aut metum exstinxisset,
Tac. A. 15, 73:subdito rumore, tamquam Mesopotamiam invasurus,
id. ib. 6, 36.—With de:(γ).nihil perfertur ad nos praeter rumores de oppresso Dolabellā,
Cic. Fam. 12, 9, 1:de Aeduorum defectione rumores afferebantur,
Caes. B. G. 7, 59:de vitā imperatoris dubii rumores allati sunt,
Liv. 28, 24:graves de te rumores,
Cic. Deiot. 9, 25:exstinctis rumoribus de auxiliis legionum,
Caes. B. C. 1, 60 fin. —With gen. (very rare):B.cenae rumor,
Suet. Aug. 70:belli civilis rumores,
Tac. H. 3, 45: rumor prostratae regi pudicitiae Suet. Caes. 2.—Common or general opinion, current report, the popular voice; and objectively, fame, reputation (less freq. but class.):II.famam atque rumores pars altera consensum civitatis et velut publicum testimonium vocat: altera sermonem sine ullo certo auctore dispersum, cui malignitas initium dederit, incrementum credulitas,
Quint. 5, 3, 1; cf.:adversus famam rumoresque hominum si satis firmus steteris, etc.,
Liv. 22, 39:qui erit rumor populi, si id feceris?
Ter. Phorm. 5, 7, 18:totam opinionem (populi) parva nonnumquam commutat aura rumoris,
Cic. Mur. 17, 35: rumoribus adversa in pravitatem, secunda in casum, fortunam in temeritatem, declinando corrumpebant, with their slanders, misrepresentations, Sall. Fragm. ap. Non. 385, 3:quos rumor asperserat, ii, etc.,
Curt. 10, 31, 18:rumorem quendam et plausum popularem esse quaesitum,
Cic. Clu. 47, 131:rumori servire,
Plaut. Trin, 3, 2, 14; cf. in the lusus verbb. with rumen: ego rumorem parvi facio, dum sit rumen qui impleam, Pompon. ap. Non. 18, 15:omnem infimae plebis rumorem affectavit,
Tac. H. 2, 91:Marcellus adverso rumore esse,
Liv. 27, 20:flagret rumore malo cum Hic atque ille,
Hor. S. 1, 4, 125; Tac. H. 2, 93 fin.: invidiam alicui concitare secundo populi rumore, with the concurring or favorable judgment, with the approbation, Fenest. ap. Non. 385, 17; so, rumore secundo, Suev. ap. Macr. S. 6, 1; old poet in Cic. Div. 1, 16, 29; Verg. A. 8, 90; Hor. Ep. 1, 10, 9; cf.:aliquid accipere secundo rumore,
Tac. A. 3, 29:claro apud volgum rumore erat,
id. ib. 15, 48.—Transf., a murmuring, murmur of a stream:amoena fluenta Subterlabentis tacito rumore Mosellae,
Aus. Mos. 22. -
46 salum
sălum, i, n. ( masc. collat. form, corresp. to the Gr. acc., undantem salum, Enn. ap. Non. 223, 24, or Trag. v. 226 Vahl.), = salos, the open sea, the high sea, the main, the deep; opp. to the sea near the coast or in a port (occurring only in sing., and mostly in the acc. and abl.).I.Lit. (rare but class.), Cic. Caecin. 30, 88:B.in salum nave evectus,
Liv. 29, 14:paucas (naves) ante portum in salo habiturum,
id. 37, 10:pars (classis) in salo ad ostium portūs in ancoris stetit,
id. 37, 13 (cf. the Gr. en salhô stênai, to lie at anchor in the open sea); so,in salo stare,
id. 37, 16; 44, 12:procul ab insulā in salo navem tenere ancoris,
Nep. Them. 8.—Transf.1.In gen., the sea ( poet.):* 2.rapidum salum tulistis truculentaque pelagi,
Cat. 63, 16; Prop. 1, 6, 2; 1, 15, 12; 3, 7 (4, 6), 40; Verg. A. 1, 537; 2, 209; Hor. Epod. 17, 55; Ov. Am. 2, 11, 24 al.:rubrum,
Prop. 3, 13 (4, 12), 6.—Like salos, sea-sickness:* 3. 4.tirones salo nauseāque confecti,
Caes. B. C. 3, 28.—The color of the sea, Mart. Cap. 1, §§ 16 and 17.—II.Trop., a sea of thought, agitation, trouble, etc.:tam aerumnoso navigare salo, Cic. poët. Tusc. 3, 28, 67: cum in isto cogitationis salo fluctuarem,
App. M. 4 init.:mentis (with dissensio cogitationum),
id. ib. 9, p. 225, 30. -
47 Secunda
1.sĕcundus, a, um, adj. [sequor], following.A.(Acc. to sequor, I. B. 2.)1.Prop., the following in time or order, the next to the first, the second (cf.: alter, proximus); absol.: si te secundo lumine hic offendero, the next morning, Enn. ap. Cic. Att. 7, 26, 1: de tribus unum esset optandum...optimum est facere; secundum, nec facere nec pati;2.miserrimum digladiari semper, etc.,
the next best, Cic. Rep. 3, 14, 23; cf.:id secundum erat de tribus,
id. Or. 15, 50:aliquem obligare secundo sacramento, priore amisso, etc.,
id. Off. 1, 11, 36; cf.:prioribus equitum partibus secundis additis,
id. Rep. 2, 20, 36:Roma condita est secundo anno Olympiadis septimae,
id. ib. 2, 10, 18:Olympias secunda et sexagesima,
id. ib. 2, 15, 28:oriens incendium belli Punici secundi,
id. ib. 1, 1, 1: aliquem secundum heredem instituere, the second or substituted heir, if the first-named die or refuse the inheritance, id. Fam. 13, 61; so,heres,
Hor. S. 2, 5, 48; Inscr. Orell. 3416:mensa,
the second course, dessert, Cic. Att. 14, 6, 2; 14, 21, 4; Cels. 1, 2 fin.; Plin. 9, 35, 58, § 120; 19, 8, 53, § 167; Verg. G. 2, 101; Hor. S. 2, 2, 121:Germania,
Lower Germany, Amm. 15, 8, 19.— Subst.: sĕcundae, ārum, f. (sc. membranae), the after-birth, secundines:partus,
Cels. 7, 29 fin.:non magis pertinere quam secundas ad editum infantem,
Sen. Ep. 92, 34; Col. 7, 7, 4; Plin. 27, 4, 13, § 30; 30, 14, 43, § 123:secundae partūs,
id. 9, 13, 15, § 41; 20, 6, 23, § 51; 20, 11, 44, § 115.—Trop.a.Following, next, second in rank, value, etc.; with ad:b.quorum ordo proxime accedit, ut secundus sit ad regium principatum,
Cic. Fin. 3, 16, 52.—With ab:potentiā secundus a rege,
Hirt. B. Alex. 66;with which cf.: secundus a Romulo conditor urbis Romanae,
Liv. 7, 1 fin.; and:Ajax, heros ab Achille secundus,
Hor. S. 2, 3, 193:qui honos secundus a rege erat,
Just. 18, 4, 5.— Absol.: nil majus generatur ipso (Jove), Nec viget quicquam simile aut secundum, Hor. C. 1, 12, 18:tu (Juppiter) secundo Caesare regnes,
id. ib. 1, 12, 51; corresp. to maxime:maxime vellem...secundo autem loco, etc.,
Cic. Phil. 8, 10, 31; cf.:me maxime consolatur spes, etc....facile secundo loco me consolatur recordatio, etc.,
id. Fam. 1, 6, 1 sq.:cotes Creticae diu maximam laudem habuere, secundam Laconicae,
Plin. 36, 22, 47, § 164.—With dat.:nulli Campanorum secundus vinctus ad mortem rapior,
Liv. 23, 10, 7 Weissenb. ad loc.:regio spatio locorum nulli earum gentium secunda,
Curt. 5, 10, 3; Vell. 2, 76, 1:secundus sibi, non par,
Just. 11, 12, 14:secunda nobilitas Falerno agro,
id. 14, 6, 8, § 62:bonitas amomo pallido,
id. 12, 13, 28, § 48.—With abl., Hirt. B. Alex. 66; cf. supra.—With the prevailing idea of subjection or inferiority, secondary, subordinate, inferior; absol.:B.secundae sortis ingenium,
only of the second grade, Sen. Ep. 52, 3:moneri velle ac posse secunda virtus est,
id. Ben. 5, 25, 4; cf.:(servi) quasi secundum hominum genus sunt,
Flor. 3, 20, 1:vivit siliquis et pane secundo (i. e. secundario),
Hor. Ep. 2, 1, 123 (cf.:secundarius panis,
Plin. 18, 10, 20, § 89; Suet. Aug. 76):tenue argentum venaeque secundae,
Juv. 9, 31:haec fuit altera persona Thebis, sed tamen secunda ita, ut proxima esset Epaminondae,
Nep. Pel. 4, 3. —With abl.:haud ulli veterum virtute secundus,
inferior, Verg. A. 11, 441.—With inf.:nec vertere cuiquam Frena secundus Halys,
Stat. Th. 2, 574.—Esp., in phrase partes secundae, second parts, inferior parts:in actoribus Graecis, ille qui est secundarum aut tertiarum partium,
Cic. Div. in Caecil. 15, 48:ut credas partis mimum tractare secundas,
Hor. Ep. 1, 18, 14.—With ab:hic erit a mensis fine secunda dies,
the last day but one of the month, Ov. F. 1, 710. —As subst.: sĕcundae, ārum, f. (sc. partes), the second or inferior parts:Spinther secundarum tertiarum Pamphilus,
Plin. 7, 12, 10, § 54; Inscr. Orell. 2644:Q. Arrius, qui fuit M. Crassi quasi secundarum,
Cic. Brut. 69, 242; so,secundas sortiri,
Sen. Ben. 2, 29, 3:ferre,
Hor. S. 1, 9, 46:deferre alicui,
Quint. 10, 1, 53:agere,
Sen. Ira, 3, 8, 6.—(Acc. to sequor, II.)1.Prop., naut. t. t., of currents of water, etc., favorable, fair (as following the course of the vessel):2.secundo flumine ad Lutetiam iter facere coepit,
i. e. down the stream, Caes. B. G. 7, 58; so,Tiberi,
Liv. 5, 46:amni,
Verg. G. 3, 447:fluvio,
id. A. 7, 494:aqua,
Liv. 21, 28; cf.:totā rate in secundam aquam labente,
with the current, id. 21, 47:et ventum et aestum uno tempore nactus secundum,
Caes. B. G. 4, 23 fin.; so,aestu,
Liv. 23, 41:mari,
id. 29, 7; and, poet.:(Neptunus) curru secundo,
speeding along, Verg. A. 1, 156:secundo amne,
Curt. 4, 7, 9:navigatio,
Tac. A. 2, 8.—Esp., of winds:in portum vento secundo, velo passo pervenit,
Plaut. Stich. 2, 2, 45; cf.:cum videam navem secundis ventis cursum tenentem suum,
Cic. Planc. 39, 94; so,ventus,
Caes. B. G. 4, 23 fin.; Hor. C. 2, 10, 23; id. Ep. 2, 1, 102; cf.aquilo,
id. ib. 2, 2, 201.— Sup.:cum secundissimo vento cursum teneret,
Cic. N. D. 3, 34, 83.—Of sails (trop.):des ingenio vela secunda meo,
Ov. F. 3, 790.—Transf., with, according to any thing: austri anniversarii secundo sole flant, i. e. according to the course of the sun, Nigid. ap. Gell. 2, 22, 31: squama secunda (opp. adversa), as we say, with the grain, i. e. so as to offer no resistance to the hand when it is passed from the head to the tail, id. ap. Macr. S. 2, 12.—3.Trop., favorable, propitious, fortunate (opp. adversus); absol.:2. I.secundo populo aliquid facere,
with the consent of the people, Cic. Tusc. 2, 1, 4; so,concio,
id. Agr. 2, 37, 101; cf.:voluntas concionis,
id. Att. 1, 19, 4:admurmurationes cuncti senatūs,
id. Q. Fr. 2, 1, 3: rumor, Enn. ap. Non. 385, 17 (Ann. v. 260 Vahl.); Hor. Ep. 1, 10, 9:clamor,
Verg. A. 5, 491:aures,
Liv. 6, 40; 33, 46; 42, 28:praesentibus ac secundis diis,
id. 7, 26; so,dis auspicibus et Junone secundā,
Verg. A. 4, 45; and:secundo Marte ruat,
id. ib. 10, 21:adi pede sacra secundo,
id. ib. 8, 302;10, 255: auspicia,
Cic. Div. 1, 15, 27; cf. avis, Enn. ap. Cic. Div. 1, 48, 107 (Ann. v. 82 Vahl.); and in poet. hypallage:haruspex,
Verg. A. 11, 739: scitus, secunda loquens in tempore, Enn. ap. Gell. 12, 4, 3 (Ann. v. 251 Vahl.): res (opp. adversae), Cic. Off. 1, 26, 90;so,
id. Lael. 5, 17; 6, 22; id. Att. 4, 2, 1; Hor. S. 2, 8, 74; cf.fortunae (opp. adversae),
Cic. Sull. 23, 66;and tempora (opp. adversi casus),
Auct. Her. 4, 17, 24; so, res, Enn. ap. Fest. p. 257 Müll. (Ann. v. 357 Vahl.); Ter. Heaut. 2, 2, 1; Cic. N. D. 3, 36, 88 (with prosperitates); Verg. A. 10, 502; Hor. Ep. 1, 10, 30: fortunae, Cato ap. Fest. s. v. parsi, p. 242 Müll.; Plaut. Stich. 2, 1, 28:proelia,
Caes. B. G. 3, 1:motus Galliae,
successful, id. ib. 7, 59; and:belli exitus,
Hor. C. 4, 14, 38:consilium,
Caes. B. C. 3, 42:labores,
Hor. C. 4, 4, 45.— Comp.:reliqua militia secundiore famā fuit,
Suet. Caes. 2.— Sup.:secundissima proelia,
Caes. B. G. 7, 62.— With dat.:secunda (sc. verba) irae,
i. e. increasing, promoting it, Liv. 2, 38.— Comp.:secundiore equitum proelio nostris,
Caes. B. G. 2, 9.— Sup.:tres leges secundissimas plebei, adversas nobilitati tulit,
Liv. 8, 12: omnia secundissima nobis, adversissima illis accidisse videntur, Caes. ap. Cic. Att. 10, 8, B.—As subst.: sĕcunda, ōrum, n., favorable circumstances, good fortune:sperat infestis, metuit secundis Alteram sortem,
Hor. C. 2, 10, 13:age, me in tuis secundis respice,
Ter. And. 5, 6, 11:omnium secundorum adversorumque causes in deos vertere,
Liv. 28, 11, 1:in secundis sapere et consulere,
id. 30, 42, 16:nimius homo inter secunda,
Tac. H. 2, 59; 1, 10; Curt. 4, 6, 31:nemo confidat nimium secundis,
Sen. Thyest. 615:poscunt fidem secunda,
id. Agam. 934:secunda non habent unquam modum,
id. Oedip. 694.C. Plinius Secundus, the writer on natural history. —II.C. Plinius Caecilius Secundus, his nephew:OCTAVIA Q. F. SECVNDA,
Inscr. Grut. 445, 2; cf. Varr. L. L. 9, § 60 Müll. -
48 secunda
1.sĕcundus, a, um, adj. [sequor], following.A.(Acc. to sequor, I. B. 2.)1.Prop., the following in time or order, the next to the first, the second (cf.: alter, proximus); absol.: si te secundo lumine hic offendero, the next morning, Enn. ap. Cic. Att. 7, 26, 1: de tribus unum esset optandum...optimum est facere; secundum, nec facere nec pati;2.miserrimum digladiari semper, etc.,
the next best, Cic. Rep. 3, 14, 23; cf.:id secundum erat de tribus,
id. Or. 15, 50:aliquem obligare secundo sacramento, priore amisso, etc.,
id. Off. 1, 11, 36; cf.:prioribus equitum partibus secundis additis,
id. Rep. 2, 20, 36:Roma condita est secundo anno Olympiadis septimae,
id. ib. 2, 10, 18:Olympias secunda et sexagesima,
id. ib. 2, 15, 28:oriens incendium belli Punici secundi,
id. ib. 1, 1, 1: aliquem secundum heredem instituere, the second or substituted heir, if the first-named die or refuse the inheritance, id. Fam. 13, 61; so,heres,
Hor. S. 2, 5, 48; Inscr. Orell. 3416:mensa,
the second course, dessert, Cic. Att. 14, 6, 2; 14, 21, 4; Cels. 1, 2 fin.; Plin. 9, 35, 58, § 120; 19, 8, 53, § 167; Verg. G. 2, 101; Hor. S. 2, 2, 121:Germania,
Lower Germany, Amm. 15, 8, 19.— Subst.: sĕcundae, ārum, f. (sc. membranae), the after-birth, secundines:partus,
Cels. 7, 29 fin.:non magis pertinere quam secundas ad editum infantem,
Sen. Ep. 92, 34; Col. 7, 7, 4; Plin. 27, 4, 13, § 30; 30, 14, 43, § 123:secundae partūs,
id. 9, 13, 15, § 41; 20, 6, 23, § 51; 20, 11, 44, § 115.—Trop.a.Following, next, second in rank, value, etc.; with ad:b.quorum ordo proxime accedit, ut secundus sit ad regium principatum,
Cic. Fin. 3, 16, 52.—With ab:potentiā secundus a rege,
Hirt. B. Alex. 66;with which cf.: secundus a Romulo conditor urbis Romanae,
Liv. 7, 1 fin.; and:Ajax, heros ab Achille secundus,
Hor. S. 2, 3, 193:qui honos secundus a rege erat,
Just. 18, 4, 5.— Absol.: nil majus generatur ipso (Jove), Nec viget quicquam simile aut secundum, Hor. C. 1, 12, 18:tu (Juppiter) secundo Caesare regnes,
id. ib. 1, 12, 51; corresp. to maxime:maxime vellem...secundo autem loco, etc.,
Cic. Phil. 8, 10, 31; cf.:me maxime consolatur spes, etc....facile secundo loco me consolatur recordatio, etc.,
id. Fam. 1, 6, 1 sq.:cotes Creticae diu maximam laudem habuere, secundam Laconicae,
Plin. 36, 22, 47, § 164.—With dat.:nulli Campanorum secundus vinctus ad mortem rapior,
Liv. 23, 10, 7 Weissenb. ad loc.:regio spatio locorum nulli earum gentium secunda,
Curt. 5, 10, 3; Vell. 2, 76, 1:secundus sibi, non par,
Just. 11, 12, 14:secunda nobilitas Falerno agro,
id. 14, 6, 8, § 62:bonitas amomo pallido,
id. 12, 13, 28, § 48.—With abl., Hirt. B. Alex. 66; cf. supra.—With the prevailing idea of subjection or inferiority, secondary, subordinate, inferior; absol.:B.secundae sortis ingenium,
only of the second grade, Sen. Ep. 52, 3:moneri velle ac posse secunda virtus est,
id. Ben. 5, 25, 4; cf.:(servi) quasi secundum hominum genus sunt,
Flor. 3, 20, 1:vivit siliquis et pane secundo (i. e. secundario),
Hor. Ep. 2, 1, 123 (cf.:secundarius panis,
Plin. 18, 10, 20, § 89; Suet. Aug. 76):tenue argentum venaeque secundae,
Juv. 9, 31:haec fuit altera persona Thebis, sed tamen secunda ita, ut proxima esset Epaminondae,
Nep. Pel. 4, 3. —With abl.:haud ulli veterum virtute secundus,
inferior, Verg. A. 11, 441.—With inf.:nec vertere cuiquam Frena secundus Halys,
Stat. Th. 2, 574.—Esp., in phrase partes secundae, second parts, inferior parts:in actoribus Graecis, ille qui est secundarum aut tertiarum partium,
Cic. Div. in Caecil. 15, 48:ut credas partis mimum tractare secundas,
Hor. Ep. 1, 18, 14.—With ab:hic erit a mensis fine secunda dies,
the last day but one of the month, Ov. F. 1, 710. —As subst.: sĕcundae, ārum, f. (sc. partes), the second or inferior parts:Spinther secundarum tertiarum Pamphilus,
Plin. 7, 12, 10, § 54; Inscr. Orell. 2644:Q. Arrius, qui fuit M. Crassi quasi secundarum,
Cic. Brut. 69, 242; so,secundas sortiri,
Sen. Ben. 2, 29, 3:ferre,
Hor. S. 1, 9, 46:deferre alicui,
Quint. 10, 1, 53:agere,
Sen. Ira, 3, 8, 6.—(Acc. to sequor, II.)1.Prop., naut. t. t., of currents of water, etc., favorable, fair (as following the course of the vessel):2.secundo flumine ad Lutetiam iter facere coepit,
i. e. down the stream, Caes. B. G. 7, 58; so,Tiberi,
Liv. 5, 46:amni,
Verg. G. 3, 447:fluvio,
id. A. 7, 494:aqua,
Liv. 21, 28; cf.:totā rate in secundam aquam labente,
with the current, id. 21, 47:et ventum et aestum uno tempore nactus secundum,
Caes. B. G. 4, 23 fin.; so,aestu,
Liv. 23, 41:mari,
id. 29, 7; and, poet.:(Neptunus) curru secundo,
speeding along, Verg. A. 1, 156:secundo amne,
Curt. 4, 7, 9:navigatio,
Tac. A. 2, 8.—Esp., of winds:in portum vento secundo, velo passo pervenit,
Plaut. Stich. 2, 2, 45; cf.:cum videam navem secundis ventis cursum tenentem suum,
Cic. Planc. 39, 94; so,ventus,
Caes. B. G. 4, 23 fin.; Hor. C. 2, 10, 23; id. Ep. 2, 1, 102; cf.aquilo,
id. ib. 2, 2, 201.— Sup.:cum secundissimo vento cursum teneret,
Cic. N. D. 3, 34, 83.—Of sails (trop.):des ingenio vela secunda meo,
Ov. F. 3, 790.—Transf., with, according to any thing: austri anniversarii secundo sole flant, i. e. according to the course of the sun, Nigid. ap. Gell. 2, 22, 31: squama secunda (opp. adversa), as we say, with the grain, i. e. so as to offer no resistance to the hand when it is passed from the head to the tail, id. ap. Macr. S. 2, 12.—3.Trop., favorable, propitious, fortunate (opp. adversus); absol.:2. I.secundo populo aliquid facere,
with the consent of the people, Cic. Tusc. 2, 1, 4; so,concio,
id. Agr. 2, 37, 101; cf.:voluntas concionis,
id. Att. 1, 19, 4:admurmurationes cuncti senatūs,
id. Q. Fr. 2, 1, 3: rumor, Enn. ap. Non. 385, 17 (Ann. v. 260 Vahl.); Hor. Ep. 1, 10, 9:clamor,
Verg. A. 5, 491:aures,
Liv. 6, 40; 33, 46; 42, 28:praesentibus ac secundis diis,
id. 7, 26; so,dis auspicibus et Junone secundā,
Verg. A. 4, 45; and:secundo Marte ruat,
id. ib. 10, 21:adi pede sacra secundo,
id. ib. 8, 302;10, 255: auspicia,
Cic. Div. 1, 15, 27; cf. avis, Enn. ap. Cic. Div. 1, 48, 107 (Ann. v. 82 Vahl.); and in poet. hypallage:haruspex,
Verg. A. 11, 739: scitus, secunda loquens in tempore, Enn. ap. Gell. 12, 4, 3 (Ann. v. 251 Vahl.): res (opp. adversae), Cic. Off. 1, 26, 90;so,
id. Lael. 5, 17; 6, 22; id. Att. 4, 2, 1; Hor. S. 2, 8, 74; cf.fortunae (opp. adversae),
Cic. Sull. 23, 66;and tempora (opp. adversi casus),
Auct. Her. 4, 17, 24; so, res, Enn. ap. Fest. p. 257 Müll. (Ann. v. 357 Vahl.); Ter. Heaut. 2, 2, 1; Cic. N. D. 3, 36, 88 (with prosperitates); Verg. A. 10, 502; Hor. Ep. 1, 10, 30: fortunae, Cato ap. Fest. s. v. parsi, p. 242 Müll.; Plaut. Stich. 2, 1, 28:proelia,
Caes. B. G. 3, 1:motus Galliae,
successful, id. ib. 7, 59; and:belli exitus,
Hor. C. 4, 14, 38:consilium,
Caes. B. C. 3, 42:labores,
Hor. C. 4, 4, 45.— Comp.:reliqua militia secundiore famā fuit,
Suet. Caes. 2.— Sup.:secundissima proelia,
Caes. B. G. 7, 62.— With dat.:secunda (sc. verba) irae,
i. e. increasing, promoting it, Liv. 2, 38.— Comp.:secundiore equitum proelio nostris,
Caes. B. G. 2, 9.— Sup.:tres leges secundissimas plebei, adversas nobilitati tulit,
Liv. 8, 12: omnia secundissima nobis, adversissima illis accidisse videntur, Caes. ap. Cic. Att. 10, 8, B.—As subst.: sĕcunda, ōrum, n., favorable circumstances, good fortune:sperat infestis, metuit secundis Alteram sortem,
Hor. C. 2, 10, 13:age, me in tuis secundis respice,
Ter. And. 5, 6, 11:omnium secundorum adversorumque causes in deos vertere,
Liv. 28, 11, 1:in secundis sapere et consulere,
id. 30, 42, 16:nimius homo inter secunda,
Tac. H. 2, 59; 1, 10; Curt. 4, 6, 31:nemo confidat nimium secundis,
Sen. Thyest. 615:poscunt fidem secunda,
id. Agam. 934:secunda non habent unquam modum,
id. Oedip. 694.C. Plinius Secundus, the writer on natural history. —II.C. Plinius Caecilius Secundus, his nephew:OCTAVIA Q. F. SECVNDA,
Inscr. Grut. 445, 2; cf. Varr. L. L. 9, § 60 Müll. -
49 secundae
1.sĕcundus, a, um, adj. [sequor], following.A.(Acc. to sequor, I. B. 2.)1.Prop., the following in time or order, the next to the first, the second (cf.: alter, proximus); absol.: si te secundo lumine hic offendero, the next morning, Enn. ap. Cic. Att. 7, 26, 1: de tribus unum esset optandum...optimum est facere; secundum, nec facere nec pati;2.miserrimum digladiari semper, etc.,
the next best, Cic. Rep. 3, 14, 23; cf.:id secundum erat de tribus,
id. Or. 15, 50:aliquem obligare secundo sacramento, priore amisso, etc.,
id. Off. 1, 11, 36; cf.:prioribus equitum partibus secundis additis,
id. Rep. 2, 20, 36:Roma condita est secundo anno Olympiadis septimae,
id. ib. 2, 10, 18:Olympias secunda et sexagesima,
id. ib. 2, 15, 28:oriens incendium belli Punici secundi,
id. ib. 1, 1, 1: aliquem secundum heredem instituere, the second or substituted heir, if the first-named die or refuse the inheritance, id. Fam. 13, 61; so,heres,
Hor. S. 2, 5, 48; Inscr. Orell. 3416:mensa,
the second course, dessert, Cic. Att. 14, 6, 2; 14, 21, 4; Cels. 1, 2 fin.; Plin. 9, 35, 58, § 120; 19, 8, 53, § 167; Verg. G. 2, 101; Hor. S. 2, 2, 121:Germania,
Lower Germany, Amm. 15, 8, 19.— Subst.: sĕcundae, ārum, f. (sc. membranae), the after-birth, secundines:partus,
Cels. 7, 29 fin.:non magis pertinere quam secundas ad editum infantem,
Sen. Ep. 92, 34; Col. 7, 7, 4; Plin. 27, 4, 13, § 30; 30, 14, 43, § 123:secundae partūs,
id. 9, 13, 15, § 41; 20, 6, 23, § 51; 20, 11, 44, § 115.—Trop.a.Following, next, second in rank, value, etc.; with ad:b.quorum ordo proxime accedit, ut secundus sit ad regium principatum,
Cic. Fin. 3, 16, 52.—With ab:potentiā secundus a rege,
Hirt. B. Alex. 66;with which cf.: secundus a Romulo conditor urbis Romanae,
Liv. 7, 1 fin.; and:Ajax, heros ab Achille secundus,
Hor. S. 2, 3, 193:qui honos secundus a rege erat,
Just. 18, 4, 5.— Absol.: nil majus generatur ipso (Jove), Nec viget quicquam simile aut secundum, Hor. C. 1, 12, 18:tu (Juppiter) secundo Caesare regnes,
id. ib. 1, 12, 51; corresp. to maxime:maxime vellem...secundo autem loco, etc.,
Cic. Phil. 8, 10, 31; cf.:me maxime consolatur spes, etc....facile secundo loco me consolatur recordatio, etc.,
id. Fam. 1, 6, 1 sq.:cotes Creticae diu maximam laudem habuere, secundam Laconicae,
Plin. 36, 22, 47, § 164.—With dat.:nulli Campanorum secundus vinctus ad mortem rapior,
Liv. 23, 10, 7 Weissenb. ad loc.:regio spatio locorum nulli earum gentium secunda,
Curt. 5, 10, 3; Vell. 2, 76, 1:secundus sibi, non par,
Just. 11, 12, 14:secunda nobilitas Falerno agro,
id. 14, 6, 8, § 62:bonitas amomo pallido,
id. 12, 13, 28, § 48.—With abl., Hirt. B. Alex. 66; cf. supra.—With the prevailing idea of subjection or inferiority, secondary, subordinate, inferior; absol.:B.secundae sortis ingenium,
only of the second grade, Sen. Ep. 52, 3:moneri velle ac posse secunda virtus est,
id. Ben. 5, 25, 4; cf.:(servi) quasi secundum hominum genus sunt,
Flor. 3, 20, 1:vivit siliquis et pane secundo (i. e. secundario),
Hor. Ep. 2, 1, 123 (cf.:secundarius panis,
Plin. 18, 10, 20, § 89; Suet. Aug. 76):tenue argentum venaeque secundae,
Juv. 9, 31:haec fuit altera persona Thebis, sed tamen secunda ita, ut proxima esset Epaminondae,
Nep. Pel. 4, 3. —With abl.:haud ulli veterum virtute secundus,
inferior, Verg. A. 11, 441.—With inf.:nec vertere cuiquam Frena secundus Halys,
Stat. Th. 2, 574.—Esp., in phrase partes secundae, second parts, inferior parts:in actoribus Graecis, ille qui est secundarum aut tertiarum partium,
Cic. Div. in Caecil. 15, 48:ut credas partis mimum tractare secundas,
Hor. Ep. 1, 18, 14.—With ab:hic erit a mensis fine secunda dies,
the last day but one of the month, Ov. F. 1, 710. —As subst.: sĕcundae, ārum, f. (sc. partes), the second or inferior parts:Spinther secundarum tertiarum Pamphilus,
Plin. 7, 12, 10, § 54; Inscr. Orell. 2644:Q. Arrius, qui fuit M. Crassi quasi secundarum,
Cic. Brut. 69, 242; so,secundas sortiri,
Sen. Ben. 2, 29, 3:ferre,
Hor. S. 1, 9, 46:deferre alicui,
Quint. 10, 1, 53:agere,
Sen. Ira, 3, 8, 6.—(Acc. to sequor, II.)1.Prop., naut. t. t., of currents of water, etc., favorable, fair (as following the course of the vessel):2.secundo flumine ad Lutetiam iter facere coepit,
i. e. down the stream, Caes. B. G. 7, 58; so,Tiberi,
Liv. 5, 46:amni,
Verg. G. 3, 447:fluvio,
id. A. 7, 494:aqua,
Liv. 21, 28; cf.:totā rate in secundam aquam labente,
with the current, id. 21, 47:et ventum et aestum uno tempore nactus secundum,
Caes. B. G. 4, 23 fin.; so,aestu,
Liv. 23, 41:mari,
id. 29, 7; and, poet.:(Neptunus) curru secundo,
speeding along, Verg. A. 1, 156:secundo amne,
Curt. 4, 7, 9:navigatio,
Tac. A. 2, 8.—Esp., of winds:in portum vento secundo, velo passo pervenit,
Plaut. Stich. 2, 2, 45; cf.:cum videam navem secundis ventis cursum tenentem suum,
Cic. Planc. 39, 94; so,ventus,
Caes. B. G. 4, 23 fin.; Hor. C. 2, 10, 23; id. Ep. 2, 1, 102; cf.aquilo,
id. ib. 2, 2, 201.— Sup.:cum secundissimo vento cursum teneret,
Cic. N. D. 3, 34, 83.—Of sails (trop.):des ingenio vela secunda meo,
Ov. F. 3, 790.—Transf., with, according to any thing: austri anniversarii secundo sole flant, i. e. according to the course of the sun, Nigid. ap. Gell. 2, 22, 31: squama secunda (opp. adversa), as we say, with the grain, i. e. so as to offer no resistance to the hand when it is passed from the head to the tail, id. ap. Macr. S. 2, 12.—3.Trop., favorable, propitious, fortunate (opp. adversus); absol.:2. I.secundo populo aliquid facere,
with the consent of the people, Cic. Tusc. 2, 1, 4; so,concio,
id. Agr. 2, 37, 101; cf.:voluntas concionis,
id. Att. 1, 19, 4:admurmurationes cuncti senatūs,
id. Q. Fr. 2, 1, 3: rumor, Enn. ap. Non. 385, 17 (Ann. v. 260 Vahl.); Hor. Ep. 1, 10, 9:clamor,
Verg. A. 5, 491:aures,
Liv. 6, 40; 33, 46; 42, 28:praesentibus ac secundis diis,
id. 7, 26; so,dis auspicibus et Junone secundā,
Verg. A. 4, 45; and:secundo Marte ruat,
id. ib. 10, 21:adi pede sacra secundo,
id. ib. 8, 302;10, 255: auspicia,
Cic. Div. 1, 15, 27; cf. avis, Enn. ap. Cic. Div. 1, 48, 107 (Ann. v. 82 Vahl.); and in poet. hypallage:haruspex,
Verg. A. 11, 739: scitus, secunda loquens in tempore, Enn. ap. Gell. 12, 4, 3 (Ann. v. 251 Vahl.): res (opp. adversae), Cic. Off. 1, 26, 90;so,
id. Lael. 5, 17; 6, 22; id. Att. 4, 2, 1; Hor. S. 2, 8, 74; cf.fortunae (opp. adversae),
Cic. Sull. 23, 66;and tempora (opp. adversi casus),
Auct. Her. 4, 17, 24; so, res, Enn. ap. Fest. p. 257 Müll. (Ann. v. 357 Vahl.); Ter. Heaut. 2, 2, 1; Cic. N. D. 3, 36, 88 (with prosperitates); Verg. A. 10, 502; Hor. Ep. 1, 10, 30: fortunae, Cato ap. Fest. s. v. parsi, p. 242 Müll.; Plaut. Stich. 2, 1, 28:proelia,
Caes. B. G. 3, 1:motus Galliae,
successful, id. ib. 7, 59; and:belli exitus,
Hor. C. 4, 14, 38:consilium,
Caes. B. C. 3, 42:labores,
Hor. C. 4, 4, 45.— Comp.:reliqua militia secundiore famā fuit,
Suet. Caes. 2.— Sup.:secundissima proelia,
Caes. B. G. 7, 62.— With dat.:secunda (sc. verba) irae,
i. e. increasing, promoting it, Liv. 2, 38.— Comp.:secundiore equitum proelio nostris,
Caes. B. G. 2, 9.— Sup.:tres leges secundissimas plebei, adversas nobilitati tulit,
Liv. 8, 12: omnia secundissima nobis, adversissima illis accidisse videntur, Caes. ap. Cic. Att. 10, 8, B.—As subst.: sĕcunda, ōrum, n., favorable circumstances, good fortune:sperat infestis, metuit secundis Alteram sortem,
Hor. C. 2, 10, 13:age, me in tuis secundis respice,
Ter. And. 5, 6, 11:omnium secundorum adversorumque causes in deos vertere,
Liv. 28, 11, 1:in secundis sapere et consulere,
id. 30, 42, 16:nimius homo inter secunda,
Tac. H. 2, 59; 1, 10; Curt. 4, 6, 31:nemo confidat nimium secundis,
Sen. Thyest. 615:poscunt fidem secunda,
id. Agam. 934:secunda non habent unquam modum,
id. Oedip. 694.C. Plinius Secundus, the writer on natural history. —II.C. Plinius Caecilius Secundus, his nephew:OCTAVIA Q. F. SECVNDA,
Inscr. Grut. 445, 2; cf. Varr. L. L. 9, § 60 Müll. -
50 Secundus
1.sĕcundus, a, um, adj. [sequor], following.A.(Acc. to sequor, I. B. 2.)1.Prop., the following in time or order, the next to the first, the second (cf.: alter, proximus); absol.: si te secundo lumine hic offendero, the next morning, Enn. ap. Cic. Att. 7, 26, 1: de tribus unum esset optandum...optimum est facere; secundum, nec facere nec pati;2.miserrimum digladiari semper, etc.,
the next best, Cic. Rep. 3, 14, 23; cf.:id secundum erat de tribus,
id. Or. 15, 50:aliquem obligare secundo sacramento, priore amisso, etc.,
id. Off. 1, 11, 36; cf.:prioribus equitum partibus secundis additis,
id. Rep. 2, 20, 36:Roma condita est secundo anno Olympiadis septimae,
id. ib. 2, 10, 18:Olympias secunda et sexagesima,
id. ib. 2, 15, 28:oriens incendium belli Punici secundi,
id. ib. 1, 1, 1: aliquem secundum heredem instituere, the second or substituted heir, if the first-named die or refuse the inheritance, id. Fam. 13, 61; so,heres,
Hor. S. 2, 5, 48; Inscr. Orell. 3416:mensa,
the second course, dessert, Cic. Att. 14, 6, 2; 14, 21, 4; Cels. 1, 2 fin.; Plin. 9, 35, 58, § 120; 19, 8, 53, § 167; Verg. G. 2, 101; Hor. S. 2, 2, 121:Germania,
Lower Germany, Amm. 15, 8, 19.— Subst.: sĕcundae, ārum, f. (sc. membranae), the after-birth, secundines:partus,
Cels. 7, 29 fin.:non magis pertinere quam secundas ad editum infantem,
Sen. Ep. 92, 34; Col. 7, 7, 4; Plin. 27, 4, 13, § 30; 30, 14, 43, § 123:secundae partūs,
id. 9, 13, 15, § 41; 20, 6, 23, § 51; 20, 11, 44, § 115.—Trop.a.Following, next, second in rank, value, etc.; with ad:b.quorum ordo proxime accedit, ut secundus sit ad regium principatum,
Cic. Fin. 3, 16, 52.—With ab:potentiā secundus a rege,
Hirt. B. Alex. 66;with which cf.: secundus a Romulo conditor urbis Romanae,
Liv. 7, 1 fin.; and:Ajax, heros ab Achille secundus,
Hor. S. 2, 3, 193:qui honos secundus a rege erat,
Just. 18, 4, 5.— Absol.: nil majus generatur ipso (Jove), Nec viget quicquam simile aut secundum, Hor. C. 1, 12, 18:tu (Juppiter) secundo Caesare regnes,
id. ib. 1, 12, 51; corresp. to maxime:maxime vellem...secundo autem loco, etc.,
Cic. Phil. 8, 10, 31; cf.:me maxime consolatur spes, etc....facile secundo loco me consolatur recordatio, etc.,
id. Fam. 1, 6, 1 sq.:cotes Creticae diu maximam laudem habuere, secundam Laconicae,
Plin. 36, 22, 47, § 164.—With dat.:nulli Campanorum secundus vinctus ad mortem rapior,
Liv. 23, 10, 7 Weissenb. ad loc.:regio spatio locorum nulli earum gentium secunda,
Curt. 5, 10, 3; Vell. 2, 76, 1:secundus sibi, non par,
Just. 11, 12, 14:secunda nobilitas Falerno agro,
id. 14, 6, 8, § 62:bonitas amomo pallido,
id. 12, 13, 28, § 48.—With abl., Hirt. B. Alex. 66; cf. supra.—With the prevailing idea of subjection or inferiority, secondary, subordinate, inferior; absol.:B.secundae sortis ingenium,
only of the second grade, Sen. Ep. 52, 3:moneri velle ac posse secunda virtus est,
id. Ben. 5, 25, 4; cf.:(servi) quasi secundum hominum genus sunt,
Flor. 3, 20, 1:vivit siliquis et pane secundo (i. e. secundario),
Hor. Ep. 2, 1, 123 (cf.:secundarius panis,
Plin. 18, 10, 20, § 89; Suet. Aug. 76):tenue argentum venaeque secundae,
Juv. 9, 31:haec fuit altera persona Thebis, sed tamen secunda ita, ut proxima esset Epaminondae,
Nep. Pel. 4, 3. —With abl.:haud ulli veterum virtute secundus,
inferior, Verg. A. 11, 441.—With inf.:nec vertere cuiquam Frena secundus Halys,
Stat. Th. 2, 574.—Esp., in phrase partes secundae, second parts, inferior parts:in actoribus Graecis, ille qui est secundarum aut tertiarum partium,
Cic. Div. in Caecil. 15, 48:ut credas partis mimum tractare secundas,
Hor. Ep. 1, 18, 14.—With ab:hic erit a mensis fine secunda dies,
the last day but one of the month, Ov. F. 1, 710. —As subst.: sĕcundae, ārum, f. (sc. partes), the second or inferior parts:Spinther secundarum tertiarum Pamphilus,
Plin. 7, 12, 10, § 54; Inscr. Orell. 2644:Q. Arrius, qui fuit M. Crassi quasi secundarum,
Cic. Brut. 69, 242; so,secundas sortiri,
Sen. Ben. 2, 29, 3:ferre,
Hor. S. 1, 9, 46:deferre alicui,
Quint. 10, 1, 53:agere,
Sen. Ira, 3, 8, 6.—(Acc. to sequor, II.)1.Prop., naut. t. t., of currents of water, etc., favorable, fair (as following the course of the vessel):2.secundo flumine ad Lutetiam iter facere coepit,
i. e. down the stream, Caes. B. G. 7, 58; so,Tiberi,
Liv. 5, 46:amni,
Verg. G. 3, 447:fluvio,
id. A. 7, 494:aqua,
Liv. 21, 28; cf.:totā rate in secundam aquam labente,
with the current, id. 21, 47:et ventum et aestum uno tempore nactus secundum,
Caes. B. G. 4, 23 fin.; so,aestu,
Liv. 23, 41:mari,
id. 29, 7; and, poet.:(Neptunus) curru secundo,
speeding along, Verg. A. 1, 156:secundo amne,
Curt. 4, 7, 9:navigatio,
Tac. A. 2, 8.—Esp., of winds:in portum vento secundo, velo passo pervenit,
Plaut. Stich. 2, 2, 45; cf.:cum videam navem secundis ventis cursum tenentem suum,
Cic. Planc. 39, 94; so,ventus,
Caes. B. G. 4, 23 fin.; Hor. C. 2, 10, 23; id. Ep. 2, 1, 102; cf.aquilo,
id. ib. 2, 2, 201.— Sup.:cum secundissimo vento cursum teneret,
Cic. N. D. 3, 34, 83.—Of sails (trop.):des ingenio vela secunda meo,
Ov. F. 3, 790.—Transf., with, according to any thing: austri anniversarii secundo sole flant, i. e. according to the course of the sun, Nigid. ap. Gell. 2, 22, 31: squama secunda (opp. adversa), as we say, with the grain, i. e. so as to offer no resistance to the hand when it is passed from the head to the tail, id. ap. Macr. S. 2, 12.—3.Trop., favorable, propitious, fortunate (opp. adversus); absol.:2. I.secundo populo aliquid facere,
with the consent of the people, Cic. Tusc. 2, 1, 4; so,concio,
id. Agr. 2, 37, 101; cf.:voluntas concionis,
id. Att. 1, 19, 4:admurmurationes cuncti senatūs,
id. Q. Fr. 2, 1, 3: rumor, Enn. ap. Non. 385, 17 (Ann. v. 260 Vahl.); Hor. Ep. 1, 10, 9:clamor,
Verg. A. 5, 491:aures,
Liv. 6, 40; 33, 46; 42, 28:praesentibus ac secundis diis,
id. 7, 26; so,dis auspicibus et Junone secundā,
Verg. A. 4, 45; and:secundo Marte ruat,
id. ib. 10, 21:adi pede sacra secundo,
id. ib. 8, 302;10, 255: auspicia,
Cic. Div. 1, 15, 27; cf. avis, Enn. ap. Cic. Div. 1, 48, 107 (Ann. v. 82 Vahl.); and in poet. hypallage:haruspex,
Verg. A. 11, 739: scitus, secunda loquens in tempore, Enn. ap. Gell. 12, 4, 3 (Ann. v. 251 Vahl.): res (opp. adversae), Cic. Off. 1, 26, 90;so,
id. Lael. 5, 17; 6, 22; id. Att. 4, 2, 1; Hor. S. 2, 8, 74; cf.fortunae (opp. adversae),
Cic. Sull. 23, 66;and tempora (opp. adversi casus),
Auct. Her. 4, 17, 24; so, res, Enn. ap. Fest. p. 257 Müll. (Ann. v. 357 Vahl.); Ter. Heaut. 2, 2, 1; Cic. N. D. 3, 36, 88 (with prosperitates); Verg. A. 10, 502; Hor. Ep. 1, 10, 30: fortunae, Cato ap. Fest. s. v. parsi, p. 242 Müll.; Plaut. Stich. 2, 1, 28:proelia,
Caes. B. G. 3, 1:motus Galliae,
successful, id. ib. 7, 59; and:belli exitus,
Hor. C. 4, 14, 38:consilium,
Caes. B. C. 3, 42:labores,
Hor. C. 4, 4, 45.— Comp.:reliqua militia secundiore famā fuit,
Suet. Caes. 2.— Sup.:secundissima proelia,
Caes. B. G. 7, 62.— With dat.:secunda (sc. verba) irae,
i. e. increasing, promoting it, Liv. 2, 38.— Comp.:secundiore equitum proelio nostris,
Caes. B. G. 2, 9.— Sup.:tres leges secundissimas plebei, adversas nobilitati tulit,
Liv. 8, 12: omnia secundissima nobis, adversissima illis accidisse videntur, Caes. ap. Cic. Att. 10, 8, B.—As subst.: sĕcunda, ōrum, n., favorable circumstances, good fortune:sperat infestis, metuit secundis Alteram sortem,
Hor. C. 2, 10, 13:age, me in tuis secundis respice,
Ter. And. 5, 6, 11:omnium secundorum adversorumque causes in deos vertere,
Liv. 28, 11, 1:in secundis sapere et consulere,
id. 30, 42, 16:nimius homo inter secunda,
Tac. H. 2, 59; 1, 10; Curt. 4, 6, 31:nemo confidat nimium secundis,
Sen. Thyest. 615:poscunt fidem secunda,
id. Agam. 934:secunda non habent unquam modum,
id. Oedip. 694.C. Plinius Secundus, the writer on natural history. —II.C. Plinius Caecilius Secundus, his nephew:OCTAVIA Q. F. SECVNDA,
Inscr. Grut. 445, 2; cf. Varr. L. L. 9, § 60 Müll. -
51 secundus
1.sĕcundus, a, um, adj. [sequor], following.A.(Acc. to sequor, I. B. 2.)1.Prop., the following in time or order, the next to the first, the second (cf.: alter, proximus); absol.: si te secundo lumine hic offendero, the next morning, Enn. ap. Cic. Att. 7, 26, 1: de tribus unum esset optandum...optimum est facere; secundum, nec facere nec pati;2.miserrimum digladiari semper, etc.,
the next best, Cic. Rep. 3, 14, 23; cf.:id secundum erat de tribus,
id. Or. 15, 50:aliquem obligare secundo sacramento, priore amisso, etc.,
id. Off. 1, 11, 36; cf.:prioribus equitum partibus secundis additis,
id. Rep. 2, 20, 36:Roma condita est secundo anno Olympiadis septimae,
id. ib. 2, 10, 18:Olympias secunda et sexagesima,
id. ib. 2, 15, 28:oriens incendium belli Punici secundi,
id. ib. 1, 1, 1: aliquem secundum heredem instituere, the second or substituted heir, if the first-named die or refuse the inheritance, id. Fam. 13, 61; so,heres,
Hor. S. 2, 5, 48; Inscr. Orell. 3416:mensa,
the second course, dessert, Cic. Att. 14, 6, 2; 14, 21, 4; Cels. 1, 2 fin.; Plin. 9, 35, 58, § 120; 19, 8, 53, § 167; Verg. G. 2, 101; Hor. S. 2, 2, 121:Germania,
Lower Germany, Amm. 15, 8, 19.— Subst.: sĕcundae, ārum, f. (sc. membranae), the after-birth, secundines:partus,
Cels. 7, 29 fin.:non magis pertinere quam secundas ad editum infantem,
Sen. Ep. 92, 34; Col. 7, 7, 4; Plin. 27, 4, 13, § 30; 30, 14, 43, § 123:secundae partūs,
id. 9, 13, 15, § 41; 20, 6, 23, § 51; 20, 11, 44, § 115.—Trop.a.Following, next, second in rank, value, etc.; with ad:b.quorum ordo proxime accedit, ut secundus sit ad regium principatum,
Cic. Fin. 3, 16, 52.—With ab:potentiā secundus a rege,
Hirt. B. Alex. 66;with which cf.: secundus a Romulo conditor urbis Romanae,
Liv. 7, 1 fin.; and:Ajax, heros ab Achille secundus,
Hor. S. 2, 3, 193:qui honos secundus a rege erat,
Just. 18, 4, 5.— Absol.: nil majus generatur ipso (Jove), Nec viget quicquam simile aut secundum, Hor. C. 1, 12, 18:tu (Juppiter) secundo Caesare regnes,
id. ib. 1, 12, 51; corresp. to maxime:maxime vellem...secundo autem loco, etc.,
Cic. Phil. 8, 10, 31; cf.:me maxime consolatur spes, etc....facile secundo loco me consolatur recordatio, etc.,
id. Fam. 1, 6, 1 sq.:cotes Creticae diu maximam laudem habuere, secundam Laconicae,
Plin. 36, 22, 47, § 164.—With dat.:nulli Campanorum secundus vinctus ad mortem rapior,
Liv. 23, 10, 7 Weissenb. ad loc.:regio spatio locorum nulli earum gentium secunda,
Curt. 5, 10, 3; Vell. 2, 76, 1:secundus sibi, non par,
Just. 11, 12, 14:secunda nobilitas Falerno agro,
id. 14, 6, 8, § 62:bonitas amomo pallido,
id. 12, 13, 28, § 48.—With abl., Hirt. B. Alex. 66; cf. supra.—With the prevailing idea of subjection or inferiority, secondary, subordinate, inferior; absol.:B.secundae sortis ingenium,
only of the second grade, Sen. Ep. 52, 3:moneri velle ac posse secunda virtus est,
id. Ben. 5, 25, 4; cf.:(servi) quasi secundum hominum genus sunt,
Flor. 3, 20, 1:vivit siliquis et pane secundo (i. e. secundario),
Hor. Ep. 2, 1, 123 (cf.:secundarius panis,
Plin. 18, 10, 20, § 89; Suet. Aug. 76):tenue argentum venaeque secundae,
Juv. 9, 31:haec fuit altera persona Thebis, sed tamen secunda ita, ut proxima esset Epaminondae,
Nep. Pel. 4, 3. —With abl.:haud ulli veterum virtute secundus,
inferior, Verg. A. 11, 441.—With inf.:nec vertere cuiquam Frena secundus Halys,
Stat. Th. 2, 574.—Esp., in phrase partes secundae, second parts, inferior parts:in actoribus Graecis, ille qui est secundarum aut tertiarum partium,
Cic. Div. in Caecil. 15, 48:ut credas partis mimum tractare secundas,
Hor. Ep. 1, 18, 14.—With ab:hic erit a mensis fine secunda dies,
the last day but one of the month, Ov. F. 1, 710. —As subst.: sĕcundae, ārum, f. (sc. partes), the second or inferior parts:Spinther secundarum tertiarum Pamphilus,
Plin. 7, 12, 10, § 54; Inscr. Orell. 2644:Q. Arrius, qui fuit M. Crassi quasi secundarum,
Cic. Brut. 69, 242; so,secundas sortiri,
Sen. Ben. 2, 29, 3:ferre,
Hor. S. 1, 9, 46:deferre alicui,
Quint. 10, 1, 53:agere,
Sen. Ira, 3, 8, 6.—(Acc. to sequor, II.)1.Prop., naut. t. t., of currents of water, etc., favorable, fair (as following the course of the vessel):2.secundo flumine ad Lutetiam iter facere coepit,
i. e. down the stream, Caes. B. G. 7, 58; so,Tiberi,
Liv. 5, 46:amni,
Verg. G. 3, 447:fluvio,
id. A. 7, 494:aqua,
Liv. 21, 28; cf.:totā rate in secundam aquam labente,
with the current, id. 21, 47:et ventum et aestum uno tempore nactus secundum,
Caes. B. G. 4, 23 fin.; so,aestu,
Liv. 23, 41:mari,
id. 29, 7; and, poet.:(Neptunus) curru secundo,
speeding along, Verg. A. 1, 156:secundo amne,
Curt. 4, 7, 9:navigatio,
Tac. A. 2, 8.—Esp., of winds:in portum vento secundo, velo passo pervenit,
Plaut. Stich. 2, 2, 45; cf.:cum videam navem secundis ventis cursum tenentem suum,
Cic. Planc. 39, 94; so,ventus,
Caes. B. G. 4, 23 fin.; Hor. C. 2, 10, 23; id. Ep. 2, 1, 102; cf.aquilo,
id. ib. 2, 2, 201.— Sup.:cum secundissimo vento cursum teneret,
Cic. N. D. 3, 34, 83.—Of sails (trop.):des ingenio vela secunda meo,
Ov. F. 3, 790.—Transf., with, according to any thing: austri anniversarii secundo sole flant, i. e. according to the course of the sun, Nigid. ap. Gell. 2, 22, 31: squama secunda (opp. adversa), as we say, with the grain, i. e. so as to offer no resistance to the hand when it is passed from the head to the tail, id. ap. Macr. S. 2, 12.—3.Trop., favorable, propitious, fortunate (opp. adversus); absol.:2. I.secundo populo aliquid facere,
with the consent of the people, Cic. Tusc. 2, 1, 4; so,concio,
id. Agr. 2, 37, 101; cf.:voluntas concionis,
id. Att. 1, 19, 4:admurmurationes cuncti senatūs,
id. Q. Fr. 2, 1, 3: rumor, Enn. ap. Non. 385, 17 (Ann. v. 260 Vahl.); Hor. Ep. 1, 10, 9:clamor,
Verg. A. 5, 491:aures,
Liv. 6, 40; 33, 46; 42, 28:praesentibus ac secundis diis,
id. 7, 26; so,dis auspicibus et Junone secundā,
Verg. A. 4, 45; and:secundo Marte ruat,
id. ib. 10, 21:adi pede sacra secundo,
id. ib. 8, 302;10, 255: auspicia,
Cic. Div. 1, 15, 27; cf. avis, Enn. ap. Cic. Div. 1, 48, 107 (Ann. v. 82 Vahl.); and in poet. hypallage:haruspex,
Verg. A. 11, 739: scitus, secunda loquens in tempore, Enn. ap. Gell. 12, 4, 3 (Ann. v. 251 Vahl.): res (opp. adversae), Cic. Off. 1, 26, 90;so,
id. Lael. 5, 17; 6, 22; id. Att. 4, 2, 1; Hor. S. 2, 8, 74; cf.fortunae (opp. adversae),
Cic. Sull. 23, 66;and tempora (opp. adversi casus),
Auct. Her. 4, 17, 24; so, res, Enn. ap. Fest. p. 257 Müll. (Ann. v. 357 Vahl.); Ter. Heaut. 2, 2, 1; Cic. N. D. 3, 36, 88 (with prosperitates); Verg. A. 10, 502; Hor. Ep. 1, 10, 30: fortunae, Cato ap. Fest. s. v. parsi, p. 242 Müll.; Plaut. Stich. 2, 1, 28:proelia,
Caes. B. G. 3, 1:motus Galliae,
successful, id. ib. 7, 59; and:belli exitus,
Hor. C. 4, 14, 38:consilium,
Caes. B. C. 3, 42:labores,
Hor. C. 4, 4, 45.— Comp.:reliqua militia secundiore famā fuit,
Suet. Caes. 2.— Sup.:secundissima proelia,
Caes. B. G. 7, 62.— With dat.:secunda (sc. verba) irae,
i. e. increasing, promoting it, Liv. 2, 38.— Comp.:secundiore equitum proelio nostris,
Caes. B. G. 2, 9.— Sup.:tres leges secundissimas plebei, adversas nobilitati tulit,
Liv. 8, 12: omnia secundissima nobis, adversissima illis accidisse videntur, Caes. ap. Cic. Att. 10, 8, B.—As subst.: sĕcunda, ōrum, n., favorable circumstances, good fortune:sperat infestis, metuit secundis Alteram sortem,
Hor. C. 2, 10, 13:age, me in tuis secundis respice,
Ter. And. 5, 6, 11:omnium secundorum adversorumque causes in deos vertere,
Liv. 28, 11, 1:in secundis sapere et consulere,
id. 30, 42, 16:nimius homo inter secunda,
Tac. H. 2, 59; 1, 10; Curt. 4, 6, 31:nemo confidat nimium secundis,
Sen. Thyest. 615:poscunt fidem secunda,
id. Agam. 934:secunda non habent unquam modum,
id. Oedip. 694.C. Plinius Secundus, the writer on natural history. —II.C. Plinius Caecilius Secundus, his nephew:OCTAVIA Q. F. SECVNDA,
Inscr. Grut. 445, 2; cf. Varr. L. L. 9, § 60 Müll. -
52 sollicitus
sollĭcĭtus ( sōlĭcĭtus), a, um, adj. [sollus-cieo; cf. sollicito], thoroughly moved, agitated, disturbed.I.Of physical motion ( poet. and rare).1.As attrib. of motus, restless, unceasing:2.quae sollicito motu carerent, referring to the elements in constant motion, as air, water, etc.,
Lucr. 1, 343: sic igitur penitus qui in ferro'st abditus aër Sollicito motu semper jactatur, i. e. an unceasing air-current within the iron, to explain its attraction by the magnet, id. 6, 1038.—Of the sea agitated by storms:3.ut mare sollicitum stridet,
Verg. G. 4, 262. —Pregn., with the idea of distress (v. II. B.):4.utile sollicitae sidus utrumque rati,
to a ship in distress, Ov. F. 5, 720: sollicitae porro plenaeque sonoribus aures, agitated, vibrating ( by disease), Lucr. 6, 1185:corpus,
Sen. Herc. Fur. 1299.—Sollicitum habere (cf. II. A. and B. infra), = sollicitare:II.omnes sollicitos habui,
kept them busy, on the move, Ter. Heaut. 3, 1, 52 Donat. ad loc.Of mental affections, full of anxiety, excitement, distracted by cares, engaged, troubled, disturbed (opp. quietus).A.Of cares of business; esp. sollicitum habere, to keep busy, engaged (Plaut. and Ter.):B.(clientes) qui neque leges colunt, neque, etc., sollicitos patronos habent,
Plaut. Men. 4, 2, 12 Brix ad loc.;4, 2, 21: quorum negotiis nos absentum sollicitae noctes et dies sumus semper,
id. Stich. 1, 1, 6:hem, tot mea Solius solliciti sunt curā, of servants busy in attending their master,
Ter. Heaut. 1, 1, 77: numquid vis? Py. Ne magis sim pulcer quam sum:ita me mea forma habet sollicitum,
Plaut. Mil. 4, 2, 95; cf.:Hispaniae armis sollicitae,
Sall. H. 1, 48 Dietsch. —Of restlessness from fear, suspense, etc., full of anxiety, agitated, alarmed, solicitous, anxious (opp. securus; freq. and class.): sollicitum habere, to fill with apprehension and fear, keep in anxiety; constr.,1.Absol.:2.in quibus si non erunt insidiae... animus tamen erit sollicitus,
Cic. Phil. 12, 11, 36:diutius videtur velle eos habere sollicitos a quibus se putat diuturnioribus esse molestiis conflictatum,
id. Fam. 6, 13, 3:quae maxime angere atque sollicitam habere vestram aetatem videtur,
id. Sen. 19, 66:sollicitum te habebat cogitatio periculi mei,
id. Fam. 7, 3, 1; so id. Att. 2, 18, 1; id. Sest. 11, 25:initia rerum quae... sollicitam Italiam habebant,
Caes. B. C. 3, 22:cum satis per se ipsum Samnitium bellum et,... sollicitos haberet patres,
Liv. 8, 29, 1:solliciti et incerti rerum suarum Megaram referre signa jubent,
id. 24, 23, 5:sollicitae ac suspensae civitati,
id. 27, 50 med.:quid illis nos sollicitis ac pendentibus animi renuntiare jubetis,
id. 7, 30, 22:sollicitae mentes,
Ov. F 3, 362:pectus,
id. M. 2, 125:mens,
Curt. 4, 13, 2:animi,
Hor. Ep. 1, 5, 18:ego percussorem meum securum ambulare patiar, me sollicito?
Sen. Clem. 1, 9, 4:sollicitus est et incertus sui quem spes aliqua proritat,
id. Ep. 23, 2:ut sollicitus sim cum Saturnus et Mars ex contrario stabunt,
alarmed, id. ib. 88, 14:fertur sollicitas tenuisse deas,
kept them in anxious suspense, Stat. Achill. 2, 338:nunc sollicitam timor anxius angit,
Verg. A. 9, 89.—And opposed to securus and securitas:quid est turpius quam in ipso limine securitatis esse sollicitum?
Sen. Ep. 22, 5:securo nihil est te pejus, eodem Sollicito nihil est te melius,
Mart. 4, 83, 1; so id. 5, 31, 8; Sen. Ep. 124, 19; Quint. 11, 3, 151; Tac. H. 4, 58.—With abl.:3.sollicitam mihi civitatem suspitione, suspensam metu... tradidistis,
Cic. Agr. 1, 8, 23:Sophocles, ancipiti sententiarum eventu diu sollicitus,
Val. Max. 9, 12, 5 ext. —With de:4.sollicitus eram de rebus urbanis,
Cic. Fam. 2, 12, 1:de tuā valetudine,
id. ib. 16, 7, 1:sollicita civitas de Etruriae defectione fuit,
Liv. 27, 21 med.:sollicitum te esse scribis de judicii eventu,
Sen. Ep. 24, 1:desii jam de te esse sollicitus,
id. ib. 82, 1.—With pro:5.ne necesse sit unum sollicitum esse pro pluribus,
Cic. Lael. 13, 45.—With propter: sollicitus propter iniquitatem locorum, Liv. 38, 40, 9; 44, 3, 5 infra.—6.With adverb. acc. vicem, for the fate of:7.sollicito consuli et propter itineris difficultatem et eorum vicem,... nuntius occurrit,
Liv. 44, 3, 5:ut meam quoque, non solum reipublicae vicem videretur sollicitus,
id. 28, 43, 9:clamor undique ab sollicitis vicem imperatoris militibus sublatus,
id. 28, 19, 17.—With gen.:8.non sollicitus futuri, pendet (filius tuus mortuus),
Sen. Cons. Marc. 19, 6.—With dat. (late Lat.):9.ne solliciti sitis animae vestrae, neque corpori vestro,
Vulg. Matt. 6, 25.—With ex:10.ex hoc misera sollicita'st, diem Quia olim in hunc, etc.,
Ter. And. 1, 5, 33:haec turba sollicita ex temerariā regis fiduciā,
Curt. 3, 1, 17.—With ne, like verbs of fearing:11.(mater) sollicita est ne eundem conspiciat, etc.,
Cic. Mur. 41, 88:legati Romanorum circuire urbes, solliciti ne Aetoli partis alicujus animos ad Antiochum avertissent,
apprehensive, Liv. 35, 31, 1:sollicitis populis ne suas operiant terras,
Plin. 11, 29, 35, § 104:sollicitus Solon, ne tacendo parum reipublicae consuleret,
Just. 2, 7, 9; Front. Strat. 1, 1, 6.—With interrog.-clause:C.solliciti erant quo evasura esset res,
Liv. 30, 21 init.:quam sim sollicitus, quidnam futurum sit,
Cic. Att. 8, 6, 3.—In gen., troubled, disturbed, afflicted, grieved; constr. absol., with abl. alone, or with de:D.sollicitus mihi nescio quā re videtur,
Plaut. Merc. 2, 3, 30:neque est consentaneum ullam honestam rem, ne sollicitus sis... deponere,
lest you be troubled by cares, Cic. Lael. 13, 47:vehementer te esse sollicitum et praecipuo quodam dolore angi,
id. Fam. 4, 3, 1:vehementer populum sollicitum fuisse de P. Sullae morte,
id. ib. 9, 10, 3:num eum postea censes anxio animo aut sollicito fuisse,
afflicted by remorse, id. Fin. 2, 17, 55:hoc genus omne Maestum ac sollicitum est cantoris morte Tigelli,
Hor. S. 1, 2, 3.—Excited, passionate (rare):E.qui, ut sint pudici, solliciti tamen et anxii sunt,
Cic. Tusc. 4, 33, 70:atqui sollicitae nuntius hospitae, Suspirare Chloen.. Dicens, etc.,
Hor. C. 3, 7, 9; so, = avidus, with gen. or de ( poet. and post-class.):hominem cuppedinis sollicitum,
Lucr. 5, 46:de regno sollicitus ( = avidus regni potiundi),
Just. 1, 10, 6.—Very careful for, concerned in, punctilious, particular about (post-Aug.; freq.); constr. absol., with de, circa, in, or obj.-inf.:F.ne decet quidem, ubi maxima rerum monumenta versantur, de verbis esse sollicitum,
Quint. 8, 3, 13:de quorum sumus judicio solliciti,
for whose judgment we care, id. 10, 7, 24:dixit Cicero, non se de ingenii famā, sed de fide esse sollicitum,
id. 11, 1, 74:nec sum in hoc sollicitus, dum res ipsa appareat,
id. 8, 4, 15:eloquentia non in verba sollicita,
Sen. Ben. 7, 8, 2:si tamen contingere eloquentia non sollicito potest,
id. Ep. 75, 5:cur abis, non sollicitus prodesse bonis, nocere malis?
id. Hippol. 976; cf.in double sense,
Mart. 4, 83, 2 and 5.—= sollicitatus (v. sollicito; poet.):III.solliciti jaceant terrāque premantur iniquā qui, etc.,
without repose, Ov. Am. 2, 16, 15.Of abstr. and inanim. things.1.In gen., solicitous, mournful, full of or connected with cares and anxiety, anxious, disturbed (class.;2.often approaching the signif. II.): scio quam timida sit ambitio, et quam sollicita sit cupiditas consulatūs,
how full of cares is the desire for the consulship, Cic. Mil. 16, 42:id est proprium civitatis ut sit libera et non sollicita rei cujusque custodia,
i. e. that nobody be disturbed in the quiet possession of his property, id. Off. 2, 22, 78:est enim metus futurae aegritudinis sollicita exspectatio,
id. Tusc. 5, 18, 52:quam sit omnis amor sollicitus et anxius,
fraught with solicitude, id. Att. 2, 24, 1: assentior, sollicitam et periculosam justitiam non esse sapientis, id. Fragm. Rep. ap. Prisc. p. 801 P. (Rep. 3, 27, 39): sollicitam lucem rapuisti Ciceroni, the mournful light, i. e. life, Vell. 2, 66:in sollicito civitatis statu,
Quint. 6, 1, 16:Hermagoras, vir diligentiae nimium sollicitae,
evercareful, id. 3, 11, 22:sollicitum dicendi propositum,
anxiously accurate, id. 11, 1, 32:sollicita parentis diligentia,
earnest care, id. 6, prooem. 1; so id. 6, 12, 16:sollicitae actiones,
carefully elaborated, id. 4, 1, 57: causae sollicitae (opp. securae), [p. 1723] very doubtful cases, i. e. in which there is anxious suspense about the issue, id. 11, 3, 151: captarum (ferarum) sollicita possessio;saepe enim laniant dominos,
Sen. Vit. Beat. 14, 2:maxima quaeque bona sollicita sunt,
id. ib. 17, 4; id. Ep. 14, 18:noctes, id. Ira, 2, 20, 1: tutela,
id. Cons. Marc. 11, 3:sollicitos fecisti, Romule, ludos,
Ov. A. A. 1, 101:quisque, sibi quid sit Utile, sollicitis supputat articulis,
id. P. 2, 3, 18:sollicito carcere dignus eras,
a prison carefully guarded, id. Am. 1, 6, 64:Cressa... sollicito revocavit Thesea filo,
Stat. S. 2, 6, 26:pudor,
Mart. 11, 45, 7:amor,
Ov. H. 19 (18), 196:os,
id. P. 4, 9, 130:frons,
Hor. C. 3, 29, 16:manus,
Ov. Tr. 5, 2, 2:preces,
id. P. 3, 1, 148:prex,
Hor. C. 1, 35, 5:vita,
id. S. 2, 6, 62:lux,
Ov. Tr. 4, 10, 116:senecta,
id. M. 6, 500:libelli,
Mart. 9, 58, 5:saccus,
id. 12, 60 b, 3:fuga,
Ov. Tr. 4, 1, 50:sedes,
id. ib. 4, 1, 85:via,
id. ib. 1, 11, 2:terrae,
id. M. 15, 786.— Hence,= sollicitum habens, that causes distress, distressing, trying:IV.quid magis sollicitum dici potest,
what more distressing fact can be mentioned? Cic. Mil. 2, 5:in quā (tyrannorum) vitā nulla... potest esse fiducia, omnia semper suspecta atque sollicita,
causing alarm, id. Lael. 15, 52:sollicitumque aliquid laetis intervenit,
Ov. M. 7, 454:o mihi sollicitum decus ac suprema voluptas,
Stat. Th. 7, 363; so,opes,
Hor. S. 2, 6, 79:aurum,
Sen. Hippol. 519:pretia,
id. Herc. Fur. 461:timor or metus,
Ov. H. 1, 12; 8, 76; 13, 124; id. P. 3, 2, 12; id. Tr. 3, 11, 10:cura,
id. P. 1, 5, 61; Sen. Thyest. 922:dolor,
Ov. A. A. 3, 374:taedium,
Hor. C. 1, 14, 17:fatum,
Ov. P. 4, 10, 11.Of animals (rare): sollicitum animal (canis) ad nocturnos strepitus, very attentive to, i. e. watchful, Liv. 5, 47, 3; so Ov. M. 11, 599:V.solliciti terrentur equi,
id. F. 6, 741:lepus,
timid, id. ib. 5, 372.Comp.: sollicitior (mostly post-Aug.; for which Cic. has magis sollicitus; v. III. 2. supra) homo, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 18, 3:1.nos circa lites raras sollicitiores,
too particular about, Quint. 7, 1, 43:sollicitior rei familiaris diligentia,
id. 12, 1, 6:innocentiam sollicitiore habituri loco,
Sen. Ben. 3, 13, 1:(pauperes) sollicitiores divitibus,
id. Cons. Helv. 12, 1:quod est sollicitius,
id. Tranq. 1, 15:qui non sollicitior de capitis sui decore sit quam de salute,
id. Brev. Vit. 12, 3:pro vobis sollicitior,
Tac. H. 4, 58.— Sup. (post-Aug. and rare):illorum brevissima ac sollicitissima aetas est,
Sen. Brev. Vit. 16, 1.— Adv.: sollĭcĭtē (post-Aug.).Carefully, punctiliously, anxiously: vestis nec servata, nec sumenda sollicite, Ser. Samm. ap. Sen. Tranq. 1, 5:2.in conviviis lingua sollicite etiam ebriis custodienda est,
Sen. Clem. 1, 26, 2:recitare,
Plin. Ep. 6, 15, 4:exspectatus,
Front. Strat. 3, 12, 1; id. Aquaed. 103:sollicitius et intentius,
Plin. Ep. 1, 4, 2:custodiendus est honor,
id. ib. 1, 19, 4:cavere,
App. Mag. p. 274, 35.— Sup.:urbis curam sollicitissime agere,
Suet. Claud. 18.—With grief, solicitude (class.:sollicito animo): sollicite possidentur,
their possession is connected with solicitude, Sen. Ep. 76, 30:laetus,
Sil. 6, 572.— Sup., Sen. Ep. 93, 12. -
53 tractus
1.tractus, a, um, Part. and P. a. of traho.2. I.Lit. (mostly poet.):2.tractu gementem Ferre rotam,
Verg. G. 3, 183:tractu taurea terga domant,
Val. Fl. 6, 359:modicus tractus (al. tractatus),
Plin. 9, 46, 70, § 153:aut si qua incerto fallet te littera tractu,
stroke, Prop. 4 (5), 3, 5:continuus subitarum tractus aquarum,
i. e. a drinking, Luc. 4, 368; cf.:aëra pestiferum tractu,
i.e. a drawing in, inhalation, id. 7, 412:repetitaque longo Vellera mollibat nebulis aequantia tractu,
Ov. M. 6, 21: harenam fluctus trahunt... Syrtes ab tractu nominatae, i. e. from Gr. surô, = traho;because of this drawing,
Sall. J. 78, 3:(risus) interdum quodam etiam corporis tractu lacessitur,
i. e. movement, Quint. 6, 3, 7.—Of a serpent, a drawing itself along, a creeping, crawling:squameus in spiram tractu se colligit anguis,
Verg. G. 2, 154; Ov. M. 15, 725; Claud. B. Get. 22; id. II. Cons. Stil. 172.—Concr., a train, track, course:B.nonne vides longos flammarum ducere tractus,
long trains, Lucr. 2, 207: flammarum, Verg. G. 1, 367; Luc. 2, 270: (Phaëthon) longo per aëra tractu Fertur, in a long train (of fire), Ov. M. 2, 320:longo per multa volumina tractu Aestuat unda minax,
Luc. 5, 565; so of the course of the moon, Cic. Div. 2, 46, 97;of the Nile,
Luc. 10, 257:(Cydnus) leni tractu e fontibus labens puro solo excipitur,
Curt. 3, 4, 8:aquarum,
id. 5, 3, 2:ut arborum tractu equitatus hostium impediretur,
Nep. Milt. 5, 3;of the wind,
Val. Fl. 1, 614; cf. Manil. 1, 532; 3, 366. —Transf., a space drawn out, i. e. a stretch, extent, tract of a thing (class.):2.castrorum,
Liv. 3, 28, 1:cujus (urbis) is est tractus ductusque muri, ut, etc.,
Cic. Rep. 2, 6, 11 Moser N. cr.:cum mediae jaceant immensis tractibus Alpes,
Luc. 2, 630; and Claud. Rapt. Pros. 3, 9. —Concr., of places, a territory, district, region, tract of land (class.;II.syn.: regio, plaga): oppidi,
Caes. B. C. 3, 112:corruptus caeli tractus,
Verg. A. 3, 138 Serv.:tractus ille celeberrimus Venafranus,
Cic. Planc. 9, 22:tractus uter plures lepores, uter educet apros,
Hor. Ep. 1, 15, 22:tractu surgens oleaster eodem,
Verg. G. 2, 182:genera (vitium) separari ac singulis conseri tractibus, utilissimum,
Plin. 17, 22, 35, § 187; Flor. 1, 15, 2.—Trop.A.In gen., course, progress, movement:2.tractus orationis lenis et aequabilis,
course, movement, current, Cic. de Or. 2, 13, 54; cf.:in omni corpore, totoque, ut ita dixerim, tractu (orationis),
Quint. 9, 4, 61:cetera continuo magis orationis tractu decurrunt,
id. 5, 8, 2.—Of time, space, lapse, period:B.quod neque clara suo percurrere fulmina cursu Perpetuo possint aevi labentia tractu,
Lucr. 1, 1004; 5, 1216:eodem tractu temporum nituerunt oratores, etc.,
Vell. 2, 9, 1:aetatis,
Val. Max. 8, 13, ext. 2:hoc legatum Cum voluerit, tractum habet, quamdiu vivat is, a quo, etc.,
duration, period, Dig. 32, 1, 11. —In partic., a drawing out, protracting, lengthening, protraction, extension, length:2.quanta haesitatio tractusque verborum!
drawling, Cic. de Or. 2, 50, 202:pares elocutionum,
Quint. 4, 2, 118:illa (historia) tractu et suavitate atque etiam dulcedine placet,
extent, copiousness, Plin. Ep. 5, 8, 10.—Of time:3.durante tractu et lentitudine mortis,
Tac. A. 15, 64:belli,
id. ib. 15, 10.—In gram.:in tractu et declinatione talia sunt, qualia apud Ciceronem beatitas et beatitudo,
a lengthening in derivation, Quint. 8, 3, 32 Spald. -
54 verus
vērus, a, um, adj. [etym. dub.; cf. Zend var, believe; Sanscr. var, choose, wish], true, real, actual, genuine, etc. (opp. falsus, fictus).I.Lit.:B.secerni blandus amicus a vero et internosci tam potest adhibitā diligentiā, quam omnia fucata et simulata a sinceris atque veris,
Cic. Lael. 25, 95:perspicere, quid in quāque re verum sincerumque sit,
id. Off. 2, 5, 18:vera an falsa,
Ter. And. 5, 4, 19:res vera (opp. ficta),
Cic. Lael. 7, 24:verus ac germanus Metellus,
id. Verr. 2, 4, 66, § 147; cf.:ipsus verus Harpax,
Plaut. Ps. 4, 7, 111:vera mea uxor,
id. As. 1, 1, 46 (dub.;al. verum): color,
Ter. Eun. 2, 3, 27:vultus,
id. And. 5, 1, 20:via,
Plaut. Cas. 2, 6, 17:vera et perfecta amicitia,
Cic. Lael. 6, 22:vera, gravis, solida gloria,
id. Phil. 5, 18, 50:decus,
id. Rep. 6, 23, 25:causa verissima,
id. Ac. 2, 4, 10:virtus,
Hor. C. 3, 5, 29:dolores,
id. Ep. 1, 17, 57:amicus,
id. A. P. 425:nati,
legitimate, Prop. 2, 9, 17:verius ergo quid sit,
Mart. 8, 76, 7:ut verum esset, suā voluntate sapientem descendere, etc.,
Cic. Rep. 1, 6, 11:id si ita est, ut, etc.... sin autem illa veriora, ut, etc.,
id. Lael. 4, 14.—Subst.: vērum, i, n., what is true or real, the truth, the reality, the fact:II.interesse oportet, ut inter rectum et pravum, sic inter verum et falsum,
Cic. Ac. 2, 11, 33:notionem veri et falsi nullam habere,
id. ib.:verum dicere,
Plaut. Am. 1, 1, 89; Ter. And. 2, 6, 6:si simile veri quid invenerim,
Cic. Ac. 2, 20, 66; id. Rep. 3, 5, 8:si verum scire vis,
id. Att. 12, 41, 3:si verum quaerimus,
id. Tusc. 2, 23, 55:verum quidem si audire volumus,
id. Brut. 73, 256:verum non libenter audire,
Mart. 8, 76, 8:minor est tua gloria vero,
Ov. H. 15 (16), 143:ut quid hujus veri sit, sciam,
Plaut. Aul. 4, 10, 72; cf.:non pervident quid sit in vero,
actually, really, Lact. 1, 17, 1.—So the freq. construction of the gen. veri with similis, similiter, and similitudo (by many also joined together [p. 1979] in one word, verisimilis, etc.):narrationem jubent veri similem esse,
Cic. de Or. 2, 19, 80:id quod veri simile occurrit,
id. Tusc. 2, 2, 5:veri simillimum mihi videtur, quodam tempore, etc.,
id. Inv. 1, 3, 4:veri similiora,
id. N. D. 1, 24, 66:res similis veri,
Liv. 26, 38, 9:simillimum veri,
Cic. Tusc. 5, 4, 11:quod est magis verisimile,
Caes. B. G. 3, 13:veri similiter fingere,
App. Mag. p. 293:veri similius,
id. ib. and p. 312; Tert. Apol. 16:veri similitudinem sequi,
Cic. Ac. 2, 33, 107; Sen. Ben. 4, 33, 2; genuine, Plin. 34, 7, 17, § 66; cf., in a reversed order: similitudo veri,
Cic. Part. Or. 11, 40; id. Univ. 3:res facit controversiam aut de vero aut de recto aut de nomine,
respecting fact, id. Or. 34, 121:nec procul a vero est, quod,
from the truth, Ov. Tr. 5, 6, 27:ex vero positum permansit Equiria nomen,
id. F. 2, 859:in vero esse,
to be true, Lact. 1, 11, 31; 1, 17, 1:teneras aures mordaci radere vero,
Pers. 1, 107.— Plur.:recta et vera loquere,
Plaut. Capt. 5, 2, 7:vera dico,
id. Am. 1, 1, 239; 2, 1, 12; 2, 2, 55 al.:artem se tradere vera ac falsa dijudicandi,
Cic. de Or. 2, 38, 157:qui species alias veris... caput (= alias ab iis quae verae sunt, Orell.),
Hor. S. 2, 3, 208:adjecta veris credibilis rerum imago,
Quint. 4, 2, 123:vis dicam tibi veriora veris?
Mart. 6, 30, 6.Transf.A.Like rectus, consonant with reason or good morals, i. e. right, proper, fitting, suitable, reasonable, just (class.):2.ah, Idnest verum?
Ter. And. 4, 1, 5:cum aliquid verum ac rectum esse dicitur,
Cic. Leg. 3, 15, 34:quod est rectum, verum quoque est,
id. ib. 2, 5, 11:omnia recta, vera,
id. Tusc. 3, 27, 64:lex vera atque princeps,
id. Leg. 2, 4, 10:quibus peritia et verum ingenium est,
Sall. H. 1, 111 Dietsch:ea, si vera existimare voles, maxume hortabuntur,
id. ib. 4, 61, 3 ib.:nil Grosphus nisi verum orabit et aequum,
Hor. Ep. 1, 12, 23.—Esp., verum est, with subject-clause (so most freq. = aequum est, etc.):3.neque verum esso, qui suos fines tueri non potuerint, alienos occupare,
Caes. B. G. 4, 8:(Cato) negat verum esse, allici benevolentiam cibo,
Cic. Mur. 35, 74:verum est, (agrum) habere eos, quorum sanguine ac sudore partus sit,
Liv. 2, 48, 2; 3, 40, 11; 24, 48, 11;28, 13, 7: metiri se quemque suo modulo ac pede, verum est,
Hor. Ep. 1, 7, 98; id. S. 2, 3, 212:verius esse, Ti. Sempronio imperium habenti tradi exercitum quam legato,
Liv. 35, 8, 6:me verius unum Pro vobis foedus luere,
Verg. A. 12, 694: si verum est, with acc. and inf., if the view is correct, Cic. N. D. 3, 31, 77; Liv. 30, 26, 7.— Rarely with ut:praeclarum illud est, et, si quaeris, rectum quoque et verum, ut, etc.,
right and just, Cic. Tusc. 3, 29, 73:si verum est, quod nemo dubitat, ut populus Romanus superarit, etc.,
Nep. Hann. 1, 1.—Subst.: vērum, i, n., honor, duty:B.in senatu parsilla, quae vero pretium aut gratiam anteferebat,
Sall. J. 16, 1.—Speaking or containing the truth, true, veracious, = veridicus (rare):A. 1.sum verus?
Ter. And. 2, 5, 12:vates,
Ov. H. 16, 123:Apollinis os,
id. M. 10, 209:judicium viri eruditissimi ac super ista verissimi,
Plin. Ep. 9, 25, 2; 2, 9, 4; cf.:quo viro nihil firmius, nihil verius,
id. ib. 4, 22, 3:verissimus et sapientissimus judex,
most conscientious, Cic. Rosc. Am. 30, 84.— Advv.Lit., truly, just so, certainly, doubtless, even so, yes, as a confirmatory reply (ante-class. and rare, while vero is classical; v. vero init.): So. Facies? Ch. Verum, Ter. Heaut. 5, 3, 11; Plaut. As. 4, 2, 45. Ct. Men' quaerit? Sy. Verum, Ter. Ad. 4, 2, 4; id. Eun. 2, 3, 56; 5, 6, 18.—2.Transf.a.In gen., as a strongly corroborative adversative particle, but in truth, but not with standing, but yet; and after negative clauses, but even, but:(β).merito maledicas mihi, si id ita factum est: Verum haud mentior, resque uti facta, dico,
Plaut. Am. 2, 1, 23; 1, 2, 22; Ter. And. prol. 4; id. Eun. 1, 2, 103; id. Heaut. 3, 3, 37:in optimorum consiliis posita est civitatium salus: praesertim cum, etc.... Verum hunc optimum statum pravis hominum opinionibus eversum esse dicunt,
Cic. Rep. 1, 34, 51:quod ejus (Hermagorae) peccatum reprehendendum videtur, verum brevi,
id. Inv. 1, 9, 12:quae non dicunt, verum intellegi volunt,
Quint. 8, 5, 12:sed nos non, quid nobis utile, verum quid oratori necessarium sit, quaerimus,
Cic. de Or. 1, 60, 254: ea sunt omnia non a naturā, verum a magistro, id. Mur. 29, 61; Verg. E. 3, 35.—In the construction non modo (solum, tantum)... verum etiam (quoque), not only... but also:b.non modo agendo, verum etiam cogitando,
Cic. Cael. 19, 45; id. Verr. 2, 2, 66, § 161:non solum naturā et moribus, verum etiam studio et doctrinā,
id. Lael. 2, 6:non ingrato tantum, verum etiam invido et crudeli animo,
Just. 21, 6, 7:servavit ab omni Non solum facto, verum opprobrio quoque turpi,
Hor. S. 1, 6, 84: non modo... verum ne... quidem, not only not... but not even, Cic. Rep. 3, 30, 42.—In partic.(α).In a transition, but, yet, still (freq. and class.):(β).non edepol nunc, ubi terrarum sim scio, si quis roget... Ilicet, mandata eri perierunt una et Sosia, Verum certum'st confidenter hominem contra adloqui,
Plaut. Am. 1, 1, 183:deinde hoc vobis confirmo, etc.... verum quod ego laboribus, etc.... me persecuturum esse polliceor, etc.,
Cic. Verr. 1, 17, 51: verum schemata lexeôs duorum sunt generum, Quint. 9, 3, 2:verum etiamsi quis summa desperet,
id. 12, 11, 26:verum veniat sane,
Cic. Verr. 2, 2, 31, § 76 et saep.—Strengthened by enim, vero, and (in class. prose) enimvero, but truly, but indeed:verum enim, quando bene promeruit, fiat,
Ter. Ad. 2, 1, 47: verum vero inter offam atque herbam, ibi vero longum intervallum est, Cato ap. Gell. 13, 17, 1:verum hercle vero,
Plaut. Curc. 3, 5:si ullo in loco ejus provinciae frumentum tanti fuit, quanti, etc. Verum enim vero cum, etc.,
Cic. Verr. 2, 3, 84, § 194; so,verum enim vero,
id. de Or. 3, 14, 54 N. cr.; Sall. C. 20, 10; Liv. 4, 4, 8.—In breaking off the current of discourse (cf. sed), but however, but:B.exspectabantur Calendae Januariae, fortasse non recte. Verum praeterita omittamus,
Cic. Phil. 5, 12, 31: verum quidem haec hactenus;cetera quotiescumque voletis,
id. Tusc. 3, 34, 84:sed hoc nihil ad me... Verum hoc (ut dixi) nihil ad me. Illud ad me, etc.,
id. de Or. 2, 32, 139.—vērō, in truth, in fact, certainly, truly, to be sure, surely, assuredly:b.eho, mavis vituperari falso, quam vero extolli?
Plaut. Most. 1, 3, 21:iste eum sese ait, qui non est, esse: et qui vero est negat,
id. Capt. 3, 4, 35: Tox. Amplectere sis. Lemn. Ego vero, id. Pers. 5, 1, 12; cf. Curt. 6, 3, 5: As. Ego non novi adulescentem vostrum. St. Veron'? As. Serio, Plaut. Truc. 2, 2, 47:veron' serio?
id. Merc. 4, 1, 19:itane vero obturbat?
Ter. And. 5, 4, 23: Ch. Vah, gloriare evenisse ex sententiā? Sy. Non hercle vero, verum dico, id. Heaut. 4, 5, 18:quod de domo scribis... ego vero tum denique mihi videbor restitutus, si, etc.,
Cic. Fam. 14, 2, 3; cf.even at the beginning of a letter: ego vero cupio te ad me venire,
I do really wish, id. ib. 14, 16, 10; so,ego vero vellem,
id. ib. 4, 6, 1:cum effusis gaudio lacrimis cupere vero diceret, etc.,
Liv. 27, 19, 12; Plin. Ep. 9, 20, 1.—Esp., in apodosis, tum vero: postea quam ad causam dicendam ventum est, tum vero sine metu omnes erant, etc.,
Cic. Verr. 2, 2, 29, § 70; Sall. J. 94, 3; Stat. Th. 1, 412; cf.tum, III. B. 1.—Ironically: sane quia vero hae mihi patent semper fores,
Ter. Eun. 1, 2, 9:multum vero haec eis jura profuerunt,
Cic. Verr. 2, 5, 47, § 124:turpem vero actionem, etc.,
id. Phil. 13, 11, 25:egregiam vero laudem refertis,
Verg. A. 4, 93.—With immo:immo vero indignum facinus faxo ex me audies,
Ter. And. 5, 2, 13. —In corroborative replies, yes, certainly, by all means, assuredly, etc. (class.; while verum in this sense is only ante-class.): De. An quid est etiam amplius? He. Vero amplius, Ter. Ad. 3, 4, 23; id. Eun. 3, 1, 12: M. Fuisti saepe, credo, in scholis philosophorum. A. Vero, ac libenter quidem, Cic. Tusc. 2, 11, 26:c.sed tu orationes nobis veteres explicabis? Vero, inquam, Brute,
id. Brut. 87, 300:tu vero, inquam, Tite,
id. ib. 85, 292:nos vero, inquit ille,
id. Fin. 4, 28, 80: M. Cadere, opinor, in sapientem aegritudinem tibi dixisti videri. A. Et vero ita existimo, id. Tusc. 3, 6, 12.—With immo, nay rather: De. Quin tu mi argentum cedo. Ph. Immo vero uxorem tu cedo, Ter. Phorm. 5, 8, 43:sed da mihi nunc, satisne probas? Immo vero et haec, etc.,
Cic. Ac. 1, 3, 10:immo vero, inquit, ii vivunt, qui, etc.,
id. Rep. 6, 14, 14: S. Quid domi? pluresne praesunt negotiis tuis? L. Immo vero unus, inquit, id. ib. 1, 39, 61.—And, to strengthen negative answers, joined with minime: S. Quid? totam domum num quis alter, praeter te, regit? L. Minime vero, Cic. Rep. 1, 39, 61; 3, 32, 44; id. Ac. 1, 1, 2; id. Off. 3, 6, 29 al.—In urgent or encouraging expostulation, but, though, however, etc.: Ni. Cape hoc tibi aurum, Chrysale, i, fer filio. Ch. Non equidem accipiam. Ni. Cape vero:d.odiose facis,
take it though, Plaut. Bacch. 4, 9, 139:respice vero,
id. Ep. 1, 1, 3:ostende vero,
id. ib. 5, 2, 58:minue vero iram,
Ter. Phorm. 2, 3, 88.—To indicate a climax, even, indeed:2.neque solum in tantis rebus, sed etiam in mediocribus vel studiis vel officiis, vel vero etiam negotiis contemnendum,
Cic. Rep. 1, 3, 4:quod cum tam multi homines audissent, statim ad me defertur: immo vero, ut quisque me viderat, narrabat,
id. Verr. 1, 7, 19:nec vero jam meo nomine abstinent,
id. Rep. 1, 3, 6:neque vero id satis habuit,
Nep. Epam. 4, 5.—Transf., as a strongly corroborative adversative particle, but in fact, but indeed, however (always placed after a word):C.ne T. quidem Postumius contemnendus in dicendo: de re publicā vero non minus vehemens orator, quam bellator fuit,
Cic. Brut. 77, 269:non vero tam isti (sc. mortui sunt) quam tu ipse, nugator,
id. Sen. 9, 27:dixisti non auxilium mihi, sed me auxilio defuisse. Ego vero fateor hercule, quod viderim mihi auxilium non deesse, idcirco me illi auxilio pepercisse,
id. Planc. 35, 86; id. Rep. 1, 7, 12:ubi per exploratores Caesar certior factus est, tres jam copiarum partes Helvetios id flumen transduxisse, quartam vero partem citra flumen Ararim reliquam esse,
Caes. B. G. 1, 12.—In transitions:age vero ceteris in rebus quali sit temperantiā, considerate,
Cic. Imp. Pomp. 14, 40:nec vero tibi de versibus respondebo,
id. Phil. 2, 8, 20.—vērē, according to truth, truly, really, in fact; properly, rightly, aright:hoc quom fit, ibi non vere vivitur,
Ter. Heaut. 1, 1, 102 Fleck.:honestum, quod proprie vereque dicitur, id in sapientibus est solis,
Cic. Off. 3, 3, 13:quis putare vere potest, etc.,
id. Rep. 1, 17, 28:vere ducere,
id. ib. 1, 38, 60:verene hoc memoriae proditum est? etc.,
id. ib. 2, 15, 28:immo, si vere volumus dicere, jam incohavit bellum,
Liv. 41, 23, 13:omnia vere vates locuta est,
Verg. A. 6, 188:vere an dolo,
Spart. Sev. 5.— Comp.:libentius quam verius,
Cic. Mil. 29, 78:Ligures latrones verius quam justi hostes,
Liv. 40, 27, 10.— Sup.:verissime loquor,
Cic. Att. 5, 21, 7:verissime dicere,
id. Rep. 2, 4, 8.
См. также в других словарях:
Current TV — s official logo Launched August 1, 2005 Owned by Current Media, Inc. Slogan Your World. View. Headquarters San Francisco, California Website … Wikipedia
Current 93 — 2007 г. Основная информация … Википедия
Current — may refer to: Contents 1 Ongoing events 2 Science and Mathematics 3 Business 4 Ships 5 Media … Wikipedia
Current 93 — in 2007 Background information Origin Britain Genres Apo … Wikipedia
Current 93 — bei einem Auftritt am 19. Mai 2007 Current 93 ist ein britisches Musikprojekt, das 1982 von David Tibet (Geburtsname: David Michael Bunting) gegründet wurde. Den Namen „Tibet“ erhielt er von seinem damaligen Weggefährten Genesis P Orridge… … Deutsch Wikipedia
Current 93 — en 2007 Current 93 est un groupe britannique de musique expérimentale formé en 1982 par David Tibet (né David Michael Bunting, rebaptisé Tibet par Genesis P Orridge peu avant la création du groupe) Sommaire … Wikipédia en Français
current — I adjective being done, belonging to the time, concurrent, contemporaneous, contemporary, customary, existent, existing, hie, immediate, in fashion, in style, in the fad, in vogue, instant, latest, latter day, new, occurring, of the moment, of… … Law dictionary
Current 93 — Saltar a navegación, búsqueda Current 93 Información personal Origen Londres, Reino Unido … Wikipedia Español
Current — Cur rent (k?r rent), a. [OE. currant, OF. curant, corant, p. pr. of curre, corre, F. courre, courir, to run, from L. currere; perh. akin to E. horse. Cf. {Course}, {Concur}, {Courant}, {Coranto}.] 1. Running or moving rapidly. [Archaic] [1913… … The Collaborative International Dictionary of English
Current — TV Current TV est une chaîne télévisée américaine fondée par l ancien vice président américain Al Gore, l avocat Joel Hyatt et une équipe d industriels et de jeunes impliqués dans le monde des médias. Depuis le 12 mars 2007, les abonnés … Wikipédia en Français
current — cur‧rent [ˈkʌrənt ǁ ˈkɜːr ] adjective [only before a noun] happening, existing, or true now: • the current world price for crude oil • the budget for the current year * * * Ⅰ. current UK US /ˈkʌrənt/ adjective [usually before noun] ► happening or … Financial and business terms