Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

bind

  • 21 prae-ligō

        prae-ligō —, ātus, āre,    to bind on before, bind to: fasces praeligantur cornibus, L.—To bind up, tie up: os praeligatum.

    Latin-English dictionary > prae-ligō

  • 22 re-ligō

        re-ligō āvī, ātus, āre,    to bind back, fasten up, bind fast: (Prometheus) religatus asperis Vinctusque saxis, C. poët.: (Andromeda) ad duras religata bracchia cautes, O.: in comptum comas religata nodum, H.: religatis post tergum manibus, Cu.: navem ferreis manibus iniectis, fastened with grappling-irons, Cs.: captivus religatā ad pinnam muri reste suspensus, L.: religatos videbat Carpere gramen equos, tethered, V.: capillum in vertice, Ta.: catenā religari, O.—Of ships, to fasten, moor: navīs ad terram, Cs.: ab aggere classem, V.: religata in litore pinus, O.—To unbind, loosen: Cybele religat iuga manu, Ct.—Fig., to bind, fasten, chain, fetter: (prudentia) extrinsecus religata, bound to external things.

    Latin-English dictionary > re-ligō

  • 23 re-vinciō

        re-vinciō vinxī, vinctus, īre,    to bind back, tie behind: manūs iuvenem post terga revinctum trahebant, with his hands tied behind him, V.—To bind around, bind fast, fasten: ancorae pro funibus catenis revinctae, Cs.: stipites ab infimo revincti, Cs.: (filia) ad saxa revincta, O.: Errantem Mycono celsā Gyaroque revinxit, V.

    Latin-English dictionary > re-vinciō

  • 24 adstringo

    a-stringo ( ads-, Ritschl, Baiter, Halm, Jahn, Keil; as-, Fleck., Merk., Kayser), inxi, ictum, 3, v. a., to draw close, to draw, bind, or tie together, to bind, to tighten, contract (syn.: constringo, stringo, alligo, obligo, vincio).
    I.
    Lit.:

    (hunc) adstringite ad columnam fortiter,

    Plaut. Bacch. 4, 7, 25:

    ad statuam astrictus est,

    Cic. Verr. 2, 4, 42:

    manus,

    Plaut. Capt. 3, 5, 9:

    vinculorum, id est aptissimum... quod ex se atque de iis, quae adstringit quam maxume, unum efficit,

    Cic. Tim. 4 fin.:

    astringit vincula motu,

    Ov. M. 11, 75:

    laqueos,

    Sen. Ira, 3, 16:

    artius atque hederā procera adstringitur ilex,

    is twined around with ivy, Hor. Epod. 15, 5:

    adstringi funibus,

    Vulg. Ezech. 27, 24:

    aliquem adstringere loris,

    ib. Act. 22, 25:

    pavidum in jus Cervice adstrictā dominum trahat,

    with a halter round his neck, Juv. 10, 88 (Jahn, obstrictā): aspice... Quam non adstricto percurrat pulpita socco, not drawn close, loose; poet. for a negligent style of writing, Hor. Ep. 2, 1, 174:

    Ipse rotam adstringit multo sufflamine consul,

    checks, Juv. 8, 148:

    balteus haud fluxos gemmis adstrinxit amictus,

    Luc. 2, 362:

    frontem,

    to contract, knit, Mart. 11, 40; Sen. Ep. 106:

    labra porriguntur et scinduntur et adstringuntur,

    Quint. 11, 3, 81:

    frondem ferro,

    to cut off, clip, Col. 5, 6, 17 al.; so, alvum, to make costive (opp. solvere, q. v.), Cels. 1, 3; 2, 30.—Of the contraction produced by cold:

    nivibus quoque molle rotatis astringi corpus,

    Ov. M. 9, 222; so id. Tr. 3, 4, 48; id. P. 3, 3, 26:

    ventis glacies astricta pependit,

    id. M. 1, 120:

    Sic stat iners Scythicas adstringens Bosporus undas,

    Luc. 5, 436:

    vis frigoris (corpora) ita adstringebat,

    Curt. 7, 3, 13; 8, 4, 6.—Hence, also, to make colder, to cool, refresh:

    ex quo (puteo) possis rursus adstringere,

    Plin. Ep. 5, 6, 25: corpus astringes brevi Salone, Mart. 1, 49, 11 (acc. to Varr. in a pass. sense in the perf., adstrinxi for adstrictus sum, Varr. L. L. Fragm. ap. Gell. 2, 25, 7).—Of colors, to deaden:

    ita permixtis viribus alterum altero excitatur aut adstringitur,

    Plin. 9, 38, 62, § 134 (diff. from alligare, which precedes;

    v. alligo, I. B.).—Also of an astringent, harsh taste: radix gustu adstringit,

    Plin. 27, 10, 60, § 85.—
    II.
    Trop., to draw together, draw closer, circumscribe; to bind, put under obligation, oblige, necessitate:

    ubi adfinitatem inter nos nostram adstrinxeris,

    Plaut. Trin. 3, 2, 73: vellem, suscepisses juvenem regendum;

    pater enim nimis indulgens, quicquid ego adstrinxi, relaxat,

    Cic. Att. 10, 6; so,

    mores disciplinae severitate,

    Quint. 2, 2, 4 Spald.:

    ad adstringendam fidem,

    Cic. Off. 3, 31, 111:

    hac lege tibi meam astringo fidem,

    Ter. Eun. 1, 2, 22:

    quo (jure jurando) se cuncti astrinxerant,

    Suet. Caes. 84:

    hujus tanti officii servitutem astringebam testimonio sempiterno,

    to confirm, secure, Cic. Planc. 30 fin. Wund.:

    religione devinctum astrictumque,

    id. Verr. 2, 4, 42:

    disciplina astricta legibus,

    id. Brut. 10, 40; id. ad Q. Fr. 1, 1, 3:

    lege et quaestione,

    id. Clu. 155:

    suis condicionibus,

    id. Quinct. 5:

    auditor nullā ejus modi adstrictus necessitate,

    id. N. D. 1, 7, 17:

    orationem numeris astringere,

    id. de Or. 3, 44, 173 et saep.:

    adstringi sacris,

    to be bound to maintain, id. Leg. 2, 19:

    inops regio, quae parsimoniā astringeret milites,

    Liv. 39, 1:

    ad temperantiam,

    Plin. Ep. 7, 1:

    ad servitutem juris,

    Quint. 2, 16, 9:

    illa servitus ad certa se verba adstringendi,

    id. 7, 3, 16:

    milites ad certam stipendiorum formulam,

    Suet. Aug. 49; id. Tib. 18:

    me astringam verbis in sacra jura tuis,

    Ov. H. 16, 320; 20, 28:

    magno scelere se astringeret,

    Cic. Phil. 4, 4, 9; id. Sest. 50 fin.; so id. Sull. 29, 82; perh. also id. Pis. 39 fin.; instead of this abl. of class. Latin, we sometimes find in comedy apparently the gen.:

    et ipsum sese et illum furti adstringeret,

    made guilty of, charged himself with, Plaut. Rud. 4, 7, 34:

    Homo furti sese adstringet,

    id. Poen. 3, 4, 27 (cf.:

    Audin tu? hic furti se adligat,

    Ter. Eun. 4, 7, 39; Draeger, Hist. Synt. I. § 209, regards this as a vulgar extension of the use of the gen. with verbs of accusing, convicting, etc., but Klotz, s. v. astringo, regards it as really an old dative, furtoi furti; cf. quoi cui).—Of reasoning or discourse, to compress, abridge, bring into short compass:

    Stoici breviter adstringere solent argumenta,

    Cic. Tusc. 3, 6, 13 (cf. id. ib. 3, 10, 22: Haec sic dicuntur a Stoicis, concludunturque contortius); id. Fat. 14, 32:

    premere tumentia, luxuriantia adstringere,

    Quint. 10, 4, 1 Frotsch., Halm.—Hence, astrictus ( ads-), a, um, P. a., drawn together, tight, narrow, close.
    A.
    Lit.:

    limen astrictum,

    shut, Ov. Am. 3, 1, 50:

    alvus fusior aut astrictior,

    Cels. 1, 3:

    corpus astrictum, i. e. alvus dura,

    id. 3, 6:

    genus morbi astrictum,

    costiveness, id. 1 praef.:

    gustu adstricto,

    of a harsh, astringent taste, Plin. 27, 12, 96, § 121.—
    B.
    Trop.
    1.
    Sparing, parsimonious, covetous (not before the Aug. per.):

    astrictus pater,

    Prop. 3, 17, 18:

    adstricti moris auctor,

    Tac. A. 3, 55:

    parsimonia,

    Just. 44, 2.—
    2.
    Of discourse, compact, brief, concise, short (opp. remissus):

    dialectica quasi contracta et astricta eloquentia putanda est,

    Cic. Brut. 90, 309:

    verborum astricta comprehensio,

    id. ib. 95, 327:

    est enim finitimus oratori poëta, numeris astrictior paulo,

    id. de Or. 1, 16, 70; 1, 16, 60.— Sup. not used.— Adv.: astrictē ( ads-), concisely, briefly (only of discourse):

    astricte numerosa oratio,

    Cic. de Or. 3, 48, 184.— Comp.:

    astrictius dicere,

    Sen. Ep. 8 fin., and Plin. Ep. 1, 20, 20:

    scribere,

    id. ib. 3, 18, 10:

    ille concludit adstrictius, hic latius,

    Quint. 10, 1, 106.— Sup. not used.

    Lewis & Short latin dictionary > adstringo

  • 25 astringo

    a-stringo ( ads-, Ritschl, Baiter, Halm, Jahn, Keil; as-, Fleck., Merk., Kayser), inxi, ictum, 3, v. a., to draw close, to draw, bind, or tie together, to bind, to tighten, contract (syn.: constringo, stringo, alligo, obligo, vincio).
    I.
    Lit.:

    (hunc) adstringite ad columnam fortiter,

    Plaut. Bacch. 4, 7, 25:

    ad statuam astrictus est,

    Cic. Verr. 2, 4, 42:

    manus,

    Plaut. Capt. 3, 5, 9:

    vinculorum, id est aptissimum... quod ex se atque de iis, quae adstringit quam maxume, unum efficit,

    Cic. Tim. 4 fin.:

    astringit vincula motu,

    Ov. M. 11, 75:

    laqueos,

    Sen. Ira, 3, 16:

    artius atque hederā procera adstringitur ilex,

    is twined around with ivy, Hor. Epod. 15, 5:

    adstringi funibus,

    Vulg. Ezech. 27, 24:

    aliquem adstringere loris,

    ib. Act. 22, 25:

    pavidum in jus Cervice adstrictā dominum trahat,

    with a halter round his neck, Juv. 10, 88 (Jahn, obstrictā): aspice... Quam non adstricto percurrat pulpita socco, not drawn close, loose; poet. for a negligent style of writing, Hor. Ep. 2, 1, 174:

    Ipse rotam adstringit multo sufflamine consul,

    checks, Juv. 8, 148:

    balteus haud fluxos gemmis adstrinxit amictus,

    Luc. 2, 362:

    frontem,

    to contract, knit, Mart. 11, 40; Sen. Ep. 106:

    labra porriguntur et scinduntur et adstringuntur,

    Quint. 11, 3, 81:

    frondem ferro,

    to cut off, clip, Col. 5, 6, 17 al.; so, alvum, to make costive (opp. solvere, q. v.), Cels. 1, 3; 2, 30.—Of the contraction produced by cold:

    nivibus quoque molle rotatis astringi corpus,

    Ov. M. 9, 222; so id. Tr. 3, 4, 48; id. P. 3, 3, 26:

    ventis glacies astricta pependit,

    id. M. 1, 120:

    Sic stat iners Scythicas adstringens Bosporus undas,

    Luc. 5, 436:

    vis frigoris (corpora) ita adstringebat,

    Curt. 7, 3, 13; 8, 4, 6.—Hence, also, to make colder, to cool, refresh:

    ex quo (puteo) possis rursus adstringere,

    Plin. Ep. 5, 6, 25: corpus astringes brevi Salone, Mart. 1, 49, 11 (acc. to Varr. in a pass. sense in the perf., adstrinxi for adstrictus sum, Varr. L. L. Fragm. ap. Gell. 2, 25, 7).—Of colors, to deaden:

    ita permixtis viribus alterum altero excitatur aut adstringitur,

    Plin. 9, 38, 62, § 134 (diff. from alligare, which precedes;

    v. alligo, I. B.).—Also of an astringent, harsh taste: radix gustu adstringit,

    Plin. 27, 10, 60, § 85.—
    II.
    Trop., to draw together, draw closer, circumscribe; to bind, put under obligation, oblige, necessitate:

    ubi adfinitatem inter nos nostram adstrinxeris,

    Plaut. Trin. 3, 2, 73: vellem, suscepisses juvenem regendum;

    pater enim nimis indulgens, quicquid ego adstrinxi, relaxat,

    Cic. Att. 10, 6; so,

    mores disciplinae severitate,

    Quint. 2, 2, 4 Spald.:

    ad adstringendam fidem,

    Cic. Off. 3, 31, 111:

    hac lege tibi meam astringo fidem,

    Ter. Eun. 1, 2, 22:

    quo (jure jurando) se cuncti astrinxerant,

    Suet. Caes. 84:

    hujus tanti officii servitutem astringebam testimonio sempiterno,

    to confirm, secure, Cic. Planc. 30 fin. Wund.:

    religione devinctum astrictumque,

    id. Verr. 2, 4, 42:

    disciplina astricta legibus,

    id. Brut. 10, 40; id. ad Q. Fr. 1, 1, 3:

    lege et quaestione,

    id. Clu. 155:

    suis condicionibus,

    id. Quinct. 5:

    auditor nullā ejus modi adstrictus necessitate,

    id. N. D. 1, 7, 17:

    orationem numeris astringere,

    id. de Or. 3, 44, 173 et saep.:

    adstringi sacris,

    to be bound to maintain, id. Leg. 2, 19:

    inops regio, quae parsimoniā astringeret milites,

    Liv. 39, 1:

    ad temperantiam,

    Plin. Ep. 7, 1:

    ad servitutem juris,

    Quint. 2, 16, 9:

    illa servitus ad certa se verba adstringendi,

    id. 7, 3, 16:

    milites ad certam stipendiorum formulam,

    Suet. Aug. 49; id. Tib. 18:

    me astringam verbis in sacra jura tuis,

    Ov. H. 16, 320; 20, 28:

    magno scelere se astringeret,

    Cic. Phil. 4, 4, 9; id. Sest. 50 fin.; so id. Sull. 29, 82; perh. also id. Pis. 39 fin.; instead of this abl. of class. Latin, we sometimes find in comedy apparently the gen.:

    et ipsum sese et illum furti adstringeret,

    made guilty of, charged himself with, Plaut. Rud. 4, 7, 34:

    Homo furti sese adstringet,

    id. Poen. 3, 4, 27 (cf.:

    Audin tu? hic furti se adligat,

    Ter. Eun. 4, 7, 39; Draeger, Hist. Synt. I. § 209, regards this as a vulgar extension of the use of the gen. with verbs of accusing, convicting, etc., but Klotz, s. v. astringo, regards it as really an old dative, furtoi furti; cf. quoi cui).—Of reasoning or discourse, to compress, abridge, bring into short compass:

    Stoici breviter adstringere solent argumenta,

    Cic. Tusc. 3, 6, 13 (cf. id. ib. 3, 10, 22: Haec sic dicuntur a Stoicis, concludunturque contortius); id. Fat. 14, 32:

    premere tumentia, luxuriantia adstringere,

    Quint. 10, 4, 1 Frotsch., Halm.—Hence, astrictus ( ads-), a, um, P. a., drawn together, tight, narrow, close.
    A.
    Lit.:

    limen astrictum,

    shut, Ov. Am. 3, 1, 50:

    alvus fusior aut astrictior,

    Cels. 1, 3:

    corpus astrictum, i. e. alvus dura,

    id. 3, 6:

    genus morbi astrictum,

    costiveness, id. 1 praef.:

    gustu adstricto,

    of a harsh, astringent taste, Plin. 27, 12, 96, § 121.—
    B.
    Trop.
    1.
    Sparing, parsimonious, covetous (not before the Aug. per.):

    astrictus pater,

    Prop. 3, 17, 18:

    adstricti moris auctor,

    Tac. A. 3, 55:

    parsimonia,

    Just. 44, 2.—
    2.
    Of discourse, compact, brief, concise, short (opp. remissus):

    dialectica quasi contracta et astricta eloquentia putanda est,

    Cic. Brut. 90, 309:

    verborum astricta comprehensio,

    id. ib. 95, 327:

    est enim finitimus oratori poëta, numeris astrictior paulo,

    id. de Or. 1, 16, 70; 1, 16, 60.— Sup. not used.— Adv.: astrictē ( ads-), concisely, briefly (only of discourse):

    astricte numerosa oratio,

    Cic. de Or. 3, 48, 184.— Comp.:

    astrictius dicere,

    Sen. Ep. 8 fin., and Plin. Ep. 1, 20, 20:

    scribere,

    id. ib. 3, 18, 10:

    ille concludit adstrictius, hic latius,

    Quint. 10, 1, 106.— Sup. not used.

    Lewis & Short latin dictionary > astringo

  • 26 deligo

    1.
    dē-lĭgo, lēgi, lectum, 3, v. a. [1. lego], to choose out, to select (for syn. cf.: lego, coopto, designo, eligo, seligo).
    I.
    In gen. (freq. and class.):

    continuo Amphitruo delegit viros primores principes,

    Plaut. Am. 1, 1, 49:

    ad eas res conficiendas Orgetorix deligitur,

    Caes. B. G. 1, 3, 3: quodsi liber populus deliget, quibus se committat;

    deligetque optimum quemque,

    Cic. Rep. 1, 34:

    qui ex senatu in hoc consilium delecti estis,

    id. Rosc. Am. 3 fin.; so with ex, id. Agr. 2, 9, 23; id. Mil. 8, 21; id. Rep. 1, 44; Caes. B. G. 3, 18; 5, 11; Sall. J. 23, 2; Liv. 8, 33 et saep.; poet. with ab:

    delectos ordine ab omni centum oratores,

    Verg. A. 7, 152:

    Otho (Celsum) bello inter duces delegit,

    Tac. H. 1, 71:

    locum castris,

    Caes. B. G. 1, 49; 2, 17:

    hunc sibi locum domicilio,

    id. ib. 2, 29 fin. et saep.:

    re frumentaria comparata equitibusque delectis,

    id. ib. 4, 7;

    and so of soldiers,

    id. ib. 1, 48; Sall. J. 46, 7; 49, 1 al.:

    delecti Latio et Laurentibus agris,

    Verg. A. 11, 431:

    melimela ad lunam delecta,

    Hor. S. 2, 8, 32.— Poet.:

    altaque mortali deligere astra manu,

    Prop. 2, 32, 50 (3, 30, 50 M. dub.; al. deripere).—
    II.
    In partic.
    A.
    Of fruits, to gather, pick off:

    oleam,

    Cato R. R. 144, 1:

    uvam,

    ib. 112, 2:

    fructum,

    Col. 5, 10, 10.—
    B.
    With the accessory idea of removal to a distance, to choose out and send or take away (rare):

    amentem ex aedibus,

    Plaut. Asin. 3, 3, 42:

    senes ac fessas aequore matres,

    Verg. A. 5, 717.
    2.
    dē-lĭgo, āvi, ātum, 1, v. a. (de in the sense of reduction in breadth; cf. devincire), to bind or tie together; to bind up, to bind fast (good prose):

    homini rostrum deliges,

    Plaut. Men. 1, 1, 13:

    brachium superimposito penicillo,

    Cels. 2, 10 fin.:

    vulnus,

    Quint. 2, 17, 9; 2, 21, 17; cf.:

    deligatus et plurimis medicamentis delibutus,

    id. 11, 3, 129:

    veretra,

    Suet. Tib. 62 et saep.:

    hominem proripi atque in foro medio nudari ac deligari et virgas expediri jubet,

    Cic. Verr. 2, 5, 62; cf. id. ib. 2, 4, 40:

    sarmentis circum cornua boum deligatis,

    Quint. 2, 17, 19:

    naviculam ad ripam,

    Caes. B. G. 1, 53, 3; so,

    naves ad ancoras,

    id. ib. 4, 29;

    and, naves ad terram,

    id. B. C. 3, 39:

    epistolam ad amentum,

    id. B. G. 5, 48, 5: ad patibulos deligantur, cruci defiguntur, Licinius ap. Non. 221, 11; cf.:

    aliquem ad palum,

    Liv. 2, 5; 8, 7:

    viros ac feminas ad stipitem,

    Suet. Ner. 29 al.:

    alterius collo ascopera deligata,

    id. ib. 45.

    Lewis & Short latin dictionary > deligo

  • 27 evincio

    ē-vincĭo, nxi, nctum, 4, v. a., to bind up, to bind or wind round with something (not ante-Aug., and mostly poet.):

    simul diademate caput Tiridatis evinxit,

    Tac. A. 15, 2; cf. id. ib. 6, 43.—More freq. in the part. perf.:

    viridi Mnestheus evinctus oliva,

    Verg. A. 5, 494; cf.

    palmae,

    i. e. wound round with the cestus, id. ib. 5, 364:

    comae (sc. vittā),

    Ov. Am. 3, 6, 56:

    evincta pudicā Fronde manus,

    crowned with laurel, Stat. Th. 1, 554.—With acc. respectiv.:

    puniceo stabis suras evincta cothurno,

    Verg. E. 7, 32; id. A. 5, 269; 774; 8, 286; Ov. M. 15, 676.—
    II.
    To bind:

    evincta lacerandum traditi dextra,

    Sil. 2, 48 (dub.; al. victa).

    Lewis & Short latin dictionary > evincio

  • 28 illigo

    illĭgo ( inl-), āvi, ātum, 1 (in tmesi:

    inque ligatus,

    Verg. A. 10, 794), v. a. [in-ligo], to bind on, tie on, to fasten, attach (class.).
    I.
    Lit.
    A.
    In gen.:

    emblemata ita scite in aureis poculis illigabat, ut, etc.,

    Cic. Verr. 2, 4, 24, § 54:

    litterae in jaculo illigatae,

    Caes. B. G. 5, 45, 4:

    in eo (corpore) influente atque effluente animi divini ambitus illigabant,

    Cic. Univ. 13: cum Archimedes lunae, solis, quinque errantium motus in sphaeram illigavit, attached or added to the celestial globe, id. Tusc. 1, 25, 63:

    in currus distentum illigat Metium,

    Liv. 1, 28, 10:

    juvencis illigata aratra,

    Hor. Epod. 1, 25:

    tauris juga,

    id. ib. 3, 11:

    dolia aedibus,

    Dig. 33, 7, 27:

    illigata tigna tenere,

    Caes. B. G. 4, 17, 7:

    manibus post tergum illigatis,

    Liv. 5, 27, 9:

    faciem laxis vesicis illigant,

    Plin. 33, 7, 40, § 122:

    fel cum elaterio umbilico,

    id. 28, 14, 58, § 203.—
    B.
    In partic., with the idea of hinderance to free motion predominating, to fetter, encumber, entangle, impede ( poet. and in post-Aug. prose; syn.: illaqueo, irretio, implico;

    impedio): inutilis inque ligatus Cedebat clipeoque inimicum hastile trahebat,

    Verg. A. 10 794:

    se impeditis locis,

    Tac. A. 13, 40:

    volucres viscatis illigatae viminibus,

    Petr. 109:

    illigatus praedā,

    Tac. A. 3, 21:

    aliquem veneno,

    id. ib. 6, 32.—
    II.
    Trop.
    A.
    In gen., to attach, connect, bind:

    (paeon) quam commodissime putatur in solutam orationem illigari,

    Cic. Or. 64, 215: orationis genus, in quo [p. 886] omnes verborum illigantur lepores, id. ib. 27, 76:

    sententiam verbis,

    id. de Or. 3, 44, 175:

    sermonibus ejusmodi personas tam graves illigare,

    id. Ac. 2, 2, 6:

    non iis condicionibus illigabitur pax, ut movere bellum possit,

    Liv. 33, 12, 13; 36, 11, 2.—
    B.
    In partic. (acc. to I. B.), to bind, in a good or bad sense; to oblige, to hold bound; to fetter, encumber, entangle, impede:

    magnis et multis pignoribus M. Lepidum res publica illigatum tenet,

    Cic. Phil. 13, 4, 8:

    familiari amicitia illigati Philippo erant,

    Liv. 32, 22, 11:

    nos praeceptis illigaverunt,

    Quint. 5, 13, 60:

    ut sociali foedere se cum Romanis non illigarent,

    Liv. 45, 25, 9; 41, 24, 15:

    illigari bello,

    id. 32, 21, 11:

    angustis et concisis disputationibus illigati,

    Cic. de Or. 2, 14, 61:

    aliquem conscientiā,

    Tac. A. 15, 51:

    vix illigatum te triformi Pegasus expediet Chimaera,

    Hor. C. 1, 27, 23.

    Lewis & Short latin dictionary > illigo

  • 29 inligo

    illĭgo ( inl-), āvi, ātum, 1 (in tmesi:

    inque ligatus,

    Verg. A. 10, 794), v. a. [in-ligo], to bind on, tie on, to fasten, attach (class.).
    I.
    Lit.
    A.
    In gen.:

    emblemata ita scite in aureis poculis illigabat, ut, etc.,

    Cic. Verr. 2, 4, 24, § 54:

    litterae in jaculo illigatae,

    Caes. B. G. 5, 45, 4:

    in eo (corpore) influente atque effluente animi divini ambitus illigabant,

    Cic. Univ. 13: cum Archimedes lunae, solis, quinque errantium motus in sphaeram illigavit, attached or added to the celestial globe, id. Tusc. 1, 25, 63:

    in currus distentum illigat Metium,

    Liv. 1, 28, 10:

    juvencis illigata aratra,

    Hor. Epod. 1, 25:

    tauris juga,

    id. ib. 3, 11:

    dolia aedibus,

    Dig. 33, 7, 27:

    illigata tigna tenere,

    Caes. B. G. 4, 17, 7:

    manibus post tergum illigatis,

    Liv. 5, 27, 9:

    faciem laxis vesicis illigant,

    Plin. 33, 7, 40, § 122:

    fel cum elaterio umbilico,

    id. 28, 14, 58, § 203.—
    B.
    In partic., with the idea of hinderance to free motion predominating, to fetter, encumber, entangle, impede ( poet. and in post-Aug. prose; syn.: illaqueo, irretio, implico;

    impedio): inutilis inque ligatus Cedebat clipeoque inimicum hastile trahebat,

    Verg. A. 10 794:

    se impeditis locis,

    Tac. A. 13, 40:

    volucres viscatis illigatae viminibus,

    Petr. 109:

    illigatus praedā,

    Tac. A. 3, 21:

    aliquem veneno,

    id. ib. 6, 32.—
    II.
    Trop.
    A.
    In gen., to attach, connect, bind:

    (paeon) quam commodissime putatur in solutam orationem illigari,

    Cic. Or. 64, 215: orationis genus, in quo [p. 886] omnes verborum illigantur lepores, id. ib. 27, 76:

    sententiam verbis,

    id. de Or. 3, 44, 175:

    sermonibus ejusmodi personas tam graves illigare,

    id. Ac. 2, 2, 6:

    non iis condicionibus illigabitur pax, ut movere bellum possit,

    Liv. 33, 12, 13; 36, 11, 2.—
    B.
    In partic. (acc. to I. B.), to bind, in a good or bad sense; to oblige, to hold bound; to fetter, encumber, entangle, impede:

    magnis et multis pignoribus M. Lepidum res publica illigatum tenet,

    Cic. Phil. 13, 4, 8:

    familiari amicitia illigati Philippo erant,

    Liv. 32, 22, 11:

    nos praeceptis illigaverunt,

    Quint. 5, 13, 60:

    ut sociali foedere se cum Romanis non illigarent,

    Liv. 45, 25, 9; 41, 24, 15:

    illigari bello,

    id. 32, 21, 11:

    angustis et concisis disputationibus illigati,

    Cic. de Or. 2, 14, 61:

    aliquem conscientiā,

    Tac. A. 15, 51:

    vix illigatum te triformi Pegasus expediet Chimaera,

    Hor. C. 1, 27, 23.

    Lewis & Short latin dictionary > inligo

  • 30 internecto

    inter-necto, ĕre, v. a., to bind together, bind up ( poet.):

    ut fibula crinem Auro internectat,

    Verg. A. 7, 816:

    plagas,

    to bind up, Stat. Th. 8, 168.

    Lewis & Short latin dictionary > internecto

  • 31 praestringo

    prae-stringo, inxi, ictum, 3, v. a., to bind fast or hard, to bind or tie up; to squeeze tight, compress, etc.
    I.
    Lit. ( poet. and in post-Aug. prose):

    praestrictā fauce,

    Ov. Ib. 551:

    praestricta manus,

    Sen. Troad. 560:

    pollices vincire, nodoque praestringere,

    Tac. A. 12, 47:

    dracones circumplexu facili (elephantos) ambiunt, nexuque nodi praestringunt,

    Plin. 8, 11, 11, § 32:

    praestringere et strangulare,

    id. 17, 24, 37, § 234:

    vehementer praestringere aliquid,

    id. 10, 72, 92, § 192:

    umor praestrictus gelu,

    id. 17, 24, 37, § 217:

    ventus praestringit atque percellit radices arborum, i. e. comprimit,

    id. 18, 34, 77, § 334:

    panis datur ex vino ad discutienda, quae praestringi opus est, i. e. coërceri, sisti,

    id. 22, 25, 68, § 138.—
    II.
    Transf.
    A.
    To bind or wind about ( poet.):

    alicujus tempora sertis,

    Stat. S. 5, 1, 112.—
    B.
    To graze, touch:

    portam vomere,

    Cic. Phil. 2, 40, 102 (al. perstringere):

    Taifalorum terras praestringens,

    Amm. 31, 3, 7:

    praestrictis palatii januis,

    i. e. passed without entering, id. 14, 7, 10.—
    2.
    Trop. (post-class.):

    rerum novarum lugubri visu praestrictus,

    touched, struck, Amm. 29, 6, 9; cf. id. 16, 10, 13.—Hence, esp., to touch in speaking, to mention:

    nomen,

    Amm. 26, 1, 4; cf. id. 22, 15, 3.—With acc. and inf., Amm. 21, 7, 2.—
    C.
    To weaken, blunt, make dull.
    1.
    In gen.:

    illi quorum lingua gladiorum aciem praestringit domi, i. e. by boasting,

    Plaut. Truc. 2, 6, 11:

    acies ferri praestringitur,

    Plin. 7, 15, 13, § 64:

    nitorem eboris,

    to dim, id. ib.: vites, to deprive them of their eyes or buds, id. 17, 24, 37, § 227.—
    2.
    Esp.: praestringere aciem oculorum or oculos, to blind (class.):

    aciem oculorum,

    Plaut. Mil. 1, 1, 4; Lucil. ap. Non. 34, 32; Liv. 40, 58, 4; cf. oculos, Varr. ap. Non. 35, 5; Cic. Vatin. 10, 24; Sen. Ep. 110, 17:

    obtutum oculorum,

    Amm. 17, 7, 2.— Trop.:

    vos aciem animorum nostrorum virtutis splendore praestringitis,

    Cic. Fin. 4, 14, 37; so,

    aciem animi,

    id. Phil. 12, 2, 3; Vell. 2, 118, 4:

    aciem mentis,

    Cic. Div. 1, 29, 61; cf.:

    oculos mentis,

    id. Sen. 12, 42:

    aciem ingenii,

    id. Div. in Caecil. 14, 46:

    mentes,

    Amm. 30, 1, 15: praestigias, Caecil. ap. Cic. N. D. 3, 29, 73 (Com. Rel. p. 59 Rib.).

    Lewis & Short latin dictionary > praestringo

  • 32 substringo

    sub-stringo, nxi, ctum, 3, v. a., to bind beneath; to bind, tie, or draw up ( poet. and in post-Aug. prose; syn. subligo).
    I.
    Lit.:

    crinem nodo,

    Tac. G. 38:

    ligatas auro comas,

    Luc. 3, 281:

    sinus,

    Sen. Troad. 88:

    lintea malo,

    Sil. 1, 689:

    caput equi loro,

    Nep. Eum. 5, 5:

    carnem fasciā,

    Suet. Galb. 21.—
    II.
    Transf., to bind or draw together; to draw up, contract, check: aurem, i. e. to point or prick the ear, Hor. S. 2, 5, 95:

    lacrimas,

    Marc. Emp. 8:

    bilem,

    Juv. 6, 433. —
    B.
    Trop., to check, restrain, etc.:

    effusa,

    Quint. 10, 5, 4.—Hence, substrictus, a, um, P. a. (acc. to II.), drawn together, contracted; hence, small, narrow, tight, close:

    ilia,

    Ov. M. 3, 216:

    crura,

    id. ib. 11, 752:

    testes castorum,

    Plin. 32, 3, 13, § 26:

    tunica,

    Gell. 7, 12, 3.— Comp.:

    venter substrictior,

    Col. 6, 20.

    Lewis & Short latin dictionary > substringo

  • 33 vincio

    vincĭo, vinxi, vinctum ( part. vinciturus, Petr. 45, 10), 4, v. a., to bind, to bind or wind about; to fetter, tie, fasten; to surround, encircle, etc. (class., esp. in the trop. sense; syn.: ligo, necto, constringo).
    I.
    Lit.:

    illum aput te vinctum adservato domi,

    Plaut. Bacch. 4, 4, 95; 4, 4, 98; Ter. And. 5, 2, 24:

    hunc abduce, vinci, quaere rem,

    id. Ad. 3, 4, 36:

    fratres meos in vincula conjecit. Cum igitur eos vinxerit, etc.,

    Cic. Dejot. 7, 22:

    facinus est vincire civem Romanum,

    id. Verr. 2, 5, 66, § 170:

    equites Romani vincti Apronio traditi sunt,

    id. ib. 2, 3, 14, §

    37: trinis catenis vinctus,

    Caes. B. G. 1, 53:

    post terga manus,

    Verg. A. 11, 81:

    rotas ferro,

    Quint. 1, 5, 8:

    ulmum appositis vitibus,

    Ov. H. 5, 47:

    alte suras purpureo cothurno,

    Verg. A. 1, 337:

    tempora novis floribus,

    Hor. C. 4, 1, 32.—In a Greek construction:

    boves vincti cornua vittis,

    Ov. M. 7, 429:

    anule, formosae digitum vincture puellae,

    about to encircle, id. Am. 2, 15, 1.—
    B.
    In partic.
    1.
    To compress, lace:

    demissis umeris esse, vincto pectore, ut, gracilae sient,

    i. e. tightly laced, Ter. Eun. 2, 3, 23.—
    2.
    To compass, surround, guard, mid.:

    Caesarem quidem aiunt acerrime dilectum habere, loca occupare, vinciri praesidiis,

    Cic. Att. 7, 18, 2 B. and K. (al. vincire, i. e. loca).—
    3.
    To make firm, harden, fix, fasten:

    humus vincta pruinā,

    Petr. 123 (but the true reading, Ov. P. 2, 2, 96, is juncta; so Sall. C. 55, 4).—
    II.
    Trop., to bind, fetter, confine, restrain, attach:

    vi Veneris vinctus,

    Plaut. Trin. 3, 2, 32:

    religione vinctus astrictusque,

    Cic. Verr. 2, 4, 42, § 90; cf.:

    si turpissime se illa pars animi geret... si vinciatur et constringatur amicorum propinquorumque custodiis,

    id. Tusc. 2, 21, 48.—Of sleep, etc.:

    nisi vinctos somno velut pecudes trucidandos tradidero,

    Liv. 5, 44, 7:

    ut somno vincta jacebas,

    Ov. M. 11, 238:

    in plaustra somno vinctos coniciunt,

    Tac. A. 1, 65:

    mentem multo Lyaeo,

    Prop. 3, 5 (4, 4), 21:

    inimica ora (magicis artibus),

    Ov. F. 2, 581:

    lectum certo foedere,

    Prop. 3, 20, 21 (4, 19, 11):

    spadonis animum stupro,

    Tac. A. 4, 10:

    esse tuam vinctam numine teste fidem,

    Ov. H. 20, 212:

    aliquem pacto matrimonio,

    Tac. A. 6, 45.—Of speech:

    membra (orationis) sunt numeris vincienda,

    i. e. arranged rhythmically, Cic. de Or. 3, 49, 190:

    verba vincta, oratio vincta (opp. soluta),

    Quint. 11, 2, 47; 9, 4, 19.

    Lewis & Short latin dictionary > vincio

  • 34 adigō

        adigō ēgī, āctus, ere    [ad + ago], to drive, urge, bring by force, take (to a place): pecore ex longinquioribus vicis adacto, Cs.—Of persons: te adiget horsum insomnia, T.: aliquem fulmine ad umbras, V.: Italiam vos? V.: arbitrum illum adegit, compelled to come before an arbiter.—Of things: tigna fistucis, to ram in, Cs.—Esp. of weapons, to drive home, plunge, thrust: ut telum adigi non posset, reach its mark, Cs.: viribus ensis adactus, V.— Poet.: alte volnus adactum, inflicted, V.—Fig., to drive, urge, force, compel, bring (to a condition or act): me ad insaniam, T.: vertere morsūs Exiguam in Cererem penuria adegit edendi, V.: adactis per vim gubernatoribus, pressed, Ta.—Poet.: In faciem prorae pinus adacta novae, brought into the form of a ship, Pr.—Adigere aliquem ius iurandum, or ad ius iurandum, or iure iurando, or sacramento (abl.), to put on oath, bind by oath, cause to take an oath, swear: omnibus ius iurandum adactis, Cs.: ad ius iurandum populares, S.: provinciam in sua verba ius iurandum, Cs.: populum iure iurando, L.: adiurat in quae adactus est verba, i. e. takes the oath under compulsion, L.
    * * *
    adigere, adegi, adactus V TRANS
    drive in/to (cattle), force, impel; cast, hurl; consign (curse); bind (oath)

    Latin-English dictionary > adigō

  • 35 circum-ligō

        circum-ligō āvī, ātus, āre,    to bind to, fasten around: natam hastae, V. — To bind, encompass, surround: ferrum stuppā, L.: circumligatus angui.

    Latin-English dictionary > circum-ligō

  • 36 com-prehendō (conp-)

        com-prehendō (conp-) or comprēndō, dī, sus, ere,    to bind together, unite: eas navīs funibus, L.—To take hold of, seize, catch, grasp, apprehend: quid (opus est) manibus, si nihil comprehendendum est?: comprehendunt utrumque et orant, Cs.: comprensa manūs effugit imago, V.: forcipe linguam, O.—To include: circuitus rupis XXXII. stadia comprehendit, Cu.—To attack, seize, lay hold of, arrest, catch, apprehend, capture: hunc pro moecho, T.: hostem: fures, Ct.: lictores, L.: alqm in furto: alqm in fugā, Cs.—To detect, discover: adulterium: res indicio. — Of places, to occupy, seize upon: aliis comprehensis collibus munitiones perfecerunt, Cs. — Of fire: ignem, to catch, Cs.: flammā comprehensā naves sunt combustae, Cs.: ignis robora comprendit, V.: avidis comprenditur ignibus agger, O.: comprehensa aedificia, L. — Fig., to take in, grasp, perceive, comprehend: opinionem mentibus: omnia animis: sensu: alqd memoriā, hold.—To comprise, express, describe, recount, narrate: breviter comprehensa sententia: alqd brevi: aliquid dictis, O.: (species) numero, to enumerate, V.: numerum, to reckon, O.—To include, bind, embrace: multos amicitiā: omnibus officiis, per patrem, totam praefecturam.

    Latin-English dictionary > com-prehendō (conp-)

  • 37 con-ligō (coll-)

        con-ligō (coll-) āvī, ātus, āre,    to bind together, tie, connect, bind, tie up: manūs, tie the prisoner's hands: eum miseris modis, T.: scutis ictu pilorum conligatis, Cs.—Fig., to unit, combine, connect: homines inter se sermonis vinclo: (res) inter se colligatae: annorum memoriam uno libro. —To restrain, check, stop, hinder: impetum furentis: Brutum in Graeciā.

    Latin-English dictionary > con-ligō (coll-)

  • 38 cōn-stringō

        cōn-stringō strinxī, strictus, ere,    to bind, fetter, shackle, chain: hunc pro moecho, T.: (alqm) quadrupedem, i. e. hands and feet, T.: trahere constrictos curru, H.: Tu non constringendus (as insane)?: corpora vinculis: illum laqueis: constrictus cammarus ovo, i. e. sauced, Iu.—Fig., to bind, fetter, restrain: beluam legum catenis: coniurationem horum conscientiā: fidem religione: orbem terrarum legibus.—Of discourse, to condense, compress: (sententia) aptis constricta verbis.

    Latin-English dictionary > cōn-stringō

  • 39 cōpulō

        cōpulō āvī, ātus, āre    [copula], to couple, bind, tie together, join, connect, unite: hominem cum beluā: altera ratis huic copulata est, L.: copulati in ius pervenimus, face to face. — Fig., to join, connect, unite: verba: voluntates nostras, to unite: concordiam, L.: futura cum praesentibus: se cum inimico: naturae copulatum somnium.
    * * *
    copulare, copulavi, copulatus V TRANS
    connect, join physically, couple; bind/tie together, associate, unite, ally

    Latin-English dictionary > cōpulō

  • 40 dē-ligō

        dē-ligō āvī, ātus, āre,    to bind together, tie up, bind fast, fetter, make fast: hominem deligari iubet: naviculam ad ripam, Cs.: epistulam ad amentum, Cs.: deligati ad palum iuvenes, L.

    Latin-English dictionary > dē-ligō

См. также в других словарях:

  • Bind — (Berkeley Internet Name Domain) Entwickler: ISC Aktuelle Version: 9.6.0 (7. Januar 2009) Betriebssystem: z. B. UNIX, NetBSD, FreeBSD, OpenBSD …   Deutsch Wikipedia

  • BIND — Developer(s) Internet Systems Consortium Stable release 9.8.1 P1 / November 16, 2011; 4 days ago (2011 11 16) Preview release 10 devel 20111014 / October 14, 2011; 37 days ago …   Wikipedia

  • BIND — Entwickler Internet Systems Consortium Aktuelle Version 9.8.1 (31. August 2011) Betriebssystem Unixartige, Windows NT, z/OS, OS/2 Kategorie …   Deutsch Wikipedia

  • BIND — Saltar a navegación, búsqueda BIND Desarrollador Internet Systems Consortium https://www.isc.org/software/bind Información general …   Wikipedia Español

  • Bind — Saltar a navegación, búsqueda BIND Desarrollador Internet Systems Consortium www.isc.org/sw/bind/ Información general …   Wikipedia Español

  • Bind — Bind, v. t. [imp. {Bound}; p. p. {Bound}, formerly {Bounden}; p. pr. & vb. n. {Binding}.] [AS. bindan, perfect tense band, bundon, p. p. bunden; akin to D. & G. binden, Dan. binde, Sw. & Icel. binda, Goth. bindan, Skr. bandh (for bhandh) to bind …   The Collaborative International Dictionary of English

  • BIND — Développeur Internet Systems Consortium Dernière version …   Wikipédia en Français

  • bind — / bīnd/ vt bound / bau̇nd/, bind·ing 1 a: to make responsible for an obligation (as under a contract) agents have the power to bind the insurer R. I. Mehr b: to burden with an obligation prevented married women from bind ing …   Law dictionary

  • bind — [baɪnd] verb bound PTandPP [baʊnd] binding PRESPART [transitive] LAW if a legal agreement binds someone, it makes them promise to do something: • If a person signs a documen …   Financial and business terms

  • Bind — Bind: BIND  наиболее распространённый DNS сервер. bind (Unix)  команда bash для назначения макроса комбинации клавиш. bind (системная функция)  имя библиотечной функции API сетевого интерфейса sockets …   Википедия

  • bind — [bīnd] vt. bound, binding [ME binden < OE bindan < IE base * bhendh > BAND1, BEND1, Sans badhnāti, (he) binds, Goth bindan] 1. to tie together; make fast or tight, as with a rope or band 2. to hold or restrain as if tied or tied …   English World dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
… Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»