-
1 florentes
flōrĕo, ŭi, 2, v. n. [flos], to bloom, blossom, flower (class.; esp. freq. in the trop. sense; cf.: floresco, vigeo).I.Lit.:B.per terras frondent atque omnia florent,
Lucr. 5, 214: florere omnia, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 28, 69:haec arbor una (lentiscus) ter floret,
Cic. Div. 1, 9, 16:possetne uno tempore florere, deinde vicissim horrere terra?
id. N. D. 2, 7, 19:imputata floret usque vinea,
Hor. Epod. 16, 44:vinea, segetes,
Ov. F. 5, 263 sq.:narcisso floreat alnus,
Verg. E. 8, 52:florentes ferulae,
id. ib. 10, 25.— Poet.:si bene floreat annus,
Ov. F. 5, 327.—Transf.1.(Acc. to flos, I. B.) Of wine, to froth:2.si vinum florere incipiet,
Col. 12, 30, 1:vina quoque in magnis operose condita cellis Florent,
Ov. F. 5, 270.—To get the first downy beard:3.libat florentes haec tibi prima (dies) genas,
Mart. 3, 6, 4.—To be filled with, to abound with any thing (ante-class. and poet.): mare velis florere videres, Cato ap. Charis. p. 185; cf.:4.mare velivolis florebat puppibus,
Lucr. 5, 1442; cf.:hinc laetas urbes pueris florere videmus,
id. 1, 255 Lachm.:Hybla multis thymis,
Ov. P. 2, 7, 26:jam pridem regio... undat equis floretque viris,
Val. Fl. 1, 547.—To bloom, i. e. to be bright with varied colors:5.pampineo gravidus autumno Floret ager, of the ripening fruits,
Verg. G. 2, 6;of an army on the march: variis floret via discolor armis,
Val. Fl. 5, 565; cf.:floret cristatus exercitus undique turmis,
Claud. III. Cons. Hon. 133.—To be bright (cf. P. a. infra):II.lumina floruisse,
Tert. Apol. 11:caelum luminibus floruisset,
id. adv. Marc. 4, 42.—Trop., to be in a flourishing or prosperous condition, to flourish, be in good repute, to be eminent, distinguished, etc.; constr. with the abl. and absol.A.Of persons and animate things.(α).With abl.:(β).in sua patria multis virtutibus ac beneficiis floruit princeps,
Cic. Verr. 2, 5, 49, § 128:privatis officiis et ingenii laude floruit,
id. de Or. 3, 2, 7:omni genere virtutis,
id. Brut. 7, 28:cum acumine ingenii tum admirabili quodam lepore dicendi,
id. Ac. 2, 6, 16:honoribus et rerum gestarum gloriā,
id. de Or. 1, 1, 1:gratiā, auctoritate, gloriā,
id. Fam. 4, 13, 2:laudibus,
id. ib. 9, 14, 2:nobilitate discipulorum,
id. de Or. 3, 35, 141:omnibus copiis (Crotoniatae),
id. Inv. 2, 1, 1:tria genera dicendi, quibus quidam floruerunt,
id. Or. 5, 20.—With in and abl.:(γ).in re militari Epaminondas,
Nep. Epam. 5:ille vir, qui in Curia, in Rostris, in re publica floruisset, etc.,
Cic. Cael. 24, 59:in foro,
id. Ac. 2, 1, 1:in sententis senatoriis et in omni actione atque administratione rei publicae,
id. Fam. 1, 9, 2:in senectute,
id. Lael. 1, 4.—Absol.:B.ergo in Graecia musici floruerunt,
Cic. Tusc. 1, 2, 4; id. Ac. 2, 6, 16; cf.:floret Epicurus,
id. Off. 3, 33, 116:qui inter illos florebas,
id. Quint. 26, 80:cum multis simul floruit,
Quint. 3, 1, 9:floruit circa Philippum,
id. 12, 10. 6:circum tribus actis impiger annis Floret equus,
is in his bloom, prime, Lucr. 5, 884.—Of inanim. and abstr. things.(α).With abl.:(β).illa vetus (Graecia), quae quondam opibus, imperio, gloria floruit, hoc uno malo concidit,
Cic. Fl. 7, 16: familia, quae postea viris fortissimis floruit. id. Phil. 9, 2, 4:doctissimorum hominum familiaritates, quibus semper domus nostra floruit,
id. N. D. 1, 3, 6; id. Font. 14, 31:meus ad urbem accessus incredibili hominum multitudine et gratulatione florebat,
id. Sest. 63, 131:aliquid floret laudibus,
Lucr. 5, 1279.—Absol.:A.quae (magna Graecia) nunc quidem deleta est, tunc florebat,
Cic. Lael. 4, 13:quae familia admodum floruit,
Suet. Ner. 6:quorum auctoritas maxime florebat,
Cic. Rep. 2, 34:gloria generis floret,
id. Fl. 11, 25:verborum vetus interit aetas, Et juvenum ritu florent modo nata vigentque,
Hor. A. P. 62:aetherii dono cessere parentes Aeternum florere genas,
to shine in perpetual bloom, perpetual youth, Stat. Th. 1, 705.—Hence, flō-rens, entis, P. a.Lit., shining, glistening, glittering, bright ( poet. and in postclass. prose):2.Ennius et Lucretius florere dicunt omne quod nitidum est,
Serv. Verg. A. 7, 804:lucernarum florentia lumina flammis,
Lucr. 4, 450; so,smaragdi arcano igne,
Stat. Th. 2, 276:postes arcano lumine,
id. ib. 1, 210:catervae aere,
Verg. A. 7, 804:exercitus insignibus argenteis et aureis,
Gell. 5, 5, 2.—Abounding in flowers:B. 1.vertice de summo semper florentis Hymetti,
Ov. M. 7, 702.— Subst.: florens, ntis, f., a garland:do hanc tibi florentem florenti,
Plaut. Pers. 5, 1, 18 (cf. B. 1. b infra).—Of animate things.(α).With abl.:(β).complecti hominem florentem aetate, opibus, honoribus, ingenio, liberis, propinquis, affinibus, amicis,
Cic. Fam. 2, 13, 2:gratia atque hospitiis florens hominum nobilissimorum,
id. Rosc. Am. 6, 15:regina Berenice florens aetate formaque,
Tac. H. 2, 81; cf.:ambo florentes aetatibus,
Verg. E. 7, 4.—Absol.:2.qui te beatum, qui florentem putas,
Cic. Par. 2, 18:quos ego florentis atque integros sine ferro viceram,
id. Planc. 35, 86:oratores florentes et leviter ornati,
id. Or. 6, 20:florens et illustris adolescens,
Caes. B. G. 7, 32, 4: exorta semper florentis Homeri species, Enn. ap. Lucr. 1, 124.— Plur. as subst.: flōrentes, um, the prosperous (opp. afflicti), Nep. Att. 11, 4.—Of inanim. and abstr. things.(α).With abl.:(β).florentes viribus anni,
Sil. 1, 226; so,anni vigore,
Petr. 132:animus vino,
joyous, Gell. 6, 13, 4.—Absol.:(majores nostri) ex minima tenuissimaque re publica maximam et florentissimam nobis reliquerunt,
Cic. Rosc. Am. 18, 50; cf.:civitas (Ubiorum) ampla atque florens,
Caes. B. G. 4, 3, 3:invidetur praestanti florentique fortunae,
Cic. de Or. 2, 52, 210:florens amicitia (opp. afflicta),
id. Quint. 30, 93:quod eo consilio florentissimis rebus domos suas Helvetii reliquissent, uti, etc.,
Caes. B. G. 1, 30, 3; cf.:neu florentes res suas cum Jugurthae perditis misceret,
Sall. J. 83, 1:florentes Etruscorum opes,
Liv. 1, 2, 3:florentissima Samnitium castra,
Cic. Div. 1, 33, 72:equus florenti aetate,
Lucr. 5, 1074:aevo florente puellae,
id. 3, 1008; cf.:adhuc florente juventa Fervidus,
Hor. A. P. 115:florentissima ejus erat aetas,
Liv. 30, 12, 17: nostrum opus tibi probari laetor: ex quo anthê ipsa posuisti, quae mihi florentiora sunt visa tuo judicio, Cic. Att. 16, 11, 1; cf.:modus nullus est florentior in singulis verbis (quam translatio),
id. de Or. 3, 41, 166; id. Or. 27, 96:oratio florentissima,
Gell. 15, 28, 5; cf.also: florentis facundiae homo,
id. 19, 9, 2 — Adv.: flōrenter, flourishingly, famously (late Lat.): florentissime docet, i. e. with great repute, celebrity, Hier. Chron. Euseb. an. 358. -
2 floreo
flōrĕo, ŭi, 2, v. n. [flos], to bloom, blossom, flower (class.; esp. freq. in the trop. sense; cf.: floresco, vigeo).I.Lit.:B.per terras frondent atque omnia florent,
Lucr. 5, 214: florere omnia, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 28, 69:haec arbor una (lentiscus) ter floret,
Cic. Div. 1, 9, 16:possetne uno tempore florere, deinde vicissim horrere terra?
id. N. D. 2, 7, 19:imputata floret usque vinea,
Hor. Epod. 16, 44:vinea, segetes,
Ov. F. 5, 263 sq.:narcisso floreat alnus,
Verg. E. 8, 52:florentes ferulae,
id. ib. 10, 25.— Poet.:si bene floreat annus,
Ov. F. 5, 327.—Transf.1.(Acc. to flos, I. B.) Of wine, to froth:2.si vinum florere incipiet,
Col. 12, 30, 1:vina quoque in magnis operose condita cellis Florent,
Ov. F. 5, 270.—To get the first downy beard:3.libat florentes haec tibi prima (dies) genas,
Mart. 3, 6, 4.—To be filled with, to abound with any thing (ante-class. and poet.): mare velis florere videres, Cato ap. Charis. p. 185; cf.:4.mare velivolis florebat puppibus,
Lucr. 5, 1442; cf.:hinc laetas urbes pueris florere videmus,
id. 1, 255 Lachm.:Hybla multis thymis,
Ov. P. 2, 7, 26:jam pridem regio... undat equis floretque viris,
Val. Fl. 1, 547.—To bloom, i. e. to be bright with varied colors:5.pampineo gravidus autumno Floret ager, of the ripening fruits,
Verg. G. 2, 6;of an army on the march: variis floret via discolor armis,
Val. Fl. 5, 565; cf.:floret cristatus exercitus undique turmis,
Claud. III. Cons. Hon. 133.—To be bright (cf. P. a. infra):II.lumina floruisse,
Tert. Apol. 11:caelum luminibus floruisset,
id. adv. Marc. 4, 42.—Trop., to be in a flourishing or prosperous condition, to flourish, be in good repute, to be eminent, distinguished, etc.; constr. with the abl. and absol.A.Of persons and animate things.(α).With abl.:(β).in sua patria multis virtutibus ac beneficiis floruit princeps,
Cic. Verr. 2, 5, 49, § 128:privatis officiis et ingenii laude floruit,
id. de Or. 3, 2, 7:omni genere virtutis,
id. Brut. 7, 28:cum acumine ingenii tum admirabili quodam lepore dicendi,
id. Ac. 2, 6, 16:honoribus et rerum gestarum gloriā,
id. de Or. 1, 1, 1:gratiā, auctoritate, gloriā,
id. Fam. 4, 13, 2:laudibus,
id. ib. 9, 14, 2:nobilitate discipulorum,
id. de Or. 3, 35, 141:omnibus copiis (Crotoniatae),
id. Inv. 2, 1, 1:tria genera dicendi, quibus quidam floruerunt,
id. Or. 5, 20.—With in and abl.:(γ).in re militari Epaminondas,
Nep. Epam. 5:ille vir, qui in Curia, in Rostris, in re publica floruisset, etc.,
Cic. Cael. 24, 59:in foro,
id. Ac. 2, 1, 1:in sententis senatoriis et in omni actione atque administratione rei publicae,
id. Fam. 1, 9, 2:in senectute,
id. Lael. 1, 4.—Absol.:B.ergo in Graecia musici floruerunt,
Cic. Tusc. 1, 2, 4; id. Ac. 2, 6, 16; cf.:floret Epicurus,
id. Off. 3, 33, 116:qui inter illos florebas,
id. Quint. 26, 80:cum multis simul floruit,
Quint. 3, 1, 9:floruit circa Philippum,
id. 12, 10. 6:circum tribus actis impiger annis Floret equus,
is in his bloom, prime, Lucr. 5, 884.—Of inanim. and abstr. things.(α).With abl.:(β).illa vetus (Graecia), quae quondam opibus, imperio, gloria floruit, hoc uno malo concidit,
Cic. Fl. 7, 16: familia, quae postea viris fortissimis floruit. id. Phil. 9, 2, 4:doctissimorum hominum familiaritates, quibus semper domus nostra floruit,
id. N. D. 1, 3, 6; id. Font. 14, 31:meus ad urbem accessus incredibili hominum multitudine et gratulatione florebat,
id. Sest. 63, 131:aliquid floret laudibus,
Lucr. 5, 1279.—Absol.:A.quae (magna Graecia) nunc quidem deleta est, tunc florebat,
Cic. Lael. 4, 13:quae familia admodum floruit,
Suet. Ner. 6:quorum auctoritas maxime florebat,
Cic. Rep. 2, 34:gloria generis floret,
id. Fl. 11, 25:verborum vetus interit aetas, Et juvenum ritu florent modo nata vigentque,
Hor. A. P. 62:aetherii dono cessere parentes Aeternum florere genas,
to shine in perpetual bloom, perpetual youth, Stat. Th. 1, 705.—Hence, flō-rens, entis, P. a.Lit., shining, glistening, glittering, bright ( poet. and in postclass. prose):2.Ennius et Lucretius florere dicunt omne quod nitidum est,
Serv. Verg. A. 7, 804:lucernarum florentia lumina flammis,
Lucr. 4, 450; so,smaragdi arcano igne,
Stat. Th. 2, 276:postes arcano lumine,
id. ib. 1, 210:catervae aere,
Verg. A. 7, 804:exercitus insignibus argenteis et aureis,
Gell. 5, 5, 2.—Abounding in flowers:B. 1.vertice de summo semper florentis Hymetti,
Ov. M. 7, 702.— Subst.: florens, ntis, f., a garland:do hanc tibi florentem florenti,
Plaut. Pers. 5, 1, 18 (cf. B. 1. b infra).—Of animate things.(α).With abl.:(β).complecti hominem florentem aetate, opibus, honoribus, ingenio, liberis, propinquis, affinibus, amicis,
Cic. Fam. 2, 13, 2:gratia atque hospitiis florens hominum nobilissimorum,
id. Rosc. Am. 6, 15:regina Berenice florens aetate formaque,
Tac. H. 2, 81; cf.:ambo florentes aetatibus,
Verg. E. 7, 4.—Absol.:2.qui te beatum, qui florentem putas,
Cic. Par. 2, 18:quos ego florentis atque integros sine ferro viceram,
id. Planc. 35, 86:oratores florentes et leviter ornati,
id. Or. 6, 20:florens et illustris adolescens,
Caes. B. G. 7, 32, 4: exorta semper florentis Homeri species, Enn. ap. Lucr. 1, 124.— Plur. as subst.: flōrentes, um, the prosperous (opp. afflicti), Nep. Att. 11, 4.—Of inanim. and abstr. things.(α).With abl.:(β).florentes viribus anni,
Sil. 1, 226; so,anni vigore,
Petr. 132:animus vino,
joyous, Gell. 6, 13, 4.—Absol.:(majores nostri) ex minima tenuissimaque re publica maximam et florentissimam nobis reliquerunt,
Cic. Rosc. Am. 18, 50; cf.:civitas (Ubiorum) ampla atque florens,
Caes. B. G. 4, 3, 3:invidetur praestanti florentique fortunae,
Cic. de Or. 2, 52, 210:florens amicitia (opp. afflicta),
id. Quint. 30, 93:quod eo consilio florentissimis rebus domos suas Helvetii reliquissent, uti, etc.,
Caes. B. G. 1, 30, 3; cf.:neu florentes res suas cum Jugurthae perditis misceret,
Sall. J. 83, 1:florentes Etruscorum opes,
Liv. 1, 2, 3:florentissima Samnitium castra,
Cic. Div. 1, 33, 72:equus florenti aetate,
Lucr. 5, 1074:aevo florente puellae,
id. 3, 1008; cf.:adhuc florente juventa Fervidus,
Hor. A. P. 115:florentissima ejus erat aetas,
Liv. 30, 12, 17: nostrum opus tibi probari laetor: ex quo anthê ipsa posuisti, quae mihi florentiora sunt visa tuo judicio, Cic. Att. 16, 11, 1; cf.:modus nullus est florentior in singulis verbis (quam translatio),
id. de Or. 3, 41, 166; id. Or. 27, 96:oratio florentissima,
Gell. 15, 28, 5; cf.also: florentis facundiae homo,
id. 19, 9, 2 — Adv.: flōrenter, flourishingly, famously (late Lat.): florentissime docet, i. e. with great repute, celebrity, Hier. Chron. Euseb. an. 358. -
3 flōreō
flōreō uī, —, ēre [flos], to bloom, blossom, flower: haec arbor ter floret: imputata floret usque vinea, H.: narcisso floreat alnus, V.: si bene floreat annus, O.— To froth: Vina in cellis Florent, O.— To be filled, abound: multis Hybla thymis, O.: autumno Floret ager, is splendid, V.—Fig., to flourish, be prosperous, be in good repute, be eminent, be distinguished: in Graeciā musici floruerunt: (magna Graecia) nunc quidem deleta est, tunc florebat: gloria generis floret: iuvenum ritu florent modo nata (verba) vigentque, H.: suā patriā multis virtutibus floruit princeps: acumine ingeni: quae (familia) viris fortissimis floruit: in re militari Epaminondas, N.: vir in re p.* * *florere, florui, - Vflourish, blossom, be prosperous; be in one's prime -
4 alter
alter, tĕra, tĕrum, adj. (the measure of the gen. sing. āltĕrĭŭs as paeon primus is supported in good Latin only by examples from dactylic verse (but see alterĭus in trochaic measure, Plaut. Capt. 2, 2, 56), in which īpsĭŭs, īllĭŭs, īstĭŭs, ūnĭŭs, etc., are used as dactyls; on the contr., the regular measure āltĕrīŭs, as ditrochaeus, is sufficiently confirmed by the foll. verses of Enn., Ter., and Ter. Maur.: mox cum alterīus abligurias bona, Enn. ap. Donat. ad Ter. Phorm. 2, 2, 25 (Sat. 29 Vahl.):I.alterīus sua comparent commoda? ah!
Ter. And. 4, 1, 4:nec alter[imacracute]us indigéns opís veni,
Ter. Maur. p. 2432 P.;and sescupló vel una víncet alter[imacracute]us singulum,
id. ib. p. 2412 ib.; Prisc. p. 695 ib.; alterius is also commonly used as the gen. of alius, as alīus is little used (v. h. v. fin.).— Dat. sing. f.:alterae,
Plaut. Rud. 3, 4, 45; Ter. Heaut. 2, 3, 30; Caes. B. G. 5, 27; Nep. Eum. 1, 6; Col. 5, 11, 10) [a comp. form of al-ius; cf. Sanscr. antara = alius; Goth. anthar; Lith. antras = secundus; Germ. ander; Gr. heteros; Engl. either, other; also Sanscr. itara = alius], the other of two, one of two, the other, ho heteros.Lit.A.In gen.:B.nam huic alterae patria quae sit, profecto nescio,
Plaut. Rud. 3, 4, 45:necesse est enim sit alterum de duobus,
Cic. Tusc. 1, 41, 97:altera ex duabus legionibus,
Caes. B. C. 2, 20: mihi cum viris ambobus est amicitia;cum altero vero magnus usus,
Cic. Clu. 42, 117:alter consulum,
Liv. 40, 59:alter ex censoribus,
id. 40, 52:in alterā parte fluminis legatum reliquit,
on the other side, Caes. B. G. 2, 5; id. B. C. 3, 54:si quis te percusserit in dexteram maxillam tuam, praebe illi et alteram,
Vulg. Matt. 5, 39; 28, 1.—Hence: alter ambove, one or both; commonly in the abbreviation:A. A. S. E. V. = alter ambove si eis videretur: utique C. Pansa, A. Hirtius consules alter ambove S. E. V. rationem agri habeant,
Cic. Phil. 5 fin. Wernsd.; cf. id. ib. 8, 11; 9, 7 fin.; 14, 14 fin.; cf.Brison. Form. pp. 218 and 219: absente consulum altero ambobusve,
Liv. 30, 23: ambo alterve, S. C. ap. Front. Aquaed. 100 fin. —Esp.1.a.. In distributive clauses: alter... alter, the one... the other (cf. alius, II. A.): ho heteros... ho heteros:b.Si duobus praefurniis coques, lacunā nihil opus erit. Cum cinere eruto opus erit, altero praefurnio eruito, in altero ignis erit,
Cato, R. R. 38, 9:alteram ille amat sororem, ego alteram,
Plaut. Bacch. 4, 4, 68; id. Am. 1, 2, 19; 1, 2, 20; Ter. Ad. 1, 2, 50:quorum alter exercitum perdidit, alter vendidit,
Cic. Planc. 35; so id. Rosc. Am. 6, 16: namque alterā ex parte Bellovaci instabant;alteram Camulogenus tenebat,
Caes. B. G. 7, 59 Herz.:conjunxit alteram (cortinam) alteri,
Vulg. Exod. 36, 10; 36, 22; ib. Joan. 13, 14; ib. Rom. 12, 5.—In same sense, unus... alter, one... the other, as in later Gr. heis men... heteros de: vitis insitio una est per ver, altera est cum uva floret;c.ea optima est,
Cato, R. R. 41, 1: Phorm. Una injuria est tecum. Chrem. Lege agito ergo. Phorm. Altera est tecum, Ter. Phorm. 5, 8, 90: uni epistolae respondi;venio ad alteram,
Cic. Fam. 2, 17, 6:nomen uni Ada, et nomen alteri Sella,
Vulg. Gen. 4, 19; ib. Matt. 6, 24:Erant duae factiones, quarum una populi causam agebat, altera optimatium,
Nep. Phoc. 3, 1; Liv. 31, 21:consules coepere duo creari, ut si unus malus esse voluisset, alter eum coërceret,
Eutr. 1, 8:Duo homines ascenderunt in templum, unus pharisaeus et alter publicanus,
Vulg. Luc. 18, 10 al. —Sometimes a subst., or hic, ille, etc., stands in the place of the second alter:(α).Epaminondas... Leonidas: quorum alter, etc... Leonidas autem, etc.,
Cic. Fin. 2, 30, 97; so Vell. 2, 71, 3:alter gladiator habetur, hic autem, etc.,
Cic. Rosc. Am. 6, 17:quorum alteri Capitoni cognomen est, iste, qui adest, magnus vocatur,
id. ib.:alterum corporis aegritudo, illum, etc.,
Flor. 4, 7.—Sometimesone alter is entirely omitted (cf. alius, II. A.; heteros, L. and S. I. 2.):(β).duae turmae haesere: altera metu dedita hosti, pertinacior (sc. altera), etc.,
Liv. 29, 33:hujus lateris alter angulus ad orientem solem, inferior ad meridiem spectat,
Caes. B. G. 5, 13; orthe form changed:d.dialecticam adjungunt et physicam, alteram quod habeat rationem.... Physicae quoque etc.,
Cic. Fin. 3, 21, 72, and 3, 22, 73. —Sometimes a further distributive word is added:alter adulescens decessit, alter senex, aliquis praeter hos infans,
Sen. Ep. 66, 39:alter in vincula ducitur, alter insperatae praeficitur potestati, alius etc.,
Amm. 14, 11.—In plur.: nec ad vivos pertineat, nec ad mortuos;e.alteri nulli sunt, alteros non attinget,
Cic. Tusc. 1, 38, 91:alteri dimicant, alteri victorem timent,
id. Fam. 6, 3: binas a te accepi litteras; quarum alteris mihi gratulabare... alteris dicebas etc., in one of which,... in the other, id. ib. 4, 14:quorum alteri adjuvabant, alteri etc.,
Caes. B. G. 7, 17: duplices similitudines, unae rerum, alterae verborum, Auct. ad Her. 3, 20. —The second alter in a different case:2.alter alterius ova frangit,
Cic. N. D. 2, 49:uterque numerus plenus, alter alterā de causā habetur,
Macr. Somn. Scip. 2:qui noxii ambo, alter in alterum causam conferant,
Liv. 5, 11:alteri alteros aliquantum attriverant,
Sall. J. 79, 4; so id. ib. 42, 4;53, 7 al. —Also with alteruter: ne alteruter alterum praeoccuparet,
Nep. Dion. 4, 1.—With unus:quom inter nos sorderemus unus alteri,
Plaut. Truc. 2, 4, 30:dicunt unus ad alterum,
Vulg. Ez. 33, 30:ne unus adversus alterum infletur pro alio,
ib. 1 Cor. 4, 6.—With uterque:uterque suo studio delectatus contempsit alterum,
Cic. Off. 1, 1, 4:utrique alteris freti finitimos sub imperium suum coëgere,
Sall. J. 18, 12.—With nemo, nullus, neuter:ut nemo sit alteri similis,
Quint. 2, 9, 2:cum tot saeculis nulla referta sit causa, quae esset tota alteri similis,
id. 7, prooem. 4:neutrum eorum contra alterum juvare,
Caes. B. C. 1, 1, 3:ut neutra alteri officiat,
Quint. 1, 1, 3.—After two substt., the first alter generally refers to the first subst., and the second to the second:Philippum rebus gestis superatum a filio, facilitate video superiorem fuisse. Itaque alter semper magnus, alter saepe turpissimus,
Cic. Off. 1, 26; cf. Plaut. Am. 1, 2, 21; Brem. ad Suet. Claud. 20.—Sometimes the order is reversed: contra nos (summa gratia et eloquentia) raciunt in hoc tempore;quarum alteram (i. e. eloquentiam) vereor, alteram (i. e. gratiam) metuo,
Cic. Quinct. 1; so id. Off. 3, 18; 1, 12; cf. Spald. ad Quint. 9, 2, 6.—As a numeral = secundus, the second, the next, o heteros:b.primo die, alter dies, tertius dies, deinde reliquis diebus etc.,
Cic. Verr. 2, 1, 7:proximo, altero, tertio, reliquis consecutis diebus non intermittebas etc.,
id. Phil. 1, 13 Wernsd.:quadriennio post alterum consulatum,
id. Sen. 9:die altero,
Vulg. Jos. 10, 32: alteris Te mensis adhibet deum, i. e. at the dessert (= mensā secundā), Hor. C. 4, 5, 31.—So, alterā die, the next day, têi allêi hêmerai, têi heterai:se alterā die ad conloquium venturum,
Caes. B. C. 3, 19; Vulg. Gen. 19, 34; ib. Matt. 27, 62:die altero,
ib. Num. 11, 32; ib. Jos. 5, 11 al.—So in comparative sense:alterā die quam a Brindisio solvit, in Macedoniam trajecit,
Liv. 31, 14; Suet. Vit. 3:intermittere diem alterum quemque oportet,
every other day, Cels. 3, 23; 3, 13; 4, 12:Olea non continuis annis, sed fere altero quoque fructum adfert,
Col. R. R. 5, 8.—With prepp.:qui (Ptolemaeus) tum regnabat alter post Alexandream conditam,
next after, Cic. Off. 2, 23, 82; so, fortunate puer, tu nunc eris alter ab illo, the second or next after him, Verg. E. 5, 49:alter ab undecimo jam tum me ceperat annus,
id. ib. 8, 39.—Hence,Also with tens, hundreds, etc.:c.accepi tuas litteras, quas mihi Cornificius altero vicesimo die reddidit,
on the twenty-second day, Cic. Fam. 12, 25 Manut.:anno trecentesimo altero quam condita Roma erat,
in the three hundred and second year, Liv. 3, 33:vicesima et altera laedit,
Manil. 4, 466.—So of a number collectively:d.remissarios pedum XII., alteros pedum X.,
a second ten, Cato, R. R. 19, 2:ad Brutum hos libros alteros quinque mittemus,
Cic. Tusc. 5, 41, 121:basia mille, deinde centum, dein mille altera, dein secunda centum,
Cat. 5, 7.—So with the numeral understood: aurea mala decem misi;cras altera (sc. decem) mittam,
a second ten, Verg. E. 3, 71.—Hence,Unus et alter, unus atque alter, unus alterque, the one and the other.(α).For two (as in Gr. heis kai heteros):(β).unus et alter dies intercesserat,
Cic. Clu. 26:adductus sum tuis unis et alteris litteris,
id. Att. 14, 18:et sub eā versus unus et alter erunt,
Ov. H. 15, 182; so Suet. Tib. 63; id. Calig. 56; id. Claud. 12 (cf. id. Gram. 24: unum vel alterum, vel, cum plurimos, tres aut quattuor admittere).—More freq. of an indef. number, one and another; and: unusalterve, one or two:e.Unus et item alter,
Ter. And. 1, 1, 50:mora si quem tibi item unum alterumve diem abstulerit,
Cic. Fam. 3, 9; so id. Clu. 13, 38; 13, 26:versus paulo concinnior unus et alter,
Hor. Ep. 2, 1, 74; so id. S. 1, 6, 102; 2, 5, 24; id. A. P. 15:ex illis unus et alter ait,
Ov. F. 2, 394; id. Am. 2, 5, 22; Petr. 108; Plin. Pan. 45 Schwarz; cf. id. ib. 52, 2; Suet. Caes. 20; id. Galb. 14 al.:paucis loricae, vix uni alterive cassis aut galea,
Tac. G. 6.—Alterum tantum, as much more or again, twice as much (cf. Gr. heteron tosouton or hetera tosauta):f.etiamsi alterum tantum perdundum est, perdam potius quam sinam, etc.,
Plaut. Ep. 3, 4, 81; so id. Bacch. 5, 2, 65:altero tanto aut sesqui major,
Cic. Or. 56, 188:altero tanto longior,
Nep. Eum. 8, 5; so Dig. 28, 2, 13:numero tantum alterum adjecit,
Liv. 1, 36; so id. 10, 46; Auct. B. Hisp. 30; Dig. 49, 14, 3 al.—Alteri totidem, as many more:g.de alteris totidem scribere incipiamus,
Varr. L. L. 8, 24 Müll. —To mark the similarity of one object to another in qualities, etc., a second, another (as in English, a second father, my second self, and the like). So,(α).With a proper name, used as an appellative (cf. alius, II. G.):(β).Verres, alter Orcus,
Cic. Verr. 2, 4, 50:alterum se Verrem putabat,
id. ib. 5, 33 fin.:Hamilcar, Mars alter,
Liv. 21, 10.—With a com. noun:(γ).me sicut alterum parentem observat,
Cic. Fam. 5, 8:altera patria,
Flor. 2, 6, 42 al. —Alter ego, a second self, of very intimate friends (in the class. per. perh. only in Cic. Ep.; cf. ho hetairos, heteros egô, Clem. Al. 450):(δ).vide quam mihi persuaserim te me esse alterum,
Cic. Fam. 7, 5:me alterum se fore dixit,
id. Att. 4, 1:quoniam alterum me reliquissem,
id. Fam. 2, 15; Aus. praef. 2, 15.—Alter idem, a second self, like heteroi hautoi, Arist. Eth. M. 8, 12, 3 (on account of the singularity of the expression, introduced by tamquam):3.amicus est tamquam alter idem,
Cic. Lael. 21, 82.—The one of two, either of two, without a more precise designation, for alteruter:II.non uterque sed alter,
Cic. Ac. 2, 43, 132:fortasse utrumque, alterum certe,
id. Att. 11, 18:melius peribimus quam sine alteris vestrūm vivemus,
Liv. 1, 13:nec rogarem, ut mea de vobis altera amica foret,
Ov. A. A. 3, 520:ex duobus, quorum alterum petis, etc.,
Plin. Ep. 1, 7, 3:ex duobus (quorum necesse est alterum verum), etc.,
Quint. 5, 10, 69:ac si necesse est in alteram errare partem, maluerim etc.,
id. 10, 1, 26; 1, 4, 24; 9, 3, 6 al.—Once also with a negative, neither of two: hos, tamquam medios, [p. 98] nec in alterius favorem inclinatos, miserat rex, Liv. 40, 20, 4.—Transf.A.Another of a class = alius (as opp. to one's self, to another); subst., another, a neighbor, a fellow-creature, ho pelas (so sometimes heteros, Xen. Cyr. 2, 3, 17); cf. Ochsn. Eclog. 90 and 458 (alter designates the similarity of two objects; alius a difference in the objects contrasted): SI. INIVRIAM. FAXIT. ALTERI., Fragm. XII. Tab. ap. Gell. 20, 1:B.qui alterum incusat probri, eum ipsum se intueri oportet,
Plaut. Truc. 1, 2, 58; id. Am. prol. 84: mox dum alterius abligurias bona, quid censes dominis esse animi? Enn. ap. Don. ad Ter. Phorm. 2, 2, 25:ut malis gaudeant atque ex incommodis Alterius sua ut comparent commoda,
Ter. And. 4, 1, 3: qui alteris exitium paret, etc., Att. ap. Cic. Tusc. 2, 17, 39:qui nihil alterius causā facit et metitur suis commodis omnia,
Cic. Leg. 1, 14:ut aeque quisque altero delectetur ac se ipso,
id. Off. 1, 17, 56; 1, 2, 4:scientem in errorem alterum inducere,
id. ib. 3, 13, 55 et saep.:cave ne portus occupet alter,
Hor. Ep. 1, 6, 32 Schmid.:nil obstet tibi, dum ne sit te ditior alter,
id. S. 1, 1, 40; 1, 5, 33:canis parturiens cum rogāsset alteram, ut etc.,
Phaedr. 1, 19:nec patientem sessoris alterius (equum) primus ascendit,
Suet. Caes. 61; id. Tib. 58:in quo judicas alterum, te ipsum condemnas,
Vulg. Rom. 2, 1:nemo quod suum est quaerat, sed quod alterius,
ib. 1 Cor. 10, 24;14, 17: sic in semet ipso tantum gloriam habebit et non in altero,
ib. Gal. 6, 4 al. —Hence, alter with a neg., or neg. question and comp., as an emphatic expression (mostly ante-class.; cf.alius, II. H.): scelestiorem nullum illuxere alterum,
Plaut. Bacch. 2, 3, 22:scelestiorem in terrā nullam esse alteram,
id. Cist. 4, 1, 8:qui me alter audacior est homo?
id. Am. 1, 1, 1; id. Ep. 1, 1, 24.—The other, the opposite:C.alterius factionis principes,
the leaders of the opposite party, Nep. Pelop. 1, 4 (cf. id. ib. 1, 2:adversariae factioni): studiosiorem partis alterius,
Suet. Tib. 11. —In gen., different:D.quotiens te speculo videris alterum,
Hor. C. 4, 10, 6: abeuntes post carnem alteram (Gr. heteros, q. v. L. and S. III.), Vulg. Jud. 7.—In the lang. of augury, euphem. for infaustus, unfavorable, unpropitious, Fest. p. 6 (v. L. and S. Gr. Lex. s. v. heteros, III. 2.).► The gen.alterius commonly serves as gen. of alius instead of alīus, Cic. Fam. 15, 1, 1; id. Att. 1, 5, 1; 1, 20, 2; Caes. B. G. 1, 36, 1; Sall. C. 52, 8; Liv. 21, 13, 3; 22, 14, 4; 26, 8, 2; 28, 37, 6 al.; Col. 8, 17, 2; 11, 2, 87; 12, 22, 2; Sen. Ep. 72, 10; 102, 3; id. Ben. 4, 3, 1; id. Ot. Sap. 4, 1; id. Brev. Vit. 16, 2; id. Q. N. 2, 34, 1 al.; Quint. 7, 9, 8; 8, 3, 73 al.; Tac. A. 15, 25; id. H. 2, 90; Plin. Ep. 10, 114, 2; Suet. Caes. 61; id. Tib. 58 al.; Gell. 2, 28 al.—It also stands as correlative to alius:► ‡ altĕras, adv.alius inter cenandum solutus est, alterius continuata mors somno est,
Sen. Ep. 66, 39:cum inventum sit ex veris (gemmis) generis alterius in aliud falsas traducere,
Plin. 37, 12, 75, § 197; Plin. Pan. 2, 6 (Neue, Formenl. II. p. 216).[alter], for alias, acc. to Paul. ex. Fest. p. 27 Müll. -
5 alteras
alter, tĕra, tĕrum, adj. (the measure of the gen. sing. āltĕrĭŭs as paeon primus is supported in good Latin only by examples from dactylic verse (but see alterĭus in trochaic measure, Plaut. Capt. 2, 2, 56), in which īpsĭŭs, īllĭŭs, īstĭŭs, ūnĭŭs, etc., are used as dactyls; on the contr., the regular measure āltĕrīŭs, as ditrochaeus, is sufficiently confirmed by the foll. verses of Enn., Ter., and Ter. Maur.: mox cum alterīus abligurias bona, Enn. ap. Donat. ad Ter. Phorm. 2, 2, 25 (Sat. 29 Vahl.):I.alterīus sua comparent commoda? ah!
Ter. And. 4, 1, 4:nec alter[imacracute]us indigéns opís veni,
Ter. Maur. p. 2432 P.;and sescupló vel una víncet alter[imacracute]us singulum,
id. ib. p. 2412 ib.; Prisc. p. 695 ib.; alterius is also commonly used as the gen. of alius, as alīus is little used (v. h. v. fin.).— Dat. sing. f.:alterae,
Plaut. Rud. 3, 4, 45; Ter. Heaut. 2, 3, 30; Caes. B. G. 5, 27; Nep. Eum. 1, 6; Col. 5, 11, 10) [a comp. form of al-ius; cf. Sanscr. antara = alius; Goth. anthar; Lith. antras = secundus; Germ. ander; Gr. heteros; Engl. either, other; also Sanscr. itara = alius], the other of two, one of two, the other, ho heteros.Lit.A.In gen.:B.nam huic alterae patria quae sit, profecto nescio,
Plaut. Rud. 3, 4, 45:necesse est enim sit alterum de duobus,
Cic. Tusc. 1, 41, 97:altera ex duabus legionibus,
Caes. B. C. 2, 20: mihi cum viris ambobus est amicitia;cum altero vero magnus usus,
Cic. Clu. 42, 117:alter consulum,
Liv. 40, 59:alter ex censoribus,
id. 40, 52:in alterā parte fluminis legatum reliquit,
on the other side, Caes. B. G. 2, 5; id. B. C. 3, 54:si quis te percusserit in dexteram maxillam tuam, praebe illi et alteram,
Vulg. Matt. 5, 39; 28, 1.—Hence: alter ambove, one or both; commonly in the abbreviation:A. A. S. E. V. = alter ambove si eis videretur: utique C. Pansa, A. Hirtius consules alter ambove S. E. V. rationem agri habeant,
Cic. Phil. 5 fin. Wernsd.; cf. id. ib. 8, 11; 9, 7 fin.; 14, 14 fin.; cf.Brison. Form. pp. 218 and 219: absente consulum altero ambobusve,
Liv. 30, 23: ambo alterve, S. C. ap. Front. Aquaed. 100 fin. —Esp.1.a.. In distributive clauses: alter... alter, the one... the other (cf. alius, II. A.): ho heteros... ho heteros:b.Si duobus praefurniis coques, lacunā nihil opus erit. Cum cinere eruto opus erit, altero praefurnio eruito, in altero ignis erit,
Cato, R. R. 38, 9:alteram ille amat sororem, ego alteram,
Plaut. Bacch. 4, 4, 68; id. Am. 1, 2, 19; 1, 2, 20; Ter. Ad. 1, 2, 50:quorum alter exercitum perdidit, alter vendidit,
Cic. Planc. 35; so id. Rosc. Am. 6, 16: namque alterā ex parte Bellovaci instabant;alteram Camulogenus tenebat,
Caes. B. G. 7, 59 Herz.:conjunxit alteram (cortinam) alteri,
Vulg. Exod. 36, 10; 36, 22; ib. Joan. 13, 14; ib. Rom. 12, 5.—In same sense, unus... alter, one... the other, as in later Gr. heis men... heteros de: vitis insitio una est per ver, altera est cum uva floret;c.ea optima est,
Cato, R. R. 41, 1: Phorm. Una injuria est tecum. Chrem. Lege agito ergo. Phorm. Altera est tecum, Ter. Phorm. 5, 8, 90: uni epistolae respondi;venio ad alteram,
Cic. Fam. 2, 17, 6:nomen uni Ada, et nomen alteri Sella,
Vulg. Gen. 4, 19; ib. Matt. 6, 24:Erant duae factiones, quarum una populi causam agebat, altera optimatium,
Nep. Phoc. 3, 1; Liv. 31, 21:consules coepere duo creari, ut si unus malus esse voluisset, alter eum coërceret,
Eutr. 1, 8:Duo homines ascenderunt in templum, unus pharisaeus et alter publicanus,
Vulg. Luc. 18, 10 al. —Sometimes a subst., or hic, ille, etc., stands in the place of the second alter:(α).Epaminondas... Leonidas: quorum alter, etc... Leonidas autem, etc.,
Cic. Fin. 2, 30, 97; so Vell. 2, 71, 3:alter gladiator habetur, hic autem, etc.,
Cic. Rosc. Am. 6, 17:quorum alteri Capitoni cognomen est, iste, qui adest, magnus vocatur,
id. ib.:alterum corporis aegritudo, illum, etc.,
Flor. 4, 7.—Sometimesone alter is entirely omitted (cf. alius, II. A.; heteros, L. and S. I. 2.):(β).duae turmae haesere: altera metu dedita hosti, pertinacior (sc. altera), etc.,
Liv. 29, 33:hujus lateris alter angulus ad orientem solem, inferior ad meridiem spectat,
Caes. B. G. 5, 13; orthe form changed:d.dialecticam adjungunt et physicam, alteram quod habeat rationem.... Physicae quoque etc.,
Cic. Fin. 3, 21, 72, and 3, 22, 73. —Sometimes a further distributive word is added:alter adulescens decessit, alter senex, aliquis praeter hos infans,
Sen. Ep. 66, 39:alter in vincula ducitur, alter insperatae praeficitur potestati, alius etc.,
Amm. 14, 11.—In plur.: nec ad vivos pertineat, nec ad mortuos;e.alteri nulli sunt, alteros non attinget,
Cic. Tusc. 1, 38, 91:alteri dimicant, alteri victorem timent,
id. Fam. 6, 3: binas a te accepi litteras; quarum alteris mihi gratulabare... alteris dicebas etc., in one of which,... in the other, id. ib. 4, 14:quorum alteri adjuvabant, alteri etc.,
Caes. B. G. 7, 17: duplices similitudines, unae rerum, alterae verborum, Auct. ad Her. 3, 20. —The second alter in a different case:2.alter alterius ova frangit,
Cic. N. D. 2, 49:uterque numerus plenus, alter alterā de causā habetur,
Macr. Somn. Scip. 2:qui noxii ambo, alter in alterum causam conferant,
Liv. 5, 11:alteri alteros aliquantum attriverant,
Sall. J. 79, 4; so id. ib. 42, 4;53, 7 al. —Also with alteruter: ne alteruter alterum praeoccuparet,
Nep. Dion. 4, 1.—With unus:quom inter nos sorderemus unus alteri,
Plaut. Truc. 2, 4, 30:dicunt unus ad alterum,
Vulg. Ez. 33, 30:ne unus adversus alterum infletur pro alio,
ib. 1 Cor. 4, 6.—With uterque:uterque suo studio delectatus contempsit alterum,
Cic. Off. 1, 1, 4:utrique alteris freti finitimos sub imperium suum coëgere,
Sall. J. 18, 12.—With nemo, nullus, neuter:ut nemo sit alteri similis,
Quint. 2, 9, 2:cum tot saeculis nulla referta sit causa, quae esset tota alteri similis,
id. 7, prooem. 4:neutrum eorum contra alterum juvare,
Caes. B. C. 1, 1, 3:ut neutra alteri officiat,
Quint. 1, 1, 3.—After two substt., the first alter generally refers to the first subst., and the second to the second:Philippum rebus gestis superatum a filio, facilitate video superiorem fuisse. Itaque alter semper magnus, alter saepe turpissimus,
Cic. Off. 1, 26; cf. Plaut. Am. 1, 2, 21; Brem. ad Suet. Claud. 20.—Sometimes the order is reversed: contra nos (summa gratia et eloquentia) raciunt in hoc tempore;quarum alteram (i. e. eloquentiam) vereor, alteram (i. e. gratiam) metuo,
Cic. Quinct. 1; so id. Off. 3, 18; 1, 12; cf. Spald. ad Quint. 9, 2, 6.—As a numeral = secundus, the second, the next, o heteros:b.primo die, alter dies, tertius dies, deinde reliquis diebus etc.,
Cic. Verr. 2, 1, 7:proximo, altero, tertio, reliquis consecutis diebus non intermittebas etc.,
id. Phil. 1, 13 Wernsd.:quadriennio post alterum consulatum,
id. Sen. 9:die altero,
Vulg. Jos. 10, 32: alteris Te mensis adhibet deum, i. e. at the dessert (= mensā secundā), Hor. C. 4, 5, 31.—So, alterā die, the next day, têi allêi hêmerai, têi heterai:se alterā die ad conloquium venturum,
Caes. B. C. 3, 19; Vulg. Gen. 19, 34; ib. Matt. 27, 62:die altero,
ib. Num. 11, 32; ib. Jos. 5, 11 al.—So in comparative sense:alterā die quam a Brindisio solvit, in Macedoniam trajecit,
Liv. 31, 14; Suet. Vit. 3:intermittere diem alterum quemque oportet,
every other day, Cels. 3, 23; 3, 13; 4, 12:Olea non continuis annis, sed fere altero quoque fructum adfert,
Col. R. R. 5, 8.—With prepp.:qui (Ptolemaeus) tum regnabat alter post Alexandream conditam,
next after, Cic. Off. 2, 23, 82; so, fortunate puer, tu nunc eris alter ab illo, the second or next after him, Verg. E. 5, 49:alter ab undecimo jam tum me ceperat annus,
id. ib. 8, 39.—Hence,Also with tens, hundreds, etc.:c.accepi tuas litteras, quas mihi Cornificius altero vicesimo die reddidit,
on the twenty-second day, Cic. Fam. 12, 25 Manut.:anno trecentesimo altero quam condita Roma erat,
in the three hundred and second year, Liv. 3, 33:vicesima et altera laedit,
Manil. 4, 466.—So of a number collectively:d.remissarios pedum XII., alteros pedum X.,
a second ten, Cato, R. R. 19, 2:ad Brutum hos libros alteros quinque mittemus,
Cic. Tusc. 5, 41, 121:basia mille, deinde centum, dein mille altera, dein secunda centum,
Cat. 5, 7.—So with the numeral understood: aurea mala decem misi;cras altera (sc. decem) mittam,
a second ten, Verg. E. 3, 71.—Hence,Unus et alter, unus atque alter, unus alterque, the one and the other.(α).For two (as in Gr. heis kai heteros):(β).unus et alter dies intercesserat,
Cic. Clu. 26:adductus sum tuis unis et alteris litteris,
id. Att. 14, 18:et sub eā versus unus et alter erunt,
Ov. H. 15, 182; so Suet. Tib. 63; id. Calig. 56; id. Claud. 12 (cf. id. Gram. 24: unum vel alterum, vel, cum plurimos, tres aut quattuor admittere).—More freq. of an indef. number, one and another; and: unusalterve, one or two:e.Unus et item alter,
Ter. And. 1, 1, 50:mora si quem tibi item unum alterumve diem abstulerit,
Cic. Fam. 3, 9; so id. Clu. 13, 38; 13, 26:versus paulo concinnior unus et alter,
Hor. Ep. 2, 1, 74; so id. S. 1, 6, 102; 2, 5, 24; id. A. P. 15:ex illis unus et alter ait,
Ov. F. 2, 394; id. Am. 2, 5, 22; Petr. 108; Plin. Pan. 45 Schwarz; cf. id. ib. 52, 2; Suet. Caes. 20; id. Galb. 14 al.:paucis loricae, vix uni alterive cassis aut galea,
Tac. G. 6.—Alterum tantum, as much more or again, twice as much (cf. Gr. heteron tosouton or hetera tosauta):f.etiamsi alterum tantum perdundum est, perdam potius quam sinam, etc.,
Plaut. Ep. 3, 4, 81; so id. Bacch. 5, 2, 65:altero tanto aut sesqui major,
Cic. Or. 56, 188:altero tanto longior,
Nep. Eum. 8, 5; so Dig. 28, 2, 13:numero tantum alterum adjecit,
Liv. 1, 36; so id. 10, 46; Auct. B. Hisp. 30; Dig. 49, 14, 3 al.—Alteri totidem, as many more:g.de alteris totidem scribere incipiamus,
Varr. L. L. 8, 24 Müll. —To mark the similarity of one object to another in qualities, etc., a second, another (as in English, a second father, my second self, and the like). So,(α).With a proper name, used as an appellative (cf. alius, II. G.):(β).Verres, alter Orcus,
Cic. Verr. 2, 4, 50:alterum se Verrem putabat,
id. ib. 5, 33 fin.:Hamilcar, Mars alter,
Liv. 21, 10.—With a com. noun:(γ).me sicut alterum parentem observat,
Cic. Fam. 5, 8:altera patria,
Flor. 2, 6, 42 al. —Alter ego, a second self, of very intimate friends (in the class. per. perh. only in Cic. Ep.; cf. ho hetairos, heteros egô, Clem. Al. 450):(δ).vide quam mihi persuaserim te me esse alterum,
Cic. Fam. 7, 5:me alterum se fore dixit,
id. Att. 4, 1:quoniam alterum me reliquissem,
id. Fam. 2, 15; Aus. praef. 2, 15.—Alter idem, a second self, like heteroi hautoi, Arist. Eth. M. 8, 12, 3 (on account of the singularity of the expression, introduced by tamquam):3.amicus est tamquam alter idem,
Cic. Lael. 21, 82.—The one of two, either of two, without a more precise designation, for alteruter:II.non uterque sed alter,
Cic. Ac. 2, 43, 132:fortasse utrumque, alterum certe,
id. Att. 11, 18:melius peribimus quam sine alteris vestrūm vivemus,
Liv. 1, 13:nec rogarem, ut mea de vobis altera amica foret,
Ov. A. A. 3, 520:ex duobus, quorum alterum petis, etc.,
Plin. Ep. 1, 7, 3:ex duobus (quorum necesse est alterum verum), etc.,
Quint. 5, 10, 69:ac si necesse est in alteram errare partem, maluerim etc.,
id. 10, 1, 26; 1, 4, 24; 9, 3, 6 al.—Once also with a negative, neither of two: hos, tamquam medios, [p. 98] nec in alterius favorem inclinatos, miserat rex, Liv. 40, 20, 4.—Transf.A.Another of a class = alius (as opp. to one's self, to another); subst., another, a neighbor, a fellow-creature, ho pelas (so sometimes heteros, Xen. Cyr. 2, 3, 17); cf. Ochsn. Eclog. 90 and 458 (alter designates the similarity of two objects; alius a difference in the objects contrasted): SI. INIVRIAM. FAXIT. ALTERI., Fragm. XII. Tab. ap. Gell. 20, 1:B.qui alterum incusat probri, eum ipsum se intueri oportet,
Plaut. Truc. 1, 2, 58; id. Am. prol. 84: mox dum alterius abligurias bona, quid censes dominis esse animi? Enn. ap. Don. ad Ter. Phorm. 2, 2, 25:ut malis gaudeant atque ex incommodis Alterius sua ut comparent commoda,
Ter. And. 4, 1, 3: qui alteris exitium paret, etc., Att. ap. Cic. Tusc. 2, 17, 39:qui nihil alterius causā facit et metitur suis commodis omnia,
Cic. Leg. 1, 14:ut aeque quisque altero delectetur ac se ipso,
id. Off. 1, 17, 56; 1, 2, 4:scientem in errorem alterum inducere,
id. ib. 3, 13, 55 et saep.:cave ne portus occupet alter,
Hor. Ep. 1, 6, 32 Schmid.:nil obstet tibi, dum ne sit te ditior alter,
id. S. 1, 1, 40; 1, 5, 33:canis parturiens cum rogāsset alteram, ut etc.,
Phaedr. 1, 19:nec patientem sessoris alterius (equum) primus ascendit,
Suet. Caes. 61; id. Tib. 58:in quo judicas alterum, te ipsum condemnas,
Vulg. Rom. 2, 1:nemo quod suum est quaerat, sed quod alterius,
ib. 1 Cor. 10, 24;14, 17: sic in semet ipso tantum gloriam habebit et non in altero,
ib. Gal. 6, 4 al. —Hence, alter with a neg., or neg. question and comp., as an emphatic expression (mostly ante-class.; cf.alius, II. H.): scelestiorem nullum illuxere alterum,
Plaut. Bacch. 2, 3, 22:scelestiorem in terrā nullam esse alteram,
id. Cist. 4, 1, 8:qui me alter audacior est homo?
id. Am. 1, 1, 1; id. Ep. 1, 1, 24.—The other, the opposite:C.alterius factionis principes,
the leaders of the opposite party, Nep. Pelop. 1, 4 (cf. id. ib. 1, 2:adversariae factioni): studiosiorem partis alterius,
Suet. Tib. 11. —In gen., different:D.quotiens te speculo videris alterum,
Hor. C. 4, 10, 6: abeuntes post carnem alteram (Gr. heteros, q. v. L. and S. III.), Vulg. Jud. 7.—In the lang. of augury, euphem. for infaustus, unfavorable, unpropitious, Fest. p. 6 (v. L. and S. Gr. Lex. s. v. heteros, III. 2.).► The gen.alterius commonly serves as gen. of alius instead of alīus, Cic. Fam. 15, 1, 1; id. Att. 1, 5, 1; 1, 20, 2; Caes. B. G. 1, 36, 1; Sall. C. 52, 8; Liv. 21, 13, 3; 22, 14, 4; 26, 8, 2; 28, 37, 6 al.; Col. 8, 17, 2; 11, 2, 87; 12, 22, 2; Sen. Ep. 72, 10; 102, 3; id. Ben. 4, 3, 1; id. Ot. Sap. 4, 1; id. Brev. Vit. 16, 2; id. Q. N. 2, 34, 1 al.; Quint. 7, 9, 8; 8, 3, 73 al.; Tac. A. 15, 25; id. H. 2, 90; Plin. Ep. 10, 114, 2; Suet. Caes. 61; id. Tib. 58 al.; Gell. 2, 28 al.—It also stands as correlative to alius:► ‡ altĕras, adv.alius inter cenandum solutus est, alterius continuata mors somno est,
Sen. Ep. 66, 39:cum inventum sit ex veris (gemmis) generis alterius in aliud falsas traducere,
Plin. 37, 12, 75, § 197; Plin. Pan. 2, 6 (Neue, Formenl. II. p. 216).[alter], for alias, acc. to Paul. ex. Fest. p. 27 Müll. -
6 annus
annus, i, m. [acc. to some, as Corssen, Beitr. 16, for am-nus, from 2. an- am-; or acc. to others, directly from 2. anus, a ring, and kindred to the form appearing, in enoautos, di-enos, tri-enos].I.Lit., a circuit, circular course, periodical return: tempus a brumā ad brumam, dum sol redit, vocatur annus;B.quod, ut parvi circuli anuli, sic magni dicebantur circites ani, unde annus,
Varr. L. L. 6, § 8 Müll.; cf.for the same idea: circum tribus actis annis,
Lucr. 5, 883:anno, qui solstitiali circumagitur orbe,
Liv. 1, 19; 6, 1:quae (stellae) volvunt magnos in magnis orbibus annos,
Lucr. 5, 644; so Verg. A. 1, 234:multis solis redeuntibus annis,
Lucr. 1, 311; so Verg. A. 8, 47; cf. also Voss ad Verg. G. 2, 402; and the Heb. = month, from = to renew; hence, a year (consisting among the Rom. orig. of ten months, ending with Dec. and beginning with Mart., but from the time of Numa of twelve):annos sexaginta natus,
Ter. Heaut. 1, 1, 10:principio circum tribus actis impiger annis Floret equus,
Lucr. 5, 881:tempora mutare annorum,
the seasons, id. 2, 170:anni tempus, Varr, R. R. 1, 46: nemo est tam senex, qui se annum non putet posse vivere,
Cic. Sen. 7, 24:centum et septem complevit annos,
id. ib. 5, 13 et saep.:anni fugaces,
Hor. C. 2, 14, 1:anni mobiles,
id. A. P. 157:annus piger,
id. Ep. 1, 1, 21:anni breves,
id. C. 4, 13, 23:per exactos annos,
id. ib. 3, 22, 6:initio anni,
Liv. 2, 52:principio anni,
id. 2, 48:anno ineunte,
Suet. Calig. 42; id. Tib. 54:anno exeunte,
Cic. Div. 1, 25:extremo anno,
Liv. 2, 64:extremo anni,
Tac. A. 6, 27:anno circumacto,
Liv. 6, 1:vertente anno,
Vulg. 2 Reg. 11, 1:annus totus,
Hor. S. 2, 3, 1:annus solidus,
a full year, Liv. 1, 19.— Poet.:pleno anno,
at the close of, Hor. C. 3, 18, 5; Plaut. Stich. 1, 1, 30; id. Men. 2, 1, 9:nondum centum et decem anni sunt, cum lata est lex,
Cic. Off. 2, 21, 75: lex anno post quam lata sit abrogata, id. Cornel. Fragm. ap. Orell. IV. 2, p. 448.—Adverb. phrases.1.Anno.a.A year ago, last year, perusi (for the most part anteclass.;b.not used by Cic.),
Plaut. Am. prol. 91:quattuor minis ego emi istanc anno,
id. Men. 1, 3, 22; id. Truc. 2, 4, 39: utrum anno an horno te abstuleris a viro, Lucil. ap. Non. p. 121, 8; so,ab anno priore,
Vulg. 2 Cor. 8, 10; and:ab anno praeterito,
ib. ib. 9, 2.—A full or whole year, Liv. 3, 39 fin.:c.corpus ejus matronae anno luxerunt,
Aur. Vict. Vir. Ill. 10 fin. (in Livy, instead of it, annum; v. 2. infra).—In each year, yearly:2. 3.uno boum jugo conseri anno quadragena jugera, difficilis tricena justum est,
Plin. 18, 18, 48, § 173.—But in is freq. added when it is related how often a thing happened during the year, Varr. R. R. 2, 11, 8:ter in anno,
Cic. Rosc. Am. 46:semel in anno,
Vulg. Heb. 9, 7 (cf.:semel per annum,
ib. Ex. 30, 10) al. (but without in' ter et quater anno, Hor. C. 1, 31, 14:bis anno,
Plin. 2, 73, 75, § 184).—Ad annum, for the coming year, a year hence:4.faciendum est ad annum,
Cic. de Or. 3, 24, 92:quem ad annum tribunum plebis videbam fore,
id. Att. 5, 2.—In annum.a.For a year: prorogatum in annum im [p. 127] perium est, Liv. 37, 2, 11: si quid Est ( gnaws) animum, differs curandi tempus in annum? Hor. Ep. 1, 2, 39:b.provisae frugis in annum Copia,
id. ib. 1, 18, 109.—In the next year, the next year:5.quod stercoratione faciunt in annum segetes meliores,
Varr. R. R. 2, 2, 12.—Per annos, year by year, yearly:6.arva per annos mutant, et superest ager,
Tac. G. 26; so,per omnes annos,
Vulg. Lev. 16, 34; ib. Luc. 2, 41.—Omnibus annis, all the years, always, Hor. Ep. 1, 7, 21.—II.Transf.A.Poet., a part of a year, a season of the year:B.nunc frondent silvae, nunc formosissimus an-nus,
now the forest is clothed with verdure, now the year is most beautiful, Verg. E. 3, 57; so,pomifer annus,
Hor. C. 3, 23, 8:hibernus annus,
id. Epod. 2, 29: Pisaeumque domus non aestuat annum, i. e. the summer (in which season of the year the Olympic games were celebrated at Pisa), Stat. S. 1, 3, 8.—The produce of the year ( poet. or in post-Aug. prose; cf.C.annona, I.),
Luc. 9, 437:agricolae annum flevere,
id. 3, 452; 3, 70; Stat. Th. 4, 710; Val. Fl. 5, 424:nec arare terram aut exspectare annum,
Tac. G. 14, ubi v. Rup.; cf. Schwarz ad Plin. Pan. 29.—Time of life ( poet.):D.Dum vernat sanguis, dum rugis integer annus,
while your years are free from wrinkles, Prop. 5, 5, 59:vitae longus et annus erit,
the years of life, id. 3, 7, 38.—In polit. life, the age to which one must attain in order to be appointed to an office (cf. annalis, II.):E.quod hoc honore me adfecistis primā petitione, quod anno meo,
Cic. Agr. 2, 2:subito reliquit annum suum seseque in annum proximum transtulit,
id. Mil. 9, 24:qui anno suo petierint,
id. ib. 9, 24; id. Att. 1, 1; id. Fam. 10, 25.—In astronomy: annus magnus or mundanus, the period of time in which the constellations return to the same place; acc. to Macr. Somn. Scip. 2, 11, 15,000 years; v. Cic. N. D. 2, 20; Tac. Or. 16; and Madv. ad Cic. Fin. 2, 31, 102. -
7 decerpo
dē-cerpo, psi, ptum, 3, v. a. [carpo], to pluck off, to tear, pull, or break off, to crop, gather (class.; most freq. in the poets.—Constr., usually aliquid ex aliqua re; less freq. aliquid de aliqua re).I.Lit.:II.acina de uvis decerpito,
Cato R. R. 112, 3:novos flores,
Lucr. 1, 927; 4, 3; cf.:undique decerptam fronti praeponere olivam,
Hor. Od. 1, 7, 7:arbore pomum,
Ov. M. 5, 536; cf. id. Pont. 3, 5, 19;and auricomos fetus arbore,
Verg. A. 6, 141:praetenuia fila ex abietibus,
Plin. 16, 31, 56, § 128;lilia tenero ungui,
Prop. 1, 20, 39; cf.:pollice florem,
Ov. F. 5, 255;and aurea poma manu mea,
id. M. 10, 649; Val. Max. 2, 8, 5:herbas,
Ov. M. 1, 645:ficum,
Juv. 14, 253 et saep.— Absol.:floret (thymum) circa solstitia, cum et apes decerpunt,
Plin. 21, 10, 31, § 56; Catull. 64, 316.—Trop.:B.quae (omnia) nisi cotidie decerpantur arescunt,
Quint. 12, 10, 79:humanus animus decerptus ex mente divina,
Cic. Tusc. 5, 13, 38; cf. Quint. 4, 1, 23:ne quid jocus de gravitate decerperet,
Cic. de Or. 2, 56, 229:quarum (materiarum) nunc facillima decerpunt,
Quint. 10, 5, 21.— Poet.: oscula mordenti semper decerpere rostro, Catull. 68, 127 (cf.: carpo, no. II. 1);for which, ora puellae,
Verg. Cop. 33 Sillig.—Hence,Transf.1.(Acc. to carpo, no. II. 1.) To enjoy:2.ex re fructus,
Hor. S. 1, 2, 79:primas noctes tecum epulis,
Pers. 5, 43:murmura vocis,
Stat. Th. 6, 165:decus primae pugnae,
Sil. 4, 138; cf.:nihil sibi ex ista laude centurio decerpit,
Cic. Marc. 2, 7:mulieres,
Vulg. Baruch, 6, 27.—(Acc. to carpo, no. II. 1.) To destroy:quae (invidia) spes tantas decerpat,
Quint. 6 prooem. § 10; cf.:illibatam virginitatem,
Sen. Contr. 1, 2 med. -
8 femina
fēmĭna, ae, f. [from fe-, fev-, = Gr. phu-ô, to produce; whence: fetus, fecundus, faenus, felix; cf. Sanscr. bhuas, bhavas, to become; Lat. fi-o, fu-turus], a female.I.Lit.A.Of human beings, a female, woman (cf.: uxor, mulier, matrona;B.conjux, marita): ut a prima congressione maris et feminae... ordiar,
Cic. Rep. 1, 24:et mares deos et feminas esse dicitis,
id. N. D. 1, 34, 95:ambiguus fuerit modo vir, modo femina Sithon,
Ov. M. 4, 280; cf. Lucr. 4, 819:in claris viris et feminis,
Cic. Tusc. 1, 12, 27:pulchritudine eximiā femina,
id. Div. 1, 25, 52:feminae notitiam habere,
Caes. B. G. 6, 21 fin.:naturam feminarum omnem castitatem pati,
Cic. Leg. 2, 12, 29; cf. id. Rep. 3, 10 fin.:bona,
id. Phil. 3, 6, 16; cf.:praestantissima omnium feminarum,
id. Fam. 5, 8, 2:sanctissima atque optima,
id. Phil. 3, 6, 16:probatissima,
id. Caecin. 4, 10:primaria,
id. Fam. 5, 11, 2:decreta super jugandis feminis,
Hor. C. S. 19:varium et mutabile semper femina,
Verg. A. 4, 570:tunc femina simplex,
the female character undisguised, Juv. 6, 327.— Adj.:inter quas Danai femina turba senis,
Prop. 2, 31 (3, 29), 4.—Applied as a term of reproach to effeminate men, Ov. M. 12, 470; Sil. 2, 361; Suet. Caes. 22; Just. 1, 3; Curt. 3, 10 fin. al.—Of beasts, a female, she:II.(bestiarum) aliae mares, aliae feminae sunt,
Cic. N. D. 2, 51, 128: lupus femina feta repente, Enn. ap. Serv. Verg. A. 2, 355, and ap. Non. 378, 18 (Ann. v. 70 and 73 ed. Vahl.); cf.:habendas triduum ferias et porco femina piaculum pati (shortly before, porca),
Cic. Leg. 2, 22, 57:sus,
Col. 7, 9, 3:anas,
Plin. 29, 5, 33, § 104:anguis,
Cic. Div. 1, 18, 36; 2, 29, 62:piscis,
Ov. A. A. 2, 482; Plin. 9, 50, 74, § 157; Ov. M. 2, 701.—Transf., in the lang. of nat. hist., of plants and minerals:III.mas in palmite floret, femina citra florem germinat tantum spicae modo,
Plin. 13, 4, 7, § 31; ib. § 34;so of other plants,
id. 16, 33, 60, § 139; 16, 34, 62, § 145:21, 10, 32, § 58 et saep.: in omni genere (carbunculorum) masculi appellantur acriores, et feminae languidius refulgentes,
Plin. 37, 7, 25, § 92;of the loadstone,
id. 36, 16, 25, § 128.—In mechanics, cardo femina, different from cardo masculus (v. cardo, 2), Vitr. 9, 9 med. —In gram., the feminine gender, Quint. 1, 6, 12; 1, 4, 24. -
9 gravida
grăvĭdus, a, um, adj. [gravis, burdened, loaded; hence in partic.], pregnant, with child, with young (class.; syn. praegnans, fetus).I.Lit.A.Adj.: mater, Enn. ap. Cic. Ac. 2, 17, 52 (Trag. v. 57 Vahl.):B.puero gravida,
Plaut. Am. 2, 2, 87:gravida esse ex aliquo viro,
id. ib. prol. 111; Ter. Hec. 3, 3, 32;for which also simply aliquo,
Plaut. Am. 3, 1, 18 and 19:de semine Jovis,
Ov. M. 3, 260:virgo ex eo compressu,
Ter. Ad. 3, 4, 28:prius gravida facta est,
Plaut. Cist. 2, 3, 73:facere gravidam aliquam,
Ter. Ad. 3, 5, 29:cum esset gravida uxor, et jam appropinquare partus putaretur,
Cic. Clu. 11, 31; cf. id. Verr. 2, 1, 18, § 48; Cels. 2, 1; 2, 5 sqq.; of animals, etc. (mostly poet.):gravida pecus,
Verg. G. 2, 150; Ov. F. 4, 633:muraena,
Hor. S. 2, 8, 43:balaenae,
Plin. 9, 6, 5, § 13.—Subst.: grăvĭda, ae, f., a pregnant woman, Plaut. Truc. 2, 5, 22; Plin. 23, 6, 57, § 107; 28, 6, 17, § 59.—II. (α).Absol.:(β).ad fores auscultato... neu qui manus attulerit steriles intro ad nos, Gravidas foras exportet,
Plaut. Truc. 1, 2, 4: cum se gravido tremefecit corpore tellus, fruit-laden, Cic. poët. Div. 1, 11, 18:nubes,
Lucr. 6, 440 (cf. Lachm. ad Lucr. II. p. 365); Ov. Tr. 1, 2, 107; cf.:cornu lunae,
Val. Fl. 2, 56:ne gravidis procumbat culmus aristis,
loaded, full, Verg. G. 1, 111; so,aristae,
Ov. M. 1, 110:olivae,
id. ib. 7, 281:fetus,
id. ib. 8, 293:(caprae) gravido superant vix ubere limen,
full, Verg. G. 3, 317.—With abl.:(γ).gravidae nunc semine terrae,
Ov. F. 4, 633:ubera gravida vitali rore,
Cic. Div. 1, 12, 20:tibi pampineo gravidus auctumno Floret ager,
Verg. G. 2, 5: equus (Trojanus) armatis, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 97 Vahl.):tempestas fulminibus atque procellis,
Lucr. 6, 259:alvus (serpentis) venenis,
Sil. 6, 155:Amathunta metallis,
Ov. M. 10, 531:stipes nodis,
Verg. A. 7, 507:pharetra sagittis,
Hor. C. 1, 22, 3:urbs bellis,
Verg. A. 10, 87; cf.:Italia imperiis,
id. ib. 4, 229:anus arcanis,
Sil. 13, 394:parens sorte,
Val. Fl. 5, 22:populus noxa,
Sil. 13, 542:pectus curis,
Luc. 5, 735; Val. Fl. 2, 161.—With gen.:III.Mellis apes gravidae,
Sil. 2, 120.— -
10 gravidus
grăvĭdus, a, um, adj. [gravis, burdened, loaded; hence in partic.], pregnant, with child, with young (class.; syn. praegnans, fetus).I.Lit.A.Adj.: mater, Enn. ap. Cic. Ac. 2, 17, 52 (Trag. v. 57 Vahl.):B.puero gravida,
Plaut. Am. 2, 2, 87:gravida esse ex aliquo viro,
id. ib. prol. 111; Ter. Hec. 3, 3, 32;for which also simply aliquo,
Plaut. Am. 3, 1, 18 and 19:de semine Jovis,
Ov. M. 3, 260:virgo ex eo compressu,
Ter. Ad. 3, 4, 28:prius gravida facta est,
Plaut. Cist. 2, 3, 73:facere gravidam aliquam,
Ter. Ad. 3, 5, 29:cum esset gravida uxor, et jam appropinquare partus putaretur,
Cic. Clu. 11, 31; cf. id. Verr. 2, 1, 18, § 48; Cels. 2, 1; 2, 5 sqq.; of animals, etc. (mostly poet.):gravida pecus,
Verg. G. 2, 150; Ov. F. 4, 633:muraena,
Hor. S. 2, 8, 43:balaenae,
Plin. 9, 6, 5, § 13.—Subst.: grăvĭda, ae, f., a pregnant woman, Plaut. Truc. 2, 5, 22; Plin. 23, 6, 57, § 107; 28, 6, 17, § 59.—II. (α).Absol.:(β).ad fores auscultato... neu qui manus attulerit steriles intro ad nos, Gravidas foras exportet,
Plaut. Truc. 1, 2, 4: cum se gravido tremefecit corpore tellus, fruit-laden, Cic. poët. Div. 1, 11, 18:nubes,
Lucr. 6, 440 (cf. Lachm. ad Lucr. II. p. 365); Ov. Tr. 1, 2, 107; cf.:cornu lunae,
Val. Fl. 2, 56:ne gravidis procumbat culmus aristis,
loaded, full, Verg. G. 1, 111; so,aristae,
Ov. M. 1, 110:olivae,
id. ib. 7, 281:fetus,
id. ib. 8, 293:(caprae) gravido superant vix ubere limen,
full, Verg. G. 3, 317.—With abl.:(γ).gravidae nunc semine terrae,
Ov. F. 4, 633:ubera gravida vitali rore,
Cic. Div. 1, 12, 20:tibi pampineo gravidus auctumno Floret ager,
Verg. G. 2, 5: equus (Trojanus) armatis, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 97 Vahl.):tempestas fulminibus atque procellis,
Lucr. 6, 259:alvus (serpentis) venenis,
Sil. 6, 155:Amathunta metallis,
Ov. M. 10, 531:stipes nodis,
Verg. A. 7, 507:pharetra sagittis,
Hor. C. 1, 22, 3:urbs bellis,
Verg. A. 10, 87; cf.:Italia imperiis,
id. ib. 4, 229:anus arcanis,
Sil. 13, 394:parens sorte,
Val. Fl. 5, 22:populus noxa,
Sil. 13, 542:pectus curis,
Luc. 5, 735; Val. Fl. 2, 161.—With gen.:III.Mellis apes gravidae,
Sil. 2, 120.— -
11 gravis
grăvis, e, adj. [Sanscr. gurus (root gar-); Gr. barus, heavy; gravis, for gar-uis; cf. also Brutus]. With respect to weight, heavy, weighty, ponderous, burdensome; or pass., loaded, laden, burdened (opp. levis, light; in most of its significations corresp. to the Gr. barus; cf. onerosus, onerarius).I.Lit. Absol. or with abl.1.In gen.: imber et ignis, spiritus et gravis terra, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 37 Müll.; so,2.tellus,
Ov. M. 7, 355:corpora,
Lucr. 2, 225 sq.; cf. id. 5, 450 sq.:limus,
id. 5, 496:in eo etiam cavillatus est, aestate grave esse aureum amiculum, hieme frigidum,
Cic. N. D. 3, 34, 83:navigia,
Caes. B. G. 5, 8, 4; cf.:tot ora navium gravi Rostrata duci pondere,
Hor. Epod. 4, 17:cum gravius dorso (aselli) subiit onus,
id. S. 1, 9, 21:sarcina,
id. Ep. 1, 13, 6: inflexi grave robur aratri, Verg. G. 1, 162:cujus (tibicinae) Ad strepitum salias terrae gravis,
Hor. Ep. 1, 14, 26: terra, burdened (by the heavy body), Ov. M. 12, 118:naves hostilibus spoliis graves,
heavily laden, Liv. 29, 35, 5; cf.:agmen grave praedā,
id. 21, 5, 8;for which also simply: grave agmen,
id. 31, 39, 2:miles,
heavy-armed, Tac. A. 12, 35:gravis aere dextra,
Verg. E. 1, 36:cum fatalis equus saltu super ardua venit Pergama et armatum peditem gravis attulit alvo,
i. e. filled, full, id. A. 6, 516 (an imitation of Maximo saltu superavit Gravidus armatis equus, Enn. ap. Macr. S. 6, 2; v. gravidus, II. b):graves imbre nubes,
Liv. 28, 15, 11:graves fructu vites,
Quint. 8, 3, 8:gravis vinculis,
Plin. Ep. 7, 27, 10.—In partic.a.With respect to value or number, heavy, great. So, aes grave, heavy money, money of the oldest standard, in which an as weighed a full pound: grave aes dictum a pondere, quia deni asses, singuli pondo libras, efficiebant denarium, etc., Paul. ex Fest. p. 98 Müll.:b.et quia nondum argentum signatum erat, aes grave plaustris quidam (ex patribus) ad aerarium convehentes, etc.,
Liv. 4, 60, 6; 10, 46, 5; 22, 33, 2 et saep.:populus Romanus ne argento quidem signato ante Pyrrhum regem devictum usus est: librales appendebantur asses. Quare aeris gravis poena dicta,
Plin. 33, 3, 13, § 42: argentum, i. e. uncoined = rude:placet argentum grave rustici patris sine ullo opere et nomine artificis,
Sen. Tranq. 1, 4:notavit aliquos, quod pecunias levioribus usuris mutuati graviore fenore collocassent,
at a higher rate, Suet. Aug. 39; cf.:in graviore annona,
id. ib. 25: grave pretium, a high price, Sall. Fragm. ap. Non. 314, 25.—With respect to number: graves pavonum greges, great or numerous flocks, Varr. ap. Non. 314, 31. —For the usual gravidus, with young, pregnant ( poet. and in post-Aug. prose):B.regina sacerdos Marte gravis,
Verg. A. 1, 274; cf.uterus (shortly after: gravidus tumet venter),
Ov. M. 10, 495:balaenae utero graves (shortly before, gravidae),
Plin. 9, 6, 5, § 13.—Transf.1.Of hearing or sound, deep, grave, low, bass (opp. acutus, treble):2.vocem ab acutissimo sono usque ad gravissimum sonum recipiunt,
Cic. de Or. 1, 59, 251; cf. id. ib. 3, 57, 216:qui (sonus) acuta cum gravibus temperans, varios aequabiliter concentus efficit,
id. Rep. 6, 18:vox,
Quint. 11, 3, 17; 42: sonus, 2, 8, 15; 5, 10, 125; 11, 3, 41; Ov. M. 12, 203:tenor,
Quint. 1, 5, 26:syllaba,
i. e. unaccented, id. 1, 5, 22 sq.; 12, 10, 33.—Of smell or flavor, strong, unpleasant, offensive:3.an gravis hirsutis cubet hircus in alis,
rank, Hor. Epod. 12, 5:chelydri,
Verg. G. 3, 415:ellebori,
id. ib. 3, 451:odor calthae,
strong, Plin. 21, 6, 15, § 28; cf.:herba odore suaviter gravi,
id. 25, 9, 70, § 118; cf.117: habrotonum odore jucunde gravi floret,
id. 21, 10, 34, § 60: absynthium ut bibam gravem, i. e. bitter, Varr. ap. Non. 19, 27, and 314, 14.—Of the state of the body or health, gross, indigestible, unwholesome, noxious, severe; sick:II.(Cleanthes) negat ullum esse cibum tam gravem, quin is die et nocte concoquatur,
Cic. N. D. 2, 9, 24; so,genera cibi graviora,
Cels. 2, 18:gravissima bubula (caro),
id. ib.:pisces gravissimi,
id. ib.:neque ex salubri loco in gravem, neque ex gravi in salubrem transitus satis tutus est,
id. 1, 3; cf.:solum caelumque juxta grave,
Tac. H. 5, 7:solet esse gravis cantantibus umbra,
Verg. E. 10, 75:anni tempore gravissimo et caloribus maximis,
Cic. Q. Fr. 2, 16, 1; cf.:gravis auctumnus in Apulia circumque Brundisium ex saluberrimis Galliae et Hispaniae regionibus, omnem exercitum valetudine tentaverat,
Caes. B. C. 3, 2 fin.:grave tempus et forte annus pestilens erat urbi agrisque,
Liv. 3, 6, 1; cf. also id. 3, 8, 1:aestas,
Verg. G. 2, 377:morbo gravis,
sick, id. ib. 3, 95; cf.:gravis vulnere,
Liv. 21, 48, 4:aetate et viribus gravior,
id. 2, 19, 6:gravior de vulnere,
Val. Fl. 6, 65:non insueta graves tentabunt pabula fetas,
sick, feeble, Verg. E. 1, 50; so absol.:aut abit in somnum gravis,
heavy, languid, Lucr. 3, 1066.Trop.A.In a bad sense, heavy, burdensome, oppressive, troublesome, grievous, painful, hard, harsh, severe, disagreeable, unpleasant (syn.: molestus, difficilis, arduus): qui labores morte finisset graves, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 48, 115:B.quod numquam tibi senectutem gravem esse senserim... quibus nihil est in ipsis opis ad bene beateque vivendum, iis omnis aetas gravis est,
Cic. de Sen. 2, 4; cf.:onus officii,
id. Rosc. Am. 38, 112; id. Rep. 1, 23:et facilior et minus aliis gravis aut molesta vita est otiosorum,
id. Off. 1, 21, 70; id. Rep. 1, 4:miserior graviorque fortuna,
Caes. B. G. 1, 32, 4:haec si gravia aut acerba videantur, multo illa gravius aestimare debere, etc.,
id. ib. 7, 14 fin.:velim si tibi grave non erit, me certiorem facias,
Cic. Fam. 13, 73, 2:grave est homini pudenti petere aliquid magnum,
id. Fam. 2, 6, 1; id. Att. 1, 5, 4:est in populum Romanum grave, non posse, etc.,
id. Balb. 7, 24:verbum gravius,
id. Verr. 2, 3, 58, § 134:ne quid gravius in fratrem statueret... quod si quid ei a Caesare gravius accidisset, etc.,
Caes. B. G. 1, 20, 1 and 4:gravissimum supplicium,
id. ib. 1, 31, 15:habemus senatusconsultum in te, Catilina, vehemens et grave,
Cic. Cat. 1, 1, 3:edictum,
Liv. 29, 21, 5:gravioribus bellis,
Cic. Rep. 1, 40:gravis esse alicui,
id. Fam. 13, 76, 2; cf.:adversarius imperii,
id. Off. 3, 22, 86:gravior hostis,
Liv. 10, 18, 6:senes ad ludum adolescentium descendant, ne sint iis odiosi et graves,
Cic. Rep. 1, 43:gravis popularibus esse coepit,
Liv. 44, 30, 5.—Prov.:gravis malae conscientiae lux est,
Sen. Ep. 122.—In a good sense, weighty, important, grave; with respect to character, of weight or authority, eminent, venerable, great:1.numquam erit alienis gravis, qui suis se concinnat levem,
Plaut. Trin. 3, 2, 58:quod apud omnes leve et infirmum est, id apud judicem grave et sanctum esse ducetur?
Cic. Rosc. Com. 2, 6:ea (honestas) certe omni pondere gravior habenda est quam reliqua omnia,
id. Off. 3, 8, 35; id. Deiot. 2, 5:cum gravibus seriisque rebus satisfecerimus,
id. ib. 1, 29, 103:auctoritas clarissimi viri et in rei publicae maximis gravissimisque causis cogniti,
id. Fam. 5, 12, 7; cf. causa, Lucil. ap. Non. 315, 31; Quint. 1, 2, 3; Caes. B. C. 1, 44, 4:gravius erit tuum unum verbum ad eam rem, quam centum mea,
Plaut. Trin. 2, 2, 107:ut potentia senatus atque auctoritas minueretur: quae tamen gravis et magna remanebat,
Cic. Rep. 2, 34:sententiis non tam gravibus et severis quam concinnis et venustis,
id. Brut. 95, 325:gravior oratio,
id. de Or. 2, 56, 227:nihil sibi gravius esse faciendum, quam ut, etc.,
id. Clu. 6, 16:inceptis gravibus et magna professis,
Hor. A. P. 14:exemplum grave praebet ales, etc.,
id. C. 4, 11, 26:non tulit ullos haec civitas aut gloria clariores, aut auctoritate graviores, aut humanitate politiores,
Cic. de Or. 2, 37, 154:et esse et videri omnium gravissimus et severissimus,
id. ib. 2, 56, 228:homo prudens et gravis,
id. ib. 1, 9, 38:neque oratio abhorrens a persona hominis gravissimi,
id. Rep. 1, 15 fin.:auctor,
id. Pis. 6, 14:testis,
id. Fam. 2, 2:non idem apud graves viros, quod leviores (decet),
Quint. 11, 1, 45:vir bonus et gravis,
id. 11, 3, 184:gravissimi sapientiae magistri,
id. 12, 1, 36:tum pietate gravem ac meritis si forte virum quem Conspexere,
Verg. A. 1, 151:gravissima civitas,
Cic. Rep. 1, 3:gravem atque opulentam civitatem vineis et pluteis cepit,
an important city, Liv. 34, 17, 12.— Hence, adv.: grăvĭter.Weightily, heavily, ponderously (very rare):b.aëra per purum graviter simulacra feruntur,
Lucr. 4, 302; cf.:graviter cadere,
id. 1, 741; Ov. P. 1, 7, 49.—Transf.(α).Of tones, deeply:(β).natura fert, ut extrema ex altera parte graviter, ex altera autem acute sonent,
Cic. Rep. 6, 18; Lucr. 4, 543.—Far more freq.,Vehemently, strongly, violently:2.graviter crepuerunt fores,
Ter. Heaut. 3, 3, 52; so,spirantibus flabris,
Lucr. 6, 428; Ter. Ad. 5, 3, 2:pertentat tremor terras,
Lucr. 6, 287:ferire aliquem,
Verg. A. 12, 295:conquassari omnia,
Lucr. 5, 105; cf.:quae gravissime afflictae erant naves,
Caes. B. G. 4, 31, 2.—Trop.a.Vehemently, violently, deeply, severely; harshly, unpleasantly, disagreeably:b.graviter aegrotare,
Cic. Off. 1, 10, 32:se habere,
id. Att. 7, 2, 3:neque is sum, qui gravissime ex vobis mortis periculo terrear,
Caes. B. G. 5, 30, 2:gravissime dolere,
id. ib. 5, 54 fin.:quem ego amarem graviter,
Plaut. Cist. 1, 1, 87; cf.: placere occoepit graviter, postquam est mortua, [p. 829] Caecil. ap. Non. 314, 19:tibi edepol iratus sum graviter,
Ter. Hec. 4, 4, 2:cives gravissime dissentientes,
Cic. Phil. 12, 11, 27:si me meis civibus injuria suspectum tam graviter atque offensum viderem,
id. Cat. 1, 7, 17:graviter angi,
id. Lael. 3, 10:tulit hoc commune dedecus jam familiae graviter filius,
with chagrin, vexation, id. Clu. 6, 16; cf.:graviter et acerbe aliquid ferre,
id. Verr. 2, 1, 58, § 152:graviter accipere aliquid,
id. de Or. 2, 52, 211; Tac. A. 13, 36; cf.:adolescentulus saepe eadem et graviter audiendo victus est,
Ter. Heaut. 1, 1, 62:nolo in illum gravius dicere,
more harshly, id. Ad. 1, 2, 60; cf.:de amplissimis viris gravissime acerbissimeque decernitur,
Caes. B. C. 1, 5, 4; id. B. G. 3, 16, 4; cf.also: severe et graviter et prisce agere,
Cic. Cael. 14, 33:ut non gravius accepturi viderentur, si nuntiarentur omnibus eo loco mortem oppetendam esse,
more sorrowfully, Liv. 9, 4, 6.—In an impressive or dignified manner, impressively, gravely, seriously, with propriety or dignity:his de rebus tantis tamque atrocibus neque satis me commode dicere neque satis graviter conqueri neque satis libere vociferari posse intelligo. Nam commoditati ingenium, gravitati aetas, libertati tempora sunt impedimento,
Cic. Rosc. Am. 4, 9:(Scipio) utrumque egit graviter,
with dignity, id. Lael. 21, 77:res gestas narrare graviter,
id. Or. 9, 30; cf.:locum graviter et copiose tractare,
id. Fin. 4, 2, 5. -
12 niteo
nĭtĕo, ēre ( gen. plur nitentūm, Verg. Cir. 523), v. n. [etym. dub.; cf. nix], to shine, look bright, glitter, glisten (cf., luceo, fulgeo splendeo).I.Lit.:B.placatumque nitet diffuso lumine caelum,
Lucr. 1, 9:luna potest solis radiis percussa nitere,
id. 5, 705:qui nitent unguentis, fulgent purpurā,
Cic. Cat. 2, 3, 5:diversi niteant cum mille colores,
Ov. M. 6, 65:vere nitent terrae,
id. F. 4, 126:aera nitent usu,
id. Am. 1, 8, 51; so,ebur,
Tib. 1, 4, 64; Hor. Ep. 1, 10, 19; Mart. 9, 58, 6; 8, 6, 10 et saep.—Transf.1.Of animals, to be sleek, in good condition:2.at hau pol nitent (oves),
Plaut. Bacch. 5, 2, 6:unde sic quaeso nites?
Phaedr. 3, 7, 4; Plin. 18, 5, 6, § 27; cf.:hic nitet ungula mulae,
Juv. 7, 181.—Of persons, to shine, to look bright or beautiful:3.miseri quibus Intentata nites! ( = pulchra et amabilis videris),
Hor. C. 1, 5, 12:ore nitet,
Mart. 10, 89, 3:nitet ante alias regina comesque Pelides,
Stat. Achill. 2, 148:murice tincta Veste nites,
Mart. 5, 23, 6.—Of fields, plants, etc., to look flourishing, thriving, to thrive, etc.:4.camposque nitentes Desuper ostentat,
Verg. A. 6, 677:ubi tellus nitet,
Petr. 99; cf. Plin. 17, 4, 3, § 26.—Of a house:5.tibi hoc praecipio ut niteant aedes,
be in complete order, Plaut. Ps. 1, 2, 281.—Of wealth, etc., to flourish, abound:II.vectigal in pace niteat,
Cic. Agr. 1, 7, 21:res ubi magna nitet domino sene,
Hor. S. 2, 5, 12. —Trop., to shine, be brilliant, look or be beautiful: ver vide;A.ut tota floret, ut olet, ut nitide nitet,
Plaut. Truc. 2, 4, 3:illorum, vides, quam niteat oratio,
Cic. Fin. 4, 3, 5; so,ubi plura nitent in carmine,
Hor. A. P. 351:omnia nobilibus oppidis ni tent,
Plin. 3, 5, 7, § 49.—Hence, nĭtens, entis, P. a., shining, glittering, glistening, brilliant, bright.Lit.:2.capilli malobathro,
Hor. C. 2, 7, 7:mensae,
id. S. 2, 2, 4:oculi,
Verg. A. 1, 228:astra,
Ov. F. 5, 543:Lucifer,
Tib. 1, 3, 93:nitentes solis equi,
Val. Fl. 5, 413:arma nitentia ante rem, deformia inter sanguinem, etc.,
Liv. 9, 40, 5.—Transf.a.Of animals, sleek, fat:b.nitens taurus,
Verg. A. 3, 20.—Of persons, shining, bright, beautiful:c.uxor ore floridulo nitens,
Cat. 61, 189:desiderio meo nitenti,
my darling bright, id. 2, 5.— Comp.: nitentior [p. 1210] femina, Ov. M. 12, 405 (Merkel, decentior).—Of plants, blooming:B.nitentia culta,
Verg. G. 1, 153:arbor laeta et nitens,
Gell. 12, 1, 16.— Comp.:Tyrio nitentior ostro flos oritur,
Ov. M. 10, 211.—Trop.1. 2.Of speech, brilliant, elegant:3.oratio,
Cic. Brut. 67, 238.—Of the mind, bright, clear:macte, oro, nitenti Ingenio,
Stat. S. 1, 5, 63. -
13 succedo
suc-cēdo, cessi, cessum, 3, v. n. and a. ⊂.I.To go below or under (so mostly poet.; syn. subeo).A.Lit.1.In gen., to enter, go under, come under:2.simul ac primum nubes succedere soli Coepere,
to go under the sun, Lucr. 5, 286; cf. id. 6, 402:tectum, cui imbris vitandi causā succederet,
Cic. Dom. 44, 116:maestae Succedunt ramis volucres,
Val. Fl. 6, 505:succedere tectis,
Ov. M. 2, 766; so,tectis,
id. ib. 8, 549; Verg. A. 1, 627:rex jussae succedit aquae,
Ov. M. 11, 142:tecto et umbrae,
Verg. G. 3, 418:antro,
id. E. 5, 6 and 19:tumulo sineret succedere terrae,
i. e. to be buried, id. A. 11, 103; cf.:serpens imo Successit tumulo,
id. ib. 5, 93.—In partic., to go from under; to go up, mount, ascend:B.alto caelo,
to mount, ascend, Verg. G. 4, 227:in arduum,
Liv. 5, 43; cf.:hoc itinere est fons, quo mare succedit longius,
Caes. B. C. 2, 24:muros,
Liv. 27, 18, 13; 31, 45, 5; Tac. A. 2, 20; Sil. 10, 597:tumulum,
Liv. 22, 28 et saep. — Absol.:erigi scalas jussit ac promptissimum quemque succedere,
Tac. A. 2, 81.— Poet.:in montem succedere silvas Cogebant,
to retreat to the mountains, Lucr. 5, 1370.—Trop.1.To come under, submit to any thing:2.omnes sententiae verbaque omnia... sub acumen stili subeant et succedant necesse est,
Cic. de Or. 1, 33, 151:externae dominationi, quam in suis timuerunt, sponte succedunt,
Just. 8, 2, 2:succedoque oneri,
take up, Verg. A. 2, 723:nec qui succederet operi inventus est,
undertake, Plin. 35, 10, 36, § 92.—To go up, mount, ascend:II.a pedibusque minutatim succedere frigus Non dubitabat,
Lucr. 6, 1191:ad summum honorem,
id. 5, 1122:ille ad superos Succedet famā,
Verg. A. 12, 235:aurum in summum successit honorem,
Lucr. 5, 1275.—To approach, draw near (class. and freq.).A.Milit. t. t., to march on, advance, march up to, approach (class. and freq.; cf.: invado, progredior): [p. 1787] sub primam nostram aciem successerunt, Caes. B. G. 1, 24:B.sub montem,
id. B. C. 1, 45: supra hostium munitionem, Sisenn. ap. Non. 91, 23:ad castra hostium infestis signis,
Liv. 7, 37:ad stationes hostium,
id. 30, 8:ad hostium latebras,
id. 10, 14:ad urbem,
id. 26, 44:ad moenia,
id. 44, 31:sub ipsum vallum,
id. 31, 36, 5:ad portūs claustra,
Curt. 4, 5, 19:celeriter ad molem,
id. 4, 3, 2:moenibus,
Liv. 10, 34; 24, 19:munimentis,
id. 9, 14:munitionibus, Auct. B. Alex. 30, 4: portas succedunt,
Caes. B. G. 2, 6:murum,
Liv. 38, 9.— Absol.:classis paulatim successit,
Tac. A. 3, 1.— Impers. pass.:ubicumque iniquo successum est loco,
Liv. 9, 31.—To follow, follow after, take the place of, relieve, come into the place of, succeed; to succeed to, receive by succession (syn. subsequor).1.Lit.:2.ut integri et recentes defatigatis succederent,
Caes. B. G. 5, 16; 7, 41; id. B. C. 3, 94; cf. Liv. 9, 32; Ov. M. 13, 134:in stationem,
Caes. B. G. 4, 32:in pugnam,
Liv. 9, 27;for which, proelio,
id. 6, 4:in paternas opes,
id. 21, 3:in Pompeii locum heres,
Cic. Phil. 2, 25, 62; cf.:Sequani principatum dimiserant. In eorum locum Remi successerant,
Caes. B. G. 6, 12:ego in ejus quem occidissem succederem locum,
Liv. 40, 12, 13:succedam ego vicarius tuo muneri,
Cic. Verr. 2, 4, 37, § 81; 2, 3, 51, § 120; id. Fam. 3, 3, 1; cf. id. Fl. 14, 33; 21, 49:qui regno successit,
Plin. 36, 27, 70, § 204:post ejus mortem frater regno successit,
Just. 17, 3, 6:in hujus locum filia regno successit,
id. 2, 4, 17;but: in regnum,
id. 7, 2, 2:huic Mithridates filius succedit,
id. 42, 2, 3:ad alteram partem succedunt Ubii,
follow, come next, Caes. B. G. 4, 3.—Of things:aspicit in teretes lignum succedere suras,
Ov. M. 11, 80. — Impers. pass.:non solum, quod tibi succederetur, sed quod Gabinio non succederetur,
Cic. Pis. 36, 88:te antea, quam tibi successum esset, decessurum fuisse,
id. Fam. 3, 6, 2.—Trop.a. b. (α).In time:(β).successit ipse magnis (oratoribus),
Cic. Or. 30, 105:horum aetati successit Isocrates,
id. ib. 13, 40; cf.:nihil semper floret: aetas succedit aetati,
id. Phil. 11, 15, 39:tertia post illas successit aënea proles,
Ov. M. 1, 125:quorum priores duae probationi succedunt,
Quint. 3, 9, 1:in Italiā violis succedit rosa,
Plin. 21, 11, 39, § 68: etenim ei succedo orationi, quae, etc., I succeed, I speak after an oration, which, etc., Cic. Balb. 1, 4:consules, quo majori gloriae rerum gestarum succedere se cernebant,
Liv. 4, 11, 2:rex... succedens tantae caritati Hieronis,
id. 24, 5, 1:ut bono succedenti regi difficilis aemulatio esset,
id. 1, 48, 8.—To follow, take the place of, succeed in value: cujus (purpurae) libra denariis centum venibat... huic successit dibapha Tyria, quae in libras denariis mille non poterat emi, Nep. ap. Plin. 9, 39, 63, § 137:c.in vicem ejus (graminis) succedit decoctum,
Plin. 24, 19, 118, § 179:non numero tantum amissorum civium, sed et dignitati,
Just. 3, 5, 7:filii magnitudini patris successerunt,
id. 19, 1, 2.— Pass. impers.:male gestis rebus alterius successum est,
Liv. 9, 18, 15.—Hence, to follow the nature or rule of any thing, to belong to a class or category (rare):d.succedere hanc quoque comparativo generi,
Quint. 3, 10, 4:quae omnia succedunt legitimis quaestionibus,
id. 3, 6, 71.—Pregn.: res (alicui) succedit, or simply succedit, goes on well, is successful, prospers, succeeds (cf. evenit):lepide hoc succedit sub manus negotium,
Plaut. Mil. 3, 2, 59:negotium (ei) sub manus,
id. ib. 4, 4, 7; id. Pers. 4, 1, 2:quando hoc bene successit,
Ter. Ad. 2, 4, 23:parum succedit, quod ago,
id. And. 4, 1, 54:pleraque non succedunt,
Varr. R. R. 3, 9, 16:quod res nulla successerat,
Caes. B. G. 7, 26:inceptum non succedebat,
Liv. 42, 58:nihil conceptae temere spei succedebat,
id. 33, 5, 3:voti Phoebus succedere partem Mente dedit,
Verg. A. 11, 794:si prospere prima successerint,
Just. 9, 3, 7.— Absol.:hac non successit: aliā ingrediemur viā,
Ter. And. 4, 1, 45:si quando minus succedet,
Cic. Or. 28, 98:si ex sententiā successerit,
id. Q. Fr. 2, 14, 1: si proinde, ut ipse mereor, mihi successerit, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 4, 4:si successisset coeptis,
Liv. 25, 37:inceptis,
id. 24, 19:fraudi,
id. 38, 25:facinori eorum,
id. 40, 11 et saep.:successurumque Minervae Indoluit,
Ov. M. 2, 788.— Pass.: cum omnia meā causā velles mihi successa, Cic. Fil. ap. Cic. Fam. 16, 21, 2.— Impers.:nolle successum non patribus,
Liv. 2, 45, 5:ubicumque iniquo successum erat loco,
id. 9, 31, 13 Weissenb. ad loc.
См. также в других словарях:
Floret — Floret, heißt das äußerste rauhe Gespinnst, womit die Seidenwürmer ihre Gehäuse anfangen, ehe sie ordentliche Faden ziehen. Es kann nicht abgehaspelt, sondern muß gesponnen werden und gibt natürlich die schlechteste Seide, Flock oder Floretseide… … Damen Conversations Lexikon
floret — flòret (florȅt) m <N mn floréti, G florètā> DEFINICIJA sport 1. tanak mač s kuglicom na vrhu 2. disciplina u mačevanju ETIMOLOGIJA njem. Florett ← fr. fleuret, tal. fioretto … Hrvatski jezični portal
floret — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. floretecie {{/stl 8}}{{stl 7}} lekka, cienka, długa, giętka broń szermiercza zakończona gałką chroniącą przed zranieniem : {{/stl 7}}{{stl 10}}Walczyć na florety. <fr. z wł.> {{/stl 10}}{{stl 20}}… … Langenscheidt Polski wyjaśnień
Floret — Flo ret, n. [OF. florete, F. fleurette, dim. of OF. lor, F. fleur. See {Flower}, and cf. {Floweret}, 3d {Ferret}.] 1. (Bot.) A little flower; one of the numerous little flowers which compose the head or anthodium in such flowers as the daisy,… … The Collaborative International Dictionary of English
Floret — (fr.), 1) das rohe Gespinnst, od. der Anfang von der Verpuppung des Seidenwurms, welcher sich abhaspeln läßt, auch 2) der Abfall von anderer guten Seide. Der schlechteste F. (Spinnwebe, Watt od. Werkseide) wird nicht kardätscht, sondern nur… … Pierer's Universal-Lexikon
Floret — Floret, die filzartige Hülle, mit der sich die Seidenraupe umgibt, wovon sie die eigentl. Fäden zieht; aus ihr u. den Abgängen der Cocons wird die F.seide, eine geringere Art, bereitet … Herders Conversations-Lexikon
flòret — (florȅt) m 〈N mn floréti, G florètā〉 sport 1. {{001f}}tanak mač s kuglicom na vrhu 2. {{001f}}disciplina u mačevanju ✧ {{001f}}njem., fr … Veliki rječnik hrvatskoga jezika
Floret — Variante de Flouret (voir ce nom) surtout portée dans le Cantal … Noms de famille
floret — c.1400, flourette, from O.Fr. florete little flower; cheap silk material, dim. of flor flower, from L. flora (see FLORA (Cf. flora)). Botany sense is from 1670s … Etymology dictionary
floret — ► NOUN 1) one of the small flowers making up a composite flower head. 2) one of the flowering stems making up a head of cauliflower or broccoli. ORIGIN from Latin flos flower + ET(Cf. ↑E) … English terms dictionary
floret — [flôr′it, flō′rit] n. [ME flourette < OFr florete, dim. of flor, FLOWER] 1. a small flower 2. any of the individual flowers making up the head of a plant of the composite family 3. the flowering unit of a grass spikelet, consisting of the… … English World dictionary