Перевод: с греческого на английский

с английского на греческий

archetype

  • 1 αρχέτυπο

    archetype

    Ελληνικά-Αγγλικά νέο λεξικό (Greek-English new dictionary) > αρχέτυπο

  • 2 εἰκών

    -όνος + ἡ N 3 6-2-6-33-9=56 Gn 1,26.27; 5,1.3; 9,6
    image Gn 1,26; imitation or reproduction of an archetype Wis 7,26; image of god, idol 2 Kgs 11,18
    *Hos 13,2 κατ᾽ εἰκόνα according to the image or according to the likeness-תמונה/ב or תבנית/כ for MT תבונם/כ according to their craft, skilfully
    Cf. ALEXANDRE 1988 175-188; HARL 1986a, 95-96; KOONCE 1988, 108-110; LARCHER 1983 268-269;
    1984 504-505; STEENBURG 1988 77-86; →NIDNTT; TWNT

    Lust (λαγνεία) > εἰκών

  • 3 τύπος

    -ου + ὁ N 2 1-0-1-0-2=4 Ex 25,40; Am 5,26; 3 Mc 3,30; 4 Mc 6,19
    figure worked out in relief, that which is formed, image, statue, idol Am 5,26; archetype, pattern, model
    Ex 25,40; content, text (of a letter) 3 Mc 3,30; example, pattern (in moral life) 4 Mc 6,19
    Cf. BARR 1961, 154-155; HORSLEY 1981 77-78; 1987 41; LE BOULLUEC 1989, 265; LEE, E. 1962, 169-
    171; LLEWELYN 1994, 24; SPICQ 1978a, 894-897; →NIDNTT; TWNT

    Lust (λαγνεία) > τύπος

  • 4 αὐτογῆ

    A ideal earth, archetype of earth, Plot.6.7.11, Herm. ap. Stob.3.11.31.

    Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > αὐτογῆ

  • 5 εἰκών

    εἰκών, ἡ, gen. όνος, acc. όνα, etc.: poet. and [dialect] Ion. nom. [full] εἰκώ is implied (though not found) in gen.
    A

    εἰκοῦς E.Hel.77

    , acc.

    εἰκώ A.Th. 559

    , E.Med. 1162, Hdt.7.69 (but

    εἰκόνα 2.143

    , both εἰκόνα and εἰκώ in Pl.Ti. 37d), Maiist.15: acc. pl.

    εἰκούς E.Tr. 1178

    , Ar.Nu. 559: (Εἴκω, ἔοικα, ϝεικ-Inscr.Cypr.151 H.):—likeness, image, whether picture or statue, Hdt.2.130, 143, A.Th. 559, etc.;

    εἰ. γεγραμμένη Plu.2.1117c

    ;

    εἰ. γραπτά IG4.940.23

    , cf. 3.1330; of needlework, E.IT 223 (anap.); bust, Luc.Alex.18; εἰ. βασιλικαί, = Lat. imagines imperatorum, Lib. Or.56.13: generally,

    εἰ. τοῦ νοητοῦ θεὸς αἰσθητός Pl.Ti. 92c

    .
    2 image in a mirror, E.Med. 1162, Pl.R. 402b.
    3 personal description, PTeb.32.21 (ii B. C.), etc.
    4 metaph., living image, representation,

    εἰ. ζῶσα τοῦ Διός OGI90.3

     (Rosetta, ii B. C.);

    τοῦ θεοῦ 2 Ep.Cor.4.4

    .
    II semblance, phantom, E.HF 1002;

    οὐ γὰρ ἐκεῖνος τέθνηκεν, ἀλλ' ἐγὼ ἡ εἰ. αὐτοῦ Luc.DMort.16.1

    ; imaginary form, Pl.R. 588b; image in the mind,

    εἰκοὺς πατρός E.Tr. 1178

    ;

    δοξῶν καὶ λόγων Pl.Phlb. 39c

    , etc.; εἰκόνας σῆς ἀρετῆς thy virtue's counterparts, of children, Epigr.Gr.435.4;

    περίβολον ἔχειν δεσμωτηρίου εἰκόνα Pl.Cra. 400c

    ;

    ἐν εἰκόνι βασιλείας Hdn.7.9.10

    .
    III similitude, comparison, Ar.Nu. 559, Ra. 906, Pl.Phd. 87b, Men. 80c, Men.536.1;

    δι' εἰκόνος λέγεσθαι Pl.R. 487e

    , cf. Arist.Rh. 1407a11, Lib.Ep.8.1.
    IV pattern, archetype,

    ποτὶ τὰν εἰκόνα [κόσμος] ἀπειργασμένος Ti.Locr.99d

    .

    Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > εἰκών

  • 6 πρωτότυπος

    A original, primitive, esp. in Gramm. sense, Gal.18(2).167, Longin.Proll.Heph.p.86 C.; π. ἀντωνυμίαι, of personal pronouns, opp. κτητικός, A.D.Synt.62.15; opp. παράγωγος, Id.Adv.166.5.
    2 archetypal, Simp.in Cael.277.4, Dam. Pr. 340.
    II Subst. πρωτότυπος, ὁ, principal party to a contract, POxy.136.11 (vi A.D.), etc.
    2 πρωτότυπον, τό, archetype, original, Poll.5.102.
    III Adv.

    - πως

     originally, chiefly, in the first instance,

    POxy.902.13

     (v A.D.), Lyd.Mag.3.37, Anon.in Cat.48.7, Hsch.

    Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > πρωτότυπος

  • 7 τύπος

    τύπ-ος [pron. full] [ῠ], ὁ, ([etym.] τύπτω)
    A blow, τ. ἀντίτυπος Orac. ap. Hdt.1.67; beat of horses' hoofs, v.l. for κτὺπος in X.Eq.11.12;

    αἰθερίου πατάγοιο τ. βρονταῖον ἀκούων Nonn.D.20.351

    ; so perh.

    νάβλα τ. Sopat.16

    .
    1 impression of a seal,

    τύποι σφενδόνης χρυσηλάτου E.Hipp. 862

    , cf. Pl.Tht. 192a, 194b, Chrysipp.Stoic.2.23, Luc.Alex.21;

    τ. ἐνσημήνασθαί τινι Pl.R. 377b

    ; stamp on a coin,

    τὰ ἀκριβῆ τὸν τ. Luc.Hist.Conscr.10

    , cf. Hero *Mens.60, Hsch. s.v. Κυζικηνοι στατῆρες; on a branding-iron,

    ὄ τ. τοῦ καυτῆρος ἔστω ἀλώπηξ ἢ πίθηκος Luc.Pisc.46

    : generally, print, impression,

    χύτρας τύπον ἀρθείσης ἐν σποδῷ μὴ ἀπολιπεῖν, ἀλλὰ συγχεῖν Plu.2.727c

    , cf. 982b, Iamb.Protr.21. κθ', Gp.2.20.1; στίβου γ' οὐδεὶς τ. no footprint, S.Ph.29 (v.l. κτύπος) ; ὡς ἡδὺς ἐν πόρπακι σὸς (sc. τοῦ βραχίονος) κεῖται τύπος thy imprint, (O arm), E.Tr. 1196 (σῷ cj. Dobree); τ. ὀδόντων imprint of teeth, AP6.57.5 (Paul. Sil.); print,

    βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τ. τῶν ἥλων Ev.Jo.20.25

    ;

    οἱ τ. τῶν πληγῶν Ath.13.585c

    .
    b impressions supposed by Democr. and Epicur. to be made on the air by things seen, and to travel through space, Thphr. Sens.52, Epicur.Ep.1p.9U., Nat.2.6, al.;

    ὁ θεὸς.. πνεῦμα ἐνεκέρασεν [τοῖς ὀφθαλμοῖς] οὕτως ἰσχυρὸν καὶ φιλότεχνον ὥστε ἀναμάσσεσθαι τοὺς τ. τῶν ὁρωμένων Arr.Epict.2.23.3

    .
    2 hollow mould or matrix,

    καθάπερ ἐν τύπῳ τὰ σχήματα πλασθῆναι Arist.PA 676b9

    , cf.Pr. 892b2; used by κοροπλάθοι, D.Chr.60.9, Procl. in Ti.1.335, 394 D., cf. Hsch. s.v. χοάνη; by fruit-growers, to shape the fruit while growing, Gp. 10.9.3; die used in striking coins, metaph.,

    Κύπριος χαρακτήρ τ' ἐν γυναικείοις τύποις εἰκὼς πέπληκται τεκτόνων πρὸς ἀρσένων A.Supp. 282

    .
    3 engraved mark, engraving, δέλτον χαλκῆν τύπους ἔχουσαν ἀρχαίων γραμμάτων engravings of letters, i. e. engraved letters, Plu.Alex.17, cf. Pl.Phdr. 275a;

    τὰ γεγραμμένα τύποις Id.Ep. 343a

    ; τὸ μέτρον τοῦ ποδὸς ὑποτέτακται τούτοις τοῖς τ. the length of the foot is subjoined in this engraving, Rev.Bibl.35.285 ([place name] Jerusalem).
    4 the depression between the underlip and chin, Poll.2.90.
    5 pip on dice, Id.9.95.
    III cast or replica made in a mould,

    τ. κατάμακτος IG22.1534.87

    ; τ. ἔγμακτος ib.64.
    IV figure worked in relief, whether made by moulding, modelling, or sculpture,

    αἱμασιὴ ἐγγεγλυμμένη τύποισι Hdt.2.138

    , cf. 106, 136, 148, 153;

    θεοῦ τ. μὴ ἐπίγλυφε δακτυλίῳ Iamb.Protr.21

    .κγ;

    σιδηρονώτοις ἀσπίδος τύποις E.Ph. 1130

    ;

    χρυσοκόλλητοι τ. Id.Rh. 305

    ;

    τ. ἀργυροῦς IG22.1533.30

    , 11(2).161 B77, cf. 115 (Delos, iii B. C.); τύπους ἐργάσασθαι καὶ παρέχειν ib.42(1).102.36 (Epid., iv B. C.); tablet bearing a relief, καθελέσθαι τοὺς τ. καὶ εἴ τι ἄλλο ἐστὶν ἀργυροῦν ἢ χρυσοῦν ib. 22.839.30, cf. 56, al.;

    τ. Ἔρωτα ἔχων ἐπειργασμένον Paus.6.23.5

    ;

    τῶν τ' ἄλλων ὧν τύπος εἰκόν' ἔχει IG2.2378

    , cf. 22.2021.8, 3.1330.5;

    ἐνταῦθά εἰσιν ἐπὶ τύπου γυναικῶν εἰκόνες Paus.9.11.3

    ; πεποιημένα ἐν τύπῳ in relief, Id.2.19.17; typos scalpsit, Plin.HN35.128; impressā argillā typum fecit, ib. 151; πρὸς Ναυσίαν περὶ τοῦ τ., title of speech by Lysias, Suid. s.v. λιθουργική; Γάλλοι.. ἔχοντες προστηθίδια καὶ τύπους Plb. 21.37.6, cf. 21.6.7.
    V carved figure, image,

    ποιεῦνται ξύλινον τ. ἀνθρωποειδέα, ποιησάμενοι δὲ ἐσεργνῦσι τὸν νεκρόν Hdt.2.86

    ;

    τ. ποιησάμενος λίθινον ἔστησε· ζῷον δέ οἱ ἐνῆν ἀνὴρ ἱππεύς Id.3.88

    ; χρυσέων ξοάνων τύποι, periphr. for χρύσεα ξόανα, E.Tr. 1074(lyr.); γραφαῖς καὶ τ. paintings and statues, Plb.9.10.12; γραπτοὶ τ. prob. painted pediment-figures, E.Fr. 764, cf. Isoc.9.74, AP7.730 (Pers.); idol, graven image, LXX Am.5.26, J.AJ1.19.10.
    2 exact replica, image, as children are called the τύποι of their parents, Artem. 2.45; τ. λογίου Ἑρμοῦ, of Demosthenes, Aristid.2.307 J.
    VI form, shape,

    οὐλῆς Arist.GA 721b32

    ;

    σώματος Id.Phgn. 806a32

    ;

    προσώπου Id.Mir. 832b15

    ; ἀγγείου Crates Gramm. ap. Ath.11.495b;

    τὸν ἄρτον ἔχειν ἴδιον τ. OGI56.73

     (Canopus, iii B. C.);

    οἱ τ. τῶν γραμμάτων D.H.Dem.52

    ;

    ὁ τ. τῶν χαρακτήρων Plu.2.577f

    ;

    τοὺς τ. τῶν συλλαμβανομένων Sor.1.39

    ; Ἱππομέδοντος σχῆμα καὶ μέγας τ., periphr. for H. himself, A.Th. 488;

    Γοργείοισιν εἰκάσω τ. Id.Eu.49

    ; ὄμφακος τ., = ὄμφαξ, S.Fr.255.5;

    βραχιόνων ἡβητὴς τ. E.Heracl. 858

    ;

    κάλλος ἔχουσα τύποισι

     features,

    IG14.2135

     ([place name] Rome), cf. Max. Tyr. 31.3, Adam. 1.4.
    2 thing having a shape, οὐλοφυεῖς.. τ. χθονὸς ἐξανέτελλον undifferentiated forms rose from the earth, Emp.62.4; τ. τις πορφυροῦς κατὰ χρόαν, τῷ σχήματι ἐμφερὴς κιβωρίου θύλακι (viz. the placenta) Sor.1.57.
    3 form of expression, style,

    ὁ πραγματικὸς τ. [τοῦ Ξενοφῶντος] D.H.Pomp.4

    ;

    ὁ τ. τῆς γραφῆς Longin.

     ap. Porph. Plot.19;

    ὁ τ. ὁ πολιτικός Hermog.Id.2.11

    ; οὐδ' ἀληθινοῦ τύπου μέτεστι τῷ ἀνδρί ibid.;

    ὁ διὰ τῶν συμβόλων προτρεπτικὸς τ. Iamb.Protr.21

    ;

    ὁ αἰνιγματώδης τ. Id.VP23.103

    .
    4 Gramm., mode of formation, form,

    τ. πατρωνυμικῶν D.T.634.29

    ;

    τ. παθητικός A.D.Synt.278.25

    .
    VII archetype, pattern, model, capable of exact repetition in numerous instances,

    αὑτὸν ἐκμάττειν.. εἰς τοὺς τῶν κακιόνων τ. Pl.R. 396e

    ; οἰκισταῖς (sc. πόλεως) τοὺς μὲν τ. προσήκει εἰδέναι, ἐν οἷς δεῖ μυθολογεῖν τοὺς ποιητάς.., οὐ μὴν αὐτοῖς γε ποιητέον μύθους·.. οἱ τ. περὶ θεολογίας τίνες ἂν εἶεν; ib. 379a, cf. 380c.
    2 character recognizable in a number of instances, general character, type, πάντα ὅσα τοῦ τ.

    τούτου Id.Tht. 171e

    ;

    τοῦ αὐτοῦ μετέχοντα τύπου Id.R. 402d

    ;

    τοῦτον τὸν τ. ἔχοντα Id.Phlb. 51d

    .
    3 type or form of disease (esp. fever) with reference to the order and spacing of its attacks and intervals, Gal.7.463, cf. 475,490,512.
    VIII general impression, vague indication, γίνεται ἀμυδρὸς ὁ τ. τῆς ῥάχεως (in the foetus) Diocl.Fr.175; τ. ἀμυδροί, opp. ἀκριβὲς εἶδος, Gal.6.5; ἕως ἂν ὁ τ. ἐνῇ τοῦ πράγματος as long as there is an approximate indication of the thing, Pl.Cra. 432e; of the general type or schema corresponding with a name, Epicur.Fr. 255.
    2 outline, sketch, general idea,

    ὅσον τοὺς τ. ὑφηγεῖσθαι Pl.R. 403e

    ;

    περιγραφὴ καὶ τύποι Id.Lg. 876e

    ;

    ἔχεις τὸν τ. ὧν λέγω Id.R. 491c

    ;

    τοὺς τ. μόνον εἰπόντες περὶ αὐτῶν Arist.Pol. 1341b31

    ;

    ἐξηγεῖσθαι τύποις Pl.Lg. 816c

    ;

    ὁ τ. τῆς φιλοσοφίας τοιοῦτός τίς ἐστιν Isoc.15.186

    , cf. Phld.Rh.2.166 S.;

    ὁ τ. τῆς ὅλης πραγματείας Epicur.Ep.1p.3U.

    ; pl., ib.p.4 U.;

    δέονται.. ὑγρᾶς διαίτης, ἧς τὸν τ. ἀρτίως ὑπέγραψα Gal.6.397

    ; τύπῳ, ἐν τύπῳ, in outline, in general,

    ὡς ἐν τύπῳ, μὴ δι' ἀκριβείας, εἰρῆσθαι Pl.R. 414a

    ; ἵνα τύπῳ λάβωμεν αὐτάς ib. 559a;

    ἐν ἑνὶ περιλαβόντα εἰπεῖν αὐτὰ οἷόν τινι τύπῳ Id.Lg. 718c

    ;

    τύπῳ, καὶ οὐκ ἀκριβῶς Arist.EN 1104a1

    ; παχυλῶς καὶ τ. ἐνδείκνυσθαι ib. 1094b20; τ. καὶ ἐπὶ κεφαλαίου λέγομεν ib. 1107b14;

    ὡς ἐν τ. Id.Pol. 1323a10

    ; ὅσον τύπῳ in outline only, Id.Top. 101a22;

    ὡς τύπῳ λαβεῖν Thphr.Char.1.1

    .
    3 outline,

    ταῦτα ὅσα εἴρηται καθάπερ ἐν γραφαῖς ἀχρόοις γραμμῇ μόνῃ τύποι ἀνδρῶν εἰκασμένοι εἰσί Adam.2.61

    .
    IX prescribed form, model to be imitated,

    ἢν ἁμάρτωσι τοῦ πατρικοῦ τ. τοῦ ἐπιμελέος Democr.228

    ;

    οὗτος.. εἷς ἂν εἴη τῶν περὶ θεοὺς νόμων καὶ τύπων, ἐν ᾧ δεήσει τοὺς λέγοντας λέγειν καὶ τοὺς ποιοῦντας ποιεῖν Pl.R. 380c

    , cf. 383c; ἐν τοῖς τ. οἷς ἐνομοθετησάμεθα ib. 398b; εἰς ἀρχήν τε καὶ τ. τινὰ τῆς δικαιοσύνης ib. 443c;

    τ. εὐσεβείας.. παισὶν.. ἐκτέθεικα OGI383.212

     (Nemrud Dagh, i B. C.);

    ὥστε γενέσθαι ὑμᾶς τύπον πᾶσι τοῖς πιστεύουσιν ἐν τῇ Μακεδονίᾳ 1 Ep.Thess.1.7

    ;

    κατὰ τὸν τ. τὸν δεδειγμένον σοι LXX Ex.25.39(40)

    , cf. Act.Ap.7.44.
    2 general instruction,

    δόντες τοὺς τ. τούτους ὑπὲρ τῆς ὅλης διοικήσεως, ἐξέπεμπον τοὺς δέκα Plb.21.24.9

    ; general principle in law,

    τ. ἐστὶν καθ' ὃν ἔκρεινα πολλάκις PRyl.75.8

     (ii A. D.).
    b rule of life, religion, ἐξεταστέον ποταπῷ χρῆται τύπῳ ὁ νοσῶν (e. g. whether Jewish or Egyptian) Erot.Fr.33.
    3 rough draft of a book,

    βιβλίον γεγραμμενον ἐν τύποις Gal.18(2).875

    , cf. 15.587,624, Anon. ap.Phot.Bibl.p.491 B.; draft of an official letter, τύπον ποιεῖ he drafted a letter, UPZ14.135 (ii B. C.);

    τ. χειρογραφίας PMich.Teb. 123r

     ii 38     (i A. D.); τ. ἐπιστολικοί models of letters, Epist.Charact. tit.
    4 form of a document,

    ἔστιν δὲ ὁ τ. τῆς εἰθισμένης διαγραφῆς ὁ ὑποκείμενος PMich.Zen. 9v

    .3 (iii B. C.);

    σωματισθῆναι.. τύπῳ τῷδε· τί ἑκάστῳ ὑπάρχει κτλ. POxy.1460.12

     (iii A. D.);

    κατὰ τὸν αὐτὸν τ. PFlor. 279.16

     (vi A. D.).
    5 text of a document,

    ὁ μὲν τῆς ἐπιστολῆς τ. οὕτως ἐγέγραπτο LXX 3 Ma.3.30

    , cf. Aristeas 34, Act.Ap.23.25, prob. cj. in LXX 1 Ma.15.2.
    6 written decision, θεῖος τ. an imperial rescript, Cod.Just. 1.2.20, al., Just.Nov. 113 tit., cf. PMasp.32.41 (vi A. D.); αἰτῆσαι θεῖον καὶ πραγματικὸν τ. Mitteis Chr.319.47 (vi A. D.); given by a bishop, Sammelb.7449.14 (v A. D.); by the ἔκδικος, PSI9.1075.11 (v A. D.); by others,

    χρὴ.. δοῦναι τ. εἰς τὴν συγχώρησιν POxy.1911.145

     (vi A. D.): in pl., of the acta of a πάγαρχος, ib.1829.2, 12 (vi A. D.).
    X as law-term, summons, writ,

    οἱ τ. γράμμα εἰσὶν ἀγορᾶς, ἐρήμην ἐπαγγέλλον τῷ οὐκ ἀποδιδόντι Philostr.VS1.25.9

    ;

    δίκης λῆξις εἴη ἂν ὁ νῦν καλούμενος τ. Poll.8.29

    .

    Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > τύπος

  • 8 ψυχή

    ψῡχ-ή, ἡ,
    A life,

    λύθη ψ. τε μένος τε Il.5.296

    , etc.;

    ψ. τεκαὶ αἰών 16.453

    , cf. Od.9.523;

    θυμοῦ καὶ ψ. Il.11.334

    , Od.21.154;

    λαυκανίην, ἵνα τε ψυχῆς ὤκιστος ὄλεθρος Il.22.325

    ; ψυχὰς παρθέμενοι at hazard of their lives, Od.3.74,9.255;

    αἰεὶ ἐμὴν ψ. παραβαλλόμενος Il.9.322

    ; λίσσου' ὑπὲρ ψ. καὶ γούνων by your life, 22.338; so

    ἀντὶ ψ. S.OC 1326

    : but περὶ ψ. to save their life, Od.9.423;

    περί τε ψυχέων ἐμάχοντο 22.245

    ;

    περὶ ψ. θέον Ἕκτορος Il.22.161

    ;

    τρέχων περὶ τῆς ψ. Hdt.9.37

    ;

    τῆς ἐμῆς περὶ ψ. A.Eu. 115

    , cf. E.Hel. 946, Heracl. 984;

    περὶ ψ. κινδυνεύων Antipho 2.1.4

    , cf. Th. 8.50;

    ἁγὼν.. σῆς ψ. πέρι S.El. 1492

    , cf. E.Ph. 1330, Or. 847, X.Cyr.3.3.44;

    τὸν περὶ ψ. δρόμον δραμεῖν Ar.V. 375

     (lyr.);

    ἀγωνίζεσθαι περὶ τῆς ψ. X.Eq.Mag.1.19

    ; ὃ ἂν θέλῃ, ψυχῆς ὠνεῖται [θυμός] in exchange for life, Heraclit.85;

    τῆς ψ. πρίασθαί τι X.Cyr.3.1.36

    ;

    τί γὰρ δοῖ ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψ. αὐτοῦ; Ev.Marc.8.37

    . In early poets:

    ψυχὰν ἀποπνεῖν Simon.52

    ;

    ψυχὰς ἔχοντες κυμάτων ἐν ἀγκάλαις Archil.23

    ;

    ψυχέων φειδόμενοι Tyrt.10.14

    ;

    θειδωλὴν ψ. θέμενος Sol.13.46

    ;

    ψυχῆς εἵνεκα καὶ βιότου Thgn.730

    ;

    ψυχὰν Ἀΐδᾳ τελέων Pi.I.1.68

    ;

    ψυχὰς βαλον Id.O.8.39

    ;

    χαλκῷ ἀπὸ ψυχὴν ἀρύσας Emp.138

    ;

    τοὐμὸν ἐκπίνουσ' ἀεὶ ψυχῆς ἄκρατον αἷμα S.El. 786

    ; τῆς ἐμῆς ψ. γεγώς ib. 775;

    τὴν ψ. ἐκπίνουσιν Ar.Nu. 712

     (anap.);

    ψ. ἀφήσω E.Or. 1171

    ;

    ψ. σέθεν ἔκτεινε Id.Tr. 1214

    ;

    ψ. παραιτέεσθαι Hdt.1.24

    ; ποινὴν τῆς Αἰσώπου ψ. satisfaction for the life of A., Id.2.134;

    ψυχῆς ἀποστερῆσαί τινα Antipho 4.1.6

    , cf. Th.1.136, etc.;

    τὴν ψ. ἢ τὴν οὐσίαν ἢ τὴν ἐπιτιμίαν τινὸς ἀφελόμενος Aeschin.2.88

    ;

    τὸ τῆς ψ. ἀπαιτηθεὶς χρέος LXX Wi.15

    . 8, cf. Ev.Luc.12.20;

    ζητοῦσι τὴν ψ. μου LXX 3 Ki.19.10

    , cf. Ev.Matt. 2.20;

    τὴν ψ. αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων Ev.Jo.10.11

    , etc.; δεῖρον ἄχρις ἡ ψ... ἐπὶ χειλέων λειφθῇ within an inch of his life, Herod.3.3:—the phrase ἐν τῇ χειρὶ τὴν ψ. ἔχοντα taking his life in his hands, is prob. f.l. in Xenarch.4.20;

    ἡ ψ. μου ἐν ταῖς χερσί [σου] διὰ πάντος LXX Ps.118(119).109

    , cf. 1 Ki.19.5, 28.21, al.; of life in animals, Od.14.426, Hes.Sc. 173, Pi.N.1.47, etc.;

    τὰ ἄλλα ζῷα, ὅσα ψ. ἔχει Anaxag.4

    , cf. 12;

    πάντων τῶν ζῴων ἡ ψ. τὸ αὐτό, ἀήρ Diog.

     Apoll.5 (cf. infr. IV. 1); ἡ φύσις τοιαύτη πάντων ὅσσα ψ. ἔχει Democrit.278; ἐπῴζει καὶ ποιεῖ ψ. ἔχειν (of incubation) Epich.172; [

    ἑρπετὸν] ὃ ἔχει ἐν ἑαυτῷ ψ. ζωῆς LXX Ge.1.30

    ; ἡ ψ. πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστιν ib.Le.17.11, cf. De.12.23.
    2 metaph. of things dear as life,

    χρήματα γὰρ ψ... βροτοῖσι Hes.Op. 686

    ;

    πᾶσι δ' ἀνθρώποις ἄρ' ἦν ψ. τέκν' E.Andr. 419

    ;

    τἀργύριόν ἐστιν αἷμα καὶ ψ. βροτοῖς Timocl.35

    ; so as an endearing name, Hld.1.8, al.;

    ζωὴ καὶ ψ. Juv.6.195

    ;

    ψ. μου Mart.10.68

    .
    II in Hom., departed spirit, ghost (

    ὑποτίθεται [Ὅμηρος] τὰς ψ. τοῖς εἰδώλοις τοῖς ἐν τοῖς κατόπτροις φαινομένοις ὁμοίας.. ἃ καθάπαξ ἡμῖν ἐξείκασται καὶ τὰς κινήσεις μιμεῖται, στερεμνιώδη δὲ ὑπόστασιν οὐδεμίαν ἔχει εἰς ἀντίληψιν καὶ ἁφήν Apollod.

     Hist.Fr. 102(a)J.);

    ψ. Πατροκλῆος.. πάντ' αὐτῷ.. ἐϊκυῖα Il.23.65

    : freq. in Od.11, ψ. Ἀγαμέμνονος, Ἀχιλῆος, etc., 387, 467, al.;

    ψ. καὶ εἴδωλον Il.23.104

    , cf. 72, Od.24.14;

    ψ. κατὰ χθονὸς ᾤχετο τετριγυῖα Il.23.100

    ; ψυχὰς ἡρώων, opp. αὐτούς, 1.3, cf. Hes.Sc. 151;

    ψυχαὶ δ' Ἄϊδόσδε κατῆλθον Il.7.330

    ;

    ψ. δὲ κατ' οὐταμένην ὠτειλὴν ἔσσυτ' ἐπειγομένη 14.518

    ; sts. hardly dist. from signf. 1,

    ἅμα ψ. τε καὶ ἔγχεος ἐξέρυσ' αἰχμήν 16.505

    ; in swoons it leaves the body,

    τὸν δὲ λίπε ψ. 5.696

    ; so in later writers (seldom in Trag.),

    σὺν Ἀγαμεμνονίᾳ ψυχᾷ Pi.P.11.21

    ; ἑὰν ψυχὰν κομίξαι ib.4.159, cf. N.8.44;

    αἱ ψ. ὀσμῶνται καθ' Ἅιδην Heraclit.98

    ;

    πέμψατ' ἔνερθεν ψυχὴν ἐς φῶς A.Pers. 630

     (anap.);

    ποτωμένην ψ. ὑπὲρ σοῦ E.Or. 676

    , cf. Fr. 912.9 (anap.);

    τὰς τῶν κεκμηκότων ψ., αἷς ἐστιν ἐν τῇ φύσει τῶν αὑτῶν ἐκγόνων κήδεσθαι Pl.Lg. 927b

    ; ψ. σοφαί, perh. 'wise ghosts', Ar.Nu. 94;

    δὶς ἀποθανουμένη ψ. Anon.

     ap. Plu.2.236d.
    III the immaterial and immortal soul, first in Pindar,

    ἐς τὸν ὕπερθεν ἅλιον κείνων.. ἀνδιδοῖ [Φερσεφόνα] ψυχὰς πάλιν Fr. 133

    , cf. Pl.Men. 81b;

    εἰπόντες ὡς ἀνθρώπου ψ. ἀθάνατός ἐστι Hdt.2.123

    ;

    ἀγένητόν τε καὶ ἀθάνατον ψ. Pl.Phdr. 246a

    , cf. Phd. 70c, al.;

    ἀθάνατος ἡμῶν ἡ ψ. καὶ οὐδέποτε ἀπόλλυται Id.R. 608d

    ;

    ἁψ. τῷ σώματι συνέζευκται καὶ καθάπερ ἐν σάματι τέθαπται Philol.14

    , cf. Pl.Cra. 400c: hence freq. opp.

    σῶμα, ψ. καὶ σῶμα X.Mem.1.3.5

    , cf. An.3.2.20;

    ψ. ἢ σῶμα ἢ συναμφότερον, τὸ ὅλον τοῦτο Pl.Alc.1.130a

    ;

    εἰς θηρίου βίον ἀνθρωπίνη ψ. ἀφικνεῖται καὶ ἐκ θηρίου.. πάλιν εἰς ἄνθρωπον Id.Phdr. 249b

    ;

    κατὰ τοὺς Πυθαγορικοὺς μύθους τὴν τυχοῦσαν ψ. εἰς τὸ τυχὸν ἐνδύεσθαι σῶμα Arist.de An. 407b22

    ;

    οὐδὲ τοῦτο ἐπείσθην, ὡς ἡ ψ., ἕως μὲν ἂν ἐν θνητῷ σώματι ᾖ, ζῇ, ὅταν δὲ τούτου ἀπαλλαγῇ, τέθνηκεν X.Cyr.8.7.19

    ;

    ἀνθρώπου γε ψ., ἣ τοῦ θείου μετέχει,.. ὁρᾶται δ' οὐδ' αὐτή Id.Mem.4.3.14

    , cf. Cyr. 8.7.17; αἰθὴρ μὲμ ψυχὰς ὑπεδέξατο, σώ[ματα δὲ χθών] IG12.945 (v B. C.);

    ὁπόταμ ψ. προλίπῃ φάος ἀελίοιο Orph.Fr.32

    f.1;

    ἡμεῖς ἐσμεν ψ., ζῷον ἀθάνατον ἐν θνητῷ καθειργμένον φρουρίῳ Pl.Ax. 365e

    .
    IV the conscious self or personality as centre of emotions, desires, and affections,

    χερσὶ καὶ ψυχᾷ δυνατοί Pi.N.9.39

    ;

    μορφὰν βραχύς, ψυχὰν δ' ἄκαμπτος Id.I.4(3).53(71)

    ;

    ἐνίους τῶν καλῶν τὰς μορφὰς μοχθηροὺς ὄντας τὰς ψ. X.Oec.6.16

    ;

    θνητοῦ σώματος ἔτυχες, πειρῶ τῆς ψ. ἀθάνατον μνήμην καταλιπεῖν Isoc.2.37

    ; opp. material blessings,

    κτεάνων ψ. ἔχοντες κρέσσονας Pi.N.9.32

    ;

    μήτε σωμάτων ἐπιμελεῖσθαι μήτε χρημάτων.. οὕτω σφόδρα ὡς τῆς ψ. ὅπως ὡς ἀρίστη ἔσται Pl.Ap. 30b

    , cf. 29e: hence regarded in abstraction,

    τὸ παρεχόμενον ἡμῶν ἕκαστον τοῦτ' εἶναι μηδὲν ἀλλ' ἢ τὴν ψ., τὸ δὲ σῶμα ἰνδαλλόμενον ἡμῶν ἑκάστοις ἕπεσθαι Pl.Lg. 959a

    ;

    ἡ ψ. ἐστιν ἄνθρωπος Id.Alc.1.130c

    ;

    οὐδὲ νῦν τήν γ ἐμὴν ψ. ἑωρᾶτε X.Cyr.8.7.17

    , cf. supr. 111: sts., therefore, distd. from oneself,

    ψ. γὰρ ηὔδα πολλά μοι μυθουμένη S.Ant. 227

    ;

    ἡ ψ. μου πεπότηται Ar.Nu. 319

     (anap.);

    τί ποτ' ἔστι μαθεῖν ἔραται ψ. E.Hipp. 173

     (anap.);

    ἄλλο τι βουλομένη ἑκατέρου ἡ ψ. δήλη ἐστίν Pl.Smp. 192c

    ; οἴμοι ψυχή woe is me! LXX Mi.7.1; καὶ ἐρῶ τῇ ψ. μου, "yuxh/, e)/xeis polla\ a)gaqa/" Ev.Luc.12.19; in periphrases, ψ. Ὀρέστου, = Ὀρέστης, S.El. 1127, al.: but τὴν Φιλοκτήτου ψ. ἐκκλέψεις his wits, Id.Ph.55;

    ἡ δ' ἐμὴ ψ. τέθνηκεν Id.Ant. 559

    , cf. OC 999; so ψυχαί abs., = ἄνθρωποι, ψ. ὀλέσασα A.Ag. 1457 (lyr.); ψ. πολλαὶ ἔθανον many souls perished, Ar.Th. 864;

    πᾶσαι αἱ ψ., υἱοὶ καὶ αἱ θυγατέρες λ γ LXX Ge.46.15

    , cf. Ex.12.4, al.; [

    κιβωτὸς] εἰς ἣν ὀλίγοι, τοῦτ' ἔστιν ὀκτὼ ψ., διεσώθησαν 1 Ep.Pet.3.20

    . In apostrophe,

    μή, φίλα ψ. Pi.P.3.61

    ;

    ὦ μελέα ψ. S.Ph. 712

     (lyr.);

    ὦ ἀγαθὴ καὶ πιστὴ ψ. X.Cyr.7.3.8

    ; in referring to persons,

    ὅταν μεγάλη ψ. φυῇ Pl.R. 496b

     (cf. μεγαλόψυχος) ; καλεῖται γοῦν ἡ ψ. Κρινοκοράκα the creature, Thphr.Char.28.2;

    πάσῃ ψ. τετελευτηκυίᾳ LXX Nu.6.6

    ,11;

    πᾶσα ψ. ὑποτασσέσθω Ep.Rom.13.1

    , etc.: generally, being, ψυχὴ ζῶσα living creature, LXX Ge.1.24, cf. 20(pl.).
    2 of various aspects of the self, ἐν πολέμοιο μάχαις τλάμονι ψ. παρέμειν ) enduring heart, Pi.P.1.48;

    διεπειρᾶτο αὐτοῦ τῆς ψ. Hdt.3.14

    , ἦν ηὰρ.. ψυχὴν οὐκ ἄκρος poor-spirited, Id.5.124;

    ψυχὴν ἄριστε πάντων Ar.Eq. 457

    ;

    καρτερὰν ψ. λαβεῖν Id.Ach. 393

    ;

    κράτιστοι ἂν τὴν ψ. κριθεῖεν Th.2.40

    ;

    τοῖς σώμασι δύνανται τὰς δὲ ψ. οὐκ ἔχουσιν Lys.10.29

    ;

    ὁ γὰρ' λόγχην ἀκονῶν καὶ τὴν ψ. τι παρακονᾷ X.Cyr.6.2.33

    , cf. Oec.21.3.
    3 of the emotional self,

    ὑπείργασμαι μὲν εὖ ψυχὴν ἔρωτι E.Hipp. 505

    , cf. 527 (lyr.);

    πάνυ μου ἡ ψ. ἐπεθύμει X.Oec.6.14

    ;

    τίνα ποτὲ ψ. ἔχων; Lys.32.12

    ; τίν' οἴεσθ' αὐτὴν ψ. ἕξειν, ὅταν ἐμὲ ῒδῃ; how will she feel? D.28.21; μία ψ., prov. of friends, Arist.EN 1168b7; ψ. μία ἤστην prob. in Phryn. PSp.128B.; of appetite,

    ψυχῇ διδόντες ἡδονήν A.Pers. 841

     (s. v.l.), cf. Epich.297, Theocr.16.24;

    λίχνῳ δὲ ὄντι τὴν ψ. Pl.R. 579b

    ;

    τῷ δὲ ἡ ψ. σῖτον μὲν οὐ προσίετο, διψῆν δ' ἐδόκει X.Cyr.8.7.4

    .
    4 of the moral and intellectual self,

    ἀπὸ πάμπαν ἀδίκων ἔχειν ψ. Pi.O. 2.70

    ;

    ψ. τε καὶ φρόνημα καὶ γνώμην S.Ant. 176

    ;

    ἀρκεῖν.. κἀντὶ μυρίων μίαν ψ. τάδ' ἐκτίνουσαν, ἢν εὔνους παρῇ Id.OC 499

    ;

    ψ. γὰρ εὔνους καὶ φρονοῦσα τοὔνδικον Id.Fr. 101

    ;

    ἡ κακὴ σὴ ψ. Id.Ph. 1014

    ;

    ψυχῆς κατήγορος κακῆς X.Oec.20.15

    , cf. Pl.R. 353e;

    ἡ βουλεύσασα ψ. Antipho 4.1.7

    , cf. Pl.Lg. 873a; τὸ σῶμα ἀπειρηκὸς ἡ ψ. συνεξέσωσεν.. διὰ τὸ μὴ ξυνειδέναι ἑαυτῇ the mind conscious of innocence, Antipho 5.93;

    τὸ ἐπιμελεῖσθαι καὶ ἄρχειν καὶ βουλεύεσθαι.. ἐσθ' ὅτῳ ἄλλῳ ἢ ψυχῇ δικαίως ἂν ἀποδοῖμεν; Pl.R. 353d

    ;

    τὴν τῆς ψ. ἐπιμέλειαν X.Mem. 1.2.4

    , Isoc.15.304; τὰ ἐν τῇ ψ. διὰ τὴν παιδείαν ἐγγιγνόμενα ib.290;

    τῆς ψ. ἐξελθούσης, ἐν ᾗ μόνῃ γίγνεται φρόνησις X.Mem.1.2.53

    ;

    νοῦς τε καὶ ψ. Pl.Cra. 400a

    , cf. Phdr. 247c, al.;

    ἐμπαίει τί μοι ψυχῇ σύνηθες ὄμμα S.El. 903

    ;

    ἰδὼν μὲν γνούς τε σῇ ψ., τέκνον E.Tr. 1171

    . Phrases:—

    ἐκ τῆς ψ. φίλος X.An.7.7.43

    ; ἀπὸ τῆς ψ. φιλεῖν with all the heart, Thphr. Char.17.3;

    βόσκοιτ' ἐκ ψυχᾶς τὰς ἀμνάδας Theoc.8.35

    ;

    ὅλῃ τῇ ψ. κεχαρίσθαι τινί X.Mem.3.11.10

    ; οὐκ ἐᾷ ἡμᾶς οὐδὲ ψυχῆς λαχεῖν he won't let us call our soul our own, Phryn.PSp.128B.
    5 of animals, ψ. μεγαλόφρων, of a horse, X.Eq.11.1;

    θηρίων ψ. ἡμεροῦμεν Isoc.2.12

    ; ψ. χηνός, ὀρτυγίου, Eub.101, Antiph.5.
    6 of inanimate things,

    πᾶσα πολιτεία ψ. πόλεώς ἐστιν Isoc.12.138

    , cf. 7.14;

    ἡ τῶνδε τῶν ἀνδρῶν ἀρετὴ τῆς Ἑλλάδος ἦν ψ. D.60.23

    ;

    οἷον ψ. ὁ μῦθος τῆς τραγῳδίας Arist.Po. 1450a38

    ; also of the spirit of an author, D.H.Lys.11.
    V Philosophical uses:
    1 In the early physicists, of the primary substance, the source of life and consciousness, ὁρίζονται πάντες (sc. οἱ πρότεροι)

    τὴν ψ. τρισίν, κινήσει, αἰσθήσει, τῷ ἀσωμάτῳ Arist.de An. 405b11

    ; τὸν λίθον ἔφη [Θαλῆς] ψ. ἔχειν ὅτι τὸν σίδηρον κινεῖ, of the magnet, ib. 405a20; ψυχῇσιν θάνατος ὕδωρ γενέσθαι, ὕδατι δὲ θάνατος γῆν γενέσθαι, ἐκ γῆς δὲ ὕδωρ γίνεται, ἐξ ὕδατος δὲ ψ. (sc. πῦρ) Heraclit. 36;

    ἡ ψ. πνεῦμα Xenoph.

     ap. D.L.9.19; καρδία ψυχῆς καὶ αἰσθήσιος [ἀρχά] Philol.13;

    τοῦτο [ἀὴρ] αὐτοῖς καὶ ψ. ἐστι καὶ νόησις Diog.

     Apoll.4;

    τὴν τῶν ἄλλων ἁπάντων φύσιν οὐ πιστεύεις Ἀναξαγόρᾳ νοῦν καὶ ψ. εἶναι τὴν διακοσμοῦσαν; Pl.Cra. 400a

    , cf. Arist.de An. 404a25; Δημόκριτος πῦρ τι καὶ θερμόν θησιν αὐτὴν (sc. ψυχὴν) εἶναι ib. 404a1, cf. Resp. 472a4.
    2 the spirit of the universe,

    ψ. εἰς τὸ μέσον [τοῦ κόσμου] θείς Pl.Ti. 34b

    , cf. 30b;

    τὴν τοῦ παντὸς δῆλον ὅτι τοιαύτην εἶναι βούλεται [ὁ Τίμαιος] οἷόν ποτ' ἐστὶν ὁ καλούμενος νοῦς Arist.de An. 407a3

    ; ἐν τῷ ὅλῳ τινὲς [τὴν ψ.] μεμεῖχθαί φασιν, ὅθεν ἴσως καὶ Θαλῆς ᾠήθη πάντα πλήρη θεῶν εἶναι ib. 411a8;

    ὁ κόσμος ψ. ἐστὶν ἑαυτοῦ καὶ ἡγεμονικόν Chrysipp.Stoic.2.186

    ; ψ. [κόσμου] Plu.2.1013e, cf. M.Ant.4.40;

    ψ. ἐλθοῦσα εἰς σῶμα οὐρανοῦ Plot.5.1.2

    ;

    τόδε τὸ πᾶν ψ. μίαν ἔχον εἰς πάντα αὐτοῦ μέρη Id.4.4.32

    ; περὶ ψυχᾶς κόσμου καὶ φύσιος, title of work by Ti.Locr.
    3 In Pl. the immaterial principle of movement and life,

    ὅταν παρῇ [ψυχὴ] τῷ σώματι, αἴτιόν ἐστι τοῦ ζῆν αὐτῷ Pl.Cra. 399d

    , cf. Def. 411c; [

    ψυχῆς λόγον ἔχομεν] τὴν δυναμένην αὐτὴν αὑτὴν κινεῖν κίνησιν Id.Lg. 896a

    ; μεταβολῆς τε καὶ κινήσεως ἁπάσης αἰτία [ἡ ψ.] ἅπασιν ib. b, cf. 892c; its presence is requisite for thought,

    σοφία καὶ νοῦς ἄνευ ψ. οὐκ ἂν γενοίσθην Id.Phlb. 30c

    , cf. Ti. 30b, Sph. 249a; defined by Arist. as

    οὐσία ὡς εἶδος σώματος φυσικοῦ δυνάμει ζωὴν ἔχοντος de An. 412a20

    ; ἐντελέχεια ἡ πρώτη σώματος φυσικοῦ ὀργανικοῦ ib. 412b5; the tripartite division of

    ψ., οἱ δὲ περὶ Πλάτωνα καὶ Ἀρχύτας καὶ οἱ λοιποὶ Πυθαγόρειοι τὴν ψ. τριμερῆ ἀποφαίνονται, διαιροῦντες εἰς λογισμὸν καὶ θυμὸν καὶ ἐπιθυμίαν Iamb.

     ap. Stob.1.49.34, cf. Pl.R. 439e sqq.; in Arist.

    ἡ ψ. τούτοις ὥρισται, θρεπτικῷ, αἰσθητικῷ, διανοητικῷ, κινήσει· πότερον δὲ τοὔτων ἕκαστόν ἐστι ψ. ἢ ψυχῆς μόριον; de An. 413b11

    , cf. PA 641b4;

    ἡ θρεπτικὴ ψ. Id.de An. 434a22

    , al.; in the Stoics and Epicureans, σῶμα ἡ ψ. Zeno and Chrysipp.Stoic.1.38; of the scala naturae,

    τὰ μὲν ἕξει διοικεῖται, τὰ δὲ φύσει, τὰ δ' ἀλόγῳ ψ., τὰ δὲ καὶ λόγον ἐχούσῃ καὶ διάνοιαν Stoic.2.150

    , cf. M.Ant.6.14;

    ἡ ψ. σῶμά ἐστι λεπτομερές.. προσεμφερέστατον πνεύματι θερμοῦ τινα κρᾶσιν ἔχοντι Epicur.Ep.1p.19U.

    ;

    τέλος.. τὸ μήτε ἀλγεῖν κατὰ σῶμα μήτε ταράττεσθαι κατὰ ψ. Id.Ep.3p.64U.

    ; in the Neo-Platonists characterized by discursive thinking,

    τοὺς λογισμοὺς ψυχῆς εἶναι ἐνεργήματα Plot.1.1.7

    ; related to νοῦς as image to archetype, εἰκών τίς ἐστι νοῦ [ψ.] Id.5.1.3; present in entirety in every part,

    πάρεστι πᾶσα πανταχοῦ ψ. Id.5.1.2

    , cf. 4.7.5;

    φύσις ψ. οὖσα, γέννημα ψυχῆς προτέρας Id.3.8.4

    ; animal and vegetable bodies possess

    οἷον σκιὰν ψυχῆς Id.4.4.18

    ;

    πᾶν σῶμα.. ψυχῆς μετουσίᾳ κινεῖται ἐξ ἑαυτοῦ καὶ ζῇ διὰ ψ. Procl.Inst.20

    .
    VI butterfly or moth, Arist.HA 551a14, Thphr.HP2.4.4, Plu.2.636c.
    2 τριπόλιον, Ps.-Dsc.4.132.
    VII Psyche, in the allegory of Psyche and Eros, Apul.Metam. bks. 4-6, Aristophontes ap. Fulg.Myth.3.6. (See ancient speculations on the derivation, Pl.Cra. 399d- 400a, Arist.de An. 405b29, Chrysipp.Stoic.2.222; Hom. usage gives little support to the derivation from ψύχω 'blow, breathe';

    τὸν δὲ λίπε ψ. Il.5.696

     means 'his spirit left his body', and so λειποψυχέω means 'swoon', not 'become breathless';

    ἀπὸ δὲ ψ. ἐκάπυσσε Il.22.467

     means 'she gasped out her spirit', viz. 'swooned'; the resemblance of ἄμπνυτο 'recovered consciousness' to ἀμπνέω 'recover breath' is deceptive, v. ἄμπνυτο, ἔμπνυτο: when concrete the Homeric ψ. is rather warm blood than breath, cf. Il.14.518, 16.505, where the ψ. escapes through a wound; cf. ψυχοπότης, ψυχορροφέω, and S.El. 786, Ar.Nu. 712 (v. supr.1).)

    Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > ψυχή

  • 9 ἀρχέτυπος

    A first-moulded as a pattern or model, archetypal, σφραγίς, παράδειγμα, Ph.1.5, al.: [comp] Comp.

    - ώτερος Plot.6.8.14

    ; exemplary, ideal,

    μαῖα Sor.1.4

    .
    2 Astrol., ἀ. κλῆρος, = κλῆρος τύχης, Serapioin Cat.Cod.Astr. 8(4).226, Vett. Val.67.3.
    II ἀρχέτυπον, τό, archetype, pattern, model, opp. ἀπόγραφον, D.H.Is.11, cf. APl.4.204 ([Simon]), Cic. Att.16.3.1; Philos., Plot.5.1.4, Procl.in R.2.296 K.; figure on a seal, Luc.Alex.21; ἀ. Διδοῦς a portrait of Dido as she really was, APl.4.151;

    δαίδαλον ἀ. IG14.1188

    ; of the nominative case, Stoic. 2.48.

    Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > ἀρχέτυπος

  • 10 τύπος

    τύπος, ου, ὁ (Aeschyl., Hdt.+; ins in var. senses: New Docs 4, 41f; loanw. in rabb.).
    ① a mark made as the result of a blow or pressure, mark, trace (Posidon.: 169 Fgm. 1 Jac.; Anth. Pal. 6, 57, 5 ὀδόντων; Athen. 13, 49, 585c τῶν πληγῶν; Diog. L. 7, 45; 50 of a seal-ring; ViJer 13 [p. 73, 10 Sch.]; Philo, Mos. 1, 119; Jos., Bell. 3, 420; PGM 4, 1429; 5, 307.—ὁ ἐκ τῆς αἰσθήσεως τ. ἐν διανοίᾳ γινόμενος Did., Gen. 217, 19) τῶν ἥλων J 20:25ab (v.l. τὸν τόπον).—This may be the place for οἱ τύποι τῶν λίθων Hs 9, 10, 1f (taking a stone out of the ground leaves a hole that bears the contours of the stone, but in effect the stone has made the impression; s. KLake, Apost. Fathers II, 1917; MDibelius, Hdb. But s. 4 below).
    ② embodiment of characteristics or function of a model, copy, image (cp. Artem. 2, 85 the children are τύπ. of their parents.—Cp. ὁ γὰρ ἥλιος ἐν τύπῳ θεοῦ ἐστιν Theoph. Ant. 2, 15 [p. 138, 8]) the master is a τύπος θεοῦ image of God to the slave B 19:7; D 4:11. The supervisor/bishop is τύπος τοῦ πατρός ITr 3:1; cp. IMg 6:1ab (in both instances here, τύπον is Zahn’s conjecture, favored by Lghtf., for τόπον, which is unanimously read by Gk. and Lat. mss., and which can be retained, with Funk, Hilgenfeld, Krüger, Bihlmeyer).
    ③ an object formed to resemble some entity, image, statue of any kind of material (Hdt. 3, 88,3 τύπ. λίθινος. Of images of the gods Herodian 5, 5, 6; Jos., Ant. 1, 311 τ. τύπους τῶν θεῶν; 15, 329; SibOr 3, 14) Ac 7:43 (Am 5:26).
    ④ a kind, class, or thing that suggests a model or pattern, form, figure, pattern (Aeschyl. et al.; Pla., Rep. 387c; 397c) ἐποίησεν ἡμᾶς ἄλλον τύπον he has made us people of a different stamp B 6:11. τύπος διδαχῆς pattern of teaching Ro 6:17 (cp. διδαχή 2; Iambl., Vi. Pyth. 23, 105 τὸν τύπον τῆς διδασκαλίας.—The use of τύπος for the imperial ‘rescripts’ [e.g. OGI 521, 5; s. note 4, esp. the reff. for θεῖος τύπος] appears too late to merit serious consideration.—JKürzinger, Biblica 39, ’58, 156–76; ELee, NTS 8, ’61/62, 166–73 [‘mold’]). Of the form (of expression) (Dionys. Hal., Ad Pomp. 4, 2 Rad.; PLips 121, 28 [II A.D.]; POxy 1460, 12) γράψας ἐπιστολὴν ἔχουσαν τὸν τύπον τοῦτον (cp. EpArist 34 ἐπιστολὴ τὸν τύπον ἔχουσα τοῦτον) somewhat as follows, after this manner, to this effect (so numerous versions) Ac 23:25, but s. next.—On τοὺς τύπους τῶν λίθων ἀναπληροῦν Hs 9, 10, 1 s. ἀναπληρόω 3 and 1 above.
    ⑤ the content of a document, text, content (Iambl., Vi. Pyth. 35, 259 τύπος τ. γεγραμμένων; 3 Macc 3:30; PFlor 278 II, 20 [III A.D.] τῷ αὐτῷ τύπῳ κ. χρόνῳ=of the same content and date) Ac 23:25 (EpArist 34 ἐπιστολὴ τὸν τύπον ἔχουσα τοῦτον). Cp. POxy 3366, 28 (of a copy of a letter), 32 (the original). S. New Docs 1, 77f (with caution against confusing rhetorical practice in composition of speeches and the inclusion of letters whose value lay in their verbatim expression). For a difft. view s. 4 above; more ambivalently Hemer, Acts 347f.
    ⑥ an archetype serving as a model, type, pattern, model (Pla., Rep. 379a περὶ θεολογίας)
    ⓐ technically design, pattern (Diod S 14, 41, 4) Ac 7:44; Hb 8:5 (cp. on both Ex 25:40).
    ⓑ in the moral life example, pattern (OGI 383, 212 [I B.C.] τ. εὐσεβείας; SibOr 1, 380; Did., Gen. 125, 27; in a pejorative sense 4 Macc 6:19 ἀσεβείας τύπ.) τύπος γίνου τῶν πιστῶν 1 Ti 4:12.—Phil 3:17; 1 Th 1:7; 2 Th 3:9; Tit 2:7; 1 Pt 5:3; IMg 6:2.—S. ESelwyn, 1 Pt ’46, 298f.
    ⓒ of the types given by God as an indication of the future, in the form of persons or things (cp. Philo, Op. M. 157; Iren. 1, 6, 4 [Harv. I 74, 3]); of Adam: τύπος τοῦ μέλλοντος (Ἀδάμ) a type of the Adam to come (i.e. of Christ) Ro 5:14. Cp. 1 Cor 10:6, 11 v.l.; B 7:3, 7, 10f; 8:1; 12:2, 5f, 10; 13:5. χριστὸς Ἰησοῦς … ἑαυτὸν τύπον ἔδειξε Jesus Christ showed himself as the prime exemplar of the resurrection AcPlCor 2:6 (cp. Just., D. 40, 1 τύπος ἦν τοῦ χριστοῦ). Also of the pictorial symbols that Hermas sees, and their deeper meaning Hv 3, 11, 4. The vision serves εἰς τύπον τῆς θλίψεως τῆς ἐπερχομένης as a symbol or foreshadowing of the tribulation to come 4, 1, 1; cp. 4, 2, 5; 4, 3, 6. The two trees are to be εἰς τύπον τοῖς δούλοις τοῦ θεοῦ Hs 2:2a; cp. b.—ἐν τύπῳ χωρίου Ῥωμαίων IRo ins is a conjecture by Zahn for ἐν τόπῳ χ. Ῥ., which is read by all mss. and makes good sense.—AvBlumenthal, Τύπος u. παράδειγμα: Her 63, 1928, 391–414; LGoppelt, Typos. D. typolog. Deutung des AT im Neuen ’39; RBultmann, TLZ 75, ’50, cols. 205–12; AFridrichsen et al., The Root of the Vine (typology) ’53; GLampe and KWoollcombe, Essays in Typology, ’57; KOstmeyer, NTS 46, ’00, 112–31.—New Docs 1, 77f; 4, 41. DELG s.v. τύπτω B. M-M. EDNT. TW. Spicq. Sv.

    Ελληνικά-Αγγλικά παλαιοχριστιανική Λογοτεχνία > τύπος

  • 11 ἀληθινός

    ἀληθινός, ή, όν (Heraclitus, X., Pla. et al.; ins, pap, LXX, En; TestSol 13:8 C [-ῶς]; TestAbr A 4 p. 81, 4 [Stone p. 10]; TestJob, Test12Patr; JosAs 11 [cod. A p. 54, 6 Bat. and cod. Pal. 364]; ParJer 9:3; ApcSed 1:4; Philo, Joseph.; Ar. 15, 7; Just.) ‘true’.
    ① pert. to being in accord with what is true, true, trustworthy (X., An. 1, 9, 17; LXX) of God (Ex 34:6; Num 14:18; 1 Esdr 8:86; 3 Macc 2:11; Jos., Ant. 11, 55) (w. ἅγιος) Rv 6:10 (v.l. ἀληθής); (w. ἀψευδής) MPol 14:2. More exactly defined ὁ κύριος ἀ. ἐν παντὶ ῥήματι Hm 3:1 (opp. ψεῦδος). Of Christ, the judge of the world, w. ἅγιος Rv 3:7; w. πιστός 3:14; 19:11. Of Job 1 Cl 17:3 (Job 1:1). ἀ. καρδία (Is 38:3; TestDan 5:3) Hb 10:22. ὁ πέμψας με=‘the one who sent me can guarantee my credentials’ J 7:28 (difft. 3 below).
    ② pert. to being in accordance with fact, true Hm 3:5. λόγος (Pla., Rep. 7, 522a et al.; 3 Km 10:6; 2 Ch 9:5; Da 6:13 and 10:1 Theod.) J 4:37. λόγοι (2 Km 7:28; En 99:2) Rv 19:9; (w. πιστός) 21:5; 22:6. μαρτυρία reliable J 19:35; κρίσις ἀ. (Tob 3:2 BA; Is 59:4; En 27:3) judgment, by which the truth is brought to light 8:16 (ἀληθής v.l.); pl. (w. δίκαιος) Rv 16:7; 19:2. ὁδοί 15:3; cp. Hv 3, 7, 1.
    ③ pert. to being real, genuine, authentic, real
    ⓐ gener. (Socrates 6 p. 232, 27 Malherbe; X., Oec. 10, 3; Pla., Rep. 6, 499c; Dio Chrys. 47 [64], 21 αἷμα ἀ.; POxy 465, 108 ἄγαλμα κυάνου ἀ.=a statue of genuine lapis lazuli; PGM 8, 20; 41; 43 οἶδά σου καὶ τ. βαρβαρικὰ ὀνόματα … τὸ δὲ ἀ. ὄνομά σου; also IDefixWünsch p. 19f; PGM 4, 278; 5, 115) ἀ. πορφύρα GJs 10:1. Of Jesus’ deeds Qua.
    ⓑ freq. of Christian perspectives ἀ. φῶς (ParJer.; Ael. Aristid. 23, 15 K.=42 p. 772 D. [Asclep.]; Plotinus, Enn. 6, 9, 4) J 1:9; 1J 2:8; ἀ. τ. θεοῦ δύναμις (an emendation for ἀλήθειαν) ending of Mk in the Freer ms. 3f; ἄμπελος J 15:1. ἄρτος the real bread of the Eucharist 6:32. ζωή (Philo, Leg. All. 1, 32) IEph 7:2; cp. 11:1; ITr 9:2; ISm 4:1. Of God in contrast to other deities, who are not real (PGM 7, 634f πέμψον μοι τὸν ἀ. Ἀσκληπιὸν δίχα τινὸς ἀντιθέου πλανοδαίμονος; Philo, Leg. ad Gai. 366; SibOr Fgm. 1, 20; Is 65:16; 3 Macc 6:18; Just., A I, 53, 6) J 17:3 (s. μόνος 1aδ); 1J 5:20 (s. AHarnack, SBBerlAk 1915, 538f=Studien I ’31, 110f); 1 Th 1:9 (only ref. in Paul); 1 Cl 43:6; ἀ. ὁ πέμψας με someone who is very real has sent me (Goodsp.; but s. 1 above) J 7:28. Of human beings (Demosth. 9, 12; 53, 8; 12 ἀ. φίλος; Polyb. 1, 6, 5; 1, 80, 2; 3, 12, 6; Epict. 4, 1, 154; 172; Ar. 15, 7 ἐπὶ ἀδελφῷ ἀ.; Just., A II, 2, 14 τῷ ἀ. χριστιανῷ; PHamb 37, 6 ὁ ἀ. φιλόσοφος; PGiss 40 II, 27 ἀ. Αἰγύπτιοι) προσκυνηταί J 4:23. προφῆται in contrast to false prophets D 11:11; cp. 13:1. διδάσκαλος in contrast to false teachers D 13:2.—πάθος the real suffering (opp. Docetism) IEph ins; true in the sense of the reality possessed only by the archetype, not by its copies (X., Mem. 3, 10, 7; Pla., Leg. 1 p. 643c of toys ὄργανα σμικρά, τῶν ἀ. μιμήματα. Of the real body in contrast to its artistic representation: Alcidamas [IV B.C.], Soph. 28 Blass; Theocr., Epigr. no. 18 Gow=Anth. Pal. 9, 600; Athen. 6, 253e): σκηνὴ ἀ. the true tabernacle, the heavenly sanctuary Hb 8:2; the temple ἀντίτυπα τῶν ἀ. copy of the true sanctuary 9:24.—τὸ ἀ. what is really good (contrasted w. the supposed good, the ἄδικος μαμωνᾶς) πιστεύειν τὸ ἀ. entrust the true (riches) Lk 16:11 (cp. Philo, Praem. 104 ὁ ἀ. πλοῦτος ἐν οὐρανῷ).—DELG s.v. λανθάνω. M-M. TW. Spicq.

    Ελληνικά-Αγγλικά παλαιοχριστιανική Λογοτεχνία > ἀληθινός

  • 12 πρότυπο

    1) archetype
    2) norm

    Ελληνικά-Αγγλικά νέο λεξικό (Greek-English new dictionary) > πρότυπο

См. также в других словарях:

  • ARCHÉTYPE — On appelle archétype un modèle idéal, un type suprême ou un prototype: dans ce sens, les Idées chez Platon sont le modèle en même temps que le fondement des choses. Bien d’autres philosophes (Malebranche, Berkeley, mais aussi Locke et Condillac)… …   Encyclopédie Universelle

  • Archetype — Ar che*type ([aum]r k[ e]*t[imac]p), n. [L. archetypum, Gr. arche typon, fr. arche typos stamped first and as model; arche = archi + ty pos stamp, figure, pattern, ty ptein to strike: cf. F. arch[ e]type. See {Arch }, pref.] 1. The original… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • archetype — Archetype. s. m. Original, modele, patron. La beauté de Dieu est l archetype de toutes les beautez créées. Il est quelquefois adjectif, & on dit, Le monde archetype, pour dire, Le modele du monde visible …   Dictionnaire de l'Académie française

  • archétype — ARCHÉTYPE. s. m. Terme didactique. (Il se prononce Arkétype.) Original, patron, modèle, sur lequel on fait un ouvrage. Il n est guère d usage qu en cette phrase, L Archétype du monde, qui est, selon le langage des Philosophes, l idée de Dieu sur… …   Dictionnaire de l'Académie Française 1798

  • archetype — index example, exemplar, model, paradigm, pattern, precedent, prototype, sample, standard …   Law dictionary

  • archetype — (n.) original pattern from which copies are made, 1540s, from L. archetypum, from Gk. arkhetypon pattern, model, figure on a seal, neuter of adjective arkhetypos first moulded, from arkhe first (see ARCHON (Cf. archon)) + typos model, type, blow …   Etymology dictionary

  • archetype — [n] typical example classic exemplar, form, ideal, model, original, paradigm, pattern, perfect specimen, prime example, prototype, standard; concepts 636,686 Ant. atypical …   New thesaurus

  • archetype — ► NOUN 1) a very typical example. 2) an original model. 3) a recurrent motif in literature or art. DERIVATIVES archetypal adjective archetypical adjective. ORIGIN Greek arkhetupon, from arkhe primitive + tupos a model …   English terms dictionary

  • archetype — [är′kə tīp΄] n. [L archetypus < Gr archetypon < archos (see ARCH ) + typos (see TYPE)] 1. the original pattern, or model, from which all other things of the same kind are made; prototype 2. a perfect example of a type or group 3. in Jungian …   English World dictionary

  • Archetype — An archetype (pronounced: /IPA|ˈɑːkɪtaɪp/ (Brit.) or /IPA|ˈɑrkɪtaɪp/ (Amer.)) is an original model of a person, object, or concept from which similar instances are derived, copied, patterned, or emulated. In psychology, an archetype is a model of …   Wikipedia

  • Archetype — Pour les articles homonymes, voir Archétype. Archetype Album par Fear Factory Sortie 2004 Enregistrement Octobre Novembre 2003 Durée …   Wikipédia en Français

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
… Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»