-
21 frustra
frustrā ( - tră, Prud. steph. 1, 13), adv. [orig. acc. plur. neutr., afterwards abl. sing. fem. of frusterus, for frud-; v. fraus; hence].I.In deception, in error (so mostly anteclass. and in historians;II.not in Cic. and Caes.): ambo, et servus et era, frustra sunt duo, Qui me Amphitruonem rentur esse: errant probe,
are deceived, in error, Plaut. Am. 3, 3, 19; cf. id. Bacch. 4, 7, 42:nunc, mulier, nei frustra sies, mea non es: ne arbitrere,
id. Merc. 3, 1, 30:quo mihi acrius annitendum est, ut neque vos capiamini, et illi frustra sint,
Sall. J. 85, 6:frustra esse,
Plaut. Capt. 4, 2, 74: hilarus est;frustrast homo,
id. Most. 3, 1, 40 Lorenz:ne frustra sis,
id. Men. 4, 3, 18 sq.; id. Mil. 5, 29 al.; cf. in the foll. II. A.—With animi:erras, Aemiliane, et longe hujus animi frustra es,
App. Mag. p. 286.—Frustra habere aliquem, to deceive, cheat one (= eludere):Corbulo quaesito diu proelio frustra habitus,
Tac. A. 13, 37; 51:si Persae frustra habitae redissent ad sua,
Amm. 18, 6, 6: servom ac dominum, Plaut. Am. argument. 5.— [p. 786]Transf., according as particular respect is had to the effect, the aim, or the reason of an action, without effect, to no purpose, without cause, uselessly, in vain, for nothing (freq. and class.; the predom. signif. in prose and poetry; cf.: in cassum, nequiquam).A.Without effect, in vain:2.alii parasiti frustra obambulabant in foro, i. e. they got no dinner,
Plaut. Capt. 3, 1, 31:praesagibat mihi animus, frustra me ire, quom exibam domo,
id. Aul. 2, 2, 1: nemo dabit;frustra egomet mecum has rationes puto,
Ter. Ad. 2, 2, 53:frustra operam opinor sumo,
id. Heaut. 4, 3, 15:neque ipse auxilium suum saepe a viris bonis frustra implorari patietur,
Cic. de Or. 2, 33, 144:haec si verbis explicare conemur, frustra suscipiatur labor,
id. Univ. 10:fortissima frustra pectora,
Verg. A. 1, 348; 5, 389:multum frustraque rogatus,
Luc. 4, 735:peritura frustra agmina,
id. 7, 736; Ov. M. 8, 140:frustra telum mittere,
Caes. B. G. 3, 4, 2; cf. id. ib. 3, 25, 1:frustra tantum laborem sumere,
id. ib. 3, 14, 1:cujus neque consilium neque inceptum ullum frustra erat,
Sall. J. 7, 6 Kritz.; ib. 14, 11 Dietsch; 61, 1; 71, 5; 73 fin. al.; cf.:ita frustra id inceptum Volscis fuit,
Liv. 2, 25, 2:neque frustrabor ultra cives meos, neque ipse frustra dictator ero,
id. 2, 31, 10; Quint. 10, 1, 2:frustra cruento Marte carebimus, frustra metuemus Austrum: Visendus ater Cocytus, etc.,
Hor. C. 2, 14, 13 and 15:nam frustra vitium vitaveris illud, si te alio pravum detorseris,
id. S. 2, 2, 54:tam frustra (expressere) quam recusaverat (= aeque frustra fuit et sine eventu),
likewise without effect, Tac. H. 2, 90 fin. (see the passage in conn.).—With nequiquam, Cat. 77, 1; App. M. 8, p. 208, 40.—With sic: ego astabo hic tantisper cum hac forma et factis sic frustra; cf. Gr. houtôs allôs, Plaut. Mil. 4, 2, 30.—In a pun with frustra esse (v. supra, I.) and frustrari: qui lepide postulat alterum frustrari, quom frustra'st, frustra illum dicit frustra esse. Nam qui se frustrari quem frustra sentit, Qui frustratur, frustra'st, si ille non est frustra, Enn. ap. Gell. 18, 2, 7 (Sat. 33, p. 158 sq. Vahl.).—Ellipt.:B.equites et auxiliarios pedites in omnes partes mittit... Nec frustra. Nam, etc.,
Hirt. B. G. 8, 5, 3; so,frustra: nam, etc.,
Hor. C. 3, 7, 21; Flor. 4, 11, 9.—Without reason or cause, groundlessly:2.frustra ac sine causa quid facere indignum deo est,
Cic. Div. 2, 60, 125:frustra tempus contero,
id. Rosc. Com. 14, 41:quae disputatio ne frustra haberetur,
id. Rep. 1, 7:quae (res) prima impulit etiam, ut suspiceremus in caelum nec frustra siderum motus intueremur,
id. ib. 3, 2; 4, 3; id. Tusc. 1, 10, 21; id. Fin. 2, 12, 36; v. Madv. ad h. l. p. 210: non igitur frustra Plato civili viro, quem politikon vocant, necessariam musicen credidit, Quint. 1, 10, 15; 10, 1, 56:ut multi, nec frustra, opinantur,
Suet. Oth. 9:ne quid inexpertum frustra moritura relinquat,
Verg. A. 4, 415 Forbig. ad loc.—Ellipt.:hanc quidam aposiopesin putant. Frustra. Nam, etc.,
Quint. 9, 3, 60. -
22 frutra
frustrā ( - tră, Prud. steph. 1, 13), adv. [orig. acc. plur. neutr., afterwards abl. sing. fem. of frusterus, for frud-; v. fraus; hence].I.In deception, in error (so mostly anteclass. and in historians;II.not in Cic. and Caes.): ambo, et servus et era, frustra sunt duo, Qui me Amphitruonem rentur esse: errant probe,
are deceived, in error, Plaut. Am. 3, 3, 19; cf. id. Bacch. 4, 7, 42:nunc, mulier, nei frustra sies, mea non es: ne arbitrere,
id. Merc. 3, 1, 30:quo mihi acrius annitendum est, ut neque vos capiamini, et illi frustra sint,
Sall. J. 85, 6:frustra esse,
Plaut. Capt. 4, 2, 74: hilarus est;frustrast homo,
id. Most. 3, 1, 40 Lorenz:ne frustra sis,
id. Men. 4, 3, 18 sq.; id. Mil. 5, 29 al.; cf. in the foll. II. A.—With animi:erras, Aemiliane, et longe hujus animi frustra es,
App. Mag. p. 286.—Frustra habere aliquem, to deceive, cheat one (= eludere):Corbulo quaesito diu proelio frustra habitus,
Tac. A. 13, 37; 51:si Persae frustra habitae redissent ad sua,
Amm. 18, 6, 6: servom ac dominum, Plaut. Am. argument. 5.— [p. 786]Transf., according as particular respect is had to the effect, the aim, or the reason of an action, without effect, to no purpose, without cause, uselessly, in vain, for nothing (freq. and class.; the predom. signif. in prose and poetry; cf.: in cassum, nequiquam).A.Without effect, in vain:2.alii parasiti frustra obambulabant in foro, i. e. they got no dinner,
Plaut. Capt. 3, 1, 31:praesagibat mihi animus, frustra me ire, quom exibam domo,
id. Aul. 2, 2, 1: nemo dabit;frustra egomet mecum has rationes puto,
Ter. Ad. 2, 2, 53:frustra operam opinor sumo,
id. Heaut. 4, 3, 15:neque ipse auxilium suum saepe a viris bonis frustra implorari patietur,
Cic. de Or. 2, 33, 144:haec si verbis explicare conemur, frustra suscipiatur labor,
id. Univ. 10:fortissima frustra pectora,
Verg. A. 1, 348; 5, 389:multum frustraque rogatus,
Luc. 4, 735:peritura frustra agmina,
id. 7, 736; Ov. M. 8, 140:frustra telum mittere,
Caes. B. G. 3, 4, 2; cf. id. ib. 3, 25, 1:frustra tantum laborem sumere,
id. ib. 3, 14, 1:cujus neque consilium neque inceptum ullum frustra erat,
Sall. J. 7, 6 Kritz.; ib. 14, 11 Dietsch; 61, 1; 71, 5; 73 fin. al.; cf.:ita frustra id inceptum Volscis fuit,
Liv. 2, 25, 2:neque frustrabor ultra cives meos, neque ipse frustra dictator ero,
id. 2, 31, 10; Quint. 10, 1, 2:frustra cruento Marte carebimus, frustra metuemus Austrum: Visendus ater Cocytus, etc.,
Hor. C. 2, 14, 13 and 15:nam frustra vitium vitaveris illud, si te alio pravum detorseris,
id. S. 2, 2, 54:tam frustra (expressere) quam recusaverat (= aeque frustra fuit et sine eventu),
likewise without effect, Tac. H. 2, 90 fin. (see the passage in conn.).—With nequiquam, Cat. 77, 1; App. M. 8, p. 208, 40.—With sic: ego astabo hic tantisper cum hac forma et factis sic frustra; cf. Gr. houtôs allôs, Plaut. Mil. 4, 2, 30.—In a pun with frustra esse (v. supra, I.) and frustrari: qui lepide postulat alterum frustrari, quom frustra'st, frustra illum dicit frustra esse. Nam qui se frustrari quem frustra sentit, Qui frustratur, frustra'st, si ille non est frustra, Enn. ap. Gell. 18, 2, 7 (Sat. 33, p. 158 sq. Vahl.).—Ellipt.:B.equites et auxiliarios pedites in omnes partes mittit... Nec frustra. Nam, etc.,
Hirt. B. G. 8, 5, 3; so,frustra: nam, etc.,
Hor. C. 3, 7, 21; Flor. 4, 11, 9.—Without reason or cause, groundlessly:2.frustra ac sine causa quid facere indignum deo est,
Cic. Div. 2, 60, 125:frustra tempus contero,
id. Rosc. Com. 14, 41:quae disputatio ne frustra haberetur,
id. Rep. 1, 7:quae (res) prima impulit etiam, ut suspiceremus in caelum nec frustra siderum motus intueremur,
id. ib. 3, 2; 4, 3; id. Tusc. 1, 10, 21; id. Fin. 2, 12, 36; v. Madv. ad h. l. p. 210: non igitur frustra Plato civili viro, quem politikon vocant, necessariam musicen credidit, Quint. 1, 10, 15; 10, 1, 56:ut multi, nec frustra, opinantur,
Suet. Oth. 9:ne quid inexpertum frustra moritura relinquat,
Verg. A. 4, 415 Forbig. ad loc.—Ellipt.:hanc quidam aposiopesin putant. Frustra. Nam, etc.,
Quint. 9, 3, 60. -
23 indomitus
in-dŏmĭtus, a, um, adj., untamed, unsubdued, ungoverned, unrestrained; untamable, ungovernable, fierce, wild (class.).I.Lit.:II.boves indomitos emere,
unbroken, Varr. R. R. 2, 5, 11:equus,
Auct. Her. 4, 46, 59; Hor. S. 2, 2, 10; cf.:indomitā cervice feri,
id. Ep. 1, 3, 34.—Trop.:pastores indomiti, spe libertatis excitati,
Caes. B. C. 1, 57:indomitae et praeferoces nationes,
Tac. A. 15, 27:acer et indomitus libertatisque magister,
Juv. 2, 77.—Of things concr. and abstr.: oculi,
Plaut. Bacch. 4, 9, 92:dextra,
unconquered, Ov. M. 13, 355:Euri,
id. H. 15, 9:mare,
Tib. 2, 3, 45:Falernum,
indigestible, Pers. 3, 3:mors,
Hor. C. 2, 14, 4:licentia,
id. ib. 3, 24, 28:ingenium,
Quint. 10, 2, 19:cupiditates animi,
Cic. Rosc. Am. 14, 39:(with effrenata) libido,
id. Clu. 6, 15: tarditas, invincible, that cannot be overcome or got rid of, Plin. 8, 44, 69, § 171:argentum,
uncoined, Arn. 6, 200. -
24 intemperiae
I.Lit., of the weather:II.calamitates intemperiasque prohibessis,
Cato, R. R. 141. —Trop., folly, madness, insanity: Quae te intemperiae tenent? what storm has got hold of you? i. e. what are you raving about? Plaut. Mil. 2, 5, 24:larvae hunc atque intemperiae insaniaeque agitant senem,
id. Aul. 1, 1, 32; 4, 4, 15; id. Ep. 3, 4, 39: intemperiarum pleni, disquietude, Gell. praef. § 19. -
25 Orcinus
Orcīnus, a, um, adj. [id.], of or belonging to the realms of the dead:liberti,
set free by the last will of their masters, Dig. 26, 4, 3, § 3; ib. 33, 8, 22; ib. 40, 5, 30, § 12 al.:senatores,
who had got into the Senate by means of Cœsar's testament, Suet. Aug. 35. -
26 perfero
I.Lit. ( poet. and in post-Aug. prose):B.lapis nec pertulit ictum,
did not bring the blow home, did not reach the mark, Verg. A. 12, 907:hasta perlata sub papillam,
id. ib. 11, 803:per arma pertulit ictum,
Sil. 5, 326:partum,
to go the full time, Plin. 7, 13, 11, § 58.— Pass., Plin. 7, 11, 9, § 49; cf.:ventrem perferre,
Col. 6, 24, 2; 6, 27, 7:Aeneas tulit patrem per ignes, et pertulit,
Sen. Ben. 3, 37, 1.—Transf.1.To carry, bring, convey (class.;b.syn.: refero, defero): perferre mandata alicujus ad aliquem,
Cic. Q. Fr. 3, 1, 5, § 18:cum has quam primum ad te perferri litteras vellemus,
id. Fam. 2, 6, 1:alicui nuntium alicujus rei,
id. Q. Fr. 1, 1, 1; 2, 11, 1; Verg. A. 11, 825:epistulam,
Nep. Paus. 4, 1.— Pass.: perferri, to be brought, conveyed to a person or place, to reach, arrive, come: cum ad eum fama tanti exercitūs perlata esset, Liv. 28, 13:perfertur circa collem clamor,
resounds round the hill, id. 7, 36, 12; Curt. 5, 12, 13; Liv. 5, 28, 12:ad urbem terror,
id. 3, 3.—In partic., to convey news, to announce, state, etc. (class.):2. II.et litteris multorum et sermone omnium perfertur ad me, incredibilem tuam virtutem et fortitudinem esse,
I am informed, Cic. Fam. 14, 1, 1; Nep. Lys. 4, 1:nuntius perfert incensas naves,
Verg. A. 5, 665; Cic. Att. 4, 1; Liv. 3, 23.—Trop.A.To bear, support, or endure to the end:B.decem annorum poenam,
Nep. Arist. 1 fin.:onus,
Hor. Ep. 1, 17, 41:intrepidos ad fata novissima vultus,
kept, maintained, Ov. M. 13, 478:leve est miserias ferre, perferre est grave,
Sen. Thyest. 307.—To bring to an end, to carry through, carry out; to complete, accomplish:C.laborem,
Stat. Th. 12, 406:id quod suscepi, quoad potero, perferam,
Cic. Rosc. Am. 4, 10:jussa omnia,
Prop. 1, 18, 26:suum imperium,
i. e. to do what one bids others do, Sil. 1, 250:est utique jus vetandi, cum lex feratur, quamdiu non perfertur, Cic. Cornel. Fragm. ap. Ascon.: legem pertulit, ut, etc.,
carried it through, got it passed, Liv. 33, 46; cf. id. 2, 56:actionem,
Dig. 48, 16, 11:causam,
ib. 5, 2, 6:rogationem,
Cic. Q. Fr. 2, 2; Liv. 36, 1.—To carry out, conduct, manage (post-Aug.):D.patronum perferendae pro se legationis eligere,
Suet. Claud. 6.—In gen., to bear, suffer, put up with, brook, submit to, endure (class.; cf.:E.patior, sino, tolero): perfer, si me amas,
Cic. Att. 5, 21, 7:perfero et perpetior omnes,
id. de Or. 2, 19, 77:pati, perferre, non succumbere,
id. Tusc. 2, 7, 17:frigore, et fame, et siti, ac vigiliis perferendis,
id. Cat. 2, 5, 9:luxuriem, crudelitatem, avaritiam, superbiam,
id. Verr. 2, 2, 3, § 8:pauperiem,
Verg. A. 6, 437:perfer et obdura,
Ov. Am. 3, 11, 7; Cat. 8, 11:omnes indignitates contumeliasque,
Caes. B. G. 2, 14:laborem,
Verg. G. 2, 343:monstra,
id. A. 3, 584.—(Like pati.) To permit, suffer; with an object-clause:F.excindi urbes suas seque cremari pertulerunt,
Tac. H. 4, 58:Achilles Cessare in Teucros pertulit arma sua,
Prop. 2, 8, 30 (8, b, 14).—Transf., to bear the penalty of (eccl. Lat.):qui peccata nostra ipse pertulit in corpore,
Vulg. 1 Pet. 2, 24.—Hence, perfĕrens, entis, P. a., bearing, brooking, patient; with gen., analog. to patiens:injuriarum,
Cic. de Or. 2, 43, 184. -
27 praemium
praemĭum, ii, n. [prae-emo, what one has got before or better than others] (class.).I.Profit derived from booty, booty ( poet.; cf. praeda; and: avorti praedam ab hostibus. Pen. Heus, ecqua in istac pars inest praemi mihi? Plaut. Men. 1, 2, 26):II.multaque praeterea Laurentis praemia pugnae Aggerat, et longo praedam jubet ordine duci,
Verg. A. 11, 78 sq.;rapta praemia veste ferre,
Tib. 1, 2, 25; cf. Tac. H. 1, 51:ferre ad patrios praemia dira Lares,
Prop. 2, 23, 67 (3, 28, 22):spectat sua praemia raptor,
Ov. M. 6, 518; 13, 414:tam dirae praemia culpae,
Juv. 8, 119.—Also, game killed, prey, Prop. 3, 11 (4, 12), 46; Hor. Epod. 2, 36; Val. Fl. 8, 253.— Poet.:raptae virginitatis,
Ov. M. 8, 850.—Transf.A.In gen., profit, advantage, prerogative, distinction (class.), Lucr. 3, 899; 956; 5, 5; cf. poet.: Veneris, i. e. children (the Greek dôra Aphroditês), Verg. A. 4, 33:B.absens factus aedilis, continuo praetor: licebat enim celerius legis praemio,
Cic. Ac. 2, 1, 1.—In partic., reward, recompense (the predom. signif. of the word; syn.: munus, donum): sapiens virtuti honorem praemium, haud praedam petit, Enn. ap. Cic. de Or. 3, 26, 102 (Trag. v. 374 Vahl.): ecquid erit praemi, reward, id. ap. Cic. Sen. 1, 1 (Ann. v. 341 ib.):2.donum et praemium,
Ter. Eun. 5, 8, 27:legibus praemia proposita sunt virtutibus,
Cic. de Or. 1, 58, 247:persuadere alicui magnis praemiis et pollicitationibus,
Caes. B. G. 3, 18:praemiis ad perdiscendum commoveri,
Cic. de Or. 1, 4, 13:praemia alicui dare pro re aliquā,
id. Mur. 4, 8:praemio afficere aliquem,
to reward, Quint. 3, 6, 42:augere, Tac A. 1, 42: inducere,
Sall. J. 13, 8:illicere,
id. ib. 97, 3:invitare,
Cic. Lig. 4, 12:elicere ad faciendum aliquid,
id. Balb. 16:evocare,
Quint. 1, 1, 20:praemium persolvere alicui,
to give, Cic. Cael. 29, 68:reddere alicui pro re aliquā,
Cat. 64, 157:rependere,
Stat. Th. 9, 50:proponere,
to propose, offer, Caes. B. C. 1, 17: consequi, to obtain, id. B. G. 1, 42; so,tollere,
Juv. 6, 321:promittens, si sibi praemio foret, se Arpos proditurum esse,
if he were rewarded, Liv. 24, 45.—Ironic.: cape praemia facti, reward, for punishment, Ov. M. 8, 503:tibi pro scelere, Di... praemia reddant Debita,
Verg. A. 2, 537.—A bribe:C.ut somno careas ponendaque praemia sumas,
Juv. 3, 56.—Transf., an act deserving a reward, an exploit, Verg. A. 12, 437. -
28 recipio
rĕ-cĭpĭo, cēpi, ceptum, 3 ( fut. apoc. recipie, for recipiam, Cato ap. Fest. p. 138 and 236 Müll.; v. dico init.:I. A.recepso, for recepero,
Cat. 44, 19), v. a. [capio].Lit. (very freq. and class.):b.dandis recipiendisque meritis,
Cic. Lael. 8, 26:tu me sequere ad trapezitam... recipe actutum,
Plaut. Curc. 5, 3, 49 (just before, ni argentum refers); cf.:centum talenta et credidisse eos constat, et non recepisse,
Quint. 5, 10, 111; and (opp. mutuum dare) Mart. 3, 40, 4:si velit suos recipere, obsides sibi remittat,
Caes. B. G. 3, 8 fin.:obsides,
Suet. Aug. 21:reges,
Liv. 2, 15:recepto amico,
Hor. C. 2, 7, 27; 4, 2, 47. — Freq. of places, etc., once captured and lost, to retake:cum Tarento amisso... aliquot post annos Maximus id oppidum recepisset... nunquam ego (Tarentum) recepissem, nisi tu perdidisses,
Cic. de Or. 2, 67, 273; cf. id. Sen. 4, 11:Lavinium,
Liv. 2, 39;so of other things: recipere suas res amissas,
Liv. 3, 63:praeda omnis recepta est,
id. 3, 3:signa, quae ademerant Parthi,
Suet. Tib. 9:arma,
Liv. 9, 11; Curt. 4, 12, 17: pectore in adverso totum cui comminus ensem Condidit assurgenti, et multā morte recepit, drew out again, = retraxit, Verg. A. 9, 348; so,sagittam ab alterā parte,
Cels. 7, 5, 2: suos omnes incolumes receperunt (sc. ex oppido in castra), drew off, withdrew, = reduxerunt, Caes. B. G. 7, 12 fin.; so,milites defessos,
id. B. C. 1, 45 fin.:exercitum,
Liv. 10, 42:equitatum navibus ad se intra munitiones,
Caes. B. C. 3, 58:illum ego... medio ex hoste recepi,
bore away, rescued, Verg. A. 6, 111.—With se, to draw back, withdraw from or to any place, to betake one ' s self anywhere; in milit. lang., to retire, retreat:2.se ex eo loco,
Plaut. Aul. 4, 8, 10; cf.:se e fano,
id. Poen. 4, 1, 5:se ex opere,
id. Men. 5, 3, 7:se ex hisce locis,
Cic. Verr. 2, 4, 10, § 21:se e Siciliā,
id. Brut. 92, 318:se ex fugā,
Caes. B. G. 7, 20 fin.; id. B. C. 3, 102:se inde,
id. B. G. 5, 15:se hinc,
id. B. C. 1, 45 et saep.:recipe te,
Plaut. Trin. 4, 3, 8:se,
Cic. Off. 3, 10, 45 (just before, reverti); Caes. B. C. 3, 45 (coupled with loco excedere); 3, 46; cf.:sui recipiendi facultas,
id. B. G. 3, 4 fin.; 6, 37;for which: se recipiendi spatium,
Liv. 10, 28:recipe te ad erum,
Plaut. Trin. 4, 3, 20:se ad dominum,
id. ib. 4, 3, 1:se ad nos,
Cic. Att. 4, 15, 2:se ad suos,
Caes. B. G. 1, 46; 7, 82; id. B. C. 3, 38; 3, 50; 3, 52 fin.:se ad Caesarem (Allobroges, legati),
id. B. G. 1, 11; 4, 38:se ad agmen,
id. ib. 7, 13; id. B. C. 3, 75 fin.:se penitus ad extremos fines,
id. B. G. 6, 10:se ad legionem,
id. ib. 7, 50 fin.:se ad oppidum llerdam,
id. B. C. 1, 45:se ad ordines suos,
id. ib. 2, 41:se ad signa,
id. B. G. 5, 34 fin.; id. B. C. 1, 43 fin.:se a pabulo ad stabulum,
Plaut. Mil. 2, 3, 33:inde se in currus,
Caes. B. G. 4, 33 fin.:se ex castris in oppidum,
id. B. C. 2, 35:se in castra,
id. B. G. 2. 11 fin.; 2, 24; 3, 6; 3, 26 fin.;4, 15 et saep.: se in fines,
id. ib. 4, 16:se in Galliam,
id. ib. 4, 19 fin.:se in montem,
id. ib. 1, 25: se in antiquas munitiones, id. B. C. 3, 54 fin.:se in silvas ad suos,
id. B. G. 2, 19:se in castra ad urbem,
id. B. C. 2, 25; 2, 26; cf.:se retro in castra,
Liv. 23, 36;and with this cf.: sese retro in Bruttios,
id. 23, 37;and so, se, with rursus,
Plaut. Capt. 1, 2, 25; id. Pers. 4, 5, 6; id. Rud. 4, 6, 19; Caes. B. G. 5, 34 fin.; id. B. C. 2, 41 et saep.:se in novissimos,
Liv. 7, 40:se intra munitiones,
Caes. B. G. 5, 44; cf.:se intra montes,
id. B. C. 1, 65:se per declive,
id. ib. 3, 51:se sub murum,
id. ib. 2, 14:se trans Rhenum,
id. B. G. 6, 41:se Larissam versus,
id. B. C. 3, 97:se domum ex hostibus,
Plaut. Am. 2, 2, 52:se domum,
id. ib. 2, 2, 31; id. Capt. 1, 2, 25; id. Aul. 2, 1, 55:se Adrumetum,
Caes. B. C. 2, 23:se Hispalim,
id. ib. 2, 20:se Dyrrhachium ad Pompeium,
id. ib. 3, 9 fin.:se illuc,
Plaut. Most. 3, 1, 10; id. Merc. 5, 2, 40; id. Ps. 3, 1, 23 al.; cf.:se huc esum ad praesepim suam,
id. Curc. 2, 1, 13:se eo,
Caes. B. G. 1, 25 et saep. — In the same meaning, without se: neque sepulcrum, quo recipiat, habeat portum corporis, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 44, 107 (Trag. v. 415 Vahl.); cf.of a military retreat: si quo erat longius prodeundum aut celerius recipiendum,
Caes. B. G. 1, 48 fin.; so without se after the verbum finitum several times in Plaut.:rursum in portum recipimus,
Plaut. Bacch. 2, 3, 60:dum recipis,
id. Rud. 3, 6, 42:actutum face recipias,
id. Merc. 2, 4, 30. —Transf.(α).In business lang., to keep back, retain, reserve (cf. Gell. 17, 6, 6):(β). B.posticulum hoc recepit, quom aedis vendidit,
Plaut. Trin. 1, 2, 157; so in a sale, Crassus ap. Cic. de Or. 2, 55, 226; Cic. Top. 26, 100; Dig. 19, 1, 53; 8, 4, 10: mulier magnam dotem dat et magnam pecuniam recipit, Cato ap. Gell. 17, 6, 8. — With object-clause, Cato, R. R. 149, 2. — With dat.:aqua, itinere, actu domini usioni recipitur,
Cato, R. R. 149, 2.—Trop., to get back, bring back; to receive again, regain, recover:b.ut antiquam frequentiam recipere vastam ac desertam bellis urbem paterentur,
Liv. 24, 3:jus,
Quint. 5, 10, 118:et totidem, quot dixit, verba recepit,
got back, Ov. M. 3, 384:quam (vitam) postquam recepi,
received again, id. ib. 15, 535: anhelitum, to recover one ' s breath, Plaut. Ep. 2, 2, 21; id. Merc. 3, 4, 16; cf.spiritum,
Quint. 11, 3, 55:animam,
Ter. Ad. 3, 2, 26; Quint. 6, prooem. §13: a tanto pavore recipere animos,
Liv. 21, 5, 16 Weissenb.:a pavore animum,
id. 2, 50, 10:e pavore recepto animo,
id. 44, 10, 1;for which: animos ex pavore,
id. 21, 5 fin.:recepto animo,
Curt. 6, 9, 2; 9, 5, 29:animum vultumque,
Ov. F. 4, 615:mente receptā,
Hor. Ep. 2, 2, 104:(vocem) ab acutissimo sono usque ad gravissimum sonum recipere,
to bring it back, Cic. de Or. 1, 59, 251. —In zeugma (cf. I. A. supra): arma et animos,
Curt. 4, 12, 17.—With se.(α).To betake one ' s self, withdraw, retire from or to any place:(β).ad ingenium vetus versutum te recipis tuum,
Plaut. As. 2, 1, 7:ad frugem bonam,
Cic. Cael. 12, 28:ad reliquam cogitationem belli,
Caes. B. C. 3, 17 fin.:se a voluptatibus in otium,
Plin. Pan. 82, 8:se in principem,
to resume his princely air, id. ib. 76, 5.— More freq.,To recover, to collect one ' s self:II.difficulter se recipiunt,
regain strength, Varr. R. R. 2, 5, 17:quae cum intuerer stupens, ut me recepi, Quis hic, inquam, etc.,
Cic. Rep. 6, 18, 18:nullum spatium respirandi recipiendique se dedit,
Liv. 10, 28:se ex terrore ac fugā,
Caes. B. G. 2, 12:se ex timore,
id. ib. 4, 34:se ex fugā,
id. ib. 4, 27:nondum totā me mente recepi,
Ov. M. 5, 275.(Acc. to re, I. b.) To take to one ' s self, admit, accept, receive; constr. with the simple acc., with ad, or in and acc., in and abl., with simple abl., with a local acc.A.Lit.(α).With simple acc.:(β).quos homines quondam Laurentis terra recepit, Enn. ap. Prisc. p 762 P. (Ann. v. 35 Vahl.): (ego) excludor, ille recipitur,
Ter. Eun. 1, 2, 79:aliquem,
Cic. Off. 3, 11, 48:hic nulla munitio est, quae perterritos recipiat,
Caes. B. G. 6, 39; cf.:hos tutissimus portus recipiebat,
id. B. C. 3, 27; 1, 15; cf. id. ib. 3, 11 fin.;3, 35: eum Jugurtha accuratissime recepit,
Sall. J. 16, 3:neque quisquam aut expulsus invidiosius aut receptus est laetius,
Vell. 2, 45, 3; Quint. 7, 1, 14; 9, 2, 89:nisi nos vicina Trivici Villa recepisset,
Hor. S. 1, 5, 80 [p. 1533] et saep.:quisnam istic fluvius est, quem non recipiat mare?
Plaut. Curc. 1, 1, 86; cf. Caes. B. G. 4, 10; and:(Peneus) accipit amnem Orcon nec recipit,
i. e. does not take it to itself, does not mingle with it, Plin. 4, 8, 15, § 31:equus frenum recepit,
received, submitted to, Hor. Ep. 1, 10, 36:necesse erat, ab latere aperto tela recipi,
Caes. B. G. 5, 35. —With ad:(γ).recipe me ad te,
Plaut. Cist. 3, 9; id. Am. 3, 2, 11; id. Rud. 2, 3, 20; id. Ps. 3, 6, 6; Ter. Heaut. 3, 3, 6; Suet. Caes. 63:aliquem ad epulas,
Cic. Top. 5, 25; cf.:ad lusum,
Suet. Ner. 11. —With in and acc.:(δ).recipe me in tectum,
Plaut. Rud. 2, 7, 16:concubinam in aedes,
id. Mil. 4, 3, 3:nos in custodiam tuam,
id. Rud. 3, 3, 34:Tarquinium in civitatem,
Cic. Rep. 2, 20, 35; id. Balb. 13, 31; Liv. 2, 5; Hor. Ep. 2, 1, 6:aliquem in ordinem senatorium,
Cic. Phil. 7, 5, 15:aliquem in fidem,
id. Fam. 13, 19, 2; id. Att. 15, 14, 3; Caes. B. G. 2, 15; 4, 22:aliquem in civitatem,
Cic. Balb. 12, 29:aliquem in caelum,
id. N. D. 3, 15, 39:aliquem in deditionem,
Caes. B. G. 3, 21 fin.; Liv. 8, 13; Suet. Calig. 14 al.:aliquem in jus dicionemque,
Liv. 21, 61:aliquem in amicitiam,
Sall. J. 14, 5; 5, 4 Kritz N. cr.:aliquam in matrimonium,
Suet. Caes. 50; Just. 9, 5, 9 et saep. —With in and abl. (rare and in purely local relations; v. Kritz ad Sall. J. 5, 4):(ε).aliquem in loco,
Plaut. Stich. 5, 4, 3:loricati in equis recipiuntur, Auct. B. Hisp. 4, 2: sidera in caelo recepta,
Ov. M. 2, 529 (but in Liv. 24, 32, 6, the correct read. is tuto Hexapylo, without in; v. Weissenb. ad h. l.). —With simple abl. (mostly in purely local relations):(ζ).ut tuo recipias tecto servesque nos,
Plaut. Rud. 1, 5, 18; so,aliquem tecto,
Caes. B. G. 7, 66 fin.:exercitum tectis ac sedibus suis,
Cic. Agr. 2, 33, 90:aliquem suis urbibus,
id. Fl. 25, 61:aliquem civitate,
id. Balb. 14, 32:aliquem finibus suis,
Caes. B. G. 6, 6; 7, 20 fin.:aliquem oppido ac portu,
id. B. C. 3, 12; 3, 102 fin.:aliquem moenibus,
Sall. J. 28, 2:Romulus caelo receptus,
Quint. 3, 7, 5:receptus Terra Neptunus,
Hor. A. P. 63 et saep. —With local acc.:(η).me Acheruntem recipere Orcus noluit,
Plaut. Most. 2, 2, 68:aliquem domum suam,
Cic. Arch. 3, 5; cf.:aliquem domum ad se hospitio,
Caes. B. C. 2, 20.—Absol.:2.plerosque hi, qui receperant, celant,
Caes. B. C. 1, 76.—Transf.a.In business lang., to take in, receive as the proceeds of any thing:b.dena milia sestertia ex melle,
Varr. R. R. 3, 16, 11:pecuniam ex novis vectigalibus,
Cic. Agr. 2, 23, 62:pecunia, quae recipi potest,
id. ib. 2, 18, 47. —In gladiator's lang.: recipe ferrum, receive your death-blow, the cry of the people to a vanquished gladiator whom they were not inclined to spare, Cic. Sest. 37, 80; id. Tusc. 2, 17, 41 Kühn.; Sen. Tranq. 11, 1;c.for which: totum telum corpore,
Cic. Rosc. Am. 12, 33; and:ense recepto,
Luc. 2, 194 Corte.—Milit. t. t., to seize, capture, take possession of, occupy: mittit in Siciliam Curionem pro praetore cum legionibus duo;d.eundem, cum Siciliam recepisset, etc.,
Caes. B. C. 1, 30:Praeneste non vi, sed per deditionem receptum est,
Liv. 6, 29:Aegyptum sine certamine,
Just. 11, 11, 1:eo oppido recepto,
Caes. B. G. 7, 13 fin.:civitatem,
id. ib. 6, 8; 7, 90; id. B. C. 1, 12; 1, 16; 1, 30;3, 16: Aetoliam,
id. ib. 3, 55:rempublicam armis,
Sall. C. 11, 4:Alciden terra recepta vocat,
the subjugated earth, Prop. 5, 9, 38. —In the later medical lang., of medicines, to receive, i. e. be compounded of various ingredients:B.antidotos recipit haec: stoechados, marrubii, etc.,
Scrib. Comp. 106; so id. ib. 27; 28; 37; 52 al. (hence the mod. Lat. receptum, receipt, and recipe).—Trop.1.To take to or upon one ' s self, to assume; to receive, accept, admit, allow, endechomai:(β).non edepol istaec tua dicta nunc in aures recipio,
Plaut. Cist. 2, 1, 34; cf. Quint. 11, 1, 91:jusjurandum,
id. 5, 6, 1; 3; cf. id. 7, 1, 24: in semet ipsum religionem recipere, to draw upon one ' s self, Liv. 10, 40:quae legibus cauta sunt, quae persuasione in mores recepta sunt,
admitted, Quint. 5, 10, 13; cf. id. 10, 7, 15:antiquitas recepit fabulas... haec aetas autem respuit,
Cic. Rep. 2, 10; cf. Quint. 6, 4, 19:nec inconstantiam virtus recipit nec varietatem natura patitur,
Cic. Rep. 3, 11, 18; cf. Vell. 2, 130, 3: non recipit istam Conjunctionem honestas, Cic. Off. 3, 33, 119:assentatio nocere nemini potest, nisi ei, qui eam recipit atque eă delectatur,
id. Lael. 26, 97:timor misericordiam non recipit,
Caes. B. G. 7, 26:casus recipere (res),
to admit, be liable to, id. B. C. 1, 78; so,aliquem casum (res),
id. ib. 3, 51:re jam non ultra recipiente cunctationem,
Liv. 29, 24; Vell. 2, 52, 3:sed hoc distinctionem recipit,
Just. Inst. 1, 12 pr.:si recipiatur poëtica fabulositas,
Plin. 7, 28, 29, § 101:in hoc genere prorsus recipio hanc brevem annotationem,
Quint. 10, 7, 31; cf. id. 8, 3, 31:nos necessarios maxime atque in usum receptos (tropos) exequemur,
id. 8, 6, 2; cf. id. 8, 6, 32; 5, 11, 20; 11, 3, 104; so with a subj.-clause, id. 1, 3, 14; 6, 3, 103; Plin. 28, 2, 5, § 24 al.—Of opinions, etc., to adopt, embrace (late Lat.):2.alicujus sententiam,
Sulp. Sev. Chron. 2, 39, 1:opinionem,
id. Dial. 1, 17, 5.—In partic.a.To take upon one ' s self, undertake, accept the performance of a task consigned or intrusted to one (whereas suscipio denotes, in gen., the voluntary undertaking of any action; cf.:b.spondeo, stipulor, polliceor): recepi causam Siciliae... ego tamen hoc onere suscepto et receptā causā Siciliensi amplexus animo sum aliquanto amplius. Suscepi enim causam totius ordinis, etc.,
Cic. Verr. 2, 2, 1, § 1:in hoc judicio mihi Siculorum causam receptam, populi Romani susceptam esse videor,
id. Div. in Caecil. 8, 26; and:in quo est illa magna offensio vel neglegentiae susceptis rebus vel perfidiae receptis,
id. de Or. 2, 24, 101; cf. also Quint. 12, 1, 39:verebamini, ne non id facerem, quod recepissem semel?
Ter. Phorm. 5, 7, 9:causam Sex. Roscii,
Cic. Rosc. Am. 1, 2:mandatum,
id. ib. 38, 112:officium,
id. Verr. 2, 5, 71, § 183:curam ad se,
Suet. Tit. 6.—To take an obligation upon one ' s self, to pledge one ' s self, pass one ' s word, be surety for a thing, to warrant, promise, engage a thing to any one, = anadechomai (a favorite word of Cic., esp. in his Epistles): Pe. Tute unus si recipere hoc ad te dicis... Pa. Dico et recipio Ad me, Plaut. Mil. 2, 2, 74; cf.:c.ad me recipio: Faciet,
Ter. Heaut. 5, 5, 12:promitto in meque recipio, fore eum, etc.,
Cic. Fam. 13, 10, 3; cf.:spondeo in meque recipio eos esse, etc.,
id. ib. 13, 17, 3.—With obj.-clause:promitto, recipio, spondeo, C. Caesarem talem semper fore civem, qualis hodie sit,
Cic. Phil. 5, 18, 51; so with hoc, id. Fam. 13, 50, 2 (with spondeo); 6, 12, 3; 13, 41, 2 (with confirmo); id. Att. 5, 13, 2; Caecin. ap. Cic. Fam. 6, 7, 4; Liv. 7, 14 Drak.; 33, 13 fin.:pro Cassio et te, si quid me velitis recipere, recipiam,
Cic. Fam. 11, 1, 4. — With de:de aestate polliceris vel potius recipis,
Cic. Att. 13, 1, 2; Liv. 40, 35; cf.also: sed fidem recepisse sibi et ipsum et Appium de me,
had given him a solemn assurance, Cic. Att. 2, 22, 2.— With dat. (after the analogy of promitto, polliceor, spondeo):ea, quae tibi promitto ac recipio,
Cic. Fam. 5, 8, 5; cf.: omnia ei et petenti recepi et ultro pollicitus sum, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 1; 7, 1:mihi,
id. ib. 10, 13, 3; Caes. B. C. 3, 82 fin.:quid sibi is de me recepisset, in memoriam redegit,
Cic. Fam. 1, 9, 9.—With dat. and obj.-clause:mihi in Cumano diligentissime se, ut annui essemus, defensurum receperat,
Cic. Att. 5, 17, 5;so,
id. Fam. 6, 12, 3 Manut. (with confirmare); 13, 72, 1; Planc. ap. Cic. Fam. 10, 17, 1; Caes. B. C. 3, 17; Suet. Caes. 23 fin. —In jurid. lang.: recipere nomen, of the prætor, to receive or entertain a charge against one, Cic. Verr. 2, 2, 38, § 94; 2, 2, 42, § 102; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 2; Val. Max. 3, 7, 9;A.for which: recipere reum,
Tac. A. 2, 74 fin.; 4, 21:aliquem inter reos,
id. ib. 3, 70; 13, 10. —Hence,rĕceptus, a, um, P. a. (acc. to II. B. 1.), received, usual, current, customary (post-class. and very rare):B.auctoritas receptior,
Tert. adv. Marc. 4, 5: scriptores receptissimi, Sol. praef.—rĕceptum, i, n. subst. (acc. to II. B. 2. b.), an engagement, obligation, guaranty:satis est factum Siculis, satis promisso nostro ac recepto,
Cic. Verr. 2, 5, 53, § 139; cf.:promissum et receptum intervertit,
id. Phil. 2, 32, 79. -
29 redoleo
rĕd-ŏlĕo, ŭi, ēre, v. a. and n., to emit a scent, diffuse an odor; to smell of or like, be redolent of any thing.I.Act.A.Lit.:B.vinum redolens,
smelling of wine, Cic. Phil. 2, 25, 63:unguenta,
Plin. 11, 18, 19, § 61:thymum,
Quint. 12, 10, 25:illa tuas redolent medicamina mensas,
Ov. R. Am. 355; id. A. A. 3, 213:foetorem acoremve,
Col. 12, 18, 3:delicias,
Mart. 14, 59.—Trop.:II.orationes redolentes antiquitatem,
Cic. Brut. 21, 82:doctrinam exercitationemque paene puerilem,
id. de Or. 2, 25, 109:servitutem paternam,
Val. Max. 6, 2, 8 fin.:nihil,
Cic. Cael. 20, 47. —Neutr.A.Lit., absol:B.quod fracta magis redolere videntur Omnia,
Lucr. 4, 696; so Ov. M. 4, 393:in patulis redolentia mala canistris,
id. ib. 8, 675 al.—With gen.:fila Tarentini redolentia porri edisti,
Mart. 13, 18, 1. — With abl.:redolent thymo fragrantia mella,
Verg. G. 4, 169; id. A. 1, 436:mella thymi redolentia flore,
Ov. M. 15, 80; Val. Fl. 4, 15; Val. Max. 1, 6 fin. —Trop.:mihi quidem ex illius orationibus redolere ipsae Athenae videntur,
Cic. Brut. 82, 285; id. Sest. 10, 24 Orell. N. cr.: praefectus urbis, cui nescio quid redoluerat, a conventu se abstinuit, who had got scent of something, Capitol. Gord. II. -
30 subflo
I. A.Lit.:2.age, tibicen, refer ad labeas tibias, Suffla celeriter tibi buccas, quasi proserpens bestia,
Plaut. Stich. 5, 4, 42:venae ubi sufflatae sunt ex cibo,
Cato, R. R. 157, 7:sufflata cutis,
Plin. 8, 38, 57, § 138.—To blow upon:* B.ignes,
Plin. 34, 8, 19, § 79:gladiatores decrepiti, quos si sufflasses, cecidissent,
Petr. 45, 11:prunas,
Vulg. Isa. 54, 16.—Trop.:II. A.nescio quid se sufflavit uxori suae,
i. e. got enraged, Plaut. Cas. 3, 3, 19.—Lit.:* B. A. B.sufflavit buccis suis,
Mart. 3, 17, 4:rubetae arrepentes foribus (alveorum) per eas sufflant,
Plin. 11, 18, 19, § 62.—Trop., blown out, puffed up, bloated, inflated with anger or pride; of language, inflated, tumid, pompous, bombastic:sufflatus ille huc veniet,
Plaut. Bacch. 4, 2, 21: neque auro aut genere aut multiplici scientiā Sufflatus, Varr. ap. Non. 46, 31:(figura) recte videbitur appellari, si sufflata nominabitur,
Auct. Her. 4, 10, 15; cf.:sufflati atque tumidi (in dicendo),
Gell. 7, 14, 5.— Comp., sup., and adv. do not occur. -
31 sufflo
I. A.Lit.:2.age, tibicen, refer ad labeas tibias, Suffla celeriter tibi buccas, quasi proserpens bestia,
Plaut. Stich. 5, 4, 42:venae ubi sufflatae sunt ex cibo,
Cato, R. R. 157, 7:sufflata cutis,
Plin. 8, 38, 57, § 138.—To blow upon:* B.ignes,
Plin. 34, 8, 19, § 79:gladiatores decrepiti, quos si sufflasses, cecidissent,
Petr. 45, 11:prunas,
Vulg. Isa. 54, 16.—Trop.:II. A.nescio quid se sufflavit uxori suae,
i. e. got enraged, Plaut. Cas. 3, 3, 19.—Lit.:* B. A. B.sufflavit buccis suis,
Mart. 3, 17, 4:rubetae arrepentes foribus (alveorum) per eas sufflant,
Plin. 11, 18, 19, § 62.—Trop., blown out, puffed up, bloated, inflated with anger or pride; of language, inflated, tumid, pompous, bombastic:sufflatus ille huc veniet,
Plaut. Bacch. 4, 2, 21: neque auro aut genere aut multiplici scientiā Sufflatus, Varr. ap. Non. 46, 31:(figura) recte videbitur appellari, si sufflata nominabitur,
Auct. Her. 4, 10, 15; cf.:sufflati atque tumidi (in dicendo),
Gell. 7, 14, 5.— Comp., sup., and adv. do not occur. -
32 superabilis
I.Lit.:II.murus,
Liv. 25, 23, 12.—Trop., that may be overcome or subdued, conquerable, superable (very rare):non est per vim superabilis ulli,
Ov. Tr. 5, 8, 27:invictos et nullis casibus superabiles Romanos praedicabant,
Tac. A. 2, 25:an talis caecitas ac debilitas ope humanā superabiles forent,
i. e. curable, id. H. 4, 81. -
33 sustento
sustento, āvi, ātum, 1, v. freq. a. [sustineo], to hold up or upriqht, to uphold, support, prop, sustain (syn. sustineo).I.Lit. (only poet. and in post-Aug. prose):B. II. A.multos per annos Sustentata ruet moles et machina mundi,
Lucr. 5, 96: Hercule quondam [p. 1822] Sustentante polum, Claud. Laud. Stil. 2, 143:Alcanor fratrem ruentem Sustentat dextrā,
Verg. A. 10, 339:in Tiberim abjectum,
Plin. 8, 40, 61, § 145:naufraga sustentant... vela (i. e. navem) Lacones,
Claud. B. Gild. 222; cf.:aegre seque et arma sustentans,
Curt. 8, 4, 15.—In gen.:B.exsanguem jam et jacentem (civitatem),
Cic. Rep. 2, 1, 2; cf.:rem publicam,
id. Mur. 2, 3:imbecillitatem valetudinis tuae sustenta et tuere,
id. Fam. 7, 1, 5:valetudo sustentatur notitiā sui corporis,
id. Off. 2, 24, 86; Vell. 2, 114, 1:Terentiam, unam omnium aerumnosissimam, sustentes tuis officiis,
Cic. Att. 3, 23, 5:tu velim tete tuā virtute sustentes,
id. Fam. 6, 4, 5:me una consolatio sustentat, quod, etc.,
id. Mil. 36, 100:per omnis difficultates animo me sustentavi,
Quint. 12, prooem. §1: litteris sustentor et recreor,
Cic. Att. 4, 10, 1; cf.:praeclarā conscientiā sustentor, cum cogito, etc.,
id. ib. 10, 4, 5:Pompeius intellegit, C. Catonem a Crasso sustentari,
id. Q. Fr. 2, 3, 4:jurisconsultus, non suo artificio sed alieno sustentatus,
id. de Or. 1, 56, 239:amicos suos fide,
id. Rab. Post. 2, 4:si qua spes reliqua est, quae fortium civium mentes cogitationesque sustentet,
id. Fl. 2, 3:spes inopiam sustentabat,
Caes. B. C. 3, 49:res publica magnis meis laboribus sustentata,
Cic. Mur. 2, 3:Venus Trojanas sustentat opes,
Verg. A. 10, 609:multa virum meritis sustentat fama tropaeis,
upholds, id. ib. 11, 224:Arminius manu, voce, vulnere sustentabat pugnam,
kept up, maintained, Tac. A. 2, 17:aciem,
id. ib. 1, 65 fin.; id. H. 2, 15.—In partic.1.To support, sustain, maintain, preserve by food, money, or other means:2.familiam,
Ter. Ad. 3, 4, 36:cum esset silvestris beluae sustentatus uberibus,
Cic. Rep. 2, 2, 4:idem (aër) spiritu ductus alit et sustentat animantis,
id. N. D. 2, 39, 101:qui se subsidiis patrimonii aut amicorum liberalitate sustentant,
id. Prov. Cons. 5, 12:eo (frumento) sustentata est plebs,
Liv. 2, 34, 5:sustentans fovensque,
Plin. Ep. 9, 30, 3:saucios largitione et curā,
Tac. A. 4, 63 fin.:animus nullā re egens aletur et sustentabitur isdem rebus, quibus astra sustentantur et aluntur,
Cic. Tusc. 1, 19, 43; cf.:furtim rapta sustentat pectora terra,
refreshes, Stat. Th. 6, 875:parsimoniam patrum suis sumptibus,
Cic. Cael. 16, 38:tenuitatem alicujus,
id. Fam. 16, 21, 4:egestatem et luxuriem domestico lenocinio sustentavit,
id. Red. Sen. 5, 11:Glycera venditando coronas sustentaverat paupertatem,
Plin. 35, 11, 40, § 125; cf.:ut milites pecore ex longinquioribus vicis adacto extremam famem sustentarent,
Caes. B.G. 7, 17.—Mid.:mutando sordidas merces sustentabatur,
supported himself, got a living, Tac. A. 4, 13; for which in the act. form: Ge. Valuistin' bene? Pa. Sustentavi sedulo, I have taken good care of myself, have kept myself in good case, Plaut. Stich. 4, 2, 8; cf. impers. pass.: Ge. Valuistin' usque? Ep. Sustentatum'st sedulo, id. ib. 3, 2, 14. —To keep in check, hold back, restrain:3.milites, paulisper ab rege sustentati, paucis amissis profugi discedunt,
Sall. J. 56, 6; cf. aciem, Auct. B. Afr. 82: aquas, Auct. Cons. Liv. 221. —To bear, hold out, endure, suffer (rare but class.;4.syn.: fero, patior): miserias plurimas,
Plaut. Capt. 5, 1, 3:moerorem doloremque,
Cic. Pis. 36, 89. — Absol. (sc. morbum), Suet. Tib. 72:procellas invidiae,
Claud. in Eutr. 1, 265:aegre is dies sustentatur,
Caes. B. G. 5, 39:quorum auxiliis atque opibus, si qua bella inciderint, sustentare consuerint,
id. ib. 2, 14 fin.—Impers. pass.:aegre eo die sustentatum est,
a defence was made, Caes. B. G. 2, 6:hostem,
Tac. A. 15, 10 fin.:bellum,
Vell. 2, 104, 2: impetus legionum, Auct. B. Hisp. 17, 3. — Absol.:nec, nisi in tempore subventum foret, ultra sustentaturi fuerint,
Liv. 34, 18, 2. —To put off, defer, delay (Ciceron.;syn. prolato): rem, dum, etc.,
Cic. Fam. 13, 64, 1:aedificationem ad tuum adventum,
id. Q. Fr. 2, 7:id (malum) opprimi sustentando ac prolatando nullo pacto potest... celeriter vobis vindicandum est,
id. Cat. 4, 3, 6; cf. Ov. R. Am. 405. -
34 triumphans
trĭumpho, āvi, ātum, 1, v. n. and a. [p. 1903] [triumphus].I. A.Lit.: triumphare appellatum, quod cum imperatore milites redeuntes clamitant per urbem in Capitolium eunti Io triumphe: id a thriambôi Graeco Liberi cognomento potest dictum, Varr. L. L. 6, § 68 Müll.:B.ex praeturā triumphare,
Cic. Mur. 7, 15:commissi sunt iis magistratus, in quibus re bene gestā triumpharent,
id. Planc. 25, 61:Africanus, qui de Numantinis triumpharat,
id. Phil. 11, 8, 18;for which: ex Transalpinis gentibus triumpharunt,
id. ib. 8, 6, 18:ex Macedoniā,
id. Pis. 23, 55; id. Mur. 5, 11:ex Transalpinis bellis,
id. Off. 2, 8, 28:cum triumphantem (Camillum) albi per urbem vexerant equi,
Liv. 5, 28, 1:ut triumphanti urbem inire liceret,
id. 26, 21, 2:quasi debellato triumphare,
id. 26, 21, 4:neminem ad eam diem triumphasse, qui, etc.,
id. 28, 38, 4:quid tam inauditum quam equitem Romanum triumphare? at Pompeius triumphavit,
Cic. Imp. Pomp. 21, 61:nisi meo in rem publicam beneficio ubi triumpharet esset habiturus,
id. Off. 1, 22, 78; cf. Auct. B. Afr. 22, 3: Nero ovans triumphavit, i. e. held or celebrated an ovation, Vell. 2, 96, 3. — Poet., transf.:ut sit mulsum, qui triumphent milites,
Plaut. Bacch. 4, 9, 48:mirum, si de me jure triumphat Amor,
Prop. 2, 8 (8, b), 40 (24):deque cothurnato vate triumphat Amor,
Ov. Am. 2, 18, 18.— Impers. pass.:ex eā urbe triumphari vidimus,
Cic. Off. 2, 8, 28:aliquis est Romae, qui triumphari de Macedonibus nolit?
Liv. 45, 38, 2:populi jussu triumphatum est,
id. 3, 63, 11:de parvis oppidis,
Flor. 1, 11, 6:ex civilibus bellis,
id. 3, 22, 10.—Trop., to triumph, exult, be glad, rejoice exceedingly:II.exsultare laetitiā, triumphare gaudio,
Cic. Clu. 5, 14; cf.:laetaris tu in omnium gemitu et triumphas,
id. Verr. 2, 5, 46, § 121:in quo exsultat et triumphat oratio mea,
id. Cat. 2, 2, 3:triumpho, si licet me, etc.,
Ter. Heaut. 4, 2, 5: meum factum probari abs te, triumpho gaudio, Caes. ap. Cic. Att. 9, 16, 2.—Act. (only poet. and in post-Aug. prose).(α).With a homogeneous object:(β).triumphavit cum imperatoribus suis triumphos novem,
Gell. 2, 11, 4.—More freq.,With other objects, to triumph over, to lead in triumph; or, in gen., to conquer:aliquem, Treb. XXX. Tyr. 24: hic terram triumphabit,
Lact. 6, 23 fin.:mortem Cum suis terroribus,
id. 4, 26, 28; id. Mort. Pers. 16.—More freq. in pass.:bisque triumphatas utroque ab litore gentes,
Verg. G. 3, 33:triumphatis dare jura Medis,
Hor. C. 3, 3, 43:Zenobia victa et triumphata,
Vop. Aur. 33:triumphati magis quam victi sunt,
Tac. G. 37:triumphata Capitolia,
Verg. A. 6, 836; cf.:omnia superata et triumphata,
Plin. 5, 5, 5, § 36:ne triumpharetur (Mithridates),
Tac. A. 12, 19:Roma triumphati caput orbis,
Ov. Am. 1, 15, 26: triumphatus bos, i. e. obtained by victory, got or won as booty, id. F. 3, 732; so,triumphatum aurum,
id. P. 2, 1, 41:Achaeos triumphandos Mummio tradidit,
Aur. Vict. Vir. Ill. 61.—Hence, p. a.: trĭ-umphans, antis, = triumphalis, triumphal, belonging to a triumph:equi,
Ov. P. 2, 8, 40. -
35 triumpho
trĭumpho, āvi, ātum, 1, v. n. and a. [p. 1903] [triumphus].I. A.Lit.: triumphare appellatum, quod cum imperatore milites redeuntes clamitant per urbem in Capitolium eunti Io triumphe: id a thriambôi Graeco Liberi cognomento potest dictum, Varr. L. L. 6, § 68 Müll.:B.ex praeturā triumphare,
Cic. Mur. 7, 15:commissi sunt iis magistratus, in quibus re bene gestā triumpharent,
id. Planc. 25, 61:Africanus, qui de Numantinis triumpharat,
id. Phil. 11, 8, 18;for which: ex Transalpinis gentibus triumpharunt,
id. ib. 8, 6, 18:ex Macedoniā,
id. Pis. 23, 55; id. Mur. 5, 11:ex Transalpinis bellis,
id. Off. 2, 8, 28:cum triumphantem (Camillum) albi per urbem vexerant equi,
Liv. 5, 28, 1:ut triumphanti urbem inire liceret,
id. 26, 21, 2:quasi debellato triumphare,
id. 26, 21, 4:neminem ad eam diem triumphasse, qui, etc.,
id. 28, 38, 4:quid tam inauditum quam equitem Romanum triumphare? at Pompeius triumphavit,
Cic. Imp. Pomp. 21, 61:nisi meo in rem publicam beneficio ubi triumpharet esset habiturus,
id. Off. 1, 22, 78; cf. Auct. B. Afr. 22, 3: Nero ovans triumphavit, i. e. held or celebrated an ovation, Vell. 2, 96, 3. — Poet., transf.:ut sit mulsum, qui triumphent milites,
Plaut. Bacch. 4, 9, 48:mirum, si de me jure triumphat Amor,
Prop. 2, 8 (8, b), 40 (24):deque cothurnato vate triumphat Amor,
Ov. Am. 2, 18, 18.— Impers. pass.:ex eā urbe triumphari vidimus,
Cic. Off. 2, 8, 28:aliquis est Romae, qui triumphari de Macedonibus nolit?
Liv. 45, 38, 2:populi jussu triumphatum est,
id. 3, 63, 11:de parvis oppidis,
Flor. 1, 11, 6:ex civilibus bellis,
id. 3, 22, 10.—Trop., to triumph, exult, be glad, rejoice exceedingly:II.exsultare laetitiā, triumphare gaudio,
Cic. Clu. 5, 14; cf.:laetaris tu in omnium gemitu et triumphas,
id. Verr. 2, 5, 46, § 121:in quo exsultat et triumphat oratio mea,
id. Cat. 2, 2, 3:triumpho, si licet me, etc.,
Ter. Heaut. 4, 2, 5: meum factum probari abs te, triumpho gaudio, Caes. ap. Cic. Att. 9, 16, 2.—Act. (only poet. and in post-Aug. prose).(α).With a homogeneous object:(β).triumphavit cum imperatoribus suis triumphos novem,
Gell. 2, 11, 4.—More freq.,With other objects, to triumph over, to lead in triumph; or, in gen., to conquer:aliquem, Treb. XXX. Tyr. 24: hic terram triumphabit,
Lact. 6, 23 fin.:mortem Cum suis terroribus,
id. 4, 26, 28; id. Mort. Pers. 16.—More freq. in pass.:bisque triumphatas utroque ab litore gentes,
Verg. G. 3, 33:triumphatis dare jura Medis,
Hor. C. 3, 3, 43:Zenobia victa et triumphata,
Vop. Aur. 33:triumphati magis quam victi sunt,
Tac. G. 37:triumphata Capitolia,
Verg. A. 6, 836; cf.:omnia superata et triumphata,
Plin. 5, 5, 5, § 36:ne triumpharetur (Mithridates),
Tac. A. 12, 19:Roma triumphati caput orbis,
Ov. Am. 1, 15, 26: triumphatus bos, i. e. obtained by victory, got or won as booty, id. F. 3, 732; so,triumphatum aurum,
id. P. 2, 1, 41:Achaeos triumphandos Mummio tradidit,
Aur. Vict. Vir. Ill. 61.—Hence, p. a.: trĭ-umphans, antis, = triumphalis, triumphal, belonging to a triumph:equi,
Ov. P. 2, 8, 40. -
36 vesticeps
vestĭceps, cĭpis [vestis-capio, that has got the first covering of the chin, opp. investis], bearded, arrived at puberty, manly, virile (post-class.).I.Lit.:* II.arrogari non potest nisi jam vesticeps,
Gell. 5, 19, 7; Tert. Anim. 56; Aus. Idyll. 4, 73.—
- 1
- 2
См. также в других словарях:
got — The past and past participle of get is as productive of idiom as the verb as a whole. Some noteworthy uses are informal and verge on the non standard: a) Use with to infinitive, meaning ‘to have an opportunity to’: This was considered a bonus for … Modern English usage
GOT — steht für: Glutamat Oxalacetat Transaminase, ein Enzym Flughafen Göteborg Landvetter in Schweden (IATA Code) Gebührenordnung für Tierärzte Ganz Offene Tür (Bezeichnung für pädagogische Nachmittagsbetreuung, bspw. in Jugendzentren) Got kann… … Deutsch Wikipedia
Got — steht für: Glutamat Oxalacetat Transaminase, ein Enzym Flughafen Göteborg Landvetter in Schweden (IATA Code) Gebührenordnung für Tierärzte Ganz Offene Tür (Bezeichnung für pädagogische Nachmittagsbetreuung, bspw. in Jugendzentren) Got kann… … Deutsch Wikipedia
got — [gɔt US ga:t] the past tense and a participle of ↑get ▬▬▬▬▬▬▬ HINT sense 1 You cannot say I/he/she etc got in the present tense. Say you have something or have got something: I ve got (NOT I got) a new bike. ▬▬▬▬▬▬▬ … Dictionary of contemporary English
GOT — can mean:* GOT, IATA code of Gothenburg Landvetter Airport * GOT, ISO 639 2 code for the Gothic language * God of Thunder , a video game * GOT an abbreviation for the Great orthogonality theorem * Global Offset Table … Wikipedia
got — GOT, goţi, s.m. (La pl.) Neam germanic, originar din Scandinavia, care prin sec. II a început să migreze spre sud, fiind semnalat în secolul următor şi pe teritoriul ţării noastre; (şi la sg.) persoană aparţinând acestui neam. – Din fr. Goths,… … Dicționar Român
Got — Got, imp. & p. p. of {Get}. See {Get}. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
got — /got/, v. 1. a pt. and pp. of get. auxiliary verb. 2. Informal. must; have got (fol. by an infinitive). Usage. See get. * * * … Universalium
GOT — GOT: Abk. für ↑ Glutamat Oxalacetat Transaminase. * * * GOT, Abkürzung für Glutamat Oxalacetat Transaminase (Transaminasen) … Universal-Lexikon
Got — Assez énigmatique dans sa sécheresse, ce nom peut renvoyer soit au peuple goth, soit à un verre à boire (catalan got < latin guttum), soit à une autre origine. Si vous pouvez m aider … Noms de famille
got|ra — «GOT ruh», noun. the large, folded cloth of the Arab headdress or kaffiyeh. It is held in place by a band of twisted cord wrapped around the head. ╂[< Arabic gu ] … Useful english dictionary