-
1 ebrius
ēbrĭus, a, um, adj. [etym. dub.; perh. root phrên; cf. sobrius], who has drunk enough, had his fill, corresp. with satur.I.Prop. (very rare):B.cum tu satura atque ebria eris, puer ut satur sit facito,
Ter. Hec. 5, 2, 3 Ruhnk.; cf.saturitate,
Plaut. Capt. 1, 1, 35.—Far more freq. and class.,full of drink, drunk, intoxicated (cf. also:b.potus, ebriosus, temulentus, vinolentus): homo hic ebrius est... Tu istic, ubi bibisti?
Plaut. Am. 2, 1, 25; 1, 1, 116; id. Aul. 4, 10, 19, sq. al.; Cic. Mil. 24, 65; id. Phil. 2, 41, 105; id. Div. 2, 58, 120; Sen. Ep. 83, 18 (thrice); Quint. 11, 3, 57; Prop. 4 (5), 5, 46; Hor. S. 1, 4, 51; Ov. M. 4, 26; id. F. 2, 582.— As subst.: ebrĭus, ii, m., a drunkard, Vulg. Psa. 106, 27; id. Job, 12, 25 al. et saep.—Poet., of inanimate things:II.vestigia,
Prop. 1, 3, 9; cf.signa,
id. 3, 3, 48 (4, 2, 48 M.):verba,
Tib. 3, 6, 36:nox,
Mart. 10, 47; cf.bruma,
id. 13, 1 et saep.—Trop., intoxicated, drunk, sated, filled:III.ebrius jam sanguine civium et tanto magis eum sitiens,
Plin. 14, 22, 28, § 148:regina fortuna dulci ebria,
intoxicated with good fortune, Hor. C. 1, 37, 12:dulcis pueri ebrios ocellos,
i. e. intoxicated with love, Cat. 45, 11:ebria de sanguine sanctorum,
Vulg. Apoc. 17, 6.—In gen., abundantly filled, full ( poet.):cena,
Plaut. Cas. 3, 6, 18:lana de sanguine conchae,
Mart. 14, 154; cf. id. 13, 82:lucerna,
id. 10, 38. -
2 ēbrius
ēbrius adj. [AMB-], full, sated (with drink): quom tu eris ebrius, T.— Full of drink, drunk, intoxicated: semper: iacebat ebrius, was dead-drunk. —Plur. as subst: domus plena ebriorum.—Fig.: Regina fortunā dulci, intoxicated, H.: pueri ocelli, intoxicated with love, Ct.* * *ebria, ebrium ADJdrunk, intoxicated; riotous; like a drunk, exhilarated, distraught; soaked in -
3 sobrius
sōbrĭus ( sōbrĕus), a, um ( comp. sobrior, Laber. ap. Charis. p. 64; elsewhere not compared), adj. [cf. Gr. sôphrôn, saos; Lat. sanus], not drunk, sober (freq. and class.).I.Lit., opp. vinolentus, Cic. Ac. 2, 17, 52; so id. Or. 28, 99;B.opp. vino madens,
Plaut. Truc. 4, 4, 2;opp. madidus,
id. Am. 3, 4, 18; cf. Hor. S. 2, 3, 5; Cato Utic. ap. Suet. Caes. 53; and ap. Quint. 8, 2, 9;opp. ebrius,
Sen. Ep. 18, 4 (with siccus); Mart. 3, 16, 3;opp. temulentus,
Tac. A. 13, 15 et saep.:male sobrius, i. e. ebrius,
Tib. 1, 10, 51; Ov. F. 6, 785.—Transf., of things ( poet. and post-Aug. prose; cf.II.ebrius): pocula,
Tib. 1, 6, 28 (24):lympha mixta mero,
id. 2, 1, 46:nox,
in which there was no drinking, Prop. 3, 17 (4, 16), 11; cf.convictus,
Tac. A. 13, 15:uva,
not intoxicating, Plin. 14, 3, 4, § 31:rura,
that furnish no wine, Stat. S. 4, 2, 37; cf. Suet. Dom. 7:sobrium vicum Romae dictum putant, vel quod in eo nulla taberna fuerit, vel quod in eo Mercurio lacte, non vino supplicabatur, Fest. pp. 296 and 297 Müll.: non sobria verba,
i. e. of a drunken person, Mart. 1, 28, 5:paupertas,
Claud. IV. Cons. Hon. 411:lares pauperes nostros, sed plane sobrios revisamus,
App. M. 5, p. 163, 31.—In gen., sober, moderate, temperate, continent:B.parcus ac sobrius,
Ter. Ad. 1, 2, 15: vigilans ac sollers, sicca, sana, sobria, Afran. ap. Non. 21, 33 (Com. Rel. p. 148 Rib.):homines frugi ac sobrii,
Cic. Verr. 2, 3, 27, § 67:auream quisquis mediocritatem Diligit... caret invidendā Sobrius aulā,
Hor. C. 2, 10, 8; Vell. 2, 63, 1:non aestimatur voluptas illa Epicuri, quam sobria et sicca sit,
Sen. Vit. Beat. 12, 4:corda,
Stat. S. 5, 1, 78:vetus illa Romana virtus et sobria,
Amm. 15, 4, 3;opp. libidinosus,
Lact. 3, 26, 7.—Trop., of the mind, sober, even-minded, clever, sensible, prudent, reasonable, cautious (syn.:1.mentis compos, sanus): satin' sanus es aut sobrius?
Ter. Heaut. 4, 3, 29; cf.:satis credis sobriam esse,
id. Eun. 4, 4, 36:tu homo non es sobrius,
id. And. 4, 4, 39:vigilantes homines, sobrii, industrii,
Cic. Cael. 31, 74: [p. 1715] diligentes et memores et sobrii oratores, id. de Or. 2, 32, 140;opp. iracundus,
Vell. 2, 41, 1:alte sobria ferre pedem,
prudently, Ov. Am. 1, 12, 6.—Of things:opera Proba et sapiens et sobria,
Plaut. Pers. 4, 5, 2:ingenium siccum ac sobrium,
Sen. Ep. 114, 3:violenta et rapida Carneades dicebat, modesta Diogenes et sobria,
Gell. 7, 14, 10.—Hence, adv.: sōbrĭē (acc. to II. A. and B.).Moderately, temperately, frugally: vivere (with parce, continenter, severe;2.opp. diffluere luxuriā),
Cic. Off. 1, 30, 106.—Prudently, sensibly, circumspectly, = prudenter:ut hoc sobrie agatur,
Plaut. Capt. 2, 1, 29:curare aliquid,
id. Mil. 3, 1, 215:hanc rem accurare,
id. Ps. 4, 1, 29; id. Pers. 4, 1, 1. -
4 sōbrius
sōbrius adj. [2 se+ebrius], not drunk, sober: inter sobrios bacchari: nemo fere saltat sobrius: male sobrius, i. e. ebrius, O.— Free from drunkenness, moderate: convivium.— Sober, moderate, temperate, continent: parcus ac sobrius, T.: homines. —Fig., sober, self-possessed, sensible, prudent, reasonable, cautious: Satin' sanus est aut sobrius? T.: oratores: memento alte sobria ferre pedem, prudently, O.* * *sobria, sobrium ADJ -
5 convīva
convīva ae, m and f [com-+VIV-], a table companion, guest: ridere convivae: satur, H.: frequens, O.: ebrius, O.: promissus, promised guest, Iu.* * *guest, table companion; (literally one who lives with another) -
6 ēbrietās
ēbrietās ātis, f [ebrius], drunkenness, intoxication: ut inter ebrietatem et ebriositatem interest: in proelia trudit inermen, H.: si indulseris ebrietati, Ta.* * *drunkenness, intoxication -
7 ēbriōsus
-
8 ferula
ferula ae, f [2 FER-], a reed, whip, rod, ferule, staff: ferulā caedere, H.: manum ferulae subducere, Iu.: ferulā ebrius artūs sustinet, O.* * *stick, rod -
9 rapiō
rapiō puī (old fut perf. rapsit, C.), raptus, ere [RAP-], to seize and carry off, snatch, tear, pluck, drag, hurry away: sublimen intro hunc rape, T.: quo fessum rapitis? V.: Quo me cunque rapit tempestas, H.: sumasne pudenter An rapias, snatch, H.: ab aede rapuit funale, O.: de volnere telum, V.: commeatum in navīs rapiunt, L.: pars densa ferarum Tecta rapit, i. e. break off boughs of trees (in collecting wood), V.: in ius, drag before a court, H.: ob facinus ad supplicium, hale: alii ad necem rapiebantur: ad stuprum matres, L.: (infantes) ab ubere rapti, V.: nec variis obsita frondibus Sub divom rapiam, drag into open day, H.: Nasonis carmina rapti, i. e. torn from his home, O.— To hurry, impel, drive, cause to hasten: Quattuor hinc rapimur raedis, H.: per aequora navem, V.: ventis per aequora, O.: missos currūs, H.: arma rapiat iuventus, snatch, V.: arma, O.: bipennem dextrā, V.: rapiuntque ruuntque, hurry and bustle, V.—With pron reflex., to make haste, hasten, hurry, fly: ocius hinc te Ni rapis, H.: se ad caedem optimi cuiusque.— To carry off by force, seize, rob, ravish, plunder, ravage, lay waste, take by assault, carry by storm: spes rapiendi occaecat animos: semper rapiens, semper ebrius: raptas ad litora vertere praedas, V.: rapere omnes trahere, S.: vivere latronum ritu, ut tantum haberet, quantum rapere potuisset: virgines, to abduct, S.: Arsit Atrides Virgine raptā, H.: Omne sacrum rapiente dextrā, H.: alii rapiunt incensa feruntque Pergama, pillage and plunder, V.: castra urbesque primo impetu rapere, L.— To carry off suddenly, snatch away, destroy: improvisa leti Vis rapuit rapietque gentes, H.: rapto de fratre dolens, H.: Et labor et durae rapit inclementia mortis, i. e. hurries on, V.— To take, catch, assume: flammam, catch quickly, V.: nigrum colorem, O.: Virga... Vim rapuit monstri, imbibed, O.— To lead on hurriedly: Halesus Turno feroces Mille rapit populus, leads hastily on, V.: Nec rapit inmensos orbīs per humum, sweeps along, V.—Fig., to snatch away, carry along, hurry away: ipsae res verba rapiunt, carry along with them: (comoediam) in peiorem partem, i. e. misrepresent, T.: Si quis in adversum rapiat casusve deusve, V.: almum Quae rapit hora diem, snatches away, H.: simul tecum solacia rapta, V. — To drive, impel, carry away, precipitate, transport, ravish, captivate, overwhelm, draw irresistibly: ad divinarum rerum cognitionem curā studioque rapi: semper eo tractus est, quo libido rapuit: amentiā rapi: Furorne caecus, an rapit vis acrior, An culpa? H.: animum In partīs rapit varias, turns hurriedly, V.: ad quas (res) plerique inflammati aviditate rapiuntur.— To seize by violence, snatch, steal: Hippodameam raptis nanctu'st nuptiis, Enn. ap. C.: Venerem incertam, H.: sed rapiat sitiens Venerem, but may eagerly seize upon, V.— To snatch, seize quickly, hasten, precipitate: rapienda occasio, Iu.: viam, hasten, O.: ut limis rapias, quid velit, etc., may hastily note, H.: raptae prope inter arma nuptiae, L.* * *rapere, rapui, raptus Vdrag off; snatch; destroy; seize, carry off; pillage; hurry -
10 bria
brĭa, ae, f., a wine - vessel, eidos angeiou, Gloss. Philox.; Arn. 7, p. 235; cf. Hildebr. ad App. Mag. 59 (acc. to Charis. p. 63, hebrĭa: hebria est vas vinarium, unde ebrius et ebria dicitur). -
11 ebriacus
-
12 ebrietas
ēbrĭĕtas, ātis, f. [ebrius], drunkenness, ebriety (cf.: ebriositas, crapula), * Cic. Tusc. 4, 12; Sen. Ep. 83, 16 sq.; Quint. 1, 11, 2: Plin. 14, 22, 28, § 142: in proelia trudit inermem, * Hor. Ep. 1, 5, 16; Ov. A. A. 1, 597:II.tumultuosa,
Vulg. Prov. 20, 1 al. — Plur., carouses, Sen. Ep. 24, 16; Col. 1 praef. § 16. —Transf., of things:nimio liquore abundat rumpitque se pomi ipsius ebrietas,
i. e. excess of juice, Plin. 13, 4, 9, § 45. -
13 ebriolus
ēbrĭŏlus, a, um, adj. dim. [ebrius], a little intoxicated, rather tipsy, perh. only in Plaut. Curc. 2, 3, 15; 1, 3, 36. -
14 ebriosus
I.Prop.:II.hunc scribunt ebriosum esse,
Cic. Fat. 5, 10:plurimum interesse inter ebrium et ebriosum,
Sen. Ep. 83, 11.—As subst.: ēbrĭōsus, i, m., a drunkard, sot:exempla ebriosorum,
Cic. Ac. 2, 17, 53; Plin. 30, 15, 51, § 145 al.— Comp., Cat. 27, 4.— -
15 edormio
ē-dormĭo, īvi or ii, 4, v. n. and a., to sleep out, sleep away; to sleep off (rare, but class.; usually of persons who are intoxicated).I.Neutr. absol.:II.cumque (vinolenti) edormiverunt, etc.,
Cic. Ac. 2, 17, 52. —Act., with acc.:edormi crapulam et exhala,
Cic. Phil. 2, 12 fin.:nocturnum vinum,
Gell. 6, 10 fin. — Poet.: Fufius ebrius olim Cum Ilionam edormit, i. e. sleeps through the part of the sleeping Iliona, * Hor. S. 2, 3, 61:dimidium ex hoc (tempore) edormitur,
is slept away, Sen. Ep. 99. -
16 madulsa
mădulsa, ae, m. [madeo], a drunken man:nunc probe abeo madulsa,
Plaut. Ps. 5, 1, 7; cf.: madulsa, ebrius, a Graeco madan deductum, vel quia madidus satis a vino, Paul. ex Fest. p. 126, 5 Müll. -
17 obmutesco
ob-mūtesco, tŭi, 3, v. inch. n., to become dumb, to lose one's speech (syn.: taceo, sileo).I.Lit.:B.qui ebrius obmutuit,
Cels. 2, 6:cum obmutuerint,
Plin. 27, 12, 104, § 127:umbrae ejus (hyaenae) contactu canes obmutescere,
lose their voice, their bark, id. 8, 30, 44, § 106; 20, 5, 20, § 40.—Transf., in gen., to be speechless, mute, silent:II.ipse obmutescam,
Cic. de Or. 2, 7, 27:de me... nulla umquam obmutescat vetustas,
id. Mil. 35, 98:Aeneas aspectu obmutuit amens,
Verg. A. 4, 279:dixit pressoque obmutuit ore,
id. ib. 6, 155:obmutuit illa dolore,
Ov. M. 13, 538.—Trop., to become silent, to cease:studium nostrum conticuit subito et obmutuit,
Cic. Brut. 94, 324:animi dolor,
id. Tusc. 2, 21, 50:Lydium sil nunc obmutuit,
is no longer asked for, Plin. 33, 12, 56, § 160:dixit mari, obmutesce,
Vulg. Marc. 4, 39. -
18 obturgesco
ob-turgesco, tursi, 3, v. inch. n., to begin to swell, to swell up (very rare;not in Cic.): obturgescit pes,
Lucr. 6, 658; Paul. ex Fest. s. v. bova, p. 30 Müll.: obtursi ebrius, Lucil. ap. Prisc. p. 870 P. -
19 poena
poena, ae, f. [Gr. poinê, apoina, quitmoney, fine; Lat. pūnio, poenitet], indemnification, compensation, satisfaction, expiation, punishment, penalty (cf. mulcta).I.Lit.: SI INIVRIAM FAXIT ALTERI VIGINTI QVINQVE AERIS POENAE SVNTO, Fragm. XII. Tab.: mi calido das sanguine poenas, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 101 Vahl.); imitated by Virgil: tu tamen interea calido mihi sanguine poenas Persolves amborum, Verg. A. 9, 422 Serv.:B.poenas justas et debitas solvere,
Cic. Mil. 31, 85:poenas pendere,
Plaut. Bacch. 3, 3, 21; cf. id. As. 2, 4, 77:maximas poenas pendo temeritatis meae,
Cic. Att. 11, 8, 1; cf.:rei publicae poenas aut morte aut exsilio dependere,
id. Sest. 67, 140:poenas pro civibus suis capere,
Sall. J. 68, 3:id pro immolatis in foro Tarquiniensium Romanis poenae redditum,
Liv. 7, 19, 3:ut vobis victi Poeni poenas sufferant,
Plaut. Cist. 1, 3, 54:poenas sufferre,
id. Am. 3, 4, 19: ob mortem alicujus poenas luere, Poët. ap. Cic. N. D. 3, 38, 90:poenas pro aliquā re luere,
Sen. Med. 925; Lact. 2, 7, 21; 4, 11, 11; 7, 11, 2: poenam dignam suo scelere suscipere, Cic. lmp. Pomp. 3, 7:poenas a seditioso cive persequi,
id. Fam. 1, 9:poenas doloris sui ab aliquo petere,
id. Att. 1, 16, 7:repetere poenas ab aliquo,
id. Rosc. Am. 24, 67:afficere aliquem poenā,
id. Off. 2, 5, 18:multā et poenā multare aliquem,
id. Balb. 18, 42:poena falsarum litterarum,
id. Fl. 17, 39:reticentiae poena,
id. Off. 3, 16, 65:poenas acquas irroget peccatis,
Hor. S. 1, 3, 118:mediocrium delictorum poenae,
Paul. Sent. 5, 17, 3: poena nummaria, a fine, Mos. et Rom. Leg. Coll. 14, 2, 2; so,pecuniaria,
Gai. Inst. 4, 111.—Poena, the goddess of punishment or vengeance; in plur.: Poenae, the goddesses of vengeance, sometimes identified by the poets with the Furiae:II.o Poena, o Furia sociorum!
Cic. Pis. 37, 91; cf.:saeva sororum Poena parens,
Val. Fl. 1, 796; so in sing., Stat. Th. 8, 25; in plur., Cic. Clu. 61, 171; Luc. 6, 695; Varr. ap. Non. 390, 9; Val. Fl. 7, 147.—Transf., hardship, torment, suffering, pain, etc. (postAug.):frugalitatem exigit philosophia, non poenam,
Sen. Ep. 5, 4; Plin. 23, 2, 28, § 59:captivitatis,
Just. 11, 14, 11.—In plur.:in tantis vitae poenis,
Plin. 2, 7, 5, § 27:balaenae pariendi poenis invalidae,
id. 9, 6, 5, § 13:longa poenarum patientia,
Just. 3, 5, 2:ebrius qui nullum forte cecidit, dat poenas,
is in anguish, Juv. 3, 279. -
20 Probus
1.prŏbus, a, um, adj. [Sanscr. prabhus, prominent, strong, from pra (v. pro) and bhu = fio], good, proper, serviceable, excellent, superior, able; esp. in a moral point of view, upright, honest, honorable, excellent, virtuous, etc. (class.).A.Of persons:2.frugi et probum esse,
Plaut. Most. 1, 2, 53:probum patrem esse oportet, qui gnatum suom esse probiorem, quam ipsus fuerit, postulat,
id. Ps. 1, 5, 23:cantores probos,
skilful, excellent, fine, id. ib. 3, 132:faber,
id. Poen. 4, 2, 93:architectus,
id. Mil. 3, 3, 40:artifex,
Ter. Phorm. 2, 1, 29:lena,
Plaut. Truc. 2, 1, 14:amator,
id. ib. 20:ad aliquam rem,
fit, id. Poen. 3, 3, 67. —In partic., well-behaved, well-conducted:B.quam cives vero rumificant probam,
Plaut. Am. 2, 2, 46:proba et modesta (mulier),
Ter. Ad. 5, 8, 7.—Of things abstr. and concr.:A.affer huc duas clavas, sed probas,
Plaut. Rud. 3, 5, 20:argentum,
id. Pers. 4, 3, 57:nummi,
id. ib. 3, 3, 33:materies,
id. Poen. 4, 2, 93:occasio,
id. Cas. 5, 4, 2:navigium,
Cic. Ac. 2, 31, 100:res,
id. Or. 51, 170:ager,
Col. Arbor. 3, 6:sapor,
id. ib. 3, 7?? color, id. ib. 8, 2.—Prov.:proba merx facile emtorem reperit,
the best goods sell themselves, Plaut. Poen. 1, 2, 129; cf.: probae fruges suāpte naturā enitent, Acc. ap. Cic. Tusc. 2, 5, 13.—As subst.: prŏbus, i, a good, worthy, upright man:poëta peccat, cum probi orationem adfingit improbo stultove sapienti,
Cic. Or. 22, 74.— Adv., in two forms.Form prŏbē, rightly, well, properly, fitly, opportunely, excellently (class.):2.milites armati atque animati probe,
Plaut. Bacch. 4, 9, 18:aedes factae probe,
id. Most. 1, 2, 19?? probe lepideque concinnatus, id. Men. 3, 2, 1:usque adhuc actum est probe,
id. Mil. 2, 6, 107:probe curare aliquid,
id. Rud. 2, 3, 50:satis scite et probe,
id. Trin. 3, 3, 56:narras,
Ter. And. 5, 6, 6:intellegere,
id. Eun. 4, 6, 30:Antipater, quem tu probe meministi,
Cic. de Or. 3, 50, 194:de aquaeductu probe fecisti,
id. Att. 13, 6, 1:scire,
id. Fam. 2, 12, 2:exercitus satis probe ornatus auxiliis,
id. ib. 2, 10, 2:illud probe judicas,
id. Att. 7, 3, 3:de Servio probe dicis,
id. Brut. 41, 151; id. Off. 1, 19, 62:scire,
id. Brut. 2, 12; Liv. 22, 15.—Transf., in gen., well, fitly, thoroughly, very, very much, greatly, finely, capitally, bravely (syn.:B. 2.plane, omnino, sine dubio): appotus probe,
Plaut. Am. 1, 1, 126:percutere aliquem,
id. ib. 1, 1, v. 162:decipere,
id. ib. 1, 1, v. 268:errare,
id. ib. 3, 3, 20:vide, ut sit acutus culter probe,
id. Mil. 5, 4:tui similis est probe,
Ter. Heaut. 5, 3, 18:perdocta est probe,
id. ib. 2, 3, 120. —In responses, as a token of applause, well done! good! bravo! unde agis te? Ca. Unde homo ebrius. Philo. Probe, Plaut. Most. 1, 4, 28: miles concubinam intro abiit oratum suam, ab se ut abeat. Acr Eu, probe! id. Mil. 4, 4, 9:probissime,
very well, Ter. Ad. 3, 3, 65; id. Eun. 4, 7, 3.—Prŏbus, i, m., a Roman surname, Suet. Gram. 24.— Prŏbĭānus, a, um, adj., of or named from a Probus:purpura,
Lampr. Alex. Sev. 40.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
ebrius — index drunk Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
qui peccat ebrius luat sobrius — /kway pekat iybriyas l(y)uwat sowbriyas/ He who sins when drunk shall be punished when sober … Black's law dictionary
Qui peccat ebrius, luat sobrius — He who offends while drunk suffers punishment when sober. See Broom s Legal Maxims 17 … Ballentine's law dictionary
ivre — [ ivr ] adj. • XIe; lat. ebrius 1 ♦ Qui n est pas dans son état normal, pour avoir trop bu d alcool; qui est saisi d ivresse. ⇒ aviné, enivré, soûl; fam. 1. beurré, blindé, bourré, brindezingue, cuit, cuité, noir, 2. paf, pété, pinté, plein, rond … Encyclopédie Universelle
ivraie — [ ivrɛ ] n. f. • 1236; lat. pop. ebriaca, du bas lat. ebriacus, doublet du class. ebrius « ivre » ♦ Plante monocotylédone, herbacée (graminées), particulièrement nuisible aux céréales. ⇒ ray grass. Loc. (Allus. bibl.) Séparer le bon grain de l… … Encyclopédie Universelle
ebrio — (Del lat. ebrius.) ► adjetivo/ sustantivo 1 Que está borracho o embriagado: ■ no paró de beber en toda la noche y terminó ebrio. SINÓNIMO [amonado] bebido borracho cocido [embriagado] ANTÓNIMO sereno sobrio ► … Enciclopedia Universal
Kind — 1. Ach, dass ich meine armen Kinder so geschlagen, klagte der Bauer, und sie waren des Pfaffen. – Eiselein, 375. 2. Alle Kinder werden mit Weinen geboren. Lat.: Clamabunt E et A quotquot nascuntur ab Eva. (Binder I, 193; II, 497; Seybold, 77.) 3 … Deutsches Sprichwörter-Lexikon
Wein — 1. Abgelegener Wein macht ungelegene Köpfe. 2. Allezeit Wein oder Wasser trinken ist nicht lustig. – Froschm., BVI. 3. Allkant Wein ist mein Latein, wirfft den Bawren vber die Zäun vnd stosst die Burger an die Schienbein. – Fischart, Gesch., in… … Deutsches Sprichwörter-Lexikon
ébriété — [ ebrijete ] n. f. • v. 1330; lat. ebrietas, de ebrius « ivre » ♦ Ivresse (surtout style admin.). Être en état d ébriété. ● ébriété nom féminin (latin ebrietas, atis) État d une personne ivre ; ivresse : Être en état d ébriété. ● ébriété… … Encyclopédie Universelle
ivrogne — [ ivrɔɲ ] adj. et n. • XIIIe; ivroigne « ivresse » 1160; lat. pop. °ebrionia ♦ Qui a l habitude de s enivrer, d être ivre. ⇒ alcoolique. ♢ N. C est un vieil ivrogne. ⇒ buveur; fam. alcoolo, picoleur, pochard, poivrot, soûlard, soûlaud. Une… … Encyclopédie Universelle
sober — [13] Sober comes via Old French sobre from Latin sōbrius ‘not drunk’. This was the opposite of ēbrius ‘drunk’ (source of French ivre ‘drunk’ and English inebriate [15]), but where ēbrius came from, and precisely what connection the presumably… … The Hutchinson dictionary of word origins