-
61 funereus
fūnĕrĕus, a, um, adj. [funus], of or belonging to a funeral, funeral - ( poet. for the class. funebris, q. v.).I. II.Transf., deadly, destructive, fatal:torris,
Ov. M. 8, 511:dextra (Discordiae),
Val. Fl. 7, 468:bubo,
i. e. ill-boding, dismal, Ov. M. 10, 453:os bubonis,
id. ib. 226. -
62 fungor
fungor, functus, fungi, v. dep. [kindred to Sanscr. bhuj-, frui], to busy one's self with or be engaged in something; to perform, execute, administer, discharge, observe, do (syn.: administro, defungor); constr. with abl., rarely with acc. or absol.I.In gen.(α).With abl.:(β).valetudo (opportuna est), ut dolore careas et muneribus fungare corporis,
Cic. Lael. 6, 22; cf.:populari munere,
id. Rep. 3, 35:virtutis perfectae perfecto munere,
id. Tusc. 1, 45, 109; so,munere,
id. Rep. 1, 7; 5, 2; id. Off. 2, 16, 57; 2, 20, 70; id. Brut. 16, 63; id. Leg. 1, 3, 10; Caes. B. G. 7, 25, 3; Hor. Ep. 1, 9, 5 al.; cf.:magnificentissimā aedilitate,
Cic. Off. 2, 16, 57:consulatu,
Suet. Caes. 23; id. Galb. 3:praeturā,
id. Tib. 4; id. Claud. 24; 38; id. Gram. 7:quaesturā,
id. Aug. 36:magisterio,
id. Dom. 4:potius barbarorum quam illius more,
to observe, Nep. Con. 3, 4:funguntur officio,
perform, Cic. Cael. 9, 21:officio rhetoris,
Quint. 2, 1, 6; Suet. Claud. 29; cf. Hor. S. 2, 6, 109: cum suam vicem functus officio sit, had filled his own place as husband, Liv. 1, 9, 15:legationibus,
Quint. 3, 2, 4:militiā,
Suet. Gram. 9:oppugnationibus et acie feliciter,
Vell. 2, 95, 2: sacris, Hor. A. P. 224:laboribus,
id. C. 2, 18, 38; cf.periculis,
Just. 7, 4:dapibus,
to have done with the food, Ov. F. 2, 791:caede,
to murder, id. H. 14, 19:morte,
to die, id. M. 11, 583; Vell. 2, 49, 1;for which also: fato,
Ov. M. 11, 559; Quint. 3, 7, 10; Suet. Calig. 6; Val. Max. 1, 8, 5 ext.:vitā,
Gell. 20, 2, 3; Lact. 2, 1, 1; Dig. 48, 5, 11 fin.; 49, 17, 14:voto,
to pay a vow, Just. 9, 2:fungar vice cotis,
to serve instead of, Hor. A. P. 304:indicis partibus,
Plin. Ep. 3, 5, 2:ter aevo functus senex (Nestor),
who had lived through, enjoyed, Hor. C. 2, 9, 13; cf.:functo longissima statione mortali,
Vell. 2, 131, 2:virtute functi duces,
who have shown, exhibited, Hor. C. 4, 15, 29; cf.:omni virtute functa (femina),
Quint. 6 praef. §5.—Of things: possunt aliquando oculi non fungi suo munere,
Cic. Div. 1, 32, 71:aliquae (vocales) officio consonantium fungantur,
Quint. 1, 4, 10:levissima quaeque (quaestio) primo loco fungitur,
id. 3, 6, 8 Spald. N. cr.:res eadem perorationis vice fungitur,
id. 4, 3, 11; cf. id. 4, 1, 75.—With acc. (so always in Plaut. and Ter. except officiis, Ter. Ad. 4, 3, 12; but in class. prose only once in Nep.; v. infra): ingentia munera fungi, Lucil. ap. Non. 497, 12:(γ).munus,
id. ib. 10; Plaut. Men. 1, 4, 5; id. Trin. prol. 1; 2, 2, 73:militare munus fungens,
Nep. Dat. 1, 2 al.: officium, Pac. ap. Non. 497, 16 (Trag. Rel. v. 129 Rib.); Titin. ib. 6 (Com. Rel. v 48 ib.); Turp. ib. 13; Ter. Heaut. 1, 1, 14; 3, 3, 19; id. Ad. 3, 4, 18; id. Phorm. 2, 1, 51:sine me alliatum fungi fortunas meas,
Plaut. Most. 1, 1, 45:Mago diem fungitur relictis duobus filiis,
i. e. dies, Just. 19, 1, 1:mala multa animus contagibu' fungitur ejus,
i. e. suffers, Lucr. 3, 734.—In gerundive, as v.a.:(δ).muneris fungendi gratia,
Cic. Rep. 1, 17; cf. Hirt. B. G. 8, 12, 3; Cic. Att. 1, 1, 2:ad suum munus fungendum,
id. Tusc. 3, 7, 15:per speciem alienae fungendae vicis,
Liv. 1, 41, 6:spes facta militiae fungendae potioribus ducibus,
id. 24, 21, 3.—Absol. (very rare):II.at facere et fungi sine corpore nulla potest res,
i. e. to suffer, Lucr. 1, 443 sq.;so 3, 168: pro fultura et substructione fungentur fundamenta,
will serve, Col. 1, 5, 9: nec livida tabes Invidiae functis quamquam et jam lumine cassis Defuit, i. e. to the dead, =defunctis, Stat. Th. 2, 15; cf.:omnia functa Aut moritura vides,
id. S. 2, 1, 209; id. Th. 4, 483; 511; Albin. 1,393; Aus. Ep.33.In partic., to perform, discharge, contribute, pay any thing due from one:► In pass.hoc vobis est statuendum, quid aratorem ipsum arationis nomine muneris in re publica fungi ac sustinere velitis,
Cic. Verr. 2, 3, 86, § 199:per omnes annos atque omnia bella duplici numero se militum equitumque fungi,
Vell. 2, 15, 3:cum eo sumptu res publica fungatur,
Tac. A. 14, 21:qui fenus exercent, omnibus patrimonii intributionibus fungi debent, etsi possessionem non habeant,
Dig. 50, 1, 22 fin.signif. (post-class. and very rare):pretia rerum non ex affectione, nec utilitate singulorum, sed communiter fungi,
are not taken, Dig. 9, 2, 33:dos, quae semel functa est, amplius fungi non potest,
Ulp. Fragm. 6, 11. -
63 futilis
futtĭlis (less correctly fūtĭlis, Curt. Gr. Etym. p. 204), e, adj. [fundo; cf. futis], that easily pours out.I.Lit., only subst.: futtĭle, is, n., a water-vessel, broad above and pointed below, used at sacrifices to Vesta and Ceres, Don. Ter. And. 3, 5, 3; Ter. Phorm. 5, 1, 19; Schol. Stat. Th. 8, 297; Schol. Hor. A. P. 231; Serv. Verg. A. 11, 339.—II.Transf., in gen., that can not contain (very rare):B.canes,
that void their excrement through fear, Phaedr. 4, 18, 33:glacies,
brittle, Verg. A. 12, 740.—Trop., untrustworthy, vain, worthless, futile (class.;1.syn.: frivolus, vanus, levis): servon fortunas meas me commisisse futtili!
Ter. And. 3, 5, 3; cf.:irrideamus haruspices: vanos, futtiles esse dicamus,
Cic. Div. 1, 19, 36; and:quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles?
id. Fin. 3, 11, 38:locutores (with leves et importuni),
Gell. 1, 15, 1:auctor,
Verg. A. 11, 339:competitores,
Gell. 4, 8, 4; Enn. ap. Non. 511, 6 (Trag. v. 349 Vahl.):futtiles commenticiaeque sententiae,
Cic. N. D. 1, 8, 18; cf.:dicit quaedam futtilia et frivola,
Gell. 16, 12, 1:opes ejus, quae futiles et conruptae sunt,
Sall. H. Fragm. 1, 41, 20 Dietsch:alacritas,
Cic. Tusc. 4, 17, 37:laetitiae,
id. ib. 5, 6, 16:et caducum tempus,
Plin. Ep. 3, 7, 14:lingua,
Phaedr. 5, 2, 10:de causa,
Plin. 33, 2, 8, § 32:nec futilis ictus,
Sil. 15, 797.— Hence, adv., in vain, idly, uselessly (anteand post-class.).Form futtĭle: factum futtile, Enn. ap. Non. 514, 14 (Trag. v. 350 Vahl.):2.provenisti,
Plaut. Stich. 2, 2, 73 Ritschl.— -
64 futtilis
futtĭlis (less correctly fūtĭlis, Curt. Gr. Etym. p. 204), e, adj. [fundo; cf. futis], that easily pours out.I.Lit., only subst.: futtĭle, is, n., a water-vessel, broad above and pointed below, used at sacrifices to Vesta and Ceres, Don. Ter. And. 3, 5, 3; Ter. Phorm. 5, 1, 19; Schol. Stat. Th. 8, 297; Schol. Hor. A. P. 231; Serv. Verg. A. 11, 339.—II.Transf., in gen., that can not contain (very rare):B.canes,
that void their excrement through fear, Phaedr. 4, 18, 33:glacies,
brittle, Verg. A. 12, 740.—Trop., untrustworthy, vain, worthless, futile (class.;1.syn.: frivolus, vanus, levis): servon fortunas meas me commisisse futtili!
Ter. And. 3, 5, 3; cf.:irrideamus haruspices: vanos, futtiles esse dicamus,
Cic. Div. 1, 19, 36; and:quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles?
id. Fin. 3, 11, 38:locutores (with leves et importuni),
Gell. 1, 15, 1:auctor,
Verg. A. 11, 339:competitores,
Gell. 4, 8, 4; Enn. ap. Non. 511, 6 (Trag. v. 349 Vahl.):futtiles commenticiaeque sententiae,
Cic. N. D. 1, 8, 18; cf.:dicit quaedam futtilia et frivola,
Gell. 16, 12, 1:opes ejus, quae futiles et conruptae sunt,
Sall. H. Fragm. 1, 41, 20 Dietsch:alacritas,
Cic. Tusc. 4, 17, 37:laetitiae,
id. ib. 5, 6, 16:et caducum tempus,
Plin. Ep. 3, 7, 14:lingua,
Phaedr. 5, 2, 10:de causa,
Plin. 33, 2, 8, § 32:nec futilis ictus,
Sil. 15, 797.— Hence, adv., in vain, idly, uselessly (anteand post-class.).Form futtĭle: factum futtile, Enn. ap. Non. 514, 14 (Trag. v. 350 Vahl.):2.provenisti,
Plaut. Stich. 2, 2, 73 Ritschl.— -
65 grandifer
grandĭfer, ĕra, ĕrum, adj. [grandisfero], bearing or producing great things, productive:hae arationes,
Cic. Phil. 2, 39, 101; cf. Mart. Cap. 5, § 511:loci facies palmis arboribus grandifera, Auct. Itin. Alex. 20, 51: facta,
Nazar. Paneg. Const. 3. -
66 Hecate
Hĕcătē, ēs, f., = Hekatê, daughter of Perses, or Persœus, and Asteria, sister of Latona, the presider over enchantments, conjurations, etc.; she is often identified with Diana, Luna, and Proserpina, and is therefore represented with three heads, Cic. N. D. 3, 18, 46; Verg. A. 4, 511 Serv.; Ov. M. 7, 74; 94; 194; 14, 405; id. F. 1, 141; Hor. S. 1, 8, 33; Sen. Phaedr. 420 et saep. —II.Derivv.A.Hĕcătēĭus, a, um, adj., of or belonging to Hecate, Hecateian:B.carmina,
i. e. magical incantations, Ov. M. 14, 44:Aulis,
devoted to Diana, Stat. Ach. 1, 447:Idus,
i. e. of August, sacred to Diana, id. Silv. 3, 1, 60.— -
67 Hecateis
Hĕcătē, ēs, f., = Hekatê, daughter of Perses, or Persœus, and Asteria, sister of Latona, the presider over enchantments, conjurations, etc.; she is often identified with Diana, Luna, and Proserpina, and is therefore represented with three heads, Cic. N. D. 3, 18, 46; Verg. A. 4, 511 Serv.; Ov. M. 7, 74; 94; 194; 14, 405; id. F. 1, 141; Hor. S. 1, 8, 33; Sen. Phaedr. 420 et saep. —II.Derivv.A.Hĕcătēĭus, a, um, adj., of or belonging to Hecate, Hecateian:B.carmina,
i. e. magical incantations, Ov. M. 14, 44:Aulis,
devoted to Diana, Stat. Ach. 1, 447:Idus,
i. e. of August, sacred to Diana, id. Silv. 3, 1, 60.— -
68 Hecateius
Hĕcătē, ēs, f., = Hekatê, daughter of Perses, or Persœus, and Asteria, sister of Latona, the presider over enchantments, conjurations, etc.; she is often identified with Diana, Luna, and Proserpina, and is therefore represented with three heads, Cic. N. D. 3, 18, 46; Verg. A. 4, 511 Serv.; Ov. M. 7, 74; 94; 194; 14, 405; id. F. 1, 141; Hor. S. 1, 8, 33; Sen. Phaedr. 420 et saep. —II.Derivv.A.Hĕcătēĭus, a, um, adj., of or belonging to Hecate, Hecateian:B.carmina,
i. e. magical incantations, Ov. M. 14, 44:Aulis,
devoted to Diana, Stat. Ach. 1, 447:Idus,
i. e. of August, sacred to Diana, id. Silv. 3, 1, 60.— -
69 imber
imber, bris (abl. imbri, Cic. Att. 7, 20, 1; Verg. E. 7, 60; id. A. 4, 249; Hor. S. 1, 5, 95; Lucr. 1, 715 et saep.;I.more freq. imbre,
Plaut. Most. 1, 2, 62; Cic. de Sen. 10, 34; Liv. 21, 58, 6; Hor. Ep. 1, 11, 11; Ov. Am. 3, 6. 68; id. M. 13, 889; cf. Neue, Formenl. 1, 239 sq.), m. [kindr. to Sanscr. abhra, a cloud; cf. Lat. umbra; Gr. ombros], rain, heavy or violent rain, a rain-storm, shower of rain, pelting or pouring rain (cf.: pluvia, nimbus).Lit. (class.):2.imbres fluctusque atque procellae infensae,
Plaut. Trin. 4, 1, 17:venit imber, lavit parietes,
id. Most. 1, 2, 30:erat hiems summa, tempestas perfrigida, imber maximus,
Cic. Verr. 2, 4, 40, § 86:ita magnos et assiduos imbres habebamus,
id. Att. 13, 16, 1; Lucr. 6, 107:maximo imbri Capuam veni,
Cic. Att. 7, 20, 1:in imbri, in frigore,
id. Verr. 2, 4, 40, § 87:iter factum corruptius imbri,
Hor. S. 1, 5, 95; so,imbre lutoque Aspersus,
id. Ep. 1, 11, 11:quae opera per imbrem fieri potuerint,
Cato, R. R. 2, 3: lapideus aut sanguineus imber, Civ. Div. 2, 28, 60; cf.:quid cum saepe lapidum, sanguinis nonnumquam, terrae interdum, quondam etiam lactis imber defluxit?
id. ib. 1, 43, 98:imbri lapidavit,
Liv. 43, 13:tamquam lapides effuderit imber,
Juv. 13, 67.—Prov.a.Imbrem in cribrum gerere, i. e. to attempt an impossibility, Plaut. Ps. 1, 1, 100.—b.Tam hoc tibi in proclivi est quam imber est quando pluit, i. e. exceedingly easy, Plaut. Capt. 2, 2, 86.—II.Transf., in gen.A.A rain-cloud, stormcloud:B.caeruleus supra caput astitit imber,
Verg. A. 3, 194; 5, 10:grandinis imbres,
hail-storms, Lucr. 6, 107.—Rain-water:C.piscinae cisternaeque servandis imbribus,
Tac. H. 5, 12.—Water or liquid in gen. ( poet.): cui par imber et ignis, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 37 Müll. (Ann. v. 511 Vahl.);D.so of water as an element: ex igni, terra atque anima procrescere et imbri,
Lucr. 1, 715:ut ferrum Stridit, ubi in gelidum propere demersimus imbrem,
id. 6, 149:calidi,
Ov. Am. 2, 15, 23: ratibusque fremebat Imber Neptuni, i. e. the sea, Enn. ap. Serv. ad Verg. A. 11, 299 (Ann. v. 490 Vahl.); so of the sea, Verg. A. 1, 123; Ov. H. 18, 104; Val. Fl. 4, 665:amicos irriget imbres,
Verg. G. 4, 115:imbre per indignas usque cadente genas,
a shower of tears, Ov. Tr. 1, 3, 18:sanguineus,
stream of blood, Stat. Th. 1, 437; cf.:cruentus,
Luc. 6, 224:nectaris,
Claud. Nupt. Hon. 101.—Like the Engl. word shower, of things that fall like rain:ferreus ingruit imber,
Verg. A. 12, 284; cf.:quo pacto Danaae misisse aiunt quondam in gremium imbrem aureum,
Ter. Eun. 3, 5, 37. -
70 immodicus
immŏdĭcus ( inm-), a, um, adj. [in modicus], beyond bounds, beyond measure, excessive, unrestrained, unruly, immoderate (perh. not ante-Aug.).I.Lit. (very rare):II.prominet immodicum pro longa cuspide rostrum,
Ov. M. 6, 673:tuber,
id. ib. 8, 808:fluctus,
id. H. 18, 137:frigus,
id. P. 3, 1, 14; cf.:continuae et immodicae tempestates,
Suet. Aug. 47.—Far more freq.,Trop., excessive, unrestrained, extravagant, immoderate, etc.:(β).immodicus in numero augendo esse solet,
is in the habit of exaggerating numbers, Liv. 38, 23, 8:in appetendis honoribus immodicus,
Vell. 2, 33, 3:immodicus linguā,
Liv. 22, 12, 11:animi,
Sall. H. 1, 114 Dietsch:tum verbis tum rebus immodicus,
extravagant in words and deeds, Suet. Dom. 12:Gracchi legibus (ferendis),
Luc. 6, 796:assiduus potius quam immodicus (praeceptor),
Quint. 2, 2, 5:imperia,
Liv. 21, 3, 5; so,licentia crudelitatis,
Vell. 2, 28, 2:decreta ad honores sociorum,
Liv. 31, 45, 2:libido possidendi,
Col. 1, 3, 11:fastus,
Ov. A. A. 3, 511:populi acclamationes,
Suet. Caes. 79:oratio,
too long, Plin. Ep. 9, 4, 1:periodus,
Quint. 9, 4, 125.—With gen.:gloriae,
Vell. 2, 11:irae,
Stat. Th. 1, 41:libidinis,
Col. 7, 6, 3:laetitiae et maeroris,
Tac. A. 15, 23:fugae,
Sil. 12, 268:animi,
Tac. H. 1, 53.—As subst.:immodica cupere,
Sen. Ben. 1, 9, 2.—Hence, adv.: immŏ-dĭcē, beyond measure, excessively, immoderately:si sanguis ex vulnere immodice fluat,
Plin. 30, 13, 38, § 112:fucata formam,
Luc. 10, 137:frequenter id potius quam immodice facere,
Col. 2, 16, 2:opportunae positae (figurae) cum immodice petantur,
Quint. 9, 3, 100:immodesteque gloriari,
Liv. 22, 27, 2:sibi arrogare eloquentiam,
Quint. 11, 1, 19:ferocire,
Gell. 1, 11, 2:capere voluptatem ex aliqua re,
id. 19, 2, 1. -
71 impono
impōno, pŏsŭi, pŏsĭtum, 3 (arch. forms of the perf. imposivit, Plaut. Rud. 2, 3, 27:I.imposisse,
id. Most. 2, 2, 4; sync. form of the part. perf. impostus, a, um, Lucr. 5, 543; Verg. A. 9, 716; Val. Fl. 4, 186; Prop. 5, 2, 29; Stat. Th. 1, 227 al.), v. a. [in-pono], to place, put, set, or lay into, upon or in a place (very freq. and class.); constr. usu. with aliquid in aliquam rem or alicui rei; rarely in aliqua re or absol.Lit.A.In gen.: pedem in undam. Plaut. Most. 2, 2, 4:B.hunc in collum,
id. Pers. 4, 6, 10:aliquem in rogum,
Cic. Tusc. 1, 35, 85; cf.:in ignem imposita'st: fletur,
Ter. And. 1, 1, 102:omnem aciem suam redis et carris circumdederunt: eo mulieres imposuerunt,
Caes. B. G. 1, 51 fin.:milites eo (i. e. in equos),
id. ib. 1, 42, 5:aliquid in foco Lari,
Plaut. Aul. 2, 8, 16:coronam auream litteris,
Cic. Fl. 31, 76; cf.:collegae diadema,
id. Phil. 5, 12:operi incohato fastigium,
id. Off. 3, 7, 33:pondera nobis,
Lucr. 5, 543:serta delubris et farra cultris,
Juv. 12, 84:clitellas bovi,
Cic. Att. 5, 15, 3:juvenes rogis,
Verg. G. 4, 477:artus mensis,
Ov. M. 1, 230:aliquid mensis,
id. F. 2, 473: natum axi (i. e. in currum). Stat. Th. 6, 321:frontibus ancillarum vittas,
Juv. 12, 118:ali quem mannis,
Hor. Ep. 1, 7, 77:aliquem jumento,
Gell. 20, 1, 11:Pelion Olympo,
Hor. C. 3, 4, 52:arces montibus impositae,
id. Ep. 2, 1, 253; cf. id. C. 4, 14, 12:impositum saxis Anxur,
id. S. 1, 5, 26:celeri raptos per inania vento Imposuit caelo,
placed them in the heavens, Ov. M. 2, 507:(Romulum) ablatum terris caelo,
id. ib. 14, 811:hoc metuens molemque et montes insuper altos Imposuit,
Verg. A. 1, 62; cf.:pedem super cervicem jacentis,
Curt. 9, 7 fin.:haec super imposuit liquidum aethera,
Ov. M. 1, 67:ei jus est in infinito supra suum aedificium imponere,
to build, Dig. 8, 2, 24:pontibus praesidiisque impositis,
Tac. A. 2, 11:pons lapideus flumini impositus,
Curt. 5, 1, 29:quidvis oneris impone, impera,
Ter. And. 5, 3, 26; id. Phorm. 3, 3, 29:nec peredit Impositam celer ignis Aetnam,
Hor. C. 3, 4, 76:diadema imposuit,
Quint. 9, 3, 61:pars togae, quae postea imponitur,
id. 11, 3, 140. —In partic.1.Naut. t. t., to put on board ship, to embark; with in and acc.:2.quicquid domi fuit in navem imposivit,
Plaut. Rud. 2, 3, 27: in quas (naves) exercitus ejus imponi posset, Lentul. ap. Cic. Fam. 12, 14, 1:legiones equitesque Brundisii in naves,
Caes. B. C. 3, 14, 1:aeris magno pondere in naves imposito,
id. ib. 3, 103, 1.—With dat.:et nos in aeternum Exsilium impositura cymbae,
Hor. C. 2, 3, 28:ut semel imposita est pictae Philomela carinae,
Ov. M. 6, 511.—With adv.:deprehensis navibus circiter quinquaginta atque eo militibus inpositis,
Caes. B. G. 7, 58, 4:scaphas contexit, eoque milites imposuit,
id. B. C. 3, 24, 1. — With abl.: vetustissima nave impositi, Caes. ap. Suet. Caes. 66. — Absol.:ipsi expediti naves conscenderent, quo major numerus militum posset imponi,
Caes. B. C. 3, 6, 1:cum Crassus exercitum Brundisii imponeret,
Cic. Div. 2, 40, 84:signa nostra velim imponas,
id. Att. 1, 10, 3:per istos quae volebat clam imponenda curabat,
id. Verr. 2, 4, 10, § 23.—Med. t. t., to apply a remedy externally:3.alium imponitur in vulnera,
Plin. 20, 6, 23, § 50:porrum vulneribus,
id. 20, 6, 21, § 47:raphanos super umbilicum contra tormenta vulvae,
id. 20, 4, 13, § 27:imponuntur et per se folia,
id. 23, 7, 71, § 138.—Of animals, to put the male to the female:II.asinum equae,
Col. 6, 36, 4; 7, 2, 5.—In mal. part., Juv. 6, 334.Trop.A.In gen., to put or lay upon, to impose; to throw or inflict upon; to put, set, or give to:B.culpam omnem in med inponito,
Plaut. Mil. 3, 3, 54: cujus amicitia me paulatim in hanc perditam causam imposuit, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 17, 1:ne magnum onus observantiae Bruto nostro imponerem,
Cic. Att, 13, 11, 1:onus alicui,
id. Fam. 6, 7, 6; 13, 56, 1; id. Rep. 1, 23; cf.:plus militi laboris,
id. Mur. 18, 38:graviores labores sibi,
Caes. B. C. 3, 74, 2:illi illud negotium,
Cic. Sest. 28, 60:vos mihi personam hanc imposuistis, ut, etc.,
id. Agr. 2, 18, 49; cf. Anton. ap. Cic. Att. 10, 10, 2:si mihi imposuisset aliquid,
Cic. Att. 15, 26, 4:ego mihi necessitatem volui imponere hujus novae conjunctionis,
id. ib. 4, 5, 2; cf. id. Sull. 12, 35:mihi impone istam vim, ut, etc.,
id. Verr. 2, 2, 60, § 138:rei publicae vulnera,
id. Fin. 2, 24, 66; so,vulnus rei publicae,
id. Att. 1, 16, 7:plagam mortiferam rei publicae,
id. Sest. 19, 44:quibus injurias plurimas contumeliasque imposuisti,
id. Verr. 2, 4, 9, § 20:injuriam sine ignominia alicui,
id. Quint. 31, 96; cf. id. Rep. 1, 3:servitus fundo illi imposita,
id. Q. Fr. 3, 1, 2, § 3:servitutem civibus,
Sall. Or. ad Caes. 2:belli invidiam consuli,
id. C. 43, 1:leges civitati per vim imposuit,
Cic. Phil. 7, 5, 15:leges alicui,
id. ib. 12, 1, 2; id. Rep. 1, 34; cf.:saevas imponite leges, ut, etc.,
Juv. 7, 229:nimis duras leges huic aetati,
Cic. de Or. 1, 60, 256:huic praedae ac direptioni cellae nomen imponis,
assign, give, id. Verr. 2, 3, 85, § 197:nomen alicui,
Liv. 35, 47, 5; Quint. 8, 3, 7; Tac. A. 4, 34; 14, 39 et saep.; cf.:imponens cognata vocabula rebus,
Hor. S. 2, 3, 280:finem imponere volumini,
Quint. 9, 4, 146:finem spei,
Liv. 5, 4, 10:clausulam disputationi,
Col. 3, 19, 3; cf.: quasi perfectis summam eloquentiae manum imponerent, gave the last touch to, Quint. prooem. §4: summam manum operi,
Plin. 36, 5, 4, § 16; Sen. Ep. 12, 4; Vell. 2, 33, 1; 2, 87, 1; Gell. 17, 10, 5; Quint. 1 prooem. 4:extremam manum bello,
Verg. A. 7, 573:manum supremam bellis,
Ov. R. Am. 114:modum alicui,
Liv. 4, 24, 7:modum dolori,
Plin. Ep. 9, 13, 16:modum divortiis,
Suet. Aug. 34.—Prov.:imponit finem sapiens et rebus honestis,
Juv. 6, 444 (453).—In partic.1.To set over, as overseer, commander, etc.:2.si emimus, quem vilicum imponeremus, quem pecori praeficeremus,
Cic. Planc. 25, 62:consul est impositus is nobis, quem, etc.,
id. Att. 1, 18, 3:Lacedaemonii devictis Atheniensibus triginta viros imposuere,
Sall. C. 51, 28:Macedoniae regem,
Liv. 40, 12, 15; cf.:Masinissam in Syphacis regnum,
id. 37, 25, 9:Cappadociae consularem rectorem,
Suet. Vesp. 8:quid si domini milites imperatoribus imponantur?
Liv. 45, 36, 8:itaque imposuistis cervicibus nostris sempiternum dominum (deum),
Cic. N. D. 1, 20, 54 (al. in cervicibus).—To lay or impose upon, as a burden, tax, etc.: omnibus agris publicis pergrande vectigal. Cic. Agr. 1, 4, 10:3.vectigal fructibus,
id. Font. 5, 10:stipendium victis,
Caes. B. G. 1, 44, 5:tributa genti,
Suet. Dom. 12; so, tributi aliquid alicui, id. Calig. 40; cf.:tributum in capita singula,
Caes. B. C. 3, 32, 1:frumentum,
Cic. Att. 15, 10:nulla onera nova,
Hirt. B. G. 8, 49 fin. —Alicui, to impose upon, deceive, cheat, trick (= frustror, fallo, fraudo, circumvenio):Catoni egregie imposuit Milo noster,
Cic. Q. Fr. 2, 6, 5:si mihi imposuisset aliquid,
id. Att. 15, 26, 4: populo imposuimus et oratores visi sumus, id. ap. Quint. 8, 6, 20 and 55:praefectis Antigoni imposuit,
Nep. Eum. 5, 7; Plin. Ep. 3, 15, 3:facile est barbato inponere regi,
Juv. 4, 103:falluntur quibus luxuria specie liberalitatis imponit,
Tac. H. 1, 30.— Pass. impers.:utcumque imponi vel dormienti posset,
Petr. 102. -
72 inexcusabilis
ĭn-excūsābĭlis, e, adj., that cannot be excused, inexcusable ( poet. and post-class.):ne te retrahas, et inexcusabilis absis,
Hor. Ep. 1, 18, 58:tempus,
Ov. M. 7, 511:onera,
that cannot be refused, Dig. 5, 1, 50: necessitas, Cod. Th. 11, 16, 7 al.— Comp., Ambros. de Vocat. Gent. 2, 4. -
73 inmodicus
immŏdĭcus ( inm-), a, um, adj. [in modicus], beyond bounds, beyond measure, excessive, unrestrained, unruly, immoderate (perh. not ante-Aug.).I.Lit. (very rare):II.prominet immodicum pro longa cuspide rostrum,
Ov. M. 6, 673:tuber,
id. ib. 8, 808:fluctus,
id. H. 18, 137:frigus,
id. P. 3, 1, 14; cf.:continuae et immodicae tempestates,
Suet. Aug. 47.—Far more freq.,Trop., excessive, unrestrained, extravagant, immoderate, etc.:(β).immodicus in numero augendo esse solet,
is in the habit of exaggerating numbers, Liv. 38, 23, 8:in appetendis honoribus immodicus,
Vell. 2, 33, 3:immodicus linguā,
Liv. 22, 12, 11:animi,
Sall. H. 1, 114 Dietsch:tum verbis tum rebus immodicus,
extravagant in words and deeds, Suet. Dom. 12:Gracchi legibus (ferendis),
Luc. 6, 796:assiduus potius quam immodicus (praeceptor),
Quint. 2, 2, 5:imperia,
Liv. 21, 3, 5; so,licentia crudelitatis,
Vell. 2, 28, 2:decreta ad honores sociorum,
Liv. 31, 45, 2:libido possidendi,
Col. 1, 3, 11:fastus,
Ov. A. A. 3, 511:populi acclamationes,
Suet. Caes. 79:oratio,
too long, Plin. Ep. 9, 4, 1:periodus,
Quint. 9, 4, 125.—With gen.:gloriae,
Vell. 2, 11:irae,
Stat. Th. 1, 41:libidinis,
Col. 7, 6, 3:laetitiae et maeroris,
Tac. A. 15, 23:fugae,
Sil. 12, 268:animi,
Tac. H. 1, 53.—As subst.:immodica cupere,
Sen. Ben. 1, 9, 2.—Hence, adv.: immŏ-dĭcē, beyond measure, excessively, immoderately:si sanguis ex vulnere immodice fluat,
Plin. 30, 13, 38, § 112:fucata formam,
Luc. 10, 137:frequenter id potius quam immodice facere,
Col. 2, 16, 2:opportunae positae (figurae) cum immodice petantur,
Quint. 9, 3, 100:immodesteque gloriari,
Liv. 22, 27, 2:sibi arrogare eloquentiam,
Quint. 11, 1, 19:ferocire,
Gell. 1, 11, 2:capere voluptatem ex aliqua re,
id. 19, 2, 1. -
74 inrigo
irrĭgo ( inr-), āvi, ātum, 1, v. a. [1. inrigo], to lead or conduct water or other liquids to a place.I.Lit.:II.amurcam ad arbores,
Cato, R. R. 36:aquam in areas,
id. ib. 151:imbres (plantis),
Verg. G. 4, 115.—Transf.A.To water, irrigate:B.Aegyptum Nilus irrigat,
Cic. N. D. 2, 52, 130; cf.fig.: Democritus, cujus fontibus Epicurus hortulos suos inrigavit,
id. ib. 1, 43, 120:jugera L. prati,
id. Q. Fr. 3, 1, 2, § 3:hortos,
Just. 11, 10, 9.—To overflow, inundate:C.Circus Tiberi superfuso irrigatus,
Liv. 7, 3:Pactolus irrigat culta auro,
Verg. A. 10, 142.—To wet, moisten, bedew:D.terram sanguine,
Plin. 2, 63, 63, § 159:irrigat terram cruor,
Sen. Thyest. 44:fletu genas,
id. Phoen. 441. —To supply with fluid: venas quae sub cute sunt. Cels. 7, 7, 15; cf. Flor. 1, 23, 2.—III.Trop.A.To cheer, refresh, nourish, strengthen, flood, diffuse:B.vino aetatem,
Plaut. Poen. 3, 3, 86: per aures pectus, Lucil. ap. Non. 497, 31:sol irrigat assidue caelum candore recenti,
Lucr. 5, 282: per membra quietem, to diffuse, id. 4, 908; cf.:alicui placidam per membra quietem,
Verg. A. 1, 692:fessos sopor irrigat artus,
id. ib. 3, 511:ut studiosi juvenes lectione severa irrigarentur,
Petr. 4.— -
75 irrigo
irrĭgo ( inr-), āvi, ātum, 1, v. a. [1. inrigo], to lead or conduct water or other liquids to a place.I.Lit.:II.amurcam ad arbores,
Cato, R. R. 36:aquam in areas,
id. ib. 151:imbres (plantis),
Verg. G. 4, 115.—Transf.A.To water, irrigate:B.Aegyptum Nilus irrigat,
Cic. N. D. 2, 52, 130; cf.fig.: Democritus, cujus fontibus Epicurus hortulos suos inrigavit,
id. ib. 1, 43, 120:jugera L. prati,
id. Q. Fr. 3, 1, 2, § 3:hortos,
Just. 11, 10, 9.—To overflow, inundate:C.Circus Tiberi superfuso irrigatus,
Liv. 7, 3:Pactolus irrigat culta auro,
Verg. A. 10, 142.—To wet, moisten, bedew:D.terram sanguine,
Plin. 2, 63, 63, § 159:irrigat terram cruor,
Sen. Thyest. 44:fletu genas,
id. Phoen. 441. —To supply with fluid: venas quae sub cute sunt. Cels. 7, 7, 15; cf. Flor. 1, 23, 2.—III.Trop.A.To cheer, refresh, nourish, strengthen, flood, diffuse:B.vino aetatem,
Plaut. Poen. 3, 3, 86: per aures pectus, Lucil. ap. Non. 497, 31:sol irrigat assidue caelum candore recenti,
Lucr. 5, 282: per membra quietem, to diffuse, id. 4, 908; cf.:alicui placidam per membra quietem,
Verg. A. 1, 692:fessos sopor irrigat artus,
id. ib. 3, 511:ut studiosi juvenes lectione severa irrigarentur,
Petr. 4.— -
76 jungo
jungo, nxi, nctum, 3, v. a. [Sanscr. jug, junagmi, to unite; juk, joined; Goth. juk; O. H. Germ. joh, joch; Gr. zug, zeugnumi, zugos, zugon], to join or unite together, connect, attach, fasten, yoke, harness.I.Lit.A.In gen.1.With acc.:2.Narcissum et florem anethi,
Verg. E. 2, 48:pontes et propugnacula,
id. A. 9, 170:nemoris carentia sensu robora,
Claud. B. G. 17:gradus,
to close the ranks, Sil. 4, 372:montes,
to heap up, Val. Fl. 1, 198:ostia,
to shut, Juv. 9, 105; cf.:junctas quatere fenestras,
Hor. C. 1, 25, 1:oscula,
to exchange, Ov. M. 2, 357; cf. id. Am. 2, 5, 59; Petr. 67:da jungere dextram,
to clasp, Verg. A. 6, 697:cur dextrae jungere dextram non datur,
id. ib. 1, 408; cf.:quas junximus hospitio dextras,
id. ib. 3, 83;11, 165: duos sinus,
Plin. 5, 29, 31, § 116:juncto ponte milites transmittit,
Tac. A. 1, 49.—So with abl. of means or manner:Ticinum ponte,
to span, Liv. 21, 45, 1:amnem ponte,
Plin. 5, 24, 21, § 86:ratibus flumen,
to bridge, Liv. 21, 47, 2; cf.:qui biduo vix locum rate jungendo flumini inventum tradunt,
id. 21, 47, 6:eo omnia vallo et fossa,
id. 38, 4, 6:plumbum nigrum albo,
Plin. 33, 5, 30, § 94; cf.:nam calamus cera jungitur,
Tib. 2, 5, 32:illos defendit numerus junctaeque umbone phalanges,
Juv. 2, 46:erga juncta est mihi foedere dextra,
Verg. A. 8, 169:Pompei acies junxerat in seriem nexis umbonibus arma,
Luc. 7, 453. —With dat. of indir. object:3.hoc opus ad turrim hostium admovent, ut aedificio jungatur,
Caes. B. C. 2, 10 fin.:humano capiti cervicem equinam,
Hor. A. P. 2:mortua corpora vivis,
Verg. A. 8, 485; cf.:his tignis contraria duo juncta,
Caes. B. G. 3, 17, 5:se Romanis,
Liv. 24, 49, 1:exercitum sibi,
Vell. 2, 80, 1:socia arma Rutulis,
Liv. 1, 2, 3:victores Germani juncturi se Pannoniis,
Suet. Tib. 17:cervicem meam amplexui,
Petr. 86 dub. (Büch., vinxit amplexu):dextra dextrae jungitur,
Ov. M. 6, 447; cf. Verg. A. 1, 408 supra:aeri aes plumbo fit uti jungatur ab albo,
Lucr. 6, 1079:juncta est vena arteriis,
Cels. 2, 10:Comius incensum calcaribus equum jungit equo Quadrati,
drives against, Hirt. B. C. 8, 48.—With inter se:4.tigna bina inter se,
Caes. B. G. 3, 17, 3:maxime autem corpora inter se juncta permanent, cum, etc.,
Cic. N. D. 2, 45, 115:disparibus calamis inter se junctis,
Ov. M. 1, 712:saltus duo alti inter se juncti,
Liv. 9, 2, 7.—With cum:B.cum Bruto Cassioque vires suas,
Vell. 2, 65, 1:legiones se cum Caesare juncturae,
id. 2, 110, 1:erat cum pede pes junctus,
Ov. M. 9, 44:lecto mecum junctus in uno,
id. H. 13, 117:digitis medio cum pollice junctis,
id. F. 5, 433:lingua cum subjecta parte juncta est,
Cels. 7, 12, 4.—Esp.1.To harness, yoke, attach.(α).Of animals: angues ingentes alites juncti jugo, Pac. ap. Cic. Inv. 1, 19, 27 (Trag. v. 397 Rib.):(β).junge pares,
i. e. in pairs, Verg. G. 3, 169; Grat. Cyneg. 263:nec jungere tauros norant,
Verg. A. 8, 316:currus et quatuor equos,
id. G. 3, 114:grypes equis,
id. E. 8, 27 Forbig.:curru jungit Halaesus Equos,
id. A. 7, 724:leones ad currum,
Plin. 8, 16, 21, § 54:mulis e proximo pistrino ad vehiculum junctis,
Suet. Caes. 31.—Of a vehicle (rare):2.reda equis juncta,
Cic. Att. 6, 1, 25:neve (mulier) juncto vehiculo veheretur,
Liv. 34, 1, 3:juncta vehicula, pleraque onusta, mille admodum capiuntur,
id. 42, 65, 3. —Of wounds, etc., to join, bring together, unite, heal:3.ego vulnera doctum jungere Etiona petam,
Stat. Th. 10, 733:parotidas suppuratas,
Scrib. Comp. 206:oras (tumoris),
Cels. 7, 17, 1:oras vulneris,
id. 5, 4, 23 al. —Of lands, territories, etc.:4.juncta pharetratis Sarmatis ora Getis,
adjoining, Ov. Tr. 4, 10, 110; cf.:juncta Aquilonibus Arctos,
id. M. 2, 132:quibus (campis) junctae paludes erant,
Front. Strat. 2, 5, 6; Vell. 2, 110, 4:fundos Apuliae,
to add, join to, Petr. 77:longos jungere fines agrorum,
Luc. 1, 167.—To connect in time, cause to follow immediately:5.cum diei noctem pervigilem junxisset,
Just. 12, 13, 7:somnum morti,
Petr. 79:vidit hic annus Ventidium consularem praetextam jungentem praetoriae,
Vell. 2, 65, 3:nulla natio tam mature consino belli bellum junxit,
id. 2, 110, 5:junge, puer, cyathos, atque enumerare labora,
Stat. S. 1, 5, 10:laborem difficilius est repetere quam jungere,
to resume than to continue, Plin. Ep. 4, 9, 10.—So of pronunciation:si jungas (opp. interpunctis quibusdam),
Quint. 9, 4, 108.—Milit. t. t., of troops, an army, etc., to join, unite:6.cum juncti essent,
Liv. 25, 35; 25, 37:exercitum Pompei sibi,
Vell. 2, 80, 1:junctis exercitious,
Vell. 2, 113, 1:cum collegae se junxisset,
Front. Strat. 1, 1, 9; so,exercitum,
id. ib. 1, 2, 9:Ajacem naves suas Atheniensibus junxisse,
Quint. 5, 11, 40.—To add, give in addition:7.commoda praeterea jungentur multa caducis,
Juv. 9, 89.—In mal. part.:II.corpora,
Ov. M. 10, 464:turpia corpora,
id. H. 9, 134: tu mihi juncta toro, id. F. 3, 511; id. R. Am. 408:si jungitur ulla Ursidio,
Juv. 6, 41; 6, 448; cf.Venerem,
Tib. 1, 9, 76; Ov. H. 353; id. R. Am. 407.Transf.A.In gen., of abstract things, to bring together, join, unite:B.cum hominibus nostris consuetudines, amicitias, res rationesque jungebat,
Cic. Deiot. 9, 27:omnem naturam, quae non solitaria sit... sed cum alio juncta atque conexa, etc.,
id. N. D. 2, 11, 29:an virtus et voluptas inter se jungi copularique possint,
id. de Or. 1, 51, 122:sapientiam junctam habere eloquentiae,
id. ib. 3, 35, 142:indignationem conquestioni,
id. Inv. 2, 11, 36:insignis improbitas et scelere juncta,
id. de Or. 2, 58, 237:plura crimina junguntur,
are combined, Quint. 4, 4, 5.—Esp.1.Of persons, to join, unite, bring together, associate, in love, marriage, relationship, etc.:2.cum impari,
Liv. 1, 46:cum pare,
Ov. F. 4, 98:alicujus filiam secum matrimonio,
Curt. 5, 3, 12:si tibi legitimis pactam junctamque tabellis non es amaturus,
Juv. 6, 200:juncta puella viro,
Ov. A. A. 1, 682; id. Tr. 2, 284. —Of animals, etc.:Appulis jungentur capreae lupis,
Hor. C. 1, 33, 8:variis albae junguntur columbac,
Ov. H. 15, 37:unaque nos sibi operā amicos junget,
Ter. Hec. 5, 2, 32:ut quos certus amor junxit,
Ov. M. 4, 156:amicos,
Hor. S. 1, 3, 54:Geminum mecum tua in me beneficia junxerunt,
Plin. Ep. 10, 26, 1:puer puero junctus amicitia,
Ov. P. 4, 3, 12.—Esp., of a treaty, alliance, etc.:si populus Romanus foedere jungeretur regi,
Liv. 26, 24; Just. 15, 4, 24. —Of things, to make by joining, enter into:3.pacem cum Aenea, deinde adfinitatem,
Liv. 1, 1:nova foedera,
id. 7, 30:cum Hispanis amicitiam,
Just. 43, 5, 3:societatem cum eo metu potentiae ejus,
id. 22, 2, 6:foedus cum eo amicitiamque,
Liv. 24, 48; 23, 33:juncta societas Hannibali,
id. 24, 6:foedera,
id. 7, 30:jungendae societatis gratia,
Just. 20, 4, 2.—Of words, etc., to join, unite.(α).Esp., gram. t. t.: verba jungere, to make by joining, to compound:(β).jungitur verbum ex corrupto et integro, ut malevolus,
Quint. 1, 5, 68:in jungendo aut in derivando,
id. 8, 3, 31; so,juncta verba,
Cic. Or. 56, 186; id. Part. Or. 15, 53.—To connect so as to sound agreeably:quantum interest... verba eadem qua compositione vel in textu jungantur vel in fine claudantur,
Quint. 9, 4, 15.—Hence, P. a.: junc-tus, a, um, joined, united, connected, associated:in opere male juncto,
Quint. 12, 9, 17.— Comp.:causa fuit propior et cum exitu junctior,
Cic. Fat. 16, 36.— Sup.:junctissimus illi comes,
most attached, Ov. M. 5, 69:principum prosperis et alii fruantur: adversae ad junctissimos pertineant,
their nearest of kin, Tac. H. 4, 52. -
77 labor
1.lābor, lapsus ( inf. parag. labier, Hor. Ep. 2, 1, 94; part. labundus, Att. ap. Non. 504, 31; Trag. Fragm. v. 570 Rib.), 3, v. dep. n. [cf. lăbo; Sanscr. lamb- (ramb-), to glide, fall], to move gently along a smooth surface, to fall, slide; to slide, slip, or glide down, to fall down, to sink as the beginning of a fall; constr. absol., or with ad, in, inter, per, sub, super, ab, de, ex, or with abl. alone.I.Lit.A.In gen.1.Of living beings:2.non squamoso labuntur ventre cerastae,
Prop. 3 (4), 22, 27:per sinus crebros et magna volumina labens,
Ov. M. 15, 721:pigraque labatur circa donaria serpens,
Ov. Am. 2, 13, 13:ille inter vestes et levia pectora lapsus volvitur,
Verg. A. 7, 349: (angues) in diversum lapsi, Jul. Obseq. 119.—Of floating:ut rate felice pacata per aequora labar,
Ov. H. 10, 65:dum Stygio gurgite labor,
id. M. 5, 504:tua labens navita aqua,
Prop. 2, 26 (3, 21), 8.—Of flying:tollunt se celeres, liquidumque per aera lapsae,
Verg. A. 6, 202:vade, age, nate, voca Zephyros et labere pennis,
id. ib. 4, 223:pennis lapsa per auras,
Ov. M. 8, 51:labere, nympha, polo,
Verg. A. 11, 588.—Of sinking, slipping down:labor, io! cara lumina conde manu,
Ov. A. A. 7, 342:labitur infelix (equus),
Verg. G. 3, 498; cf. Luc. 5, 799:labitur exsanguis,
Verg. A. 11, 818; 5, 181:super terram,
Ov. M. 13, 477:equo,
Hor. S. 2, 1, 15:temone,
Verg. A. 12, 470 [p. 1024] limite, Luc. 9, 712:in vulnera,
id. 7, 604:in colla mariti,
Val. Fl. 2, 425:alieno vulnere,
Luc. 2, 265:in rivo,
Cic. Fat. 3, 5:pondere lapsi pectoris arma sonant,
Luc. 7, 572.—Of gliding upwards: celeri fuga sub sidera,
Verg. A. 3, 243.—Of things:B.splendida signa videntur labier,
Lucr. 4, 445; Cic. Tusc. 4, 18, 42:umor in genas Furtim labitur,
Hor. C. 1, 13, 7:stellas Praecipites caelo labi,
Verg. G. 1, 366:perque genas lacrimae labuntur,
Ov. H. 7, 185; id. M. 2, 656:lapsi de fontibus amnes,
id. ib. 13, 954; cf.:catenae lapsae lacertis sponte sua,
id. ib. 3, 699:lapsuram domum subire,
about to tumble down, id. Ib. 511; Luc. 1, 25; cf.with cado: multa in silvis Lapsa cadunt folia,
Verg. A. 6, 310:ipsaque in Oceanum sidera lapsa cadunt,
Prop. 4 (5), 4, 64:lapsis repente saxis,
Tac. A. 4, 59:ab arbore ramus,
Ov. M. 3, 410.—Of the eyes, to fall, close:labentes, oculos condere,
Ov. Tr. 3, 3, 44:lumina,
Verg. A. 11, 818; Prop. 1, 10, 7; 2, 5, 17.—Transf.1.To glide away, glide along, slip or haste away: labitur uncta carina: volat super impetus undas, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 379 Vahl.); so id. ap. Isid. Orig. 19, 1 (Ann. v. 476 Vahl.); cf.:2.labitur uncta vadis abies,
Verg. A. 8, 91; Cic. Ac. 1, 8, 31:sidera, quae vaga et mutabili ratione labuntur,
id. Univ. 10.—Esp., of a transition in discourse, to pass:a dispositione ad elocutionis praecepta labor,
Quint. 7, 10, 17.—To slip away, escape:II.lapsus custodiā,
Tac. A. 5, 10; 11, 31:e manibus custodientium lapsus,
Curt. 3, 13, 3; Prop. 1, 11, 5; Amm. 26, 3, 3.—Trop.A.In gen., to come or go gently or insensibly, to glide, glide or pass away:B.ilico res foras labitur,
Plaut. Trin. 2, 1, 21:brevitate et celeritate syllabarum labi putat verba proclivius,
Cic. Or. 57; 56:sed labor longius, ad propositum revertor,
id. Div. 2, 37, 79; id. Leg. 1, 19, 52:labitur occulte fallitque volubilis aetas,
Ov. Am. 1, 8, 49:labi somnum sensit in artus,
id. M. 11, 631:nostro illius labatur pectore vultus,
Verg. E. 1, 64.—In partic.1.Of speech, to die away, be lost, not be heard (very rare):2.ne adjectae voces laberentur atque errarent,
Cic. N. D. 2, 57, 114; cf. Sil. 7, 745.—Of time, to glide, pass away, elapse:3.eheu fugaces labuntur anni,
Hor. C. 2, 14, 2:anni tacite labentis origo,
Ov. F. 1, 65:labentia tempora,
id. Tr. 3, 11; id. F. 6, 771; id. Tr. 4, 10, 27:aetas labitur,
Tib. 1, 8, 48; cf.: labente officio, when the attendance or service is ended, Juv. 6, 203.—Pregn., to sink, incline, begin to fall, go to ruin, perish: quantis opibus, quibus de rebus lapsa fortuna accidat, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 19, 44 (Trag. v. 396 Vahl.); cf.:4.cetera nasci, occidere, fluere, labi,
Cic. Or. 3, 10:labentem et prope cadentem rem publicam fulcire,
id. Phil. 2, 21, 51:equitem Romanum labentem excepit, fulsit, sustinuit,
id. Rab. Post. 16, 43; id. Ep. ad Brut. 1, 18, 2:sustinuit labentem aciem Antonius,
Tac. H. 3, 23:vidi labentes acies,
Prop. 4 (5), 2, 53:eo citius lapsa res est,
Liv. 3, 33: mores lapsi sunt, id. praef.; Tac. A. 6, 50:fides lapsa,
Ov. H. 2, 102:labentur opes,
will be lost, Tib. 1, 6, 53:res,
Lucr. 4, 1117:hereditas lapsa est,
Dig. 4, 4, 11, § 5.—To slip or fall away from a thing, to lose it: hac spe lapsus, deceived or disappointed in this hope, Caes. B. G. 5, 55, 3:5.hoc munere,
Sil. 7, 740:facultatibus,
to lose one's property, become poor, Dig. 27, 8, 2, § 11; 26, 7, 9, § 1:mente,
to lose one's senses, go mad, Cels. 5, 26, 13; Suet. Aug. 48; cf.:lapsae mentis error,
Val. Max. 5, 3, 2.—Hence, lapsus, a, um, ruined, unfortunate, Prop. 1, 1, 25. —To fall into or upon, to come or turn to:6.labor eo, ut assentiar Epicuro,
Cic. Ac. 2, 45, 139; id. Att. 4, 5, 2:ad opinionem,
id. Ac. 2, 45, 138:in adulationem,
Tac. A. 4, 6:in gaudia,
Val. Fl. 6, 662:in vitium,
Hor. Ep. 2, 1, 94.—To fall into error, to be mistaken, to err, mistake, commit a fault:7.labi, errare, nescire, decipi et malum et turpe ducimus,
Cic. Off. 1, 6, 18:in aliqua re labi et cadere,
id. Brut. 49, 185:in minimis tenuissimisque rebus,
id. de Or. 1, 37, 169; id. Fam. 2, 7, 1:lapsus est per errorem suum,
id. Q. Fr. 3, 9, 8:consilio,... casu,
id. Agr. 2, 3, 6:propter inprudentiam,
Caes. B. G. 5, 3:in officio,
Cic. Tusc. 2, 4, 12:in verbo,
Ov. Am. 2, 8, 7:ne verbo quidem labi,
Plin. Ep. 2, 3:it vera ratione,
Lucr. 2, 176.—Esp., to fall away from the true faith, to become apostate (eccl. Lat.):2.lapsorum fratrum petulantia,
Cypr. Ep. 30, 1 al.lăbor (old form lăbos, like arbos, honos, etc., Plaut. Trin. 2, 1, 35; id. Truc. 2, 6, 40; Ter. Hec. 3, 1, 6; Varr. ap. Non. 487, 13; Cat. 55, 13; Sall. C. 7, 5; id. J. 100, 4; cf. Quint. 1, 4, 13), ōris, m. [Sanscr. root rabh, to grasp, ā-rabh, to undertake; Gr. alph- in êlphon, earned, alphêma, wages; Germ. Arbeit], labor, toil, exertion (cf.: contentio, opera).I.Lit.:B.ut ingenium est omnium Hominum a labore proclive ad libidinem,
Ter. And. 1, 1, 51:haud existimans quanto labore partum,
id. Phorm. 1, 1, 12:interest aliquid inter laborem et dolorem: sunt finitima omnino, sed tamen differt aliquid. Labor est functio quaedam vel animi vel corporis, gravioris operis et muneris: dolor autem motus asper in corpore alienus a sensibus,
Cic. Tusc. 2, 15, 35:corporis,
id. Cael. 17, 39:res est magni laboris,
id. de Or. 1, 33, 150:laborem sibi sumere et alteri imponere,
id. Mur. 18, 38:sumptum et laborem insumere in rem aliquam,
id. Inv. 2, 38, 113; cf. id. Verr. 2, 3, 98, § 227:multum operae laborisque consumere,
id. de Or. 1, 55, 234:laborem sustinere,
id. Att. 1, 17, 6:exantlare,
id. Ac. 2, 34, 108:suscipere,
id. Opt. Gen. Or. 5, 13:subire,
id. Att. 3, 15, 7:capere,
id. Rosc. Com. 16, 49:labores magnos excipere,
id. Brut. 69, 243:se in magnis laboribus exercere,
id. Arch. 11, 28:summi laboris esse,
capable of great exertion, Caes. B. G. 4, 2, 2:laborem levare alicui,
Cic. Or. 34, 120:detrahere,
id. Fam. 3, 6, 5:ex labore se reficere,
Caes. B. G. 3, 5; 5, 11:victus suppeditabatur sine labore,
Cic. Sest. 48, 103:non est quod existumes, ullam esse sine labore virtutem,
Sen. Vit. Beat. 25, 5; Suet. Ner. 52; Quint. 2, 12, 12; cf.:nullo labore,
Cic. Dom. 34, 91; id. Sest. 40, 87; id. Tusc. 2, 22, 51:quantum meruit labor,
Juv. 7, 216:reddere sua dona labori,
id. 16, 57:numerenter labores,
be valued, id. 9, 42.—In partic.1.Pregn., drudgery, hardship, fatigue, distress, trouble, pain, suffering (mostly poet. and late Lat.; syn. aerumna): decet id pati animo aequo;2.si id facietis, levior labos erit,
Plaut. Capt. 2, 1, 2:propter meum caput labores homini evenisse optumo,
id. ib. 5, 1, 25:cum labore magno et misere vivere,
id. Aul. prol. 14; id. Ps. 2, 4, 2:hoc evenit in labore atque in dolore,
id. ib. 2, 3, 20:vel in labore meo vel in honore,
Cic. Fam. 15, 18:Iliacos audire labores,
Verg. A. 4, 78:mox et frumentis labor additus, ut mala culmos Esset rubigo,
id. G. 1, 150:belli labores,
id. A. 11, 126; cf. id. ib. 2, 619;12, 727: labor militiae,
Juv. 16, 52:castrorum labores,
id. 14, 198:Lucinae labores,
Verg. G. 4, 340:cor de labore pectus tundit,
Plaut. Cas. 2, 6, 63:hoc medicamentum sine magno labore cadere cogit haemorrhoidas,
Scrib. 227:litterarius, = opus,
Aug. Conf. 9, 2;id. cont. Jul. 6, 21: meos labores legere,
id. de Don. Pers. 68.—Of sickness: valetudo crescit, accrescit labor. Plaut. Curc. 2, 1, 4:sulphurosi fontes labores nervorum reficiunt,
Vitr. 8, 3, 4.—Of danger:maximus autem earum (apium) labor est initio veris,
Col. 9, 13, 2.—Prov.:jucundi acti labores,
Cic. Fin. 2, 32, 105:suavis laborum est praeteritorum memoria,
id. ib. —Poet.a.Labores solis, eclipses of the sun, Verg. A. 1, 742 Forbig. ad loc.; so,b.defectus solis varios lunaeque labores,
id. G. 1, 478; Sil. 14, 378. —Of plants:3.hunc laborem perferre,
i. e. growth, Verg. G. 2, 343.—Personified: Lăbos, toil, in the lower world, Verg. A. 6, 277.—II.Meton., of the products of labor.a.Work, workmanship of an artist ( poet.):b.operum,
Verg. A. 1, 455:hic labor ille domūs,
id. ib. 6, 27:nec non Polycleti multus ubique labor,
Juv. 8, 104. —Of cultivated plants, crops, etc.:c.ruit arduus aether et pluvia ingenti sata laeta boumque labores Diluit,
Verg. G. 1, 325; cf.:haec cum sint hominumque boumque labores,
id. ib. 1, 118: Juppiter Grandine dilapidans hominumque boumque labores, Col. poët. 10, 330; Verg. A. 2, 284; 306.—Labores uteri, i. e. children, Claud. Rapt. Pros. 1, 193. -
78 Labos
1.lābor, lapsus ( inf. parag. labier, Hor. Ep. 2, 1, 94; part. labundus, Att. ap. Non. 504, 31; Trag. Fragm. v. 570 Rib.), 3, v. dep. n. [cf. lăbo; Sanscr. lamb- (ramb-), to glide, fall], to move gently along a smooth surface, to fall, slide; to slide, slip, or glide down, to fall down, to sink as the beginning of a fall; constr. absol., or with ad, in, inter, per, sub, super, ab, de, ex, or with abl. alone.I.Lit.A.In gen.1.Of living beings:2.non squamoso labuntur ventre cerastae,
Prop. 3 (4), 22, 27:per sinus crebros et magna volumina labens,
Ov. M. 15, 721:pigraque labatur circa donaria serpens,
Ov. Am. 2, 13, 13:ille inter vestes et levia pectora lapsus volvitur,
Verg. A. 7, 349: (angues) in diversum lapsi, Jul. Obseq. 119.—Of floating:ut rate felice pacata per aequora labar,
Ov. H. 10, 65:dum Stygio gurgite labor,
id. M. 5, 504:tua labens navita aqua,
Prop. 2, 26 (3, 21), 8.—Of flying:tollunt se celeres, liquidumque per aera lapsae,
Verg. A. 6, 202:vade, age, nate, voca Zephyros et labere pennis,
id. ib. 4, 223:pennis lapsa per auras,
Ov. M. 8, 51:labere, nympha, polo,
Verg. A. 11, 588.—Of sinking, slipping down:labor, io! cara lumina conde manu,
Ov. A. A. 7, 342:labitur infelix (equus),
Verg. G. 3, 498; cf. Luc. 5, 799:labitur exsanguis,
Verg. A. 11, 818; 5, 181:super terram,
Ov. M. 13, 477:equo,
Hor. S. 2, 1, 15:temone,
Verg. A. 12, 470 [p. 1024] limite, Luc. 9, 712:in vulnera,
id. 7, 604:in colla mariti,
Val. Fl. 2, 425:alieno vulnere,
Luc. 2, 265:in rivo,
Cic. Fat. 3, 5:pondere lapsi pectoris arma sonant,
Luc. 7, 572.—Of gliding upwards: celeri fuga sub sidera,
Verg. A. 3, 243.—Of things:B.splendida signa videntur labier,
Lucr. 4, 445; Cic. Tusc. 4, 18, 42:umor in genas Furtim labitur,
Hor. C. 1, 13, 7:stellas Praecipites caelo labi,
Verg. G. 1, 366:perque genas lacrimae labuntur,
Ov. H. 7, 185; id. M. 2, 656:lapsi de fontibus amnes,
id. ib. 13, 954; cf.:catenae lapsae lacertis sponte sua,
id. ib. 3, 699:lapsuram domum subire,
about to tumble down, id. Ib. 511; Luc. 1, 25; cf.with cado: multa in silvis Lapsa cadunt folia,
Verg. A. 6, 310:ipsaque in Oceanum sidera lapsa cadunt,
Prop. 4 (5), 4, 64:lapsis repente saxis,
Tac. A. 4, 59:ab arbore ramus,
Ov. M. 3, 410.—Of the eyes, to fall, close:labentes, oculos condere,
Ov. Tr. 3, 3, 44:lumina,
Verg. A. 11, 818; Prop. 1, 10, 7; 2, 5, 17.—Transf.1.To glide away, glide along, slip or haste away: labitur uncta carina: volat super impetus undas, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 379 Vahl.); so id. ap. Isid. Orig. 19, 1 (Ann. v. 476 Vahl.); cf.:2.labitur uncta vadis abies,
Verg. A. 8, 91; Cic. Ac. 1, 8, 31:sidera, quae vaga et mutabili ratione labuntur,
id. Univ. 10.—Esp., of a transition in discourse, to pass:a dispositione ad elocutionis praecepta labor,
Quint. 7, 10, 17.—To slip away, escape:II.lapsus custodiā,
Tac. A. 5, 10; 11, 31:e manibus custodientium lapsus,
Curt. 3, 13, 3; Prop. 1, 11, 5; Amm. 26, 3, 3.—Trop.A.In gen., to come or go gently or insensibly, to glide, glide or pass away:B.ilico res foras labitur,
Plaut. Trin. 2, 1, 21:brevitate et celeritate syllabarum labi putat verba proclivius,
Cic. Or. 57; 56:sed labor longius, ad propositum revertor,
id. Div. 2, 37, 79; id. Leg. 1, 19, 52:labitur occulte fallitque volubilis aetas,
Ov. Am. 1, 8, 49:labi somnum sensit in artus,
id. M. 11, 631:nostro illius labatur pectore vultus,
Verg. E. 1, 64.—In partic.1.Of speech, to die away, be lost, not be heard (very rare):2.ne adjectae voces laberentur atque errarent,
Cic. N. D. 2, 57, 114; cf. Sil. 7, 745.—Of time, to glide, pass away, elapse:3.eheu fugaces labuntur anni,
Hor. C. 2, 14, 2:anni tacite labentis origo,
Ov. F. 1, 65:labentia tempora,
id. Tr. 3, 11; id. F. 6, 771; id. Tr. 4, 10, 27:aetas labitur,
Tib. 1, 8, 48; cf.: labente officio, when the attendance or service is ended, Juv. 6, 203.—Pregn., to sink, incline, begin to fall, go to ruin, perish: quantis opibus, quibus de rebus lapsa fortuna accidat, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 19, 44 (Trag. v. 396 Vahl.); cf.:4.cetera nasci, occidere, fluere, labi,
Cic. Or. 3, 10:labentem et prope cadentem rem publicam fulcire,
id. Phil. 2, 21, 51:equitem Romanum labentem excepit, fulsit, sustinuit,
id. Rab. Post. 16, 43; id. Ep. ad Brut. 1, 18, 2:sustinuit labentem aciem Antonius,
Tac. H. 3, 23:vidi labentes acies,
Prop. 4 (5), 2, 53:eo citius lapsa res est,
Liv. 3, 33: mores lapsi sunt, id. praef.; Tac. A. 6, 50:fides lapsa,
Ov. H. 2, 102:labentur opes,
will be lost, Tib. 1, 6, 53:res,
Lucr. 4, 1117:hereditas lapsa est,
Dig. 4, 4, 11, § 5.—To slip or fall away from a thing, to lose it: hac spe lapsus, deceived or disappointed in this hope, Caes. B. G. 5, 55, 3:5.hoc munere,
Sil. 7, 740:facultatibus,
to lose one's property, become poor, Dig. 27, 8, 2, § 11; 26, 7, 9, § 1:mente,
to lose one's senses, go mad, Cels. 5, 26, 13; Suet. Aug. 48; cf.:lapsae mentis error,
Val. Max. 5, 3, 2.—Hence, lapsus, a, um, ruined, unfortunate, Prop. 1, 1, 25. —To fall into or upon, to come or turn to:6.labor eo, ut assentiar Epicuro,
Cic. Ac. 2, 45, 139; id. Att. 4, 5, 2:ad opinionem,
id. Ac. 2, 45, 138:in adulationem,
Tac. A. 4, 6:in gaudia,
Val. Fl. 6, 662:in vitium,
Hor. Ep. 2, 1, 94.—To fall into error, to be mistaken, to err, mistake, commit a fault:7.labi, errare, nescire, decipi et malum et turpe ducimus,
Cic. Off. 1, 6, 18:in aliqua re labi et cadere,
id. Brut. 49, 185:in minimis tenuissimisque rebus,
id. de Or. 1, 37, 169; id. Fam. 2, 7, 1:lapsus est per errorem suum,
id. Q. Fr. 3, 9, 8:consilio,... casu,
id. Agr. 2, 3, 6:propter inprudentiam,
Caes. B. G. 5, 3:in officio,
Cic. Tusc. 2, 4, 12:in verbo,
Ov. Am. 2, 8, 7:ne verbo quidem labi,
Plin. Ep. 2, 3:it vera ratione,
Lucr. 2, 176.—Esp., to fall away from the true faith, to become apostate (eccl. Lat.):2.lapsorum fratrum petulantia,
Cypr. Ep. 30, 1 al.lăbor (old form lăbos, like arbos, honos, etc., Plaut. Trin. 2, 1, 35; id. Truc. 2, 6, 40; Ter. Hec. 3, 1, 6; Varr. ap. Non. 487, 13; Cat. 55, 13; Sall. C. 7, 5; id. J. 100, 4; cf. Quint. 1, 4, 13), ōris, m. [Sanscr. root rabh, to grasp, ā-rabh, to undertake; Gr. alph- in êlphon, earned, alphêma, wages; Germ. Arbeit], labor, toil, exertion (cf.: contentio, opera).I.Lit.:B.ut ingenium est omnium Hominum a labore proclive ad libidinem,
Ter. And. 1, 1, 51:haud existimans quanto labore partum,
id. Phorm. 1, 1, 12:interest aliquid inter laborem et dolorem: sunt finitima omnino, sed tamen differt aliquid. Labor est functio quaedam vel animi vel corporis, gravioris operis et muneris: dolor autem motus asper in corpore alienus a sensibus,
Cic. Tusc. 2, 15, 35:corporis,
id. Cael. 17, 39:res est magni laboris,
id. de Or. 1, 33, 150:laborem sibi sumere et alteri imponere,
id. Mur. 18, 38:sumptum et laborem insumere in rem aliquam,
id. Inv. 2, 38, 113; cf. id. Verr. 2, 3, 98, § 227:multum operae laborisque consumere,
id. de Or. 1, 55, 234:laborem sustinere,
id. Att. 1, 17, 6:exantlare,
id. Ac. 2, 34, 108:suscipere,
id. Opt. Gen. Or. 5, 13:subire,
id. Att. 3, 15, 7:capere,
id. Rosc. Com. 16, 49:labores magnos excipere,
id. Brut. 69, 243:se in magnis laboribus exercere,
id. Arch. 11, 28:summi laboris esse,
capable of great exertion, Caes. B. G. 4, 2, 2:laborem levare alicui,
Cic. Or. 34, 120:detrahere,
id. Fam. 3, 6, 5:ex labore se reficere,
Caes. B. G. 3, 5; 5, 11:victus suppeditabatur sine labore,
Cic. Sest. 48, 103:non est quod existumes, ullam esse sine labore virtutem,
Sen. Vit. Beat. 25, 5; Suet. Ner. 52; Quint. 2, 12, 12; cf.:nullo labore,
Cic. Dom. 34, 91; id. Sest. 40, 87; id. Tusc. 2, 22, 51:quantum meruit labor,
Juv. 7, 216:reddere sua dona labori,
id. 16, 57:numerenter labores,
be valued, id. 9, 42.—In partic.1.Pregn., drudgery, hardship, fatigue, distress, trouble, pain, suffering (mostly poet. and late Lat.; syn. aerumna): decet id pati animo aequo;2.si id facietis, levior labos erit,
Plaut. Capt. 2, 1, 2:propter meum caput labores homini evenisse optumo,
id. ib. 5, 1, 25:cum labore magno et misere vivere,
id. Aul. prol. 14; id. Ps. 2, 4, 2:hoc evenit in labore atque in dolore,
id. ib. 2, 3, 20:vel in labore meo vel in honore,
Cic. Fam. 15, 18:Iliacos audire labores,
Verg. A. 4, 78:mox et frumentis labor additus, ut mala culmos Esset rubigo,
id. G. 1, 150:belli labores,
id. A. 11, 126; cf. id. ib. 2, 619;12, 727: labor militiae,
Juv. 16, 52:castrorum labores,
id. 14, 198:Lucinae labores,
Verg. G. 4, 340:cor de labore pectus tundit,
Plaut. Cas. 2, 6, 63:hoc medicamentum sine magno labore cadere cogit haemorrhoidas,
Scrib. 227:litterarius, = opus,
Aug. Conf. 9, 2;id. cont. Jul. 6, 21: meos labores legere,
id. de Don. Pers. 68.—Of sickness: valetudo crescit, accrescit labor. Plaut. Curc. 2, 1, 4:sulphurosi fontes labores nervorum reficiunt,
Vitr. 8, 3, 4.—Of danger:maximus autem earum (apium) labor est initio veris,
Col. 9, 13, 2.—Prov.:jucundi acti labores,
Cic. Fin. 2, 32, 105:suavis laborum est praeteritorum memoria,
id. ib. —Poet.a.Labores solis, eclipses of the sun, Verg. A. 1, 742 Forbig. ad loc.; so,b.defectus solis varios lunaeque labores,
id. G. 1, 478; Sil. 14, 378. —Of plants:3.hunc laborem perferre,
i. e. growth, Verg. G. 2, 343.—Personified: Lăbos, toil, in the lower world, Verg. A. 6, 277.—II.Meton., of the products of labor.a.Work, workmanship of an artist ( poet.):b.operum,
Verg. A. 1, 455:hic labor ille domūs,
id. ib. 6, 27:nec non Polycleti multus ubique labor,
Juv. 8, 104. —Of cultivated plants, crops, etc.:c.ruit arduus aether et pluvia ingenti sata laeta boumque labores Diluit,
Verg. G. 1, 325; cf.:haec cum sint hominumque boumque labores,
id. ib. 1, 118: Juppiter Grandine dilapidans hominumque boumque labores, Col. poët. 10, 330; Verg. A. 2, 284; 306.—Labores uteri, i. e. children, Claud. Rapt. Pros. 1, 193. -
79 Lacaena
I.Adj. ( poet.): apud Lacaenas virgines, quibus magis palaestra studio est, etc., Poet. ap. Cic. Tusc. 2, 15, 36:II.virginibus bacchata Lacaenis Taygeta,
Verg. G. 2, 487:Tyndaris,
id. A. 2, 601:canes,
Claud. Laud. Stil. 3, 300.—Subst., a Spartan woman:qualis tandem Lacaena, quae, etc.,
Cic. Tusc. 1, 42, 102; so of Helen, Verg. A. 2, 601; 6, 511; of Clytemnestra, Val. Fl. 7, 150; of Leda, Mart. 9, 103, 2. -
80 Minous
Mīnōus, a, um, adj. [Minos], of or belonging to Minos, Minoan; poet. also for Cretan:Minoa venundata Scylla figura,
Prop. 4, 18 (19), 21:Pasiphaë,
i. e. the wife of Minos, Aus. Epigr. 66:Thoas,
the son of Ariadne, Ov. H. 6, 114:harenae,
the shores of Crete, id. Ib. 511.
См. также в других словарях:
511 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 5. Jahrhundert | 6. Jahrhundert | 7. Jahrhundert | ► ◄ | 480er | 490er | 500er | 510er | 520er | 530er | 540er | ► ◄◄ | ◄ | 507 | 508 | 509 | … Deutsch Wikipedia
511 — Années : 508 509 510 511 512 513 514 Décennies : 480 490 500 510 520 530 540 Siècles : Ve siècle VIe siècle … Wikipédia en Français
-511 — Cette page concerne l année 511 du calendrier julien proleptique. Années : 514 513 512 511 510 509 508 Décennies : 540 530 520 510 500 490 480 Siècles … Wikipédia en Français
511 — ГОСТ 511{ 82} Топливо для двигателей. Моторный метод определения октанового числа. ОКС: 75.160.20 КГС: Б19 Методы испытаний. Упаковка. Маркировка Взамен: ГОСТ 511 66 Действие: С 01.07.83 Изменен: ИУС 10/90 Примечание: переиздание 1991 Текст… … Справочник ГОСТов
511 — РСТ РСФСР 511{ 75} Олени северные для убоя. Определение упитанности. ОКС: 65.020.30 КГС: С71 Домашний скот Действие: С 01.10.75 Текст документа: РСТ РСФСР 511 «Олени северные для убоя. Определение упитанности.» … Справочник ГОСТов
511 a. C. — Años: 514 a. C. 513 a. C. 512 a. C. – 511 a. C. – 510 a. C. 509 a. C. 508 a. C. Décadas: Años 540 a. C. Años 530 a. C. Años 520 a. C. – Años 510 a. C. – Años 500 a. C. Años 490 a. C. Años 480 a. C. Siglos … Wikipedia Español
511 — yearbox in?= cp=5th century c=6th century cf=7th century yp1=508 yp2=509 yp3=510 year=511 ya1=512 ya2=513 ya3=514 dp3=480s dp2=490s dp1=500s d=510s dn1=520s dn2=530s dn3=540s NOTOC EventsBy PlaceByzantine Empire* Riots erupt in Antioch between… … Wikipedia
511-12-6 — Dihydroergotamine Dihydroergotamine Général No CAS … Wikipédia en Français
511 — Años: 508 509 510 – 511 – 512 513 514 Décadas: Años 480 Años 490 Años 500 – Años 510 – Años 520 Años 530 Años 540 Siglos: Siglo V – … Wikipedia Español
(511) Давида — Фотография астероида (511) Давида на фоне звёзд … Википедия
511 Davida — Asteroid 511 Davida imaged by the Keck Observatory, December 2002 … Wikipedia