-
81 annus
annus, i, m. [acc. to some, as Corssen, Beitr. 16, for am-nus, from 2. an- am-; or acc. to others, directly from 2. anus, a ring, and kindred to the form appearing, in enoautos, di-enos, tri-enos].I.Lit., a circuit, circular course, periodical return: tempus a brumā ad brumam, dum sol redit, vocatur annus;B.quod, ut parvi circuli anuli, sic magni dicebantur circites ani, unde annus,
Varr. L. L. 6, § 8 Müll.; cf.for the same idea: circum tribus actis annis,
Lucr. 5, 883:anno, qui solstitiali circumagitur orbe,
Liv. 1, 19; 6, 1:quae (stellae) volvunt magnos in magnis orbibus annos,
Lucr. 5, 644; so Verg. A. 1, 234:multis solis redeuntibus annis,
Lucr. 1, 311; so Verg. A. 8, 47; cf. also Voss ad Verg. G. 2, 402; and the Heb. = month, from = to renew; hence, a year (consisting among the Rom. orig. of ten months, ending with Dec. and beginning with Mart., but from the time of Numa of twelve):annos sexaginta natus,
Ter. Heaut. 1, 1, 10:principio circum tribus actis impiger annis Floret equus,
Lucr. 5, 881:tempora mutare annorum,
the seasons, id. 2, 170:anni tempus, Varr, R. R. 1, 46: nemo est tam senex, qui se annum non putet posse vivere,
Cic. Sen. 7, 24:centum et septem complevit annos,
id. ib. 5, 13 et saep.:anni fugaces,
Hor. C. 2, 14, 1:anni mobiles,
id. A. P. 157:annus piger,
id. Ep. 1, 1, 21:anni breves,
id. C. 4, 13, 23:per exactos annos,
id. ib. 3, 22, 6:initio anni,
Liv. 2, 52:principio anni,
id. 2, 48:anno ineunte,
Suet. Calig. 42; id. Tib. 54:anno exeunte,
Cic. Div. 1, 25:extremo anno,
Liv. 2, 64:extremo anni,
Tac. A. 6, 27:anno circumacto,
Liv. 6, 1:vertente anno,
Vulg. 2 Reg. 11, 1:annus totus,
Hor. S. 2, 3, 1:annus solidus,
a full year, Liv. 1, 19.— Poet.:pleno anno,
at the close of, Hor. C. 3, 18, 5; Plaut. Stich. 1, 1, 30; id. Men. 2, 1, 9:nondum centum et decem anni sunt, cum lata est lex,
Cic. Off. 2, 21, 75: lex anno post quam lata sit abrogata, id. Cornel. Fragm. ap. Orell. IV. 2, p. 448.—Adverb. phrases.1.Anno.a.A year ago, last year, perusi (for the most part anteclass.;b.not used by Cic.),
Plaut. Am. prol. 91:quattuor minis ego emi istanc anno,
id. Men. 1, 3, 22; id. Truc. 2, 4, 39: utrum anno an horno te abstuleris a viro, Lucil. ap. Non. p. 121, 8; so,ab anno priore,
Vulg. 2 Cor. 8, 10; and:ab anno praeterito,
ib. ib. 9, 2.—A full or whole year, Liv. 3, 39 fin.:c.corpus ejus matronae anno luxerunt,
Aur. Vict. Vir. Ill. 10 fin. (in Livy, instead of it, annum; v. 2. infra).—In each year, yearly:2. 3.uno boum jugo conseri anno quadragena jugera, difficilis tricena justum est,
Plin. 18, 18, 48, § 173.—But in is freq. added when it is related how often a thing happened during the year, Varr. R. R. 2, 11, 8:ter in anno,
Cic. Rosc. Am. 46:semel in anno,
Vulg. Heb. 9, 7 (cf.:semel per annum,
ib. Ex. 30, 10) al. (but without in' ter et quater anno, Hor. C. 1, 31, 14:bis anno,
Plin. 2, 73, 75, § 184).—Ad annum, for the coming year, a year hence:4.faciendum est ad annum,
Cic. de Or. 3, 24, 92:quem ad annum tribunum plebis videbam fore,
id. Att. 5, 2.—In annum.a.For a year: prorogatum in annum im [p. 127] perium est, Liv. 37, 2, 11: si quid Est ( gnaws) animum, differs curandi tempus in annum? Hor. Ep. 1, 2, 39:b.provisae frugis in annum Copia,
id. ib. 1, 18, 109.—In the next year, the next year:5.quod stercoratione faciunt in annum segetes meliores,
Varr. R. R. 2, 2, 12.—Per annos, year by year, yearly:6.arva per annos mutant, et superest ager,
Tac. G. 26; so,per omnes annos,
Vulg. Lev. 16, 34; ib. Luc. 2, 41.—Omnibus annis, all the years, always, Hor. Ep. 1, 7, 21.—II.Transf.A.Poet., a part of a year, a season of the year:B.nunc frondent silvae, nunc formosissimus an-nus,
now the forest is clothed with verdure, now the year is most beautiful, Verg. E. 3, 57; so,pomifer annus,
Hor. C. 3, 23, 8:hibernus annus,
id. Epod. 2, 29: Pisaeumque domus non aestuat annum, i. e. the summer (in which season of the year the Olympic games were celebrated at Pisa), Stat. S. 1, 3, 8.—The produce of the year ( poet. or in post-Aug. prose; cf.C.annona, I.),
Luc. 9, 437:agricolae annum flevere,
id. 3, 452; 3, 70; Stat. Th. 4, 710; Val. Fl. 5, 424:nec arare terram aut exspectare annum,
Tac. G. 14, ubi v. Rup.; cf. Schwarz ad Plin. Pan. 29.—Time of life ( poet.):D.Dum vernat sanguis, dum rugis integer annus,
while your years are free from wrinkles, Prop. 5, 5, 59:vitae longus et annus erit,
the years of life, id. 3, 7, 38.—In polit. life, the age to which one must attain in order to be appointed to an office (cf. annalis, II.):E.quod hoc honore me adfecistis primā petitione, quod anno meo,
Cic. Agr. 2, 2:subito reliquit annum suum seseque in annum proximum transtulit,
id. Mil. 9, 24:qui anno suo petierint,
id. ib. 9, 24; id. Att. 1, 1; id. Fam. 10, 25.—In astronomy: annus magnus or mundanus, the period of time in which the constellations return to the same place; acc. to Macr. Somn. Scip. 2, 11, 15,000 years; v. Cic. N. D. 2, 20; Tac. Or. 16; and Madv. ad Cic. Fin. 2, 31, 102. -
82 aperio
ăpĕrĭo, ĕrŭi, ertum, 4, v. a. ( fut. aperibo, Plaut. Truc. 4, 2, 50; Pompon. ap. Non. p. 506, 30) [ab-pario, to get from, take away from, i.e. to uncover, like the opp. operio, from obpario, to get for, to put upon, i. e. to cover; this is the old explanation, and is received by Corssen, Ausspr. I. p. 653; II. p. 410, and by Vanicek, p. 503], to uncover, make or lay bare.I.Lit.:II.patinas,
Plaut. Ps. 3, 2, 51: apertae surae, Turp. ap. Non. p. 236, 16:apertis lateribus,
Sisenn. ib. p. 236, 26:capite aperto esse,
Varr. ib. p. 236, 25;p. 236, 28: ut corporis partes quaedam aperiantur,
Cic. Off. 1, 35, 129:caput aperuit,
id. Phil. 2, 31; Sall. H. Fragm. ap. Non. p. 236, 20:capita,
Plin. 28, 6, 17, § 60:aperto pectore,
Ov. M. 2, 339; and poet. transf. to the person:apertae pectora matres,
id. ib. 13, 688:ramum,
Verg. A. 6, 406 al. — Trop., to make visible, to show, reveal, Liv. 22, 6:dispulsā nebulā diem aperuit,
id. 26, 17 (cf. just before:densa nebula campos circa intexit): dies faciem victoriae,
Tac. Agr. 38:lux aperuit bellum ducemque belli,
Liv. 3, 15:novam aciem dies aperuit,
Tac. H. 4, 29:his unda dehiscens Terram aperit,
opens to view, Verg. A. 1, 107.—From the intermediate idea of making visible,Metaph.A.1.. To unclose, open: aperto ex ostio Alti Acheruntis, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 16, 37:2.aperite aliquis ostium,
Ter. Ad. 4, 4, 26; so id. Heaut. 2, 3, 35:forem aperi,
id. Ad. 2, 1, 13:fores,
id. Eun. 2, 2, 52; Ov. M. 10, 457; Suet. Aug. 82:januas carceris,
Vulg. Act. 5, 19:fenestram,
ib. Gen. 8, 6:liquidas vias,
to open the liquid way, Lucr. 1, 373; so Verg. A. 11, 884:sucum venis fundere apertis,
to pour out moisture from its open veins, Lucr. 5, 812:saccum,
Vulg. Gen. 42, 27:os,
ib. ib. 22, 28:labia, ib. Job, 11, 5: oculos,
ib. Act. 9, 8:accepi fasciculum, in quo erat epistula Piliae: abstuli, aperui, legi,
Cic. Att. 5, 11 fin.; so id. ib. 1, 13;6, 3: aperire librum,
Vulg. Apoc. 5, 5; 20, 12:testamentum,
Plin. 7, 52, 53, § 177 (cf.:testamentum resignare,
Hor. Ep. 1, 7, 9); Suet. Caes. 83; id. Aug. 17:sigillum aperire,
to break, Vulg. Apoc. 6, 3 al.:ferro iter aperiundum est,
Sall. C. 58, 7:locum... asylum,
to make it an asylum, Liv. 1, 8:subterraneos specus,
Tac. G. 16:navigantibus maria,
Plin. 2, 47, 47, § 122:arbor florem aperit,
id. 12, 11, 23, § 40 et saep.: aperire parietem, to open a wall, in order to put a door or window in it, Dig. 8, 2, 40: alicui oculos aperire, to give sight to (after the Heb.), Vulg. Joan. 9, 10; 9, 14 al.; so,aures aperire,
to restore hearing to, ib. Marc. 7, 35.—Trop.:B.nec ita claudenda est res familiaris, ut eam benignitas aperire non possit,
Cic. Off. 2, 15, 54: amicitiae fores. id. Fam. 13, 10:multus apertus cursus ad laudem,
id. Phil. 14, 6 fin.:tibi virtus tua reditum ad tuos aperuit,
id. Fam. 6, 11:philosophiae fontes,
id. Tusc. 1, 3, 6; id. Mil. 31, 85 et saep.: alicujus oculos aperire, to open one's eyes, make him discern (after the Heb.), Vulg. Gen. 3, 5; 3, 7; ib. Act. 26, 18; so,alicujus cor aperire,
ib. ib. 16, 14: ventus [p. 136] incendio viam aperuit, Liv. 6, 2:occasionem ad invadendum,
id. 4, 53; so id. 9, 27: si hanc fenestram aperueritis (i.e. if you enter upon the way of complaint), nihil aliud agi sinetis, Suet. Tib. 28 (cf. Ter. Heaut. 3, 1, 72:Quantam fenestram ad nequitiem patefeceris!): quia aperuisset gentibus ostium fidei,
Vulg. Act. 14, 27; ib. Col. 4, 3.— So of the new year, to open it, i.e. begin:annum,
Verg. G. 1, 217:contigit ergo privatis aperire annum (since the consul entered upon his office the first of January),
Plin. Pan. 58, 4 Gierig and Schaef.—So also of a school, to establish, set up, begin, or open it:Dionysius tyrannus Corinthi dicitur ludum aperuisse,
Cic. Fam. 9, 18; so Suet. Gram. 16; id. Rhet. 4.— Poet.:fuste aperire caput,
i.e. to cleave, split the head, Juv. 9, 98.—Aperire locum (populum, gentes, etc.), to lay open a place, people, etc., i.e. to open an entrance to, render accessible (cf. patefacio);C.most freq. in the histt., esp. in Tacitus: qui aperuerint armis orbem terrarum,
Liv. 42, 52; 42, 4:Syriam,
Tac. A. 2, 70:omnes terras fortibus viris natura aperuit,
id. H. 4, 64:novas gentes,
id. Agr. 22:gentes ac reges,
id. G. 1:Britanniam tamdiu clausam aperit,
Mel. 3, 6, 4; Luc. 1, 465 Cort.:Eoas,
id. 4, 352:pelagus,
Val. Fl. 1, 169.—Transf. to mental objects, to disclose something unknown, to unveil, reveal, make known, unfold, to prove, demonstrate; or gen. to explain, recount, etc.:A.occulta quaedam et quasi involuta aperiri,
Cic. Fin. 1, 9, 30:explicanda est saepe verbis mens nostra de quāque re atque involutae rei notitia definiendo aperienda est,
id. Or. 33, 116:alicui scripturas aperire,
Vulg. Luc. 24, 32:tua probra aperibo omnia,
Plaut. Truc. 4, 2, 50: ne exspectetis argumentum fabulae;hi partem aperient,
Ter. Ad. prol. 23:non quo aperiret sententiam suam, sed etc.,
Cic. de Or. 1, 18, 84:eo praesente conjurationem aperit,
Sall. C. 40, 6:naturam et mores,
id. ib. 53 fin.; so id. ib. 45, 1; 47, 1; id. J. 33, 4:lux fugam hostium aperuit,
Liv. 27, 2:aperiri error poterat,
id. 26, 10:casus aperire futuros,
to disclose the future, Ov. M. 15, 559:futura aperit,
Tac. H. 2, 4.—So also, se aperire or aperiri, to reveal one's true disposition, character:tum coacti necessario se aperiunt,
show themselves in their true light, Ter. And. 4, 1, 8:studio aperimur in ipso,
Ov. A. A. 3, 371:exspectandum, dum se ipsa res aperiret,
Nep. Paus. 3, 7; Quint. prooem. § 3.—Sometimes constr. with acc. and inf., a rel.-clause, or de:cum jam directae in se prorae hostes appropinquare aperuissent,
Liv. 44, 28:domino navis, quis sit, aperit,
Nep. Them. 8, 6; so id. Eum. 13, 3: de clementiā, Auct. ad Her. 2, 31.—In a gen. sense (freq. in epistt.) in Cic. Att. 5, 1, 2: de Oppio factum est, ut volui, et maxime, quod DCCC. aperuisti, you promised, i.e. that it should be paid to him (= ostendisti te daturum, Manut.); cf.the more definite expression: de Oppio bene curāsti, quod ei DCCC. exposuisti,
id. ib. 5, 4, 3.—Hence, ăpertus, a, um, P. a.; pr., opened; hence, open, free.Lit.1.Without covering, open, uncovered (opp. tectus):2.naves apertae,
without deck, Cic. Verr. 2, 5, 40; Liv. 31, 22 fin.; cf. id. 32, 21, 14: centum tectae naves et quinquaginta leviores apertae, et saep.; v. navis.—Also, without covering or defence, unprotected, exposed:locus,
Caes. B. C. 3, 84.— Poet., of the sky, clear, cloudless:caelo invectus aperto,
Verg. A. 1, 155:aether,
id. ib. 1, 587:aperta serena prospicere,
id. G. 1, 393.—Unclosed, open, not shut (opp. clausus):B.Janua cum per se transpectum praebet apertum,
since this affords an open view through it, Lucr. 4, 272:oculi,
id. 4, 339:oculorum lumine aperto,
id. 4, 1139 et saep.:nihil tam clausum, neque tam reconditum, quod non istius cupiditati apertissimum promptissimumque esset,
Cic. Verr. 2, 4, 20:caelum patens atque apertum,
id. Div. 1, 1 (diff. from 1.); so Ov. M. 6, 693:vidit caelos apertos,
Vulg. Marc. 1, 10:apertus et propatulus locus,
Cic. Verr. 2, 4, 49:iter,
Liv. 31, 2:apertior aditus ad moenia,
id. 9, 28:campi,
id. 38, 3:per apertum limitem (viae),
Tac. H. 3, 21; Ov. M. 1, 285:fenestrae,
Vulg. Dan. 6, 10:ostia,
ib. ib. 13, 39:aequor,
Ov. M. 4, 527; so id. ib. 8, 165; 11, 555 et saep. — Poet., of a battle: nec aperti copia Martis Ulla fuit, an action in the open field, Ov. M. 13, 208.—Very freq. ăpertum, subst., that which is open, free; an open, clear space:in aperto,
Lucr. 3, 604:per apertum fugientes,
Hor. C, 3, 12, 10:impetum ex aperto facerent,
Liv. 35, 5:castra in aperto posita,
id. 1, 33; so id. 22, 4:volantem in aperto,
Plin. 10, 8, 9, § 22:in aperta prodeunt,
id. 8, 32, 50, § 117:disjecit naves in aperta Oceani,
Tac. A. 2, 23.—Trop.1.a.. Opp. to that which is concealed, covered, dark, open, clear, plain, evident, manifest, unobstructed:b.nam nihil aegrius est quam res secernere apertas ab dubiis,
nothing is, indeed, more difficult than to separate things that are evident from those that are doubtful, Lucr. 4, 467; so id. 4, 596; 1, 915; 5, 1062:cum illum ex occultis insidiis in apertum latrocinium conjecimus,
Cic. Cat. 2, 1:simultates partim obscurae, partim apertae,
id. Manil. 24:quid enim potest esse tam apertum tamque perspicuum?
id. N. D. 2, 2, 4:quid rem apertam suspectam facimus?
Liv. 41, 24:non furtim, sed vi aperta,
id. 25, 24:apertus animi motus,
Quint. 10, 3, 21:invidia in occulto, adulatio in aperto,
Tac. H. 4, 4 et saep.—So, in rhet., of clear, intelligible discourse:multo apertius ad intellegendum est, si, etc.... apertam enim narrationem tam esse oportet quam, etc.,
Cic. de Or. 2, 80, 328; cf. id. Inv. 1, 20.—Hence,Esp. as subst.: in aperto esse,(α).To be clear, evident, well known, notorious, en tôi phanerôi einai:(β).ad cognoscendum omnia illustria magis magisque in aperto,
Sall. J. 5, 3.—To be easily practicable, easy, facile (the figure taken from an open field or space):2.agere memoratu digna pronum magisque in aperto erat,
there was a greater inclination and a more open way to, Tac. Agr. 1:hostes aggredi in aperto foret,
id. H. 3, 56:vota virtusque in aperto omniaque prona victoribus,
id. Agr. 33.—Of character, without dissimulation, open, frank, candid:I.animus apertus et simplex,
Cic. Fam. 1, 9; id. Off. 3, 13, 57:pectus,
id. Lael. 26, 97. —Hence, ironically: ut semper fuit apertissimus, as he has always been very open, frank (for impudent, shameless), Cic. Mur. 35.—Hence, ăpertē, adv., openly, clearly, plainly.In gen.:II.tam aperte irridens,
Ter. Phorm. 5, 8, 62:ab illo aperte tecte quicquid est datum, libenter accepi,
Cic. Att. 1, 14, 4; id. Or. 12, 38; id. Am. 18, 67:cum Fidenae aperte descissent,
Liv. 1, 27:aperte quod venale habet ostendit,
Hor. S. 1, 2, 83:aperte revelari,
Vulg. 1 Reg. 2, 27:non jam secretis colloquiis, sed aperte fremere,
Tac. A. 11, 28:aperte adulari,
Cic. Am. 26, 99:aperte mentiri,
id. Ac. 2, 6, 18:aperte pugnare, id. ap. Aquil. Rom. 10: aperte immundus est,
Vulg. Lev. 13, 26.— Comp.:cum ipsum dolorem hic tulit paulo apertius,
Cic. Planc. 34; id. Att. 16, 3, 5; Curt. 6, 1, 11:ab his proconsuli venenum inter epulas datum est apertius quam ut fallerent,
Tac. A. 13, 1.— Sup.:hinc empta apertissime praetura,
Cic. Verr. 1, 100:equite Romano per te apertissime interfecto,
id. Har. Resp. 30:largiri,
id. ib. 56:praedari,
id. Verr. 1, 130.—Esp. of what is set forth in words or writing, plainly, clearly, freely, without reserve:nempe ergo aperte vis quae restant me loqui?
Ter. And. 1, 2, 24; id. Phorm. 4, 3, 49:aperte indicat (lex) posse rationem habere non praesentis,
Cic. ad Brut. 1, 5, 3:Non tu istuc mihi dictura aperte es, quicquid est?
Ter. Eun. 5, 1, 3:narrare,
id. Heaut. 4, 3, 24:scribere,
Cic. Fam. 5, 7, 3; Quint. 1, 5, 43.— Comp.:Planius atque apertius dicam,
Cic. Rosc. Com. 14, 43:distinguere,
Quint. 3, 6, 45.— Sup.:istius injurias quam apertissime vobis planissimeque explicare,
Cic. Verr. 2, 64, 156:aliquid apertissime ostendere,
Quint. 5, 12, 11. -
83 aperte
ăpĕrĭo, ĕrŭi, ertum, 4, v. a. ( fut. aperibo, Plaut. Truc. 4, 2, 50; Pompon. ap. Non. p. 506, 30) [ab-pario, to get from, take away from, i.e. to uncover, like the opp. operio, from obpario, to get for, to put upon, i. e. to cover; this is the old explanation, and is received by Corssen, Ausspr. I. p. 653; II. p. 410, and by Vanicek, p. 503], to uncover, make or lay bare.I.Lit.:II.patinas,
Plaut. Ps. 3, 2, 51: apertae surae, Turp. ap. Non. p. 236, 16:apertis lateribus,
Sisenn. ib. p. 236, 26:capite aperto esse,
Varr. ib. p. 236, 25;p. 236, 28: ut corporis partes quaedam aperiantur,
Cic. Off. 1, 35, 129:caput aperuit,
id. Phil. 2, 31; Sall. H. Fragm. ap. Non. p. 236, 20:capita,
Plin. 28, 6, 17, § 60:aperto pectore,
Ov. M. 2, 339; and poet. transf. to the person:apertae pectora matres,
id. ib. 13, 688:ramum,
Verg. A. 6, 406 al. — Trop., to make visible, to show, reveal, Liv. 22, 6:dispulsā nebulā diem aperuit,
id. 26, 17 (cf. just before:densa nebula campos circa intexit): dies faciem victoriae,
Tac. Agr. 38:lux aperuit bellum ducemque belli,
Liv. 3, 15:novam aciem dies aperuit,
Tac. H. 4, 29:his unda dehiscens Terram aperit,
opens to view, Verg. A. 1, 107.—From the intermediate idea of making visible,Metaph.A.1.. To unclose, open: aperto ex ostio Alti Acheruntis, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 16, 37:2.aperite aliquis ostium,
Ter. Ad. 4, 4, 26; so id. Heaut. 2, 3, 35:forem aperi,
id. Ad. 2, 1, 13:fores,
id. Eun. 2, 2, 52; Ov. M. 10, 457; Suet. Aug. 82:januas carceris,
Vulg. Act. 5, 19:fenestram,
ib. Gen. 8, 6:liquidas vias,
to open the liquid way, Lucr. 1, 373; so Verg. A. 11, 884:sucum venis fundere apertis,
to pour out moisture from its open veins, Lucr. 5, 812:saccum,
Vulg. Gen. 42, 27:os,
ib. ib. 22, 28:labia, ib. Job, 11, 5: oculos,
ib. Act. 9, 8:accepi fasciculum, in quo erat epistula Piliae: abstuli, aperui, legi,
Cic. Att. 5, 11 fin.; so id. ib. 1, 13;6, 3: aperire librum,
Vulg. Apoc. 5, 5; 20, 12:testamentum,
Plin. 7, 52, 53, § 177 (cf.:testamentum resignare,
Hor. Ep. 1, 7, 9); Suet. Caes. 83; id. Aug. 17:sigillum aperire,
to break, Vulg. Apoc. 6, 3 al.:ferro iter aperiundum est,
Sall. C. 58, 7:locum... asylum,
to make it an asylum, Liv. 1, 8:subterraneos specus,
Tac. G. 16:navigantibus maria,
Plin. 2, 47, 47, § 122:arbor florem aperit,
id. 12, 11, 23, § 40 et saep.: aperire parietem, to open a wall, in order to put a door or window in it, Dig. 8, 2, 40: alicui oculos aperire, to give sight to (after the Heb.), Vulg. Joan. 9, 10; 9, 14 al.; so,aures aperire,
to restore hearing to, ib. Marc. 7, 35.—Trop.:B.nec ita claudenda est res familiaris, ut eam benignitas aperire non possit,
Cic. Off. 2, 15, 54: amicitiae fores. id. Fam. 13, 10:multus apertus cursus ad laudem,
id. Phil. 14, 6 fin.:tibi virtus tua reditum ad tuos aperuit,
id. Fam. 6, 11:philosophiae fontes,
id. Tusc. 1, 3, 6; id. Mil. 31, 85 et saep.: alicujus oculos aperire, to open one's eyes, make him discern (after the Heb.), Vulg. Gen. 3, 5; 3, 7; ib. Act. 26, 18; so,alicujus cor aperire,
ib. ib. 16, 14: ventus [p. 136] incendio viam aperuit, Liv. 6, 2:occasionem ad invadendum,
id. 4, 53; so id. 9, 27: si hanc fenestram aperueritis (i.e. if you enter upon the way of complaint), nihil aliud agi sinetis, Suet. Tib. 28 (cf. Ter. Heaut. 3, 1, 72:Quantam fenestram ad nequitiem patefeceris!): quia aperuisset gentibus ostium fidei,
Vulg. Act. 14, 27; ib. Col. 4, 3.— So of the new year, to open it, i.e. begin:annum,
Verg. G. 1, 217:contigit ergo privatis aperire annum (since the consul entered upon his office the first of January),
Plin. Pan. 58, 4 Gierig and Schaef.—So also of a school, to establish, set up, begin, or open it:Dionysius tyrannus Corinthi dicitur ludum aperuisse,
Cic. Fam. 9, 18; so Suet. Gram. 16; id. Rhet. 4.— Poet.:fuste aperire caput,
i.e. to cleave, split the head, Juv. 9, 98.—Aperire locum (populum, gentes, etc.), to lay open a place, people, etc., i.e. to open an entrance to, render accessible (cf. patefacio);C.most freq. in the histt., esp. in Tacitus: qui aperuerint armis orbem terrarum,
Liv. 42, 52; 42, 4:Syriam,
Tac. A. 2, 70:omnes terras fortibus viris natura aperuit,
id. H. 4, 64:novas gentes,
id. Agr. 22:gentes ac reges,
id. G. 1:Britanniam tamdiu clausam aperit,
Mel. 3, 6, 4; Luc. 1, 465 Cort.:Eoas,
id. 4, 352:pelagus,
Val. Fl. 1, 169.—Transf. to mental objects, to disclose something unknown, to unveil, reveal, make known, unfold, to prove, demonstrate; or gen. to explain, recount, etc.:A.occulta quaedam et quasi involuta aperiri,
Cic. Fin. 1, 9, 30:explicanda est saepe verbis mens nostra de quāque re atque involutae rei notitia definiendo aperienda est,
id. Or. 33, 116:alicui scripturas aperire,
Vulg. Luc. 24, 32:tua probra aperibo omnia,
Plaut. Truc. 4, 2, 50: ne exspectetis argumentum fabulae;hi partem aperient,
Ter. Ad. prol. 23:non quo aperiret sententiam suam, sed etc.,
Cic. de Or. 1, 18, 84:eo praesente conjurationem aperit,
Sall. C. 40, 6:naturam et mores,
id. ib. 53 fin.; so id. ib. 45, 1; 47, 1; id. J. 33, 4:lux fugam hostium aperuit,
Liv. 27, 2:aperiri error poterat,
id. 26, 10:casus aperire futuros,
to disclose the future, Ov. M. 15, 559:futura aperit,
Tac. H. 2, 4.—So also, se aperire or aperiri, to reveal one's true disposition, character:tum coacti necessario se aperiunt,
show themselves in their true light, Ter. And. 4, 1, 8:studio aperimur in ipso,
Ov. A. A. 3, 371:exspectandum, dum se ipsa res aperiret,
Nep. Paus. 3, 7; Quint. prooem. § 3.—Sometimes constr. with acc. and inf., a rel.-clause, or de:cum jam directae in se prorae hostes appropinquare aperuissent,
Liv. 44, 28:domino navis, quis sit, aperit,
Nep. Them. 8, 6; so id. Eum. 13, 3: de clementiā, Auct. ad Her. 2, 31.—In a gen. sense (freq. in epistt.) in Cic. Att. 5, 1, 2: de Oppio factum est, ut volui, et maxime, quod DCCC. aperuisti, you promised, i.e. that it should be paid to him (= ostendisti te daturum, Manut.); cf.the more definite expression: de Oppio bene curāsti, quod ei DCCC. exposuisti,
id. ib. 5, 4, 3.—Hence, ăpertus, a, um, P. a.; pr., opened; hence, open, free.Lit.1.Without covering, open, uncovered (opp. tectus):2.naves apertae,
without deck, Cic. Verr. 2, 5, 40; Liv. 31, 22 fin.; cf. id. 32, 21, 14: centum tectae naves et quinquaginta leviores apertae, et saep.; v. navis.—Also, without covering or defence, unprotected, exposed:locus,
Caes. B. C. 3, 84.— Poet., of the sky, clear, cloudless:caelo invectus aperto,
Verg. A. 1, 155:aether,
id. ib. 1, 587:aperta serena prospicere,
id. G. 1, 393.—Unclosed, open, not shut (opp. clausus):B.Janua cum per se transpectum praebet apertum,
since this affords an open view through it, Lucr. 4, 272:oculi,
id. 4, 339:oculorum lumine aperto,
id. 4, 1139 et saep.:nihil tam clausum, neque tam reconditum, quod non istius cupiditati apertissimum promptissimumque esset,
Cic. Verr. 2, 4, 20:caelum patens atque apertum,
id. Div. 1, 1 (diff. from 1.); so Ov. M. 6, 693:vidit caelos apertos,
Vulg. Marc. 1, 10:apertus et propatulus locus,
Cic. Verr. 2, 4, 49:iter,
Liv. 31, 2:apertior aditus ad moenia,
id. 9, 28:campi,
id. 38, 3:per apertum limitem (viae),
Tac. H. 3, 21; Ov. M. 1, 285:fenestrae,
Vulg. Dan. 6, 10:ostia,
ib. ib. 13, 39:aequor,
Ov. M. 4, 527; so id. ib. 8, 165; 11, 555 et saep. — Poet., of a battle: nec aperti copia Martis Ulla fuit, an action in the open field, Ov. M. 13, 208.—Very freq. ăpertum, subst., that which is open, free; an open, clear space:in aperto,
Lucr. 3, 604:per apertum fugientes,
Hor. C, 3, 12, 10:impetum ex aperto facerent,
Liv. 35, 5:castra in aperto posita,
id. 1, 33; so id. 22, 4:volantem in aperto,
Plin. 10, 8, 9, § 22:in aperta prodeunt,
id. 8, 32, 50, § 117:disjecit naves in aperta Oceani,
Tac. A. 2, 23.—Trop.1.a.. Opp. to that which is concealed, covered, dark, open, clear, plain, evident, manifest, unobstructed:b.nam nihil aegrius est quam res secernere apertas ab dubiis,
nothing is, indeed, more difficult than to separate things that are evident from those that are doubtful, Lucr. 4, 467; so id. 4, 596; 1, 915; 5, 1062:cum illum ex occultis insidiis in apertum latrocinium conjecimus,
Cic. Cat. 2, 1:simultates partim obscurae, partim apertae,
id. Manil. 24:quid enim potest esse tam apertum tamque perspicuum?
id. N. D. 2, 2, 4:quid rem apertam suspectam facimus?
Liv. 41, 24:non furtim, sed vi aperta,
id. 25, 24:apertus animi motus,
Quint. 10, 3, 21:invidia in occulto, adulatio in aperto,
Tac. H. 4, 4 et saep.—So, in rhet., of clear, intelligible discourse:multo apertius ad intellegendum est, si, etc.... apertam enim narrationem tam esse oportet quam, etc.,
Cic. de Or. 2, 80, 328; cf. id. Inv. 1, 20.—Hence,Esp. as subst.: in aperto esse,(α).To be clear, evident, well known, notorious, en tôi phanerôi einai:(β).ad cognoscendum omnia illustria magis magisque in aperto,
Sall. J. 5, 3.—To be easily practicable, easy, facile (the figure taken from an open field or space):2.agere memoratu digna pronum magisque in aperto erat,
there was a greater inclination and a more open way to, Tac. Agr. 1:hostes aggredi in aperto foret,
id. H. 3, 56:vota virtusque in aperto omniaque prona victoribus,
id. Agr. 33.—Of character, without dissimulation, open, frank, candid:I.animus apertus et simplex,
Cic. Fam. 1, 9; id. Off. 3, 13, 57:pectus,
id. Lael. 26, 97. —Hence, ironically: ut semper fuit apertissimus, as he has always been very open, frank (for impudent, shameless), Cic. Mur. 35.—Hence, ăpertē, adv., openly, clearly, plainly.In gen.:II.tam aperte irridens,
Ter. Phorm. 5, 8, 62:ab illo aperte tecte quicquid est datum, libenter accepi,
Cic. Att. 1, 14, 4; id. Or. 12, 38; id. Am. 18, 67:cum Fidenae aperte descissent,
Liv. 1, 27:aperte quod venale habet ostendit,
Hor. S. 1, 2, 83:aperte revelari,
Vulg. 1 Reg. 2, 27:non jam secretis colloquiis, sed aperte fremere,
Tac. A. 11, 28:aperte adulari,
Cic. Am. 26, 99:aperte mentiri,
id. Ac. 2, 6, 18:aperte pugnare, id. ap. Aquil. Rom. 10: aperte immundus est,
Vulg. Lev. 13, 26.— Comp.:cum ipsum dolorem hic tulit paulo apertius,
Cic. Planc. 34; id. Att. 16, 3, 5; Curt. 6, 1, 11:ab his proconsuli venenum inter epulas datum est apertius quam ut fallerent,
Tac. A. 13, 1.— Sup.:hinc empta apertissime praetura,
Cic. Verr. 1, 100:equite Romano per te apertissime interfecto,
id. Har. Resp. 30:largiri,
id. ib. 56:praedari,
id. Verr. 1, 130.—Esp. of what is set forth in words or writing, plainly, clearly, freely, without reserve:nempe ergo aperte vis quae restant me loqui?
Ter. And. 1, 2, 24; id. Phorm. 4, 3, 49:aperte indicat (lex) posse rationem habere non praesentis,
Cic. ad Brut. 1, 5, 3:Non tu istuc mihi dictura aperte es, quicquid est?
Ter. Eun. 5, 1, 3:narrare,
id. Heaut. 4, 3, 24:scribere,
Cic. Fam. 5, 7, 3; Quint. 1, 5, 43.— Comp.:Planius atque apertius dicam,
Cic. Rosc. Com. 14, 43:distinguere,
Quint. 3, 6, 45.— Sup.:istius injurias quam apertissime vobis planissimeque explicare,
Cic. Verr. 2, 64, 156:aliquid apertissime ostendere,
Quint. 5, 12, 11. -
84 aqua
ăqua, ae (ACVA, Inscr. Grut. 593, 5; gen. aquāï, Plaut. Mil. 2, 6, 71; Lucr. 1, 284; 1. 285; 1, 307; 1, 454 et saep.; Verg. A. 7, 464; poët. ap. Cic. Div. 1, 9, 15; Cic. Arat. 179; Prud. Apoth. 702; the dat. aquaï also was used acc. to Charis. p. 538; v. Neue, Formenl. I. pp. 9, 11, 12; pp. 14 sq.;I.aquae, as trisyl.,
Lucr. 6, 552 Lachm.), f. [cf. Sanscr. ap = water; Wallach. apa, and Goth. ahva = river; old Germ. Aha; Celt. achi; and the Gr. proper names Mess-api-oi and gê Api-a, and the Lat. Apuli, Apiola; prob. ultimately con. with Sanscr. ācus = swift, ācer, and ôkus, from the notion of quickly, easily moving. Curtius.].A.. Water, in its most gen. signif. (as an element, rainwater, river-water, sea-water, etc.; in class. Lat. often plur. to denote several streams, springs, in one place or region, and com. plur. in Vulg. O. T. after the Hebrew):B.aër, aqua, terra, vapores, Quo pacto fiant,
Lucr. 1, 567: SI. AQVA. PLVVIA. NOCET, Fragm. of the XII. Tab. ap. Dig. 40, 7, 21; cf. Dirks. Transl. p. 486; so also of titles in the Digg. 39, 3; cf. ib. 43, 20:pluvialis,
rain-water, Ov. M. 8, 335, and Sen. Q. N. 3, 1; so,aquae pluviae,
Cic. Mur. 9, 22; Plin. 2, 103, 106, § 233; Quint. 10, 1, 109 (and pluviae absol., Cic. Att. 15, 16, B; Lucr. 6, 519; Verg. G. 1, 92; Ov. F. 2, 71; Plin. 2, 106, 110, § 227); so,caelestes aquae,
Hor. Ep. 2, 1, 135; Liv. 4, 30, 7; 5, 12, 2; Plin. 17, 2, 2, § 14; so,aquae de nubibus,
Vulg. 2 Reg. 22, 12: aquae nivis, snow-water, ib. Job, 9, 30:fluvialis,
river-water, Col. 6, 22; so,aqua fluminis,
Vulg. Jer. 2, 18:aquaï fons,
Lucr. 5, 602:fons aquae,
Vulg. Gen. 24, 13:fontes aquarum, ib. Joel, 1, 20: flumen aquae,
Verg. A. 11, 495:fluvius aquae,
Vulg. Apoc. 22, 1:rivus aquae,
Verg. E. 8, 87:rivi aquarum,
Vulg. Isa. 32, 2:torrens aquae,
ib. Macc. 5, 40; and plur., ib. Jer. 31, 9: dulcis, fresh-water, Fr. eau douce, Lucr. 6, 890:fons aquae dulcis,
Cic. Verr. 4, 118; and plur.:aquae dulces,
Verg. G. 4, 61; id. A. 1, 167: marina, sea-water (v. also salsus, amarus), Cic. Att. 1, 16; so,aquae maris,
Vulg. Gen. 1, 22; ib. Exod. 15, 19:dulcis et amara aqua,
ib. Jac. 3, 11:perennis,
never-failing, Liv. 1, 21; and plur.:quo in summo (loco) est aequata agri planities et aquae perennes,
Cic. Verr. 4, 107:aqua profluens,
running-water, id. Off. 1, 16, 52; so,currentes aquae,
Vulg. Isa. 30, 25; so,aqua viva,
living-water, Varr. L. L. 5, 26, 35; Vulg. Gen. 26, 19; and plur.:aquae vivae,
ib. Num. 19, 17;and in a spiritual sense: aqua viva,
ib. Joan. 4, 10; so,vitae,
ib. Apoc. 22, 17:aquae viventes,
ib. Lev. 14, 5:stagna aquae,
standing-water, Prop. 4, 17, 2; and plur., Vulg. Psa. 106, 35; so, stativae aquae, Varr. ap. Non. p. 217, 2:aquae de puteis,
well-water, Vulg. Num. 20, 17:aqua de cisternā,
cisternwater, ib. 2 Reg. 23, 16; so,aqua cisternae,
ib. Isa. 36, 16:aquae pessimae,
ib. 4 Reg. 2, 19:aqua recens,
Verg. A. 6, 636:turbida,
Vulg. Jer. 2, 18:crassa,
ib. 2 Macc. 1, 20:munda,
ib. Heb. 10, 22:purissima,
ib. Ezech. 34, 18:aquae calidae,
warm-water, ib. Gen. 36, 24; and absol.:calida,
Cato, R. R. 156, 3; Plin. 25, 7, 38, § 77; Tac. G. 22;and contr.: calda,
Col. 6, 13; Plin. 23, 4, 41, § 83: aqua fervens, boiling-water:aliquem aquā ferventi perfundere,
Cic. Verr. 1, 67:aqua frigida,
cold-water, Plaut. Cist. 1, 1, 37; Vulg. Prov. 25, 23; ib. Matt. 10, 42; and absol.:frigida,
Cels. 1, 5; Plin. Ep. 3, 5, 11; Quint. 5, 11, 31: aqua decocta, water boiled and then cooled with ice or snow, Mart. 14, 116; and absol.:decocta,
Juv. 5, 50; Suet. Ner. 48 al.—Particular phrases.1.Praebere aquam, to invite to a feast, to entertain (with ref. to the use of water at table for washing and drinking), Hor. S. 1, 4, 88 (cf. id. ib. 2, 2, 69).—2.Aquam aspergere alicui, to give new life or courage, to animate, refresh, revive (the fig. taken from sprinkling one who is in a swoon):3.ah, adspersisti aquam! Jam rediit animus,
Plaut. Truc. 2, 4, 15.—Aqua et ignis, to express the most common necessaries of life:a.non aquā, non igni, ut aiunt, locis pluribus utimur quam amicitiā,
Cic. Lael. 6, 22.—Hence aquā et igni interdicere alicui, to deny intercourse or familiarity with one, to exclude from civil society, to banish, Cic. Phil. 1, 9; so the bride, on the day of marriage, received from the bridegroom aqua et ignis, as a symbol of their union: aquā et igni tam interdici solet damnatis quam accipiunt nuptae, videlicet quia hae duae res humanam vitam maxime continent, Paul. ex Fest. p. 3 Müll. (this custom is differently explained in [p. 148] Varr. L. L. 5, 9, 18): aquam et terram petere, of an enemy (like gên kai hudôr aitein), to demand submission, Liv. 35, 17:aquam ipsos (hostes) terramque poscentium, ut neque fontium haustum nec solitos cibos relinquerent deditis,
Curt. 3, 10, 8.— Provv.Ex uno puteo similior numquam potis Aqua aquaïb.sumi quam haec est atque ista hospita,
you can't find two peas more like, Plaut. Mil. 1, 6, 70 sq. —In aquā scribere = kath hudatos graphein, to write in water, of something transient, useless:II.cupido quod dicit amanti, In vento et rapidā scribere oportet aquā,
Cat. 70, 4 (cf. Keats' epitaph on himself: here lies one whose name was writ in water; and the Germ., etwas hinter die Feueresse schreiben).—Water, in a more restricted sense.A.The sea:B. C.coge, ut ad aquam tibi frumentum Ennenses metiantur,
on the sea-coast, Cic. Verr. 2, 3, 83:laborum quos ego sum terrā, quos ego passus aquā,
Ov. P. 2, 7, 30:findite remigio aquas!
id. F. 3, 586.— Trop.: Venimus in portum... Naviget hinc aliā jam mihi linter aquā, in other waters let my bark now sail (cf. Milton in the Lycidas:To-morrow to fresh woods and pastures new),
Ov. F. 2, 864.—A stream, a river. in Tuscae gurgite mersus aquae, i. e. Albula, Ov. F. 4, 48:D.alii in aquam caeci ruebant,
Liv. 1, 27:sonitus multarum aquarum,
of many streams, Vulg. Isa. 17, 12; ib. Apoc. 1, 15; 19, 6:lignum, quod plantatum est secus decursus aquarum,
along the watercourses, ib. Psa. 1, 3.—Rain:E. 1.cornix augur aquae,
Hor. C. 3, 17, 12:deūm genitor effusis aethera siccat aquis,
Ov. F. 3, 286:multā terra madescit aquā,
id. ib. 6, 198:aquae magnae bis eo anno fuerunt,
heavy rains, a flood, inundation, Liv. 24, 9; 38, 28.—In gen.:2.ad aquas venire,
Cic. Planc. 27, 65; id. Fam. 16, 24, 2:aquae caldae,
Varr. L. L. 9, 69, p. 219 Müll.:aquae calidae,
Plin. 2, 103, 106, § 227:aquae medicatae,
Sen. Q. N. 3, 25:aquae Salutiferae,
Mart. 5, 1.—Hence,As prop. noun, Waters. Some of the most important were.a.Ăquae Ăpollĭnāres, in Etruria, prob. the Phoebi vada of Mart. 6, 42, 7, now Bagni di Stigliano, Tab. Peut.—b. c. d. (α). (β).In Zeugitana on the Gulf of Carthage, now Hammam Gurbos, Liv. 30, 24, 9; Tab. Peut.—(γ). e.Ăquae Cĭcĕrōnĭānae, at Cicero's villa at Puteoli, Plin. 31, 2, 3, § 6.—f.Ăquae Mattĭăcae, among the Mattiaci in Germany, now Wiesbaden, Amm. 29, 4, also called Fontes Mattĭăci in Plin. 31, 2, 17, § 20.—g.Ăquae Sextĭae, near Massilia, once a famous watering-place, now Aix, Liv Epit 61; Vell. 1, 15; Plin. 3, 4, 5, § 36.—h.Ăquae Tauri or Tauri Thermae, in Etruria, now Bagni di Ferrata, Plin. 3, 5, 8, § 52. V. Smith, Dict. Geog., s. v. Aquae.—F.The water in the water-clock. From the use of this clock in regulating the length of speeches, etc. (cf. clepsydra), arose the tropical phrases,(α).Aquam dare, to give the advocate time for speaking, Plin. Ep. 6, 2, 7.—(β).Aquam perdere, to spend time unprofitably, to waste it, Quint. 11, 3, 52.—(γ).Aqua haeret, the water stops, i.e. I am at a loss, Cic. Off. 3, 33, 117:G.in hac causā mihi aqua haeret,
id. ad Q. Fr. 2, 7.—Aqua intercus, the water under the skin of a dropsical person;III.hence, as med. t.,
the dropsy, Plaut. Men. 5, 4, 3:medicamentum ad aquam intercutem dare,
Cic. Off. 3, 24, 92:decessit morbo aquae intercutis,
Suet. Ner 5; cf. Cels. 2, 8.— Trop.: aquam in animo habere intercutem, Lucil. ap. Non. p. 37, 3.—Aqua, the name of a constellation, Gr. Hudôr:hae tenues stellae perhibentur nomine Aquāī,
Cic. Arat. 179 (as translation of tous pantas kaleousin Hudôr); v. Orell. ad h. l. -
85 Aquae Apollinares
ăqua, ae (ACVA, Inscr. Grut. 593, 5; gen. aquāï, Plaut. Mil. 2, 6, 71; Lucr. 1, 284; 1. 285; 1, 307; 1, 454 et saep.; Verg. A. 7, 464; poët. ap. Cic. Div. 1, 9, 15; Cic. Arat. 179; Prud. Apoth. 702; the dat. aquaï also was used acc. to Charis. p. 538; v. Neue, Formenl. I. pp. 9, 11, 12; pp. 14 sq.;I.aquae, as trisyl.,
Lucr. 6, 552 Lachm.), f. [cf. Sanscr. ap = water; Wallach. apa, and Goth. ahva = river; old Germ. Aha; Celt. achi; and the Gr. proper names Mess-api-oi and gê Api-a, and the Lat. Apuli, Apiola; prob. ultimately con. with Sanscr. ācus = swift, ācer, and ôkus, from the notion of quickly, easily moving. Curtius.].A.. Water, in its most gen. signif. (as an element, rainwater, river-water, sea-water, etc.; in class. Lat. often plur. to denote several streams, springs, in one place or region, and com. plur. in Vulg. O. T. after the Hebrew):B.aër, aqua, terra, vapores, Quo pacto fiant,
Lucr. 1, 567: SI. AQVA. PLVVIA. NOCET, Fragm. of the XII. Tab. ap. Dig. 40, 7, 21; cf. Dirks. Transl. p. 486; so also of titles in the Digg. 39, 3; cf. ib. 43, 20:pluvialis,
rain-water, Ov. M. 8, 335, and Sen. Q. N. 3, 1; so,aquae pluviae,
Cic. Mur. 9, 22; Plin. 2, 103, 106, § 233; Quint. 10, 1, 109 (and pluviae absol., Cic. Att. 15, 16, B; Lucr. 6, 519; Verg. G. 1, 92; Ov. F. 2, 71; Plin. 2, 106, 110, § 227); so,caelestes aquae,
Hor. Ep. 2, 1, 135; Liv. 4, 30, 7; 5, 12, 2; Plin. 17, 2, 2, § 14; so,aquae de nubibus,
Vulg. 2 Reg. 22, 12: aquae nivis, snow-water, ib. Job, 9, 30:fluvialis,
river-water, Col. 6, 22; so,aqua fluminis,
Vulg. Jer. 2, 18:aquaï fons,
Lucr. 5, 602:fons aquae,
Vulg. Gen. 24, 13:fontes aquarum, ib. Joel, 1, 20: flumen aquae,
Verg. A. 11, 495:fluvius aquae,
Vulg. Apoc. 22, 1:rivus aquae,
Verg. E. 8, 87:rivi aquarum,
Vulg. Isa. 32, 2:torrens aquae,
ib. Macc. 5, 40; and plur., ib. Jer. 31, 9: dulcis, fresh-water, Fr. eau douce, Lucr. 6, 890:fons aquae dulcis,
Cic. Verr. 4, 118; and plur.:aquae dulces,
Verg. G. 4, 61; id. A. 1, 167: marina, sea-water (v. also salsus, amarus), Cic. Att. 1, 16; so,aquae maris,
Vulg. Gen. 1, 22; ib. Exod. 15, 19:dulcis et amara aqua,
ib. Jac. 3, 11:perennis,
never-failing, Liv. 1, 21; and plur.:quo in summo (loco) est aequata agri planities et aquae perennes,
Cic. Verr. 4, 107:aqua profluens,
running-water, id. Off. 1, 16, 52; so,currentes aquae,
Vulg. Isa. 30, 25; so,aqua viva,
living-water, Varr. L. L. 5, 26, 35; Vulg. Gen. 26, 19; and plur.:aquae vivae,
ib. Num. 19, 17;and in a spiritual sense: aqua viva,
ib. Joan. 4, 10; so,vitae,
ib. Apoc. 22, 17:aquae viventes,
ib. Lev. 14, 5:stagna aquae,
standing-water, Prop. 4, 17, 2; and plur., Vulg. Psa. 106, 35; so, stativae aquae, Varr. ap. Non. p. 217, 2:aquae de puteis,
well-water, Vulg. Num. 20, 17:aqua de cisternā,
cisternwater, ib. 2 Reg. 23, 16; so,aqua cisternae,
ib. Isa. 36, 16:aquae pessimae,
ib. 4 Reg. 2, 19:aqua recens,
Verg. A. 6, 636:turbida,
Vulg. Jer. 2, 18:crassa,
ib. 2 Macc. 1, 20:munda,
ib. Heb. 10, 22:purissima,
ib. Ezech. 34, 18:aquae calidae,
warm-water, ib. Gen. 36, 24; and absol.:calida,
Cato, R. R. 156, 3; Plin. 25, 7, 38, § 77; Tac. G. 22;and contr.: calda,
Col. 6, 13; Plin. 23, 4, 41, § 83: aqua fervens, boiling-water:aliquem aquā ferventi perfundere,
Cic. Verr. 1, 67:aqua frigida,
cold-water, Plaut. Cist. 1, 1, 37; Vulg. Prov. 25, 23; ib. Matt. 10, 42; and absol.:frigida,
Cels. 1, 5; Plin. Ep. 3, 5, 11; Quint. 5, 11, 31: aqua decocta, water boiled and then cooled with ice or snow, Mart. 14, 116; and absol.:decocta,
Juv. 5, 50; Suet. Ner. 48 al.—Particular phrases.1.Praebere aquam, to invite to a feast, to entertain (with ref. to the use of water at table for washing and drinking), Hor. S. 1, 4, 88 (cf. id. ib. 2, 2, 69).—2.Aquam aspergere alicui, to give new life or courage, to animate, refresh, revive (the fig. taken from sprinkling one who is in a swoon):3.ah, adspersisti aquam! Jam rediit animus,
Plaut. Truc. 2, 4, 15.—Aqua et ignis, to express the most common necessaries of life:a.non aquā, non igni, ut aiunt, locis pluribus utimur quam amicitiā,
Cic. Lael. 6, 22.—Hence aquā et igni interdicere alicui, to deny intercourse or familiarity with one, to exclude from civil society, to banish, Cic. Phil. 1, 9; so the bride, on the day of marriage, received from the bridegroom aqua et ignis, as a symbol of their union: aquā et igni tam interdici solet damnatis quam accipiunt nuptae, videlicet quia hae duae res humanam vitam maxime continent, Paul. ex Fest. p. 3 Müll. (this custom is differently explained in [p. 148] Varr. L. L. 5, 9, 18): aquam et terram petere, of an enemy (like gên kai hudôr aitein), to demand submission, Liv. 35, 17:aquam ipsos (hostes) terramque poscentium, ut neque fontium haustum nec solitos cibos relinquerent deditis,
Curt. 3, 10, 8.— Provv.Ex uno puteo similior numquam potis Aqua aquaïb.sumi quam haec est atque ista hospita,
you can't find two peas more like, Plaut. Mil. 1, 6, 70 sq. —In aquā scribere = kath hudatos graphein, to write in water, of something transient, useless:II.cupido quod dicit amanti, In vento et rapidā scribere oportet aquā,
Cat. 70, 4 (cf. Keats' epitaph on himself: here lies one whose name was writ in water; and the Germ., etwas hinter die Feueresse schreiben).—Water, in a more restricted sense.A.The sea:B. C.coge, ut ad aquam tibi frumentum Ennenses metiantur,
on the sea-coast, Cic. Verr. 2, 3, 83:laborum quos ego sum terrā, quos ego passus aquā,
Ov. P. 2, 7, 30:findite remigio aquas!
id. F. 3, 586.— Trop.: Venimus in portum... Naviget hinc aliā jam mihi linter aquā, in other waters let my bark now sail (cf. Milton in the Lycidas:To-morrow to fresh woods and pastures new),
Ov. F. 2, 864.—A stream, a river. in Tuscae gurgite mersus aquae, i. e. Albula, Ov. F. 4, 48:D.alii in aquam caeci ruebant,
Liv. 1, 27:sonitus multarum aquarum,
of many streams, Vulg. Isa. 17, 12; ib. Apoc. 1, 15; 19, 6:lignum, quod plantatum est secus decursus aquarum,
along the watercourses, ib. Psa. 1, 3.—Rain:E. 1.cornix augur aquae,
Hor. C. 3, 17, 12:deūm genitor effusis aethera siccat aquis,
Ov. F. 3, 286:multā terra madescit aquā,
id. ib. 6, 198:aquae magnae bis eo anno fuerunt,
heavy rains, a flood, inundation, Liv. 24, 9; 38, 28.—In gen.:2.ad aquas venire,
Cic. Planc. 27, 65; id. Fam. 16, 24, 2:aquae caldae,
Varr. L. L. 9, 69, p. 219 Müll.:aquae calidae,
Plin. 2, 103, 106, § 227:aquae medicatae,
Sen. Q. N. 3, 25:aquae Salutiferae,
Mart. 5, 1.—Hence,As prop. noun, Waters. Some of the most important were.a.Ăquae Ăpollĭnāres, in Etruria, prob. the Phoebi vada of Mart. 6, 42, 7, now Bagni di Stigliano, Tab. Peut.—b. c. d. (α). (β).In Zeugitana on the Gulf of Carthage, now Hammam Gurbos, Liv. 30, 24, 9; Tab. Peut.—(γ). e.Ăquae Cĭcĕrōnĭānae, at Cicero's villa at Puteoli, Plin. 31, 2, 3, § 6.—f.Ăquae Mattĭăcae, among the Mattiaci in Germany, now Wiesbaden, Amm. 29, 4, also called Fontes Mattĭăci in Plin. 31, 2, 17, § 20.—g.Ăquae Sextĭae, near Massilia, once a famous watering-place, now Aix, Liv Epit 61; Vell. 1, 15; Plin. 3, 4, 5, § 36.—h.Ăquae Tauri or Tauri Thermae, in Etruria, now Bagni di Ferrata, Plin. 3, 5, 8, § 52. V. Smith, Dict. Geog., s. v. Aquae.—F.The water in the water-clock. From the use of this clock in regulating the length of speeches, etc. (cf. clepsydra), arose the tropical phrases,(α).Aquam dare, to give the advocate time for speaking, Plin. Ep. 6, 2, 7.—(β).Aquam perdere, to spend time unprofitably, to waste it, Quint. 11, 3, 52.—(γ).Aqua haeret, the water stops, i.e. I am at a loss, Cic. Off. 3, 33, 117:G.in hac causā mihi aqua haeret,
id. ad Q. Fr. 2, 7.—Aqua intercus, the water under the skin of a dropsical person;III.hence, as med. t.,
the dropsy, Plaut. Men. 5, 4, 3:medicamentum ad aquam intercutem dare,
Cic. Off. 3, 24, 92:decessit morbo aquae intercutis,
Suet. Ner 5; cf. Cels. 2, 8.— Trop.: aquam in animo habere intercutem, Lucil. ap. Non. p. 37, 3.—Aqua, the name of a constellation, Gr. Hudôr:hae tenues stellae perhibentur nomine Aquāī,
Cic. Arat. 179 (as translation of tous pantas kaleousin Hudôr); v. Orell. ad h. l. -
86 Aquae Aureliae
ăqua, ae (ACVA, Inscr. Grut. 593, 5; gen. aquāï, Plaut. Mil. 2, 6, 71; Lucr. 1, 284; 1. 285; 1, 307; 1, 454 et saep.; Verg. A. 7, 464; poët. ap. Cic. Div. 1, 9, 15; Cic. Arat. 179; Prud. Apoth. 702; the dat. aquaï also was used acc. to Charis. p. 538; v. Neue, Formenl. I. pp. 9, 11, 12; pp. 14 sq.;I.aquae, as trisyl.,
Lucr. 6, 552 Lachm.), f. [cf. Sanscr. ap = water; Wallach. apa, and Goth. ahva = river; old Germ. Aha; Celt. achi; and the Gr. proper names Mess-api-oi and gê Api-a, and the Lat. Apuli, Apiola; prob. ultimately con. with Sanscr. ācus = swift, ācer, and ôkus, from the notion of quickly, easily moving. Curtius.].A.. Water, in its most gen. signif. (as an element, rainwater, river-water, sea-water, etc.; in class. Lat. often plur. to denote several streams, springs, in one place or region, and com. plur. in Vulg. O. T. after the Hebrew):B.aër, aqua, terra, vapores, Quo pacto fiant,
Lucr. 1, 567: SI. AQVA. PLVVIA. NOCET, Fragm. of the XII. Tab. ap. Dig. 40, 7, 21; cf. Dirks. Transl. p. 486; so also of titles in the Digg. 39, 3; cf. ib. 43, 20:pluvialis,
rain-water, Ov. M. 8, 335, and Sen. Q. N. 3, 1; so,aquae pluviae,
Cic. Mur. 9, 22; Plin. 2, 103, 106, § 233; Quint. 10, 1, 109 (and pluviae absol., Cic. Att. 15, 16, B; Lucr. 6, 519; Verg. G. 1, 92; Ov. F. 2, 71; Plin. 2, 106, 110, § 227); so,caelestes aquae,
Hor. Ep. 2, 1, 135; Liv. 4, 30, 7; 5, 12, 2; Plin. 17, 2, 2, § 14; so,aquae de nubibus,
Vulg. 2 Reg. 22, 12: aquae nivis, snow-water, ib. Job, 9, 30:fluvialis,
river-water, Col. 6, 22; so,aqua fluminis,
Vulg. Jer. 2, 18:aquaï fons,
Lucr. 5, 602:fons aquae,
Vulg. Gen. 24, 13:fontes aquarum, ib. Joel, 1, 20: flumen aquae,
Verg. A. 11, 495:fluvius aquae,
Vulg. Apoc. 22, 1:rivus aquae,
Verg. E. 8, 87:rivi aquarum,
Vulg. Isa. 32, 2:torrens aquae,
ib. Macc. 5, 40; and plur., ib. Jer. 31, 9: dulcis, fresh-water, Fr. eau douce, Lucr. 6, 890:fons aquae dulcis,
Cic. Verr. 4, 118; and plur.:aquae dulces,
Verg. G. 4, 61; id. A. 1, 167: marina, sea-water (v. also salsus, amarus), Cic. Att. 1, 16; so,aquae maris,
Vulg. Gen. 1, 22; ib. Exod. 15, 19:dulcis et amara aqua,
ib. Jac. 3, 11:perennis,
never-failing, Liv. 1, 21; and plur.:quo in summo (loco) est aequata agri planities et aquae perennes,
Cic. Verr. 4, 107:aqua profluens,
running-water, id. Off. 1, 16, 52; so,currentes aquae,
Vulg. Isa. 30, 25; so,aqua viva,
living-water, Varr. L. L. 5, 26, 35; Vulg. Gen. 26, 19; and plur.:aquae vivae,
ib. Num. 19, 17;and in a spiritual sense: aqua viva,
ib. Joan. 4, 10; so,vitae,
ib. Apoc. 22, 17:aquae viventes,
ib. Lev. 14, 5:stagna aquae,
standing-water, Prop. 4, 17, 2; and plur., Vulg. Psa. 106, 35; so, stativae aquae, Varr. ap. Non. p. 217, 2:aquae de puteis,
well-water, Vulg. Num. 20, 17:aqua de cisternā,
cisternwater, ib. 2 Reg. 23, 16; so,aqua cisternae,
ib. Isa. 36, 16:aquae pessimae,
ib. 4 Reg. 2, 19:aqua recens,
Verg. A. 6, 636:turbida,
Vulg. Jer. 2, 18:crassa,
ib. 2 Macc. 1, 20:munda,
ib. Heb. 10, 22:purissima,
ib. Ezech. 34, 18:aquae calidae,
warm-water, ib. Gen. 36, 24; and absol.:calida,
Cato, R. R. 156, 3; Plin. 25, 7, 38, § 77; Tac. G. 22;and contr.: calda,
Col. 6, 13; Plin. 23, 4, 41, § 83: aqua fervens, boiling-water:aliquem aquā ferventi perfundere,
Cic. Verr. 1, 67:aqua frigida,
cold-water, Plaut. Cist. 1, 1, 37; Vulg. Prov. 25, 23; ib. Matt. 10, 42; and absol.:frigida,
Cels. 1, 5; Plin. Ep. 3, 5, 11; Quint. 5, 11, 31: aqua decocta, water boiled and then cooled with ice or snow, Mart. 14, 116; and absol.:decocta,
Juv. 5, 50; Suet. Ner. 48 al.—Particular phrases.1.Praebere aquam, to invite to a feast, to entertain (with ref. to the use of water at table for washing and drinking), Hor. S. 1, 4, 88 (cf. id. ib. 2, 2, 69).—2.Aquam aspergere alicui, to give new life or courage, to animate, refresh, revive (the fig. taken from sprinkling one who is in a swoon):3.ah, adspersisti aquam! Jam rediit animus,
Plaut. Truc. 2, 4, 15.—Aqua et ignis, to express the most common necessaries of life:a.non aquā, non igni, ut aiunt, locis pluribus utimur quam amicitiā,
Cic. Lael. 6, 22.—Hence aquā et igni interdicere alicui, to deny intercourse or familiarity with one, to exclude from civil society, to banish, Cic. Phil. 1, 9; so the bride, on the day of marriage, received from the bridegroom aqua et ignis, as a symbol of their union: aquā et igni tam interdici solet damnatis quam accipiunt nuptae, videlicet quia hae duae res humanam vitam maxime continent, Paul. ex Fest. p. 3 Müll. (this custom is differently explained in [p. 148] Varr. L. L. 5, 9, 18): aquam et terram petere, of an enemy (like gên kai hudôr aitein), to demand submission, Liv. 35, 17:aquam ipsos (hostes) terramque poscentium, ut neque fontium haustum nec solitos cibos relinquerent deditis,
Curt. 3, 10, 8.— Provv.Ex uno puteo similior numquam potis Aqua aquaïb.sumi quam haec est atque ista hospita,
you can't find two peas more like, Plaut. Mil. 1, 6, 70 sq. —In aquā scribere = kath hudatos graphein, to write in water, of something transient, useless:II.cupido quod dicit amanti, In vento et rapidā scribere oportet aquā,
Cat. 70, 4 (cf. Keats' epitaph on himself: here lies one whose name was writ in water; and the Germ., etwas hinter die Feueresse schreiben).—Water, in a more restricted sense.A.The sea:B. C.coge, ut ad aquam tibi frumentum Ennenses metiantur,
on the sea-coast, Cic. Verr. 2, 3, 83:laborum quos ego sum terrā, quos ego passus aquā,
Ov. P. 2, 7, 30:findite remigio aquas!
id. F. 3, 586.— Trop.: Venimus in portum... Naviget hinc aliā jam mihi linter aquā, in other waters let my bark now sail (cf. Milton in the Lycidas:To-morrow to fresh woods and pastures new),
Ov. F. 2, 864.—A stream, a river. in Tuscae gurgite mersus aquae, i. e. Albula, Ov. F. 4, 48:D.alii in aquam caeci ruebant,
Liv. 1, 27:sonitus multarum aquarum,
of many streams, Vulg. Isa. 17, 12; ib. Apoc. 1, 15; 19, 6:lignum, quod plantatum est secus decursus aquarum,
along the watercourses, ib. Psa. 1, 3.—Rain:E. 1.cornix augur aquae,
Hor. C. 3, 17, 12:deūm genitor effusis aethera siccat aquis,
Ov. F. 3, 286:multā terra madescit aquā,
id. ib. 6, 198:aquae magnae bis eo anno fuerunt,
heavy rains, a flood, inundation, Liv. 24, 9; 38, 28.—In gen.:2.ad aquas venire,
Cic. Planc. 27, 65; id. Fam. 16, 24, 2:aquae caldae,
Varr. L. L. 9, 69, p. 219 Müll.:aquae calidae,
Plin. 2, 103, 106, § 227:aquae medicatae,
Sen. Q. N. 3, 25:aquae Salutiferae,
Mart. 5, 1.—Hence,As prop. noun, Waters. Some of the most important were.a.Ăquae Ăpollĭnāres, in Etruria, prob. the Phoebi vada of Mart. 6, 42, 7, now Bagni di Stigliano, Tab. Peut.—b. c. d. (α). (β).In Zeugitana on the Gulf of Carthage, now Hammam Gurbos, Liv. 30, 24, 9; Tab. Peut.—(γ). e.Ăquae Cĭcĕrōnĭānae, at Cicero's villa at Puteoli, Plin. 31, 2, 3, § 6.—f.Ăquae Mattĭăcae, among the Mattiaci in Germany, now Wiesbaden, Amm. 29, 4, also called Fontes Mattĭăci in Plin. 31, 2, 17, § 20.—g.Ăquae Sextĭae, near Massilia, once a famous watering-place, now Aix, Liv Epit 61; Vell. 1, 15; Plin. 3, 4, 5, § 36.—h.Ăquae Tauri or Tauri Thermae, in Etruria, now Bagni di Ferrata, Plin. 3, 5, 8, § 52. V. Smith, Dict. Geog., s. v. Aquae.—F.The water in the water-clock. From the use of this clock in regulating the length of speeches, etc. (cf. clepsydra), arose the tropical phrases,(α).Aquam dare, to give the advocate time for speaking, Plin. Ep. 6, 2, 7.—(β).Aquam perdere, to spend time unprofitably, to waste it, Quint. 11, 3, 52.—(γ).Aqua haeret, the water stops, i.e. I am at a loss, Cic. Off. 3, 33, 117:G.in hac causā mihi aqua haeret,
id. ad Q. Fr. 2, 7.—Aqua intercus, the water under the skin of a dropsical person;III.hence, as med. t.,
the dropsy, Plaut. Men. 5, 4, 3:medicamentum ad aquam intercutem dare,
Cic. Off. 3, 24, 92:decessit morbo aquae intercutis,
Suet. Ner 5; cf. Cels. 2, 8.— Trop.: aquam in animo habere intercutem, Lucil. ap. Non. p. 37, 3.—Aqua, the name of a constellation, Gr. Hudôr:hae tenues stellae perhibentur nomine Aquāī,
Cic. Arat. 179 (as translation of tous pantas kaleousin Hudôr); v. Orell. ad h. l. -
87 Aquae Baiae
ăqua, ae (ACVA, Inscr. Grut. 593, 5; gen. aquāï, Plaut. Mil. 2, 6, 71; Lucr. 1, 284; 1. 285; 1, 307; 1, 454 et saep.; Verg. A. 7, 464; poët. ap. Cic. Div. 1, 9, 15; Cic. Arat. 179; Prud. Apoth. 702; the dat. aquaï also was used acc. to Charis. p. 538; v. Neue, Formenl. I. pp. 9, 11, 12; pp. 14 sq.;I.aquae, as trisyl.,
Lucr. 6, 552 Lachm.), f. [cf. Sanscr. ap = water; Wallach. apa, and Goth. ahva = river; old Germ. Aha; Celt. achi; and the Gr. proper names Mess-api-oi and gê Api-a, and the Lat. Apuli, Apiola; prob. ultimately con. with Sanscr. ācus = swift, ācer, and ôkus, from the notion of quickly, easily moving. Curtius.].A.. Water, in its most gen. signif. (as an element, rainwater, river-water, sea-water, etc.; in class. Lat. often plur. to denote several streams, springs, in one place or region, and com. plur. in Vulg. O. T. after the Hebrew):B.aër, aqua, terra, vapores, Quo pacto fiant,
Lucr. 1, 567: SI. AQVA. PLVVIA. NOCET, Fragm. of the XII. Tab. ap. Dig. 40, 7, 21; cf. Dirks. Transl. p. 486; so also of titles in the Digg. 39, 3; cf. ib. 43, 20:pluvialis,
rain-water, Ov. M. 8, 335, and Sen. Q. N. 3, 1; so,aquae pluviae,
Cic. Mur. 9, 22; Plin. 2, 103, 106, § 233; Quint. 10, 1, 109 (and pluviae absol., Cic. Att. 15, 16, B; Lucr. 6, 519; Verg. G. 1, 92; Ov. F. 2, 71; Plin. 2, 106, 110, § 227); so,caelestes aquae,
Hor. Ep. 2, 1, 135; Liv. 4, 30, 7; 5, 12, 2; Plin. 17, 2, 2, § 14; so,aquae de nubibus,
Vulg. 2 Reg. 22, 12: aquae nivis, snow-water, ib. Job, 9, 30:fluvialis,
river-water, Col. 6, 22; so,aqua fluminis,
Vulg. Jer. 2, 18:aquaï fons,
Lucr. 5, 602:fons aquae,
Vulg. Gen. 24, 13:fontes aquarum, ib. Joel, 1, 20: flumen aquae,
Verg. A. 11, 495:fluvius aquae,
Vulg. Apoc. 22, 1:rivus aquae,
Verg. E. 8, 87:rivi aquarum,
Vulg. Isa. 32, 2:torrens aquae,
ib. Macc. 5, 40; and plur., ib. Jer. 31, 9: dulcis, fresh-water, Fr. eau douce, Lucr. 6, 890:fons aquae dulcis,
Cic. Verr. 4, 118; and plur.:aquae dulces,
Verg. G. 4, 61; id. A. 1, 167: marina, sea-water (v. also salsus, amarus), Cic. Att. 1, 16; so,aquae maris,
Vulg. Gen. 1, 22; ib. Exod. 15, 19:dulcis et amara aqua,
ib. Jac. 3, 11:perennis,
never-failing, Liv. 1, 21; and plur.:quo in summo (loco) est aequata agri planities et aquae perennes,
Cic. Verr. 4, 107:aqua profluens,
running-water, id. Off. 1, 16, 52; so,currentes aquae,
Vulg. Isa. 30, 25; so,aqua viva,
living-water, Varr. L. L. 5, 26, 35; Vulg. Gen. 26, 19; and plur.:aquae vivae,
ib. Num. 19, 17;and in a spiritual sense: aqua viva,
ib. Joan. 4, 10; so,vitae,
ib. Apoc. 22, 17:aquae viventes,
ib. Lev. 14, 5:stagna aquae,
standing-water, Prop. 4, 17, 2; and plur., Vulg. Psa. 106, 35; so, stativae aquae, Varr. ap. Non. p. 217, 2:aquae de puteis,
well-water, Vulg. Num. 20, 17:aqua de cisternā,
cisternwater, ib. 2 Reg. 23, 16; so,aqua cisternae,
ib. Isa. 36, 16:aquae pessimae,
ib. 4 Reg. 2, 19:aqua recens,
Verg. A. 6, 636:turbida,
Vulg. Jer. 2, 18:crassa,
ib. 2 Macc. 1, 20:munda,
ib. Heb. 10, 22:purissima,
ib. Ezech. 34, 18:aquae calidae,
warm-water, ib. Gen. 36, 24; and absol.:calida,
Cato, R. R. 156, 3; Plin. 25, 7, 38, § 77; Tac. G. 22;and contr.: calda,
Col. 6, 13; Plin. 23, 4, 41, § 83: aqua fervens, boiling-water:aliquem aquā ferventi perfundere,
Cic. Verr. 1, 67:aqua frigida,
cold-water, Plaut. Cist. 1, 1, 37; Vulg. Prov. 25, 23; ib. Matt. 10, 42; and absol.:frigida,
Cels. 1, 5; Plin. Ep. 3, 5, 11; Quint. 5, 11, 31: aqua decocta, water boiled and then cooled with ice or snow, Mart. 14, 116; and absol.:decocta,
Juv. 5, 50; Suet. Ner. 48 al.—Particular phrases.1.Praebere aquam, to invite to a feast, to entertain (with ref. to the use of water at table for washing and drinking), Hor. S. 1, 4, 88 (cf. id. ib. 2, 2, 69).—2.Aquam aspergere alicui, to give new life or courage, to animate, refresh, revive (the fig. taken from sprinkling one who is in a swoon):3.ah, adspersisti aquam! Jam rediit animus,
Plaut. Truc. 2, 4, 15.—Aqua et ignis, to express the most common necessaries of life:a.non aquā, non igni, ut aiunt, locis pluribus utimur quam amicitiā,
Cic. Lael. 6, 22.—Hence aquā et igni interdicere alicui, to deny intercourse or familiarity with one, to exclude from civil society, to banish, Cic. Phil. 1, 9; so the bride, on the day of marriage, received from the bridegroom aqua et ignis, as a symbol of their union: aquā et igni tam interdici solet damnatis quam accipiunt nuptae, videlicet quia hae duae res humanam vitam maxime continent, Paul. ex Fest. p. 3 Müll. (this custom is differently explained in [p. 148] Varr. L. L. 5, 9, 18): aquam et terram petere, of an enemy (like gên kai hudôr aitein), to demand submission, Liv. 35, 17:aquam ipsos (hostes) terramque poscentium, ut neque fontium haustum nec solitos cibos relinquerent deditis,
Curt. 3, 10, 8.— Provv.Ex uno puteo similior numquam potis Aqua aquaïb.sumi quam haec est atque ista hospita,
you can't find two peas more like, Plaut. Mil. 1, 6, 70 sq. —In aquā scribere = kath hudatos graphein, to write in water, of something transient, useless:II.cupido quod dicit amanti, In vento et rapidā scribere oportet aquā,
Cat. 70, 4 (cf. Keats' epitaph on himself: here lies one whose name was writ in water; and the Germ., etwas hinter die Feueresse schreiben).—Water, in a more restricted sense.A.The sea:B. C.coge, ut ad aquam tibi frumentum Ennenses metiantur,
on the sea-coast, Cic. Verr. 2, 3, 83:laborum quos ego sum terrā, quos ego passus aquā,
Ov. P. 2, 7, 30:findite remigio aquas!
id. F. 3, 586.— Trop.: Venimus in portum... Naviget hinc aliā jam mihi linter aquā, in other waters let my bark now sail (cf. Milton in the Lycidas:To-morrow to fresh woods and pastures new),
Ov. F. 2, 864.—A stream, a river. in Tuscae gurgite mersus aquae, i. e. Albula, Ov. F. 4, 48:D.alii in aquam caeci ruebant,
Liv. 1, 27:sonitus multarum aquarum,
of many streams, Vulg. Isa. 17, 12; ib. Apoc. 1, 15; 19, 6:lignum, quod plantatum est secus decursus aquarum,
along the watercourses, ib. Psa. 1, 3.—Rain:E. 1.cornix augur aquae,
Hor. C. 3, 17, 12:deūm genitor effusis aethera siccat aquis,
Ov. F. 3, 286:multā terra madescit aquā,
id. ib. 6, 198:aquae magnae bis eo anno fuerunt,
heavy rains, a flood, inundation, Liv. 24, 9; 38, 28.—In gen.:2.ad aquas venire,
Cic. Planc. 27, 65; id. Fam. 16, 24, 2:aquae caldae,
Varr. L. L. 9, 69, p. 219 Müll.:aquae calidae,
Plin. 2, 103, 106, § 227:aquae medicatae,
Sen. Q. N. 3, 25:aquae Salutiferae,
Mart. 5, 1.—Hence,As prop. noun, Waters. Some of the most important were.a.Ăquae Ăpollĭnāres, in Etruria, prob. the Phoebi vada of Mart. 6, 42, 7, now Bagni di Stigliano, Tab. Peut.—b. c. d. (α). (β).In Zeugitana on the Gulf of Carthage, now Hammam Gurbos, Liv. 30, 24, 9; Tab. Peut.—(γ). e.Ăquae Cĭcĕrōnĭānae, at Cicero's villa at Puteoli, Plin. 31, 2, 3, § 6.—f.Ăquae Mattĭăcae, among the Mattiaci in Germany, now Wiesbaden, Amm. 29, 4, also called Fontes Mattĭăci in Plin. 31, 2, 17, § 20.—g.Ăquae Sextĭae, near Massilia, once a famous watering-place, now Aix, Liv Epit 61; Vell. 1, 15; Plin. 3, 4, 5, § 36.—h.Ăquae Tauri or Tauri Thermae, in Etruria, now Bagni di Ferrata, Plin. 3, 5, 8, § 52. V. Smith, Dict. Geog., s. v. Aquae.—F.The water in the water-clock. From the use of this clock in regulating the length of speeches, etc. (cf. clepsydra), arose the tropical phrases,(α).Aquam dare, to give the advocate time for speaking, Plin. Ep. 6, 2, 7.—(β).Aquam perdere, to spend time unprofitably, to waste it, Quint. 11, 3, 52.—(γ).Aqua haeret, the water stops, i.e. I am at a loss, Cic. Off. 3, 33, 117:G.in hac causā mihi aqua haeret,
id. ad Q. Fr. 2, 7.—Aqua intercus, the water under the skin of a dropsical person;III.hence, as med. t.,
the dropsy, Plaut. Men. 5, 4, 3:medicamentum ad aquam intercutem dare,
Cic. Off. 3, 24, 92:decessit morbo aquae intercutis,
Suet. Ner 5; cf. Cels. 2, 8.— Trop.: aquam in animo habere intercutem, Lucil. ap. Non. p. 37, 3.—Aqua, the name of a constellation, Gr. Hudôr:hae tenues stellae perhibentur nomine Aquāī,
Cic. Arat. 179 (as translation of tous pantas kaleousin Hudôr); v. Orell. ad h. l. -
88 Aquae Calidae
ăqua, ae (ACVA, Inscr. Grut. 593, 5; gen. aquāï, Plaut. Mil. 2, 6, 71; Lucr. 1, 284; 1. 285; 1, 307; 1, 454 et saep.; Verg. A. 7, 464; poët. ap. Cic. Div. 1, 9, 15; Cic. Arat. 179; Prud. Apoth. 702; the dat. aquaï also was used acc. to Charis. p. 538; v. Neue, Formenl. I. pp. 9, 11, 12; pp. 14 sq.;I.aquae, as trisyl.,
Lucr. 6, 552 Lachm.), f. [cf. Sanscr. ap = water; Wallach. apa, and Goth. ahva = river; old Germ. Aha; Celt. achi; and the Gr. proper names Mess-api-oi and gê Api-a, and the Lat. Apuli, Apiola; prob. ultimately con. with Sanscr. ācus = swift, ācer, and ôkus, from the notion of quickly, easily moving. Curtius.].A.. Water, in its most gen. signif. (as an element, rainwater, river-water, sea-water, etc.; in class. Lat. often plur. to denote several streams, springs, in one place or region, and com. plur. in Vulg. O. T. after the Hebrew):B.aër, aqua, terra, vapores, Quo pacto fiant,
Lucr. 1, 567: SI. AQVA. PLVVIA. NOCET, Fragm. of the XII. Tab. ap. Dig. 40, 7, 21; cf. Dirks. Transl. p. 486; so also of titles in the Digg. 39, 3; cf. ib. 43, 20:pluvialis,
rain-water, Ov. M. 8, 335, and Sen. Q. N. 3, 1; so,aquae pluviae,
Cic. Mur. 9, 22; Plin. 2, 103, 106, § 233; Quint. 10, 1, 109 (and pluviae absol., Cic. Att. 15, 16, B; Lucr. 6, 519; Verg. G. 1, 92; Ov. F. 2, 71; Plin. 2, 106, 110, § 227); so,caelestes aquae,
Hor. Ep. 2, 1, 135; Liv. 4, 30, 7; 5, 12, 2; Plin. 17, 2, 2, § 14; so,aquae de nubibus,
Vulg. 2 Reg. 22, 12: aquae nivis, snow-water, ib. Job, 9, 30:fluvialis,
river-water, Col. 6, 22; so,aqua fluminis,
Vulg. Jer. 2, 18:aquaï fons,
Lucr. 5, 602:fons aquae,
Vulg. Gen. 24, 13:fontes aquarum, ib. Joel, 1, 20: flumen aquae,
Verg. A. 11, 495:fluvius aquae,
Vulg. Apoc. 22, 1:rivus aquae,
Verg. E. 8, 87:rivi aquarum,
Vulg. Isa. 32, 2:torrens aquae,
ib. Macc. 5, 40; and plur., ib. Jer. 31, 9: dulcis, fresh-water, Fr. eau douce, Lucr. 6, 890:fons aquae dulcis,
Cic. Verr. 4, 118; and plur.:aquae dulces,
Verg. G. 4, 61; id. A. 1, 167: marina, sea-water (v. also salsus, amarus), Cic. Att. 1, 16; so,aquae maris,
Vulg. Gen. 1, 22; ib. Exod. 15, 19:dulcis et amara aqua,
ib. Jac. 3, 11:perennis,
never-failing, Liv. 1, 21; and plur.:quo in summo (loco) est aequata agri planities et aquae perennes,
Cic. Verr. 4, 107:aqua profluens,
running-water, id. Off. 1, 16, 52; so,currentes aquae,
Vulg. Isa. 30, 25; so,aqua viva,
living-water, Varr. L. L. 5, 26, 35; Vulg. Gen. 26, 19; and plur.:aquae vivae,
ib. Num. 19, 17;and in a spiritual sense: aqua viva,
ib. Joan. 4, 10; so,vitae,
ib. Apoc. 22, 17:aquae viventes,
ib. Lev. 14, 5:stagna aquae,
standing-water, Prop. 4, 17, 2; and plur., Vulg. Psa. 106, 35; so, stativae aquae, Varr. ap. Non. p. 217, 2:aquae de puteis,
well-water, Vulg. Num. 20, 17:aqua de cisternā,
cisternwater, ib. 2 Reg. 23, 16; so,aqua cisternae,
ib. Isa. 36, 16:aquae pessimae,
ib. 4 Reg. 2, 19:aqua recens,
Verg. A. 6, 636:turbida,
Vulg. Jer. 2, 18:crassa,
ib. 2 Macc. 1, 20:munda,
ib. Heb. 10, 22:purissima,
ib. Ezech. 34, 18:aquae calidae,
warm-water, ib. Gen. 36, 24; and absol.:calida,
Cato, R. R. 156, 3; Plin. 25, 7, 38, § 77; Tac. G. 22;and contr.: calda,
Col. 6, 13; Plin. 23, 4, 41, § 83: aqua fervens, boiling-water:aliquem aquā ferventi perfundere,
Cic. Verr. 1, 67:aqua frigida,
cold-water, Plaut. Cist. 1, 1, 37; Vulg. Prov. 25, 23; ib. Matt. 10, 42; and absol.:frigida,
Cels. 1, 5; Plin. Ep. 3, 5, 11; Quint. 5, 11, 31: aqua decocta, water boiled and then cooled with ice or snow, Mart. 14, 116; and absol.:decocta,
Juv. 5, 50; Suet. Ner. 48 al.—Particular phrases.1.Praebere aquam, to invite to a feast, to entertain (with ref. to the use of water at table for washing and drinking), Hor. S. 1, 4, 88 (cf. id. ib. 2, 2, 69).—2.Aquam aspergere alicui, to give new life or courage, to animate, refresh, revive (the fig. taken from sprinkling one who is in a swoon):3.ah, adspersisti aquam! Jam rediit animus,
Plaut. Truc. 2, 4, 15.—Aqua et ignis, to express the most common necessaries of life:a.non aquā, non igni, ut aiunt, locis pluribus utimur quam amicitiā,
Cic. Lael. 6, 22.—Hence aquā et igni interdicere alicui, to deny intercourse or familiarity with one, to exclude from civil society, to banish, Cic. Phil. 1, 9; so the bride, on the day of marriage, received from the bridegroom aqua et ignis, as a symbol of their union: aquā et igni tam interdici solet damnatis quam accipiunt nuptae, videlicet quia hae duae res humanam vitam maxime continent, Paul. ex Fest. p. 3 Müll. (this custom is differently explained in [p. 148] Varr. L. L. 5, 9, 18): aquam et terram petere, of an enemy (like gên kai hudôr aitein), to demand submission, Liv. 35, 17:aquam ipsos (hostes) terramque poscentium, ut neque fontium haustum nec solitos cibos relinquerent deditis,
Curt. 3, 10, 8.— Provv.Ex uno puteo similior numquam potis Aqua aquaïb.sumi quam haec est atque ista hospita,
you can't find two peas more like, Plaut. Mil. 1, 6, 70 sq. —In aquā scribere = kath hudatos graphein, to write in water, of something transient, useless:II.cupido quod dicit amanti, In vento et rapidā scribere oportet aquā,
Cat. 70, 4 (cf. Keats' epitaph on himself: here lies one whose name was writ in water; and the Germ., etwas hinter die Feueresse schreiben).—Water, in a more restricted sense.A.The sea:B. C.coge, ut ad aquam tibi frumentum Ennenses metiantur,
on the sea-coast, Cic. Verr. 2, 3, 83:laborum quos ego sum terrā, quos ego passus aquā,
Ov. P. 2, 7, 30:findite remigio aquas!
id. F. 3, 586.— Trop.: Venimus in portum... Naviget hinc aliā jam mihi linter aquā, in other waters let my bark now sail (cf. Milton in the Lycidas:To-morrow to fresh woods and pastures new),
Ov. F. 2, 864.—A stream, a river. in Tuscae gurgite mersus aquae, i. e. Albula, Ov. F. 4, 48:D.alii in aquam caeci ruebant,
Liv. 1, 27:sonitus multarum aquarum,
of many streams, Vulg. Isa. 17, 12; ib. Apoc. 1, 15; 19, 6:lignum, quod plantatum est secus decursus aquarum,
along the watercourses, ib. Psa. 1, 3.—Rain:E. 1.cornix augur aquae,
Hor. C. 3, 17, 12:deūm genitor effusis aethera siccat aquis,
Ov. F. 3, 286:multā terra madescit aquā,
id. ib. 6, 198:aquae magnae bis eo anno fuerunt,
heavy rains, a flood, inundation, Liv. 24, 9; 38, 28.—In gen.:2.ad aquas venire,
Cic. Planc. 27, 65; id. Fam. 16, 24, 2:aquae caldae,
Varr. L. L. 9, 69, p. 219 Müll.:aquae calidae,
Plin. 2, 103, 106, § 227:aquae medicatae,
Sen. Q. N. 3, 25:aquae Salutiferae,
Mart. 5, 1.—Hence,As prop. noun, Waters. Some of the most important were.a.Ăquae Ăpollĭnāres, in Etruria, prob. the Phoebi vada of Mart. 6, 42, 7, now Bagni di Stigliano, Tab. Peut.—b. c. d. (α). (β).In Zeugitana on the Gulf of Carthage, now Hammam Gurbos, Liv. 30, 24, 9; Tab. Peut.—(γ). e.Ăquae Cĭcĕrōnĭānae, at Cicero's villa at Puteoli, Plin. 31, 2, 3, § 6.—f.Ăquae Mattĭăcae, among the Mattiaci in Germany, now Wiesbaden, Amm. 29, 4, also called Fontes Mattĭăci in Plin. 31, 2, 17, § 20.—g.Ăquae Sextĭae, near Massilia, once a famous watering-place, now Aix, Liv Epit 61; Vell. 1, 15; Plin. 3, 4, 5, § 36.—h.Ăquae Tauri or Tauri Thermae, in Etruria, now Bagni di Ferrata, Plin. 3, 5, 8, § 52. V. Smith, Dict. Geog., s. v. Aquae.—F.The water in the water-clock. From the use of this clock in regulating the length of speeches, etc. (cf. clepsydra), arose the tropical phrases,(α).Aquam dare, to give the advocate time for speaking, Plin. Ep. 6, 2, 7.—(β).Aquam perdere, to spend time unprofitably, to waste it, Quint. 11, 3, 52.—(γ).Aqua haeret, the water stops, i.e. I am at a loss, Cic. Off. 3, 33, 117:G.in hac causā mihi aqua haeret,
id. ad Q. Fr. 2, 7.—Aqua intercus, the water under the skin of a dropsical person;III.hence, as med. t.,
the dropsy, Plaut. Men. 5, 4, 3:medicamentum ad aquam intercutem dare,
Cic. Off. 3, 24, 92:decessit morbo aquae intercutis,
Suet. Ner 5; cf. Cels. 2, 8.— Trop.: aquam in animo habere intercutem, Lucil. ap. Non. p. 37, 3.—Aqua, the name of a constellation, Gr. Hudôr:hae tenues stellae perhibentur nomine Aquāī,
Cic. Arat. 179 (as translation of tous pantas kaleousin Hudôr); v. Orell. ad h. l. -
89 Aquae Ciceronianae
ăqua, ae (ACVA, Inscr. Grut. 593, 5; gen. aquāï, Plaut. Mil. 2, 6, 71; Lucr. 1, 284; 1. 285; 1, 307; 1, 454 et saep.; Verg. A. 7, 464; poët. ap. Cic. Div. 1, 9, 15; Cic. Arat. 179; Prud. Apoth. 702; the dat. aquaï also was used acc. to Charis. p. 538; v. Neue, Formenl. I. pp. 9, 11, 12; pp. 14 sq.;I.aquae, as trisyl.,
Lucr. 6, 552 Lachm.), f. [cf. Sanscr. ap = water; Wallach. apa, and Goth. ahva = river; old Germ. Aha; Celt. achi; and the Gr. proper names Mess-api-oi and gê Api-a, and the Lat. Apuli, Apiola; prob. ultimately con. with Sanscr. ācus = swift, ācer, and ôkus, from the notion of quickly, easily moving. Curtius.].A.. Water, in its most gen. signif. (as an element, rainwater, river-water, sea-water, etc.; in class. Lat. often plur. to denote several streams, springs, in one place or region, and com. plur. in Vulg. O. T. after the Hebrew):B.aër, aqua, terra, vapores, Quo pacto fiant,
Lucr. 1, 567: SI. AQVA. PLVVIA. NOCET, Fragm. of the XII. Tab. ap. Dig. 40, 7, 21; cf. Dirks. Transl. p. 486; so also of titles in the Digg. 39, 3; cf. ib. 43, 20:pluvialis,
rain-water, Ov. M. 8, 335, and Sen. Q. N. 3, 1; so,aquae pluviae,
Cic. Mur. 9, 22; Plin. 2, 103, 106, § 233; Quint. 10, 1, 109 (and pluviae absol., Cic. Att. 15, 16, B; Lucr. 6, 519; Verg. G. 1, 92; Ov. F. 2, 71; Plin. 2, 106, 110, § 227); so,caelestes aquae,
Hor. Ep. 2, 1, 135; Liv. 4, 30, 7; 5, 12, 2; Plin. 17, 2, 2, § 14; so,aquae de nubibus,
Vulg. 2 Reg. 22, 12: aquae nivis, snow-water, ib. Job, 9, 30:fluvialis,
river-water, Col. 6, 22; so,aqua fluminis,
Vulg. Jer. 2, 18:aquaï fons,
Lucr. 5, 602:fons aquae,
Vulg. Gen. 24, 13:fontes aquarum, ib. Joel, 1, 20: flumen aquae,
Verg. A. 11, 495:fluvius aquae,
Vulg. Apoc. 22, 1:rivus aquae,
Verg. E. 8, 87:rivi aquarum,
Vulg. Isa. 32, 2:torrens aquae,
ib. Macc. 5, 40; and plur., ib. Jer. 31, 9: dulcis, fresh-water, Fr. eau douce, Lucr. 6, 890:fons aquae dulcis,
Cic. Verr. 4, 118; and plur.:aquae dulces,
Verg. G. 4, 61; id. A. 1, 167: marina, sea-water (v. also salsus, amarus), Cic. Att. 1, 16; so,aquae maris,
Vulg. Gen. 1, 22; ib. Exod. 15, 19:dulcis et amara aqua,
ib. Jac. 3, 11:perennis,
never-failing, Liv. 1, 21; and plur.:quo in summo (loco) est aequata agri planities et aquae perennes,
Cic. Verr. 4, 107:aqua profluens,
running-water, id. Off. 1, 16, 52; so,currentes aquae,
Vulg. Isa. 30, 25; so,aqua viva,
living-water, Varr. L. L. 5, 26, 35; Vulg. Gen. 26, 19; and plur.:aquae vivae,
ib. Num. 19, 17;and in a spiritual sense: aqua viva,
ib. Joan. 4, 10; so,vitae,
ib. Apoc. 22, 17:aquae viventes,
ib. Lev. 14, 5:stagna aquae,
standing-water, Prop. 4, 17, 2; and plur., Vulg. Psa. 106, 35; so, stativae aquae, Varr. ap. Non. p. 217, 2:aquae de puteis,
well-water, Vulg. Num. 20, 17:aqua de cisternā,
cisternwater, ib. 2 Reg. 23, 16; so,aqua cisternae,
ib. Isa. 36, 16:aquae pessimae,
ib. 4 Reg. 2, 19:aqua recens,
Verg. A. 6, 636:turbida,
Vulg. Jer. 2, 18:crassa,
ib. 2 Macc. 1, 20:munda,
ib. Heb. 10, 22:purissima,
ib. Ezech. 34, 18:aquae calidae,
warm-water, ib. Gen. 36, 24; and absol.:calida,
Cato, R. R. 156, 3; Plin. 25, 7, 38, § 77; Tac. G. 22;and contr.: calda,
Col. 6, 13; Plin. 23, 4, 41, § 83: aqua fervens, boiling-water:aliquem aquā ferventi perfundere,
Cic. Verr. 1, 67:aqua frigida,
cold-water, Plaut. Cist. 1, 1, 37; Vulg. Prov. 25, 23; ib. Matt. 10, 42; and absol.:frigida,
Cels. 1, 5; Plin. Ep. 3, 5, 11; Quint. 5, 11, 31: aqua decocta, water boiled and then cooled with ice or snow, Mart. 14, 116; and absol.:decocta,
Juv. 5, 50; Suet. Ner. 48 al.—Particular phrases.1.Praebere aquam, to invite to a feast, to entertain (with ref. to the use of water at table for washing and drinking), Hor. S. 1, 4, 88 (cf. id. ib. 2, 2, 69).—2.Aquam aspergere alicui, to give new life or courage, to animate, refresh, revive (the fig. taken from sprinkling one who is in a swoon):3.ah, adspersisti aquam! Jam rediit animus,
Plaut. Truc. 2, 4, 15.—Aqua et ignis, to express the most common necessaries of life:a.non aquā, non igni, ut aiunt, locis pluribus utimur quam amicitiā,
Cic. Lael. 6, 22.—Hence aquā et igni interdicere alicui, to deny intercourse or familiarity with one, to exclude from civil society, to banish, Cic. Phil. 1, 9; so the bride, on the day of marriage, received from the bridegroom aqua et ignis, as a symbol of their union: aquā et igni tam interdici solet damnatis quam accipiunt nuptae, videlicet quia hae duae res humanam vitam maxime continent, Paul. ex Fest. p. 3 Müll. (this custom is differently explained in [p. 148] Varr. L. L. 5, 9, 18): aquam et terram petere, of an enemy (like gên kai hudôr aitein), to demand submission, Liv. 35, 17:aquam ipsos (hostes) terramque poscentium, ut neque fontium haustum nec solitos cibos relinquerent deditis,
Curt. 3, 10, 8.— Provv.Ex uno puteo similior numquam potis Aqua aquaïb.sumi quam haec est atque ista hospita,
you can't find two peas more like, Plaut. Mil. 1, 6, 70 sq. —In aquā scribere = kath hudatos graphein, to write in water, of something transient, useless:II.cupido quod dicit amanti, In vento et rapidā scribere oportet aquā,
Cat. 70, 4 (cf. Keats' epitaph on himself: here lies one whose name was writ in water; and the Germ., etwas hinter die Feueresse schreiben).—Water, in a more restricted sense.A.The sea:B. C.coge, ut ad aquam tibi frumentum Ennenses metiantur,
on the sea-coast, Cic. Verr. 2, 3, 83:laborum quos ego sum terrā, quos ego passus aquā,
Ov. P. 2, 7, 30:findite remigio aquas!
id. F. 3, 586.— Trop.: Venimus in portum... Naviget hinc aliā jam mihi linter aquā, in other waters let my bark now sail (cf. Milton in the Lycidas:To-morrow to fresh woods and pastures new),
Ov. F. 2, 864.—A stream, a river. in Tuscae gurgite mersus aquae, i. e. Albula, Ov. F. 4, 48:D.alii in aquam caeci ruebant,
Liv. 1, 27:sonitus multarum aquarum,
of many streams, Vulg. Isa. 17, 12; ib. Apoc. 1, 15; 19, 6:lignum, quod plantatum est secus decursus aquarum,
along the watercourses, ib. Psa. 1, 3.—Rain:E. 1.cornix augur aquae,
Hor. C. 3, 17, 12:deūm genitor effusis aethera siccat aquis,
Ov. F. 3, 286:multā terra madescit aquā,
id. ib. 6, 198:aquae magnae bis eo anno fuerunt,
heavy rains, a flood, inundation, Liv. 24, 9; 38, 28.—In gen.:2.ad aquas venire,
Cic. Planc. 27, 65; id. Fam. 16, 24, 2:aquae caldae,
Varr. L. L. 9, 69, p. 219 Müll.:aquae calidae,
Plin. 2, 103, 106, § 227:aquae medicatae,
Sen. Q. N. 3, 25:aquae Salutiferae,
Mart. 5, 1.—Hence,As prop. noun, Waters. Some of the most important were.a.Ăquae Ăpollĭnāres, in Etruria, prob. the Phoebi vada of Mart. 6, 42, 7, now Bagni di Stigliano, Tab. Peut.—b. c. d. (α). (β).In Zeugitana on the Gulf of Carthage, now Hammam Gurbos, Liv. 30, 24, 9; Tab. Peut.—(γ). e.Ăquae Cĭcĕrōnĭānae, at Cicero's villa at Puteoli, Plin. 31, 2, 3, § 6.—f.Ăquae Mattĭăcae, among the Mattiaci in Germany, now Wiesbaden, Amm. 29, 4, also called Fontes Mattĭăci in Plin. 31, 2, 17, § 20.—g.Ăquae Sextĭae, near Massilia, once a famous watering-place, now Aix, Liv Epit 61; Vell. 1, 15; Plin. 3, 4, 5, § 36.—h.Ăquae Tauri or Tauri Thermae, in Etruria, now Bagni di Ferrata, Plin. 3, 5, 8, § 52. V. Smith, Dict. Geog., s. v. Aquae.—F.The water in the water-clock. From the use of this clock in regulating the length of speeches, etc. (cf. clepsydra), arose the tropical phrases,(α).Aquam dare, to give the advocate time for speaking, Plin. Ep. 6, 2, 7.—(β).Aquam perdere, to spend time unprofitably, to waste it, Quint. 11, 3, 52.—(γ).Aqua haeret, the water stops, i.e. I am at a loss, Cic. Off. 3, 33, 117:G.in hac causā mihi aqua haeret,
id. ad Q. Fr. 2, 7.—Aqua intercus, the water under the skin of a dropsical person;III.hence, as med. t.,
the dropsy, Plaut. Men. 5, 4, 3:medicamentum ad aquam intercutem dare,
Cic. Off. 3, 24, 92:decessit morbo aquae intercutis,
Suet. Ner 5; cf. Cels. 2, 8.— Trop.: aquam in animo habere intercutem, Lucil. ap. Non. p. 37, 3.—Aqua, the name of a constellation, Gr. Hudôr:hae tenues stellae perhibentur nomine Aquāī,
Cic. Arat. 179 (as translation of tous pantas kaleousin Hudôr); v. Orell. ad h. l. -
90 Aquae Cumanae
ăqua, ae (ACVA, Inscr. Grut. 593, 5; gen. aquāï, Plaut. Mil. 2, 6, 71; Lucr. 1, 284; 1. 285; 1, 307; 1, 454 et saep.; Verg. A. 7, 464; poët. ap. Cic. Div. 1, 9, 15; Cic. Arat. 179; Prud. Apoth. 702; the dat. aquaï also was used acc. to Charis. p. 538; v. Neue, Formenl. I. pp. 9, 11, 12; pp. 14 sq.;I.aquae, as trisyl.,
Lucr. 6, 552 Lachm.), f. [cf. Sanscr. ap = water; Wallach. apa, and Goth. ahva = river; old Germ. Aha; Celt. achi; and the Gr. proper names Mess-api-oi and gê Api-a, and the Lat. Apuli, Apiola; prob. ultimately con. with Sanscr. ācus = swift, ācer, and ôkus, from the notion of quickly, easily moving. Curtius.].A.. Water, in its most gen. signif. (as an element, rainwater, river-water, sea-water, etc.; in class. Lat. often plur. to denote several streams, springs, in one place or region, and com. plur. in Vulg. O. T. after the Hebrew):B.aër, aqua, terra, vapores, Quo pacto fiant,
Lucr. 1, 567: SI. AQVA. PLVVIA. NOCET, Fragm. of the XII. Tab. ap. Dig. 40, 7, 21; cf. Dirks. Transl. p. 486; so also of titles in the Digg. 39, 3; cf. ib. 43, 20:pluvialis,
rain-water, Ov. M. 8, 335, and Sen. Q. N. 3, 1; so,aquae pluviae,
Cic. Mur. 9, 22; Plin. 2, 103, 106, § 233; Quint. 10, 1, 109 (and pluviae absol., Cic. Att. 15, 16, B; Lucr. 6, 519; Verg. G. 1, 92; Ov. F. 2, 71; Plin. 2, 106, 110, § 227); so,caelestes aquae,
Hor. Ep. 2, 1, 135; Liv. 4, 30, 7; 5, 12, 2; Plin. 17, 2, 2, § 14; so,aquae de nubibus,
Vulg. 2 Reg. 22, 12: aquae nivis, snow-water, ib. Job, 9, 30:fluvialis,
river-water, Col. 6, 22; so,aqua fluminis,
Vulg. Jer. 2, 18:aquaï fons,
Lucr. 5, 602:fons aquae,
Vulg. Gen. 24, 13:fontes aquarum, ib. Joel, 1, 20: flumen aquae,
Verg. A. 11, 495:fluvius aquae,
Vulg. Apoc. 22, 1:rivus aquae,
Verg. E. 8, 87:rivi aquarum,
Vulg. Isa. 32, 2:torrens aquae,
ib. Macc. 5, 40; and plur., ib. Jer. 31, 9: dulcis, fresh-water, Fr. eau douce, Lucr. 6, 890:fons aquae dulcis,
Cic. Verr. 4, 118; and plur.:aquae dulces,
Verg. G. 4, 61; id. A. 1, 167: marina, sea-water (v. also salsus, amarus), Cic. Att. 1, 16; so,aquae maris,
Vulg. Gen. 1, 22; ib. Exod. 15, 19:dulcis et amara aqua,
ib. Jac. 3, 11:perennis,
never-failing, Liv. 1, 21; and plur.:quo in summo (loco) est aequata agri planities et aquae perennes,
Cic. Verr. 4, 107:aqua profluens,
running-water, id. Off. 1, 16, 52; so,currentes aquae,
Vulg. Isa. 30, 25; so,aqua viva,
living-water, Varr. L. L. 5, 26, 35; Vulg. Gen. 26, 19; and plur.:aquae vivae,
ib. Num. 19, 17;and in a spiritual sense: aqua viva,
ib. Joan. 4, 10; so,vitae,
ib. Apoc. 22, 17:aquae viventes,
ib. Lev. 14, 5:stagna aquae,
standing-water, Prop. 4, 17, 2; and plur., Vulg. Psa. 106, 35; so, stativae aquae, Varr. ap. Non. p. 217, 2:aquae de puteis,
well-water, Vulg. Num. 20, 17:aqua de cisternā,
cisternwater, ib. 2 Reg. 23, 16; so,aqua cisternae,
ib. Isa. 36, 16:aquae pessimae,
ib. 4 Reg. 2, 19:aqua recens,
Verg. A. 6, 636:turbida,
Vulg. Jer. 2, 18:crassa,
ib. 2 Macc. 1, 20:munda,
ib. Heb. 10, 22:purissima,
ib. Ezech. 34, 18:aquae calidae,
warm-water, ib. Gen. 36, 24; and absol.:calida,
Cato, R. R. 156, 3; Plin. 25, 7, 38, § 77; Tac. G. 22;and contr.: calda,
Col. 6, 13; Plin. 23, 4, 41, § 83: aqua fervens, boiling-water:aliquem aquā ferventi perfundere,
Cic. Verr. 1, 67:aqua frigida,
cold-water, Plaut. Cist. 1, 1, 37; Vulg. Prov. 25, 23; ib. Matt. 10, 42; and absol.:frigida,
Cels. 1, 5; Plin. Ep. 3, 5, 11; Quint. 5, 11, 31: aqua decocta, water boiled and then cooled with ice or snow, Mart. 14, 116; and absol.:decocta,
Juv. 5, 50; Suet. Ner. 48 al.—Particular phrases.1.Praebere aquam, to invite to a feast, to entertain (with ref. to the use of water at table for washing and drinking), Hor. S. 1, 4, 88 (cf. id. ib. 2, 2, 69).—2.Aquam aspergere alicui, to give new life or courage, to animate, refresh, revive (the fig. taken from sprinkling one who is in a swoon):3.ah, adspersisti aquam! Jam rediit animus,
Plaut. Truc. 2, 4, 15.—Aqua et ignis, to express the most common necessaries of life:a.non aquā, non igni, ut aiunt, locis pluribus utimur quam amicitiā,
Cic. Lael. 6, 22.—Hence aquā et igni interdicere alicui, to deny intercourse or familiarity with one, to exclude from civil society, to banish, Cic. Phil. 1, 9; so the bride, on the day of marriage, received from the bridegroom aqua et ignis, as a symbol of their union: aquā et igni tam interdici solet damnatis quam accipiunt nuptae, videlicet quia hae duae res humanam vitam maxime continent, Paul. ex Fest. p. 3 Müll. (this custom is differently explained in [p. 148] Varr. L. L. 5, 9, 18): aquam et terram petere, of an enemy (like gên kai hudôr aitein), to demand submission, Liv. 35, 17:aquam ipsos (hostes) terramque poscentium, ut neque fontium haustum nec solitos cibos relinquerent deditis,
Curt. 3, 10, 8.— Provv.Ex uno puteo similior numquam potis Aqua aquaïb.sumi quam haec est atque ista hospita,
you can't find two peas more like, Plaut. Mil. 1, 6, 70 sq. —In aquā scribere = kath hudatos graphein, to write in water, of something transient, useless:II.cupido quod dicit amanti, In vento et rapidā scribere oportet aquā,
Cat. 70, 4 (cf. Keats' epitaph on himself: here lies one whose name was writ in water; and the Germ., etwas hinter die Feueresse schreiben).—Water, in a more restricted sense.A.The sea:B. C.coge, ut ad aquam tibi frumentum Ennenses metiantur,
on the sea-coast, Cic. Verr. 2, 3, 83:laborum quos ego sum terrā, quos ego passus aquā,
Ov. P. 2, 7, 30:findite remigio aquas!
id. F. 3, 586.— Trop.: Venimus in portum... Naviget hinc aliā jam mihi linter aquā, in other waters let my bark now sail (cf. Milton in the Lycidas:To-morrow to fresh woods and pastures new),
Ov. F. 2, 864.—A stream, a river. in Tuscae gurgite mersus aquae, i. e. Albula, Ov. F. 4, 48:D.alii in aquam caeci ruebant,
Liv. 1, 27:sonitus multarum aquarum,
of many streams, Vulg. Isa. 17, 12; ib. Apoc. 1, 15; 19, 6:lignum, quod plantatum est secus decursus aquarum,
along the watercourses, ib. Psa. 1, 3.—Rain:E. 1.cornix augur aquae,
Hor. C. 3, 17, 12:deūm genitor effusis aethera siccat aquis,
Ov. F. 3, 286:multā terra madescit aquā,
id. ib. 6, 198:aquae magnae bis eo anno fuerunt,
heavy rains, a flood, inundation, Liv. 24, 9; 38, 28.—In gen.:2.ad aquas venire,
Cic. Planc. 27, 65; id. Fam. 16, 24, 2:aquae caldae,
Varr. L. L. 9, 69, p. 219 Müll.:aquae calidae,
Plin. 2, 103, 106, § 227:aquae medicatae,
Sen. Q. N. 3, 25:aquae Salutiferae,
Mart. 5, 1.—Hence,As prop. noun, Waters. Some of the most important were.a.Ăquae Ăpollĭnāres, in Etruria, prob. the Phoebi vada of Mart. 6, 42, 7, now Bagni di Stigliano, Tab. Peut.—b. c. d. (α). (β).In Zeugitana on the Gulf of Carthage, now Hammam Gurbos, Liv. 30, 24, 9; Tab. Peut.—(γ). e.Ăquae Cĭcĕrōnĭānae, at Cicero's villa at Puteoli, Plin. 31, 2, 3, § 6.—f.Ăquae Mattĭăcae, among the Mattiaci in Germany, now Wiesbaden, Amm. 29, 4, also called Fontes Mattĭăci in Plin. 31, 2, 17, § 20.—g.Ăquae Sextĭae, near Massilia, once a famous watering-place, now Aix, Liv Epit 61; Vell. 1, 15; Plin. 3, 4, 5, § 36.—h.Ăquae Tauri or Tauri Thermae, in Etruria, now Bagni di Ferrata, Plin. 3, 5, 8, § 52. V. Smith, Dict. Geog., s. v. Aquae.—F.The water in the water-clock. From the use of this clock in regulating the length of speeches, etc. (cf. clepsydra), arose the tropical phrases,(α).Aquam dare, to give the advocate time for speaking, Plin. Ep. 6, 2, 7.—(β).Aquam perdere, to spend time unprofitably, to waste it, Quint. 11, 3, 52.—(γ).Aqua haeret, the water stops, i.e. I am at a loss, Cic. Off. 3, 33, 117:G.in hac causā mihi aqua haeret,
id. ad Q. Fr. 2, 7.—Aqua intercus, the water under the skin of a dropsical person;III.hence, as med. t.,
the dropsy, Plaut. Men. 5, 4, 3:medicamentum ad aquam intercutem dare,
Cic. Off. 3, 24, 92:decessit morbo aquae intercutis,
Suet. Ner 5; cf. Cels. 2, 8.— Trop.: aquam in animo habere intercutem, Lucil. ap. Non. p. 37, 3.—Aqua, the name of a constellation, Gr. Hudôr:hae tenues stellae perhibentur nomine Aquāī,
Cic. Arat. 179 (as translation of tous pantas kaleousin Hudôr); v. Orell. ad h. l. -
91 Aquae Mattiacae
ăqua, ae (ACVA, Inscr. Grut. 593, 5; gen. aquāï, Plaut. Mil. 2, 6, 71; Lucr. 1, 284; 1. 285; 1, 307; 1, 454 et saep.; Verg. A. 7, 464; poët. ap. Cic. Div. 1, 9, 15; Cic. Arat. 179; Prud. Apoth. 702; the dat. aquaï also was used acc. to Charis. p. 538; v. Neue, Formenl. I. pp. 9, 11, 12; pp. 14 sq.;I.aquae, as trisyl.,
Lucr. 6, 552 Lachm.), f. [cf. Sanscr. ap = water; Wallach. apa, and Goth. ahva = river; old Germ. Aha; Celt. achi; and the Gr. proper names Mess-api-oi and gê Api-a, and the Lat. Apuli, Apiola; prob. ultimately con. with Sanscr. ācus = swift, ācer, and ôkus, from the notion of quickly, easily moving. Curtius.].A.. Water, in its most gen. signif. (as an element, rainwater, river-water, sea-water, etc.; in class. Lat. often plur. to denote several streams, springs, in one place or region, and com. plur. in Vulg. O. T. after the Hebrew):B.aër, aqua, terra, vapores, Quo pacto fiant,
Lucr. 1, 567: SI. AQVA. PLVVIA. NOCET, Fragm. of the XII. Tab. ap. Dig. 40, 7, 21; cf. Dirks. Transl. p. 486; so also of titles in the Digg. 39, 3; cf. ib. 43, 20:pluvialis,
rain-water, Ov. M. 8, 335, and Sen. Q. N. 3, 1; so,aquae pluviae,
Cic. Mur. 9, 22; Plin. 2, 103, 106, § 233; Quint. 10, 1, 109 (and pluviae absol., Cic. Att. 15, 16, B; Lucr. 6, 519; Verg. G. 1, 92; Ov. F. 2, 71; Plin. 2, 106, 110, § 227); so,caelestes aquae,
Hor. Ep. 2, 1, 135; Liv. 4, 30, 7; 5, 12, 2; Plin. 17, 2, 2, § 14; so,aquae de nubibus,
Vulg. 2 Reg. 22, 12: aquae nivis, snow-water, ib. Job, 9, 30:fluvialis,
river-water, Col. 6, 22; so,aqua fluminis,
Vulg. Jer. 2, 18:aquaï fons,
Lucr. 5, 602:fons aquae,
Vulg. Gen. 24, 13:fontes aquarum, ib. Joel, 1, 20: flumen aquae,
Verg. A. 11, 495:fluvius aquae,
Vulg. Apoc. 22, 1:rivus aquae,
Verg. E. 8, 87:rivi aquarum,
Vulg. Isa. 32, 2:torrens aquae,
ib. Macc. 5, 40; and plur., ib. Jer. 31, 9: dulcis, fresh-water, Fr. eau douce, Lucr. 6, 890:fons aquae dulcis,
Cic. Verr. 4, 118; and plur.:aquae dulces,
Verg. G. 4, 61; id. A. 1, 167: marina, sea-water (v. also salsus, amarus), Cic. Att. 1, 16; so,aquae maris,
Vulg. Gen. 1, 22; ib. Exod. 15, 19:dulcis et amara aqua,
ib. Jac. 3, 11:perennis,
never-failing, Liv. 1, 21; and plur.:quo in summo (loco) est aequata agri planities et aquae perennes,
Cic. Verr. 4, 107:aqua profluens,
running-water, id. Off. 1, 16, 52; so,currentes aquae,
Vulg. Isa. 30, 25; so,aqua viva,
living-water, Varr. L. L. 5, 26, 35; Vulg. Gen. 26, 19; and plur.:aquae vivae,
ib. Num. 19, 17;and in a spiritual sense: aqua viva,
ib. Joan. 4, 10; so,vitae,
ib. Apoc. 22, 17:aquae viventes,
ib. Lev. 14, 5:stagna aquae,
standing-water, Prop. 4, 17, 2; and plur., Vulg. Psa. 106, 35; so, stativae aquae, Varr. ap. Non. p. 217, 2:aquae de puteis,
well-water, Vulg. Num. 20, 17:aqua de cisternā,
cisternwater, ib. 2 Reg. 23, 16; so,aqua cisternae,
ib. Isa. 36, 16:aquae pessimae,
ib. 4 Reg. 2, 19:aqua recens,
Verg. A. 6, 636:turbida,
Vulg. Jer. 2, 18:crassa,
ib. 2 Macc. 1, 20:munda,
ib. Heb. 10, 22:purissima,
ib. Ezech. 34, 18:aquae calidae,
warm-water, ib. Gen. 36, 24; and absol.:calida,
Cato, R. R. 156, 3; Plin. 25, 7, 38, § 77; Tac. G. 22;and contr.: calda,
Col. 6, 13; Plin. 23, 4, 41, § 83: aqua fervens, boiling-water:aliquem aquā ferventi perfundere,
Cic. Verr. 1, 67:aqua frigida,
cold-water, Plaut. Cist. 1, 1, 37; Vulg. Prov. 25, 23; ib. Matt. 10, 42; and absol.:frigida,
Cels. 1, 5; Plin. Ep. 3, 5, 11; Quint. 5, 11, 31: aqua decocta, water boiled and then cooled with ice or snow, Mart. 14, 116; and absol.:decocta,
Juv. 5, 50; Suet. Ner. 48 al.—Particular phrases.1.Praebere aquam, to invite to a feast, to entertain (with ref. to the use of water at table for washing and drinking), Hor. S. 1, 4, 88 (cf. id. ib. 2, 2, 69).—2.Aquam aspergere alicui, to give new life or courage, to animate, refresh, revive (the fig. taken from sprinkling one who is in a swoon):3.ah, adspersisti aquam! Jam rediit animus,
Plaut. Truc. 2, 4, 15.—Aqua et ignis, to express the most common necessaries of life:a.non aquā, non igni, ut aiunt, locis pluribus utimur quam amicitiā,
Cic. Lael. 6, 22.—Hence aquā et igni interdicere alicui, to deny intercourse or familiarity with one, to exclude from civil society, to banish, Cic. Phil. 1, 9; so the bride, on the day of marriage, received from the bridegroom aqua et ignis, as a symbol of their union: aquā et igni tam interdici solet damnatis quam accipiunt nuptae, videlicet quia hae duae res humanam vitam maxime continent, Paul. ex Fest. p. 3 Müll. (this custom is differently explained in [p. 148] Varr. L. L. 5, 9, 18): aquam et terram petere, of an enemy (like gên kai hudôr aitein), to demand submission, Liv. 35, 17:aquam ipsos (hostes) terramque poscentium, ut neque fontium haustum nec solitos cibos relinquerent deditis,
Curt. 3, 10, 8.— Provv.Ex uno puteo similior numquam potis Aqua aquaïb.sumi quam haec est atque ista hospita,
you can't find two peas more like, Plaut. Mil. 1, 6, 70 sq. —In aquā scribere = kath hudatos graphein, to write in water, of something transient, useless:II.cupido quod dicit amanti, In vento et rapidā scribere oportet aquā,
Cat. 70, 4 (cf. Keats' epitaph on himself: here lies one whose name was writ in water; and the Germ., etwas hinter die Feueresse schreiben).—Water, in a more restricted sense.A.The sea:B. C.coge, ut ad aquam tibi frumentum Ennenses metiantur,
on the sea-coast, Cic. Verr. 2, 3, 83:laborum quos ego sum terrā, quos ego passus aquā,
Ov. P. 2, 7, 30:findite remigio aquas!
id. F. 3, 586.— Trop.: Venimus in portum... Naviget hinc aliā jam mihi linter aquā, in other waters let my bark now sail (cf. Milton in the Lycidas:To-morrow to fresh woods and pastures new),
Ov. F. 2, 864.—A stream, a river. in Tuscae gurgite mersus aquae, i. e. Albula, Ov. F. 4, 48:D.alii in aquam caeci ruebant,
Liv. 1, 27:sonitus multarum aquarum,
of many streams, Vulg. Isa. 17, 12; ib. Apoc. 1, 15; 19, 6:lignum, quod plantatum est secus decursus aquarum,
along the watercourses, ib. Psa. 1, 3.—Rain:E. 1.cornix augur aquae,
Hor. C. 3, 17, 12:deūm genitor effusis aethera siccat aquis,
Ov. F. 3, 286:multā terra madescit aquā,
id. ib. 6, 198:aquae magnae bis eo anno fuerunt,
heavy rains, a flood, inundation, Liv. 24, 9; 38, 28.—In gen.:2.ad aquas venire,
Cic. Planc. 27, 65; id. Fam. 16, 24, 2:aquae caldae,
Varr. L. L. 9, 69, p. 219 Müll.:aquae calidae,
Plin. 2, 103, 106, § 227:aquae medicatae,
Sen. Q. N. 3, 25:aquae Salutiferae,
Mart. 5, 1.—Hence,As prop. noun, Waters. Some of the most important were.a.Ăquae Ăpollĭnāres, in Etruria, prob. the Phoebi vada of Mart. 6, 42, 7, now Bagni di Stigliano, Tab. Peut.—b. c. d. (α). (β).In Zeugitana on the Gulf of Carthage, now Hammam Gurbos, Liv. 30, 24, 9; Tab. Peut.—(γ). e.Ăquae Cĭcĕrōnĭānae, at Cicero's villa at Puteoli, Plin. 31, 2, 3, § 6.—f.Ăquae Mattĭăcae, among the Mattiaci in Germany, now Wiesbaden, Amm. 29, 4, also called Fontes Mattĭăci in Plin. 31, 2, 17, § 20.—g.Ăquae Sextĭae, near Massilia, once a famous watering-place, now Aix, Liv Epit 61; Vell. 1, 15; Plin. 3, 4, 5, § 36.—h.Ăquae Tauri or Tauri Thermae, in Etruria, now Bagni di Ferrata, Plin. 3, 5, 8, § 52. V. Smith, Dict. Geog., s. v. Aquae.—F.The water in the water-clock. From the use of this clock in regulating the length of speeches, etc. (cf. clepsydra), arose the tropical phrases,(α).Aquam dare, to give the advocate time for speaking, Plin. Ep. 6, 2, 7.—(β).Aquam perdere, to spend time unprofitably, to waste it, Quint. 11, 3, 52.—(γ).Aqua haeret, the water stops, i.e. I am at a loss, Cic. Off. 3, 33, 117:G.in hac causā mihi aqua haeret,
id. ad Q. Fr. 2, 7.—Aqua intercus, the water under the skin of a dropsical person;III.hence, as med. t.,
the dropsy, Plaut. Men. 5, 4, 3:medicamentum ad aquam intercutem dare,
Cic. Off. 3, 24, 92:decessit morbo aquae intercutis,
Suet. Ner 5; cf. Cels. 2, 8.— Trop.: aquam in animo habere intercutem, Lucil. ap. Non. p. 37, 3.—Aqua, the name of a constellation, Gr. Hudôr:hae tenues stellae perhibentur nomine Aquāī,
Cic. Arat. 179 (as translation of tous pantas kaleousin Hudôr); v. Orell. ad h. l. -
92 Aquae Sextiae
ăqua, ae (ACVA, Inscr. Grut. 593, 5; gen. aquāï, Plaut. Mil. 2, 6, 71; Lucr. 1, 284; 1. 285; 1, 307; 1, 454 et saep.; Verg. A. 7, 464; poët. ap. Cic. Div. 1, 9, 15; Cic. Arat. 179; Prud. Apoth. 702; the dat. aquaï also was used acc. to Charis. p. 538; v. Neue, Formenl. I. pp. 9, 11, 12; pp. 14 sq.;I.aquae, as trisyl.,
Lucr. 6, 552 Lachm.), f. [cf. Sanscr. ap = water; Wallach. apa, and Goth. ahva = river; old Germ. Aha; Celt. achi; and the Gr. proper names Mess-api-oi and gê Api-a, and the Lat. Apuli, Apiola; prob. ultimately con. with Sanscr. ācus = swift, ācer, and ôkus, from the notion of quickly, easily moving. Curtius.].A.. Water, in its most gen. signif. (as an element, rainwater, river-water, sea-water, etc.; in class. Lat. often plur. to denote several streams, springs, in one place or region, and com. plur. in Vulg. O. T. after the Hebrew):B.aër, aqua, terra, vapores, Quo pacto fiant,
Lucr. 1, 567: SI. AQVA. PLVVIA. NOCET, Fragm. of the XII. Tab. ap. Dig. 40, 7, 21; cf. Dirks. Transl. p. 486; so also of titles in the Digg. 39, 3; cf. ib. 43, 20:pluvialis,
rain-water, Ov. M. 8, 335, and Sen. Q. N. 3, 1; so,aquae pluviae,
Cic. Mur. 9, 22; Plin. 2, 103, 106, § 233; Quint. 10, 1, 109 (and pluviae absol., Cic. Att. 15, 16, B; Lucr. 6, 519; Verg. G. 1, 92; Ov. F. 2, 71; Plin. 2, 106, 110, § 227); so,caelestes aquae,
Hor. Ep. 2, 1, 135; Liv. 4, 30, 7; 5, 12, 2; Plin. 17, 2, 2, § 14; so,aquae de nubibus,
Vulg. 2 Reg. 22, 12: aquae nivis, snow-water, ib. Job, 9, 30:fluvialis,
river-water, Col. 6, 22; so,aqua fluminis,
Vulg. Jer. 2, 18:aquaï fons,
Lucr. 5, 602:fons aquae,
Vulg. Gen. 24, 13:fontes aquarum, ib. Joel, 1, 20: flumen aquae,
Verg. A. 11, 495:fluvius aquae,
Vulg. Apoc. 22, 1:rivus aquae,
Verg. E. 8, 87:rivi aquarum,
Vulg. Isa. 32, 2:torrens aquae,
ib. Macc. 5, 40; and plur., ib. Jer. 31, 9: dulcis, fresh-water, Fr. eau douce, Lucr. 6, 890:fons aquae dulcis,
Cic. Verr. 4, 118; and plur.:aquae dulces,
Verg. G. 4, 61; id. A. 1, 167: marina, sea-water (v. also salsus, amarus), Cic. Att. 1, 16; so,aquae maris,
Vulg. Gen. 1, 22; ib. Exod. 15, 19:dulcis et amara aqua,
ib. Jac. 3, 11:perennis,
never-failing, Liv. 1, 21; and plur.:quo in summo (loco) est aequata agri planities et aquae perennes,
Cic. Verr. 4, 107:aqua profluens,
running-water, id. Off. 1, 16, 52; so,currentes aquae,
Vulg. Isa. 30, 25; so,aqua viva,
living-water, Varr. L. L. 5, 26, 35; Vulg. Gen. 26, 19; and plur.:aquae vivae,
ib. Num. 19, 17;and in a spiritual sense: aqua viva,
ib. Joan. 4, 10; so,vitae,
ib. Apoc. 22, 17:aquae viventes,
ib. Lev. 14, 5:stagna aquae,
standing-water, Prop. 4, 17, 2; and plur., Vulg. Psa. 106, 35; so, stativae aquae, Varr. ap. Non. p. 217, 2:aquae de puteis,
well-water, Vulg. Num. 20, 17:aqua de cisternā,
cisternwater, ib. 2 Reg. 23, 16; so,aqua cisternae,
ib. Isa. 36, 16:aquae pessimae,
ib. 4 Reg. 2, 19:aqua recens,
Verg. A. 6, 636:turbida,
Vulg. Jer. 2, 18:crassa,
ib. 2 Macc. 1, 20:munda,
ib. Heb. 10, 22:purissima,
ib. Ezech. 34, 18:aquae calidae,
warm-water, ib. Gen. 36, 24; and absol.:calida,
Cato, R. R. 156, 3; Plin. 25, 7, 38, § 77; Tac. G. 22;and contr.: calda,
Col. 6, 13; Plin. 23, 4, 41, § 83: aqua fervens, boiling-water:aliquem aquā ferventi perfundere,
Cic. Verr. 1, 67:aqua frigida,
cold-water, Plaut. Cist. 1, 1, 37; Vulg. Prov. 25, 23; ib. Matt. 10, 42; and absol.:frigida,
Cels. 1, 5; Plin. Ep. 3, 5, 11; Quint. 5, 11, 31: aqua decocta, water boiled and then cooled with ice or snow, Mart. 14, 116; and absol.:decocta,
Juv. 5, 50; Suet. Ner. 48 al.—Particular phrases.1.Praebere aquam, to invite to a feast, to entertain (with ref. to the use of water at table for washing and drinking), Hor. S. 1, 4, 88 (cf. id. ib. 2, 2, 69).—2.Aquam aspergere alicui, to give new life or courage, to animate, refresh, revive (the fig. taken from sprinkling one who is in a swoon):3.ah, adspersisti aquam! Jam rediit animus,
Plaut. Truc. 2, 4, 15.—Aqua et ignis, to express the most common necessaries of life:a.non aquā, non igni, ut aiunt, locis pluribus utimur quam amicitiā,
Cic. Lael. 6, 22.—Hence aquā et igni interdicere alicui, to deny intercourse or familiarity with one, to exclude from civil society, to banish, Cic. Phil. 1, 9; so the bride, on the day of marriage, received from the bridegroom aqua et ignis, as a symbol of their union: aquā et igni tam interdici solet damnatis quam accipiunt nuptae, videlicet quia hae duae res humanam vitam maxime continent, Paul. ex Fest. p. 3 Müll. (this custom is differently explained in [p. 148] Varr. L. L. 5, 9, 18): aquam et terram petere, of an enemy (like gên kai hudôr aitein), to demand submission, Liv. 35, 17:aquam ipsos (hostes) terramque poscentium, ut neque fontium haustum nec solitos cibos relinquerent deditis,
Curt. 3, 10, 8.— Provv.Ex uno puteo similior numquam potis Aqua aquaïb.sumi quam haec est atque ista hospita,
you can't find two peas more like, Plaut. Mil. 1, 6, 70 sq. —In aquā scribere = kath hudatos graphein, to write in water, of something transient, useless:II.cupido quod dicit amanti, In vento et rapidā scribere oportet aquā,
Cat. 70, 4 (cf. Keats' epitaph on himself: here lies one whose name was writ in water; and the Germ., etwas hinter die Feueresse schreiben).—Water, in a more restricted sense.A.The sea:B. C.coge, ut ad aquam tibi frumentum Ennenses metiantur,
on the sea-coast, Cic. Verr. 2, 3, 83:laborum quos ego sum terrā, quos ego passus aquā,
Ov. P. 2, 7, 30:findite remigio aquas!
id. F. 3, 586.— Trop.: Venimus in portum... Naviget hinc aliā jam mihi linter aquā, in other waters let my bark now sail (cf. Milton in the Lycidas:To-morrow to fresh woods and pastures new),
Ov. F. 2, 864.—A stream, a river. in Tuscae gurgite mersus aquae, i. e. Albula, Ov. F. 4, 48:D.alii in aquam caeci ruebant,
Liv. 1, 27:sonitus multarum aquarum,
of many streams, Vulg. Isa. 17, 12; ib. Apoc. 1, 15; 19, 6:lignum, quod plantatum est secus decursus aquarum,
along the watercourses, ib. Psa. 1, 3.—Rain:E. 1.cornix augur aquae,
Hor. C. 3, 17, 12:deūm genitor effusis aethera siccat aquis,
Ov. F. 3, 286:multā terra madescit aquā,
id. ib. 6, 198:aquae magnae bis eo anno fuerunt,
heavy rains, a flood, inundation, Liv. 24, 9; 38, 28.—In gen.:2.ad aquas venire,
Cic. Planc. 27, 65; id. Fam. 16, 24, 2:aquae caldae,
Varr. L. L. 9, 69, p. 219 Müll.:aquae calidae,
Plin. 2, 103, 106, § 227:aquae medicatae,
Sen. Q. N. 3, 25:aquae Salutiferae,
Mart. 5, 1.—Hence,As prop. noun, Waters. Some of the most important were.a.Ăquae Ăpollĭnāres, in Etruria, prob. the Phoebi vada of Mart. 6, 42, 7, now Bagni di Stigliano, Tab. Peut.—b. c. d. (α). (β).In Zeugitana on the Gulf of Carthage, now Hammam Gurbos, Liv. 30, 24, 9; Tab. Peut.—(γ). e.Ăquae Cĭcĕrōnĭānae, at Cicero's villa at Puteoli, Plin. 31, 2, 3, § 6.—f.Ăquae Mattĭăcae, among the Mattiaci in Germany, now Wiesbaden, Amm. 29, 4, also called Fontes Mattĭăci in Plin. 31, 2, 17, § 20.—g.Ăquae Sextĭae, near Massilia, once a famous watering-place, now Aix, Liv Epit 61; Vell. 1, 15; Plin. 3, 4, 5, § 36.—h.Ăquae Tauri or Tauri Thermae, in Etruria, now Bagni di Ferrata, Plin. 3, 5, 8, § 52. V. Smith, Dict. Geog., s. v. Aquae.—F.The water in the water-clock. From the use of this clock in regulating the length of speeches, etc. (cf. clepsydra), arose the tropical phrases,(α).Aquam dare, to give the advocate time for speaking, Plin. Ep. 6, 2, 7.—(β).Aquam perdere, to spend time unprofitably, to waste it, Quint. 11, 3, 52.—(γ).Aqua haeret, the water stops, i.e. I am at a loss, Cic. Off. 3, 33, 117:G.in hac causā mihi aqua haeret,
id. ad Q. Fr. 2, 7.—Aqua intercus, the water under the skin of a dropsical person;III.hence, as med. t.,
the dropsy, Plaut. Men. 5, 4, 3:medicamentum ad aquam intercutem dare,
Cic. Off. 3, 24, 92:decessit morbo aquae intercutis,
Suet. Ner 5; cf. Cels. 2, 8.— Trop.: aquam in animo habere intercutem, Lucil. ap. Non. p. 37, 3.—Aqua, the name of a constellation, Gr. Hudôr:hae tenues stellae perhibentur nomine Aquāī,
Cic. Arat. 179 (as translation of tous pantas kaleousin Hudôr); v. Orell. ad h. l. -
93 Aquae Solis
ăqua, ae (ACVA, Inscr. Grut. 593, 5; gen. aquāï, Plaut. Mil. 2, 6, 71; Lucr. 1, 284; 1. 285; 1, 307; 1, 454 et saep.; Verg. A. 7, 464; poët. ap. Cic. Div. 1, 9, 15; Cic. Arat. 179; Prud. Apoth. 702; the dat. aquaï also was used acc. to Charis. p. 538; v. Neue, Formenl. I. pp. 9, 11, 12; pp. 14 sq.;I.aquae, as trisyl.,
Lucr. 6, 552 Lachm.), f. [cf. Sanscr. ap = water; Wallach. apa, and Goth. ahva = river; old Germ. Aha; Celt. achi; and the Gr. proper names Mess-api-oi and gê Api-a, and the Lat. Apuli, Apiola; prob. ultimately con. with Sanscr. ācus = swift, ācer, and ôkus, from the notion of quickly, easily moving. Curtius.].A.. Water, in its most gen. signif. (as an element, rainwater, river-water, sea-water, etc.; in class. Lat. often plur. to denote several streams, springs, in one place or region, and com. plur. in Vulg. O. T. after the Hebrew):B.aër, aqua, terra, vapores, Quo pacto fiant,
Lucr. 1, 567: SI. AQVA. PLVVIA. NOCET, Fragm. of the XII. Tab. ap. Dig. 40, 7, 21; cf. Dirks. Transl. p. 486; so also of titles in the Digg. 39, 3; cf. ib. 43, 20:pluvialis,
rain-water, Ov. M. 8, 335, and Sen. Q. N. 3, 1; so,aquae pluviae,
Cic. Mur. 9, 22; Plin. 2, 103, 106, § 233; Quint. 10, 1, 109 (and pluviae absol., Cic. Att. 15, 16, B; Lucr. 6, 519; Verg. G. 1, 92; Ov. F. 2, 71; Plin. 2, 106, 110, § 227); so,caelestes aquae,
Hor. Ep. 2, 1, 135; Liv. 4, 30, 7; 5, 12, 2; Plin. 17, 2, 2, § 14; so,aquae de nubibus,
Vulg. 2 Reg. 22, 12: aquae nivis, snow-water, ib. Job, 9, 30:fluvialis,
river-water, Col. 6, 22; so,aqua fluminis,
Vulg. Jer. 2, 18:aquaï fons,
Lucr. 5, 602:fons aquae,
Vulg. Gen. 24, 13:fontes aquarum, ib. Joel, 1, 20: flumen aquae,
Verg. A. 11, 495:fluvius aquae,
Vulg. Apoc. 22, 1:rivus aquae,
Verg. E. 8, 87:rivi aquarum,
Vulg. Isa. 32, 2:torrens aquae,
ib. Macc. 5, 40; and plur., ib. Jer. 31, 9: dulcis, fresh-water, Fr. eau douce, Lucr. 6, 890:fons aquae dulcis,
Cic. Verr. 4, 118; and plur.:aquae dulces,
Verg. G. 4, 61; id. A. 1, 167: marina, sea-water (v. also salsus, amarus), Cic. Att. 1, 16; so,aquae maris,
Vulg. Gen. 1, 22; ib. Exod. 15, 19:dulcis et amara aqua,
ib. Jac. 3, 11:perennis,
never-failing, Liv. 1, 21; and plur.:quo in summo (loco) est aequata agri planities et aquae perennes,
Cic. Verr. 4, 107:aqua profluens,
running-water, id. Off. 1, 16, 52; so,currentes aquae,
Vulg. Isa. 30, 25; so,aqua viva,
living-water, Varr. L. L. 5, 26, 35; Vulg. Gen. 26, 19; and plur.:aquae vivae,
ib. Num. 19, 17;and in a spiritual sense: aqua viva,
ib. Joan. 4, 10; so,vitae,
ib. Apoc. 22, 17:aquae viventes,
ib. Lev. 14, 5:stagna aquae,
standing-water, Prop. 4, 17, 2; and plur., Vulg. Psa. 106, 35; so, stativae aquae, Varr. ap. Non. p. 217, 2:aquae de puteis,
well-water, Vulg. Num. 20, 17:aqua de cisternā,
cisternwater, ib. 2 Reg. 23, 16; so,aqua cisternae,
ib. Isa. 36, 16:aquae pessimae,
ib. 4 Reg. 2, 19:aqua recens,
Verg. A. 6, 636:turbida,
Vulg. Jer. 2, 18:crassa,
ib. 2 Macc. 1, 20:munda,
ib. Heb. 10, 22:purissima,
ib. Ezech. 34, 18:aquae calidae,
warm-water, ib. Gen. 36, 24; and absol.:calida,
Cato, R. R. 156, 3; Plin. 25, 7, 38, § 77; Tac. G. 22;and contr.: calda,
Col. 6, 13; Plin. 23, 4, 41, § 83: aqua fervens, boiling-water:aliquem aquā ferventi perfundere,
Cic. Verr. 1, 67:aqua frigida,
cold-water, Plaut. Cist. 1, 1, 37; Vulg. Prov. 25, 23; ib. Matt. 10, 42; and absol.:frigida,
Cels. 1, 5; Plin. Ep. 3, 5, 11; Quint. 5, 11, 31: aqua decocta, water boiled and then cooled with ice or snow, Mart. 14, 116; and absol.:decocta,
Juv. 5, 50; Suet. Ner. 48 al.—Particular phrases.1.Praebere aquam, to invite to a feast, to entertain (with ref. to the use of water at table for washing and drinking), Hor. S. 1, 4, 88 (cf. id. ib. 2, 2, 69).—2.Aquam aspergere alicui, to give new life or courage, to animate, refresh, revive (the fig. taken from sprinkling one who is in a swoon):3.ah, adspersisti aquam! Jam rediit animus,
Plaut. Truc. 2, 4, 15.—Aqua et ignis, to express the most common necessaries of life:a.non aquā, non igni, ut aiunt, locis pluribus utimur quam amicitiā,
Cic. Lael. 6, 22.—Hence aquā et igni interdicere alicui, to deny intercourse or familiarity with one, to exclude from civil society, to banish, Cic. Phil. 1, 9; so the bride, on the day of marriage, received from the bridegroom aqua et ignis, as a symbol of their union: aquā et igni tam interdici solet damnatis quam accipiunt nuptae, videlicet quia hae duae res humanam vitam maxime continent, Paul. ex Fest. p. 3 Müll. (this custom is differently explained in [p. 148] Varr. L. L. 5, 9, 18): aquam et terram petere, of an enemy (like gên kai hudôr aitein), to demand submission, Liv. 35, 17:aquam ipsos (hostes) terramque poscentium, ut neque fontium haustum nec solitos cibos relinquerent deditis,
Curt. 3, 10, 8.— Provv.Ex uno puteo similior numquam potis Aqua aquaïb.sumi quam haec est atque ista hospita,
you can't find two peas more like, Plaut. Mil. 1, 6, 70 sq. —In aquā scribere = kath hudatos graphein, to write in water, of something transient, useless:II.cupido quod dicit amanti, In vento et rapidā scribere oportet aquā,
Cat. 70, 4 (cf. Keats' epitaph on himself: here lies one whose name was writ in water; and the Germ., etwas hinter die Feueresse schreiben).—Water, in a more restricted sense.A.The sea:B. C.coge, ut ad aquam tibi frumentum Ennenses metiantur,
on the sea-coast, Cic. Verr. 2, 3, 83:laborum quos ego sum terrā, quos ego passus aquā,
Ov. P. 2, 7, 30:findite remigio aquas!
id. F. 3, 586.— Trop.: Venimus in portum... Naviget hinc aliā jam mihi linter aquā, in other waters let my bark now sail (cf. Milton in the Lycidas:To-morrow to fresh woods and pastures new),
Ov. F. 2, 864.—A stream, a river. in Tuscae gurgite mersus aquae, i. e. Albula, Ov. F. 4, 48:D.alii in aquam caeci ruebant,
Liv. 1, 27:sonitus multarum aquarum,
of many streams, Vulg. Isa. 17, 12; ib. Apoc. 1, 15; 19, 6:lignum, quod plantatum est secus decursus aquarum,
along the watercourses, ib. Psa. 1, 3.—Rain:E. 1.cornix augur aquae,
Hor. C. 3, 17, 12:deūm genitor effusis aethera siccat aquis,
Ov. F. 3, 286:multā terra madescit aquā,
id. ib. 6, 198:aquae magnae bis eo anno fuerunt,
heavy rains, a flood, inundation, Liv. 24, 9; 38, 28.—In gen.:2.ad aquas venire,
Cic. Planc. 27, 65; id. Fam. 16, 24, 2:aquae caldae,
Varr. L. L. 9, 69, p. 219 Müll.:aquae calidae,
Plin. 2, 103, 106, § 227:aquae medicatae,
Sen. Q. N. 3, 25:aquae Salutiferae,
Mart. 5, 1.—Hence,As prop. noun, Waters. Some of the most important were.a.Ăquae Ăpollĭnāres, in Etruria, prob. the Phoebi vada of Mart. 6, 42, 7, now Bagni di Stigliano, Tab. Peut.—b. c. d. (α). (β).In Zeugitana on the Gulf of Carthage, now Hammam Gurbos, Liv. 30, 24, 9; Tab. Peut.—(γ). e.Ăquae Cĭcĕrōnĭānae, at Cicero's villa at Puteoli, Plin. 31, 2, 3, § 6.—f.Ăquae Mattĭăcae, among the Mattiaci in Germany, now Wiesbaden, Amm. 29, 4, also called Fontes Mattĭăci in Plin. 31, 2, 17, § 20.—g.Ăquae Sextĭae, near Massilia, once a famous watering-place, now Aix, Liv Epit 61; Vell. 1, 15; Plin. 3, 4, 5, § 36.—h.Ăquae Tauri or Tauri Thermae, in Etruria, now Bagni di Ferrata, Plin. 3, 5, 8, § 52. V. Smith, Dict. Geog., s. v. Aquae.—F.The water in the water-clock. From the use of this clock in regulating the length of speeches, etc. (cf. clepsydra), arose the tropical phrases,(α).Aquam dare, to give the advocate time for speaking, Plin. Ep. 6, 2, 7.—(β).Aquam perdere, to spend time unprofitably, to waste it, Quint. 11, 3, 52.—(γ).Aqua haeret, the water stops, i.e. I am at a loss, Cic. Off. 3, 33, 117:G.in hac causā mihi aqua haeret,
id. ad Q. Fr. 2, 7.—Aqua intercus, the water under the skin of a dropsical person;III.hence, as med. t.,
the dropsy, Plaut. Men. 5, 4, 3:medicamentum ad aquam intercutem dare,
Cic. Off. 3, 24, 92:decessit morbo aquae intercutis,
Suet. Ner 5; cf. Cels. 2, 8.— Trop.: aquam in animo habere intercutem, Lucil. ap. Non. p. 37, 3.—Aqua, the name of a constellation, Gr. Hudôr:hae tenues stellae perhibentur nomine Aquāī,
Cic. Arat. 179 (as translation of tous pantas kaleousin Hudôr); v. Orell. ad h. l. -
94 Aquae Tauri
ăqua, ae (ACVA, Inscr. Grut. 593, 5; gen. aquāï, Plaut. Mil. 2, 6, 71; Lucr. 1, 284; 1. 285; 1, 307; 1, 454 et saep.; Verg. A. 7, 464; poët. ap. Cic. Div. 1, 9, 15; Cic. Arat. 179; Prud. Apoth. 702; the dat. aquaï also was used acc. to Charis. p. 538; v. Neue, Formenl. I. pp. 9, 11, 12; pp. 14 sq.;I.aquae, as trisyl.,
Lucr. 6, 552 Lachm.), f. [cf. Sanscr. ap = water; Wallach. apa, and Goth. ahva = river; old Germ. Aha; Celt. achi; and the Gr. proper names Mess-api-oi and gê Api-a, and the Lat. Apuli, Apiola; prob. ultimately con. with Sanscr. ācus = swift, ācer, and ôkus, from the notion of quickly, easily moving. Curtius.].A.. Water, in its most gen. signif. (as an element, rainwater, river-water, sea-water, etc.; in class. Lat. often plur. to denote several streams, springs, in one place or region, and com. plur. in Vulg. O. T. after the Hebrew):B.aër, aqua, terra, vapores, Quo pacto fiant,
Lucr. 1, 567: SI. AQVA. PLVVIA. NOCET, Fragm. of the XII. Tab. ap. Dig. 40, 7, 21; cf. Dirks. Transl. p. 486; so also of titles in the Digg. 39, 3; cf. ib. 43, 20:pluvialis,
rain-water, Ov. M. 8, 335, and Sen. Q. N. 3, 1; so,aquae pluviae,
Cic. Mur. 9, 22; Plin. 2, 103, 106, § 233; Quint. 10, 1, 109 (and pluviae absol., Cic. Att. 15, 16, B; Lucr. 6, 519; Verg. G. 1, 92; Ov. F. 2, 71; Plin. 2, 106, 110, § 227); so,caelestes aquae,
Hor. Ep. 2, 1, 135; Liv. 4, 30, 7; 5, 12, 2; Plin. 17, 2, 2, § 14; so,aquae de nubibus,
Vulg. 2 Reg. 22, 12: aquae nivis, snow-water, ib. Job, 9, 30:fluvialis,
river-water, Col. 6, 22; so,aqua fluminis,
Vulg. Jer. 2, 18:aquaï fons,
Lucr. 5, 602:fons aquae,
Vulg. Gen. 24, 13:fontes aquarum, ib. Joel, 1, 20: flumen aquae,
Verg. A. 11, 495:fluvius aquae,
Vulg. Apoc. 22, 1:rivus aquae,
Verg. E. 8, 87:rivi aquarum,
Vulg. Isa. 32, 2:torrens aquae,
ib. Macc. 5, 40; and plur., ib. Jer. 31, 9: dulcis, fresh-water, Fr. eau douce, Lucr. 6, 890:fons aquae dulcis,
Cic. Verr. 4, 118; and plur.:aquae dulces,
Verg. G. 4, 61; id. A. 1, 167: marina, sea-water (v. also salsus, amarus), Cic. Att. 1, 16; so,aquae maris,
Vulg. Gen. 1, 22; ib. Exod. 15, 19:dulcis et amara aqua,
ib. Jac. 3, 11:perennis,
never-failing, Liv. 1, 21; and plur.:quo in summo (loco) est aequata agri planities et aquae perennes,
Cic. Verr. 4, 107:aqua profluens,
running-water, id. Off. 1, 16, 52; so,currentes aquae,
Vulg. Isa. 30, 25; so,aqua viva,
living-water, Varr. L. L. 5, 26, 35; Vulg. Gen. 26, 19; and plur.:aquae vivae,
ib. Num. 19, 17;and in a spiritual sense: aqua viva,
ib. Joan. 4, 10; so,vitae,
ib. Apoc. 22, 17:aquae viventes,
ib. Lev. 14, 5:stagna aquae,
standing-water, Prop. 4, 17, 2; and plur., Vulg. Psa. 106, 35; so, stativae aquae, Varr. ap. Non. p. 217, 2:aquae de puteis,
well-water, Vulg. Num. 20, 17:aqua de cisternā,
cisternwater, ib. 2 Reg. 23, 16; so,aqua cisternae,
ib. Isa. 36, 16:aquae pessimae,
ib. 4 Reg. 2, 19:aqua recens,
Verg. A. 6, 636:turbida,
Vulg. Jer. 2, 18:crassa,
ib. 2 Macc. 1, 20:munda,
ib. Heb. 10, 22:purissima,
ib. Ezech. 34, 18:aquae calidae,
warm-water, ib. Gen. 36, 24; and absol.:calida,
Cato, R. R. 156, 3; Plin. 25, 7, 38, § 77; Tac. G. 22;and contr.: calda,
Col. 6, 13; Plin. 23, 4, 41, § 83: aqua fervens, boiling-water:aliquem aquā ferventi perfundere,
Cic. Verr. 1, 67:aqua frigida,
cold-water, Plaut. Cist. 1, 1, 37; Vulg. Prov. 25, 23; ib. Matt. 10, 42; and absol.:frigida,
Cels. 1, 5; Plin. Ep. 3, 5, 11; Quint. 5, 11, 31: aqua decocta, water boiled and then cooled with ice or snow, Mart. 14, 116; and absol.:decocta,
Juv. 5, 50; Suet. Ner. 48 al.—Particular phrases.1.Praebere aquam, to invite to a feast, to entertain (with ref. to the use of water at table for washing and drinking), Hor. S. 1, 4, 88 (cf. id. ib. 2, 2, 69).—2.Aquam aspergere alicui, to give new life or courage, to animate, refresh, revive (the fig. taken from sprinkling one who is in a swoon):3.ah, adspersisti aquam! Jam rediit animus,
Plaut. Truc. 2, 4, 15.—Aqua et ignis, to express the most common necessaries of life:a.non aquā, non igni, ut aiunt, locis pluribus utimur quam amicitiā,
Cic. Lael. 6, 22.—Hence aquā et igni interdicere alicui, to deny intercourse or familiarity with one, to exclude from civil society, to banish, Cic. Phil. 1, 9; so the bride, on the day of marriage, received from the bridegroom aqua et ignis, as a symbol of their union: aquā et igni tam interdici solet damnatis quam accipiunt nuptae, videlicet quia hae duae res humanam vitam maxime continent, Paul. ex Fest. p. 3 Müll. (this custom is differently explained in [p. 148] Varr. L. L. 5, 9, 18): aquam et terram petere, of an enemy (like gên kai hudôr aitein), to demand submission, Liv. 35, 17:aquam ipsos (hostes) terramque poscentium, ut neque fontium haustum nec solitos cibos relinquerent deditis,
Curt. 3, 10, 8.— Provv.Ex uno puteo similior numquam potis Aqua aquaïb.sumi quam haec est atque ista hospita,
you can't find two peas more like, Plaut. Mil. 1, 6, 70 sq. —In aquā scribere = kath hudatos graphein, to write in water, of something transient, useless:II.cupido quod dicit amanti, In vento et rapidā scribere oportet aquā,
Cat. 70, 4 (cf. Keats' epitaph on himself: here lies one whose name was writ in water; and the Germ., etwas hinter die Feueresse schreiben).—Water, in a more restricted sense.A.The sea:B. C.coge, ut ad aquam tibi frumentum Ennenses metiantur,
on the sea-coast, Cic. Verr. 2, 3, 83:laborum quos ego sum terrā, quos ego passus aquā,
Ov. P. 2, 7, 30:findite remigio aquas!
id. F. 3, 586.— Trop.: Venimus in portum... Naviget hinc aliā jam mihi linter aquā, in other waters let my bark now sail (cf. Milton in the Lycidas:To-morrow to fresh woods and pastures new),
Ov. F. 2, 864.—A stream, a river. in Tuscae gurgite mersus aquae, i. e. Albula, Ov. F. 4, 48:D.alii in aquam caeci ruebant,
Liv. 1, 27:sonitus multarum aquarum,
of many streams, Vulg. Isa. 17, 12; ib. Apoc. 1, 15; 19, 6:lignum, quod plantatum est secus decursus aquarum,
along the watercourses, ib. Psa. 1, 3.—Rain:E. 1.cornix augur aquae,
Hor. C. 3, 17, 12:deūm genitor effusis aethera siccat aquis,
Ov. F. 3, 286:multā terra madescit aquā,
id. ib. 6, 198:aquae magnae bis eo anno fuerunt,
heavy rains, a flood, inundation, Liv. 24, 9; 38, 28.—In gen.:2.ad aquas venire,
Cic. Planc. 27, 65; id. Fam. 16, 24, 2:aquae caldae,
Varr. L. L. 9, 69, p. 219 Müll.:aquae calidae,
Plin. 2, 103, 106, § 227:aquae medicatae,
Sen. Q. N. 3, 25:aquae Salutiferae,
Mart. 5, 1.—Hence,As prop. noun, Waters. Some of the most important were.a.Ăquae Ăpollĭnāres, in Etruria, prob. the Phoebi vada of Mart. 6, 42, 7, now Bagni di Stigliano, Tab. Peut.—b. c. d. (α). (β).In Zeugitana on the Gulf of Carthage, now Hammam Gurbos, Liv. 30, 24, 9; Tab. Peut.—(γ). e.Ăquae Cĭcĕrōnĭānae, at Cicero's villa at Puteoli, Plin. 31, 2, 3, § 6.—f.Ăquae Mattĭăcae, among the Mattiaci in Germany, now Wiesbaden, Amm. 29, 4, also called Fontes Mattĭăci in Plin. 31, 2, 17, § 20.—g.Ăquae Sextĭae, near Massilia, once a famous watering-place, now Aix, Liv Epit 61; Vell. 1, 15; Plin. 3, 4, 5, § 36.—h.Ăquae Tauri or Tauri Thermae, in Etruria, now Bagni di Ferrata, Plin. 3, 5, 8, § 52. V. Smith, Dict. Geog., s. v. Aquae.—F.The water in the water-clock. From the use of this clock in regulating the length of speeches, etc. (cf. clepsydra), arose the tropical phrases,(α).Aquam dare, to give the advocate time for speaking, Plin. Ep. 6, 2, 7.—(β).Aquam perdere, to spend time unprofitably, to waste it, Quint. 11, 3, 52.—(γ).Aqua haeret, the water stops, i.e. I am at a loss, Cic. Off. 3, 33, 117:G.in hac causā mihi aqua haeret,
id. ad Q. Fr. 2, 7.—Aqua intercus, the water under the skin of a dropsical person;III.hence, as med. t.,
the dropsy, Plaut. Men. 5, 4, 3:medicamentum ad aquam intercutem dare,
Cic. Off. 3, 24, 92:decessit morbo aquae intercutis,
Suet. Ner 5; cf. Cels. 2, 8.— Trop.: aquam in animo habere intercutem, Lucil. ap. Non. p. 37, 3.—Aqua, the name of a constellation, Gr. Hudôr:hae tenues stellae perhibentur nomine Aquāī,
Cic. Arat. 179 (as translation of tous pantas kaleousin Hudôr); v. Orell. ad h. l. -
95 arbitrium
arbī̆trĭum (in good MSS. and inscrr. sometimes arbī̆tērĭum), ii, n. [from arbiter, as adulterium from adulter].I.In gen., a coming near, a being present, presence; hence meton. for persons present (only in post-Aug. poets): locus ab omni liber arbitrio. Sen. Hippol. 602, and id. Herc. Oet. 485: divina rerum cura sine arbitrio est, Auct. Aetnae, 195.—II.Esp.A.1.. The judgment, decision of an arbitrator (cf. arbiter, II.: arbitrium dicitur sententia, quae ab arbitro statuitur, Paul. ex Fest. p. 13 Müll.):2.aliud est judicium, aliud arbitrium. Judicium est pecuniae certae: arbitrium incertae,
Cic. Rosc. Com. 4:Q. Scaevola summam vim dicebat esse in omnibus iis arbitriis, in quibus adderetur ex fide bonā,
id. Off. 3, 17, 70; so,arbitrium rei uxoriae,
id. ib. 3, 15; id. Top. 17, 66; cf. Dig. 24, 3, 66 fin.; 46, 3, 82 fin.; Cic. Rosc. Com. 9:arbitrium pro socio condemnari solerent,
id. Quinct. 4, 13 B. and K. (here some consider arbitrium as a gloss, others read arbitrio, ad arbitrium, ad arbitrum, and the like; v. Orell. ad h. l.).—Transf. from the sphere of judic. proceedings, judgment, opinion, decision:B.arbitrium vestrum, vestra existimatio Valebit,
Ter. Heaut. prol. 25:cum de te splendida Minos Fecerit arbitria,
Hor. C. 4, 7, 21:de aliquo arbitria agere,
Liv. 24, 45:arbitria belli pacisque agere,
id. 44, 15; cf. Tac. A. 12, 60:agere arbitria victoriae,
Curt. 6, 1 fin.; cf. Gron. Observ. 4, c. 11, p. 427, and Liv. 31, 11; 32, 37.— Trop.:res ab opinionis arbitrio sejunctae,
matters, in which nothing is decided according to mere opinion, Cic. de Or. 1, 23, 108:si volet usus, Quem penes arbitrium est et jus et norma loquendi,
Hor. A. P. 72; Sen. Clem. 2, 7:arbitrio consilioque uti auris,
to determine by the ear, Gell. 13, 20, 3.—Mastery, dominion, authority, power, will, free-will:C.dedunt se In ditionem atque in arbitrium cuncti Thebano poplo,
Plaut. Am. 1, 1, 103 (Fleck., arbitratum): esse in pectore nostro quiddam, Cujus ad arbitrium quoque copia materiaiï Cogitur interdum flecti per membra, per artus, and at whose bidding the accumulated materials must yield obedience in every joint and limb, * Lucr. 2, 281:cujus (Jovis) nutu et arbitrio caelum, terra mariaque reguntur,
Cic. Rosc. Am. 45, 131:ad alicujus arbitrium et nutum totum se fingere et adcommodare,
id. Or. 8, 24; id. Verr. 1, 10, 30; 2, 5, 63 fin.; so Vulg. Lev. 13, 3; 13, 44:aliquid facere arbitrio suo,
Cic. Phil. 6, 2:Mentes ad suum arbitrium movere,
id. de Or. 2, 16, 70; so id. Par. 5, 1 fin.:quam (pecuniam) sponte et arbitrio cordis sui inferunt,
Vulg. 4 Reg. 12, 4:vixit ad aliorum arbitrium, non ad suum,
Cic. Mur. 9; so Hor. C. 3, 6, 40; 3, 2, 20; Tac. H. 1, 46; Suet. Caes. 9; 20; id. Aug. 28; id. Tit. 8; id. Galb. 14:in arbitrium vestrum diem constituistis ei,
Vulg. Judith, 8, 13:orationem tibi misi: ejus custodiendae et proferendae arbitrium tuum,
Cic. Att. 15, 13:munificentiam eorum in se ipsorum arbitrii debere esse,
Liv. 37, 52:in arbitrio viri erit, ut faciat sive non faciat,
Vulg. Num. 30, 14:tamquam congruere operationem eam serpentium humani sit arbitrī,
Plin. 29, 3, 12, § 53; Suet. Tib. 18; id. Claud. 2: mox rei Romanae arbitrium (i. e. imperium, dominion, power) tribus ferme et viginti (annis) obtinuit, Tac. A. 6, 51; so,arbitrium orbis terrarum,
Suet. Caes. 7; Nep. Con. 4, 1:huic deus optandi gratum, sed inutile fecit Muneris arbitrium,
Ov. M. 11, 101:liberum mortis arbitrium,
Suet. Dom. 8; 11; cf. Tac. A. 15, 60.—Arbitria funeris, the expenses of a funeral (fixed by an arbiter), Cic. Dom. 37; id. Pis. 9 fin.; id. Red. in Sen. 7; cf. Dig. 11, 7, 12, § 6. -
96 Arbor
1.arbor ( arbŏs, Lucr. 1, 774; 6, 786 Lachm.; Ov. M. 2, 212; id. F. 1, 153 (but Merk. arbor, in both places); Verg. E. 3, 56; id. G. 2, 57; 2, 81; id. A. 3, 27; 6, 206 Rib. al.: acc. arbosem, Paul. ex Fest. p. 15 Müll.), ŏris, f. (m., INTER DVOS ARBORES, Inscr. Lyon, I. 27) [v. arduus].I.A tree.A.In gen.: arbores serere, to plant, Caecil. Stat. ap. Cic. Tusc. 1, 14, 31; Cic. Sen. 17, 59:B.poni,
Verg. G. 2, 278:arbos se sustulit,
id. ib. 2, 57:arbores putare,
Cato, R. R. 32, 1: arbores frondescere, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 28, 69:arboribus frondes redeunt,
Ov. F. 3, 237:arbos silvestris,
Verg. E. 3, 70:ramosa,
Lucr. 5 [1096]:umbrosa,
Verg. G. 2, 66; so Ov. P. 4, 5, 41:ingens,
Verg. G. 2, 81:alta,
Ov. M. 15, 404:summa,
Verg. G. 4, 557; so Ov. M. 12, 15:patula,
id. ib. 1, 106:fertilis,
Verg. G. 4, 142:in quibus (arboribus) non truncus, non rami, non folia sunt,
Cic. de Or. 3, 46, 178:sub ramis arboris altae,
Lucr. 2, 30, and Verg. A. 7, 108:arborum rami,
Vulg. Sap. 17, 17:arbor nuda sine frondibus,
Ov. M. 13, 690; Vulg. Marc. 11, 8:arborum cortices,
Vulg. Job, 30, 4:arbores ab radicibus subruere,
Caes. B. G. 6, 27; Plin. 16, 31, 56, § 130; Vulg. Matt. 3, 10:quarum (arborum) baca,
Cic. Tusc. 1, 14, 31:jacent sua quāque sub arbore poma,
Verg. E. 7, 54; Vulg. Lev. 26, 20:fructus arborum,
Quint. 8, 5, 26; Vulg. Sap. 10, 7.—Spec. with gen. of species: alni, the alder-tree, Varr. R. R. 1, 7, 7:II.fici,
the fig-tree, Cic. Fl. 17, 41; Vulg. Matt. 21, 19:arbores ficorum,
Col. 11, 2, 59: arbor ficus (nom.), Vulg. Jud. 9, 10:abietis arbores,
fir trees, Liv. 24, 3:arbor palmae,
the palm-tree, Suet. Aug. 94:cupressūs,
the cypress, id. Vesp. 5:arbor sycomorus,
a sycamore, Vulg. Luc. 19, 4; so,arbor morus,
ib. ib. 17, 6:arbores olivarum,
olive trees, ib. Exod. 27, 20.— Poet.:Jovis,
the oak-tree, Ov. M. 1, 106:Phoebi,
the laurel-tree, id. F. 3, 139 (cf. id. ib. 6, 91:Apollinea laurus): Palladis,
the olive-tree, id. A. A. 2, 518:arbor Herculea,
the poplar, Verg. G. 2, 66 (cf.:Arborum genera numinibus suis dicata perpetuo servantur, ut Jovi aesculus, Apollini laurus, Minervae olea, Veneri myrtus, Herculi populus,
Plin. 12, 1, 2, § 3; Phaedr. 3, 17) al.—Meton.A.Things made of wood (cf.: Mille sunt usus earum (arborum), sine quīs vita degi non possit. Arbore sulcamus, maria terrasque admovemus; arbore exaedificamus tecta;1.arborea et simulacra numinum fuere etc.,
Plin. 12, 1, 2, § 5).A mast.(α).With mali:(β).adversique infigitur arbore mali,
Verg. A. 5, 504.—Without mali, Luc. 9, 332; Sil. 3, 129; Paul. Sent. 1. 2, t. 3.—2. 3.An oar:4. 5.centenāque arbore fluctum Verberat adsurgens,
Verg. A. 10, 207.—The shaft of a javelin, a javelin, Stat. Th. 12, 769.—6.Euphemist.: arbor infelix, a gallows, gibbet:B.caput obnubito, arbori infelici suspendito,
Cic. Rab. 4 fin.; Liv. 1, 26, 7; cf. Plin. 16, 26, 45, § 108 (Niebuhr, Röm. Gesch. I. § 365, compares the words of the Fries. law: am argen vordern Baum henken; cf. in Engl. to hang on the accursed tree).—The fabulous polypus, which was fancied to have arms like the branches of a tree:2.In Gaditano Oceano arbor in tantum vastis dispansa armis, ut fretum numquam intrāsse credatur,
Plin. 9, 4, 3, § 8. -
97 arbor
1.arbor ( arbŏs, Lucr. 1, 774; 6, 786 Lachm.; Ov. M. 2, 212; id. F. 1, 153 (but Merk. arbor, in both places); Verg. E. 3, 56; id. G. 2, 57; 2, 81; id. A. 3, 27; 6, 206 Rib. al.: acc. arbosem, Paul. ex Fest. p. 15 Müll.), ŏris, f. (m., INTER DVOS ARBORES, Inscr. Lyon, I. 27) [v. arduus].I.A tree.A.In gen.: arbores serere, to plant, Caecil. Stat. ap. Cic. Tusc. 1, 14, 31; Cic. Sen. 17, 59:B.poni,
Verg. G. 2, 278:arbos se sustulit,
id. ib. 2, 57:arbores putare,
Cato, R. R. 32, 1: arbores frondescere, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 28, 69:arboribus frondes redeunt,
Ov. F. 3, 237:arbos silvestris,
Verg. E. 3, 70:ramosa,
Lucr. 5 [1096]:umbrosa,
Verg. G. 2, 66; so Ov. P. 4, 5, 41:ingens,
Verg. G. 2, 81:alta,
Ov. M. 15, 404:summa,
Verg. G. 4, 557; so Ov. M. 12, 15:patula,
id. ib. 1, 106:fertilis,
Verg. G. 4, 142:in quibus (arboribus) non truncus, non rami, non folia sunt,
Cic. de Or. 3, 46, 178:sub ramis arboris altae,
Lucr. 2, 30, and Verg. A. 7, 108:arborum rami,
Vulg. Sap. 17, 17:arbor nuda sine frondibus,
Ov. M. 13, 690; Vulg. Marc. 11, 8:arborum cortices,
Vulg. Job, 30, 4:arbores ab radicibus subruere,
Caes. B. G. 6, 27; Plin. 16, 31, 56, § 130; Vulg. Matt. 3, 10:quarum (arborum) baca,
Cic. Tusc. 1, 14, 31:jacent sua quāque sub arbore poma,
Verg. E. 7, 54; Vulg. Lev. 26, 20:fructus arborum,
Quint. 8, 5, 26; Vulg. Sap. 10, 7.—Spec. with gen. of species: alni, the alder-tree, Varr. R. R. 1, 7, 7:II.fici,
the fig-tree, Cic. Fl. 17, 41; Vulg. Matt. 21, 19:arbores ficorum,
Col. 11, 2, 59: arbor ficus (nom.), Vulg. Jud. 9, 10:abietis arbores,
fir trees, Liv. 24, 3:arbor palmae,
the palm-tree, Suet. Aug. 94:cupressūs,
the cypress, id. Vesp. 5:arbor sycomorus,
a sycamore, Vulg. Luc. 19, 4; so,arbor morus,
ib. ib. 17, 6:arbores olivarum,
olive trees, ib. Exod. 27, 20.— Poet.:Jovis,
the oak-tree, Ov. M. 1, 106:Phoebi,
the laurel-tree, id. F. 3, 139 (cf. id. ib. 6, 91:Apollinea laurus): Palladis,
the olive-tree, id. A. A. 2, 518:arbor Herculea,
the poplar, Verg. G. 2, 66 (cf.:Arborum genera numinibus suis dicata perpetuo servantur, ut Jovi aesculus, Apollini laurus, Minervae olea, Veneri myrtus, Herculi populus,
Plin. 12, 1, 2, § 3; Phaedr. 3, 17) al.—Meton.A.Things made of wood (cf.: Mille sunt usus earum (arborum), sine quīs vita degi non possit. Arbore sulcamus, maria terrasque admovemus; arbore exaedificamus tecta;1.arborea et simulacra numinum fuere etc.,
Plin. 12, 1, 2, § 5).A mast.(α).With mali:(β).adversique infigitur arbore mali,
Verg. A. 5, 504.—Without mali, Luc. 9, 332; Sil. 3, 129; Paul. Sent. 1. 2, t. 3.—2. 3.An oar:4. 5.centenāque arbore fluctum Verberat adsurgens,
Verg. A. 10, 207.—The shaft of a javelin, a javelin, Stat. Th. 12, 769.—6.Euphemist.: arbor infelix, a gallows, gibbet:B.caput obnubito, arbori infelici suspendito,
Cic. Rab. 4 fin.; Liv. 1, 26, 7; cf. Plin. 16, 26, 45, § 108 (Niebuhr, Röm. Gesch. I. § 365, compares the words of the Fries. law: am argen vordern Baum henken; cf. in Engl. to hang on the accursed tree).—The fabulous polypus, which was fancied to have arms like the branches of a tree:2.In Gaditano Oceano arbor in tantum vastis dispansa armis, ut fretum numquam intrāsse credatur,
Plin. 9, 4, 3, § 8. -
98 ardor
I.Lit.:II.solis ardor,
Lucr. 2, 212:exortus est sol cum ardore,
Vulg. Jac. 1, 11:ignium,
Lucr. 5, 587:ignis,
Vulg. 2 Pet. 3, 12:flammarum,
Lucr. 5, 1093:flammaï,
id. 5, 1099 al.:visas ab occidente faces ardoremque caeli,
Cic. Cat. 3, 8:ardor caelestis, qui aether vel caelum nominatur,
id. N. D. 2, 15, 41:ardore deflagrare,
id. Ac. 2, 37, 119:ardores corporum in morbis,
Plin. 14, 16, 18, § 99:Visitabo vos in egestate et ardore,
with burning fever, Vulg. Lev. 26, 16 al. —Trop.A.Of the flashing fire of the eyes, brightness, brilliancy:B.fervescit et ex oculis micat acribus ardor,
and fire gleams forth from the keen eyes, Lucr. 3, 289:ille imperatorius ardor oculorum,
Cic. Balb. 21, and id. N. D. 2, 42, 107.—Of the external appearance in gen.:in te ardor voltuum atque motuum,
Cic. Div. 1, 37, 80:oris,
animation, Vell. 2, 35.—Of the passions or feelings, heat, ardor, glow, impatience, eagerness, ardent desire:Sive voluptas est sive est contrarius ardor, i. e. dolor,
some tormenting pain, Lucr. 3, 251:cupiditatum ardore restincto,
Cic. Fin. 1, 13, 43:ardor mentis ad gloriam,
id. Cael. 31:quem ardorem studii censetis fuisse in Archimede, qui etc.,
id. Fin. 5, 19, 50:ardor animi non semper adest, isque cum consedit,
id. Brut. 24, 93:vultus ardore animi micans,
Liv. 6, 13:ardorem compescere,
Tac. Agr. 8; Liv. 8, 16. — Transf. from the combatants to the weapons:tantus fuit ardor armorum,
Liv. 22, 5:Ardorem cupiens dissimulare meum,
glowing love, Tib. 4, 12, 6; so Ov. M. 7, 76.— With obj. gen.:at te ejusdem virginis ardor Perdiderat,
Ov. M. 9, 101; 9, 140; Hor. Epod. 11, 27 al.—And meton., the object of ardent affection, love, flame:tu primus et ultimus illi Ardor eris,
Ov. M. 14, 683. -
99 arguo
argŭo, ŭi, ūtum (ŭĭtum, hence arguiturus, Sall. Fragm. ap. Prisc. p. 882 P.), 3, v. a. [cf. argês, white; argos, bright; Sanscr. árgunas, bright; ragatas, white; and rag, to shine (v. argentum and argilla); after the same analogy we have clarus, bright; and claro, to make bright, to make evident; and the Engl. clear, adj., and to clear = to make clear; v. Curt. p. 171].I.A.. In gen., to make clear, to show, prove, make known, declare, assert, mênuein:B.arguo Eam me vidisse intus,
Plaut. Mil. 2, 3, 66:non ex auditu arguo,
id. Bacch. 3, 3, 65:M. Valerius Laevinus... speculatores, non legatos, venisse arguebat,
Liv. 30, 23:degeneres animos timor arguit,
Verg. A. 4, 13:amantem et languor et silentium Arguit,
Hor. Epod. 11, 9; id. C. 1, 13, 7.— Pass., in a mid. signif.:apparet virtus arguiturque malis,
makes itself known, Ov. Tr. 4, 3, 80:laudibus arguitur vini vinosus Homerus,
betrays himself, Hor. Ep. 1, 19, 6.—Esp.a.With aliquem, to attempt to show something, in one's case, against him, to accuse, reprove, censure, charge with: Indicāsse est detulisse;b.arguisse accusāsse et convicisse,
Dig. 50, 16, 197 (cf. Fest. p. 22: Argutum iri in discrimen vocari): tu delinquis, ego arguar pro malefactis? Enn. (as transl. of Eurip. Iphig. Aul. 384: Eit egô dikên dô sôn kakôn ho mê sphaleis) ap. Rufin. §37: servos ipsos neque accuso neque arguo neque purgo,
Cic. Rosc. Am. 41, 120:Pergin, sceleste, intendere hanc arguere?
Plaut. Mil. 2, 4, 27; 2, 2, 32:hae tabellae te arguunt,
id. Bacch. 4, 6, 10:an hunc porro tactum sapor arguet oris?
Lucr. 4, 487:quod adjeci, non ut arguerem, sed ne arguerer,
Vell. 2, 53, 4:coram aliquem arguere,
Liv. 43, 5:apud praefectum,
Tac. A. 14, 41:(Deus) arguit te heri,
Vulg. Gen. 31, 42; ib. Lev. 19, 17; ib. 2 Tim. 4, 2; ib. Apoc. 3, 19 al.—With the cause of complaint in the gen.; abl. with or without de; with in with abl.; with acc.; with a clause as object; or with ut (cf. Ramsh. p. 326; Zumpt, § 446).(α).With gen.:(β).malorum facinorum,
Plaut. Ps. 2, 4, 56 (cf. infra, argutus, B. 2.):aliquem probri, Stupri, dedecoris,
id. Am. 3, 2, 2:viros mortuos summi sceleris,
Cic. Rab. Perd. 9, 26:aliquem tanti facinoris,
id. Cael. 1:criminis,
Tac. H. 1, 48:furti me arguent,
Vulg. Gen. 30, 33; ib. Eccl. 11, 8:repetundarum,
Tac. A. 3, 33:occupandae rei publicae,
id. ib. 6, 10:neglegentiae,
Suet. Caes. 53:noxae,
id. Aug. 67:veneni in se comparati,
id. Tib. 49:socordiae,
id. Claud. 3:mendacii,
id. Oth. 10:timoris,
Verg. A. 11, 384:sceleris arguemur,
Vulg. 4 Reg. 7, 9; ib. Act. 19, 40 al.—With abl.:(γ).te hoc crimine non arguo,
Cic. Verr. 2, 5, 18; Nep. Paus. 3 fin. —With de:(δ).de eo crimine, quo de arguatur,
Cic. Inv 2, 11, 37:de quibus quoniam verbo arguit, etc.,
id. Rosc. Am. 29 fin.:Quis arguet me de peccato?
Vulg. Joan. 8, 46; 16, 8.—With in with abl. (eccl. Lat.):(ε).non in sacrificiis tuis arguam te,
Vulg. Psa. 49, 8.—With acc.: quid undas Arguit et liquidam molem camposque natantīs? of what does he impeach the waves? etc., quid being here equivalent to cujus or de quo, Lucr. 6, 405 Munro.—(ζ).With an inf.-clause as object:(η).quae (mulier) me arguit Hanc domo ab se subripuisse,
Plaut. Men. 5, 2, 62; id. Mil. 2, 4, 36:occidisse patrem Sex. Roscius arguitur,
Cic. Rosc. Am. 13, 37:auctor illius injuriae fuisse arguebatur?
id. Verr. 2, 1, 33:qui sibimet vim ferro intulisse arguebatur,
Suet. Claud. 16; id. Ner. 33; id. Galb. 7:me Arguit incepto rerum accessisse labori,
Ov. M. 13, 297; 15, 504.—With ut, as in Gr. hôs (post-Aug. and rare), Suet. Ner. 7:II.hunc ut dominum et tyrannum, illum ut proditorem arguentes,
as being master and tyrant, Just. 22, 3.—Transf. to the thing.1.To accuse, censure, blame:2.ea culpa, quam arguo,
Liv. 1, 28:peccata coram omnibus argue,
Vulg. 1 Tim. 5, 20:tribuni plebis dum arguunt in C. Caesare regni voluntatem,
Vell. 2, 68; Suet. Tit. 5 fin.:taciturnitatem pudoremque quorumdam pro tristitiā et malignitate arguens,
id. Ner. 23; id. Caes. 75:arguebat et perperam editos census,
he accused of giving a false statement of property, census, id. Calig. 38:primusque animalia mensis Arguit imponi,
censured, taught that it was wrong, Ov. M. 15, 73:ut non arguantur opera ejus,
Vulg. Joan. 3, 20.—Trop., to denounce as false:A.quod et ipsum Fenestella arguit,
Suet. Vit. Ter. p. 292 Roth.—With reference to the person, to refute, confute:aliquem,
Suet. Calig. 8.—Hence, argūtus, a, um, P. a.Of physical objects, clear.1.To the sight, bright, glancing, lively:2.manus autem minus arguta, digitis subsequens verba, non exprimens,
not too much in motion, Cic. de Or. 3, 59, 220 (cf. id. Or. 18, 59: nullae argutiae digitorum, and Quint. 11, 3, [p. 160] 119-123):manus inter agendum argutae admodum et gestuosae,
Gell. 1, 5, 2:et oculi nimis arguti, quem ad modum animo affecti sumus, loquuntur,
Cic. Leg. 1, 9, 27:ocelli,
Ov. Am. 3, 3, 9; 3, 2, 83:argutum caput,
a head graceful in motion, Verg. G. 3, 80 (breve, Servius, but this idea is too prosaic): aures breves et argutae, ears that move quickly (not stiff, rigid), Pall. 4, 13, 2:argutā in soleā,
in the neat sandal, Cat. 68, 72.—a.. To the hearing, clear, penetrating, piercing, both of pleasant and disagreeable sounds, clear-sounding, sharp, noisy, rustling, whizzing, rattling, clashing, etc. (mostly poet.): linguae, Naev. ap. Non. p. 9, 24:b.aves,
Prop. 1, 18, 30:hirundo,
chirping, Verg. G. 1, 377:olores,
tuneful, id. E. 9, 36: ilex, murmuring, rustling (as moved by the wind), id. ib. 7, 1:nemus,
id. ib. 8, 22 al.—Hence, a poet. epithet of the musician and poet, clear-sounding, melodious:Neaera,
Hor. C. 3, 14, 21:poëtae,
id. Ep. 2, 2, 90:fama est arguti Nemesis formosa Tibullus,
Mart. 8, 73, 7: forum, full of bustle or din, noisy, Ov. A.A. 1, 80:serra,
grating, Verg. G. 1, 143:pecten,
rattling, id. ib. 1, 294; id. A. 7, 14 (cf. in Gr. kerkis aoidos, Aristoph. Ranae, v. 1316) al.—Hence, of rattling, prating, verbose discourse:sine virtute argutum civem mihi habeam pro preaeficā, etc.,
Plaut. Truc. 2, 6, 14:[Neque mendaciloquom neque adeo argutum magis],
id. Trin. 1, 2, 163 Ritschl.—Trop., of written communications, rattling, wordy, verbose:3. 4. B.obviam mihi litteras quam argutissimas de omnibus rebus crebro mittas,
Cic. Att. 6, 5: vereor, ne tibi nimium arguta haec sedulitas videatur, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1. — Transf. to omens, clear, distinct, conclusive, clearly indicative, etc.:sunt qui vel argutissima haec exta esse dicant,
Cic. Div. 2, 12 fin.:non tibi candidus argutum sternuit omen Amor?
Prop. 2, 3, 24.—Of mental qualities.1.In a good sense, bright, acute, sagacious, witty:2.quis illo (sc. Catone) acerbior in vituperando? in sententiis argutior?
Cic. Brut. 17, 65:orator,
id. ib. 70, 247:poëma facit ita festivum, ita concinnum, ita elegans, nihil ut fieri possit argutius,
id. Pis. 29; so,dicta argutissima,
id. de Or. 2, 61, 250:sententiae,
id. Opt. Gen. 2:acumen,
Hor. A. P. 364:arguto ficta dolore queri,
dexterously-feigned pain, Prop. 1, 18, 26 al. —In a bad sense, sly, artful, cunning:a.meretrix,
Hor. S. 1, 10, 40: calo. id. Ep. 1, 14, 42:milites,
Veg. Mil. 3, 6.—As a pun: ecquid argutus est? is he cunning? Ch. Malorum facinorum saepissime (i.e. has been accused of), Plaut. Ps. 2, 4, 56 (v. supra, I. B. a.).—Hence, adv.: argūtē (only in the signif. of B.).Subtly, acutely:b.respondere,
Cic. Cael. 8:conicere,
id. Brut. 14, 53:dicere,
id. Or. 28, 98.— Comp.:dicere,
Cic. Brut. 11, 42.— Sup.:de re argutissime disputare,
Cic. de Or. 2, 4, 18.—Craftily:obrepere,
Plaut. Trin. 4, 2, 132; Arn. 5, p. 181. -
100 aries
ărĭēs, ĭētis, m. (for the kindr. forms arvix and harvix, in Varr. and Fest.; v. arvix; poet. aries sometimes dissyl., like abies; hence, a long, Carey, Lat. Pros. § 47: āriĕtis, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 20, 45: āriĕtes, trisyl., Att. ap. Cic. Div. 1, 22, 44; so,I.āriĕtĕ,
Verg. A. 2, 492) [some derive this from arên, arrên, qs. the male sheep; others compare ho eriphos, a he-goat, buck, and ho elaphos, a stag; and arna, q. v.], a ram.Lit., Varr. R. R. 2, 1, 24; 2, 2, 13; Col. 7, 2, 4; 7, 2, 5; 7, 3, 6; Vulg. Gen. 15, 9; ib. Lev. 4, 35 et persaepe.—Of the golden fleece: petebant (Argonautae) illam pellem inauratam arietis Colchis, Enn. ap. Auct. ad Her. 2, 22; Plaut. Bacch. 2, 3, 7; Varr. R. R. 2, 1, 6 al.—II.Transf.A.The Ram, a sign of the zodiac, Cic. Arat. 230; 244; Hyg. Fab. 133; id. Astr. 2, 20; Manil. 2, 246; Ov. M. 10, 165; Vitr. 9, 5; Plin. 18, 25, 59, § 221 al. —B.An engine for battering down walls, a battering-ram: v. Vitr. 10, 19; Veg. 4, 14, and Smith, Dict. Antiq.:C.quamvis murum aries percusserit,
Cic. Off. 1, 11, 35:ab ariete materia defendit,
Caes. B. G. 7, 23:arietibus aliquantum muri discussit,
Liv. 21, 12; so id. 31, 32; 31, 46; 32, 23; 38, 5; Vulg. Ezech. 26, 9; ib. 2 Macc. 12, 15 al.—A beam for support, a prop or buttress: quae (sublicae) pro ariete subjectae vim fluminis exciperent, as a shore or prop, * Caes. B. G. 4, 17 (dikên kriou, Paraphr.);D.corresp. to capreolus,
Caes. B. C. 2, 10 q. v.— Trop.:ex quo aries ille subicitur in vestris actionibus,
Cic. Top. 17, 64.—An unknown sea-monster, very dangerous to ships, Plin. 9, 44, 67, § 145; 32, 11, 53 (where two kinds of them are mentioned); cf. id. 9, 5, 4: trux aries, Claud. Nupt. Hon. et Mar. 163; cf. Aelian. H. A. 15, 2, and Oppian. Hal. 1, 372.
См. также в других словарях:
lev — lev … Dictionnaire des rimes
lev — lev·an; lev·ance; lev·ant; lev·arterenol; lev·el·er; lev·el·ism; lev·el·ly; lev·el·man; lev·er·et; lev·i·ga·tion; lev·i·ga·tor; lev·in; lev·i·tate; lev·i·ta·tion; lev·i·ta·tive; lev·i·ta·tor; lev·i·ty; lev·u·li·nate; lev·u·lin·ic; lev·u·lose;… … English syllables
Lev — can refer to several things:* Lev and LEV are common shortenings for Leviticus, the third book of the Hebrew Bible and of the Torah. * Lev means heart in Hebrew. * Lev is a male first name and sometimes last name of Slavic origin, which… … Wikipedia
Lev — puede referirse a: Lev, la moneda de Bulgaria. Lev, un nombre masculino de origen eslavo, que significa león. También se puede encontrar escrito Liev, Leo, o directamente traducido como León. Algunas personas que se llaman así son: Lev Alburt Lev … Wikipedia Español
lev — [ lɛv; lɛf ], plur. leva [ leva ] n. m. • 1922; mot bulgare ♦ Unité monétaire bulgare. ⊗ HOM. Lève. ● lev, leva nom masculin (mot bulgare) Unité monétaire principale de la Bulgarie. ● lev, leva (homonymes) nom masculin (mot bulgare) lève nom… … Encyclopédie Universelle
LEV — Cette page d’homonymie répertorie les différents sujets et articles partageant un même nom. {{{image}}} Sigles d une seule lettre Sigles de deux lettres > Sigles de trois lettres … Wikipédia en Français
lev|ée — lev|ee1 «LEHV ee», noun, verb, lev|eed, lev|ee|ing. –n. 1. a bank built to keep a river from overflowing: »There are levees in many places along the lower Mississippi River. SYNONYM(S): embankment … Useful english dictionary
lev|ee — lev|ee1 «LEHV ee», noun, verb, lev|eed, lev|ee|ing. –n. 1. a bank built to keep a river from overflowing: »There are levees in many places along the lower Mississippi River. SYNONYM(S): embankment … Useful english dictionary
LEV — bezeichnet einen männlichen Vor und Familien, siehe Lev (Name) Lew, die bulgarische Währung in internationaler Schreibweise Levitikus, das 3. Buch Mose in der Bibel LEV steht als Abkürzung für das Autokennzeichen für Leverkusen das… … Deutsch Wikipedia
Lev — bezeichnet einen männlichen Vor und Familien, siehe Lev (Name) Levitikus, das 3. Buch Mose in der Bibel LEV steht als Abkürzung für das Autokennzeichen für Leverkusen das Antiepileptikum Levetiracetam Low Emission Vehicle, ein US Abgasstandard… … Deutsch Wikipedia
Lev — m Russian: from the Russian vocabulary word lev lion, representing an early vernacular calque of LEO (SEE Leo). Variant (informal): Lyov. Cognate: Polish: Lew … First names dictionary