-
1 fluo
flŭo, xi, xum, 3 (archaic form of the sup.: FLUCTUM, acc. to Prisc. p. 817 P.; cf.: fluo, fluctum, Not. Tir. From this form are derived fluctio and fluctus. In Lucr. 6, 800, the correct read. is laveris, not flueris, v. Lachm. ad h. l.), v. n. [Gr. phlu-, phlusai, anaphluô, etc.; Lat. fleo, fletus; flumen, fluctus, etc.; orig. one root with fla-, to blow, q. v. and cf. Curt. Gr. Etym. p. 302], to flow (cf.: mano, labor, etc.).I.Lit.: per amoenam urbem leni fluit agmine flumen, Enn. ap. Macr. S. 6, 4 (Ann. v. 177 ed. Vahl.); cf.:B.ut flumina in contrarias partes fluxerint,
Cic. Div. 1, 35, 78:flumen quod inter eum et Domitii castra fluebat,
Caes. B. C. 3, 37, 1; cf.also: aurea tum dicat per terras flumina vulgo Fluxisse,
Lucr. 5, 911:fluvius Eurotas, qui propter Lacedaemonem fluit,
Cic. Inv. 2, 31, 96:Helvetiorum inter fines et Allobrogum Rhodanus fluit,
Caes. B. G. 1, 6, 2:Arar in utram partem fluat,
id. ib. 1, 12, 1:ea, quae natura fluerent atque manarent, ut aqua,
Cic. N. D. 1, 15, 39: fluens unda, water from a stream (opp.: putealis unda, spring-water), Col. 1, 5, 1:in foveam,
Lucr. 2, 475; cf. id. 5, 271:fluxit in terram Remi cruor,
Hor. Epod. 7, 19; cf. Luc. 6, 61:imber,
Ov. P. 4, 4, 2:sanguis,
id. M. 12, 312:fluit de corpore sudor,
id. ib. 9, 173; cf.:sudor fluit undique rivis,
Verg. A. 5, 200:aes rivis,
id. ib. 8, 445:nudo sub pede musta fluunt,
Ov. R. Am. 190:madidis fluit unda capillis,
drips, id. M. 11, 656:cerebrum molle fluit,
id. ib. 12, 435:fluunt lacrimae more perennis aquae,
id. F. 2, 820:fluens nausea,
Hor. Epod. 9, 35; cf.:alvus fluens,
Cels. 2, 6:fluit ignibus aurum,
becomes fluid, melts, Ov. M. 2, 251.—Transf.1.Of bodies, to flow, overflow, run down, drip with any fluid.— With abl.:2.cum fluvius Atratus sanguine fluxit,
Cic. Div. 1, 43, 98; Ov. M. 8, 400:cruore fluens,
id. ib. 7, 343:sudore fluentia brachia,
id. ib. 9, 57; cf.:fluunt sudore et lassitudine membra,
Liv. 38, 17, 7; 7, 33, 14; cf. id. 10, 28, 4:pingui fluit unguine tellus,
Val. Fl. 6, 360:vilisque rubenti Fluxit mulctra mero,
overflows, Sil. 7, 190. —Without abl.:madidāque fluens in veste Menoetes,
Verg. A. 5, 179:fluentes cerussataeque buccae,
dripping with paint, Cic. Pis. 11, 25 (cf. Cic. de Or. 2, 66, 266, 2. b. infra):Graeculae vites acinorum exiguitate minus fluunt,
i. e. yield but little wine, Col. 3, 2, 24; 3, 2, 5; 12, 52, 1.—With acc. of kin. signif.:Oenotria vina fluens,
Claud. Laud. Stil. 2, 264.—To move in the manner of fluids, to flow, stream, pour:b.inde alium (aëra) supra fluere,
to flow, Lucr. 5, 514 and 522:unde fluens volvat varius se fluctus odorum,
id. 4, 675 sq.; cf.:principio omnibus a rebus, quascumque videmus, Perpetuo fluere ac mitti spargique necesse est Corpora, quae feriant oculos visumque lacessant: Perpetuoque fluunt certis ab rebus odores, Frigus ut a fluviis, calor a sole, aestus ab undis Aequoris,
id. 6, 922 sq.:aestus e lapide,
id. 6, 1002:venti,
id. 1, 280:fluit undique victor Mulciber,
Sil. 17, 102:comae per levia colla fluentes,
flowing, spreading, Prop. 2, 3, 13; cf.:blanditiaeque fluant per mea colla rosae,
id. 4 (5), 6, 72:vestis fluens,
flowing, loose, id. 3, 17 (4, 16), 32:tunicisque fluentibus,
Ov. A. A. 3, 301:nodoque sinus collecta fluentes,
Verg. A. 1, 320; cf.also: balteus nec strangulet nec fluat,
Quint. 11, 3, 140:nec mersa est pelago, nec fluit ulla ratis,
floats, is tossed about, Mart. 4, 66, 14:ramos compesce fluentes,
floating around, spreading out, Verg. G. 2, 370:ad terram fluit devexo pondere cervix,
droops, id. ib. 3, 524:omnisque relictis Turba fluit castris,
pour forth, id. A. 12, 444:olli fluunt ad regia tecta,
id. ib. 11, 236;so of a multitude or crowd of men: densatis ordinibus effuse fluentem in se aciem excepere,
Curt. 6, 1, 6.—Pregn., of bodies, to pass away, fall away, to fall off or out, to vanish:II.excident gladii, fluent arma de manibus,
Cic. Phil. 12, 3, 8:capilli fluunt,
Cels. 6, 1; Plin. 27, 4, 5, § 17:sponte fluent (poma) matura suā,
Ov. Am. 2, 14, 25:quasi longinquo fluere omnia cernimus aevo,
Lucr. 2, 69; cf.:cuncta fluunt omnisque vagans formatur imago,
Ov. M. 15, 178: dissolvuntur enim tum demum membra fluuntque, Lucr. 4, 919:surae fluxere,
Luc. 9, 770:buccae fluentes,
fallen in, lank, Cic. de Or. 2, 66, 266.Trop.A.In gen., to flow, spring, arise, come forth; to go, proceed:B.ex ejus (Nestoris) lingua melle dulcior fluebat oratio,
Cic. de Sen. 10, 31:carmen vena pauperiore fluit,
Ov. Pont. 4, 2, 20:Calidii oratio ita libere fluebat, ut nusquam adhaeresceret,
Cic. Brut. 79, 274:in Herodoto omnia leniter fluunt,
Quint. 9, 4, 18; cf.also: grammatice pleno jam satis alveo fluit,
id. 2, 1, 4:quae totis viribus fluit oratio,
id. 9, 4, 7:oratio ferri debet ac fluere,
id. 9, 4, 112.— Transf., of the writer himself:alter (Herodotus) sine ullis salebris quasi sedatus amnis fluit,
Cic. Or. 12, 39; cf.:(Lucilius) cum flueret lutulentus,
Hor. S. 1, 4, 11; 1, 10, 50; 1, 7, 28:facetiis,
Plaut. Mil. 4, 8, 12:multa ab ea (luna) manant et fluunt, quibus animantes alantur augescantque,
Cic. N. D. 2, 19, 50:haec omnia ex eodem fonte fluxerunt,
id. ib. 3, 19, 48:dicendi facultatem ex intimis sapientiae fontibus fluere,
Quint. 12, 2, 6; 5, 10, 19; 5, 9, 14:omnia ex natura rerum hominumque fluere,
id. 6, 2, 13:nomen ex Graeco fluxisse,
id. 3, 4, 12:ab isto capite fluere necesse est omnem rationem bonorum et malorum,
Cic. Fin. 2, 11, 34; Quint. 1, 1, 12:unde id quoque vitium fluit,
id. 11, 3, 109; 7, 3, 33:Pythagorae doctrina cum longe lateque flueret,
spread itself, Cic. Tusc. 4, 1, 2:multum fluxisse video de libris nostris variumque sermonem,
id. N. D. 1, 3, 6:sic mihi tarda fluunt ingrataque tempora,
flow, pass, Hor. Ep. 1, 1, 23:in rebus prosperis et ad voluntatem nostram fluentibus,
going, Cic. Off. 1, 26, 90: rebus supra votum fluentibus, Sall. H. Fragm. ap. Serv. Verg. A. 2, 169 (Hist. 1, 101 Dietsch); Tac. H. 3, 48; Just. 23, 3; cf.:rebus prospere fluentibus,
succeeding, prospering, Tac. Or. 5; id. A. 15, 5: illius rationes quorsum fluant, proceed, Attic. ap. Cic. Att. 9, 10, 4; cf.:res fluit ad interregnum,
Cic. Att. 4, 16, 11;cuncta in Mithridatem fluxere,
Tac. A. 11, 9.—In partic.1.Of speech, etc., to flow uniformly, be monotonous:1.efficiendum est ne fluat oratio, ne vagetur, etc.,
Cic. de Or. 3, 49, 190:quod species ipsa carminum docet, non impetu et instinctu nec ore uno fluens,
Tac. A. 14, 16; cf. Cic. Brut. 79.—Pregn., to dissolve, vanish, perish:qua (voluptate) cum liquescimus fluimusque mollitia,
Cic. Tusc. 2, 22, 52:fluens mollitiis,
Vell. 1, 6, 2; 2, 88, 2:cetera nasci, occidere, fluere, labi, nec diutius esse uno et eodem statu,
Cic. Or. 3, 10:fluit voluptas corporis et prima quaeque avolat,
id. Fin. 2, 32, 106:fluentem procumbentemque rem publicam populi Romani restituere,
Vell. 2, 16 fin. —Hence,fluens, entis, P. a.A.Lax, relaxed, debauched, enervated, effeminate:B.inde soluti ac fluentes non accipiunt e scholis mala ista, sed in scholas afferunt,
Quint. 1, 2, 8:Campani fluentes luxu,
Liv. 7, 29, 5:incessu ipso ultra muliebrem mollitiem fluentes,
Sen. Tranq. 15:fluentibus membris, incessu femineo,
Aug. Civ. D. 7, 26.—Of speech,1.Flowing, fluent:2.sed in his tracta quaedam et fluens expetitur, non haec contorta et acris oratio,
Cic. Or. 20, 66:lenis et fluens contextus,
Quint. 9, 4, 127.—Lax, unrestrained:2.ne immoderata aut angusta aut dissoluta aut fluens sit oratio,
Cic. Or. 58, 198:dissipata et inculta et fluens oratio,
id. ib. 65, 220;and transf. of the speaker: in locis ac descriptionibus fusi ac fluentes sumus,
Quint. 9, 4, 138.— Adv.: flŭenter, in a flowing, waving manner (very rare):res quaeque fluenter fertur,
Lucr. 6, 935 (but not ib. 520, where the correct read. is cientur;v. Lachm.): capillo fluenter undante,
App. M. 2, p. 122, 7. —fluxus, a, um, P. a. (mostly poet. and in post-Aug. prose).A.Lit., flowing, fluid:2.elementa arida atque fluxa, App. de Mundo: sucus,
Plin. 9, 38, 62, § 133:vas fluxum pertusumque,
i. e. leaking, Lucr. 6, 20.—Transf., flowing, loose, slack:(β).ipsa crine fluxo thyrsum quatiens,
Tac. A. 11, 31:habena,
Liv. 38, 29, 6:amictus,
Luc. 2, 362; cf.:ut cingeretur fluxiore cinctura,
Suet. Caes. 45 fin.:fluxa arma,
hanging slack, loose, Tac. H. 2, 99.—Pregn., frail, perishable, weak:B.corpora,
Tac. H. 2, 32; cf.:spadone eviratior fluxo,
Mart. 5, 41, 1:(murorum) aevo fluxa,
Tac. H. 2, 22. —Trop.1.Lax, loose, dissolute, careless:2.animi molles et aetate fluxi dolis haud difficulter capiebantur,
Sall. C. 14, 5: cf.:animi fluxioris esse,
Suet. Tib. 52:duces noctu dieque fluxi,
Tac. H. 3, 76:spectaculum non enerve nec fluxum,
Plin. Pan. 33, 1:fluxa atque aperta securitas,
Gell. 4, 20, 8.—Pregn., frail, weak, fleeting, transient, perishable:res nostrae ut in secundis fluxae, ut in adversis bonae,
decayed, impaired, disordered, Cic. Att. 4, 2, 1: hujus belli fortuna, ut in secundis, fluxa;ut in adversis, bona,
id. ad Brut. 1, 10, 2:res humanae fluxae et mobiles,
Sall. J. 104, 2:divitiarum et formae gloria fluxa atque fragilis est,
id. C. 1, 4; cf.:instabile et fluxum,
Tac. A. 13, 19:fluxa auctoritas,
id. H. 1, 21:cave fidem fluxam geras,
Plaut. Capt. 2, 3, 79:fides,
Sall. J. 111, 2; Liv. 40, 50, 5; cf.:fluxa et vana fides,
unreliable, unstable, id. 28, 6, 11; Tac. H. 2, 75; 4, 23:studia inania et fluxa,
id. A. 3, 50 fin.:fluxa senio mens,
id. ib. 6, 38.— Adv.: fluxē, remissly, negligently (post-class. and rare):more vitae remissioris fluxius agens,
Amm. 18, 7. -
2 fluō
fluō fluxī, fluxus, ere [FLV-], to flow, stream, in contrarias partīs: flumen quod inter eum et castra fluebat, Cs.: naturā: fluxit in terram Remi Cruor, H.: sudor fluit undique rivis, V.: fluunt lacrimae more perennis aquae, O.: fluit ignibus aurum, melts, O.— To flow, overflow, run down, drip: madidāque fluens in veste Menoetes, V.: fluentes buccae, dripping: tantum, yield (of the grape), V.: cum fluvius sanguine fluxit: sudore, O.— To flow, stream, pour, throng, glide: nodoque sinūs conlecta fluentīs, V.: ramos compesce fluentīs, spreading, V.: Ad terram fluit devexo pondere cervix, droops, V.: relictis Turba fluit castris, pour forth, V.: ad terram fluens, sinking, V.— To pass away, fall away, fall off, vanish: fluent arma de manibus: poma, O.: Cuncta fluunt, are changing, O.—Fig., to flow, spring, arise, come forth, go, proceed: ex eius linguā melle dulcior fluebat oratio.— To roll, flow, move, spread: doctrina longe lateque: de libris nostris sermonem: Hoc fonte derivata clades In patriam fluxit, H.: res ad voluntatem nostram fluentes.—Of persons: (Herodotus) quasi sedatus amnis fluit.—Of speech, to be fluent, be verbose, be monotonous: efficiendum est ne fluat oratio: Cum flueret lutulentus (Lucilius), H.— To pass away, dissolve, vanish, perish: tarda fluunt tempora, H.: mollitiā: lassitudine vires, L.: voluptas corporis: Spes Danaūm, V.* * *fluere, fluxi, fluxus Vflow, stream; emanate, proceed from; fall gradually -
3 agmen
agmĕn, ĭnis, n. [as if contr. from agimen, from ago; cf.: tegimen, tegmen, from tego].I.Lit.A.In gen., a train, i. e. a collected multitude in motion or moving forwards; of things of any kind, but esp. (so most freq. in prose) of men or animals. —Of streams of water, motion, course, current: quod per amoenam urbem lent fluit agmine flumen, Enn. ap. Macr. S. 6, 4:B.inde super terras fluit agmine dulci,
Lucr. 5, 272; cf. id. 6, 638; also,in imitation of Enn., Virg. and Val. Fl.: leni fluit agmine Thybris,
Verg. A. 2, 782; cf. Val. Fl. 4, 721.—Of a train or succession of clouds:denso sunt agmine nubes,
Lucr. 6, 100.—Of rain:immensum caelo venit agmen aquarum,
body, mass, Verg. G. 1, 322 —Of atoms:agmine condenso naturam corporis explent,
crowded into a compact mass, Lucr. 1, 607.—Of oars:agmine re morum ceieri,
with quick plashing of oars, Verg. A. 5, 211.—Of a flock of birds: agmi ne magno. Corvorum. Verg. G. 1, 381.—Of a snake winding onwards:cum medii nexus extremaeque agmina caudae Solvuntur,
Verg. G. 3, 424; cf. id. A. 2, 212.—Of clouds of dust following any thing in rapid motion, as men, animals, etc.:agmina cervi Pulverulenta,
Verg. A. 4, 154.—And, as subst. concr., of birds turba Agminis aligeri, of the winged band, Verg A. 12, 249.—Of ants;frugilegas aspeximus agmine longo formi cas,
Ov. M 7, 624; so id. ib. 7, 638.—Of the stars: diffugiunt stellae;quarum agmina cogit Lucifer,
Ov. M. 2, 114; so id. ib. 11, 97 al.—Eap. of a company of persons, a multitude, troop, crowd, number, band:ut a Brundisic nsque Romam agmen perpetuum totius Italiae viderem,
Cic. Pis. 22:magno senatorum agmine,
Tac. H. 3, 55:ingens mulierum agmen,
Liv. 2, 40:muliebre et miserabile agmen,
Tac. A. 1, 40: numerosum agmen reorum, Plin Ep. 3, 9, and Tac. H. 4, 6: Eumenidum agmina, Verg A. 4, 469.—But particularly,The train, procession, march, progress of an army:II.de castris, de agminibus, etc., dicere,
Cic. de Or. 1, 48, 210:ne miles gregarius in castris, neve in agmine servum aut jumentum haberet,
Sall. J. 45, 2:pugnatum saepe directā acie, saepe in agminibus, saepe eruptionibus,
Vell. 2, 47:effuso agmine abire,
Liv. 44, 39:uno agmine victores cum victis in urbem irrupere,
id. 2, 30;uno agmine persequentes,
Vulg. Judith, 15, 4 al. —Transf., concr., an army, and properly considered as in motion, on the march (while exercitus is a disciplined army, and acies an army in battle-array) —As soon as the signal for marching was given, the Extraordinarii and the allies of the right wing, with their baggage, first put themselves in motion, then the legions, and last the allies of the left wing, with a part of the cavalry, which either rode behind the army, ad agmen claudendum or cogendum. to close the train, i. e. to keep it to gether or on the side in such an order (composito agmine, non itineri magis apto quam proelio) that it might be easily put into the line of battle, if the enemy ven tured to attack it; cf. Sall. J. 46, 6.—An army in close ranks was called agmen justum, Tac. H. 1, 68, or agmen pilatum, Serv. ad Verg. A. 12, 121—When there was no apprehension of the enemy, less care was taken for the protection of the army:B.agmine incauto, i. e. minus munito, ut inter pacatos, ducebat, sc. consul,
Liv. 35, 4.—The order of march was, however, different, according to circumstances and the nature of the ground,
Liv. 35, 4; 27, 28; and cf. Smith's Antiq.—Sometimes the army marched in the form of a square, agmen quadratum, with their baggage in the middle, so as to be in battle-array on meeting the enemy; hence agmen quadratum often means the same as acies triplex, an army formed in line of battle, only that the former indicates that they are on the march, and the latter that they are at rest.—Hence, like acies, with the epithet primum, the vanguard, Liv. 34, 28; Tac. Agr. 35:medium,
the centre, Liv. 10, 41; Tac. H. 4, 22:extremum,
Liv. 34, 28; Tac. H. 2, 100;or, novissimum,
the rear, rearguard, Liv. 44, 33; so,extremi agminis,
Vulg. Deut. 25, 18:ut inde agmine quadratc ad urbem accederet,
marching in a square, Cic. Phil. 13, 8:pariter atque in conspectu hostium quadrato agmine incedere,
Sall. J 100, 1; cf. id. ib. 46, 6, 7:Hannibal agmine quadrato amnem ingressus,
Liv. 21, 5; se id. 31, 36; 37, 39:quadrato agmine velut in aciem irent,
Curt. 5, 1, 19 al. —Sometimes, esp. in the poets in the plur., in gen. [p. 73] sense, = exercitus or copiae, an army, host, troops:huic tanto agmini dux defuit,
Just. 12, 10:occidit Daci Cotisonis agmen,
Hor. C. 3, 8, 18:agmina curru Proterit,
Verg. A. 12, 329:barbarorum Claudius agmina diruit,
Hor. C. 4, 14, 29; so id. S. 2, 1, 14; id. Epod. 17, 9; Ov. M. 3, 535; 5, 151, 161; 6, 423:Del agminum Israël,
Vulg. 1 Reg. 17, 45:agmina ejus dispergam,
ib. Ezech. 12, 14; 38, 6.—For military service, warfare:rudis agminum Sponsus,
Hor. C. 3, 2, 9.—Trop.1.An army, troop, band, multitude:2.educenda dictio est ex hac domesticā exercitatione et umbratili medium in agmen, in pulverem, in clamorem, in castra, aciemque forensem,
i. e. before the public, Cic. de Or. 1, 34, 157:e Brundisio usque Romam agmen perpetuum totius Italiae,
an unbroken train, id. Pis. 22, 51:ingens mulierum agmen,
Liv. 2, 40; 9, 17:agmina Eumenidum,
Verg. A. 4, 469; 6, 572:agmina comitum,
Ov. Tr. 14, 30:in angusto fidus comes agmine turbae,
Tib. 1, 5, 63:numerosum agmen reorum,
Plin. Ep. 3, 9:agmen occupationum,
an army of, id. ib. 2, 8.— -
4 incito
in-cĭto, āvi, ātum, 1, v. a., to set in rapid motion, to hasten, urge forwards; and with se, to put one ' s self in rapid motion, to hasten, rush (freq. and class.).I.Lit.A.In gen.:B.vehementius equos incitare,
Caes. B. C. 2, 41, 4:saxa per pronum,
Sall. H. 3, 22 Dietsch:hastas,
Val. Fl. 1, 409:stellarum motus tum incitantur, tum retardantur,
Cic. N. D. 2, 40, 103:naves longas remis,
Caes. B. G. 4, 25, 1; cf.:lintres magno sonitu remorum incitatae,
id. ib. 7, 60, 4:navigio remis incitato,
id. ib. 3, 14, 6:alii ex castris sese incitant,
sally out, id. B. C. 2, 14, 3; cf.:cum ex alto se aestus incitavisset,
had rushed in, id. B. G. 3, 12, 1; and:quo major vis aquae se incitavisset,
id. ib. 4, 17, 7: duabus ex partibus sese (naves) in eam (navem) incitaverant, id. B. C. 2, 6, 4; cf. id. ib. 3, 24, 3.—Prov.: incitare currentem, to spur a willing horse, i. e. to urge a person who does not need urging, Cic. Phil. 3, 8, 19; cf. id. Q. Fr. 1, 1, 16; v. curro.—In partic., to cause to grow larger, i. e. to augment, increase, to promote the growth of (not ante-Aug.; cf.II. A.excito, I. B.): hibernis (Enipeus amnis) incitatus pluviis,
swollen, Liv. 44, 8, 6:frequentibus fossuris terra permiscetur, ut incitari vitis possit,
Col. 4, 22, 3; 4, 33. fin.; 3, 21, 7.—In gen.:B.aliquem imitandi cupiditate,
Cic. Brut. 92, 317:quibus (causis) mentes aut incitantur aut reflectuntur,
id. de Or. 1, 32, 53:animos, opp. sedare,
id. Or. 19, 63:ipsum ingenium diligentia etiam ex tarditate incitat,
id. ib. 2, 35, 147:quorum studio legendi meum scribendi studium in dies incitatur,
id. Div. 2, 2, 5:quamquam ea incitatur in civitate ratio vivendi,
id. de Or. 3, 60, 226:stultas cogitationes,
Hirt. B. G. 8, 10, 4:quoniam ad hanc voluntatem ipsius naturae stimulis incitamur,
Cic. Rep. 1, 2 fin.; cf.:juvenes ad studium et ad laborem,
id. de Or. 1, 61, 262:aliquem ad servandum genus hominum,
id. Fin. 3, 20, 66:multa Caesarem ad id bellum incitabant,
Caes. B. G. 3, 10, 1:aliquem ad bellum atque arma,
Liv. 1, 27, 3:aliquem ad amplissimam spem,
Suet. Caes. 7:cujus voluptatis avidae libidines temere et effrenate ad potiundum incitarentur,
Cic. de Sen. 12, 39:incitabant (animum ferocem) praeterea conrupti civitatis mores,
Sall. C. 5, 8:cum tibia lumbos incitat,
Juv. 6, 315. —In partic.1.To inspire. nam terrae vis Pythiam Delphis incitabat, naturae Sibyllam, Cic. Div. 1, 36, 79:2.mente incitati,
id. Ac. 2, 5, 14; id. Cat. 63, 93.—In a bad sense, to excite, arouse, stir up:3.neque enim desunt, qui istos in me atque in optimum quemque incitent,
Cic. Fl. 28, 66; cf. id. Fam. 12, 2, 1:et consules senatum in tribunum et tribunus populum in consules incitabat,
Liv. 4, 2, 1:his vocibus cum in se magis incitarent dictatorem,
id. 8, 33, 1:opifices facile contra vos incitabuntur,
Cic. Ac. 2, 47, 144 (shortly before, concitentur); Hirt. B. G. 8, 35 fin.:milites nostri pristini diei perfidiā incitati,
Caes. B. G. 4, 14, 3:civitas ob eam rem incitata,
id. ib. 1, 4:judices,
Quint. 6, 4, 10.—(Acc. to I. B.) To augment, increase, enhance:A.consuetudo exercitatioque et intellegendi prudentiam acuit et eloquendi celeritatem incitat,
Cic. de Or. 1, 20, 90; so,caelibum poenas,
Tac. A. 3, 25.—Hence, incĭtātus, a, um, P. a. (set in rapid motion; hence), swiftly running, flowing, sailing, flying, etc.; in gen., rapid, swift.Lit.:B.imperator equo incitato se in hostes immittens,
at full speed, Cic. N. D. 3, 6, 15:equo incitato,
Caes. B. G. 4, 12 fin. (for which: citato equo;v. cito): milites cursu incitato in summo colle ab hostibus conspiciebantur,
advancing rapidly, id. ib. 2, 26, 3; cf.in the foll. B.: mundi incitatissima conversio,
Cic. Rep. 6, 18 (shortly before: conversio concitatior).—Trop.:cursus in oratione incitatior,
Cic. Or. 59, 201; cf.so of speech: Herodotus sine ullis salebris quasi sedatus amnis fluit: Thucydides incitatior fertur,
id. ib. 12, 39.— Adv.: incĭtātē (acc. to B.), of speech, quickly, rapidly, violently:fluit incitatius,
Cic. Or. 63, 212:quod incitatius feratur (locutio),
id. ib. 20, 67. -
5 āgmen
āgmen inis, n [ago], that which is driven.— In gen., a multitude, throng, host, troop, crowd, number, band: perpetuum totius Italiae: ingens mulierum, L.: puerile, of boys, V.: Eumenidum agmina, V.: navium, a line of ships (for a breakwater), L.: graniferum, ants, O.: agmina cervi fugā glomerant, V.: (stellarum) agmina, O. — Esp., an army on the march, column: medium hostium, the centre, L.: novissimum hostium... nostrum primum, rear, van, Cs.: extremum, rear guard, Cs.: confertissimo agmine contendere, in close array, Cs.: certum agminis locum tenere, place in the column: transverso agmine, by a flank movement, L.: agmine tacito, i. e. without signals, L.: agmine quadrato accedere, in solid column: quadrato agmine incedere, in a square, S.—An army, host, troops (cf. exercitus, acies): instructo agmine, L.: agmina curru Proterit, V.: horrentia pilis, H.: coniurata undique pugnant Agmina, O.: venti, velut agmine facto, as if for battle, V.: agmen agens, the naval line of battle, V.: rudis agminum, i. e. in war, H. — A course, train, line, stream, succession: leni fluit agmine, V.: immensum aquarum, V.: agmine longo formicae, in a long line, O.: agmine remorum celeri, with a quick stroke of the oars, V.: extremae agmina caudae, movements, V.: agmine certo, in a straight line, V.—Of an army, a passage, progress, march: de castris, de agminibus... dicere: in agmine, on the march, S.: in agmine principes facti, to lead, S.: educenda dictio est medium in agmen, before the public.* * *stream; herd, flock, troop, crowd; marching army, column, line; procession -
6 dēvexus
dēvexus adj. [deveho], inclining, sloping, shelving, steep: lucus a Palati radice in novam viam: mundus in Austros, V.: amnis, V.: haec declivia et devexa, Cs.: arva, O.: Orion, i. e. towards his setting, H.: raeda, on its way down, Iu.— Poet.: fluit devexo pondere cervix, bent under the load, V.—Fig., inclined, prone: aetas a laboribus ad otium.* * *devexa, devexum ADJsloping, inclining, shelving; steep; prone -
7 (incitātē)
(incitātē) adv. [incitatus].—Only comp., of speech, vehemently, rapidly: fluit incitatius. -
8 pauper
pauper peris, adj. with comp. and sup. [PAV-], poor, not wealthy, of small means: homo: quae in patriā honeste pauper vivit, T.: ex pauperrimo dives factus: horum Semper ego optarim pauperrimus esse bonorum, H.: aquae, H.—As subst m., a poor man: Pauperis est numerare pecus, O.: quod Aeque pauperibus prodest, locupletibus aeque, H.: pauperiorum turbae, H.—Of things, poor, scanty, inconsiderable, small, meagre: pauperis tuguri culmen, V.: ager, Tb.: et carmen venā pauperiore fluit, O.: pudor, Ph.* * *I IIpauperis (gen.), pauperior -or -us, pauperrimus -a -um ADJpoor/meager/unproductive; scantily endowed; cheap, of little worth; of poor man -
9 per
per praep. with acc. [1 PAR-]. I. In space, through, across, through the midst of, from side to side of, traversing: itinera duo, unum per Sequanos... alterum per provinciam, Cs.: qui per agros fluit: it hasta per tempus utrumque, V.: per medios hostīs evasit, L.— Through, over, throughout, all over, along, among: per totam Italiam, S.: per omnīs partīs provinciae: per viam, along, L.: aegro per manūs tractus servatur, from hand to hand, Cs.: invitati hospita<*>iter per domos, from house to house, L.: passim per herbam Corpora fusa, V.: imperium per omnīs in orbem ibat, went around, L.: per alia atque alia pavida consilia trepidans, from one place to another, L.: Transtra per et remos, V.—With ora, oculos or aurīs, before, to: incedunt per ora vestrum, S.: traducti per hostium oculos, L.: vestras per aurīs ire, V.— II. In time, through, during, for, throughout, in the course of: per hosce annos: per triennium: per eos forte dies, L.— At, at the time of, during: per idem tempus: per meridiem, at noon, L.: per ludos, L.: per lunam, V.: per infrequentiam comitia perficiunt, L.: per tempus, at the right time, T.— III. Of agency, through, by, by the hands of, by the agency of: quae comperta sunt per me: per homines explorare, S.: per procuratores agere: quo minus cum eis amicitia esset, per populum R. stetisse, L.: occidebantur? per quos? et a quibus? by whose hands, and at whose instance? —With pronn. reflex., in person, alone, of oneself: milites qui per se de conciliandā pace egerint, Cs.: homo per se cognitus, by his own merit: per me tibi obstiti, single-handed: per se solus, L.—Restrictive, by, for, as far as regards: per me vel stertas licet, I don't care if: per me isti pedibus trahantur: si per suos esset licitum, N.— IV. Of means or manner, through, by, by means of: id a te per litteras petere: vates per avīs consulti, L.: per litteras certior fit, S.— Through, by, under pretence of, by the pretext of: nos per fidem fallere: per causam exercendorum remigum prodire, Cs.: per Caecilium Sulla accusatur, in the name of: per speciem alienae fungendae vicis suas opes firmavit, L.— Through, by, for the sake of, on account of, with a view to: cum per aetatem nondum auderem, etc. —Esp., in oaths and adjurations: si per plurīs deos iuret, by: per tuam fidem Te obtestor, T.: per ego te deos oro, T.—Poet. in ellipsis: per, si qua est... Intemerata fides, oro, V.—Of manner, in adverb. phrases, by, through, with, at, in: per vim, violently, T.: per ludum et iocum, in sport: per summum dedecus, most infamously: per iram, angrily: per commodum rei p., without injury, L.: per otium, at leisure, L.: per commodum, leisurely, L.: per ignaviam et superbiam aetatem agere, in inglorious pride, S.: per turpitudinem, basely, S.: per virtutem emori, bravely, S.: Per facinus, wickedly, O.: haud per ambages portendere, not obscurely, L.: per tumultum, in disorder, L.* * *through (space); during (time); by, by means of -
10 sūdor
sūdor ōris, m [SVD-], sweat, perspiration: e corpore: multo sudore manare: sudor fluit undique rivis, V.: frigidus, O.: cum sudor ad imos Manaret talos, H.: sudorem excutere, N.: veneni, i. e. liquid poison, O.—Fig., sweat, toil, severe labor, weariness, fatigue: da spolia sine sudore, Enn. ap. C.: exercitus, qui suo sudore inde Samnites depulisset, L.: stilus ille tuus multi sudoris est: Creditur habere Sudoris minimum comoedia, H.: sudore acquirere quod possis sanguine parare, Ta.* * *sweat; hard labor -
11 tenor
tenor ōris, m [2 TA-], a holding on, continuance, uninterrupted course, career: hasta servat tenorem, keeps its direction, V.: (aulaea) placido educta tenore Tota patent, by a steady motion, O. —Fig., a course, tenor, career, movement: rerum, L.: pugnae, L.: vitae, O.: plebem eodem tenore colo, persistently, L.: eodem tenore duo consulatūs gessi, following the same policy, L.: Non... dies alium tenuisse tenorem Crediderim, V.—In the phrase, uno tenore, in one course, uninterruptedly, uniformly, steadily, progressively: isque (stilus medius) uno tenore, ut aiunt, fluit in dicendo: brevis res est, si uno tenore peragitur, L.* * *course, tenor; sustained and even course of movement -
12 amnis
amnis, is, m. ( fem., Plaut. Merc. 5, 2, 18; Naev. and Att. ap. Non. 191, 33; Varr. R. R. 3, 5, 9; cf. Prisc. pp. 652 and 658 P.; Rudd. I. p. 26, n. 37; Schneid. Gram. 2, 98; abl. regularly amne;I.but freq. amni in the poets,
Verg. G. 1, 203; 3, 447; Hor. S. 1, 10, 62; Col. R. R. 10, 136;also in prose,
Liv. 21, 5; 21, 27 al.; cf. Prisc. p. 766; Rhem. Pal. 1374 P.; Rudd. I. p. 85, n. 85) [qs. for apnis from Sanscr. ap = water; n. plur. āpas. Van.; v. aqua], orig., any broad and deep-flowing, rapid water; a stream, torrent, river (hence, esp. in the poets, sometimes for a rapidly-flowing stream or a torrent rushing down from a mountain = torrens; sometimes for a large river, opp. fluvius (a common river); sometimes also for the ocean as flowing round the land; it most nearly corresponds with our stream; in prose not often used before the histt. of the Aug. per.; in Cic. only in Aratus and in his more elevated prose; never in his Epistt.).Lit.: acervos altā in amni, Att., Trag. Rel. p. 178 Rib.: apud abundantem antiquam amnem et rapidas undas Inachi, Att. ap. Non. 192, 4 (Trag. Rel. p. 175 Rib.):II.Sic quasi amnis celeris rapit, sed tamen inflexu flectitur,
Naev. Trag. Rel. p. 12 Rib.; Plaut. Poen. 3, 3, 15:molibus incurrit validis cum viribus amnis,
Lucr. 1, 288 (v. the whole magnificent description, 1, 282- 290):Nilus unicus in terris, Aegypti totius amnis,
id. 6, 714:ruunt de montibus amnes,
Verg. A. 4, 164:amnes magnitudinis vastae,
Sen. Q. N. 3, 19.—Also in distinction from the sea:cum pontus et amnes cuncti invicem commeant,
Sen. Q. N. 4, 2.—On the contr. of the ocean, acc. to the Gr. Ôkeanos potamos (Hom. Od. 11, 639):Oceani amnis,
the ocean-stream, Verg. G. 4, 233:quā fluitantibus undis Solis anhelantes abluit amnis equos,
Tib. 2, 5, 60: Nox Mundum caeruleo laverat amne rotas, id. 3, 4, 18 al.—Transf.A.Poet., of the constellation Eridanus:B.Eridanum cernes funestum magnis cum viribus amnem,
Cic. Arat. 145 (as a transl. of the Gr. leipsanon Êridanoio, poluklaustou potamoio, Arat. Phaenom. 360): Scorpios exoriens cum clarus fugerit amnis, Germanic. Arat. 648; cf. id. ib. 362. —Also poet. and in post-class. prose, any thing flowing, liquid, Verg. A. 12, 417; 7, 465:C.amnis musti,
Pall. 11, 14, 18.—Of a writer, whose eloquence is thus compared to a flowing stream (v. flumen, II. B. and fluo, II. 2. B. 1.): alter (Herodotus) sine ullis salebris quasi sedatus amnis (i. e. a noiseless stream flowing on in majestic size and fulness) fluit;D.alter (Thucydides) incitatior fertur,
Cic. Or. 12, 39.—Like flumen, as abstr., a current, stream: secundo amni, down or with the stream, Verg. G. 3, 447:adverso amne,
up the stream, Curt. 10, 1 al. -
13 avolo
ā-vŏlo, āvi, ātum, 1, v. n., to fly forth or away:per aetherias umbras,
Cat. 66, 55:auspicanti pullos avolāsse,
Suet. Galb. 18 fin.; Dig. 41, 1, 5.—Hence, of persons, to flee away, to go away quickly, to hasten away (opp. advolare, to flee to):experiar certe, ut hinc avolem,
Cic. Att. 9, 10:avolat ipse,
Verg. A. 11, 712:citatis equls avolant Romam,
Liv. 1, 57, 8; 3, 61, 7 (al. advolat).—So of dying:Critoni non persuasi me hinc avolaturum,
that I shall flee from this world, Cic. Tusc. 1, 43, 103.—Of the vanishing of pleasure:Fluit voluptas corporis et prima quaequo avolat,
Cic. Fin. 2, 32, 106. -
14 brevitas
brĕvĭtas, ātis, f. [brevis], shortness.I.Lit., in space (cf. brevis, I.) (rare):B.brevitas angusti freti,
the narrowness of the strait, Gell. 10, 27, 6:hominibus Gallis prae magnitudine corporum suorum brevitas nostra contemptui est,
smallness of stature, Caes. B. G. 2, 30; cf.:haec habilis brevitate suā est,
Ov. Am. 2, 4, 35:spatii,
Caes. B. C. 1, 82, 3:crurum,
Plin. 8, 34, 52, § 123:chamaeplatani coactae brevitatis,
Plin. 12, 2, 6, § 13:guttarum,
Vitr. 7, 8, 2.—More freq.,Transf.1.In time, shortness, brevity:2.ita diei brevitas conviviis, noctis longitudo in stupris continebatur,
Cic. Verr. 2, 5, 10, § 26:temporis,
id. Att. 1, 10, 1:imperii,
Tac. H. 1, 47:horae,
Sil. 3, 141:vitae,
Cic. Tusc. 1, 38, 91; Sen. Brev. Vit. tit. et saep.— Absol.: confer nostram longissimam aetatem cum aeternitate;in eādem propemodum brevitate quā illae bestiolae reperiemur,
Cic. Tusc. 1, 39, 94.—But most freq.,Of discourse, brevity, conciseness: si brevitas appellanda est, cum verbum nullum redundat, brevis est L. Crassi oratio;3.sin tum est brevitas, cum tantum verborum est, quantum necesse est, etc.,
Cic. de Or. 2, 80, 326 sq.; id. Brut. 13, 50; 17, 66; id. Inv. 1, 20, 28 sq.; id. Verr. 2, 1, 40, § 103; id. Leg. 3, 18, 40:cujus tanta in dicendo brevitas fuit,
id. Har. Resp. 19, 41:et a me brevitas postulatur, qui mihimet ipsi amicissima est,
id. Quint. 10, 34:nos brevitatem in hoc ponimus, non ut minus, sed ne plus dicatur quam oporteat,
Quint. 4, 2, 43:illa Sallustiana brevitas,
id. 4, 2, 45; 10, 1, 32:brevitas quoque aut copia non genere materiae sed modo constant,
id. 3, 8, 67; 10, 1, 46; 10, 5, 8; 6, 3, 45;12, 10, 48: ea, quotiens causa poscit, ubertas, ea, quotiens permittit, brevitas,
Tac. Or. 23:contionem imperatoriā brevitate pronuntiat,
id. H. 1, 18: est brevitate opus, ut currat sententia, * Hor. S. 1, 10, 9; Phaedr. 2, prol. 12; 3, 10, 60: brevitatis causā, gratiā, for the sake of brevity or conciseness, Cic. Off. 2, 12, 43; cf. Quint. 4, 2, 67:gratiā,
Plin. 18, 25, 57, § 214.—Of shortness of syllables:II.fluit numerus tum incitatius brevitate pedum, tum proceritate tardius,
Cic. Or. 63, 212:brevitas celeritas syllabarum,
id. ib. 57, 191:contractio et brevitas dignitatem non habet,
id. ib. 57, 193.—In plur.:omnium longitudinum et brevitatum in sonis... judicium, etc.,
Cic. Or. 51, 173.—For exiguitas, parvitas (cf. brevis, II. C.), littleness, smallness:cujusvis in brevitate corporis,
Lucr. 2, 483:vineae,
Paul. Aug. 2:doni,
Claud. Epigr. 20, 11. -
15 continuus
contĭnŭus, a, um, adj. [contineo, II.], joining, connecting with something, or hanging together, in space or time, uninterrupted, continuous.I.Of space (so mostly Aug. and post-Aug.; cf., however, continue); with dat. or absol.A.Lit.:b.aër continuus terrae est,
Sen. Q. N. 2, 6, 1: Leucada continuam veteres habuere coloni;nunc freta circuëunt,
joined to the mainland, Ov. M. 15, 289:ignis proxima quaeque et deinceps continua amplexus,
Liv. 30, 5, 7; 30, 6, 5: montes, * Hor. Ep. 1, 16, 5; Plin. 6, 30, 35, § 189:agri,
Suet. Caes. 38:fluere continuo alveo (Euphraten),
Plin. 6, 26, 30, § 124; cf.:Rhenus uno alveo continuus,
Tac. A. 2, 6:mare,
id. Agr. 10 fin.:aliqui vice dentium continuo osse gignuntur,
Plin. 7, 16, 15, § 69:omnia continua et paria,
Plin. Pan. 51, 4:serpens,
Stat. Th. 5, 517.—Subst.: contĭnŭus, i, m., he who is always about one, an attendant:B.Cocceius Nerva, continuus principis,
Tac. A. 6, 26 (32) Halm, Draeg. ad loc. (Nipperd. and Ritter, principi).—Tron., of rhet. matters (most freq. in Quint.): cum fluxerunt plures continuae translationes (the figure derived from an uninterrupted, flowing stream; v. the preced.), Cic. Or. 27, 94:II.expositio (opp. partita),
Quint. 7, 10, 11:loci,
id. 11, 3, 84:lumina,
id. 12, 10, 46:ab exordio usque ad ultimam vocem continuus quidam gemitus,
id. 11, 1, 54:oratio,
id. 6, 1, 46; 6, 4, 1 et saep.:adfectus,
id. 6, 2, 10:impetus,
id. 10. 7, 14 et saep.—Of time and objects relating to it, following one after another, successive, continuous (class. in all periods and species of composition): auferet ex oculis veniens Aurora Boöten;1.continuāque die sidus Hyantis erit,
the next day, Ov. F. 5, 734; so,continuā nocte,
the following night, id. ib. 6, 720:triduum continuum, dies decem continuos,
Plaut. Mil. 3, 1, 146 sq.:dies quinque ex eo die,
Caes. B. G. 1, 48:annos prope quinquaginta,
Cic. Verr. 1, 13, 38:duabus noctibus,
Suet. Aug. 94:secutae sunt continuos complures dies tempestates,
Caes. B. G. 4, 34 Oud. N. cr. prioribus diebus, Liv. 42, 58, 3:aliquot an nos continuos,
Cic. Imp. Pomp. 18, 54:tot dies,
id. Verr. 2, 5, 36, § 94:triennium,
Plaut. Stich. 1, 3, 61; Suet. Calig. 7:biennio,
id. Tib. 38:bella,
Liv. 10, 31, 10; cf.:cursus proeliorum,
Tac. Agr. 27:consulatus,
Suet. Caes. 76; Plin. Pan. 58: itinera, Lepid. ap. Cic. Fam. 10, 34, 1:regna,
Liv. 1, 47, 6:duo tri umphi ex Hispaniā acti,
id. 41, 7, 1:labor,
Quint. 1, 3, 8:amor,
Prop. 1, 20, 1:incom moda,
Caes. B. G. 7, 14: messe senescit ager; Ov. A. A. 3, 82:eos (patricios) ab Atto Clauso continuos duravisse,
Tac. A. 12, 25 fin. et saep.—With abl. resp.:continuus inde et saevus accusandis reis Suilius,
incessant, Tac. A. 11, 5; cf.:postulandis reis tam continuus annus fuit,
incessantly occupied, id. ib. 4, 36.—Hence the advv.,contĭ-nŭē, continuously, without interruption; in space or time (very rare, perh. only anteand post-class. for continenter, assidue):2. A.* flumen quod fluit continue,
Varr. L. L. 5, § 27 Müll.:protinus jugiter et continue,
Non. p. 376, 26.—To designate an act that in time immediately follows something, immediately, forthwith, directly, without delay, = statim, autika (very freq. in all periods and kinds of composition).1.In gen.(α).Corresp. with the particles of time: ubi, ut, postquam, cum, etc.; with ubi:(β).ubi primum terram tetigimus, Continuo, etc.,
Plaut. Am. 1, 1, 49; so id. Cist. 2, 3, 35; Ter. Eun. 3, 1, 51 al.—With ut, etc.:quae ut aspexi, me continuo contuli, etc.,
Plaut. Bacch. 3, 1, 7; so,iste continuo ut vidit, non dubitavit, etc.,
Cic. Verr. 2, 4, 22, § 48:ut quisque insanus... latum demisit pectore clavum, Audit continuo, etc.,
Hor. S. 1, 6, 29: nam postquam audivi [p. 451]... cominuo argentum dedi, Ut emeretur, Plaut. Ep. 4, 1, 37:cum te summis laudibus ad caelum extulerunt, mihi continuo maximas gratias agant,
Cic. Fam. 9, 14, 1; 10, 12, 2:ut vel continuo patuit, cum, etc.,
Hor. S. 2, 8, 29:ne mora sit, si innuerim, quin pugnus continuo in malā haereat,
Ter. Ad. 2, 1, 17: si quid narrare occepi, continuo dari Tibi verba censes, forthwith you think, etc., id. And. 3, 2, 24; cf. id. Eun. 1, 2, 24; Lucr. 2, 1091; Hor. S. 2, 3, 160:continuo consilium dimisit (Q. Maximus), simulac me fractum ac debilitatum metu viderit,
Cic. de Or. 1, 26, 121.—Absol.:2.continuo, ventis surgentibus, aut freta ponti Incipiunt agitata tumescere, etc.,
Verg. G. 1, 356:continuo hic ero,
Plaut. Ep. 3, 3, 43: haud mora;continuo matris praecepta facessit,
Verg. G. 4, 548; so Ov. M. 14, 362; cf. Quint. 12, 3, 3;corresp. with statim,
Cic. Rosc. Com. 6, 17:quod lubet, non lubet jam id continuo,
the next moment, immediately, Plaut. Cist. 2, 1, 10:hos prius intro ducam et quae volo Simul inperabo: poste continuo exeo,
Ter. Eun. 3, 2, 40: hanc mihi in manum dat;mors continuo ipsam occupat,
id. And. 1, 5, 62:hercle ego te barbā continuo arripiam, et in ignem coniciam,
Plaut. Rud. 3, 4, 64: egomet continuo mecum;certe captus est!
I immediately thought within myself, Ter. And. 1, 1, 55:senatus est continuo convocatus,
Cic. Fam. 10, 12, 3:hos continuo in itinere adorti,
Caes. B. G. 7, 42 fin.:subitae necessitates continuo agendi,
on the spot, immediately, Quint. 10, 7, 2 et saep.: perturbationes, amplificatae certe, pestiferae sunt;igitur etiam susceptae continuo in magnā pestis parte versantur,
even immediately on their inception, Cic. Tusc. 4, 18, 42; cf. id. Fin. 3, 9, 32.—Of a point of time closely following a time named, speedily, without interval:3.deinde absens factus aedilis, continuo praetor,
Cic. Ac. 2, 1, 1:qui summam spem civium, quam de eo jam puero habuerant, continuo adulescens incredibili virtute superavit,
id. Lael. 3, 11.—Esp., with the statement of a logical consequence from a fact; only in connection with a negative, or a question implying a negative, not by consequence, not necessarily, not as an immediate consequence, in questions; perhaps then? perhaps therefore? (very freq. in Cic.); with si:B.non continuo, si me in gregem sicariorum contuli, sum sicarius,
Cic. Rosc. Am. 33, 94; so id. de Or. 2, 48, 199; Gai Inst. 2, 204.—With cum, Manil. 2, 345. — Absol.:cum nec omnes, qui curari se passi sunt, continuo etiam convalescant,
Cic. Tusc. 3, 3, 5; so,ego summum dolorem... non continuo dico esse brevem,
id. ib. 2, 19, 45: aeque enim contingit omnibus fidibus, ut incontentae sint;illud non continuo, ut aeque incontentae,
id. Fin. 4, 27, 75:si malo careat, continuone fruitur summo bono?
id. Tusc. 3, 18, 40; so,continuone si? etc.,
Quint. 9, 2, 84.—In Quint. twice (for the ante- and post-class. continue), in an uninterrupted series, one after another, continuously:qualis (labor) fuit illius, qui grana ciceris ex spatio distante missa, in acum continuo et sine frustratione inserebat,
Quint. 2, 20, 3; 9, 1, 11. -
16 devexum
dēvexus, a, um, adj. [deveho], of places, inclining downwards, sloping, shelving, steep (class.—for syn. v. declivis).I.Lit.:II.lucus Vestae, qui a Palatii radice in novam viam devexus est,
Cic. Div. 1, 45; cf. Liv. 44, 35:mundus in Austros,
Verg. G. 1, 241; and:devexus in planum,
Plin. Pan. 7, 1, 1: ut de locis superioribus haec declivia et devexa cernebantur, * Caes. B. G. 7, 88:arva,
Ov. M. 8, 330:margo (lacus),
id. ib. 9, 334 (with acclivus):Orion,
i. e. towards his setting, Hor. Od. 1, 28, 21; cf.: sol paulum a meridie, Cic. Fragm. ap. Macr. S. 6, 4;and dies devexior,
Claud. Cons. Mall. Theod. 57:globus devexior,
Mart. Cap. 6, § 593.—Hence, subst.: dēvexum, i, n., an inclined surface, a slope:aqua in devexo fluit, in plano continetur et stagnat,
Sen. Q. N. 3, 3.—Transf., inclining, declining:aetas jam a diuturnis laboribus devexa ad otium,
Cic. Att. 9, 10, 3:aetas,
Sen. Ep. 12:devexa et molliter desinens compositio,
id. ib. 114, 15.— Absol.:per devexum ire,
i. e. easily, Sen. Vit. Beat. 25 fin. -
17 devexus
dēvexus, a, um, adj. [deveho], of places, inclining downwards, sloping, shelving, steep (class.—for syn. v. declivis).I.Lit.:II.lucus Vestae, qui a Palatii radice in novam viam devexus est,
Cic. Div. 1, 45; cf. Liv. 44, 35:mundus in Austros,
Verg. G. 1, 241; and:devexus in planum,
Plin. Pan. 7, 1, 1: ut de locis superioribus haec declivia et devexa cernebantur, * Caes. B. G. 7, 88:arva,
Ov. M. 8, 330:margo (lacus),
id. ib. 9, 334 (with acclivus):Orion,
i. e. towards his setting, Hor. Od. 1, 28, 21; cf.: sol paulum a meridie, Cic. Fragm. ap. Macr. S. 6, 4;and dies devexior,
Claud. Cons. Mall. Theod. 57:globus devexior,
Mart. Cap. 6, § 593.—Hence, subst.: dēvexum, i, n., an inclined surface, a slope:aqua in devexo fluit, in plano continetur et stagnat,
Sen. Q. N. 3, 3.—Transf., inclining, declining:aetas jam a diuturnis laboribus devexa ad otium,
Cic. Att. 9, 10, 3:aetas,
Sen. Ep. 12:devexa et molliter desinens compositio,
id. ib. 114, 15.— Absol.:per devexum ire,
i. e. easily, Sen. Vit. Beat. 25 fin. -
18 effluo
ef-flŭo, xi, 3, v. n. (and very rarely a.), to flow or run out, to flow forth (class.; esp. freq. in the trop. sense).I.Lit.:B.facit effluere imbres,
Lucr. 6, 512:una cum sanguine vita,
Cic. Tusc. 2, 24 fin.:umor e cavis populi nigrae,
Plin. 24, 8, 32, § 47:sucina petris,
id. 37, 2, 11, § 35:amnis in oceanum,
id. ib.:ne qua levis effluat aura,
escape, Ov. M. 6, 233.— Poet.:ambrosiae et nectari' linctus,
Lucr. 6, 971, v. Lachm. ad h. l.—Act.:C.ne (amphorae) effluant vinum,
Petr. 71, 11; cf. Claud. Prob. et Olyb. [p. 631] 52.—Transf., of non-fluid bodies, to go out, issue forth ( poet. and in post-Aug. prose):2. * Suet.Epicuri figurae, quas e summis corporibus dicit effluere,
Quint. 10, 2, 15 Spald.; cf. Gell. 5, 16, 3: effluit effuso cui toga laxa sinu, *Tib. 1, 6, 40 (dub.—Müll. et fluit); cf. Claud. IV. Cons. Honor. 208:manibus opus effluit,
slips from, drops from, Lucr. 6, 795; cf. Ov. M. 3, 39; Curt. 8, 14.—Aug. 97; Plin. 27, 13, 111, § 138.—II.Trop.: utrumque hoc falsum est: effluet, i. e. it will go abroad, become known = emanabit, * Ter. Eun. 1, 2, 41; cf.2.Auct. Or. pro Domo, 46, 121: impropria interim effluunt,
slip out, Quint. 10, 3, 20:tanta est intimorum multitudo, ut ex iis aliquis potius effluat, quam novo sit aditus,
Cic. Fam. 6, 19, 2:ne effluant haec ab oculis tuis,
Vulg. Prov. 3, 21.—To pass away, disappear, vanish (cf. I. B. 2.):praeterita aetas quamvis longa cum effluxisset,
Cic. de Sen. 2, 4; cf. id. ib. 19, 69; id. Att. 12, 43 fin.; Quint. 11, 2, 44:viso mens aegra effluxit hiatu,
Sil. 6, 245; cf.:effluet in lacrimas,
to melt, dissolve, Luc. 9, 106.—So esp. to escape from the memory:ut istuc veniam ante quam plane ex animo tuo effluo,
am forgotten, Cic. Fam. 7, 14, 1; cf. id. Fin. 1, 12, 41; id. Brut. 61, 219; id. Verr. 2, 4, 26; Ov. R. Am. 646. -
19 flumen
flūmen, ĭnis, n. [id.], a flowing of water; and concr., a flood, stream, flowing or running water (syn.: fluvius, amnis, rivus).I.In gen. (mostly poet.): Romane, aquam Albanam cave lacu contineri, cave in mare manare suo flumine sinas, an old prophetic formula ap. Liv. 5, 16, 9:II.rapidus montano flumine torrens,
Verg. A. 2, 305; cf. Ov. R. Am. 651:visendus ater flumine languido Cocytos errans,
Hor. C. 2, 14, 17:inde sequemur Ipsius amnis iter, donec nos flumine certo Perferat,
Val. Fl. 8, 189: et Tiberis flumen vomit in mare salsum, Enn. ap. Macr. S. 6, 4 (Ann. v. 453 ed. Vahl.); cf.:teque pater Tiberine tuo cum flumine sancto,
id. ib. 6, 1 (Ann. v. 55 ib.):donec me flumine vivo Abluero,
in a living, running stream, Verg. A. 2, 719; cf.: quin tu ante vivo perfunderis flumine? Auct. ap. Liv. 1, 45, 6 (for which:aqua viva,
Varr. L. L. 5, § 123 Müll.).—In plur.:nymphae venas et flumina fontis Elicuere sui,
streams, Ov. M. 14, 788:frigida Scamandri,
Hor. Epod. 13, 14:Symaethia circum Flumina,
Verg. A. 9, 585:limosa potat,
Ov. M. 1, 634; cf.:Tantalus a labris sitiens fugientia captat Flumina,
Hor. S. 1, 1, 69:maritima immittere in piscinas,
Varr. R. R. 3, 17, 9.In partic., a river.A.Lit. (the predominant signif. of the word both in prose and poetry): quod per amoenam urbem leni fluit agmine flumen, Enn. ap. Macr. S. 6, 4 (Ann. v. 177 ed. Vahl.); cf.:2.ut flumina in contrarias partes fluxerint,
Cic. Div. 1, 35, 78:Scipio biduum moratus ad flumen, quod inter eum et Domitii castra fluebat,
Caes. B. C. 3, 37, 1:aurea flumina,
Lucr. 5, 911:habet non tantum venas aquarum terra, ex quibus corrivatis flumina effici possunt, sed et amnes magnitudinis vastae, etc.,
Sen. Q. N. 3, 19; cf. Cic. Rep. 2, 5:nec ullum hoc frigidius flumen attigi,
id. Leg. 2, 3, 6:nos flumina arcemus, dirigimus, avertimus,
id. N. D. 2, 60, 152:una pars (Galliae) initium capit a flumine Rhodano, continetur Garumna flumine... attingit etiam flumen Rhenum, etc.,
Caes. B. G. 1, 1, 6 sq.; 1, 2, 7:inter montem Juram et flumen Rhodanum,
id. ib. 1, 6, 1:flumen est Arar, quod, etc.,
id. ib. 1, 12, 1:flumen Dubis,
id. ib. 1, 38, 4:non Seres, non Tanain prope flumen orti,
Hor. C. 4, 15, 24:Veliternos ad Asturae flumen Maenius fudit,
Liv. 8, 13, 5 Drak. N. cr.:terrarum situs et flumina dicere,
Hor. Ep. 2, 1, 252:secundo flumine ad Lutetiam iter facere coepit,
with the stream, Caes. B. G. 7, 58, 5 (cf. secundus, 2. a.):magnum ire agmen adverso flumine,
against the stream, Caes. B. G. 7, 60, 3; cf. Verg. G. 1, 201; Liv. 24, 40. —Prov.:flumine vicino stultus sitit, like,
starves in the midst of plenty, Petr. Fragm. p. 899 Burm.—Transf., of other things which flow in streams or like streams, a stream, flood ( poet. and in post-Aug. prose):B.sanguinis,
Lucr. 2, 354; 4, 1029:largoque humectat flumine vultum,
flood of tears, Verg. A. 1, 465:laeta magis pressis manabunt flumina mammis,
streams of milk, id. G. 3, 310:flumina jam lactis, jam flumina nectaris,
Ov. M. 1, 111: rigido concussae flumine nubes Exonerabantur, a torrent of rain, Petr. poët. Sat. 123; cf.:ut picis e caelo demissum flumen,
a stream of pitch, Lucr. 6, 257:magnesia flumine saxa,
in the magnetic stream, id. 6, 1064:effusaeque ruunt inopino flumine turbae,
i. e. in a vast stream, Sil. 12, 185; cf. Verg. A. 11, 236:aëris,
a current of air, App. de Mund. p. 61, 33 Elm. p. 258 Bip.—Trop., of expression, a flow, fluency, stream:orationis flumine reprehensoris convicia diluuntur,
Cic. N. D. 2, 7, 20:flumen orationis aureum,
id. Ac. 2, 38, 119:orationis,
id. de Or. 2, 15, 62; cf.:flumen verborum volubili tasque,
id. Or. 16, 53:gravissimorum op timorumque verborum,
id. de Or. 2, 45, 188:inanium verborum,
id. N. D. 2, 1, 1:Lysias... puro fonti quam magno flumini propior,
Quint. 10, 1, 78; 9, 4, 61; cf. id. 10, 1, 61; Petr. 5 fin. —And fig.:neque concipere neque edere partum mens potest, nisi ingenti flumine litterarum inundata,
Petr. 118. -
20 grammaticus
1.grammătĭcus, a, um, adj., = grammatikos, of or belonging to grammar, grammatical:II.ars,
Auct. Her. 4, 12, 17; Quint. 1, 5, 54:possis illud grammaticum, hoc rhetoricum magis dicere,
id. 9, 3, 2:grammaticas ambire tribus et pulpita,
the tribes of the grammarians, Hor. Ep. 1, 19, 40:cum eundem (Tuditanum) de rebus grammaticis scripsisse constet,
Varr. L. L. 6, § 36 Müll.—Subst.A.grammătĭcus, i, m., a grammarian in the more extended sense of the word, a philologist: appellatio grammaticorum Graeca consuetudine invaluit: sed initio litterati vocabantur. Cornelius quoque Nepos litteratos vulgo appellari ait eos, qui aliquid diligenter et acute scienterque possint aut dicere aut scribere: ceterum proprie sic appellandos poëtarum interpretes, qui a Graecis grammatikoi nominentur... Veteres grammatici et rhetoricam docebant, etc., Suet. Gramm. 4:B.ut si grammaticum se professus quispiam barbare loquatur,
Cic. Tusc. 2, 4, 12; cf.:grammatici custodes Latini sermonis,
Sen. Ep. 95 med.:grammatici poëtarum explanatores sunt,
Cic. Div. 1, 51, 116; id. Att. 7, 3, 10: hanc hupallagên rhetores, metônumian grammatici vocant, id. Or. 27, 93; Quint. 10, 1, 53; 1, 8, 21; cf. in the foll. the passage Quint. 2, 1, 4, and Cic. de Or. 1, 42, 187:(Ateius) inter grammaticos rhetor, inter rhetores grammaticus,
Suet. Gramm. 10.—Prov.:grammatici certant,
doctors disagree, Hor. A. P. 78.—grammătĭca, ae, and gram-mătĭce, ēs (the first form in Cicero and Suet., the latter in Quint.), f., = grammatikê, grammar in the wider sense of the term, philology:C.quamquam ea verba, quibus instituto veterum utimur pro Latinis, ut ipsa philosophia, ut rhetorica, dialectica, grammatica, geometria, musica, quamquam Latine ea dici poterant, tamen, quoniam usu percepta sunt, nostra ducamus,
Cic. Fin. 3, 2, 5; id. de Or. 1, 42, 187; cf.:et grammatice (quam in Latinum transferentes litteraturam vocaverunt) fines suos norit, praesertim tantum ab hac appellationis suae paupertate, intra quam primi illi constitere, provecta: nam tenuis a fonte, assumptis poëtarum historicorumque viribus, pleno jam satis alveo fluit, cum praeter rationem recte loquendi non parum alioqui copiosam prope omnium maximarum artium scientiam amplexa sit,
Quint. 2, 1, 4; cf. id. 2, 14, 3:grammatica,
Suet. Gramm. 1; 2; 3; 6; 8;24 et saep.: grammatice,
Quint. 1, 4, 2 sq.; 1, 5, 1; 1, 8, 12; 1, 10, 17 et saep.—grammătĭca, ōrum, n., grammar, philology:2.in grammaticis poëtarum pertractatio, historiarum cognitio, verborum interpretatio, pronuntiandi quidam sonus,
Cic. de Or. 1, 42, 187.— Adv.: grammă-tĭce, according to the rules of grammar, grammatically:mihi non invenuste dici videtur, aliud esse Latine, aliud grammatice loqui,
Quint. 1, 6, 27.grammătĭcus, i, v. 1. grammaticus, II. A.
См. также в других словарях:
fluit — obs. form of flute … Useful english dictionary
Fluit — This interesting and unusual name is probably an Anglo Saxon pre 7th century personal name. It derives, it is claimed by the late Professor Reaney, to be from the Old German Hlodhard meaning Glory strong and as can be appreciated, if this is so… … Surnames reference
fluit — froyti … Woordenlijst Sranan
Orgeln der Bovenkerk (Kampen) — Allgemeines … Deutsch Wikipedia
FLÛTE — La flûte est sans doute un des instruments dont les origines remontent le plus haut dans l’histoire de l’humanité. Le roseau des marais, le bout de bois creux offerts aux vents subtils ou féroces furent des objets dont les effets ne pouvaient… … Encyclopédie Universelle
St.-Bavo-Kathedrale (Gent) — Westseite mit Turm vom gegenüberliegenden Belfried aus, Juli 2009 … Deutsch Wikipedia
St.-Bavo-Kathedrale (Haarlem) — St. Bavo Kathedrale am Leidsevaart. Die St. Bavo Kathedrale ist die Bischofskirche des römisch katholischen Bistums Haarlem Amsterdam. Das Kirchengebäude wurde 1895 bis 1930 als Nachfolger der Waterstaatskirche St. Joseph errichtet. Diese Kirche… … Deutsch Wikipedia
RHENUS — German. der Rhein, vel Rhyn, Gall. le Rhin, Batavis de Rhyn, notissimus, et maximus Germaniae post Danubi um fluvius, illam a Gallia disterminans, a lacu Constantiensi Basileam usque, postquam prius Rhetos ab Helvetia, a fontibus nempe usque ad… … Hofmann J. Lexicon universale
Vogler — 1. Des Voglers Pfeiff gar süss sang, da er thät den Vogelfang. – Limb. Chronik, 16. Mhd.: Der vogeler suoze jefîfet ê er den vogel begrîfet. (H. von Meissen, Leiche, 317, 13.) Lat.: Fistula dulce canit volucrem dum decipit auceps. 2. Ein Vogler… … Deutsches Sprichwörter-Lexikon
Microviridae — Virus classification Group: Group II (ssDNA) Family: Microviridae Subfamily Gokushovirina … Wikipedia
Sint Michiel (Löwen) — Westfassade der Michielskirche Sint Michiel (deutsch: St. Michael) ist eine barocke Kirche in Löwen, Belgien. Sie gilt als die bedeutendste Jesuitenkirche Belgiens. Inhaltsverzeichnis … Deutsch Wikipedia