-
1 αειμεριστόν
ἀειμεριστόςinfinilely divisible: masc /fem acc sgἀειμεριστόςinfinilely divisible: neut nom /voc /acc sg -
2 ἀειμεριστόν
ἀειμεριστόςinfinilely divisible: masc /fem acc sgἀειμεριστόςinfinilely divisible: neut nom /voc /acc sg -
3 διχαστών
διχαστήςdivider: masc gen plδιχαστόςdivisible by two: fem gen plδιχαστόςdivisible by two: masc /neut gen pl -
4 διχαστῶν
διχαστήςdivider: masc gen plδιχαστόςdivisible by two: fem gen plδιχαστόςdivisible by two: masc /neut gen pl -
5 πολυδιάκριτον
πολυδιάκριτοςdivisible into minute parts: masc /fem acc sgπολυδιάκριτοςdivisible into minute parts: neut nom /voc /acc sg -
6 μεριστός
A divided, Pl.Prm. 144d;τὸ κατὰ τὰ σώματα μ. Id.Ti. 35a
; μ. ψυχαί, φύσεις, separate, individual, Jul.Or.4.151c; δημιουργία ib. 144a, Or.5.179b, cf. Plot.1.1.8; ὁ μ. λόγος reason with its inevitable distinctions, Dam.Pr.41.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > μεριστός
-
7 διαιρέσιμος
διαιρ-έσιμος, ον,A divisible, Gloss.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > διαιρέσιμος
-
8 διαιρετός
A divided, separated, opp. σύνθετος, X.Cyr.4.3.20; δ. τυραννίδες, of extreme oligarchies and pure democracies, Arist.Pol. 1312b37.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > διαιρετός
-
9 διανεμητικός
A distributive,τινὸς εἰς ἴσα μέρη Pl.Ti. 55a
, cf. Andronic. Rhod.p.576M.;τὸ δ. δίκαιον Arist.EN 1131b27
; of persons, ib. 1134a3.II [voice] Pass., divisible,εἰς ἴσα δ. Plu.2.1003c
.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > διανεμητικός
-
10 διχαστός
A divisible by two, Theol.Ar.35.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > διχαστός
-
11 εὐδιανέμητος
εὐδιανέμητος, ον,A divisible, Gloss.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > εὐδιανέμητος
-
12 μερικεύω
Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > μερικεύω
-
13 μεταβατός
Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > μεταβατός
-
14 περισσός
περισσός, [dialect] Att. [full] περιττός, ή, όν, (from περί, as ἔπισσαι from ἐπί, μέτασσαι from μετά)A beyond the regular number or size, prodigious, (never in Hom.);μος Trag.Adesp.458.3
; στάθμα, dub.sens., v. ἕλκω B. 3.2 out of the common, extraordinary, strange, ἔ τι περισσὸν εἰδείη if he has any signal knowledge, Thgn.769; εἴ τι φρονεῖς καί τι περισσὸν ἔχεις Philisc.( PLG2.327);π. λόγος S.OT 841
; (lyr.); (lyr.);βίος οὐδὲν ἔχων π. ἀλλὰ πάντα σμικρά Antipho Soph.51
;οὐ γὰρ π. οὐδὲν οὐδ' ἔξω λόγου πέπονθας E.Hipp. 437
;περισσότερα παθήματα Antipho 3.4.5
;τὰ π. τῶν ἔργων καὶ τερατώδη Isoc.12.77
; ἴδια καὶ π. Id.15.145 ;π. καὶ θαυμαστά Arist.EN 1141b6
; πρᾶξις π. Id.Pol. 1312a27 ;οὐθὲν δὴ λέγοντες π. φαίνονταί τι λέγειν Id.Metaph. 1053b3
; τί π. ποιεῖτε; Ev.Matt.5.47;περιττοτάτη φύσις Arist.HA 531a9
; συνανθρωπίζον.. πάντων περισσότατον, of the dog, Ath.13.611c, cf. Clearch.24 ; in Literature, striking, τὸ περιττόν, as a quality of οἱ τοῦ Σωκράτους λόγοι, Arist.Pol. 1265a11; τὰ σοφὰ καὶ τὰ π. refinements, Epicur.Fr. 409 ; opp. κοινὸς καὶ δημώδης, Longin.40.2 (but also, elaborate,π. καὶ πεποιημένος Id.3.4
; in bad sense, far-fetched, D.H.Pomp.2, Dem.56).3 of persons, extraordinary, remarkable, esp. for great learning,π. ὢν ἀνήρ E.Hipp. 948
;τοὺς.. π. καί τι πράσσοντας πλέον Id.Fr. 788
; δυστυχεῖς εἶναι τοὺς π. Arist.Metaph. 983a2 ;π. γένος τῶν μελιττῶν Id.GA 760a4
: freq. with the manner added,π. κατὰ φιλοσοφίαν Id.Pr. 953a10
; περὶ τὸν ἄλλον βίον περιττότερος somewhat extravagant or eccentric, Id.Pol. 1267 b24; τῇ φύσει π. Id.HA 622b6;κάλλει Plu.Demetr.2
;ἐν ἅπασι Id.Dem. 3
;τὴν ὥραν Alciphr.1.12
: c. inf., D.H.Comp.18.4 c. gen., περισσὸς ἄλλων πρός τι beyond others in.., S.El. 155; θύσει τοῦδε περισσότερα greater things than this, AP6.321 (Leon.Alex.); one greater than..,Ev.Matt.11.9
.II more than sufficient, superfluous,αἱ π. δαπάναι X.Mem.3.6.6
; περιττὸν ἔχειν to have a surplus, Id.An.7.6.31; οἱ μὲν.. περιττὰ ἔχουσιν, οἱ δὲ οὐδὲ τὰ ἀναγκαῖα .. Id.Oec.20.1 : c. gen., τῶν ἀρκούντων περιττά more than sufficient, Id.Cyr. 8.2.21;τὰ π. τῶν ἱκανῶν Id.Hier.1.19
: freq. in military sense, οἱ π. ἱππεῖς the reserve horse, Id.Eq.Mag.8.14; οἱ π. τῆς φυλακῆς ib.7.7; π. σκηναί spare tents, Id.Cyr.4.6.12 (but τοῖς περιττοῖς χρήσεσθαι their superior numbers, Id.An.4.8.11, cf. Cyr.6.3.20); τὸ π. the surplus, residue, Inscr. ap. eund.An.5.3.13 (but τὸ π. τοῦ Ἰουδαίου the advantage of the Jew, Ep.Rom.3.1); Ἁρπυιῶν τὰ π. their leavings, AP11.239 (Lucill.); τὸ π. τῆς ἡμέρας the remainder of the day, X.Eph.1.3; π. γράμματα supplementary provisions in a will, BGU 326ii9 (ii A.D.).2 in bad sense, superfluous, useless, οὐδέ τι τοῦ παντὸς κενεὸν πέλει οὐδὲ π. Emp.13 ; μόχθος π. A.Pr. 385, cf. S.Ant. 780;π. κἀνόνητα σώματα Id.Aj. 758
;βάρος π. γῆς ἀναστρωφώμενοι Id.Fr. 945
; (lyr.);τὰ γὰρ π. πανταχοῦ λυπήρ' ἔπη Id.Fr.82
; ;π. πάντες οὑν μέσῳ λόγοι E.Med. 819
;π. φωνῶν Id.Supp. 459
.3 excessive, extravagant, μηχανᾶσθαι περισσά commit extravagances, Hdt.2.32 ; περισσὰ δρᾶν, πράσσειν, to be over-busy, S.Tr. 617, Ant.68; π. φρονεῖν to be over-wise, E.Fr. 924 (anap.);ἡ π. αὕτη ἐπιμέλεια τοῦ σώματος Pl.R. 407b
; μῆκος πολὺ λόγων π. Id.Lg. 645c; redundant, overdone,οἱ καρτεροὶ καὶ π. λόγοι Id.Ax. 365c
, etc.; of dress, ἐσθὴς π. Plu.2.615d;περισσοτέρα λύπη 2 Ep.Cor.2.7
; τοῦ τὰ δέοντ' ἔχειν περιττὰ μισῶ I hate extravagance in comparison with moderation, Alex.254, etc.4 of persons, over-wise, over-curious,περισσὸς καὶ φρονῶν μέγα E.Hipp. 445
, cf.Ba. 429(lyr.); ὁ πολυπράγμων καὶ π. Plb.9.1.4; τὴν περὶ τὸ σῶμα θεραπείαν ἀκριβὴς καὶ π. Plu.Cic.8; so, of speakers,π. ἐν τοῖς λόγοις Δημοσθένης Aeschin.1.119
.5 as a term of praise, subtle, acute,ἀκριβὴς καὶ π. διάνοια Arist.Top. 141b13
.III Arith., ἀριθμὸς π. an odd, uneven number, opp. ἄρτιος, Epich.170.7, Philol.5, Pl.Prt. 356e, etc.;π. ἡμέραι Hp.Aph. 4.61
; τὸ π. καὶ τὸ ἄρτιον the nature of odd and even, Pl.Grg. 451c, etc.; π. χῶραι the odd places in a verse, Heph.5.1 ; ἀρτιάκις π. ἀριθμός a number divisible by an odd number an even number of times, as 2, 6, 10, Euc.7 Def.9.IV περισσότεροι more in number, extra, Carnead. ap. S.E.M.9.140.V περιττόν, τό, = στρύχνος μανικός, θρύον 11, Thphr.HP9.11.6;περισσόν Dsc.4.73
;περίσκον Orib.12.8.56
.B Adv. περισσῶς extraordinarily, exceedingly,θεοσεβέεες π. ἐόντες Hdt.2.37
; ἐπαινέσεται π. E.Ba. 1197 (lyr.); π. παῖδας ἐκδιδάσκεσθαι to have them educated overmuch, Id.Med. 295; περιττοτέρως τῶν ἄλλων far above all others, Isoc.3.44;περισσότερον τοῦ ἑνός Luc. Pr.Im.14
; alsoπερισσά Pi.N.7.43
, E.Hec. 579, etc.2 remarkably, περισσότερον τῶν ἄλλων θάψαι τινά more sumptuously, Hdt.2.129 ;οἴκησις π. ἐσκευασμένη Plb.1.29.7
; περιττότατα ἔχειν to be most remarkable, Arist.HA 589a31 ;κοσμουμένη π. καὶ σεμνῶς Plu.2.145e
; περισσότατα ἀνθρώπων θρησκεύειν in the most singular way, D.C.37.17; ἡδέως καὶ π. in an uncommon manner, D.H.Comp.3; εἰπεῖν στρογγύλως καὶ π. Id.Is.20 ; ἰδίως καὶ π. Plu.Thes.19 ; τὰ καινῶς ἱστορούμενα καὶ π. Id.2.30d.4 with a neg., οὐδὲν περισσὸν τούτων nothing more than or beyond these, Antipho 3.4.6 ; ; οὐδὲν π. ἢ εἰ .. no otherwise than if.., Id.Smp. 219c; περισσόν alone, furthermore, LXX Ec.12.12,al.II ἐκ περιττοῦ superfluously, uselessly, Pl.Prt. 338c, Sph. 265e ; but ὑπερέχειν ἐκ π. to be far superior, Id.Lg. 734d, cf. 802d ; ἡ κάμινος ἐκαύθη ἐκ π. Thd.Da.3.22;ἐκ π. χρησάμενος τῇ παρρησίᾳ Luc.
Pro Merc.Cond.13; cf. ὑπερεκπερισσοῦ.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > περισσός
-
15 πολυδιάκριτος
πολυ-διάκρῐτος, ον,A divisible into minute parts, Dam.Pr.56.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > πολυδιάκριτος
-
16 στοιχεῖον
στοιχεῖον, τό:I in a form of sun-dial, the shadow of the gnomon, the length of which in feet indicated the time of day, ὅταν ᾖ δεκάπουν τὸ ς. when the shadow is ten feet long, Ar.Ec. 652, v. Sch.;ὁπηνίκ' ἂν εἴκοσι ποδῶν.. τὸ σ. ᾖ Eub.119.7
, cf. Philem.83.II element,1 a simple sound of speech, as the first component of the syllable, Pl.Cra. 424d; τὸ ῥῶ τὸ ς. ib. 426d;γραμμάτων σ. καὶ συλλαβάς Id.Tht. 202e
;σ. ἐστι φωνὴ ἀδιαίρετος Arist.Po. 1456b22
;φωνῆς σ. καὶ ἀρχαὶ δοκοῦσιν εἶναι ταῦτ' ἐξ ὧν σύγκεινται αἱ φωναὶ πρώτων Id.Metaph. 998a23
, cf.Gal.15.6:— στοιχεῖα therefore, strictly, were different from letters ([etym.] γράμματα), Diog.Bab.Stoic.3.213, Sch.D.T.p.32, al., but are freq. not clearly distd. from them, as by Pl.Tht.l.c., Cra. 426d;τὰ σ. τῶν γραμμάτων τὰ τέτταρα καὶ εἴκοσι Aen.Tact.31.21
; σ. ε ¯ letter ε (in a filing-system), BGU959.2 (ii A.D.); ἀκουόμενα ς. letters which are pronounced, A.D.Adv.165.17; γράμματα and ς. are expressly identified by D.T.630.32; the ς. and its name are confused by A.D. Synt.29.1, but distd. by Hdn.Gr. ap. Choerob.in Theod.1.340, Sch.D.T. l.c.:— in the order of the letters, alphabetically,AP
11.15 (Ammian.); dub.sens.in Plu.2.422e.2 in Physics, στοιχεῖα were the components into which matter is ultimately divisible, elements, reduced to four by Empedocles, who called them ῥιζὤματα, the word στοιχεῖα being first used (acc. to Eudem. ap. Simp.in Ph.7.13 ) by Pl., τὰ πρῶτα οἱονπερεὶ ς, e)c w(=n h(mei=s te sugkei/meqa kai\ ta)/lla Tht. 201e; τὰ τῶν πάντων ς. Plt. 278d;αὐτὰ τιθέμενοι σ. τοῦ παντός Ti. 48b
, cf. Arist.GC 314a29, Metaph. 998a28, Thphr.Sens.3, al., D.L.3.24;σ. σωματικά Arist.Mete. 338a22
, Thphr.Fr.46; ἄτομα ς. Epicur.Ep.2p.36U.; equivalent to ἀρχαί, Thales ap.Plu.2.875c, Anaximand. ap. D.L.2.1, Anon. ap. Arist.Ph. 188b28, Metaph. 1059b23, al.; but Arist. also distinguishes ς. from ἀρχή as less comprehensive, ib.1070b23; τὰ σ. ὕλη τῆς οὐσίας ib.1088b27; τρία τὰ ς. Id.Ph. 189b16; distd. from ἀρχή on other grounds by Stoic.2.111; ς. used in three senses by Chrysipp., ib.136, cf. Zeno ib.1.24, al.; in Medicine, Gal.6.3, 420, al., 15.7, al.;Αἰθέρ, κόσμου σ. ἄριστον Orph.H.5.4
; ἀνηλεὲς ς., of the sea, Babr.71.4; τὸ ς., of the sea, Polem.Cyn.44; ἄμφω τὰ ς., i.e. land and sea, ib.11, cf. Hdn.3.1.5, Him.Ecl.2.18.3 the elements of proof, e.g. in general reasoning the πρῶτοι συλλογισμοί, Arist.Metaph. 1014b1; in Geometry, the propositions whose proof is involved in the proof of other propositions, ib. 998a26, 1014a36; title of geometrical works by Hippocrates of Chios, Leon, Theudios, and Euclid, Procl. in Euc.pp.66,67,68F.: hence applied to whatever is one, small, and capable of many uses, Arist.Metaph. 1014b3; to whatever is most universal, e.g. the unit and the point, ib.6; the line and the circle, Id.Top. 158b35; the τόπος (argument applicable to a variety of subjects), ib. 120b13, al., Rh. 1358a35, al.;στοιχεῖα τὰ γένη λέγουσί τινες Id.Metaph. 1014b10
; τὸ νόμισμα σ. καὶ πέρας τῆς ἀλλαγῆς coin is the unit.. of exchange, Id.Pol. 1257b23; in Grammar, σ. τῆς λέξεως parts of speech, D.H.Comp.2; but also, the letters composing a word, A.D.Synt.313.7; letters of the alphabet, Diog. Bab.Stoic.3.213; σ. τοῦ λόγου the elements of speech, viz. words, or the kinds of words, parts of speech, Thphr. ap. Simp. in Cat.10.24, Chrysipp.Stoic.2.45, A.D.Synt.7.1, 313.6.4 generally, elementary or fundamental principle, ἀρξάμενοι ἀπὸ τῶν ς. X.Mem.2.1.1;σ. χρηστῆς πολιτείας Isoc.2.16
; τὸ πολλάκις εἰρημένον μέγιστον ς. Arist.Pol. 1309b16;σ. τῆς ὅλης τέχνης Nicol.Com.1.30
, cf. Epicur. Ep.1p.10U., Ep.3p.59U., Phld.Rh.1.127S., Gal.6.306.5 ἄστρων στοιχεῖα the stars, Man.4.624;σ. καυσούμενα λυθήσεται 2 Ep.Pet.3.10
, cf. 12; esp. planets,στοιχείῳ Διός PLond.1.130.60
(i/ii A.D.); so perh. in Ep.Gal.4.3, Ep.Col.2.8; esp. a sign of the Zodiac, D.L.6.102; of the Great Bear, PMag.Par.1.1303.6 σ. = ἀριθμός, as etym. of Στοιχαδεύς, Sch.D.T.p.192 H.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > στοιχεῖον
-
17 σχιστός
A cloven, divided, ; , E.Ph.38; (lyr.); λίνον ς. lint, Hp.Nat.Mul.53 (but cf. 4 infr.); πέρκη ς. a split perch, Antiph.132; Ἀργεῖαι ς. a kind of women's shoes, Eup.266; σ. χιτωνίσκος a tunic open at the side, Apollod.Com.12; without χιτωνίσκος, PSI4.341.7 (iii B.C.), Schwyzer 462 B30 (Tanagra, iii B.C.); σχιστὰς ἕλκειν, of a certain dance (cf. σχίσμα IV), Poll.4.105.II that may be split or cleft, divisible,σ. κατὰ μῆκος Arist.HA 515b15
, cf. Mete. 386b26, etc.; σ. λίθος, prob. talc, Dsc.5.127, cf. 106, etc.; σ. κρόμμυα (v.κρόμμυον 11
) Thphr.HP7.4.7.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > σχιστός
-
18 ἀδιαίρετος
ἀδιαίρετος, ον,2 indivisible, like ἀμερής, Arist.Ph. 231b3, al.; [comp] Comp., less divisible, Metaph. 1052a21. Adv.- τως Phryn.146
(interp.).II [voice] Act., not having divided joint property,ἀδελφοί Sor.2.1
.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > ἀδιαίρετος
-
19 ἀειμεριστός
ἀει-μεριστός, όν,Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > ἀειμεριστός
См. также в других словарях:
divisible — [ divizibl ] adj. • 1361; bas lat. divisibilis ♦ Qui peut être divisé. Pour Descartes, la matière est divisible à l infini. Math. Nombre divisible par un autre, dont la division par cet autre nombre est un nombre entier. Les nombres pairs sont… … Encyclopédie Universelle
divisible — di·vis·i·ble /də vi zə bəl/ adj: capable of being divided esp. into independent parts (as promises or interests) a divisible contract compare entire di·vis·i·bil·i·ty /də ˌvi zə bi lə tē/ n Merriam Webster’s Dictionary of Law … Law dictionary
Divisible — Di*vis i*ble, a. [L. divisibilis, fr. dividere: cf. F. divisible. See {Divide}.] Capable of being divided or separated. [1913 Webster] Extended substance . . . is divisible into parts. Sir W. Hamilton. [1913 Webster] {Divisible contract} (Law), a … The Collaborative International Dictionary of English
Divisible — Di*vis i*ble, n. A divisible substance. Glanvill. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
divisible — DIVISIBLE. adj. des 2 genr. Qui se peut diviser. Plusieurs Philosophes disent que la matière est divisible à l infini … Dictionnaire de l'Académie Française 1798
divisible — Cuando significa, referido a un número entero, ‘que puede dividirse por otro dando como cociente una cantidad entera’, el divisor suele ir introducido con la preposición por: «Serán bisiestos los años cuyo número sea divisible por 4» (Maza… … Diccionario panhispánico de dudas
divisible — adjetivo 1. Área: matemáticas [Número entero] que puede dividirse por otro entero y da un cociente entero: Los números pares son divisibles por dos. Antónimo: indivisible. 2. Que puede dividirse o compartirse … Diccionario Salamanca de la Lengua Española
divisible — Divisible. adj. de tout genre. Qui se peut diviser. Les Philosophes disent que la quantité est divisible à l infini … Dictionnaire de l'Académie française
divisible — early 15c., from O.Fr. divisibile, from L.L. divisibilis, from divis , pp. stem of L. dividere (see DIVIDE (Cf. divide)) … Etymology dictionary
divisible — is the current word meaning ‘able to be divided’, not normally dividable … Modern English usage
divisible — (Del lat. divisibĭlis). 1. adj. Que puede dividirse. 2. Mat. Dicho de una cantidad: Que, dividida por otra, da por cociente una cantidad entera … Diccionario de la lengua española
