-
21 caecidi
caedo, cĕcīdi (in MSS. freq. caecīdi, v. Neue, Formenl. 2, 460), caesum, 3, v. a. [root cīd- for scid-; cf. scindo; Gr. schizô].I.Lit.A.In gen.1.To cut, hew, lop, cut down, fell, cut off, cut to pieces: caesa abiegna trabes, Enn. ap. Cic. N. D. 3, 30, 75 (Trag. v. 281 Vahl.):b.frondem querneam caedito,
Cato, R. R. 5, 8:arbores,
Cic. Div. 2, 14, 33; Ov. M. 9, 230:robur,
Cic. Div. 2, 41, 86; Ov. M. 8, 769:lignum,
Plaut. Merc. 2, 3. 63: silvam, Varr ap. Non. p. 272, 5; Lucr. 5, 1265; Caes. B. G. 3, 29; Ov. M. 8, 329; Suet. Aug. 94 fin.; Pall. Mai, 4, 1:nemus,
Ov. M. 2, 418; cf. id. ib. 1, 94; 9, 230; 9, 374;14, 535: harundinem,
Dig. 7, 1, 59, § 2:arboris auctum,
Lucr. 6, 167:comam vitis,
Tib. 1, 7, 34:faenum,
Col. 2, 18, 1:murus latius quam caederetur ruebat,
Liv. 21, 11, 9:caesis montis fodisse medullis,
Cat. 68, 111; so,caedi montis in marmora,
Plin. 12, prooem. §2: lapis caedendus,
Cic. Verr. 2, 1, 56, § 147:silicem,
id. Div. 2, 41, 85:marmor,
Dig. 24, 3, 7, § 13:toga rotunda et apte caesa,
cut out, Quint. 11, 3, 139: caedunt securibus umida vina, with axes they cut out the wine (formerly liquid, now frozen), Verg. G. 3, 364: volutas, to carve or hollow out volutes, Vitr. 3, 3: tineae omnia caedunt, Lucil. ap. Non. p. 272, 14.—Prov.:c.ut vineta egomet caedam mea,
i. e. carry my own hide to market, Hor. Ep. 2, 1, 220 (proverbium in eos dicitur, qui sibi volentes nocent, Schol. Crucq.; cf. Tib. 1, 2, 98; Verg. A. 5, 672).—Ruta caesa; v ruo, P. a.—2.In gen., to strike upon something, to knock at, to beat, strike, cudgel, etc.:b.ut lapidem ferro quom caedimus evolat ignis,
strike upon with iron, Lucr. 6, 314:caedere januam saxis,
Cic. Verr 2, 1, 27, § 69:silicem rostro,
Liv. 41, 13, 1:vasa dolabris,
Curt. 5, 6, 5:femur, pectus, frontem,
Quint. 2, 12, 10; cf. id. 11, 3, 123 al.:verberibus,
Plaut. Most. 5, 2, 45; so Ter. And. 1, 2, 28:pugnis,
Plaut. Curc. 1, 3, [p. 262] 43:aliquem ex occulto,
Ter. Eun. 4, 7, 17:at validis socios caedebant dentibus apri,
they fell with their strong tusks upon their own party, Lucr. 5, 1325; cf. Plaut. Poen. 3, 3, 71:virgis ad necem caedi,
Cic. Verr. 2, 3, 28, § 69; Hor. S. 1, 2, 42:populum saxis,
id. ib. 2, 3, 128:ferulā aliquem,
id. ib. 1, 3, 120:flagris,
Quint. 6, 3, 25:aliquem loris,
Cic. Phil. 8, 8, 24; Suet. Ner. 26; 49; id. Dom. 8:caeduntur (agrestes) inter potentium inimicitias,
Sall. H. Fragm. 3, 61, 27 Dietsch:nudatos virgis,
Liv. 2, 5, 8:hastilibus caedentes terga trepidantium,
id. 35, 5, 10:servum sub furcā caesum medio egerat circo, i.e. ita ut simul caederet,
id. 2, 36, 1.—Prov.:c. B.stimulos pugnis caedere,
to kick against the pricks, to aggravate a danger by foolish resistance, Plaut. Truc. 4, 2, 55.—Pregn.1.(Cf. cado, I. B. 2.) To strike mortally, to kill, murder:b.ille dies, quo Ti. Gracchus est caesus,
Cic. Mil. 5, 14:P. Africanus de Tiberio Graccho responderat jure caesum videri,
id. de Or. 2, 25, 106; id. Off. 2, 12, 43:caeso Argo,
Ov. M. 2, 533; 5, 148; 12, 113; 12, 590; 12, 603; Suet. Caes. 76 al. — Poet., transf. to the blood shed in slaying:caeso sparsuros sanguine flammam,
Verg. A. 11, 82.—Esp. freq.,In milit. lang., to slay a single enemy; or, when a hostile army as a whole is spoken of, to conquer with great slaughter, to cut to pieces, vanquish, destroy (cf. Oud., Wolf, and Baumg.Crus. upon Suet. Vesp. 4):c.exercitus caesus fususque,
Cic. Phil. 14, 1, 1:Romani insecuti (hostem), caedentes spoliantesque caesos, castra regia diripiunt,
Liv. 32, 12, 10; 2, 47, 9:infra arcem caesi captique multi mortales,
id. 4, 61, 6; 22, 7, 2 and 9; Quint. 12, 10, 24; Suet. Aug. 21; 23; id. Vesp. 4:Indos,
Curt. 9, 5, 19:passim obvios,
id. 5, 6, 6:praesidium,
id. 4, 5, 17:propugnatores reipublicae,
Quint. 12, 10, 24:caesus (hostis) per calles saltusque vagando circumagatur,
Liv. 44, 36, 10 Kreyss.:consulem exercitumque caesum,
id. 22, 56, 2:legio-nes nostras cecidere,
id. 7, 30, 14; so Nep. Dat. 6, 4; Tac. Agr. 18; Suet. Claud. 1.— And poet., the leader is put for the army:Pyrrhum et ingentem cecidit Antiochum Hannibalemque dirum,
Hor. C. 3, 6, 36.—In poet. hypallage:caesi corporum acervi (for caesorum),
Cat. 64, 359.—To slaughter animals, esp. for offerings, to kill, slay, sacrifice:d.caedit greges armentorum,
Cic. Phil. 3, 12, 31:boves,
Ov. M. 15, 141:deorum mentes caesis hostiis placare,
Cic. Clu. 68, 194:caesis victimis,
id. Att. 1, 13, 1; Liv. 8, 6, 11; 10, 7, 10; 45, 7, 1; Tac. A. 2, 75; Suet. Caes. 81; id. Calig. 14; id. Ner. 25; id. Oth. 8; id. Galb. 18; id. Claud. 25; Just. 11, 5, 6 al.; Verg. A. 5, 96; Hor. Epod. 2, 59; Ov.M.13, 637; Juv. 6, 48; 6, 447; 8, 156; 12, 3 al.: inter caesa et porrecta; v. porricio.—Hence, since security for a person was anciently given by the deposit of sheep belonging to him, which were slaughtered in case of forfeiture, leg. t. t.: pignus caedere (or concidere), to declare the for feiture of a security, to confiscate a pledge: non tibi illa sunt caedenda, si L. Crassum vis coërcere, Crass. ap. Cic. de Or. 3, 1, 4.—2.In mal. part. ( = concido; cf.:II.jam hoc, caede, concide: nonne vobis verba depromere videtur ad omne genus nequitiae accommodata?
Cic. Verr. 2, 3, 66, § 155); Cat. 56, 7; Auct. Priap. 25, 10; Tert. Pall. 4.—Trop.: caedere sermones, a Grecism, acc. to Prisc. 18, p. 1118 P., = koptein ta rhêmata, to chop words, chat, talk, converse, Ter. Heaut. 2, 3, 1; cf. Non. p. 272, 13, and Prisc. p. 1188 P.:oratio caesa,
i. e. asyndeton, Auct. Her. 4, 19, 26; Aquil. Rom. §§ 18 and 19; Mart. Cap. 5; § 528.—Hence, caesum, i, n.; subst. in gram. synon. with comma, a stop, pause, comma, Mart. Cap. 5, § 527; Aquil. Rom. § 19; Fortun. Art. Rhet. 3, 10. -
22 caedo
caedo, cĕcīdi (in MSS. freq. caecīdi, v. Neue, Formenl. 2, 460), caesum, 3, v. a. [root cīd- for scid-; cf. scindo; Gr. schizô].I.Lit.A.In gen.1.To cut, hew, lop, cut down, fell, cut off, cut to pieces: caesa abiegna trabes, Enn. ap. Cic. N. D. 3, 30, 75 (Trag. v. 281 Vahl.):b.frondem querneam caedito,
Cato, R. R. 5, 8:arbores,
Cic. Div. 2, 14, 33; Ov. M. 9, 230:robur,
Cic. Div. 2, 41, 86; Ov. M. 8, 769:lignum,
Plaut. Merc. 2, 3. 63: silvam, Varr ap. Non. p. 272, 5; Lucr. 5, 1265; Caes. B. G. 3, 29; Ov. M. 8, 329; Suet. Aug. 94 fin.; Pall. Mai, 4, 1:nemus,
Ov. M. 2, 418; cf. id. ib. 1, 94; 9, 230; 9, 374;14, 535: harundinem,
Dig. 7, 1, 59, § 2:arboris auctum,
Lucr. 6, 167:comam vitis,
Tib. 1, 7, 34:faenum,
Col. 2, 18, 1:murus latius quam caederetur ruebat,
Liv. 21, 11, 9:caesis montis fodisse medullis,
Cat. 68, 111; so,caedi montis in marmora,
Plin. 12, prooem. §2: lapis caedendus,
Cic. Verr. 2, 1, 56, § 147:silicem,
id. Div. 2, 41, 85:marmor,
Dig. 24, 3, 7, § 13:toga rotunda et apte caesa,
cut out, Quint. 11, 3, 139: caedunt securibus umida vina, with axes they cut out the wine (formerly liquid, now frozen), Verg. G. 3, 364: volutas, to carve or hollow out volutes, Vitr. 3, 3: tineae omnia caedunt, Lucil. ap. Non. p. 272, 14.—Prov.:c.ut vineta egomet caedam mea,
i. e. carry my own hide to market, Hor. Ep. 2, 1, 220 (proverbium in eos dicitur, qui sibi volentes nocent, Schol. Crucq.; cf. Tib. 1, 2, 98; Verg. A. 5, 672).—Ruta caesa; v ruo, P. a.—2.In gen., to strike upon something, to knock at, to beat, strike, cudgel, etc.:b.ut lapidem ferro quom caedimus evolat ignis,
strike upon with iron, Lucr. 6, 314:caedere januam saxis,
Cic. Verr 2, 1, 27, § 69:silicem rostro,
Liv. 41, 13, 1:vasa dolabris,
Curt. 5, 6, 5:femur, pectus, frontem,
Quint. 2, 12, 10; cf. id. 11, 3, 123 al.:verberibus,
Plaut. Most. 5, 2, 45; so Ter. And. 1, 2, 28:pugnis,
Plaut. Curc. 1, 3, [p. 262] 43:aliquem ex occulto,
Ter. Eun. 4, 7, 17:at validis socios caedebant dentibus apri,
they fell with their strong tusks upon their own party, Lucr. 5, 1325; cf. Plaut. Poen. 3, 3, 71:virgis ad necem caedi,
Cic. Verr. 2, 3, 28, § 69; Hor. S. 1, 2, 42:populum saxis,
id. ib. 2, 3, 128:ferulā aliquem,
id. ib. 1, 3, 120:flagris,
Quint. 6, 3, 25:aliquem loris,
Cic. Phil. 8, 8, 24; Suet. Ner. 26; 49; id. Dom. 8:caeduntur (agrestes) inter potentium inimicitias,
Sall. H. Fragm. 3, 61, 27 Dietsch:nudatos virgis,
Liv. 2, 5, 8:hastilibus caedentes terga trepidantium,
id. 35, 5, 10:servum sub furcā caesum medio egerat circo, i.e. ita ut simul caederet,
id. 2, 36, 1.—Prov.:c. B.stimulos pugnis caedere,
to kick against the pricks, to aggravate a danger by foolish resistance, Plaut. Truc. 4, 2, 55.—Pregn.1.(Cf. cado, I. B. 2.) To strike mortally, to kill, murder:b.ille dies, quo Ti. Gracchus est caesus,
Cic. Mil. 5, 14:P. Africanus de Tiberio Graccho responderat jure caesum videri,
id. de Or. 2, 25, 106; id. Off. 2, 12, 43:caeso Argo,
Ov. M. 2, 533; 5, 148; 12, 113; 12, 590; 12, 603; Suet. Caes. 76 al. — Poet., transf. to the blood shed in slaying:caeso sparsuros sanguine flammam,
Verg. A. 11, 82.—Esp. freq.,In milit. lang., to slay a single enemy; or, when a hostile army as a whole is spoken of, to conquer with great slaughter, to cut to pieces, vanquish, destroy (cf. Oud., Wolf, and Baumg.Crus. upon Suet. Vesp. 4):c.exercitus caesus fususque,
Cic. Phil. 14, 1, 1:Romani insecuti (hostem), caedentes spoliantesque caesos, castra regia diripiunt,
Liv. 32, 12, 10; 2, 47, 9:infra arcem caesi captique multi mortales,
id. 4, 61, 6; 22, 7, 2 and 9; Quint. 12, 10, 24; Suet. Aug. 21; 23; id. Vesp. 4:Indos,
Curt. 9, 5, 19:passim obvios,
id. 5, 6, 6:praesidium,
id. 4, 5, 17:propugnatores reipublicae,
Quint. 12, 10, 24:caesus (hostis) per calles saltusque vagando circumagatur,
Liv. 44, 36, 10 Kreyss.:consulem exercitumque caesum,
id. 22, 56, 2:legio-nes nostras cecidere,
id. 7, 30, 14; so Nep. Dat. 6, 4; Tac. Agr. 18; Suet. Claud. 1.— And poet., the leader is put for the army:Pyrrhum et ingentem cecidit Antiochum Hannibalemque dirum,
Hor. C. 3, 6, 36.—In poet. hypallage:caesi corporum acervi (for caesorum),
Cat. 64, 359.—To slaughter animals, esp. for offerings, to kill, slay, sacrifice:d.caedit greges armentorum,
Cic. Phil. 3, 12, 31:boves,
Ov. M. 15, 141:deorum mentes caesis hostiis placare,
Cic. Clu. 68, 194:caesis victimis,
id. Att. 1, 13, 1; Liv. 8, 6, 11; 10, 7, 10; 45, 7, 1; Tac. A. 2, 75; Suet. Caes. 81; id. Calig. 14; id. Ner. 25; id. Oth. 8; id. Galb. 18; id. Claud. 25; Just. 11, 5, 6 al.; Verg. A. 5, 96; Hor. Epod. 2, 59; Ov.M.13, 637; Juv. 6, 48; 6, 447; 8, 156; 12, 3 al.: inter caesa et porrecta; v. porricio.—Hence, since security for a person was anciently given by the deposit of sheep belonging to him, which were slaughtered in case of forfeiture, leg. t. t.: pignus caedere (or concidere), to declare the for feiture of a security, to confiscate a pledge: non tibi illa sunt caedenda, si L. Crassum vis coërcere, Crass. ap. Cic. de Or. 3, 1, 4.—2.In mal. part. ( = concido; cf.:II.jam hoc, caede, concide: nonne vobis verba depromere videtur ad omne genus nequitiae accommodata?
Cic. Verr. 2, 3, 66, § 155); Cat. 56, 7; Auct. Priap. 25, 10; Tert. Pall. 4.—Trop.: caedere sermones, a Grecism, acc. to Prisc. 18, p. 1118 P., = koptein ta rhêmata, to chop words, chat, talk, converse, Ter. Heaut. 2, 3, 1; cf. Non. p. 272, 13, and Prisc. p. 1188 P.:oratio caesa,
i. e. asyndeton, Auct. Her. 4, 19, 26; Aquil. Rom. §§ 18 and 19; Mart. Cap. 5; § 528.—Hence, caesum, i, n.; subst. in gram. synon. with comma, a stop, pause, comma, Mart. Cap. 5, § 527; Aquil. Rom. § 19; Fortun. Art. Rhet. 3, 10. -
23 causativus
causātīvus, a, um, adj. [causa].I.Causative:II.vis,
Mart. Cap. 7, § 731.—Of or pertaining to a lawsuit; subst.:III.causativum litis,
the matter in dispute, the gist of the action, Mart. Cap. 5, § 472; Fortun. Art. Rhet. 1, 2; Jul. Vict. Art. Rhet. 1, 2; 3, 8.—In gram.: causativus casus = accusativus, the accusative, i. e. the arraigning case, Prisc. p. 671 P.; cf.persona,
i. e. the first person, id. p. 821 ib. -
24 Ceraunia
cĕraunĭus, a, um, adj., = keraunios (pertaining to thunder or lightning).I.Gemma (also cĕraunĭum, Claud. Laud. Ser. 77; and: cĕraunus, Prud. Psych. 470), a precious stone, perh. a kind of onyx, Plin. 37, 9, 51, § 134 sq.; or a meteoric stone, id. 37, 10, 65, § 176; Lampr. Elag. 21; Inscr. Orell. 2510:II.gemma,
Mart. Cap. 1, §§ 67 and 75.—Vites, of a red color, Col. 3, 2, 1:III.uvae,
Isid. Orig. 17, 5, 17.—Nom. propr.: Cĕraunĭi, m.A.(Also Cĕrau-nĭa, ōrum, n., Verg. G. 1, 332; id. A. 3, 506; [p. 318] Prop. 1, 8, 19; and Cĕraunum saxum, id. 2 (3), 16, 3.) Keraunia orê, a ridge of mountains in Epirus, on the borders of Grecian Illyria, now Monti della Chimœra or Kimara, Mel. 2, 3, 10:B.a Cerauniis montibus,
Plin. 15, 29, 36, § 119:Cerauniorum saxa,
Caes. B. C. 3, 6; Suet. Aug. 17; Flor. 2, 9, 4.—A mountain in Asia Minor, between the Black and Caspian Seas, Mel. 1, 19, 13; 3, 5, 4;C.called Ceraunius mons,
Plin. 5, 27, 27, § 99; Mart. Cap. 6, § 683.—Ceraunius saltus, a mountain in Libya, Mel. 3, 8, 10. -
25 Ceraunii
cĕraunĭus, a, um, adj., = keraunios (pertaining to thunder or lightning).I.Gemma (also cĕraunĭum, Claud. Laud. Ser. 77; and: cĕraunus, Prud. Psych. 470), a precious stone, perh. a kind of onyx, Plin. 37, 9, 51, § 134 sq.; or a meteoric stone, id. 37, 10, 65, § 176; Lampr. Elag. 21; Inscr. Orell. 2510:II.gemma,
Mart. Cap. 1, §§ 67 and 75.—Vites, of a red color, Col. 3, 2, 1:III.uvae,
Isid. Orig. 17, 5, 17.—Nom. propr.: Cĕraunĭi, m.A.(Also Cĕrau-nĭa, ōrum, n., Verg. G. 1, 332; id. A. 3, 506; [p. 318] Prop. 1, 8, 19; and Cĕraunum saxum, id. 2 (3), 16, 3.) Keraunia orê, a ridge of mountains in Epirus, on the borders of Grecian Illyria, now Monti della Chimœra or Kimara, Mel. 2, 3, 10:B.a Cerauniis montibus,
Plin. 15, 29, 36, § 119:Cerauniorum saxa,
Caes. B. C. 3, 6; Suet. Aug. 17; Flor. 2, 9, 4.—A mountain in Asia Minor, between the Black and Caspian Seas, Mel. 1, 19, 13; 3, 5, 4;C.called Ceraunius mons,
Plin. 5, 27, 27, § 99; Mart. Cap. 6, § 683.—Ceraunius saltus, a mountain in Libya, Mel. 3, 8, 10. -
26 ceraunium
cĕraunĭus, a, um, adj., = keraunios (pertaining to thunder or lightning).I.Gemma (also cĕraunĭum, Claud. Laud. Ser. 77; and: cĕraunus, Prud. Psych. 470), a precious stone, perh. a kind of onyx, Plin. 37, 9, 51, § 134 sq.; or a meteoric stone, id. 37, 10, 65, § 176; Lampr. Elag. 21; Inscr. Orell. 2510:II.gemma,
Mart. Cap. 1, §§ 67 and 75.—Vites, of a red color, Col. 3, 2, 1:III.uvae,
Isid. Orig. 17, 5, 17.—Nom. propr.: Cĕraunĭi, m.A.(Also Cĕrau-nĭa, ōrum, n., Verg. G. 1, 332; id. A. 3, 506; [p. 318] Prop. 1, 8, 19; and Cĕraunum saxum, id. 2 (3), 16, 3.) Keraunia orê, a ridge of mountains in Epirus, on the borders of Grecian Illyria, now Monti della Chimœra or Kimara, Mel. 2, 3, 10:B.a Cerauniis montibus,
Plin. 15, 29, 36, § 119:Cerauniorum saxa,
Caes. B. C. 3, 6; Suet. Aug. 17; Flor. 2, 9, 4.—A mountain in Asia Minor, between the Black and Caspian Seas, Mel. 1, 19, 13; 3, 5, 4;C.called Ceraunius mons,
Plin. 5, 27, 27, § 99; Mart. Cap. 6, § 683.—Ceraunius saltus, a mountain in Libya, Mel. 3, 8, 10. -
27 ceraunius
cĕraunĭus, a, um, adj., = keraunios (pertaining to thunder or lightning).I.Gemma (also cĕraunĭum, Claud. Laud. Ser. 77; and: cĕraunus, Prud. Psych. 470), a precious stone, perh. a kind of onyx, Plin. 37, 9, 51, § 134 sq.; or a meteoric stone, id. 37, 10, 65, § 176; Lampr. Elag. 21; Inscr. Orell. 2510:II.gemma,
Mart. Cap. 1, §§ 67 and 75.—Vites, of a red color, Col. 3, 2, 1:III.uvae,
Isid. Orig. 17, 5, 17.—Nom. propr.: Cĕraunĭi, m.A.(Also Cĕrau-nĭa, ōrum, n., Verg. G. 1, 332; id. A. 3, 506; [p. 318] Prop. 1, 8, 19; and Cĕraunum saxum, id. 2 (3), 16, 3.) Keraunia orê, a ridge of mountains in Epirus, on the borders of Grecian Illyria, now Monti della Chimœra or Kimara, Mel. 2, 3, 10:B.a Cerauniis montibus,
Plin. 15, 29, 36, § 119:Cerauniorum saxa,
Caes. B. C. 3, 6; Suet. Aug. 17; Flor. 2, 9, 4.—A mountain in Asia Minor, between the Black and Caspian Seas, Mel. 1, 19, 13; 3, 5, 4;C.called Ceraunius mons,
Plin. 5, 27, 27, § 99; Mart. Cap. 6, § 683.—Ceraunius saltus, a mountain in Libya, Mel. 3, 8, 10. -
28 Ceraunum saxum
cĕraunĭus, a, um, adj., = keraunios (pertaining to thunder or lightning).I.Gemma (also cĕraunĭum, Claud. Laud. Ser. 77; and: cĕraunus, Prud. Psych. 470), a precious stone, perh. a kind of onyx, Plin. 37, 9, 51, § 134 sq.; or a meteoric stone, id. 37, 10, 65, § 176; Lampr. Elag. 21; Inscr. Orell. 2510:II.gemma,
Mart. Cap. 1, §§ 67 and 75.—Vites, of a red color, Col. 3, 2, 1:III.uvae,
Isid. Orig. 17, 5, 17.—Nom. propr.: Cĕraunĭi, m.A.(Also Cĕrau-nĭa, ōrum, n., Verg. G. 1, 332; id. A. 3, 506; [p. 318] Prop. 1, 8, 19; and Cĕraunum saxum, id. 2 (3), 16, 3.) Keraunia orê, a ridge of mountains in Epirus, on the borders of Grecian Illyria, now Monti della Chimœra or Kimara, Mel. 2, 3, 10:B.a Cerauniis montibus,
Plin. 15, 29, 36, § 119:Cerauniorum saxa,
Caes. B. C. 3, 6; Suet. Aug. 17; Flor. 2, 9, 4.—A mountain in Asia Minor, between the Black and Caspian Seas, Mel. 1, 19, 13; 3, 5, 4;C.called Ceraunius mons,
Plin. 5, 27, 27, § 99; Mart. Cap. 6, § 683.—Ceraunius saltus, a mountain in Libya, Mel. 3, 8, 10. -
29 concolor
con-cŏlor, cŏlōris, adj. gen. omn. (postclass. access. form of the fem. concolora, Carystos, Mart. Cap. 6, § 659 fin.; cf. id. 1, § 80), of the same color ( poet. and in postAug. prose; most freq. in Ov.; perh. first used by him).(α).With dat.:(β).concolor est illis,
Ov. M. 11, 500: populus festo, of the same hue with the festival, i. e. clothed in white, id. F. 1, 80:lingua lanae,
Col. 7, 3, 1:oculi corpori,
Plin. 8, 33, 51, § 121:auro,
Stat. S. 4, 7, 16:fluctibus,
Mart. Cap. 6, § 659.—Absol.:II.candida per silvam cum fetu concolor albo Procubuit sus,
Verg. A. 8, 82; so,umerus,
Ov. M. 6, 406:flos,
id. ib. 10, 735:cicatrix,
Plin. 28, 9, 37, § 139.—With dat.:Christo,
Ambros. in Luc. 5, § 23.—Like, similar, App. M. 5, p. 166, 10. -
30 copula
cōpŭla, ae (contr. form cōpla, in Wernsd. Poët. Lat. Min. IV. p. 535), f. [coapio], that which binds together or binds fast, a band, rope, thong, tie (rare; not in Cic.).I.Lit.: tortae, ship's rigging, Att. ap. Non. p. 200, 33 (Trag. Rel. v. 577 Rib.); Plaut. Ep. 5, 1, 11:II.copulā vinctum ante se Thynem agere,
Nep. Dat. 3, 2; cf.:copula dura canem tenet,
a leash, Ov. Tr. 5, 9, 28; id. M. 7, 769; App. M. 7, p. 769:pectora copulae sparteae triturā continuā exulcerati (muli),
id. ib. 9, p. 224 fin. —Of the clasp of a bracelet, Capitol. Max. Jun. 1, 8.—Of grapnel-hooks, etc., by which vessels were held in battle:eādem de causā minus commode copulis continebantur (naves),
Caes. B. G. 3, 13 ex conj. (MSS. scopulis).—Trop., a bond, tie, connection; of love:irrupta tenet,
Hor. C. 1, 13, 18:nuptialis,
App. M. 2, p. 120; so,copula,
Dig. 5, 4, 24; 5, 4, 26; cf.:(Hymenaee), copula sacra deum,
Mart. Cap. 1, § 1 Kopp ad loc.—Of friendship:talium virorum,
Nep. Att. 5, 3.—Of words, Quint. 7, 10, 17; Nigid. ap. Gell. 10, 5, 1:ut dignitas eloquendi copulationis ipsius decore servetur,
Mart. Cap. 5, § 509. -
31 declarative
dēclārātīvus, a, um, adj. [id.], serving for explanation, explanatory (postclass.):pars,
App. Dogm. Plat. 3, p. 30 and 33; Mart. Cap. 4, § 341.— Adv.: dēclārā-tīvē, by way of explanation, Mart. Cap. 4, § 393. -
32 declarativus
dēclārātīvus, a, um, adj. [id.], serving for explanation, explanatory (postclass.):pars,
App. Dogm. Plat. 3, p. 30 and 33; Mart. Cap. 4, § 341.— Adv.: dēclārā-tīvē, by way of explanation, Mart. Cap. 4, § 393. -
33 elevatio
ēlĕvātĭo, ōnis, f. [elevo].I. II.Trop.1.Gram. t. t., the elevation: vocis (= arsis, opp. depositio), Mart. Cap. 9, § 974; Isid. 1, 16, 21.—2.Rhet. t. t., a lessening, disparaging; a species of irony, Quint. 9, 2, 50; Mart. Cap. 5, § 525. -
34 Eridanus
Ērĭdănus, i, m., = Êridanos.I.The mythical and poetical name of the river Po, Plin. 3, 16, 20, § § 117, 120; Verg. G. 4, 372; id. A. 6, 659; Prop. 1, 12, 4; 4 (5), 10, 39; Ov. M. 2, 324; 372; Mart. Cap. 6, § 640.—II.The constellation Eridanus, Cic. Arat. 389; Hyg. Astr. 2, 32; Mart. Cap. 8, § 838 al. -
35 facilis
făcĭlis, e, adj. (archaic forms nom. sing. facil, Plaut. Trin. 3, 2, 53; adv. facul, like difficul, simul; v. under adv. 2, and cf. Paul. ex Fest. p. 87 Müll.), [facio, properly, that may be done or made; hence, pregn.], easy to do, easy, without difficulty.I.In gen.A. (α).Absol.:(β).nulla est tam facilis res, quin difficilis siet, quam invitus facias,
Ter. Heaut. 4, 6, 1; cf.:facilis et plana via (opp. difficilis),
Plaut. Trin. 3, 2, 20:quae facilia ex difficillimis animi magnitudo redegerat,
Caes. B. G. 2, 27 fin.; cf.also: mihi in causa facili atque explicata perdifficilis et lubrica defensionis ratio proponitur,
Cic. Planc. 2, 5:justa res et facilis,
Plaut. Am. prol. 33:facilis et prompta defensio,
Cic. de Or. 1, 56, 237; cf.:facilis et expedita distinctio,
id. Fin. 1, 10, 33:facilia, proclivia, jucunda,
id. Part. Or. 27, 95; cf.:proclivi cursu et facili delabi,
id. Rep. 1, 28:ascensus,
Caes. B. G. 1, 21:aditus,
id. ib. 3, 25 fin.;descensus Averno,
Verg. A. 6, 126; Cic. de Imp. Pomp. 14, 41; cf.:celerem et facilem exitum habere,
Caes. B. C. 3, 22 fin.:lutum,
easy to work, Tib. 1, 1, 40:fagus,
Plin. 16, 43, 84, § 229:humus,
easy to cultivate, mellow, Curt. 4, 6, 5:arcus,
Val. Fl. 1, 109:jugum,
easy to climb, Prop. 4 (5), 10, 4:somnus,
easy to obtain, Hor. C. 2, 11, 8; 3, 21, 4:irae,
easily excited, Luc. 1, 173:saevitia,
easily overcome, Hor. C. 2, 12, 26 et saep.:aurae,
gentle, Ov. H. 16, 123:jactura,
easily borne, Verg. A. 2, 646:cera,
easily shaped, Ov. M. 15, 169:victus,
copious, Verg. G. 2, 460.— Comp.:iter multo facilius atque expeditius,
Caes. B. G. 1, 6, 2:cui censemus cursum ad deos faciliorem fuisse quam Scipioni?
Cic. Lael. 4, 14:faciliore et commodiore judicio,
id. Caecin. 3, 8.— Sup.:quod est facillimum, facis,
Plaut. Trin. 3, 2, 4; cf. Cic. Rep. 2, 3:concordia,
id. ib. 1, 32:hujus summae virtutis facillima est via,
Quint. 8, 3, 71:in quibus (ceris) facillima est ratio delendi,
id. 10, 3, 31 et saep.—With ad and the gerund:(γ).nulla materies tam facilis ad exardescendum est,
Cic. de Or. 2, 45, 190:ad subigendum,
id. Rep. 2, 41:ad credendum,
id. Tusc. 1, 32, 78:palmae ad scandendum,
Plin. 13, 4, 7, § 29.— Comp.:faciliora ad intelligendum,
Quint. 2, 3, 8.— Sup.:haec ad judicandum sunt facillima,
Cic. Off. 3, 6, 30; id. Fin. 2, 20.—With ad and subst.:(δ).faciles ad receptum angustiae,
Liv. 32, 12, 3:mens ad pejora,
Quint. 1, 2, 4:credulitas feminarum ad gaudia,
Tac. A. 14, 4.— Comp.:mediocritas praeceptoris ad intellectum atque imitationem facilior,
Quint. 2, 3, 1.—With supine:(ε).facile inventust,
Plaut. Trin. 3, 2, 53:res factu facilis,
Ter. Heaut. 4, 3, 26:cuivis facile scitu est,
id. Hec. 3, 1, 15:facilis victu gens,
abounding in resources, Verg. A. 1, 445 Wagn.:(Cyclops) nec visu facilis nec dictu affabilis ulli,
id. ib. 3, 621; cf.:sapiens facilis victu fuit,
Sen. Ep. 90, 11.— Comp.:nihil est dictu facilius,
Ter. Ph. 2, 1, 70.— Sup.:factu facillimum,
Sall. C. 14, 1.—With inf.:(ζ).materia facilis est, in te et in tuos dicta dicere,
Cic. Phil. 2, 17, 42:facilis vincere ac vinci vultu eodem,
Liv. 7, 33, 2:facilis corrumpi,
Tac. H. 4, 39:Roma capi facilis,
Luc. 2, 656.—So esp. freq. in the neuter, facile est, with a subject-clause:id esse verum, cuivis facile est noscere,
Ter. Ad. 5, 4, 8:quod illis prohibere erat facile,
Caes. B. C. 1, 50, 2:neque erat facile nostris, uno tempore propugnare et munire,
id. ib. 3, 45, 4; Quint. 6, 4, 20:nec origines persequi facile est,
Plin. 3, 5, 6, § 46:quīs facile est aedem conducere,
Juv. 3, 31; 4, 103.— Comp.:plerumque facilius est plus facere quam idem,
Quint. 10, 2, 10; 12, 6, 7.— Sup.:stulta reprehendere facillimum est,
Quint. 6, 3, 71; 11, 1, 81.—With ut:(η).facilius est, ut esse aliquis successor tuus possit, quam ut velit,
Plin. Pan. 44, 3; 87, 5; cf. with quod: facile est quod habeant conservam in villa, Varr. R. R. 2, 10, 6.—With dat.:(θ). b.terra facilis pecori,
i.e. suitable, proper, Verg. G. 2, 223; cf.:campus operi,
Liv. 33, 17, 8:facilis divisui (Macedonia),
id. 45, 30, 2:neque Thraces commercio faciles erant,
Liv. 40, 58, 1:homines bello faciles,
Tac. Agr. 21:juvenis inanibus,
easily susceptible, open to, id. A. 2, 27; cf.:facilis capessendis inimicitiis,
id. ib. 5, 11. —Adverbially, in facili, ex (e) facili, and rarely, de facili, easily:B.cum exitus haud in facili essent,
not easy, Liv. 3, 8, 9 Drak.:in facili,
Sen. Clem. 1, 7: Plin. 18, 28, 68, § 274; Dig. 26, 3, 8:ita adducendum, ut ex facili subsequatur,
easily, Cels. 7, 9 med.:ex facili tolerantibus,
Tac. Agr. 15 init.: ex facili, Cel. 6, 1, 1; Plin. 37, 4, 15, § 60;for which: e facili,
Ov. A. A. 1, 356: de facili ab iis superabuntur, Firm. Math. 5, 6.—Transf.a.Of persons that do any thing with facility, ready, quick. — Constr. with ad, in, and simple abl.:b.facilis et expeditus ad dicendum,
Cic. Brut. 48, 180:sermone Graeco promptus et facilis,
Suet. Tib. 71; cf.:promptus et facillis ad extemporalitatem usque,
id. Tit. 3:faciles in excogitando et ad discendum prompti,
Quint. 1, 1, 1:exiguo faciles,
content, Sil. 1, 615.—Of things, easily moving:II.oculi,
Verg. A. 8, 310:manus,
Ov. F. 3, 536:cervix,
Mart. Spect. 23:canes, i. e. agiles,
Nemes. Cyneg. 50.In partic.A.Of character, easy, good-natured, compliant, willing, yielding, courteous, affable:B.facilis benevolusque,
Ter. Hec. 5, 1, 35:comes, benigni, faciles, suaves homines esse dicuntur,
Cic. Balb. 16, 36:facilis et liberalis pater,
id. N. D. 3, 29, 73:lenis et facilis,
id. Fam. 5, 2, 9:facilis et clemens,
Suet. Aug. 67:facilem populum habere,
Cic. Fam. 7, 1, 4:facilem stillare in aurem,
Juv. 3, 122:di,
id. 10, 8. —With in and abl.:facilem se in rebus cognoscendis praebere,
Cic. Q. Fr. 1, 1, 11, § 32; cf.:facilis in causis recipiendis,
id. Brut. 57, 207:faciles in suum cuique tribuendo,
id. ib. 21, 85:faciles ad concedendum,
id. Div. 2, 52, 107.—With in and acc.:sic habeas faciles in tua vota deos,
Ov. H. 16, 282.—With inf.:faciles aurem praebere,
Prop. 2, 21, 15 (3, 14, 5 M.):O faciles dare summa deos,
Luc. 1, 505.—With gen.:facilis impetrandae veniae,
Liv. 26, 15, 1:alloquii facilis (al. alloquiis),
Val. Fl. 5, 407.— Absol.:comi facilique naturā,
Suet. Gramm. 7:facili ac prodigo animo,
id. Vit. 7.— Comp.:facilior aut indulgentior,
Suet. Vesp. 21; Quint. 7, 1, 27; Flor. 4, 11, 2.— Sup.:quid dicam de moribus facillimis,
Cic. Lael. 3, 11.—Of fortune, favorable, prosperous:1.res et fortunae tuae... quotidie faciliores mihi et meliores videntur,
Cic. Fam. 6, 5, 1; Liv. 23, 11, 2.— Adv. in four forms: facile, facul, faculter, and faciliter.făcĭlĕ (the class. form).(α).easily, without trouble or difficulty:(β).facile cum valemus recta consilia aegrotis damus,
Ter. And. 2, 1, 9:quis haec non vel facile vel certe aliquo modo posset ediscere?
Cic. de Or. 2, 57, 232:vitia in contraria convertuntur,
id. Rep. 1, 45.— Comp.:cave putes, aut mare ullum aut flammam esse tantam, quam non facilius sit sedare quam, etc.,
Cic. Rep. 1, 42 fin.:quo facilius otio perfruantur,
id. ib. 1, 5: id hoc facilius eis persuasit, quod, etc., Caes, B. G. 1, 2, 3.— Sup.:ut optimi cujusque animus in morte facillime evolet tamquam e custodia,
Cic. Lael. 4, 14:facillime fingi,
id. Cael. 9, 22:facillime decidit,
id. Rep. 2, 23:mederi inopiae frumentariae,
Caes. B. G. 5, 24, 6 et saep.—To add intensity to an expression which already signifies a high degree, certainly, unquestionably, without contradiction, beyond dispute, by far, far (often in Cic.;(γ).elsewh. rare): virum unum totius Graeciae facile doctissimum,
Cic. Rab. Post. 9, 23:facile deterrimus,
id. Tusc. 1, 33, 81:genere et nobilitate et pecunia facile primus,
id. Rosc. Am. 6, 15; cf.:virtute, existimatione, nobilitate facile princeps,
id. Clu. 5, 11:facile princeps,
id. Div. 2, 42, 87; id. Fam. 6, 10, 2; id. Univ. 1; Flor. 3, 14, 1:facile praecipuus,
Quint. 10, 1, 68:facile hic plus mali est, quam illic boni,
Ter. And. 4, 3, 5: Pe. Sed tu novistin' fidicinam? Fi. Tam facile quam me, as well as I do myself, Plaut. Ep. 3, 4, 68.—With verbs that denote superiority (vincere, superare, etc.):post illum (Herodotum) Thucydides omnes dicendi artificio, mea sententia, facile vicit,
Cic. de Or. 2, 13, 56; cf. id. Off. 2, 19, 59; id. Rep. 1, 23; cf.also: stellarum globi terrae magnitudinem facile vincebant,
id. ib. 6, 16 fin.; id. de Or. 1, 33, 150:Sisenna omnes adhuc nostros scriptores facile superavit,
id. Leg. 1, 2, 7; cf. id. de Or. 3, 11, 43:facile palmam habes!
Plaut. Trin. 3, 2, 80.— In naming a large amount, quite, fully:huic hereditas facile ad HS. tricies venit testamento propinqui sui,
Cic. Verr. 2, 2, 14, § 35.—With a negative, non facile or haud facile, to add intensity, not easily, i.e. hardly:b.mira accuratio, ut non facile in ullo diligentiorem majoremque cognoverim,
Cic. Brut. 67, 238:sed haud facile dixerim, cur, etc.,
id. Rep. 1, 3 fin.; cf.:de iis haud facile compertum narraverim,
Sall. J. 17, 2:animus imbutus malis artibus haud facile libidinibus carebat,
id. C. 13, 5. —Readily, willingly, without hesitation:c.facile omnes perferre ac pati,
Ter. And. 1, 1, 35; cf.:te de aeternitate dicentem aberrare a proposito facile patiebar,
Cic. Tusc. 1, 33, 81:disertus homo et facile laborans,
id. Off. 2, 19, 66:ego unguibus facile illi in oculos involem,
Ter. Eun. 4, 3, 6.— Comp.:locum habeo nullum, ubi facilius esse possim quam Asturae,
Cic. Att. 13, 26, 2.—(Acc. to facilis, II. B.) Pleasantly, agreeably, well:2.propter eas (nugas) vivo facilius,
Plaut. Curc. 5, 2, 6:cum animo cogites, Quam vos facillime agitis, quam estis maxume Potentes, dites, fortunati, nobiles,
Ter. Ad. 3, 4, 56:facillime agitare,
Suet. Vit. Ter. 1:ubi Crassus animadvertit, suas copias propter exiguitatem non facile diduci,
not safely, Caes. B. G. 3, 23, 7.—făcul (anteclass.), easily: nobilitate facul propellere iniquos, Lucil. ap. Non. 111, 19; Pac. ib. 21:3.haud facul, ut ait Pacuvius, femina una invenietur bona,
Afran. ib. 22:advorsam ferre fortunam facul,
Att. ib. 24.—‡ făculter, acc. to the statement of Paul. ex Fest. p. 87, 1 Müll.; cf. Mart. Cap. 3, § 325. —4. -
36 galera
gălērum, i, n. (also gălērus, i, m., Verg. A. 7, 688: gălēra, ae, f., C. Gracch. in Charis. p. 61 P.) [galea], a helmet-like covering for the head, made of undressed skin, the Gr. kuneê, a cap, bonnet, hat (cf.: pileus, petasus, apex).I.Lit.: flamen Dialis solus album habet galerum, Varr. ap. Gell. 10, 15, 32; so of a priest's cap, App. Mag. p. 288; cf.:II.Suetonius tria genera pileorum dixit, quibus sacerdotes utuntur, apicem, tutulum, galerum... galerum pileum ex pelle hostiae caesae,
Serv. Verg. A. 2, 683:fulvosque lupi de pelle galeros Tegmen habent capiti,
Verg. A. 7, 688 (galerus est genus pilei, quod Fronto genere neutro dicit hoc galerum, Serv. ad h. l.); so Verg. M. 121; Suet. Ner. 26; Grat. Cyneg. 340; Calp. Ecl. 1, 7; Juv. 8, 208; Stat. Th. 1, 305. —Transf.A.A kind of peruke, Suet. Ner. 26 Ruhnk.; Juv. 6, 120.—B.A rose-bud, Aus. Idyll. 14, 25. -
37 galerum
gălērum, i, n. (also gălērus, i, m., Verg. A. 7, 688: gălēra, ae, f., C. Gracch. in Charis. p. 61 P.) [galea], a helmet-like covering for the head, made of undressed skin, the Gr. kuneê, a cap, bonnet, hat (cf.: pileus, petasus, apex).I.Lit.: flamen Dialis solus album habet galerum, Varr. ap. Gell. 10, 15, 32; so of a priest's cap, App. Mag. p. 288; cf.:II.Suetonius tria genera pileorum dixit, quibus sacerdotes utuntur, apicem, tutulum, galerum... galerum pileum ex pelle hostiae caesae,
Serv. Verg. A. 2, 683:fulvosque lupi de pelle galeros Tegmen habent capiti,
Verg. A. 7, 688 (galerus est genus pilei, quod Fronto genere neutro dicit hoc galerum, Serv. ad h. l.); so Verg. M. 121; Suet. Ner. 26; Grat. Cyneg. 340; Calp. Ecl. 1, 7; Juv. 8, 208; Stat. Th. 1, 305. —Transf.A.A kind of peruke, Suet. Ner. 26 Ruhnk.; Juv. 6, 120.—B.A rose-bud, Aus. Idyll. 14, 25. -
38 galerus
gălērum, i, n. (also gălērus, i, m., Verg. A. 7, 688: gălēra, ae, f., C. Gracch. in Charis. p. 61 P.) [galea], a helmet-like covering for the head, made of undressed skin, the Gr. kuneê, a cap, bonnet, hat (cf.: pileus, petasus, apex).I.Lit.: flamen Dialis solus album habet galerum, Varr. ap. Gell. 10, 15, 32; so of a priest's cap, App. Mag. p. 288; cf.:II.Suetonius tria genera pileorum dixit, quibus sacerdotes utuntur, apicem, tutulum, galerum... galerum pileum ex pelle hostiae caesae,
Serv. Verg. A. 2, 683:fulvosque lupi de pelle galeros Tegmen habent capiti,
Verg. A. 7, 688 (galerus est genus pilei, quod Fronto genere neutro dicit hoc galerum, Serv. ad h. l.); so Verg. M. 121; Suet. Ner. 26; Grat. Cyneg. 340; Calp. Ecl. 1, 7; Juv. 8, 208; Stat. Th. 1, 305. —Transf.A.A kind of peruke, Suet. Ner. 26 Ruhnk.; Juv. 6, 120.—B.A rose-bud, Aus. Idyll. 14, 25. -
39 genu
gĕnu, ūs, n. (also nom. sing. gĕnum, n., Front. Ep. ad M. Caes. 5, 44; and gĕnus, m., Lucil. ap. Non. 207, 28; gen. sing. genuis; dat. genui, genu, Mart. Cap. 3, § 293. —In neutr., nom. and acc. sing. genus, Cic. Arat. 45; 46; 399; 403; plur. gēnu͡a, as a dissyllable, Carey's Lat. Prosody, § 47; Verg. A. 5, 432; 12, 905; gen. plur. genuorum, Vitr. 9, 6 dub.; dat. plur. genubus, Sen. Thyest. 406; Hippol. 667; Mart. Cap. 3, § 293;I.but usu. genibus,
Curt. 10, 5, 24; Tac. A. 12, 18; Liv. 44, 31 fin.; Ov. M. 13, 585) [kindr. with Sanscr. jānu; Gr. gonu; Goth. kniu; Germ. Knie; Engl. knee], the knee.Lit.:II.meus est ballista pugnus, cubitus catapulta est mihi, Umerus aries: tum genu ut quemque icero, ad terram dabo,
Plaut. Capt. 4, 2, 17: hujus genus, Cic. ap. Serv. ad Verg. A. 3, 22:fine genus vestem ritu succincta Dianae,
Ov. M. 10, 536:per aquam ferme genus tenus altam,
Liv. 44, 40, 8 Drak. N. cr.:in ipsa genus utriusque commissura,
knee-joint, Plin. 11, 45, 103, § 250:sedatis tibi doloribus genus,
Fronto Ep. p. 134 Rom.:dolorem genus suscitare,
id. ib. p. 138:ne quem in cursu capite aut cubito offendam aut genu,
Plaut. Curc. 2, 3, 3:genu mehercule M. Antonium vidi, cum contente pro se ipse lege Varia diceret, terram tangere,
Cic. Tusc. 2, 24, 57:genua inediā succidunt,
Plaut. Curc. 2, 3, 30:dumque virent genua,
Hor. Epod. 13, 4:genuum junctura,
knee-joint, Ov. M. 2, 823:genuumque tumebat orbis,
knee-pan, id. ib. 8, 809: ad genua accidere, Enn. ap. Non. 517, 16 (Com. Rel. v. 9 Vahl.):procidere,
Sen. Contr. 7, 17, 12:ad genua se alicui submittere,
Suet. Tib. 20; cf.:genua amplexus genibusque volutans Haerebat,
Verg. A. 3, 607:atqui pol hodie non feres, ni genua confricantur,
i. e. be clasped in earnest entreaty, Plaut. As. 3, 3, 80; so,fricare,
ib. 88:nunc tibi amplectimur genua egentes opum,
id. Rud. 1, 5, 16; cf.:exurgite a genibus,
id. ib. v. 22: advolvi, Sall. Fragm. ap. Serv. Verg. A. 1, 311; Tac. A. 1, 13 fin.; 6, 49; 15, 71;for which: genibus se advolvere or advolvi,
Liv. 8, 37 fin.; 28, 34, 4; Vell. 2, 80 fin.:nixi genibus ab senatu petierunt, ne, etc.,
Liv. 43, 2, 2:muta metu terram genibus summissa petebat,
Lucr. 1, 92:corde et genibus tremit,
Hor. C. 1, 23, 8:jus imperiumque Phraates Caesaris accepit genibus minor,
i. e. kneeling, beseeching, id. Ep. 1, 12, 28; Vulg. Phil. 2, 10 saep.:genu ponere,
to bow the knee, Curt. 4, 6, 28; so,alicui,
id. 8, 7, 13:genu flectere, Hier. in. Eph. 3, 14: inflexo genu adorare aliquem,
Sen. Herc. Fur. 410:nixi genibus,
on bended knees, Liv. 43, 2, 2:per tua genua te opsecro,
Plaut. Curc. 5, 2, 31:genua incerare deorum,
i. e. to attach to the statues of the gods wax tablets with prayers written on them, Juv. 10, 55.— -
40 genum
gĕnu, ūs, n. (also nom. sing. gĕnum, n., Front. Ep. ad M. Caes. 5, 44; and gĕnus, m., Lucil. ap. Non. 207, 28; gen. sing. genuis; dat. genui, genu, Mart. Cap. 3, § 293. —In neutr., nom. and acc. sing. genus, Cic. Arat. 45; 46; 399; 403; plur. gēnu͡a, as a dissyllable, Carey's Lat. Prosody, § 47; Verg. A. 5, 432; 12, 905; gen. plur. genuorum, Vitr. 9, 6 dub.; dat. plur. genubus, Sen. Thyest. 406; Hippol. 667; Mart. Cap. 3, § 293;I.but usu. genibus,
Curt. 10, 5, 24; Tac. A. 12, 18; Liv. 44, 31 fin.; Ov. M. 13, 585) [kindr. with Sanscr. jānu; Gr. gonu; Goth. kniu; Germ. Knie; Engl. knee], the knee.Lit.:II.meus est ballista pugnus, cubitus catapulta est mihi, Umerus aries: tum genu ut quemque icero, ad terram dabo,
Plaut. Capt. 4, 2, 17: hujus genus, Cic. ap. Serv. ad Verg. A. 3, 22:fine genus vestem ritu succincta Dianae,
Ov. M. 10, 536:per aquam ferme genus tenus altam,
Liv. 44, 40, 8 Drak. N. cr.:in ipsa genus utriusque commissura,
knee-joint, Plin. 11, 45, 103, § 250:sedatis tibi doloribus genus,
Fronto Ep. p. 134 Rom.:dolorem genus suscitare,
id. ib. p. 138:ne quem in cursu capite aut cubito offendam aut genu,
Plaut. Curc. 2, 3, 3:genu mehercule M. Antonium vidi, cum contente pro se ipse lege Varia diceret, terram tangere,
Cic. Tusc. 2, 24, 57:genua inediā succidunt,
Plaut. Curc. 2, 3, 30:dumque virent genua,
Hor. Epod. 13, 4:genuum junctura,
knee-joint, Ov. M. 2, 823:genuumque tumebat orbis,
knee-pan, id. ib. 8, 809: ad genua accidere, Enn. ap. Non. 517, 16 (Com. Rel. v. 9 Vahl.):procidere,
Sen. Contr. 7, 17, 12:ad genua se alicui submittere,
Suet. Tib. 20; cf.:genua amplexus genibusque volutans Haerebat,
Verg. A. 3, 607:atqui pol hodie non feres, ni genua confricantur,
i. e. be clasped in earnest entreaty, Plaut. As. 3, 3, 80; so,fricare,
ib. 88:nunc tibi amplectimur genua egentes opum,
id. Rud. 1, 5, 16; cf.:exurgite a genibus,
id. ib. v. 22: advolvi, Sall. Fragm. ap. Serv. Verg. A. 1, 311; Tac. A. 1, 13 fin.; 6, 49; 15, 71;for which: genibus se advolvere or advolvi,
Liv. 8, 37 fin.; 28, 34, 4; Vell. 2, 80 fin.:nixi genibus ab senatu petierunt, ne, etc.,
Liv. 43, 2, 2:muta metu terram genibus summissa petebat,
Lucr. 1, 92:corde et genibus tremit,
Hor. C. 1, 23, 8:jus imperiumque Phraates Caesaris accepit genibus minor,
i. e. kneeling, beseeching, id. Ep. 1, 12, 28; Vulg. Phil. 2, 10 saep.:genu ponere,
to bow the knee, Curt. 4, 6, 28; so,alicui,
id. 8, 7, 13:genu flectere, Hier. in. Eph. 3, 14: inflexo genu adorare aliquem,
Sen. Herc. Fur. 410:nixi genibus,
on bended knees, Liv. 43, 2, 2:per tua genua te opsecro,
Plaut. Curc. 5, 2, 31:genua incerare deorum,
i. e. to attach to the statues of the gods wax tablets with prayers written on them, Juv. 10, 55.—
См. также в других словарях:
cap — cap … Dictionnaire des rimes
cap — cap·no·di·a·ce·ae; cap·no·di·um; cap·pa; cap·pagh; cap·pa·ri·da·ce·ae; cap·pa·ris; cap·pe·len·ite; cap·pel·let·ti; cap·pie; cap·po; cap·py; cap·ra; cap·ral·de·hyde; cap·rate; cap·ric; cap·ri·cor·nis; cap·ri·dae; cap·ri·fi·cate; cap·ri·fi·ca·tion; … English syllables
cap — [ kap ] n. m. • XIIIe; mot provenç. « tête », lat. caput I ♦ Vx Tête. ⇒ chef. Mod. Loc. De pied en cap [ dəpjetɑ̃kap ] :des pieds à la tête. ⇒ 1. complètement. Armés de pied en cap. II ♦ 1 ♦ (1387) Pointe de terre qui s avance d … Encyclopédie Universelle
Cap — (k[a^]p), n. [OE. cappe, AS. c[ae]ppe, cap, cape, hood, fr. LL, cappa, capa; perhaps of Iberian origin, as Isidorus of Seville mentions it first: Capa, quia quasi totum capiat hominem; it. capitis ornamentum. See 3d {Cape}, and cf. 1st {Cope}.] 1 … The Collaborative International Dictionary of English
CAP-10 — Vue … Wikipédia en Français
Cap 10 — Vue de l avion Type Avion de voltige Motorisation Moteur Lyc … Wikipédia en Français
cap — Cap, m. N est pas naif Francois, Car le Francois dit chef, ce que le Gascon dit Cap, Et l Espagnol Cabo, et l Italien Capo, tous quatre issans du Latin Caput. Et combien qu envers le Gascon ce mot signifie aussi teste, ce neantmoins le Francois n … Thresor de la langue françoyse
Cap — als Abkürzung steht für: Calender Access Protocol, Übermittlungsprotokoll für Kalenderdaten zwischen beliebigen Groupwareservern. CAMEL Application Part: Transportprotokoll aus der Familie des Signalling System 7 für CAMEL Anwendungen in… … Deutsch Wikipedia
CAP — als Abkürzung steht für: CAP (Automobilhersteller), ehemaliger belgischer Automobilhersteller CAP (Markt), eine Supermarktkette betrieben von behinderten/benachteiligten Menschen CAP Customer Advantage Program GmbH, verantwortlich für HappyDigits … Deutsch Wikipedia
Cap 24 — logo de Cap 24 Création 20 mars 2008 Disparition Octobre 2010 Slogan « La chaîne capitale » Langue … Wikipédia en Français
cap — cap1 [kap] n. [ME cappe < OE cæppe & ML cappa < LL cappa, a cape, hooded cloak] 1. any closefitting head covering, brimless or with only a front visor, and made of wool, cotton, etc., as a baseball cap or overseas cap, or of muslin or lace … English World dictionary