-
1 Alyattēs
Alyattēs eī, m, Ἀλυάττησ, a king of Lydia, father of Croesus: regnum Alyattei, H. -
2 Laudant illa, sed ista legunt
• Some (writing) is praised, but other is read. (Martialis)Latin Quotes (Latin to English) > Laudant illa, sed ista legunt
-
3 demergo
to sink, plunge into, dip under, go into debt. -
4 Vitebergae*
Wittenberg (Saxony-Anhalt, Germany) [gw] -
5 adfinis
af-fīnis (better adf-), e, adj. (abl. adfini, Cic. de Or. 1, 15, 66;I.once adfine,
Ter. Hec. 5, 3, 9; cf. Schneid. Gram. II. 222).Lit., that is neighboring or a neighbor to one (ADFINES: in agris vicini, Paul. ex Fest. p. 11 Müll.), bordering on, adjacent, contiguous:II.gens adfinis Mauris, = confinis,
Liv. 28, 17:saevisque adfinis Sarmata Moschis,
Luc. 1, 430; also, near by family relationship, allied or related to by marriage, kêdesteis; and subst., a relation by marriage (opp. consanguinei, sungeneis), as explained by Modestin. Dig. 38, 10, 4:adfines dicuntur viri et uxoris cognati. Adfinium autem nomina sunt socer, socrus, gener, nurus, noverca, vitricus, privignus, privigna, glos, levir, etc.: ego ut essem adfinis tibi, tuam petii gnatam, Att. ap. Paul. ex Fest. s. v. numero, p. 170 Müll. (Trag. Rel. p. 201 Rib.): Megadorus meus adfinis,
my son-in-law, Plaut. Aul. 3, 4, 14; Ter. Heaut. 5, 1, 63:tu me, adfinem tuum, repulisti,
Cic. Red. in Sen. 7: ex tam multis cognatis et adfinibus, id. Clu. 14; id. ad Quir. 5:Caesarem ejus adfinem esse audiebant, Auct. B. Afr. 32: quanto plus propinquorum, quo major adfinium numerus,
Tac. G. 20, 9:per propinquos et adfines suos,
Suet. Caes. 1:adfinia vincula,
Ov. P. 4, 8, 9.—Fig., partaking, taking part in, privy to, sharing, associated with; constr. with dat. or gen.; in Pac. with ad: qui sese adfines esse ad causandum volunt, Pac.ap.Non. 89, 11 (Trag. Rel. p. 80 Rib.):publicis negotiis adfinis, i. e. implicitus, particeps,
taking part in, Plaut. Trin. 2, 2, 55; Ter. Heaut. 2, 1, 1:duos solos video adfines et turpitudini judicari,
Cic. Clu. 45:huic facinori,
id. Cat. 4, 3:culpae,
id. Rosc. Am. 7, 18; id. Inv. 2, 44, 129; 2, 10:noxae,
Liv. 39, 14. -
6 Anomalurus fraseri
NLD Fraser-stekelstaarteekhoorn -
7 seco
sĕco, cŭi, ctum ( part. fut. secaturus, Col. 5, 9, 2), 1, v. a. [root sak-, to cut; whence securis, sĕcula, serra (secra), segmen, sexus, saxum, etc.; cf. sīca, and Gr. keiô, keazô, schizô], to cut, cut off, cut up (class.; syn.: caedo, scindo).I.Lit.A.In gen.:B.leges duodecim tabularum, si plures forent, quibus rens esset judicatus, secare, si vellent, atque partiri corpus addicti sibi hominis permiserunt,
Gell. 20, 1, 48 sq.; cf.:et judicatos in partes secari a creditoribus leges erant,
Tert. Apol. 4:cape cultrum, seca Digitum vel aurem,
Plaut. Merc. 2, 2, 38 sq.:omne animal secari ac dividi potest, nullum est eorum individuum,
Cic. N. D. 3, 12, 29: pabulum secari non posse, be cut, mown, * Caes. B. G. 7, 14; so,sectae herbae,
Hor. S. 2, 4, 67:gallinam,
to cut to pieces, Juv. 5, 124:placenta,
Mart. 3, 77, 3:alicui collum gladio suā dexterā,
Q. Cic. Petit. Cons. 3, 10:palatum,
to divide, Cels. 8, 1:tergora in frusta,
Verg. A. 1, 212: dona auro gravia sectoque elephanto, i. e. of carved, wrought ivory (an imitation of the Homeric pristos elephas, Od. 18, 196), Verg. A. 3, 464:marmora,
Hor. C. 2, 18, 17: sectis nitebat marmoribus, Luc. 10, 114; so absol.:nec ideo ferrum secandi vim non perdidit,
Sen. Ben. 5, 5, 1:prave sectus unguis,
Hor. Ep. 1, 104:secti lapides,
Vulg. Exod. 20, 25. —In partic.1.Med. t. t., to cut surgically; to operate on; to cut off or out, amputate, excise, etc.:2.in corpore si quid ejusmodi est, quod reliquo corpori noceat, id uri secarique patimur,
Cic. Phil. 8, 5, 15; cf.:saevitia secandi,
Plin. 29, 1, 6, § 13; so,membra,
id. 26, 11, 69, § 112:vomicam,
Plaut. Pers. 2, 5, 13:varices Mario,
Cic. Tusc. 2, 15, 35 (for which, exciditur, Cels. 7, 31); cf. of the same: C. Marius cum secaretur, ut supra dixi, principio vetuit se alligari;nec quisquam ante Marium solutus dicitur esse sectus,
was cut, operated upon, Cic. Tusc. 2, 22, 53:servum,
Just. Inst. 4, 3, 6.—To cut, castrate (very rare):C.puer avari sectus arte mangonis,
Mart. 9, 7, 4; so,sectus Gallus (corresp. to eviratus),
id. 5, 41, 3.—Transf. (mostly poet. and in post-Aug. prose).1.To scratch, tear, wound, hurt, injure (cf. caedo, II.):2.ambo (postes) ab infimo tarmes secat,
the worms are gnawing them, they are wormeaten, Plaut. Most. 3, 2, 140:luctantis acuto ne secer ungui,
lest I should be torn, Hor. Ep. 1, 19, 47; cf.:rigido sectas invenit ungue genas,
Ov. F. 6, 148:teneras plantas tibi (glacies),
Verg. E. 10, 49:corpora vepres,
id. G. 3, 444:crura (sentes),
Ov. M. 1, 509:pete ferro Corpus et intorto verbere terga seca,
cut, lacerate, Tib. 1, 9, 22; so,sectus flagellis,
Hor. Epod. 4, 11:loris,
Mart. 10, 5, 14 al.:si quem podagra secat,
gnaws, torments, Cat. 71, 2;imitated by Martial: podagra cheragraque secatur Gaius,
Mart. 9, 92, 9.—Like the Gr. temnein, and our to cut, i. e.,a.To divide, cleave, separate ( poet. and in post-Aug. prose):b.quos (populos) secans interluit Allia,
Verg. A. 7, 717:medios Aethiopas (Nilus),
Plin. 5, 9, 10, § 53:medios agros (Tiberis),
Plin. Ep. 5, 6, 12:medium agmen (Turnus),
Verg. A. 10, 440:agrum (limes),
Plin. 18, 34, 77, § 331:caelum (zonae),
Ov. M. 1, 46:sectus orbis,
Hor. C. 3, 27, 75; cf.:in longas orbem qui secuere vias,
Ov. Am. 2, 16, 16.—With the idea of motion, to cut through, i. e. to run, sail, fly, swim, go, etc., through:II.delphinum similes, qui per maria umida nando Carpathium Libycumque secant,
cut through, cleave, Verg. A.5, 595:aequor,
id. ib. 5, 218:pontum,
id. ib. 9, 103:aequor Puppe,
Ov. M. 11, 479:fretum puppe,
id. ib. 7, 1; cf.:vada nota (amnis),
id. ib. 1, 370:ales avis... geminis secat aëra pennis,
Cic. Arat. 48:aethera pennis (avis),
Verg. G. 1, 406; 1, 409:auras (cornus),
id. A. 12, 268:ventos (Cyllenia proles),
ib. ib. 4, 257:sub nubibus arcum (Iris),
id. ib. 9, 15 et saep.— Secare viam (vias), the Gr. temnein hodon, to take one's way, to travel a road:ille viam secat ad naves,
Verg. A. 6, 899:hinc velut diversae secari coeperunt viae,
Quint. 3, 1, 14.—Trop. (acc. to I. C. 1. and 2.).* A. B.To divide (not freq. till after the Aug. per.):cum causas in plura genera secuerunt,
Cic. de Or. 2, 27, 117:haec in plures partes,
Quint. 8, 6, 13; cf.:scrupulose in partes sectā divisionis diligentiā,
id. 4, 5, 6:quae natura singularia sunt secant (corresp. to divido),
id. 4, 5, 25:sectae ad tenuitatem suam vires (just before: distinguendo. dividendo),
id. 12, 2, 13.—Hence, in Hor., like dirimo (II.), of disputes, to cut off, i.e. to decide them:quo multae magnaeque secantur judice lites,
Hor. Ep. 1, 16, 42: magnas res, to cure (as it were, by a light operation), id. S. 1, 10, 15.—And once in Verg.: secare spem (the figure borrowed from the phrases secare mare, auras, viam): quae cuique est fortuna hodie, quam quisque secat spem, whatever hope each follows, i. e. indulges in, entertains, Verg. A. 10, 107 (secat, sequitur, tenet, habet;ut: Ille viam secat ad naves,
id. ib. 6, 899: unde et sectas dicimus, habitus animorum et instituta philosophiae circa disciplinam, Serv.). -
8 Asper
1.asper, ĕra, ĕrum, adj. (aspra = aspera, Enn. ap. App. Mag. p. 299, but Vahl. ad Enn. p. 166 reads spissa instead of aspra:I.aspris = asperis,
Verg. A. 2, 379;aspro = aspero,
Pall. Insit. 67) [etym. dub.; Doed. foll. by Hinter connects it with aspairô, to struggle, to resist; Corssen, Ausspr. II. p. 593, regards asper (i. e. ab spe) as the proper opposite of prosper (i. e. pro spe); thus asper originally meant hopeless, desperate; v. also id. ib. II. p. 870; cf. the use of res asperae as the opposite of res prosperae]; as affecting the sense of touch, rough, uneven (opp. lēvis or lenis; syn.: scaber, acutus, insuavis, acerbus, amarus, mordax, durus).1.. Lit.:2.lingua aspera tactu,
Lucr. 6, 1150; cf. Verg. G. 3, 508; Ov. M. 7, 556; Luc. 4, 325:mixta aspera levibus,
Lucr. 2, 471:in locis (spectatur) plani an montuosi, leves an asperi,
Cic. Part. Or. 10, 36: Quid judicant sensus? dulce, amarum;lene, asperum,
id. Fin. 2, 12, 36:tumulus asperi (sc. saxibus) soli,
Liv. 25, 36: saxa, Enn. ap. Cic. Pis. 19; Cic. Tusc. 1, 16, 37; Pac. ap. Mar. Vict. p. 2522 P.; Att. ap. Cic. Tusc. 2, 10, 23; Lucr. 4, 147; Ov. M. 6, 76; cf.Leucas,
Luc. 1, 42:loca,
Caes. B. C. 3, 42, and Vulg. Act. 27, 29:viae asperae,
ib. Bar. 4, 26:vallis aspera,
ib. Deut. 21, 4 et saep.: unda, Enn. ap. Macr. S. 6, 2:glacies,
Verg. E. 10, 49:hiems,
Ov. M. 11, 490; Claud. ap. Prob. Cons. 270: Phasis, i. e. frozen, ice-bound, Prob. ap. Rufin. I. 375;and of climate: aspera caelo Germania,
harsh, severe, Tac. G. 2: arteria. the windpipe (v. arteria), Cic. N. D. 2, 54, 136; Cels. 4, 1.—Of raised work (i. e. bas-relief, etc., as being rough), as in Gr. trachus (cf. exaspero):aspera signis Pocula,
Verg. A. 9, 263:Cymbiaque argento perfecta atque aspera signis,
id. ib. 5, 267:signis exstantibus asper Antiquus crater,
Ov. M. 12, 235 (cf.:stantem extra pocula caprum,
Juv. 1, 76):Summus inaurato crater erat asper acantho,
Ov. M. 13, 701:aspera pocula,
Prop. 2, 6, 17:ebur,
Sen. Hippol. 899:balteus,
Val. Fl. 5, 578:cingula bacis,
Claud. Laud. Stil. 2, 89; cf. Drak. ad Sil. 11, 279:nummus,
not worn smooth, new, Suet. Ner. 44; cf. Sen. Ep. 19:mare,
agitated by a storm, rough, tempestuous, Liv. 37, 16.—Of things that have a rough, thorny, prickly exterior:barba,
Tib. 1, 8, 32:sentes,
Verg. A. 2, 379:rubus,
id. E. 3, 89:mucro,
Luc. 7, 139 (cf. Tac. A. 15, 54: pugionem vetustate obtusum asperari saxo jussit; v. aspero).—Meton., of food: He. Asper meus victus sanest. Er. Sentisne essitas? He. My fare is very rough. Er. Do you feed on brambles? Plaut. Capt. 1, 2, 85; cf. id. ib. 3, 1, 37; also of a cough producing hoarseness:3.quas (fauces) aspera vexat Assidue tussis,
Mart. 11, 86, 1.—Subst.: aspĕrum, i, n., an uneven, rough place:II.latens in asperis radix,
Hor. Epod. 5, 67:aspera maris,
Tac. A. 4, 6:propter aspera et confragosa,
Plin. 3, 5, 9, § 53:per aspera et devia,
Suet. Tib. 60:erunt aspera in vias planas,
Vulg. Isa. 40, 4; ib. Luc. 3, 5.—Also in the sup. absol.:asperrimo hiemis Ticinum usque progressus,
Tac. A. 3, 5.—Transf.1.Of taste, rough, harsh, sour, bitter, brackish, acrid, pungent:2.asperum, Pater, hoc (vinum) est: aliud lenius, sodes, vide,
Ter. Heaut. 3, 1, 49:asper sapor maris,
Plin. 2, 100, 104, § 222: allium asperi saporis;quo plures nuclei fuere, hoc est asperius,
id. 19, 6, 34, § 111:asperrimum piper,
id. 12, 7, 14, § 27:acetum quam asperrimum,
id. 20, 9, 39, § 97.—Of sound, rough, harsh, grating, etc.:3. III.(pronuntiationis genus) lene, asperum,
Cic. de Or. 3, 57, 216.—Hence a poet. epithet of the letter R ( also called littera canina), Ov. F. 5, 481.—In rhetoric, rough, rugged, irregular: quidam praefractam et asperam compositionem probant;virilem putant et fortem, quae aurem inaequalitate percutiat,
Sen. Ep. 114; cf. Cic. Or. 16, 53:duram potius atque asperam compositionem malim esse quam effeminatam et enervem,
Quint. 9, 4, 142. And in gram., spiritus asper, the h sound, the aspirate, Prisc. p. 572 P.—Trop.A.a.. Of moral qualities, rough, harsh, hard, violent, unkind, rude (cf.: acerbus, acer, and Wagner ad Verg. A. 1, 14):b.quos naturā putes asperos atque omnibus iniquos,
Cic. Planc. 16, 40:orator truculentus, asper, maledicus,
id. Brut. 34, 129:aspera Juno,
Verg. A. 1, 279:juvenis monitoribus asper,
Hor. A. P. 163:patres vestros, asperrimos illos ad condicionem pacis,
Liv. 22, 59; cf. id. 2, 27:rebus non asper egenis,
Verg. A. 8, 365:cladibus asper,
exasperated, Ov. M. 14, 485:asperaque est illi difficilisque Venus,
unfriendly, Tib. 1, 9, 20; cf. id. 1, 6, 2:(Galatea) acrior igni, Asperior tribulis, fetā truculentior ursā,
Ov. M. 13, 803:Quam aspera est nimium sapientia indoctis hominibus,
Vulg. Eccli. 6, 21:asper contemptor divom Mezentius,
Verg. A. 7, 647:aspera Pholoe,
coy, Hor. C. 1, 33, 6.—Of a harsh, austere, rigid view of life, or manner of living:accessit istuc doctrina (sc. Stoicorum) non moderata nec mitis, sed paulo asperior et durior quam aut veritas aut natura patiatur,
Cic. Mur. 29:(Stoici) horridiores evadunt, asperiores, duriores et oratione et verbis,
id. Fin. 4, 28, 78 (v. asperitas, II. A.):(Cato) asperi animi et linguae acerbae et immodice liberae fuit, sed rigidae innocentiae,
Liv. 39, 40:(Karthago) studiis asperrima belli,
Verg. A. 1, 14, ubi v. Wagner:Camilla aspera,
id. ib. 11, 664; cf.:gens laboribus et bellis asperrima,
Just. 2, 3:virgo aspera,
i. e. Diana, Sen. Med. 87.—Of animals, wild, savage, fierce:B.(anguis) asper siti atque exterritus aestu,
Verg. G. 3, 434:bos aspera cornu, i. e. minax,
id. ib. 3, 57; cf. Hor. Epod. 6, 11:ille (lupus) asper Saevit,
Verg. A. 9, 62:lupus dulcedine sanguinis asper,
Ov. M. 11, 402:ille (leo) asper retro redit,
Verg. A. 9, 794:tigris aspera,
Hor. C. 1, 23, 9; 3, 2, 10:(equus) asper frena pati,
Sil. 3, 387.—Of things, rough, harsh, troublesome, adverse, calamitous, cruel, etc. (most freq. in the poets):a.in periculis et asperis temporibus,
Cic. Balb. 9: qui labores, pericula, dubias atque asperas res facile toleraverant, Sall. C. 10, 2: mala res, spes multo asperior, ( our) circumstances are bad, ( our) prospects still worse, id. ib. 20, 13:venatus,
Verg. A. 8, 318:bellum,
Sall. J. 48, 1; Hor. Ep. 2, 1, 7:pugna,
Verg. A. 11, 635; 12, 124:fata,
id. ib. 6, 882:odia,
id. ib. 2, 96.— Absol.:multa aspera,
Prop. 1, 18, 13; Hor. Ep. 1, 2, 21 al.—Of discourse, severe, abusive:asperioribus facetiis perstringere aliquem,
Cic. Planc. 14; Tac. A. 15, 68:verba,
Tib. 4, 4, 14; Ov. P. 2, 6, 8; Vulg. Psa. 90, 3:vox,
Curt. 7, 1.— Adv.Old form asperĭter, roughly, harshly: cubare, Naev. ap. Non. p. 513, 21; Plaut. ap. Prisc. p. 1010 P.—b. 1.Transf.:2.loqui,
Cic. de Or. 3, 12, 45; Quint. 6, 5, 5:dicere,
id. 2, 8, 15:syllabae aspere coëuntes,
id. 1, 1, 37.—Trop.:2.aspere accipere aliquid,
Tac. A. 4, 31:aspere et acerbe accusare aliquem,
Cic. Fam. 1, 5, 6:aspere agere aliquid,
Liv. 3, 50:aspere et ferociter et libere dicta,
Cic. Planc. 13, 33; Quint. 6, 3, 28:aspere et vehementer loqui,
Cic. de Or. 1, 53, 227: ne quid aspere loquaris, * Vulg. Gen. 31, 24.— Comp.:asperius loqui aliquid,
Cic. de Or. 1, 53, 227:asperius scribere de aliquo,
id. Att. 9, 15.— Sup.:asperrime loqui in aliquem,
Cic. Att. 2, 22, 5:asperrime pati aliquid,
Sen. Ira, 3, 37, 1:asperrime saevire in aliquem,
Vell. 2, 7.Asper, eri, m.I.A cognomen of L. Trebonius:II.L. Trebonius... insectandis patribus, unde Aspero etiam inditum est cognomen, tribunatum gessit,
Liv. 3, 65, 4. —Asper, Aspri (Prob. p. 201 Keil), m., a Latin grammarian, two of whose treatises have come down to us; v. Teuffel, Rom. Lit. § 474, 4. -
9 asper
1.asper, ĕra, ĕrum, adj. (aspra = aspera, Enn. ap. App. Mag. p. 299, but Vahl. ad Enn. p. 166 reads spissa instead of aspra:I.aspris = asperis,
Verg. A. 2, 379;aspro = aspero,
Pall. Insit. 67) [etym. dub.; Doed. foll. by Hinter connects it with aspairô, to struggle, to resist; Corssen, Ausspr. II. p. 593, regards asper (i. e. ab spe) as the proper opposite of prosper (i. e. pro spe); thus asper originally meant hopeless, desperate; v. also id. ib. II. p. 870; cf. the use of res asperae as the opposite of res prosperae]; as affecting the sense of touch, rough, uneven (opp. lēvis or lenis; syn.: scaber, acutus, insuavis, acerbus, amarus, mordax, durus).1.. Lit.:2.lingua aspera tactu,
Lucr. 6, 1150; cf. Verg. G. 3, 508; Ov. M. 7, 556; Luc. 4, 325:mixta aspera levibus,
Lucr. 2, 471:in locis (spectatur) plani an montuosi, leves an asperi,
Cic. Part. Or. 10, 36: Quid judicant sensus? dulce, amarum;lene, asperum,
id. Fin. 2, 12, 36:tumulus asperi (sc. saxibus) soli,
Liv. 25, 36: saxa, Enn. ap. Cic. Pis. 19; Cic. Tusc. 1, 16, 37; Pac. ap. Mar. Vict. p. 2522 P.; Att. ap. Cic. Tusc. 2, 10, 23; Lucr. 4, 147; Ov. M. 6, 76; cf.Leucas,
Luc. 1, 42:loca,
Caes. B. C. 3, 42, and Vulg. Act. 27, 29:viae asperae,
ib. Bar. 4, 26:vallis aspera,
ib. Deut. 21, 4 et saep.: unda, Enn. ap. Macr. S. 6, 2:glacies,
Verg. E. 10, 49:hiems,
Ov. M. 11, 490; Claud. ap. Prob. Cons. 270: Phasis, i. e. frozen, ice-bound, Prob. ap. Rufin. I. 375;and of climate: aspera caelo Germania,
harsh, severe, Tac. G. 2: arteria. the windpipe (v. arteria), Cic. N. D. 2, 54, 136; Cels. 4, 1.—Of raised work (i. e. bas-relief, etc., as being rough), as in Gr. trachus (cf. exaspero):aspera signis Pocula,
Verg. A. 9, 263:Cymbiaque argento perfecta atque aspera signis,
id. ib. 5, 267:signis exstantibus asper Antiquus crater,
Ov. M. 12, 235 (cf.:stantem extra pocula caprum,
Juv. 1, 76):Summus inaurato crater erat asper acantho,
Ov. M. 13, 701:aspera pocula,
Prop. 2, 6, 17:ebur,
Sen. Hippol. 899:balteus,
Val. Fl. 5, 578:cingula bacis,
Claud. Laud. Stil. 2, 89; cf. Drak. ad Sil. 11, 279:nummus,
not worn smooth, new, Suet. Ner. 44; cf. Sen. Ep. 19:mare,
agitated by a storm, rough, tempestuous, Liv. 37, 16.—Of things that have a rough, thorny, prickly exterior:barba,
Tib. 1, 8, 32:sentes,
Verg. A. 2, 379:rubus,
id. E. 3, 89:mucro,
Luc. 7, 139 (cf. Tac. A. 15, 54: pugionem vetustate obtusum asperari saxo jussit; v. aspero).—Meton., of food: He. Asper meus victus sanest. Er. Sentisne essitas? He. My fare is very rough. Er. Do you feed on brambles? Plaut. Capt. 1, 2, 85; cf. id. ib. 3, 1, 37; also of a cough producing hoarseness:3.quas (fauces) aspera vexat Assidue tussis,
Mart. 11, 86, 1.—Subst.: aspĕrum, i, n., an uneven, rough place:II.latens in asperis radix,
Hor. Epod. 5, 67:aspera maris,
Tac. A. 4, 6:propter aspera et confragosa,
Plin. 3, 5, 9, § 53:per aspera et devia,
Suet. Tib. 60:erunt aspera in vias planas,
Vulg. Isa. 40, 4; ib. Luc. 3, 5.—Also in the sup. absol.:asperrimo hiemis Ticinum usque progressus,
Tac. A. 3, 5.—Transf.1.Of taste, rough, harsh, sour, bitter, brackish, acrid, pungent:2.asperum, Pater, hoc (vinum) est: aliud lenius, sodes, vide,
Ter. Heaut. 3, 1, 49:asper sapor maris,
Plin. 2, 100, 104, § 222: allium asperi saporis;quo plures nuclei fuere, hoc est asperius,
id. 19, 6, 34, § 111:asperrimum piper,
id. 12, 7, 14, § 27:acetum quam asperrimum,
id. 20, 9, 39, § 97.—Of sound, rough, harsh, grating, etc.:3. III.(pronuntiationis genus) lene, asperum,
Cic. de Or. 3, 57, 216.—Hence a poet. epithet of the letter R ( also called littera canina), Ov. F. 5, 481.—In rhetoric, rough, rugged, irregular: quidam praefractam et asperam compositionem probant;virilem putant et fortem, quae aurem inaequalitate percutiat,
Sen. Ep. 114; cf. Cic. Or. 16, 53:duram potius atque asperam compositionem malim esse quam effeminatam et enervem,
Quint. 9, 4, 142. And in gram., spiritus asper, the h sound, the aspirate, Prisc. p. 572 P.—Trop.A.a.. Of moral qualities, rough, harsh, hard, violent, unkind, rude (cf.: acerbus, acer, and Wagner ad Verg. A. 1, 14):b.quos naturā putes asperos atque omnibus iniquos,
Cic. Planc. 16, 40:orator truculentus, asper, maledicus,
id. Brut. 34, 129:aspera Juno,
Verg. A. 1, 279:juvenis monitoribus asper,
Hor. A. P. 163:patres vestros, asperrimos illos ad condicionem pacis,
Liv. 22, 59; cf. id. 2, 27:rebus non asper egenis,
Verg. A. 8, 365:cladibus asper,
exasperated, Ov. M. 14, 485:asperaque est illi difficilisque Venus,
unfriendly, Tib. 1, 9, 20; cf. id. 1, 6, 2:(Galatea) acrior igni, Asperior tribulis, fetā truculentior ursā,
Ov. M. 13, 803:Quam aspera est nimium sapientia indoctis hominibus,
Vulg. Eccli. 6, 21:asper contemptor divom Mezentius,
Verg. A. 7, 647:aspera Pholoe,
coy, Hor. C. 1, 33, 6.—Of a harsh, austere, rigid view of life, or manner of living:accessit istuc doctrina (sc. Stoicorum) non moderata nec mitis, sed paulo asperior et durior quam aut veritas aut natura patiatur,
Cic. Mur. 29:(Stoici) horridiores evadunt, asperiores, duriores et oratione et verbis,
id. Fin. 4, 28, 78 (v. asperitas, II. A.):(Cato) asperi animi et linguae acerbae et immodice liberae fuit, sed rigidae innocentiae,
Liv. 39, 40:(Karthago) studiis asperrima belli,
Verg. A. 1, 14, ubi v. Wagner:Camilla aspera,
id. ib. 11, 664; cf.:gens laboribus et bellis asperrima,
Just. 2, 3:virgo aspera,
i. e. Diana, Sen. Med. 87.—Of animals, wild, savage, fierce:B.(anguis) asper siti atque exterritus aestu,
Verg. G. 3, 434:bos aspera cornu, i. e. minax,
id. ib. 3, 57; cf. Hor. Epod. 6, 11:ille (lupus) asper Saevit,
Verg. A. 9, 62:lupus dulcedine sanguinis asper,
Ov. M. 11, 402:ille (leo) asper retro redit,
Verg. A. 9, 794:tigris aspera,
Hor. C. 1, 23, 9; 3, 2, 10:(equus) asper frena pati,
Sil. 3, 387.—Of things, rough, harsh, troublesome, adverse, calamitous, cruel, etc. (most freq. in the poets):a.in periculis et asperis temporibus,
Cic. Balb. 9: qui labores, pericula, dubias atque asperas res facile toleraverant, Sall. C. 10, 2: mala res, spes multo asperior, ( our) circumstances are bad, ( our) prospects still worse, id. ib. 20, 13:venatus,
Verg. A. 8, 318:bellum,
Sall. J. 48, 1; Hor. Ep. 2, 1, 7:pugna,
Verg. A. 11, 635; 12, 124:fata,
id. ib. 6, 882:odia,
id. ib. 2, 96.— Absol.:multa aspera,
Prop. 1, 18, 13; Hor. Ep. 1, 2, 21 al.—Of discourse, severe, abusive:asperioribus facetiis perstringere aliquem,
Cic. Planc. 14; Tac. A. 15, 68:verba,
Tib. 4, 4, 14; Ov. P. 2, 6, 8; Vulg. Psa. 90, 3:vox,
Curt. 7, 1.— Adv.Old form asperĭter, roughly, harshly: cubare, Naev. ap. Non. p. 513, 21; Plaut. ap. Prisc. p. 1010 P.—b. 1.Transf.:2.loqui,
Cic. de Or. 3, 12, 45; Quint. 6, 5, 5:dicere,
id. 2, 8, 15:syllabae aspere coëuntes,
id. 1, 1, 37.—Trop.:2.aspere accipere aliquid,
Tac. A. 4, 31:aspere et acerbe accusare aliquem,
Cic. Fam. 1, 5, 6:aspere agere aliquid,
Liv. 3, 50:aspere et ferociter et libere dicta,
Cic. Planc. 13, 33; Quint. 6, 3, 28:aspere et vehementer loqui,
Cic. de Or. 1, 53, 227: ne quid aspere loquaris, * Vulg. Gen. 31, 24.— Comp.:asperius loqui aliquid,
Cic. de Or. 1, 53, 227:asperius scribere de aliquo,
id. Att. 9, 15.— Sup.:asperrime loqui in aliquem,
Cic. Att. 2, 22, 5:asperrime pati aliquid,
Sen. Ira, 3, 37, 1:asperrime saevire in aliquem,
Vell. 2, 7.Asper, eri, m.I.A cognomen of L. Trebonius:II.L. Trebonius... insectandis patribus, unde Aspero etiam inditum est cognomen, tribunatum gessit,
Liv. 3, 65, 4. —Asper, Aspri (Prob. p. 201 Keil), m., a Latin grammarian, two of whose treatises have come down to us; v. Teuffel, Rom. Lit. § 474, 4. -
10 asperum
1.asper, ĕra, ĕrum, adj. (aspra = aspera, Enn. ap. App. Mag. p. 299, but Vahl. ad Enn. p. 166 reads spissa instead of aspra:I.aspris = asperis,
Verg. A. 2, 379;aspro = aspero,
Pall. Insit. 67) [etym. dub.; Doed. foll. by Hinter connects it with aspairô, to struggle, to resist; Corssen, Ausspr. II. p. 593, regards asper (i. e. ab spe) as the proper opposite of prosper (i. e. pro spe); thus asper originally meant hopeless, desperate; v. also id. ib. II. p. 870; cf. the use of res asperae as the opposite of res prosperae]; as affecting the sense of touch, rough, uneven (opp. lēvis or lenis; syn.: scaber, acutus, insuavis, acerbus, amarus, mordax, durus).1.. Lit.:2.lingua aspera tactu,
Lucr. 6, 1150; cf. Verg. G. 3, 508; Ov. M. 7, 556; Luc. 4, 325:mixta aspera levibus,
Lucr. 2, 471:in locis (spectatur) plani an montuosi, leves an asperi,
Cic. Part. Or. 10, 36: Quid judicant sensus? dulce, amarum;lene, asperum,
id. Fin. 2, 12, 36:tumulus asperi (sc. saxibus) soli,
Liv. 25, 36: saxa, Enn. ap. Cic. Pis. 19; Cic. Tusc. 1, 16, 37; Pac. ap. Mar. Vict. p. 2522 P.; Att. ap. Cic. Tusc. 2, 10, 23; Lucr. 4, 147; Ov. M. 6, 76; cf.Leucas,
Luc. 1, 42:loca,
Caes. B. C. 3, 42, and Vulg. Act. 27, 29:viae asperae,
ib. Bar. 4, 26:vallis aspera,
ib. Deut. 21, 4 et saep.: unda, Enn. ap. Macr. S. 6, 2:glacies,
Verg. E. 10, 49:hiems,
Ov. M. 11, 490; Claud. ap. Prob. Cons. 270: Phasis, i. e. frozen, ice-bound, Prob. ap. Rufin. I. 375;and of climate: aspera caelo Germania,
harsh, severe, Tac. G. 2: arteria. the windpipe (v. arteria), Cic. N. D. 2, 54, 136; Cels. 4, 1.—Of raised work (i. e. bas-relief, etc., as being rough), as in Gr. trachus (cf. exaspero):aspera signis Pocula,
Verg. A. 9, 263:Cymbiaque argento perfecta atque aspera signis,
id. ib. 5, 267:signis exstantibus asper Antiquus crater,
Ov. M. 12, 235 (cf.:stantem extra pocula caprum,
Juv. 1, 76):Summus inaurato crater erat asper acantho,
Ov. M. 13, 701:aspera pocula,
Prop. 2, 6, 17:ebur,
Sen. Hippol. 899:balteus,
Val. Fl. 5, 578:cingula bacis,
Claud. Laud. Stil. 2, 89; cf. Drak. ad Sil. 11, 279:nummus,
not worn smooth, new, Suet. Ner. 44; cf. Sen. Ep. 19:mare,
agitated by a storm, rough, tempestuous, Liv. 37, 16.—Of things that have a rough, thorny, prickly exterior:barba,
Tib. 1, 8, 32:sentes,
Verg. A. 2, 379:rubus,
id. E. 3, 89:mucro,
Luc. 7, 139 (cf. Tac. A. 15, 54: pugionem vetustate obtusum asperari saxo jussit; v. aspero).—Meton., of food: He. Asper meus victus sanest. Er. Sentisne essitas? He. My fare is very rough. Er. Do you feed on brambles? Plaut. Capt. 1, 2, 85; cf. id. ib. 3, 1, 37; also of a cough producing hoarseness:3.quas (fauces) aspera vexat Assidue tussis,
Mart. 11, 86, 1.—Subst.: aspĕrum, i, n., an uneven, rough place:II.latens in asperis radix,
Hor. Epod. 5, 67:aspera maris,
Tac. A. 4, 6:propter aspera et confragosa,
Plin. 3, 5, 9, § 53:per aspera et devia,
Suet. Tib. 60:erunt aspera in vias planas,
Vulg. Isa. 40, 4; ib. Luc. 3, 5.—Also in the sup. absol.:asperrimo hiemis Ticinum usque progressus,
Tac. A. 3, 5.—Transf.1.Of taste, rough, harsh, sour, bitter, brackish, acrid, pungent:2.asperum, Pater, hoc (vinum) est: aliud lenius, sodes, vide,
Ter. Heaut. 3, 1, 49:asper sapor maris,
Plin. 2, 100, 104, § 222: allium asperi saporis;quo plures nuclei fuere, hoc est asperius,
id. 19, 6, 34, § 111:asperrimum piper,
id. 12, 7, 14, § 27:acetum quam asperrimum,
id. 20, 9, 39, § 97.—Of sound, rough, harsh, grating, etc.:3. III.(pronuntiationis genus) lene, asperum,
Cic. de Or. 3, 57, 216.—Hence a poet. epithet of the letter R ( also called littera canina), Ov. F. 5, 481.—In rhetoric, rough, rugged, irregular: quidam praefractam et asperam compositionem probant;virilem putant et fortem, quae aurem inaequalitate percutiat,
Sen. Ep. 114; cf. Cic. Or. 16, 53:duram potius atque asperam compositionem malim esse quam effeminatam et enervem,
Quint. 9, 4, 142. And in gram., spiritus asper, the h sound, the aspirate, Prisc. p. 572 P.—Trop.A.a.. Of moral qualities, rough, harsh, hard, violent, unkind, rude (cf.: acerbus, acer, and Wagner ad Verg. A. 1, 14):b.quos naturā putes asperos atque omnibus iniquos,
Cic. Planc. 16, 40:orator truculentus, asper, maledicus,
id. Brut. 34, 129:aspera Juno,
Verg. A. 1, 279:juvenis monitoribus asper,
Hor. A. P. 163:patres vestros, asperrimos illos ad condicionem pacis,
Liv. 22, 59; cf. id. 2, 27:rebus non asper egenis,
Verg. A. 8, 365:cladibus asper,
exasperated, Ov. M. 14, 485:asperaque est illi difficilisque Venus,
unfriendly, Tib. 1, 9, 20; cf. id. 1, 6, 2:(Galatea) acrior igni, Asperior tribulis, fetā truculentior ursā,
Ov. M. 13, 803:Quam aspera est nimium sapientia indoctis hominibus,
Vulg. Eccli. 6, 21:asper contemptor divom Mezentius,
Verg. A. 7, 647:aspera Pholoe,
coy, Hor. C. 1, 33, 6.—Of a harsh, austere, rigid view of life, or manner of living:accessit istuc doctrina (sc. Stoicorum) non moderata nec mitis, sed paulo asperior et durior quam aut veritas aut natura patiatur,
Cic. Mur. 29:(Stoici) horridiores evadunt, asperiores, duriores et oratione et verbis,
id. Fin. 4, 28, 78 (v. asperitas, II. A.):(Cato) asperi animi et linguae acerbae et immodice liberae fuit, sed rigidae innocentiae,
Liv. 39, 40:(Karthago) studiis asperrima belli,
Verg. A. 1, 14, ubi v. Wagner:Camilla aspera,
id. ib. 11, 664; cf.:gens laboribus et bellis asperrima,
Just. 2, 3:virgo aspera,
i. e. Diana, Sen. Med. 87.—Of animals, wild, savage, fierce:B.(anguis) asper siti atque exterritus aestu,
Verg. G. 3, 434:bos aspera cornu, i. e. minax,
id. ib. 3, 57; cf. Hor. Epod. 6, 11:ille (lupus) asper Saevit,
Verg. A. 9, 62:lupus dulcedine sanguinis asper,
Ov. M. 11, 402:ille (leo) asper retro redit,
Verg. A. 9, 794:tigris aspera,
Hor. C. 1, 23, 9; 3, 2, 10:(equus) asper frena pati,
Sil. 3, 387.—Of things, rough, harsh, troublesome, adverse, calamitous, cruel, etc. (most freq. in the poets):a.in periculis et asperis temporibus,
Cic. Balb. 9: qui labores, pericula, dubias atque asperas res facile toleraverant, Sall. C. 10, 2: mala res, spes multo asperior, ( our) circumstances are bad, ( our) prospects still worse, id. ib. 20, 13:venatus,
Verg. A. 8, 318:bellum,
Sall. J. 48, 1; Hor. Ep. 2, 1, 7:pugna,
Verg. A. 11, 635; 12, 124:fata,
id. ib. 6, 882:odia,
id. ib. 2, 96.— Absol.:multa aspera,
Prop. 1, 18, 13; Hor. Ep. 1, 2, 21 al.—Of discourse, severe, abusive:asperioribus facetiis perstringere aliquem,
Cic. Planc. 14; Tac. A. 15, 68:verba,
Tib. 4, 4, 14; Ov. P. 2, 6, 8; Vulg. Psa. 90, 3:vox,
Curt. 7, 1.— Adv.Old form asperĭter, roughly, harshly: cubare, Naev. ap. Non. p. 513, 21; Plaut. ap. Prisc. p. 1010 P.—b. 1.Transf.:2.loqui,
Cic. de Or. 3, 12, 45; Quint. 6, 5, 5:dicere,
id. 2, 8, 15:syllabae aspere coëuntes,
id. 1, 1, 37.—Trop.:2.aspere accipere aliquid,
Tac. A. 4, 31:aspere et acerbe accusare aliquem,
Cic. Fam. 1, 5, 6:aspere agere aliquid,
Liv. 3, 50:aspere et ferociter et libere dicta,
Cic. Planc. 13, 33; Quint. 6, 3, 28:aspere et vehementer loqui,
Cic. de Or. 1, 53, 227: ne quid aspere loquaris, * Vulg. Gen. 31, 24.— Comp.:asperius loqui aliquid,
Cic. de Or. 1, 53, 227:asperius scribere de aliquo,
id. Att. 9, 15.— Sup.:asperrime loqui in aliquem,
Cic. Att. 2, 22, 5:asperrime pati aliquid,
Sen. Ira, 3, 37, 1:asperrime saevire in aliquem,
Vell. 2, 7.Asper, eri, m.I.A cognomen of L. Trebonius:II.L. Trebonius... insectandis patribus, unde Aspero etiam inditum est cognomen, tribunatum gessit,
Liv. 3, 65, 4. —Asper, Aspri (Prob. p. 201 Keil), m., a Latin grammarian, two of whose treatises have come down to us; v. Teuffel, Rom. Lit. § 474, 4. -
11 auster
1.auster, tri, m. [Sanscr. ush-, to burn; the burning, hot wind], the south wind (opp. aquilo, the north wind).I.Lit.:II.auster fulmine pollens,
Lucr. 5, 745:validus,
id. 1, 899; Hor. Ep. 1, 11, 15:vehemens,
Cic. Att. 16, 7:turbidus,
Hor. C. 3, 3, 4: nubilus. [p. 210] Prop. 3, 8, 56: umidus, bringing or producing rain, Verg. G. 1, 462; so,pluvius,
Ov. M. 1, 66:frigidus,
Verg. G. 4, 261, and Prop. 3, 22, 16: hibernus. Tib. 1, 1, 47; Vulg. Cant. 4, 16; ib. Luc. 12, 25 et saep.—Meton., the south country, the south:2.in aquilonis austrive partibus,
Cic. Rep. 6, 20, 22; so Varr. L. L. 9, § 25 Müll.; Plin. 2, 9, 6, § 43; Vulg. Exod. 26, 16; ib. Matt. 12, 42.auster = austerus, q. v. -
12 Cyllene
Cyllēnē, ēs and ae, f., = Kullênê.I.A high mountain in the north-eastern part of Arcadia, on which, acc. to the myth, Mercury was born and brought up; hence, consecrated to him, now Zyria, Plin. 10, 30, 45, § 87; Ov. F. 2, 276; 5, 87; Verg. A. 8, 139. —II.Hence,A.Cyllēnĭus, a, um, adj., Cyllenian:2.mons,
Mel. 2, 3, 5:proles,
i. e. Mercury, Verg. A. 4, 258; in this sense also subst.: Cyllēnĭus, ĭi, m., Verg. A. 4, 252; 4, 276; Ov. M. 1, 713; 2, 720 et saep.—Of or pertaining to Mercury: proles, i. e. Cephalus, son of Mercury by Creüsa, Ov. A. [p. 507] A. 3, 725:B.ignis,
the planet Mercury, Verg. G. 1, 337.—Cyllēnēus, a, um, adj., Cyllenian:C.vertex,
Ov. M. 11, 304:fides, i. e. lyra,
Hor. Epod. 13, 9;as a constellation,
Cic. Arat. 627.—Cyllēnis, ĭdis, f. adj., Cyllenian, or of Mercury:D.harpe,
possessed by Mercury, Ov. M. 5, 176:planta,
i. e. the foot of Mercury, Sil. 16, 500.—Cyllē-nĭdes, ae, m., one sprung from Cyllene, of Mercury, Mart. Cap. 9, § 899.—III.A town in Elis, Liv. 27, 32, 2; Mel. 2, 3, 9; Plin. 4, 5, 6, § 13.—IV.A nymph, nurse of Mercury, Paul. ex Fest. p. 52, 5; cf. Serv. ad Verg. A. 4, 252. -
13 Cylleneus
Cyllēnē, ēs and ae, f., = Kullênê.I.A high mountain in the north-eastern part of Arcadia, on which, acc. to the myth, Mercury was born and brought up; hence, consecrated to him, now Zyria, Plin. 10, 30, 45, § 87; Ov. F. 2, 276; 5, 87; Verg. A. 8, 139. —II.Hence,A.Cyllēnĭus, a, um, adj., Cyllenian:2.mons,
Mel. 2, 3, 5:proles,
i. e. Mercury, Verg. A. 4, 258; in this sense also subst.: Cyllēnĭus, ĭi, m., Verg. A. 4, 252; 4, 276; Ov. M. 1, 713; 2, 720 et saep.—Of or pertaining to Mercury: proles, i. e. Cephalus, son of Mercury by Creüsa, Ov. A. [p. 507] A. 3, 725:B.ignis,
the planet Mercury, Verg. G. 1, 337.—Cyllēnēus, a, um, adj., Cyllenian:C.vertex,
Ov. M. 11, 304:fides, i. e. lyra,
Hor. Epod. 13, 9;as a constellation,
Cic. Arat. 627.—Cyllēnis, ĭdis, f. adj., Cyllenian, or of Mercury:D.harpe,
possessed by Mercury, Ov. M. 5, 176:planta,
i. e. the foot of Mercury, Sil. 16, 500.—Cyllē-nĭdes, ae, m., one sprung from Cyllene, of Mercury, Mart. Cap. 9, § 899.—III.A town in Elis, Liv. 27, 32, 2; Mel. 2, 3, 9; Plin. 4, 5, 6, § 13.—IV.A nymph, nurse of Mercury, Paul. ex Fest. p. 52, 5; cf. Serv. ad Verg. A. 4, 252. -
14 Cyllenides
Cyllēnē, ēs and ae, f., = Kullênê.I.A high mountain in the north-eastern part of Arcadia, on which, acc. to the myth, Mercury was born and brought up; hence, consecrated to him, now Zyria, Plin. 10, 30, 45, § 87; Ov. F. 2, 276; 5, 87; Verg. A. 8, 139. —II.Hence,A.Cyllēnĭus, a, um, adj., Cyllenian:2.mons,
Mel. 2, 3, 5:proles,
i. e. Mercury, Verg. A. 4, 258; in this sense also subst.: Cyllēnĭus, ĭi, m., Verg. A. 4, 252; 4, 276; Ov. M. 1, 713; 2, 720 et saep.—Of or pertaining to Mercury: proles, i. e. Cephalus, son of Mercury by Creüsa, Ov. A. [p. 507] A. 3, 725:B.ignis,
the planet Mercury, Verg. G. 1, 337.—Cyllēnēus, a, um, adj., Cyllenian:C.vertex,
Ov. M. 11, 304:fides, i. e. lyra,
Hor. Epod. 13, 9;as a constellation,
Cic. Arat. 627.—Cyllēnis, ĭdis, f. adj., Cyllenian, or of Mercury:D.harpe,
possessed by Mercury, Ov. M. 5, 176:planta,
i. e. the foot of Mercury, Sil. 16, 500.—Cyllē-nĭdes, ae, m., one sprung from Cyllene, of Mercury, Mart. Cap. 9, § 899.—III.A town in Elis, Liv. 27, 32, 2; Mel. 2, 3, 9; Plin. 4, 5, 6, § 13.—IV.A nymph, nurse of Mercury, Paul. ex Fest. p. 52, 5; cf. Serv. ad Verg. A. 4, 252. -
15 Cyllenis
Cyllēnē, ēs and ae, f., = Kullênê.I.A high mountain in the north-eastern part of Arcadia, on which, acc. to the myth, Mercury was born and brought up; hence, consecrated to him, now Zyria, Plin. 10, 30, 45, § 87; Ov. F. 2, 276; 5, 87; Verg. A. 8, 139. —II.Hence,A.Cyllēnĭus, a, um, adj., Cyllenian:2.mons,
Mel. 2, 3, 5:proles,
i. e. Mercury, Verg. A. 4, 258; in this sense also subst.: Cyllēnĭus, ĭi, m., Verg. A. 4, 252; 4, 276; Ov. M. 1, 713; 2, 720 et saep.—Of or pertaining to Mercury: proles, i. e. Cephalus, son of Mercury by Creüsa, Ov. A. [p. 507] A. 3, 725:B.ignis,
the planet Mercury, Verg. G. 1, 337.—Cyllēnēus, a, um, adj., Cyllenian:C.vertex,
Ov. M. 11, 304:fides, i. e. lyra,
Hor. Epod. 13, 9;as a constellation,
Cic. Arat. 627.—Cyllēnis, ĭdis, f. adj., Cyllenian, or of Mercury:D.harpe,
possessed by Mercury, Ov. M. 5, 176:planta,
i. e. the foot of Mercury, Sil. 16, 500.—Cyllē-nĭdes, ae, m., one sprung from Cyllene, of Mercury, Mart. Cap. 9, § 899.—III.A town in Elis, Liv. 27, 32, 2; Mel. 2, 3, 9; Plin. 4, 5, 6, § 13.—IV.A nymph, nurse of Mercury, Paul. ex Fest. p. 52, 5; cf. Serv. ad Verg. A. 4, 252. -
16 Cyllenius
Cyllēnē, ēs and ae, f., = Kullênê.I.A high mountain in the north-eastern part of Arcadia, on which, acc. to the myth, Mercury was born and brought up; hence, consecrated to him, now Zyria, Plin. 10, 30, 45, § 87; Ov. F. 2, 276; 5, 87; Verg. A. 8, 139. —II.Hence,A.Cyllēnĭus, a, um, adj., Cyllenian:2.mons,
Mel. 2, 3, 5:proles,
i. e. Mercury, Verg. A. 4, 258; in this sense also subst.: Cyllēnĭus, ĭi, m., Verg. A. 4, 252; 4, 276; Ov. M. 1, 713; 2, 720 et saep.—Of or pertaining to Mercury: proles, i. e. Cephalus, son of Mercury by Creüsa, Ov. A. [p. 507] A. 3, 725:B.ignis,
the planet Mercury, Verg. G. 1, 337.—Cyllēnēus, a, um, adj., Cyllenian:C.vertex,
Ov. M. 11, 304:fides, i. e. lyra,
Hor. Epod. 13, 9;as a constellation,
Cic. Arat. 627.—Cyllēnis, ĭdis, f. adj., Cyllenian, or of Mercury:D.harpe,
possessed by Mercury, Ov. M. 5, 176:planta,
i. e. the foot of Mercury, Sil. 16, 500.—Cyllē-nĭdes, ae, m., one sprung from Cyllene, of Mercury, Mart. Cap. 9, § 899.—III.A town in Elis, Liv. 27, 32, 2; Mel. 2, 3, 9; Plin. 4, 5, 6, § 13.—IV.A nymph, nurse of Mercury, Paul. ex Fest. p. 52, 5; cf. Serv. ad Verg. A. 4, 252. -
17 flumen
flūmen, ĭnis, n. [id.], a flowing of water; and concr., a flood, stream, flowing or running water (syn.: fluvius, amnis, rivus).I.In gen. (mostly poet.): Romane, aquam Albanam cave lacu contineri, cave in mare manare suo flumine sinas, an old prophetic formula ap. Liv. 5, 16, 9:II.rapidus montano flumine torrens,
Verg. A. 2, 305; cf. Ov. R. Am. 651:visendus ater flumine languido Cocytos errans,
Hor. C. 2, 14, 17:inde sequemur Ipsius amnis iter, donec nos flumine certo Perferat,
Val. Fl. 8, 189: et Tiberis flumen vomit in mare salsum, Enn. ap. Macr. S. 6, 4 (Ann. v. 453 ed. Vahl.); cf.:teque pater Tiberine tuo cum flumine sancto,
id. ib. 6, 1 (Ann. v. 55 ib.):donec me flumine vivo Abluero,
in a living, running stream, Verg. A. 2, 719; cf.: quin tu ante vivo perfunderis flumine? Auct. ap. Liv. 1, 45, 6 (for which:aqua viva,
Varr. L. L. 5, § 123 Müll.).—In plur.:nymphae venas et flumina fontis Elicuere sui,
streams, Ov. M. 14, 788:frigida Scamandri,
Hor. Epod. 13, 14:Symaethia circum Flumina,
Verg. A. 9, 585:limosa potat,
Ov. M. 1, 634; cf.:Tantalus a labris sitiens fugientia captat Flumina,
Hor. S. 1, 1, 69:maritima immittere in piscinas,
Varr. R. R. 3, 17, 9.In partic., a river.A.Lit. (the predominant signif. of the word both in prose and poetry): quod per amoenam urbem leni fluit agmine flumen, Enn. ap. Macr. S. 6, 4 (Ann. v. 177 ed. Vahl.); cf.:2.ut flumina in contrarias partes fluxerint,
Cic. Div. 1, 35, 78:Scipio biduum moratus ad flumen, quod inter eum et Domitii castra fluebat,
Caes. B. C. 3, 37, 1:aurea flumina,
Lucr. 5, 911:habet non tantum venas aquarum terra, ex quibus corrivatis flumina effici possunt, sed et amnes magnitudinis vastae, etc.,
Sen. Q. N. 3, 19; cf. Cic. Rep. 2, 5:nec ullum hoc frigidius flumen attigi,
id. Leg. 2, 3, 6:nos flumina arcemus, dirigimus, avertimus,
id. N. D. 2, 60, 152:una pars (Galliae) initium capit a flumine Rhodano, continetur Garumna flumine... attingit etiam flumen Rhenum, etc.,
Caes. B. G. 1, 1, 6 sq.; 1, 2, 7:inter montem Juram et flumen Rhodanum,
id. ib. 1, 6, 1:flumen est Arar, quod, etc.,
id. ib. 1, 12, 1:flumen Dubis,
id. ib. 1, 38, 4:non Seres, non Tanain prope flumen orti,
Hor. C. 4, 15, 24:Veliternos ad Asturae flumen Maenius fudit,
Liv. 8, 13, 5 Drak. N. cr.:terrarum situs et flumina dicere,
Hor. Ep. 2, 1, 252:secundo flumine ad Lutetiam iter facere coepit,
with the stream, Caes. B. G. 7, 58, 5 (cf. secundus, 2. a.):magnum ire agmen adverso flumine,
against the stream, Caes. B. G. 7, 60, 3; cf. Verg. G. 1, 201; Liv. 24, 40. —Prov.:flumine vicino stultus sitit, like,
starves in the midst of plenty, Petr. Fragm. p. 899 Burm.—Transf., of other things which flow in streams or like streams, a stream, flood ( poet. and in post-Aug. prose):B.sanguinis,
Lucr. 2, 354; 4, 1029:largoque humectat flumine vultum,
flood of tears, Verg. A. 1, 465:laeta magis pressis manabunt flumina mammis,
streams of milk, id. G. 3, 310:flumina jam lactis, jam flumina nectaris,
Ov. M. 1, 111: rigido concussae flumine nubes Exonerabantur, a torrent of rain, Petr. poët. Sat. 123; cf.:ut picis e caelo demissum flumen,
a stream of pitch, Lucr. 6, 257:magnesia flumine saxa,
in the magnetic stream, id. 6, 1064:effusaeque ruunt inopino flumine turbae,
i. e. in a vast stream, Sil. 12, 185; cf. Verg. A. 11, 236:aëris,
a current of air, App. de Mund. p. 61, 33 Elm. p. 258 Bip.—Trop., of expression, a flow, fluency, stream:orationis flumine reprehensoris convicia diluuntur,
Cic. N. D. 2, 7, 20:flumen orationis aureum,
id. Ac. 2, 38, 119:orationis,
id. de Or. 2, 15, 62; cf.:flumen verborum volubili tasque,
id. Or. 16, 53:gravissimorum op timorumque verborum,
id. de Or. 2, 45, 188:inanium verborum,
id. N. D. 2, 1, 1:Lysias... puro fonti quam magno flumini propior,
Quint. 10, 1, 78; 9, 4, 61; cf. id. 10, 1, 61; Petr. 5 fin. —And fig.:neque concipere neque edere partum mens potest, nisi ingenti flumine litterarum inundata,
Petr. 118. -
18 haurio
haurĭo, hausi, haustum, 4 (archaic imperf. hauribant, Lucr. 5, 1324; perf. subj. haurierint, Varr. ap. Prisc. p. 905 P.; part. perf. haurītus, App. M. 3, p. 139; 6, p. 178; supin. hauritu, id. ib. 2, p. 121; part. fut. hauritura, Juv. in Joh. 2, 253:I.hausurus,
Verg. A. 4, 383; Sil. 7, 584; 16, 11:hausturus,
Sen. Q. N. 4, 2, 1; dep. perf. foramen fama est lucem hausum, Sol. 5, 15), v. a. [perh. for haus-io; cf. hio, hisco; prop. to empty], to draw up or out, to draw (class., esp. freq. in the transf. and trop. signif.; cf. sorbeo).Lit., to draw water, etc.:B.cum vidisset haustam aquam de jugi puteo, terrae motum dixit instare,
Cic. Div. 1, 50, 112:palmis hausta duabus aqua,
Ov. F. 2, 294:is neque limo Turbatam haurit aquam,
Hor. S. 1, 1, 60:ipse manus hausta victrices abluit unda,
Ov. M. 4, 740.— Absol.:num igitur, si potare velit, de dolio sibi hauriendum putet?
Cic. Brut. 83, 288. —Prov.: de faece haurire, to draw from the dregs, i. e. to choose the worst:tu quidem de faece hauris,
i. e. speak of the worst orators, id. ib. 69, 244.—Transf.1.To drain, drink up; to spill, shed:b.ita vina ex libidine hauriuntur, atque etiam praemio invitatur ebrietas (shortly before and after, bibere),
Plin. 14, 22, 28, § 140; cf. id. ib. § 146; and: cui non audita est obscoenae Salmacis undae Aethiopesque lacus, quos si quis faucibus hausit, Aut furit [p. 843] aut, etc., Ov. M. 15, 320 (for which:qui ex Clitorio lacu biberint,
Plin. 31, 2, 13, § 16):quae (pocula) simul arenti sitientes hausimus ore,
i. e. drained, emptied, drunk off, Ov. M. 14, 277; so,cratera,
id. ib. 8, 680:spumantem pateram,
Verg. A. 1, 738: statim me perculso ad meum sanguinem hauriendum, et spirante re publica ad ejus spolia detrahenda advolaverunt, to drain, i. e. to spill, shed, Cic. Sest. 24, 54:cruorem,
Ov. M. 7, 333; 13, 331:nudantis cervicem jugulumque, et reliquum sanguinem jubentes haurire,
Liv. 22, 51, 7; Lact. 5, 1, 8:quem (sanguinem) civiles hauserunt,
Luc. 1, 13.—Of things:2.imoque a gurgite pontus Vertitur et canas alveus haurit aquas,
draws in, lets in, Ov. F. 3, 591: jam flammae tulerint, inimicus et hauserit ensis, drunk up, i. e. their blood, Verg. A. 2, 600.—In gen., to tear up, pluck out, draw out, to take to one's self, take; to swallow, devour, consume, exhaust:II.(ventus) Arbusta evolvens radicibus haurit ab imis,
Lucr. 6, 141:haurit arenas ungula,
Stat. Th. 2, 46; cf.:humumque Effodit... terraeque immurmurat haustae,
i. e. torn up, dug up, Ov. M. 11, 187:Actoridae magni rostro femur hausit adunco (= transfodit),
tore open, id. ib. 8, 370:pectora ferro,
id. ib. 8, 438:latus alicui,
Lucr. 5, 1324; Ov. M. 5, 126; 9, 412; Verg. A. 10, 314; Luc. 10, 387:ventrem atque inguina uno alteroque ictu,
Liv. 7, 10, 10; Sil. 5, 524:tum latus ejus gladio haurit,
Curt. 7, 2, 27:impresso gladio jugulum ejus hausisse,
Tac. H. 1, 41 fin.:lumen,
to pluck out the eye, Ov. M. 13, 564:cineres haustos,
i. e. scraped up, collected, id. ib. 8, 538; so,cineres,
id. ib. 13, 425 sq.; cf. id. ib. 14, 136:ille cavis hausto spargit me pulvere palmis,
id. ib. 9, 35:sumptum haurit ex aerario,
draws, takes, Cic. Agr. 2, 13, 32; cf.:at suave est ex magno tollere acervo. Dum ex parvo nobis tantundem haurire relinquas, Cur? etc.,
Hor. S. 1, 1, 52:quia dentibus carent, aut lambunt cibos aut integros hauriunt,
to swallow, Col. 8, 17, 11; cf.:solidos haurire cervos taurosque,
Plin. 8, 14, 14, § 36: hausisti patrias luxuriosus opes, qs. hast swallowed up, devoured, consumed, Mart. 9, 83, 4:nos tellus haurit,
Sil. 3, 654; cf.:sua haurire,
Tac. A. 16, 18; 2, 8; 3, 72:animam recipere auramque communem haurire,
i. e. inhale, breathe, Quint. 6 praef. §12: suspiratus,
fetching a deep sigh, Ov. M. 14, 129: hauriat hunc oculis ignem crudelis ab alto Dardanus, may he swallow with his eyes, i. e. greedily look at, Verg. A. 4, 661; so,aliquid oculis,
ib. 12, 946; Sil. 11, 284;and without oculis: caelum,
Verg. A. 10, 899; cf.:lucem (primae pecudes),
i. e. to see the light, be born, Verg. G. 2, 340:vocemque his auribus hausi,
I received his voice with these ears, id. A. 4, 359; so,dicta auribus,
Ov. M. 13, 787; cf.:oculis auribusque tantum gaudium,
Liv. 27, 51:hauriri urbes terrae hiatibus,
to be swallowed up, Plin. 36, 15, 24, § 119; cf.:cum praealtis paludibus arma, equi haurirentur,
Tac. H. 5, 15:altitudine et mollitia nivis hauriebantur,
id. ib. 1, 79:hauriuntur gurgitibus,
id. A. 1, 70:aggerem ac vineas incendium hausit,
Liv. 5, 7, 3:cunctos incendium hausit,
Tac. H. 4, 60:miratur et haurit Pectore ignes,
imbibes, Ov. M. 10, 253; cf.:flammasque latentes Hausit,
id. ib. 8, 325:caelo medium Sol igneus orbem Hauserat,
i. e. had rapidly passed through, finished, Verg. G. 4, 427:vastum iter,
Stat. Th. 1, 369: bracchia Cancri (Titan), Col. poët. 10, 313: cum spes arrectae juvenum exsultantiaque haurit Corda pavor pulsans, exhausts = exhaurit, Verg. G. 3, 105:pariter pallorque ruborque Purpureas hausere genas,
Stat. Th. 1, 538.—Trop., to draw, borrow, take, drink in, derive:sequimur potissimum Stoicos, non ut interpretes, sed, ut solemus, e fontibus eorum judicio arbitrioque nostro, quantum quoque modo videbitur, hauriemus,
Cic. Off. 1, 2, 6; cf.:fontes, unde hauriretis,
id. de Or. 1, 46, 203:a fontibus potius haurire quam rivulos consectari,
id. Ac. 1, 2, 8:reconditis atque abditis e fontibus haurire,
id. de Or. 1, 3, 12:omnia dixi hausta e fonte naturae,
id. Fin. 1, 21, 71:eodem fonte haurire laudes suas,
id. Fam. 6, 6, 9; id. Caecin. 27, 78:quam (legem) non didicimus, accepimus, legimus, verum ex natura ipsa arripuimus, hausimus, expressimus,
id. Mil. 4, 10 (quoted in Cic. Or. 49, 165):quas (artes) cum domo haurire non posses, arcessivisti ex urbe ea (i. e. Athenis), quae, etc.,
id. Brut. 97, 332:ex divinitate, unde omnes animos haustos aut acceptos aut libatos haberemus,
id. Div. 2, 11, 26; cf.:animos hominum quadam ex parte extrinsecus esse tractos et haustos,
id. ib. 1, 32, 70:quid enim non sorbere animo, quid non haurire cogitatione, cujus sanguinem non bibere censetis?
id. Phil. 11, 5, 10; cf.:libertatem sitiens hausit,
id. Rep. 1, 43:voluptates undique,
id. Tusc. 5, 6, 16:dolorem,
id. Cael. 24, 59:calamitates,
id. Tusc. 1, 35, 86:luctum,
id. Sest. 29, 63:unde laboris Plus haurire mali est quam ex re decerpere fructus,
Hor. S. 1, 2, 79:animo spem turbidus hausit inanem,
drank in illusive hope, Verg. A. 10, 648:expugnationes urbium, populationes agrorum, raptus Penatium hauserant animo,
had thought of, intended, Tac. H. 1, 51:supplicia,
to suffer, Verg. A. 4, 383:(Thessali) velut ex diutina siti nimis avide meram haurientes libertatem,
indulging, revelling in, Liv. 39, 26, 7; cf.:studium philosophiae acriter hausisse,
Tac. Agr. 4. -
19 impendium
impendĭum ( inp-), ĭi, n. (also fem. DE SVA IMPENDIA, Inscr. Grut. 871, 8; 1070, 6; 62, 8) [impendo], money laid out on any thing, outlay, cost, charge, expense (class.; most freq. in plur.; cf.: sumtus, impensa).I.In gen.:B.qui quaestum sibi instituisset sine impendio,
Cic. Quint. 3, 12; so in sing., Plin. 18, 6, 7, § 38; 16, 37, 68, § 175; 18, 14, 36, § 134; Dig. 38, 1, 20; in plur.:reposcere rationem impendiorum, quae in educationem contulerit,
Quint. 1, 10, 18; Suet. Caes. 54; id. Ner. 31; Dig. 9, 2, 7.—Transf.:II.nulla fodiendi impendia,
Plin. 17, 23, 35, § 203.—In partic.A.Money paid out for a loan, i. e. interest:2.usura quod in sorte accedebat impendium appellatum,
Varr. L. L. 5, § 183 Müll.:faenus et impendium recusare,
Cic. Att. 6, 1, 4:plebes impendiis debilitata,
id. Rep. 2, 34.—Transf.:B.ut impendiis etiam augere possimus largitatem tui muneris,
Cic. Brut. 4, 16:magna impendia mundi,
i. e. tribute, Stat. S. 3, 3, 88.—In abl. impendio.1.At or with an expense, i. e. with a loss of [p. 899] any thing (mostly post-Aug.):2.multatio non nisi ovium boumque inpendio dicebatur,
Plin. 18, 3, 3, § 11:nimium risus pretium est, si probitatis impendio constat,
Quint. 6, 3, 35:inpendio miserorum experiri commentaria,
Plin. 34, 11, 25, § 108:inpendio magis publico quam jactura,
Liv. 7, 21, 7:regi suo parvo impendio immortalitatem famae daturos,
Curt. 9, 4 med.; cf.:tantulo impendio ingens victoria stetit,
id. 3, 11 fin. —Adv.: impendĭo ( inp-) (at great expense, i. e. as an intensive particle), by a great deal, greatly, very much; cf. impense under impendo (in vulg. lang.).a.With compp.:b.inpendio magis animus gaudebat mihi,
Ter. Eun. 3, 5, 39; cf.:at ille inpendio nunc magis odit senatum,
Cic. Att. 10, 4, 9:ille vero minus minusque inpendio Curare,
Plaut. Aul. prol. 18:nonne hoc impendio venustius gratiusque est, etc.,
Gell. 18, 12, 2:impendio probabilius,
id. 19, 13, 3:leges impendio acerbiores,
id. 11, 18, 4:impendio gnarus sermonis,
Amm. 14, 1, 9.—With verbs: impendio infit, Laev. ap. Gell. 19, 7, 10:cum impendio excusarem, negavit veniam,
App. M. 2, p. 122:commoveri,
id. Mag. p. 275. -
20 ingruo
ingrŭo, ŭi, 3, v. n. [in-ruo, with an epenth. g from gruo, kindr. with krouô], to rush or break into, to fall violently upon, assail, attack (syn. incumbo; differing from immineo and impendo, in that it denotes the actual doing of that which they merely threaten; not in Cic. or Cæs.).I.Lit.: hostes crebri cadunt;II.nostri contra ingruunt,
Plaut. Am. 1, 1, 81:ingruit Aeneas Italis,
Verg. A. 12, 628; cf.:ingruere hostes,
id. ib. 11, 899:simul ingruunt saxa jaciunt,
Tac. A. 1, 27:ingruentes accusatores,
id. ib. 6, 38:ingruente in Italiam Hannibale,
id. H. 3, 34.—Transf., of things:ferreus ingruit imber,
Verg. A. 12, 284:umbra vitibus,
id. G. 2, 410:nox,
Tac. A. 4, 50:tela,
id. ib. 1, 65:ingruere morbi in remiges coeperunt,
Liv. 37, 23, 2:si bellum ingrueret,
Verg. A. 8, 535; Tac. A. 1, 48:si nullus ingruat metus,
Plin. 9, 30, 50, § 95:si quid subitum ingruat,
Tac. A. 4, 2:damnatio,
id. ib. 4, 35.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
899 — Années : 896 897 898 899 900 901 902 Décennies : 860 870 880 890 900 910 920 Siècles : VIIIe siècle IXe siècle … Wikipédia en Français
899 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 8. Jahrhundert | 9. Jahrhundert | 10. Jahrhundert | ► ◄ | 860er | 870er | 880er | 890er | 900er | 910er | 920er | ► ◄◄ | ◄ | 895 | 896 | 897 | … Deutsch Wikipedia
-899 — Années : 902 901 900 899 898 897 896 Décennies : 920 910 900 890 880 870 860 Siècles : Xe siècle av. J.‑C. IXe siècle av. J.‑C. VIII … Wikipédia en Français
899 — Años: 896 897 898 – 899 – 900 901 902 Décadas: Años 860 Años 870 Años 880 – Años 890 – Años 900 Años 910 Años 920 Siglos: Siglo VIII – … Wikipedia Español
899 Jokaste — is a minor planet orbiting the Sun. It was one of five minor planets included in the 1993 study, Transition Comets UV Search for OH Emissions in Asteroids, which was research involving amateur astronomers who were permitted to make use of the… … Wikipedia
(899) Jokaste — est un astéroïde évoluant dans la ceinture principale, découvert le 3 août 1918 par l astronome allemand Max Wolf depuis l observatoire du Königstuhl. Il est nommé d après Jocaste, la mère d Œdipe dans la mythologie grecque. Il ne doit… … Wikipédia en Français
899 год — Годы 895 · 896 · 897 · 898 899 900 · 901 · 902 · 903 Десятилетия 870 е · 880 е 890 е 900 е · … Википедия
899 год до н. э. — Годы 903 до н. э. · 902 до н. э. · 901 до н. э. · 900 до н. э. 899 до н. э. 898 до н. э. · 897 до н. э. · 896 до н. э. · 895 до н. э. Десятилетия 910 е… … Википедия
899 (число) — Натуральное число|num=899|ru=восемсот девяносто девять|factor=899|roman=DCCCXCIX|bin=1110000011|hex=383|oct=1603 899 (восемьсот девяносто девять) натуральное число между 898 и 900. В математике В науке В других областях См. также … Википедия
(899) Jokaste — Asteroid (899) Jokaste Eigenschaften des Orbits (Animation) Orbittyp Hauptgürtelasteroid Große Halbachse 2,9122 AE … Deutsch Wikipedia
899 in poetry — yearbox2 in?=in poetry in2?=in literature cp=8th century c=9th century cf=10th century yp1=896 yp2=897 yp3=898 year=899 ya1=900 ya2=901 ya3=902 dp3=860s dp2=870s dp1=880s d=890s da=0 dn1=900s dn2=910s dn3=920s|BirthsDeaths* Oct. 26: Alfred the… … Wikipedia