-
1 advocāta
advocāta ae, f [advoco], one called to aid, a supporter: non desiderat fortitudo advocatam iracundiam.* * *helper (female), supporter, counselor -
2 Filioque
-
3 conscindo
to tear in pieces. -
4 Mulhusae*
Mühlhausen (Thuringia, Germany) [gw] -
5 acontiae
ăcontĭas, ae, m., = akontias.I.A quick-darting serpent, Amm. 22, 15, 27.—II.In plur., ăcontĭae, ārum, = akontiai, meteors or shooting-stars with dartlike trains, Plin. 2, 25, 22, § 89. -
6 Amazilia chionogaster
ENG white-bellied hummingbird -
7 invictus
in-victus, a, um, adj. [2. in], unconquered, unsubdued, not vanquished; hence unconquerable, invincible; constr. with ab, in and abl. or acc., ad, contra, adversum, the simple abl., with gen. and inf. (class.).(α).With ab:(β).invictum se a labore praestare,
Cic. Off. 1, 20, 68:invictus a civibus hostibusque animus,
Liv. 22, 26:Fabius prius ab illis invictum animum praestat,
id. 22, 15, 1:vos, hoc est populus Romanus, invicti ab hostibus,
Sall. J. 31, 20:a cupiditatibus animus,
Liv. 39, 40; 22, 26 fin. —With in and abl.:(γ).spartum in aquis, marique invictum,
Plin. 19, 2, 8, § 29.—With in and acc.:(δ).in hostem et in mortem invictus animus,
Just. 12, 15.—With ad:(ε).invictum ad vulnera corpus,
Ov. M. 12, 167.—With contra:(ζ).crocodilus contra omnes ictus cute invicta,
Plin. 8, 25, 37, § 89.—With adversus or adversum:(η).adversum divitias invictum animum gerebat,
Sall. J. 43, 5; so Sen. Helv. 5, 5; Tac. A. 15, 21.—With simple abl.:(θ).armis invictus,
Cic. Agr. 2, 35, 95:invicti viribus,
Verg. A. 6, 394:certamine,
Ov. M. 7, 792:cursu,
id. ib. 8, 311:caestibus,
id. ib. 5, 107:robore,
Luc. 4, 608:invictaque bello dextera,
Verg. A. 6, 878:dentes ignibus,
Plin. 7, 6, 15, § 70. —With the gen. and inf. ( poet.):(ι).Cantaber hiemisque aestusque famisque Invictus, palmamque ex omni ferre labore,
Sil. 3, 326.—With dat. cunctis, Luc. 4, 608; cf. Tac. Agr. 18.—(κ).Absol.:Germani,
Caes. B. G. 1, 36:ambae invictae gentes,
Verg. A. 12, 191: satis vixi, invictus enim morior, Epam. ap. Nep. Epam. 9, 4:Hannibal,
Nep. Hann. 6, 1:nomen invicti imperatoris,
Cic. Verr. 2, 4, 38, § 82:dux,
Ov. Tr. 4, 2, 44; Luc. 5, 324; 10, 346:res publica,
Cic. Par. 4, 29:imperium,
Liv. Epit. 3:Palladis manus,
Ov. Am. 3, 3, 28:virtus,
id. P. 3, 4, 111:invictae opinionis exercitus,
reputed invincible, Just. 33, 1, 3:adamas,
impenetrable, Ov. P. 4, 12, 32.— Comp.:invictior ratio,
irrefutable, Aug. de Immort. Anim. 8.— Sup.:omnes sciunt te unum in terra vivere virtute et forma et factis invictissumum,
not to be surpassed, Plaut. Mil. 1, 1, 57; Symm. Ep. 10, 78.—Hence, invictē, adv., invincibly, irrefutably (eccl. Lat.):invictissime,
Aug. Ep. 28. -
8 serpo
serpo, psi, ptum, 3 (serpsit antiqui pro serpserit usi sunt, Fest. p. 348 Müll.), v. n. [root serp, kindr. with herpô, repo], to creep, crawl (freq. and class.).I.Lit. (only of animals; while repo is also used of persons who creep or go slowly;B.v. repo, I.): serpere anguiculos, nare anaticulas, evolare merulas, etc.,
Cic. Fin. 5, 15, 42:alia animalia gradiendo, alia serpendo ad pastum accedunt,
id. N. D. 2, 47, 122:serpentes quasdam (bestias), quasdam esse gradientes,
id. Tusc. 5, 13, 38:(anguis) per humum,
Ov. M. 15, 689:vipera imā humo,
id. P. 3, 3, 102:draco In platanum,
id. M. 12, 13:serpentia secla ferarum,
i. e. the serpents, Lucr. 6, 766.—In late Lat. pass.:cum terra nullo serpatur angue,
was crawled over, Sol. 22, 10.—Transf., of things, to move slowly or imperceptibly, to creep along, proceed gradually, etc. (mostly poet.):II.has (stellas) inter, torvus Draco serpit, Cic. poët. N. D. 2, 42, 106: sol serpens,
Lucr. 5, 690.—Of streams: an te, Cydne, canam, qui leniter... placidis per vada serpis aquis,
creepest, windest along, Tib. 1, 7, 14:in freta vicina Numicius,
Ov. M. 14, 598: Ister tectis [p. 1681] in mare serpit aquis, id. Tr. 3, 10, 30:in sicco serpentem pulvere rivum,
Luc. 9, 974:lacrimae serpunt per vulnera,
Stat. Th. 11, 608:exsistit sacer ignis et urit corpore serpens,
slowly spreading, Lucr. 6, 660; so,flamma per continua,
Liv. 30, 6:aestus aetheris,
Lucr. 5, 523; 6, 1120 (with repere):fallacem patriae serpere dixit equum (Trojanum),
was creeping along, Prop. 3, 13 (4, 12), 64.—Of plants:vitis serpens multiplici lapsu et erratico,
Cic. Sen. 15, 52; cf.:lithospermos (herba) jacet atque serpit humi,
Plin. 27, 11, 74, § 99; so,chamaeleon,
id. 22, 18, 21, § 45; cf.:liber per colla,
Ov. M. 9, 389:caules per terram,
Plin. 21, 16, 59, § 99:rami in terram,
id. 27, 9, 58, § 82:radices inter se,
id. 17, 20, 33, § 144:sine tempora circum Inter victrices hederam tibi serpere lauros,
Verg. E. 8, 13; Laber. ap Macr. S. 2, 7; Col. 10, 119.—Of the growth of the hair:per tua lanugo cum serpere coeperit ora,
Claud. IV. Cons. Hon. 641.—Of fire:dein per continua serpens (flamma) omnia incendio hausit,
Liv. 30, 6:sive ipsi (ignes) serpere possunt quo cibus vocat,
Lucr. 5, 523; cf. id. 6, 660.—Of disease, etc.:si ulcus latius atque altius serpit,
gradually spreads, Cels. 6, 18, 2 med.:dira contagia per vulgus,
Verg. G. 3, 469:cancer,
Ov. M. 2, 826:carcinoma,
Plin. 29, 2, 10, § 37:atra lues in vultus,
Mart. 1, 79, 2 al.:per membra senectus,
Lucr. 1, 415:quies,
Verg. A. 2, 269:somnus,
Plin. 7, 24, 24, § 90.—Trop., to creep, crawl; to extend gradually or imperceptibly; to spread abroad, increase, prevail (a favorite trope of Cic.):A.neque enim serpit, sed volat in optimum statum res publica,
Cic. Rep. 2, 18, 33:serpere occulte coepisti nihil dum aliis suspicantibus,
id. de Or. 2, 50, 203:(hoc malum) obscure serpens multas jam provincias occupavit,
id. Cat. 4, 3, 6:malum longius,
id. Rab. Post. 6, 15; id. Phil. 1, 2, 5; id. Att. 1, 13, 3; id. de Or. 3, 24, 94:serpit deinde res,
id. Lael. 12, 41; cf.:ne latius serperet res,
Liv. 28, 15 fin.; so,latius,
id. 40, 19 fin.; cf. Plin. Ep. 5, 4, 3:serpit nescio quo modo per omnium vitas amicitia,
Cic. Lael. 23, 87:si semel suscipimus genus hoc argumenti, attende quo serpat,
id. N. D. 1, 35, 98; 3, 20, 52:quam facile serpat injuria et peccandi consuetudo,
id. Verr. 2, 2, 22, § 53; cf. id. Div. in Caecil. 21, 68:serpit hic rumor,
id. Mur. 21, 45:fama per coloniam,
Plin. Ep. 9, 33, 5:per agmina murmur,
Verg. A. 12, 239:murmura plebis,
Stat. Th. 1, 168:cura altius,
Plin. 14, 11, 13, § 87:serpente latius bello,
Flor. 2, 2, 15; 2, 9, 4.—Of a low, grovelling poetic style:(poëta) Serpit humi tutus,
crawls along the earth, Hor. A. P. 28 (cf.:sermones Repentes per humum,
id. Ep. 2, 1, 251).—Hence, serpens, entis ( gen. plur. serpentium, Vitr. 8, 4; 9, 6; Nep. Hann. 11, 5; Hor. Epod. 1, 20; Cels. 5, 27, 3; but also, mostly poet. and later, serpentum, Verg. A. 8, 436; 12, 848; Ov. M. 7, 534; Luc. 9, 608 al.), f. (sc. bestia); less freq. and mostly poet. and eccl. Lat., m. (sc. draco), a creeping thing, a creeper, crawler (cf. reptilis).Kat exochên, i. e. a snake, serpent (syn.: anguis, coluber); fem.:2.quaedam serpentes ortae extra aquam, etc.,
Cic. N. D. 2, 48, 124; Lucr. 4, 60; 4, 638; Ov. M. 1, 447; 1, 454; 2, 652; id. Am. 2, 13, 13; Hor. C. 1, 37, 27; Luc. 9, 397; Nep. Hann. 10, 4 al.— Masc., Lucr. 5, 33; Verg. A. 2, 214; 5, 273; 11, 753; Ov. M. 3, 38; 3, 325; 4, 570; Hor. S. 1, 3, 27; Luc. 9, 324; cf. Sall. J. 89, 5, and Quint. 2, 4, 19:igniti,
Vulg. Num. 21, 6.—In apposition with draco,
Suet. Tib. 72.— Also neutr. plur. serpentia, Vulg. Act. 10, 12. —Transf., the Serpent, as a constellation.a.Between the Great and the Little Bear, = anguis and draco, Ov. M. 2, 173; Hyg. Astr. 3, 1.—b.In the hand of Ophiuchus (Anguitenens, Anguifer), = anguis, Vitr. 9, 6; Hyg. Astr. 2, 14; 3, 13; cf. Plin. 2, 25, 23, § 93.—B.A creeping insect on the human body, a louse, Plin. 7, 51, 52, § 172; App. Flor. p. 354, 4. -
9 Acrisius
Ācrĭsĭus, ii, m., Akrisios, King of Argos, son of Abas, and father of Danaë; unintentionally killed by his grandson, Perseus, Ov. M. 4, 608 sq.; Verg. A. 7, 372; Hor. C. 3, 16, 5 al. -
10 Appulia
I.A province in Lower Italy, at the north of Calabria, and east of Samnium, on both sides of the Aufidus, which divides it into Daunia and Peucetia, now Puglia, Hor. S. 1, 5, 77; id. C. 3, 4, 10; id. Epod. 3, 16; Mart. 14, 155; cf. Mann. Ital. 2, 3.—Hence,II.Derivv.A.Appūlĭcus ( Āpūl-), a, um, adj., Appulian:B.mare Apulicum,
i.e. the Adriatic Sea, Hor. C. 3, 24, 4 (K. and H., publicum).— -
11 Appulicus
I.A province in Lower Italy, at the north of Calabria, and east of Samnium, on both sides of the Aufidus, which divides it into Daunia and Peucetia, now Puglia, Hor. S. 1, 5, 77; id. C. 3, 4, 10; id. Epod. 3, 16; Mart. 14, 155; cf. Mann. Ital. 2, 3.—Hence,II.Derivv.A.Appūlĭcus ( Āpūl-), a, um, adj., Appulian:B.mare Apulicum,
i.e. the Adriatic Sea, Hor. C. 3, 24, 4 (K. and H., publicum).— -
12 Appulus
I.A province in Lower Italy, at the north of Calabria, and east of Samnium, on both sides of the Aufidus, which divides it into Daunia and Peucetia, now Puglia, Hor. S. 1, 5, 77; id. C. 3, 4, 10; id. Epod. 3, 16; Mart. 14, 155; cf. Mann. Ital. 2, 3.—Hence,II.Derivv.A.Appūlĭcus ( Āpūl-), a, um, adj., Appulian:B.mare Apulicum,
i.e. the Adriatic Sea, Hor. C. 3, 24, 4 (K. and H., publicum).— -
13 Apulicus
I.A province in Lower Italy, at the north of Calabria, and east of Samnium, on both sides of the Aufidus, which divides it into Daunia and Peucetia, now Puglia, Hor. S. 1, 5, 77; id. C. 3, 4, 10; id. Epod. 3, 16; Mart. 14, 155; cf. Mann. Ital. 2, 3.—Hence,II.Derivv.A.Appūlĭcus ( Āpūl-), a, um, adj., Appulian:B.mare Apulicum,
i.e. the Adriatic Sea, Hor. C. 3, 24, 4 (K. and H., publicum).— -
14 Apulus
I.A province in Lower Italy, at the north of Calabria, and east of Samnium, on both sides of the Aufidus, which divides it into Daunia and Peucetia, now Puglia, Hor. S. 1, 5, 77; id. C. 3, 4, 10; id. Epod. 3, 16; Mart. 14, 155; cf. Mann. Ital. 2, 3.—Hence,II.Derivv.A.Appūlĭcus ( Āpūl-), a, um, adj., Appulian:B.mare Apulicum,
i.e. the Adriatic Sea, Hor. C. 3, 24, 4 (K. and H., publicum).— -
15 at
at or ast, conj. [Curtius connects the Sanscr. ati, ultra, nimis, the Gr. eti, the Lat. et, and at in atavus; Vanicek connects with these at, atque, and atqui. Thus the original idea of addition is prominent in eti, et, and atque; and the idea of opposition in at and atqui, which agree with at-ar in meaning as well as in form. After the same analogy, the Gr. pleon, more, has become plên, but; and the Lat. magis has passed into the same meaning in the Fr. mais and the Ital. mai. The confusion in MSS. between at, ac, and et, and between atque and atqui, was prob. caused as much by their connection in idea as in form] (it was sometimes, for the sake of euphony, written ad; cf. Quint. 12, 10; 12, 32; 1, 7, 5; Charis. p. 203 P., where, instead of at conjunctionem esse, ad vero praepositionem, the reading should be, ad conjunctionem esse, at vero praepositionem, Fr.; v. the pass. in its connection; cf. also Vel. Long. p. 2230 P.; Cassiod. p. 2287 P.; Mar. Vict. p. 2458 P. The form ast is found in the old laws; it occurs once in Trag. Rel., but never in Com. Rel. nor in Lucil.; at is found in Plautus about 280 times, and ast about 10 times; in Ter. at about 100 times, and ast once; in Hor. at 60 times, ast 3 times; in Verg. at 168 times, ast 16; in Juv. at 17 times, ast 7; Catull., Tibull., and Prop. use only at, and Pers. (Jahn) only ast; in prose, Cic. uses [p. 186] ast in his epistles. It joins to a previous thought a new one, either antithetical or simply different, and especially an objection; while sed denotes a direct opposition; and autem marks a transition, and denotes at once a connection and an opposition).I.In adding a diff., but not entirely opp. thought, a qualification, restriction, etc., moreover, but, yet; sometimes an emphasized (but never merely copulative) and.A.In gen.: SEI PARENTEM PVER VERBERIT AST OLE PLORASSIT PVER DIVEIS PARENTOM SACER ESTO, if the son strike his father, and the father complain, let the son, etc., Lex Serv. Tullii ap. Fest. s. v. plorare, p. 230 Müll.; Fragm. XII. Tab. ap. Cic. Leg. 2, 24: Philosophari est mihi necesse, at paucis, but only in a few words, Enn., Trag. Rel. p. 65 Rib.:B.DIVOS ET EOS QVI CAELESTES, SEMPER HABITI COLVNTO... AST OLLA PROPTER QVAE etc.,
Cic. Leg. 2, 8, 19; 3, 4, 11: hinc Remus auspicio se devovet atque secundam Solus avem servat. At Romulus pulcer in alto Quaerit Aventino, Enn. ap. Cic. Div. 1, 48, 107 (Ann. v. 83 Vahl.); Plaut. Capt. 5, 4, 22:si ego hic peribo, ast ille, ut dixit, non redit,
id. ib. 3, 5, 25:paret Amor dictis carae genetricis. At Venus Ascanio placidam per membra quietem Inrigat,
Verg. A. 1, 691:(Aeneas) finem dedit ore loquendi. At, Phoebi nondum patiens, immanis in antro Bacchatur vates,
id. ib. 6, 77; 11, 709 sq.: quo (odore) totum nati corpus perduxit;at illi Dulcis compositis spiravit crinibus aura,
id. G. 4, 416; so id. ib. 4, 460; 4, 513; id. A. 3, 259; 3, 675; 7, 81; 8, 241; 9, 793; Prop. 4, 4, 15; 4, 7, 11; Luc. 3, 664; 4, 36 al.—Also in prose (chiefly post-Aug.):una (navis) cum Nasidianis profugit: at ex reliquis una praemissa Massiliam, etc.,
Caes. B. C. 2, 7:ubi facta sunt, in unum omnia miscentur. At pastilli haec ratio est, etc.,
Cels. 5, 17; 6, 18:quamquam insideret urbem proprius miles, tres urbanae, novem praetoriae cohortes Etruriā ferme Umbriāque delectae aut vetere Latio et coloniis antiquitus Romanis. At apud idonea provinciarum sociae triremes etc.,
Tac. A. 4, 5; 4, 6:negavit aliā se condicione adlecturum, quam si pateretur ascribi albo, extortum sibi a matre. At illa commota etc.,
Suet. Tib. 51; id. Calig. 15; 44; id. Vesp. 5; id. Dom. 4; id. Galb. 7 al.—In the enumeration of particulars:Cum alio cantat, at tamen alii suo dat digito litteras, Naev., Com. Rel. p. 20 Rib.: dant alios aliae (silvae) fetus: dant utile lignum Navigiis pinos... At myrtus validis hastilibus et bona bello Cornus,
Verg. G. 2, 447:Nam neque tum stellis acies obtunsa videtur... At nebulae magis etc.,
id. ib. 1, 401; 3, 87; id. A. 7, 691:Hic altā Sicyone, ast hic Amydone relictā, Hic Andro, etc.,
Juv. 3, 69.— The Vulg. often uses at as a mere continuative, where even et or atque might stand: sciscitabur ab iis ubi Christus nasceretur. At illi dixerunt ei: In etc., Matt. 2, 5; 4, 20; 8, 32; 14, 29; 15, 34 et persaep.—In transition,Esp.,1.To a new narration, like the Gr. de; so the commencement of the fourth book of the Æneid: At regina gravi jam dudum saucia curā, etc. (the third book closes with the narrative of Æneas); so the beginning of the third book of the Thebaid of Statius: At non Aoniae moderator perfidus aulae, etc.; Verg. A. 4, 504; 5, 35; 5, 545; 5, 700; 5, 779; 6, 679; 7, 5; 8, 370; 8, 608; 9, 503; 10, 689; 11, 597; 12, 134 et saep.—Also in the postAug. histt. and other prose writers; so after speaking of the Ubii etc., Tac. says: At in Chaucis coeptavere seditionem praesidium agitantes etc., A. 1, 38; so ib. 4, 13; 12, 62; 14, 23 et saep.—2.To a wonderful, terrible, unexpected, or exciting occurrence or circumstance:3.clamores simul horrendos ad sidera tollit, etc.... At gemini lapsu delubra ad summa dracones Effugiunt,
Verg. A. 2, 225; 3, 225:Lacte madens illic suberat Pan ilicis umbrae, Et facta agresti lignea falce Pales etc. At quā Velabri regio patet etc.,
Tib. 2, 5, 33; Verg. G. 4, 471:consurgit Turnus in ensem et ferit. Exclamant Troes trepidique Latini, Arrectaeque amborum acies. At perfidus ensis Frangitur in medio,
id. A. 12, 731; 10, 763:adusque Supremum tempus, ne se penuria victūs Opprimeret metuebat. At hunc liberta securi divisit medium,
Hor. S. 1, 1, 99: Magnus quanto mucrone minatur Noctibus hibernis et sidera terret Orion. At sonipes habitus etc., Stat. S. 1, 1, 46.—To a passionate appeal, etc., in which case the antecedent clause is not expressed, but must be considered as existing in the mind of the speaker; cf. in Gr. alla su, su de.a.In passing to an interrogation, exhortation, request:b.At, scelesta, viden ut ne id quidem me dignum esse existumat?
Plaut. As. 1, 2, 23; id. Aul. 1, 1, 8:At qui nummos tristis inuncat?
Lucil. 15, 21 Müll.: Me. Sauream non novi. Li. At nosce sane, Plaut. As. 2, 4, 58: Ca. Non adest. Ps. At tu cita, id. Ps. 1, 1, 30:satis habeo, at quaeso hercle etiam vide,
id. Merc. 5, 4, 53 (Ritschl, sat habeo. Sed):at unum hoc quaeso... Ut, etc.,
id. Capt. 3, 5, 89:at tu, qui laetus rides mala nostra caveto Mox tibi,
Tib. 1, 2, 87:Hunc ut Peleus vidit, At inferias, juvenum gratissime Crantor, Accipe, ait,
Ov. M. 12, 367:at tu, nauta, vagae ne parce malignus arenae Ossibus et capiti inhumato Particulam dare,
Hor. C. 1, 28, 23.—In prose:at vide quid succenseat,
Cic. Fam. 7, 24, 2:itaque pulsus ego civitate non sum, quae nulla erat: at vide, quam ista tui latrocinii tela contempserim,
id. Part. Or. 4, 1, 28; id. Dom. 44; App. M. 6, p. 179, 18.—In expressions of passion, astonishment, indignation, pain, etc.:c.At ut scelesta sola secum murmurat,
Plaut. Aul. 1, 1, 13: Sc. Nunc quidem domi certost: certa res est Nunc nostrum opservare ostium, [ubi] ubist. Pa. At, Sceledre, quaeso, Ut etc., id. Mil. 2, 4, 46:At o deorum quidquid in caelo regit Terras et humanum genus, Quid iste fert tumultus?
Hor. Epod. 5, 1:At tibi quanta domus rutila testudine fulgens, etc.,
Stat. S. 2, 4, 11.—In prose:horum omnium studium una mater oppugnat: at quae mater?
Cic. Clu. 70; id. Verr. 2, 2, 45:at per deos immortales! quid est, quod de hoc dici possit,
id. ib. 2, 1, 46:institui senatores, qui omnia indicum responsa perscriberent. At quos viros!
id. Sull. 42; id. Deiot. 19, 33:tangit et ira deos: at non impune feremus,
Ov. M. 8, 279; 10, 724:at tibi Colchorum, memini, regina vacavi,
id. H. 12, 1.—In indignant imprecations:d.At te di omnes cum consilio, Calve, mactāssint malo! Pomp., Com. Rel. p. 245 Rib.: At te Juppiter diique omnes perdant!
Plaut. Most. 1, 1, 37:At te di deaeque faxint cum isto odio, Laches,
Ter. Hec. 1, 2, 59:At te di perdant,
id. Eun. 3, 1, 41:At tibi di dignum factis exitium duint,
id. And. 4, 1, 42:At vobis male sit,
Cat. 3, 13:At tibi, pro scelere, exclamat, pro talibus ausis Di... persolvant grates dignas et praemia reddant Debita!
Verg. A. 2, 535.—In prose:At vos, ait, devota capita, respiciant di perjuriorum vindices,
Just. 14, 4, 10.—Rarely of friendly inclination, disposition:e.At tibi di bene faciant omnes,
Plaut. Pers. 4, 3, 18:At tibi di semper, adulescens, quisquis es, faciant bene,
id. Men. 5, 7, 32:At tu, Catulle, destinatus obdura,
Cat. 8, 19.—In entreaty:II.At vos, o superi, miserescite regis,
Verg. A. 8, 572:at tu, pater deūm hominumque, hinc saltem arce hostes,
Liv. 1, 12.—In adding an entirely opposite thought, but, but indeed, but on the other hand, on the contrary, etc. (the strictly class. signif. of the word).A.In gen.: at differentiam rerum significat: ut cum dicimus, Scipio est bellator, at M. Cato orator, Paul. ex Fest. p. 11 Müll.: splendet saepe, ast idem nimbis interdum nigret, Att., Trag. Rel. p. 170 Rib.: So. Mentire nunc. Me. At jam faciam, ut verum dicas dicere, Plaut. Am. 1, 1, 189: So. Per Jovem juro med etc. Me. At ego per Mercurium juro, tibi etc., id. ib. 1, 1, 280:a.Atque oppido hercle bene velle illud visus sum, Ast non habere quoi commendarem caprum,
id. Merc. 2, 1, 22:fecit idem Themistocles... at idem Pericles non fecit,
Cic. Att. 7, 11, 3:non placet M. Antonio consulatus meus, at placuit P. Servilio,
id. Phil. 2, 5, 12:majores nostri Tusculanos Aequos... in civitatem etiam acceperunt, at Karthaginem et Numantiam funditus sustulerunt,
id. Off. 1, 11, 35: brevis a naturā nobis vita data est;at memoria bene redditae vitae sempiterna,
id. Phil. 14, 12, 32; id. Cat. 2, 2, 3; id. Leg. 2, 18:crebras a nobis litteras exspecta, ast plures etiam ipse mittito,
id. Att. 1, 16 fin.: Rejectis pilis comminus gladiis pugnatum est. At Germani phalange factā impetus gladiorum exceperunt, Caes. B. G. 1, 52:Postquam Caesar dicendi finem fecit, ceteri verbo alius alii varie adsentiebantur. At M. Porcius Cato hujusce modi orationem habuit,
Sall. C. 52, 1:hac iter Elysium nobis, at laeva... ad impia Tartara mittit,
Verg. A. 6, 542: T. Ante leves ergo pascentur in aethere cervi... M. At nos hinc alii sitientīs ibimus Afros, id. E. 1, 65: Dam. Malo me Galatea petit, lasciva puella... Men. At mihi sese offert ultro meus ignis Amyntas, id. ib. 3, 66; 7, 35; 7, 55; id. G. 1, 219; 1, 242; 1, 370; 2, 151; 2, 184; 3, 331; 4, 18; 4, 180; id. A. 2, 35; 2, 687; 3, 424; 5, 264;6, 489: Ast ego nutrici non mando vota,
Pers. 2, 39:ast illi tremat etc.,
id. 6, 74:Ast vocat officium,
id. 6, 27:At Jesus audiens ait,
Vulg. Matt. 9, 12; 9, 22; 12, 3; 12, 48 et persaep.—In order to strengthen a contrast, sometimes (esp. in Plaut. and Ter.) with contra, e contrario, potius, etiam, vero.(α).With contra:(β).Summis nitere opibus, at ego contra ut dissimilis siem,
Lucil. 26, 19 Müll.:Ergo quod magnumst aeque leviusque videtur... At contra gravius etc.,
Lucr. 1, 366; so id. 1, 570; 1, 1087; 2, 235: L. Opimius ejectus est e patriā: At contra bis Catilina absolutus est, Cic. Pis. 95; id. Verr. 5, 66; id. Sex. Rosc. 131; id. Quinct. 75:At tibi contra Evenit, etc.,
Hor. S. 1, 3, 27:(Cornutus) taedio curarum mortem in se festinavit: at contra reus nihil infracto animo, etc.,
Tac. A. 4, 28.—With e contrario: apud nos mercenarii scribae existimantur;(γ).at apud illos e contrario nemo ad id officium admittitur, nisi, etc.,
Nep. Eum. 1, 5:in locis siccis partibus sulcorum imis disponenda sunt semina, ut tamquam in alveolis maneant. At uliginosis e contrario in summo porcae dorso collocanda, etc.,
Col. 11, 3, 44.—With potius:(δ).at satius fuerat eam viro dare nuptum potius,
Plaut. Cist. 1, 1, 44:at potius serves nostram, tua munera, vitam,
Ov. H. 3, 149.—With etiam: At etiam, furcifer, Male loqui mi audes? but do you even? etc., Plaut. Capt. 3, 4, 31; id. Trin. 4, 2, 151; id. Rud. 3, 4, 6:(ε).At etiam cubat cuculus. Surge, amator, i domum,
but he is yet abed, id. As. 5, 2, 73; so id. Capt. 2, 3, 98; id. Mil. 4, 4, 6:Exi foras, sceleste. At etiam restitas, Fugitive!
Ter. Eun. 4, 4, 1; 5, 6, 10: Proinde aut exeant, aut quiescant, etc.... at etiam sunt, Quirites, qui dicant, a me in exsilium ejectum esse Catilinam, on the contrary, there are indeed people who say. etc., Cic. Cat. 2, 6, 12; id. Phil. 2, 30, 76; id. Quinct. 56; id. Verr. 5, 77; id. Dom. 70 al.—With vero, but certainly:(ζ).At vero aut honoribus aucti aut etc.,
Cic. N. D. 3, 36, 87; id. Off. 2, 20, 70; 2, 23, 80; id. Fin. 1, 10, 33; id. Verr. 2, 5, 17 al.—With certe:(η).Numquam ego te, vitā frater amabilior, Aspiciam posthac. At certe semper amabo,
Cat. 65, 11; 66, 25. —So, quidem—at (very rare) = quidem —autem, Cic. Off. 1, 22, 75.—b.Ironically: Th. Quid valeam? Ly. At tu aegrota, si lubet, per me aetatem quidem, Plaut. Curc. 4, 3, 22:B.at, credo, mea numina tandem Fessa jacent,
Verg. A. 7, 297; 7, 363; Ov. H. 1, 44.—Very freq. in adding an objection, from one's own mind or another's, against an assertion previously made, but, on the contrary, in opposition to this; sometimes, but one may say, it may be objected, and the like:a.Piscium magnam atque altilium vim interfecisti. At nego,
Lucil. 28, 43 Müll.:Quid tandem te impedit? Mosne majorum? At persaepe etiam privati in hac re publicā perniciosos cives morte multārunt. An leges, quae de civium Romanorum supplicio rogatae sunt? At numquam in hac urbe etc.,
Cic. Cat. 1, 11, 28:Appellandi tempus non erat? At tecum plus annum vixit. In Galliā agi non potuit? At et in provinciā jus dicebatur et etc.,
id. Quinct. 41:Male judicavit populus. At judicavit. Non debuit. At potuit. Non fero. At multi clarissimi cives tulerunt,
id. Planc. 11:sunt, quos signa, quos caelatum argentum delectant. At sumus, inquiunt, civitatis principes,
id. Part. Or. 5, 2, 36; id. Fin. 4, 25, 71; id. Verr. 2, 2 fin.:quid porro quaerendum est? Factumne sit? At constat: A quo? At patet,
id. Mil. 6, 15; id. Phil. 2, 9: convivium vicinorum cotidie compleo, quod ad multam noctem, quam maxime possumus, vario sermone producimus. At non est voluptatum tanta quasi titillatio in senibus. Credo: sed ne desideratio quidem, [p. 187] id. Sen. 14, 47:multo magnus orator praestat minutis imperatoribus. At prodest plus imperator. Quis negat?
id. Brut. 73, 256; id. Div. 2, 29, 62; 2, 31, 67; 2, 32, 69 al.:Maxime Juppiter! At in se Pro quaestu sumptum facit hic,
Hor. S. 1, 2, 18 al. — In this case freq. strengthened,By pol, edepol, hercule: At pol ego neque florem neque flocces volo mihi, Caecil., Com. Rel. p. 67 Rib.: So. Non edepol volo profecto. Me. At pol profecto ingratiis, Plaut. Am. 1, 1, 215; so id. As. 2, 2, 34; 4, 2, 14; id. Capt. 3, 4, 64; id. Cas. 2, 3, 15; id. Cist. 4, 2, 70; id. Trin. 2, 4, 73: Ha. Gaudio ero vobis. Ad. At edepol nos voluptati tibi, id. Poen. 5, 4, 61; 3, 1, 68:b.At hercule aliquot annos populus Romanus maximā parte imperii caruit,
Cic. Imp. Pomp. 54; id. Sex. Rosc. 50:at hercle in eā controversiā, quae de Argis est, superior sum,
Liv. 34, 31:At, Hercule, reliquis omnibus etc.,
Plin. 7, 50, 51, § 169:At, hercules, Diodorus et in morbo etc.,
id. 29, 6, 39, § 142:At hercule Germanicum Druso ortum etc.,
Tac. A. 1, 3; 1, 17; 1, 26;3, 54: At, hercules, si conscius fuissem etc.,
Curt. 6, 10, 20 al. —By enim, which introduces a reason for the objection implied in at, but certainly, but surely, but indeed, etc., alla gar: At enim tu nimis spisse incedis, Naev., Com. Rel. p. 16 Rib.; Turp. id. p. 93: at enim nimis hic longo sermone utimur;c.Diem conficimus,
Plaut. Trin. 3, 3, 78:At enim istoc nil est magis etc.,
Ter. Heaut. 4, 3, 21:At enim vereor, inquit Crassus, ne haec etc.,
Cic. de Or. 3, 49, 188:cum dixisset Sophocles, O puerum pulchrum, Pericle. At enim praetorem, Sophocle, decet non solum manus, sed etiam oculos abstinentes habere, etc.,
id. Off. 1, 40, 144 Beier; so id. Mur. 35, 74; id. Inv. 2, 17, 52 al.:at enim inter hos ipsos existunt graves controversiae,
id. Quinct. 1; so id. Imp. Pomp. 17, 51; 20, 60; id. Phil. 2, 2, 3; id. Ac. 2, 17, 52:At enim cur a me potissimum hoc praesidium petiverunt?
id. Div. in Caecil. 4, 15:At enim quis reprehendet, quod in parricidas rei publicae decretum erit?
Sall. C. 51, 25 Kritz:At enim quid ita solus ego circum curam ago?
Liv. 6, 15; 34, 32:At enim eo foedere, quod etc.,
id. 21, 18; 34, 31; 39, 37: At enim nova nobis in fratrum filias conjugia;sed etc.,
Tac. A. 12, 6.—By tamen: Jam id peccatum primum magnum, magnum, at humanum tamen, Ter. Ad. 4, 5, 53: Hi secretis sermonibus... conveniunt;C.nam publice civitas talibus inceptis abhorrebat. At tamen interfuere quidam etc.,
Tac. H. 4, 55:At certe tamen, inquiunt, quod etc.,
Cat. 10, 14.—With a preced. negative, sometimes no antithesis is appended by at, but it is indicated that if what has been said is not true, yet at least something else is true, but yet; sometimes with tamen, but yet; or certe, but at least, yet at least:D.Nolo victumas: at minimis me extis placare volo,
Plaut. Ps. 1, 3, 95:Si tibi non cordi fuerant conubia nostra,... At tamen in vostras potuisti ducere sedes,
Cat. 64, 158 sq.:Non cognoscebantur foris, at domi: non ab alienis, at a suis,
Cic. Ac. 2, 11, 56:Liceat haec nobis, si oblivisci non possumus, at tacere,
id. Fl. 25, 61:Si genus humanum et mortalia temnitis arma, At sperate deos memores fandi atque nefandi,
Verg. A. 1, 543; so id. ib. 4, 615, and 6, 406. —With certe:Haec erant... quorum cognitio studiosis juvenibus si non magnam utilitatem adferet, at certe, quod magis petimus, bonam voluntatem,
Quint. 12, 11, 31; Cels. 2, 15; Suet. Calig. 12, al.—The antithesis is sometimes not so much in the clause appended by at, as in the persons or things introduced in it; so,(α).Esp. freq. in conditional clauses with si, si non, si minus, etiam si, etc.; cf. Herm. ad Viger. 241: Si ego hic peribo, ast ille, ut dixit, non redit; At erit mi hoc factum mortuo memorabile, if I perish here, but he does not return, yet etc., Plaut. Capt. 3, 5, 26; id. Bacch. 2, 3, 131:(β).si ego digna hac contumeliā Sum maxime, at tu indignus qui faceres tamen,
Ter. Eun. 5, 2, 25:Si tu oblitus es, at di meminerunt,
Cat. 30, 11:si non eo die, at postridie,
Cato, R. R. 2, 1:si non paulo, at aliquanto (post petīsses),
Cic. Quinct. 40; 97; id. Mil. 93 al.:quanta tempestas invidiae nobis, si minus in praesens, at in posteritatem impendeat,
id. Cat. 1, 22; id. Verr. 5, 69; id. Clu. 15: qui non possit, etiam si sine ullā suspitione, at non sine argumento male dicere, id. Cael. 3, 8.—With etsi:(γ).ei, etsi nequāquam parem illius ingenio, at pro nostro tamen studio meritam gratiam referamus,
Cic. de Or. 3, 4, 14; Tac. Or. 19.—With quod si:E.Quod si nihil cum potentiore juris humani relinquitur inopi, at ego ad deos confugiam,
Liv. 9, 1; Tac. A. 1, 67.—At, like autem and de, sometimes serves simply to introduce an explanation: cum Sic mutilus miniteris. At illi foeda cicatrix etc., now an ugly scar etc., Hor. S. 1, 5, 60. —F.And also like de in Hom. and Hdt., it sometimes introduces an apodosis,a.With si: Bellona, si hobie nobis victoriam duis, ast ego templum tibi voveo, if to-day thou bestow victory, then I etc., ean—de, Liv. 10, 19.—b.With quoniam: Nunc, quoniam tuum insanabile ingenium est, at tu tuo supplicio doce etc., since your disposition is past cure, at least etc., epei—de, Liv. 1, 28.► A.At is sometimes repeated at the beginning of several clauses,a.In opposition each to the preceding clause: Soph. Tu quidem haut etiam octoginta's pondo. Paegn. At confidentiā Militia illa militatur multo magis quam pondere. At ego hanc operam perdo, Plaut. Pers. 2, 2, 47 sq.:b.Si ego hic peribo, ast ille, ut dixit, non redit: At erit mi hoc factum mortuo memorabile,
id. Capt. 3, 5, 25 sq.; id. As. 5, 2, 6 sqq. (Cic., in Quir. 7 and 10, opposes at to sed, and Tac., in A. 12, 6, sed to at).—In opposition to some common clause preceding:B.At etiam asto? At etiam cesso foribus facere hisce assulas?
Plaut. Merc. 1, 2, 20: Quid tum esse existimas judicatum? Certe gratīs judicāsse. At condemnārat; at causam totam non audierat;at in contionibus etc.,
Cic. Caecin. 113:Sit flagitiorum omnium princeps: at est bonus imperator, at felix,
id. Verr. 5, 4; id. Sest. 47; id. Fragm. B. 16, 5 B. and K.: Nefarius Hippias Pisistrati filius arma contra patriam ferens;at Sulla, at Marius, at Cinna recte, imo jure fortasse,
id. Att. 9, 10, 3: At non formosa est, at non bene culta puella;At, puto, non votis saepe petita meis?
Ov. Am. 3, 7, 1 sq. Merk.:At quam sunt similes, at quam formosus uterque!
id. F. 2, 395: rideri possit eo quod Rusticius tonso toga defluit: at est bonus ut melior vir Non alius quisquam; at tibi amicus;at ingenium ingens Inculto latet hoc sub corpore,
Hor. S. 1, 3, 30 sqq. (cf. sed—sed,
Cat. 64, 141; Juv. 5, 61; 8, 149; and a similar use of alla in Hellenistic Greek, as alla—alla, 2 Cor. 2, 17: alla—alla —alla, 1 Cor. 6, 11).—Though regularly occupying the first place in its clause or sentence, it sometimes stands second (cf. atque fin.):Saepius at si me, Lycida formose, revisas,
Verg. E. 7, 67; id. G. 3, 331:Tutior at quanto merx est in classe secundā,
Hor. S. 1, 2, 47:Mentior at si quid, etc.,
id. ib. 1, 8, 37:Gramineis ast inde toris discumbitur,
Val. Fl. 8, 255:Major at inde etc.,
Stat. Th. 4, 116.—See more upon this word in Hand, Turs. I. pp. 417-451; Wagner, Quaest. XXXVII. ad Verg. IV. pp. 581- 585. -
16 audeo
audĕo, ausus, 2, v. a. and n. ( perf. ausi = ausus sum, Cato ap. Prisc. p. 868 P.; hence freq. in the poets, and prose writers modelled after them, subj. sync. ausim, Plaut. Poen. 5, 6, 21; Ter. Eun. 5, 2, 45; 5, 2, 65; Lucr. 2, 178; 5, 196; Verg. E. 3, 32; id. G. 2, 289; Tib. 4, 1, 193; Prop. 2, 5, 24; 3, 12, 21; Ov. Am. 2, 4, 1; Stat. Th. 1, 18; 3, 165; id. Achill. 2, 266; Liv. praef. 1; Plin. Ep. 4, 4 fin.; Tac. Agr. 43: ausis, Att. ap. Non. p. 4, 62; Lucr. 2, 982; 4, 508; 5, 730; 6, 412; cf. Paul. ex Fest. p. 27 Müll.:(α).ausit,
Cat. 61, 65; 61, 70; 61, 75; 66, 28; Ov. M. 6, 466; Stat. Th. 12, 101; id. Achill. 1, 544; Liv. 5, 3 fin.:* ausint,
Stat. Th. 11, 126; cf. Prisc l. l.; Struve, p. 175 sq.; Ramsh. Gr. p. 140; Neue, Formenl. II. pp. 333 sq., 542, 547 sq. al.) [acc. to Pott, for avideo from avidus, pr. to be eager about something, to have spirit or courage for it; v. 1. aveo], to venture, to venture to do, to dare; to be bold, courageous (with the idea of courage, boldness; while conari designates a mere attempt, an undertaking; syn.: conor, molior); constr. with acc., inf., quin, in with acc. or abl., and absol.With acc. (mostly in poets and histt., esp. in Tac.):(β).Quā audaciā tantum facinus audet?
Ter. Eun. 5, 4, 37; so,ut pessimum facinus auderent,
Tac. H. 1, 28; 2, 85; Suet. Calig. 49: quid domini faciant, audent cum talia furesl Verg. E. 3, 16:ausum talia deposcunt,
Ov. M. 1, 199; 13, 244:capitalem fraudem ausi,
Liv. 23, 14; 3, 2; 26, 40; Vell. 2, 24, 5:erant qui id flagitium formidine auderent,
Tac. A. 1, 69:ausuros nocturnam castrorum oppugnationem,
id. ib. 2, 12; 4, 49; 11, 9; 12, 28; 14, 25; id. H. 1, 48; 2, 25; 2, 69;4, 15 al.: ad audendum aliquid concitāsset, nisi etc.,
Suet. Caes. 8; 19; id. Tib. 37; id. Tit. 8; Just. 5, 9 al.; hence also pass.:multa dolo, pleraque per vim audebantur,
Liv. 39, 8 fin.:auderi adversus aliquem dimicare,
Nep. Milt. 4 fin.:agenda res est audendaque,
Liv. 35, 35, 6; Vell. 2, 56 fin.:patroni necem,
Suet. Dom. 14.—Also ausus, a, um, pass., Tac. A. 3, 67 fin. —With inf. (the usual constr.;* (γ).freq. both in prose and poetry): etiam audes meā revorti gratiā?
Plaut. Men. 4, 3, 23:Ecquid audes de tuo istuc addere?
do you undertake, venture upon? id. ib. 1, 2, 40:commovere me miser non audeo,
I venture not to stir, id. Truc. 4, 3, 44:Neque tibi quicquam dare ausim,
Ter. Eun. 5, 2, 65:nil jam muttire audeo,
id. And. 3, 2, 25; 3, 5, 7; id. Heaut. 5, 1, 80; id. Phorm. 5, 1, 31:hoc ex ipsis caeli rationibus ausim confirmare,
Lucr. 5, 196:auderent credere gentes,
id. 2, 1036; 1, 68; by poet. license transf. to things: Vitigeni latices in aquaï fontibus audent Misceri, the juice from the vine ventures boldly to intermingle with the water, id. 6, 1072:Mithridates tantum victus efficere potuit, quantum incolumis numquam est ausus optare,
Cic. Imp. Pomp. 9, 25:imperatorem deposcere,
id. ib. 5, 12: ut de Ligarii (facto) non audeam confiteril id. Lig. 3, 8: audeo dicere, I dare say, venture to assert, = tolmô legein, Cic. Fin. 5, 28, 84 et saep.:qui pulsi loco cedere ausi erant,
Sall. C. 9, 4; 20, 3:quem tu praeponere no bis Audes,
Cat. 81, 6:refrenare licentiam,
Hor. C. 3, 24, 28:vana contemnere,
Liv. 9, 17, 9:mensuram prodere ausos,
Plin. 2, 1, 1, § 3 al.:non sunt ausi persequi recedentes,
Vulg. Gen. 35, 5; 44, 26; ib. Job, 29, 22; 37, 24; ib. Matt. 22, 46; ib. Act. 5, 13; ib. Rom. 5, 7 et persaepe.—With quin:(δ).ut non audeam, quin promam omnia,
Plaut. As. 1, 1, 11.—With in with acc. or abl. (eccl. Lat.): Rogo vos ne praesens audeam in quosdam (Gr. epi tinas), Vulg. 2 Cor. 10, 2: In quo quis audet, audeo et ego (Gr. en ô), ib. 2 Cor. 11, 21.—(ε).Absol.:1.(Romani) audendo... magni facti,
Sall. H. Fragm. 4 (n. 12 fin. Gerl.):Nec nunc illi, quia audent, sed quia necesse est, pugnaturi sunt,
Liv. 21, 40, 7:in ejus modi consiliis periculosius esse deprehendi quam audere,
Tac. Agr. 15 fin.:duo itinera audendi (esse), seu mallet statim arma, seu etc.,
id. H. 4, 49:auctor ego audendi,
Verg. A. 12, 159:Nam spirat tragicum satis et feliciter audet,
Hor. Ep. 2, 1, 166.—With an object to be supplied from the context:hos vero novos magistros nihil intellegebam posse docere, nisi ut auderent (sc. dicere, orationes habere, etc.),
Cic. de Or. 3, 24, 94; Quint. 10, 1, 33 Frotsch.; 1, 5, 72: Judaei sub ipsos muros struxere aciem, rebus secundis longius ausuri (sc. progredi, to advance further), Tac. H. 5, 11: 2, 25, cf. Verg. A. 2, 347.— Hence, P. a.,audens, entis, daring, bold, intrepid, courageous; mostly in a good sense ( poet. or in post-Aug prose):2.tu ne cede malis, sed contra audentior ito,
Verg. A. 6, 95:audentes deus ipse juvat,
Ov. M. 10, 586; so id. A. A. 1, 608; id. F. 2, 782:spes audentior,
Val. Fl. 4, 284:nil gravius audenti quam ignavo patiendum esse,
Tac. A. 14, 58; id. H. 2, 2 audentissimi cujusque procursu. id. Agr. 33; id. Or. 14 al.— Adv.: audenter, boldly, fearlessly, rashly: liceat audenter dicere, — Vulg Act. 2, 29; Dig. 28, 2, 29 fin. — Comp.:audentius jam onerat Sejanum,
Tac. A. 4, 68 progressus, id. ib. 13, 40:circumsistere,
id. H. 2, 78:inrupere,
id. ib. 1, 79:agere fortius et audentius,
id. Or 18.— Sup prob not in use.—ausus, a, um, ventured, attempted, undertaken, hence subst.: au-sum, i, n., a daring attempt, a venture, an undertaking, enterprise ( poet. or in postAug. prose; acc. to Serv. ad Verg. A. 12, 351, perh. not before Verg.):At tibi pro scelere, exclamat, pro talibus ausis,
Verg. A. 2, 535; 12, 351:fortia ausa,
id. ib. 9, 281:ingentibus annuat ausis,
Ov. M. 7, 178; 2, 328; 11, 12; 9, 621; 10, 460; 11, 242; id. H. 14, 49 al.; Stat. Th. 4, 368:ausum improbum,
Plin. 2, 108, 112, § 147. -
17 auricomus
aurĭcŏmus, a, um, adj. [aurum-coma], with golden hair:sol,
Val. Fl. 4, 92:Batavus,
Sil. 3, 608.—Hence, poet., with golden foliage:fetus (arboris),
Verg. A. 6, 141. -
18 Batavi
Bătāvus, a, um, adj., pertaining to Batavia, Batavian, of Holland, Dutch:spuma,
Mart. 8, 33, 20.—Hence, Batāvi, ōrum, m., = Bataouoi, Ptol., the Batavians, Hollanders, Dutch, Tac. H. 4, 12; id. G. 29 al.:Batavorum Insula, v. Batavia.—With penult scanned short: Vangiones Bătăvīque truces, etc.,
Luc. 1, 431.— Sing.: Bătā-vus, i, m., one of the Batavi, Mart. 14, 176. —Collectively, Juv. 8, 51; Sil. 3, 608. -
19 Batavus
Bătāvus, a, um, adj., pertaining to Batavia, Batavian, of Holland, Dutch:spuma,
Mart. 8, 33, 20.—Hence, Batāvi, ōrum, m., = Bataouoi, Ptol., the Batavians, Hollanders, Dutch, Tac. H. 4, 12; id. G. 29 al.:Batavorum Insula, v. Batavia.—With penult scanned short: Vangiones Bătăvīque truces, etc.,
Luc. 1, 431.— Sing.: Bătā-vus, i, m., one of the Batavi, Mart. 14, 176. —Collectively, Juv. 8, 51; Sil. 3, 608. -
20 cieo
cĭĕo, cīvi, cĭtum, 2 (from the primitive form cĭo, cīre, prevailing in the compounds accio, excio, etc. (cf. Prisc. pp. 865, 905, and 908 P.), are also found: pres. cio, Mart. 4, 90, 4:I.cit,
Verg. Cul. 201; Col. 6, 5, 1 Schneid.:cimus,
Lucr. 1, 213; 5, 211:ciunt,
Lact. Ep. 4 dub.:ciant,
App. Flor. 2, n. 17, p. 358; Mart. Cap. 1, § 91: ciuntur, id. de Mundo, 22, p. 67), v. a. [kindr. with kiô, to go; and by the addition of the causative signif. like kineô, causative from kiô; v. 1. ci.].Lit., to put in motion; hence, to move, stir, shake (syn.: moveo, commoveo, concito, excito al.;B.class. in prose and poetry): calcem,
to make a move in the game of chess, Plaut. Poen. 4, 2, 86:natura omnia ciens et agitans,
Cic. N. D. 3, 11, 27: inanimum est omne, quod pulsu agitatur externo;quod autem est animal, id motu cietur interiore et suo,
id. Tusc. 1, 23, 54 (for which, in the same chapter, several times movere; cf. also id. N. D. 2, 9, 23):remos,
Stat. Th. 6, 801:imo Nereus ciet aequora fundo,
stirs up, Verg. A. 2, 419:puppes sinistrorsum citae,
Hor. Epod. 9, 20.—In judic. lang. t. t.:C.ciere erctum (lit. to put in motion, i. e.),
to divide the inheritance, Cic. de Or. 1, 56, 237; cf. erctum.—Trop., to put in motion, to rouse up, disturb: natura maris per se immobilis est, et venti et aurae cient, Liv. 28, 27, 11:II.saltum canibus ciere,
Lucr. 5, 1250: fontes et stagna, Cic. poët. ap. Cic. Div. 1, 9, 15:tonitru caelum omne ciebo,
Verg. A. 4, 122:loca sonitu cientur,
Lucr. 4, 608; cf.:reboat raucum regio cita barbara bombum,
id. 4, 544 Lachm. N. cr. —With reference to the terminus ad quem, to move, excite, or call to ( poet. or in Aug. and post-Aug. prose for the common accire):B.ad sese aliquem,
Cat. 68, 88:ad arma,
Liv. 5, 47, 4; Sil. 7, 43:in pugnam,
id. 4, 272:armatos ad pugnam,
Vell. 2, 6, 6:aere ciere viros,
Verg. A. 6, 165:quos e proximis coloniis ejus rei fama civerat,
Tac. A. 15, 33:aliquem in aliquem,
id. H. 1, 84, 5:ab ultimis subsidiis cietur miles (sc. in primam aciem),
Liv. 9, 39, 8:ille cieri Narcissum postulat,
Tac. A. 11, 30.—To call upon for help, to invoke; of invoking superior beings:C.nocturnos manes,
Verg. A. 4, 490:luctificam Alecto dirarum ab sede sororum,
id. ib. 7, 325:vipereasque ciet Stygiā de valle sorores (i. e. Furias),
Ov. M. 6, 662:numina nota ciens,
Val. Fl. 4, 549:foedera et deos,
Liv. 22, 14, 7.—In gen., to call upon any one by name, to mention by name:2. III.erum,
Plaut. Bacch. 3, 3, 11:comites magnā voce,
Lucr. 4, 578:animamque sepulcro Condimus et magnā supremum voce ciemus,
Verg. A. 3, 68:lamentatione flebili majores suos ciens ipsumque Pompeium,
Tac. A. 3, 23:singulos nomine,
id. ib. 2, 81; so Suet. Ner. 46: triumphum nomine ciere, i. e. to call Io triumphe! Liv. 45, 38, 12.—Hence,To put any course of action in progress or any passion in motion, i. e. to excite, stimulate, rouse, to produce, effect, cause, occasion, begin (very freq., esp. in poetry):B.solis uti varios cursus lunaeque meatus Noscere possemus quae vis et causa cierent,
Lucr. 5, 773:motus,
id. 3, 379; Cic. Tusc. 1, 10, 20:varias voces,
Lucr. 5, 1059:lamenta virum commoliri atque ciere,
id. 6, 242 Lachm. N. cr.:tinnitus aere,
Cat. 64, 262; Verg. G. 4, 64 (cie tinnitus):singultus ore,
Cat. 64, 131:gemitus,
Verg. G. 3, 517:fletus,
id. A. 3, 344:lacrimas,
id. ib. 6, 468:mugitus,
id. ib. 12, 103:murmur,
id. G. 1, 110; Liv. 9, 7, 3:bellum,
id. 5, 37, 2; Vell. 2, 54; Tac. H. 3, 41 fin.; Verg. A. 1, 541:belli simulacra,
id. ib. 5, 674:seditiones,
Liv. 4, 52, 2:tumultum,
id. 28, 17, 16; 41, 24, 18:vires intimas molemque belli,
Tac. A. 15, 2 fin.; cf. id. H. 3, 1:pugnam,
Liv. 1, 12, 2; 2, 47, 1; 9, 22, 7; Tac. A. 3, 41:proelium,
Liv. 2, 19, 10; 4, 33, 3; 7, 33, 12;10, 28, 8: Martem,
Verg. A. 9, 766:acies, stragem,
id. ib. 6, 829; cf. Liv. 22, 39, 7:rixam,
Vell. 1, 2 al. —In medic.:B.alvum,
to cause evacuation, Plin. 20, 9, 38, § 96:urinam,
id. 27, 7, 28, § 48:menses,
to cause menstruation, id. 26, 15, 90, § 151 sq. al.—Hence, cĭtus, a, um, P. a., lit. put in motion; hence, quick, swift, rapid (opp. tardus, Cic. de Or. 3, 57, 216; Sall. C. 15, 5; class.; esp. freq. in poetry;rare in Cic.): ad scribendum citus,
Plaut. Bacch. 4, 4, 86:quod jubeat citis quadrigis citius properet persequi,
id. Aul. 4, 1, 14; Verg. A. 8, 642:bigae,
Cat. 55, 26:puppis,
id. 64, 6; Tib. 4, 1, 69:classis,
Hor. C. 1, 37, 24:navis,
Ov. M. 15, 732; Tac. A. 2, 6:axis,
Ov. M. 2, 75:fugae,
id. ib. 1, 543:plantae,
id. ib. 10, 591:incessus,
Sall. C. 15, 5:via,
Liv. 33, 48, 1:venator,
Hor. C. 1, 37, 18:cum militibus,
Tac. A. 11, 1:legionibus,
id. ib. 14, 26:agmine,
id. ib. 1, 63;4, 25: cohortes,
id. ib. 12, 31:mors,
Hor. C. 2, 16, 29; id. S. 1, 1, 8:pes, i. e. iambus,
id. A. P. 252.— Comp.: nullam ego rem citiorem apud homines esse quam famam reor, Plaut. Fragm. ap. Fest. p. 61 Müll.; Val. Max. 3, 8, ext. 1.— Sup., Quint. 6, 4, 14 dub.; v. Spald. and Zumpt in h. l.—In the poets very freq. (also a few times in Tac.) instead of the adv. cito:1.citi ad aedis venimus Circae, Liv. And. ap. Fest. s. v. topper, p. 352, 6 Müll.: equites parent citi,
Plaut. Am. 1, 1, 88; id. Stich. 2, 2, 70; Lucr. 1, 386:somnus fugiens citus abiit,
Cat. 63, 42: solvite vela citi, Verg, A. 4, 574; cf. id. ib. 9, 37; 12, 425; Hor. S. 1, 10, 92; cf. id. C. 3, 7, 27:ite citi,
Ov. M. 3, 562; Tac. H. 2, 40:si citi advenissent,
id. A. 12, 12.—Hence,cĭto, adv.a.Quickly, speedily, soon (freq. in prose and poetry of all periods):b.quam tarda es! non vis citius progredi?
Phaedr. 3, 6, 2; [p. 331] Plaut. Mil. 2, 6, 44:eloquere,
id. Cist. 4, 2, 83:abi cito et suspende te,
Ter. And. 1, 5, 20; 3, 1, 16:labascit victus uno verbo: quam cito!
id. Eun. 1, 2, 98:quod eum negasti, qui non cito quid didicisset, umquam omnino posse perdiscere,
Cic. de Or. 3, 36, 146; cf. Hor. A. P. 335; Quint. 12, 8, 3; 11, 2, 2; 10, 6, 2:non multum praestant sed cito,
id. 1, 3, 4 et saep.: sat cito si sat bene, a moral saying of Cato in Hier. Ep. 66, n. 9:cito rumpes arcum, semper si tensum habueris,
Phaedr. 3, 14, 10:ad paenitendum properat cito qui judicat, Publ. Syr. Sent. 6: scribere,
Quint. 10, 3, 10:nimis cito diligere,
Cic. Lael. 21, 78:cito absolvere, tarde condemnare,
id. Verr. 2, 1, 9, § 26.— Comp.:citius,
Plaut. Aul. 4, 1, 14; Pers. 3, 3, 31; Ter. Eun. 3, 5, 23; Lucr. 1, 557; 2, 34; Cic. Sen. 2, 4:Noto citius, Verg.A.5, 242 et saep.: dicto,
Hor. S. 2, 2, 80; Verg. A. 1, 142:supremā die, i. e. ante supremam diem,
Hor. C. 1, 13, 20:serius aut citius sedem properamus ad unam (for which serius ocius,
id. ib. 2, 3, 26), sooner or later, Ov. M. 10, 33.— Sup.:citissime,
Caes. B. G. 4, 33 fin. al.—With the negative, sometimes equivalent to non facile, not easily (cf. the Gr. tacha):c. * 2.haud cito,
Ter. Ad. 3, 3, 89:neque verbis aptiorem cito alium dixerim, neque sententiis crebriorem,
Cic. Brut. 76, 264: quem tu non tam cito rhetorem dixisses quam politikon, id. ib. § 265.—
См. также в других словарях:
608 — Années : 605 606 607 608 609 610 611 Décennies : 570 580 590 600 610 620 630 Siècles : VIe siècle VIIe siècle … Wikipédia en Français
608 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 6. Jahrhundert | 7. Jahrhundert | 8. Jahrhundert | ► ◄ | 570er | 580er | 590er | 600er | 610er | 620er | 630er | ► ◄◄ | ◄ | 604 | 605 | 606 | … Deutsch Wikipedia
-608 — Cette page concerne l année 608 du calendrier julien proleptique. Années : 611 610 609 608 607 606 605 Décennies : 630 620 610 600 590 580 570 Siècles … Wikipédia en Français
608 — ГОСТ 608{ 93} Консервы мясные Мясо птицы в желе . Технические условия. ОКС: 67.120.20 КГС: Н13 Консервы мясные, мясорастительные и концентраты Взамен: ГОСТ 608 77 Действие: С 01.01.95 Примечание: см. также в сб. Консервы мясные. Технические… … Справочник ГОСТов
608 км — Координаты: 51°48′19.5″ с. ш. 41°30′25.3″ в. д. / 51.805417° с. ш. 41.507028° в. д. … Википедия
608-66-2 — Dulcitol Dulcitol Général Nom IUPAC (2R,3S,4R,5S) Hexan 1,2,3,4,5,6 hexol Synonymes … Wikipédia en Français
608 — РСТ РСФСР 608{ 79} Грибы. Шампиньоны свежие культивируемые. Технические условия. ОКС: 65.020.20 КГС: Н51 Сушеные ягоды, фрукты, овощи, грибы и орехи Действие: С 01.10.80 Текст документа: РСТ РСФСР 608 «Грибы. Шампиньоны свежие культивируемые.… … Справочник ГОСТов
608 — Años: 605 606 607 – 608 – 609 610 611 Décadas: Años 570 Años 580 Años 590 – Años 600 – Años 610 Años 620 Años 630 Siglos: Siglo VI – … Wikipedia Español
608 — yearbox in?= cp=6th century c=7th century cf=8th century yp1=605 yp2=606 yp3=607 year=608 ya1=609 ya2=610 ya3=611 dp3=570s dp2=580s dp1=590s d=600s dn1=610s dn2=620s dn3=630s NOTOC EventsBy PlaceEurope* Eochaid Buide succeeds Áedán mac Gabráin as … Wikipedia
608º Batallón de Proyectores Antiaéreo — 608° Batallón de Proyectores Antiaéreo Activa 26 de agosto de 1939 – 1 de diciembre de 1944 País … Wikipedia Español
(608) adolfine — L astéroïde (608) Adolfine a été ainsi baptisé en hommage à une amie du découvreur August Kopff (1882 – 1960), dénommée Jenny Adolfine Kessler. Lien externe (en) Caractéristiques et simulation d orbite sur la page Small Body Database du JPL… … Wikipédia en Français