-
1 utarty
utart|y1. проторённый, привычный;iść \utartyą drogą (\utartyym szlakiem) идти по проторённой дорожке;
2. избитый, ходячий;\utarty frazes избитая фраза; \utartyе wyrażenie ходячее выражение
* * *1) проторённый, привы́чныйiść utartą drogą (utartym szlakiem) — идти́ по проторённой доро́жке
2) изби́тый, ходя́чийutarty frazes — изби́тая фра́за
utarte wyrażenie — ходя́чее выраже́ние
-
2 utarty
utartym zwyczajem traditionell, nach altem Brauch;utarty zwrot m Gemeinplatz m -
3 utarty
-
4 utarty
adj* * *a.(= ogólnie przyjęty) (= powszechny) widespread; ( o opinii) accepted, common; ( o argumencie) stock; utarte wyrażenie l. zwrot set phrase; toczyć się l. iść utartym torem go through the ordinary grind, follow a beaten track.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > utarty
-
5 utarty
[утарти]adj -
6 utarty
утертий -
7 pospolity
прил.• банальный• вульгарный• грубый• дюжинный• единый• ежедневный• заурядный• нарицательный• народный• общественный• общий• общинный• обыденный• обыкновенный• обычный• откровенный• очевидный• посредственный• простой• прямой• публичный• совместный• средний• тривиальный• явный• ясный* * *pospoli|ty\pospolityci, \pospolitytszy 1. обыкновенный; заурядный, обыденный;2. распространённый; 3. банальный, избитый; ● \pospolityte ruszenie ист. ополчение+1. zwykły 2. powszechny 3. utarty, szablonowy
* * *pospolici, pospolitszy1) обыкнове́нный; зауря́дный, обы́денный3) бана́льный, изби́тый•Syn: -
8 utrzeć
глаг.• утереть* * *utrę, utrzyj, utarł, utarty сов. 1. растереть; натереть;\utrzeć żółtko z cukrem растереть желток с сахаром; \utrzeć marchew na tarce натереть морковь на тёрке;
2. (wytrzeć) уст. утереть, вытереть;● \utrzeć komuś nosa утереть нос кому-л.* * *utrę, utrzyj, utarł, utarty сов.1) растере́ть; натере́тьutrzeć żółtko z cukrem — растере́ть желто́к с са́харом
utrzeć marchew na tarce — натере́ть морко́вь на тёрке
2) ( wytrzeć) уст. утере́ть, вы́тереть• -
9 rutynowy
adj* * *a.1. (= utarty) routine, standard; postępowanie rutynowe routine procedure; przesłuchanie rutynowe routine questioning.2. (= nudny) menial, dull.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > rutynowy
-
10 szlak
m (G szlaku) 1. (droga naturalna) way, route- szlak morski/rzeczny/leśny/górski a sea/river/forest/mountain route2. (wytyczona trasa) trail, track, path- szlak turystyczny/górski/kajakowy a tourist/mountain/canoe trail- nie zbaczajcie ze szlaku! don’t stray off the trail!3. przen. (sposób życia, postępowania) course- utarty szlak myślowy a conventional train of thought4. (motyw dekoracyjny) border, band- serweta z haftowanym szlakiem a tablecloth with an embroidered border5. Myślis. (trop) trail, scent 6. Zool. (trasa migracji) migratory pattern- □ jedwabny szlak Hist. the Silk Route■ szlak bojowy książk. the combat trail- podróżować szlakiem pisarza/malarza (śladami) to visit places connected with the life of a writer/painter* * *( komunikacyjny) route; ( turystyczny) trail* * *mi1. ( droga) track, trail; ( trasa) route; szlak turystyczny tourist trail, hiking trail; szlak handlowy trade route; szlak bursztynowy hist. amber route.2. ( dekoracja) border.3. myśl. trail.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > szlak
-
11 szablon
-
12 gängig
das Schloss wieder \gängig machen naprawić zamek -
13 gebräuchlich
nicht mehr \gebräuchlich Ausdruck nie używany -
14 hergebracht
hergebracht ['he:ɐ̯gəbraxt] adj -
15 landläufig
II. adv\landläufig verbreitet rozpowszechniony -
16 üblich
wie \üblich jak zwykledas ist bei uns/in Italien \üblich to jest u nas/we Włoszech ogólnie przyjęte
См. также в других словарях:
utarty — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia {{/stl 8}}{{stl 7}} taki, który się utarł w danej społeczności; ogólnie uznawany, używany, powszechnie przyjęty, konwencjonalny, zwyczajowy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Utarte wyrażenia, zwroty. Utarta opinia.{{/stl… … Langenscheidt Polski wyjaśnień
utarty — imiesł. przymiotnikowy bierny czas. utrzeć (p.) utarty w użyciu przym. «ogólnie, powszechnie przyjęty, uznany; zwyczajowy, konwencjonalny» Utarta opinia (o kimś). Utarty zwrot. Utarte pojęcia, wyobrażenia … Słownik języka polskiego
szlak — m III, D. u, N. szlakkiem; lm M. i 1. «droga naturalna (np. rzeka) lub trakt wytyczony przez chodzenie, jeżdżenie; droga, którą ktoś przebył lub ma przebyć; także: odcinek torów kolejowych między kolejnymi stacjami» Szlak morski, rzeczny, leśny,… … Słownik języka polskiego
utrzeć — dk XI, utrę, utrzesz, utrzyj, utarł, utarty, utarłszy ucierać ndk I, utrzećam, utrzećasz, utrzećają, utrzećaj, utrzećał, utrzećany 1. «rozdrobnić coś przez tarcie (np. na tarce); zmiażdżyć na drobne cząstki, rozetrzeć na masę przez tarcie» Utrzeć … Słownik języka polskiego
szlak — Przetrzeć (komuś, czemuś) szlak zob. przetrzeć 2. Utarty szlak zob. utrzeć 3 … Słownik frazeologiczny
tor — 1. Coś idzie, biegnie, toczy się itp. swoim, wytkniętym, starym torem, innym, nowym torem «coś odbywa się tak jak dotychczas, tak jak zaplanowano lub w sposób odmienny od dotychczasowego»: Gdyby Sobieski nie był ruszył pod Wiedeń, wszystko… … Słownik frazeologiczny
utrzeć — 1. Coś toczy się utartym torem «coś przebiega w sposób ogólnie znany, powszechnie przyjęty»: Euforia była prawie powszechna (...) lud był znowu spokojny, a w pałacach i „na urzędach” toczyły się utartym torem walki o władzę i niszczenie… … Słownik frazeologiczny
ucierać — 1. Coś toczy się utartym torem «coś przebiega w sposób ogólnie znany, powszechnie przyjęty»: Euforia była prawie powszechna (...) lud był znowu spokojny, a w pałacach i „na urzędach” toczyły się utartym torem walki o władzę i niszczenie… … Słownik frazeologiczny
banał — m IV, D. u, Ms. banałale; lm M. y «powiedzenie nie mające głębszej treści, ogólnie znane, zwrot utarty, oklepany, banalny; frazes, komunał, slogan» Pusty, wytarty banał. Wypowiedź pełna banałów … Słownik języka polskiego
farba — ż IV, CMs. farbabie; lm D. farb 1. «mieszanina barwników i pigmentów ze spoiwami, tworząca barwną substancję używaną do malowania lub barwienia» Farba jasna, ciemna, biała, zielona itp. Farby artystyczne. Farba matowa, świecąca. Farba drukarska,… … Słownik języka polskiego
pigułka — ż III, CMs. pigułkałce; lm D. pigułkałek 1. «lek utarty na proszek i uformowany z różnymi domieszkami masy spoistej w twardą kulkę, zwykle bardzo małą» Pigułka homeopatyczna. Pigułka witaminowa. Pigułki od kaszlu, na sen. Wziąć, łyknąć, zażyć… … Słownik języka polskiego