-
1 tremulus
trĕmŭlus, a, um, adj. [tremo].I.Lit., shaking, quaking, quivering, trembling, tremulous ( poet. and in post-Aug. prose):II.anus,
Plaut. Curc. 1, 3, 3; cf.:incurvus, tremulus, labiis demissis, gemens,
Ter. Eun. 2, 3, 45:manus annisque metuque,
Ov. M. 10, 414; so,anni,
Prop. 4 (5), 7, 73:tempus,
Cat. 61, 161:passus (senilis hiemis),
Ov. M. 15, 212:artus,
Lucr. 3, 7:manus,
Plin. 14, 22, 28, § 142:guttur, Cic. poët. Div. 1, 8, 14: ut mare fit tremulum, tenui cum stringitur aura,
Ov. H. 11, 75:harundo,
id. M. 11, 190:canna,
id. ib. 6, 326:cupressus,
Petr. 131: flamma, Cic. poët. N. D. 2, 43, 110; Verg. E. 8, 105; cf.:jubar ignis,
Lucr. 5, 696:ignes,
id. 4, 405:lumen,
Verg. A. 8, 22:motus,
Lucr. 3, 301:horror,
Prop. 1, 5, 15:lorum,
Luc. 4, 444:colores,
Claud. in Ruf. 2, 356:equi,
i.e. restless, spirited, Nemes. Cyn. 256 (cf. Verg. G. 3, 84 and 250).— Subst.: sacopenium sanat vertigines, tremulos, opisthotonicos, i.e. shaking or trembling in the joints, Plin. 20, 18, 75, § 197; 20, 9, 34, § 85; 23, 4, 47, § 92.—In neutr., adverb.:(puella) tam tremulum crissat,
tremblingly, Mart. 14, 203, 1. — -
2 tremulus
tremulus adj. [2 TER-], shaking, quaking, quivering, trembling, tremulous: manus annisque metuque, O.: guttur, C. poët.: Ut mare fit tremulum, tenui cum stringitur aura, O.: flamma, V.* * *tremula, tremulum ADJ -
3 in-curvus
in-curvus adj., bent, bowed, crooked, curved: adcurrit Incurvos tremulus, T.: statua senilis: lateres, S.: bacillum: aratrum, V. -
4 labium
-
5 contremulus
con-trĕmŭlus, a, um, adj., trembling violently: (luna), Varr. ap. Non. p. 351, 27. -
6 demitto
dē-mitto, mīsi, missum, 3, v. a., to send down; to drop; to let, sink, or bring down; to cause to hang or fall down; to lower, put down, let fall (freq. and class.).I.Lit.A.In gen.:b.picis e caelo demissum flumen,
Lucr. 6, 257; cf.:caelo imbrem,
Verg. G. 1, 23:caelo ancilia,
Liv. 5, 54 et saep.:barbam malis,
Lucr. 5, 673:latum clavum pectore,
Hor. S. 1, 6, 28; cf.:monilia pectoribus,
Verg. A. 7, 278:laenam ex humeris,
id. ib. 4, 263: Maia genitum demittit ab alto, Verg. A. 1, 297; cf.:ab aethere currum, Ov M. 7, 219: e muro sporta,
Sall. Hist. 2, 53:aliquem in sporta per murum,
Vulg. 2 Cor. 11, 33:taleam (sc. in terram),
to put into the ground, plant, Cato R. R. 45, 2;arbores altius,
Plin. 17, 11, 16, § 81:puteum alte in solido,
i. e. to sink deep, Verg. G. 2, 231:triginta pedes in terram turrium fundamenta,
Curt. 5, 1, 31:arbusta certo demittunt tempore florem,
Lucr. 5, 670:demisit nardini amphoram cellarius (i. e. deprompsit),
Plaut. Mil. 3, 2, 12:fasces,
Cic. Rep. 2, 31; cf. id. ib. 1, 40:cibos (sc. in alvum),
Quint. 10, 1, 19; cf. Ov. M. 8, 835.—Naut. t. t., to lower, demittere antennas, Sall. Hist. 4, 41 Dietsch.;Auct. B. Alex. 45, 2: cornua (i.e. antennas),
Ov. M. 11, 482; cf.:effugit hibernas demissa antenna procellas,
id. Tr. 3, 4, 9:arma, classem, socios Rheno,
Tac. A. 1, 45 fin.; cf.: farinam doliis secundā aquā Volturni fluminis, Frontin. Strat. 3, 14, 2;and pecora secundā aquā,
id. ib. 3, 14, 4:manum artifices demitti infra pectus vetant,
Quint. 11, 3, 112; cf.brachia,
id. 2, 13, 9:frontem (opp. attolli),
id. 11, 3, 78:supercilia (opp. allevari), ib. § 79: aures,
Hor. Od. 2, 13, 34; cf.auriculas,
id. S. 1, 9, 20:caput,
Ov. M. 10, 192:crinem,
id. ib. 6, 289:demisso capite,
Vulg. Job 32, 6 al.:aliquos per funem,
Verg. A. 2, 262; Hor. A. P. 461:vestem,
id. S. 1, 2, 95; cf.tunicam,
id. ib. 25:stolam,
id. ib. 99 et saep.; often in a violent manner, to cast down, to cast, throw, thrust, plunge, drive, etc.:equum in flumen,
Cic. Div. 1, 33, 73; cf.:equos a campo in cavam viam,
Liv. 23, 47:aliquem in carcerem,
Liv. 34, 44 fin.; cf. Sall. C. 55, 4:aliquem ad imos Manes,
Verg. A. 12, 884:hostem in ovilia,
Hor. Od. 4, 4, 10:gladium in jugulum,
Plaut. Merc. 3, 4, 28; cf.:ferrum in ilia,
Ov. M. 4, 119:sublicas in terram,
Caes. B. G. 3, 49, 4; cf.:huc stipites,
id. ib. 7, 73, 3 and 6:huc caementa,
Hor. Od. 3, 1, 35:nummum in loculos,
to put, id. Ep. 2, 1, 175:calculum atrum in urnam,
Ov. M. 15, 44:milia sex nummum in arcam nummariam,
Nov. Com. v. 108 Rib.: caput ad fornicem Fabii, to bow, stoop, Crassus ap. Cic. de Or. 2, 66, 267: tunicam ad talos, Varr. ap. Non. 286, 19; cf. Cic. Clu. 40, 111; Quint. 5, 13, 39 et saep.:quove velim magis fessas demittere naves,
Verg. A. 5, 29; cf.:navem secundo amni Scodam,
Liv. 44, 31.— Poet. with dat.:corpora Stygiae nocti tormentis,
Ov. M. 3, 695; cf.:aliquem neci,
Verg. A. 2, 85:aliquem Orco,
id. ib. 2, 398; Hor. Od. 1, 28, 11:aliquem umbris,
Sil. 11, 142:ferrum jugulo,
Ov. H. 14, 5:ferrum lacubus,
id. M. 12, 278:offa demittitur faucibus boum,
Plin. 27, 11, 76, § 101.—Se, or in the pass. form with middle signif., to let one's self down, stoop, descend:B.(venti vortex) ubi se in terras demisit,
Lucr. 6, 446:se inguinibus tenus in aquam calidam,
Cels. 1, 3:se ad aurem alicujus,
Cic. Verr. 2, 2, 30; cf.:cum se demittit ob assem,
Hor. Ep. 1, 16, 64:concava vallis erat, qua se demittere rivi Assuerant,
Ov. M. 8, 334 al.:nonullae (matres familias) de muris per manus demissae,
Caes. B. G. 7, 47, 6.— Prov.: demitti de caelo, or simply caelo, to be sent down from heaven, i. e. to be of celestial origin, Liv. 10, 8, 10; Quint. 1, 6, 16.—Esp., milit. t. t.1.To send, bring, or lead down soldiers into a lower place:2.in loca plana agmen demittunt,
Liv. 9, 27; cf.:agmen in vallem infimam,
id. 7, 34:equites Numidas in inferiorem campum,
id. 27, 18:agmen in Thessaliam,
id. 32, 13; 38, 2: exercitum in planitiem, Frontin. Strat. 1, 2, 7 al.; and without in:agmen,
Liv. 9, 2:levem armaturam,
id. 22, 28 al.:cum se major pars agminis in magnam convallem demisisset,
had descended, Caes. B. G. 5, 32 fin.;so with se,
id. ib. 6, 40, 6; 7, 28, 2; id. B. C. 1, 79, 4; Cic. Fam. 15, 4, 4 al.—Arma demittere, in making a military salute: armis demissis salutationem more militari faciunt, with grounded arms, Auct. B. Afr. 85, 6. —II.Trop., to cast down, let sink, etc.:A.demisere oculos omnes gemitumque dedere,
Ov. M. 15, 612; cf.:vultu demisso,
Vulg. Isa. 49, 23:demissis in terram oculis,
Liv. 9, 38, 13;also in sleep: cadit inscia clavo Dextera, demittitque oculos,
Val. Fl. 3, 41:vultum,
Val. Max. 8, 14, 5; Curt. 6, 32, 1:vultum animumque metu,
Ov. M. 7, 133; cf.vultus,
id. ib. 10, 367; Liv. 2, 58. hoc in pectus tuum demitte, impress this deeply on your mind, Sall. J. 102 fin.; cf.:eas voces in pectora animosque,
Liv. 34, 50; and:dolor hoc altius demissus, quo minus profiteri licet,
Just. 8, 5, 11: cum in eum casum me fortuna demisisset, ut, etc., had reduced, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8, 2:dignitatem in discrimen,
Liv. 3, 35:vim dicendi ad unum auditorem (opp. supra modum sermonis attolli),
Quint. 1, 2, 31; to engage in, enter upon, embark in, meddle with:me penitus in causam,
Cic. Att. 7, 12, 3; cf.:me in res turbulentissimas,
id. Fam. 9, 1, 2: cogita ne te eo demittas, unde, etc., Cael. ap. Cic. Fam. 8, 16 fin.:se in comparationem,
Suet. Rhet. 6:se in adulationem,
to descend to, Tac. A. 15, 73:se usque ad servilem patientiam,
id. ib. 14, 26:se ad minora illa,
Quint. 1 prooem. § 5: re in secunda tollere animos et in mala demittere, to let it sink, i. e. to be disheartened, Lucil. ap. Non. 286, 7; cf.:si vicerint, efferunt se laetitia: victi debilitantur animosque demittunt,
Cic. Fin. 5, 15, 42; so,animos (with contrahere),
id. Tusc. 4, 6 fin.; and:animum (with contrahere),
id. Q. Fr. 1, 1, § 4:mentes,
Verg. A. 12, 609 (desperant, sicut e contra sperantes aliquid erigunt mentes, Serv.); and with abl.:ne se admodum animo demitterent,
Caes. B. G. 7, 29.—In geom., t. t., to let fall a line, Vitr. 3, 5, 5.—Hence, dēmissus, a, um, P. a., brought down, lowered.Lit.1.Of localities, sunken, low-lying, low (cf. dejectus, P. a., no. I.):2.campestribus ac demissis locis,
Caes. B. G. 7, 72, 3; cf.:loca demissa ac palustria,
id. B. C. 3, 49, 5.—Of other things, drooping, falling, hanging down:B.demissis umeris esse,
Ter. Eun. 2, 3, 22 Ruhnk.:tremulus, labiis demissis,
with flabby lips, id. ib. 2, 3, 44:demisso capite discedere,
Cic. Clu. 21, 58; cf.:tristes, capite demisso,
Caes. B. G. 1, 32:demisso vultu,
with downcast looks, Sall. C. 31, 7.— Poet. in Gr. constr.:Dido vultum demissa,
Verg. A. 1, 561.—Also deep:demissa vulnera,
Sen. Ep. 67 fin. —Trop.1.Downcast, dejected, dispirited, low (freq.):2.erigebat animum jam demissum,
Cic. Clu. 21, 58:esse fracto animo et demisso,
id. Fam. 1, 9, 16:(homines) animo demisso atque humili,
id. Font. 11; cf. id. Tusc. 2, 21:demisso animo fuit,
Sall. J. 98 al.:demissa voce loqui,
Verg. A. 3, 320.—In the comp.:nihilo demissiore animo causa ipse pro se dicta,
Liv. 4, 44.— Transf. to the person:quis P. Sullam nisi moerentem, demissum afflictumque vidit?
Cic. Sull. 26 fin.:videsne illum demissum?
id. Mur. 21, 45; Quint. 1, 3, 10 al.— Comp.:orator in ornamentis et verborum et sententiarum demissior,
Cic. Or. 24, 81.—Lowly, humble, unassuming, shy, retiring (opp. elatus, lofty, proud):3.ea omnia, quae proborum, demissorum, non acrium sunt, valde benevolentiam conciliant,
Cic. de Or. 2, 43, 182; cf.:multum demissus homo,
Hor. S. 1, 3, 57:sit apud vos modestiae locus, sit demissis hominibus perfugium, sit auxilium pudori,
Cic. Mur. 40, 87.—Rarely of external condition, humble, poor:4.qui demissi in obscuro vitam habent (opp. qui magno imperio praediti in excelso aetatem habent),
Sall. C. 51, 12.—Poet., and in Tacitus, of genealogical descent, descended, derived, sprung:1.ab alto Demissum genus Aenea,
Hor. S. 2, 5, 63; so Verg. G. 3, 35: id. A. 1, 288; Stat. Th. 2, 613; Tac. A. 12, 58.— Sup. does not occur. — Adv.: dēmisse.Lit., low:2.hic alte, demissius ille volabat,
Ov. Tr. 3, 4, 23.—Trop., humbly, modestly, abjectly, meanly:non est ausus elate et ample loqui, cum humiliter demisseque sentiret,
Cic. Tusc. 5, 9, 24:suppliciter demisseque respondere,
id. Fl. 10, 21:se tueri,
id. Att. 2, 18, 3.— Sup.: haec quam potest demississime atque subjectissime exponit, * Caes. B. C. 1, 84 fin. -
7 gemo
gĕmo, ŭi, ĭtum, 3, v. n. and a. [Gr. gemô, to be full; hence].I. A.Lit. (freq. and class.):B.accurrit ad me Incurvus, tremulus, labiis demissis, gemens,
Ter. Eun. 2, 3, 44:cum diu occulte suspirassent, postea jam gemere, ad extremum vero loqui omnes et clamare coeperunt,
Cic. Att. 2, 21, 2:neque gementem neque plorantem,
Plaut. Am. 5, 1, 47; cf.:hos pro me lugere, hos gemere videbam,
Cic. Planc. 42, 101:gemere desiderio alicujus,
id. Pis. 11, 25:ah gemat in terris! ista qui protulit ante,
let him groan in the lower world, Prop. 2, 6, 31; cf. id. 2, 25 (3, 20), 12. —Of mournful music:nullo gemit hic tibicina cornu,
Juv. 2, 90; cf.trop.: surda nihil gemeret grave buccina (Vergilii),
id. 7, 69.—Of beasts, to cry, make a mournful noise:(leones) gementes,
Lucr. 3, 297:gemuit noctua,
Prop. 4 (5), 3, 59:turtur ab ulmo,
Verg. E. 1, 59.—Poet. transf.1.Of things, to groan, creak:2.visam gementis litora Bospori,
Hor. C. 2, 20, 14:repleti amnes,
Verg. A. 5, 806:et malus celeri saucius Africo Antennaeque gemant,
Hor. C. 1, 14, 6:gemuit sub pondere cymba,
Verg. A. 6, 413:stridunt funes, curvatur arbor, gubernacula gemunt,
Plin. Ep. 9, 26, 4:gemuit parvo mota fenestra sono,
Ov. P. 3, 3, 10:gemens rota,
Verg. G. 3, 183; Val. Fl. 6, 168.—In gen., of animals, to utter complaints: feras cum hominibus gemere fecimus, Avien. Fab. praef. fin.; id. 26.—II. (α).With acc.:(β).haec gemebant boni, sperabant improbi,
Cic. Sest. 30, 66 fin.:dare, quod gemerent hostes,
Lucr. 5, 1348:talia voce,
Val. Fl. 5, 37: eandem virtutem istam veniet tempus cum graviter gemes, Poët. ap. Cic. Att. 2, 19, 3:flebiliter Ityn,
Hor. C. 4, 12, 5:tacite tristem fortunae vicem,
Phaedr. 5, 1, 6:multa ignominiam,
Verg. G. 3, 226:casus urbis,
Juv. 3, 214.—In pass.:atque hic status est, qui una voce omnium gemitur neque verbo cujusquam sublevatur,
Cic. Att. 2, 18, 1.—With inf. ( poet.):paucis ostendi gemis,
Hor. Ep. 1, 20, 4; Stat. Ach. 1, 281:qui servum te gemis esse diu,
Mart. 9, 93, 2:sane murteta relinqui... Sulphura contemni vicus gemit,
Hor. Ep. 1, 15, 7. -
8 incurvus
A.Of persons:B.incurvus, tremulus,
Ter. Eun. 2, 3, 44:incurvi umeris,
Plin. 11, 52, 114, § 274.—Of things:lituus, id est incurvum, et leviter a summo inflexum bacillum,
Cic. Div. 1, 17, 30:statua Stesichori,
id. Verr. 2, 2, 35, § 87:aratrum,
Verg. G. 1, 494:folium,
Plin. 21, 12, 41, § 41:carinae,
Ov. M. 14, 534:litus,
Lucr. 2, 376. -
9 intremulus
-
10 labia
lăbĭa or lăbĕa, ae, f., and lăbĭum, ii, n. [Gr. laptô; Lat. lambo, labrum, labeo; cf. Germ. Lippe; Engl. lip], a lip (form labia, ante- and post-class. for labrum;II.labium, also post-Aug.: Verrius Flaccus sic distinxit, modica esse labra, labia immodica et inde labiones dici,
Charis. p. 79 P.):dejecta labia,
App. M. 3, p. 140.—In neutr.: labium, Seren. ap. Non. 210, 21.—More freq. in plur.:age tibicen: refer ad labias tibias,
Plaut. Stich. 5, 4, 41:tremulus labeis demissis,
Ter. Eun. 2, 3, 44; Nigid. ap. Gell. 10, 4, 4:labiae pendulae,
App. M. 3, p. 140. —Form labea, Pompon. ap. Non. 456, 43:labearum ductu,
Gell. 18, 4, 6.—In neutr.:salivosa labia,
App. Mag. p. 313:labiorum fissuris mederi,
Plin. 29, 3, 11, § 46:ulcera labiorum,
id. 34, 11, 27, § 115; Quint. 11, 3, 160 dub.; Lact. Opif. D. 10, 13; Just. 1, 10, 15; 15, 3, 4.—Prov.:labiis ductare aliquem,
to ridicule, make game of one, Plaut. Mil. 2, 1, 15.— -
11 miles
mīlĕs (MEILES, Inscr. Mur. 582; late form, milex, Gromat. Vet. p. 246, 19), ĭtis, comm. [Sanscr root mil-, to unite, combine; cf.:I.mille, milites, quod trium millium primo legio fiebat, ac singulae tribus Titiensium, Ramnium, Lucerum milia singula militum mittebant,
Varr. L. L. 5, § 89 Müll.], a soldier.Lit.A.In gen.:B.miles, qui locum non tenuit,
Cic. Clu. 46, 128: legere milites, to levy, raise, Pompei, ap. Cic. Att. 8, 12 a, 3:scribere,
to enlist, enroll, Sall. J. 43, 3:deligere,
Liv. 29, 1:ordinare,
to form into companies, id. ib.:mercede conducere,
to hire, take into one's pay, id. ib. 29, 5:dimittere,
to dismiss, Cic. Fam. 3, 3, 2:miles tremulus,
i. e. Priam, Juv. 10, 267:miles cum die, qui prodictus sit, aberat, neque excusatus erat, infrequens dabatur,
Gell. 16, 4, 5.—In partic., of foot-soldiers, infantry, in opp. to eques:II.tripartito milites equitesque in expeditionem inisit,
Caes. B. G. 5, 10: v. eques.—Opp. to the general: miles gregarius, or miles alone, a common soldier, private:strenui militis et boni imperatoris officia simul exsequebatur,
Sall. C. 60, 4; id. J. 62; Vell. 2, 18, 1 volgus militum, Liv. 22, 30, 7:maritim as,
a soldier in sea-service, marine, Plaut. Capt. 1, 2, 61.—Transf.A.Collect., the soldiery, the army (esp. freq. in the postAug. per.), Liv. 22, 57 fin.; Verg. A. 2, 495; Vell. 1, 15, 1; 2, 78, 2; Tac. A. 1, 2; 24; 2, 16; Juv. 10, 155; 16, 18 et saep.—B.Under the emperors, an armed servant of the emperor, court-official, Cod. Th. 11, 1, 34; Dig. 4, 6, 10.—C.A chessman, pawn, in the game of chess:D.discolor ut recto grassetur limite miles,
Ov. Tr. 2, 477.—Fem., of a woman who is in childbed for the first time:E.et rudis ad partūs et nova miles eram,
Ov. H. 11, 48.—Of a nymph in the train of Diana:miles erat Phoebes,
Ov. M. 2, 415.—(Eccl. Lat.) Of a servant of God or of Christ, struggling against sin, etc.:bonus Christi,
Vulg. 2 Tim. 2, 3. -
12 sedulus
sēdŭlus, a, um, adj. [etym. dub.; acc. to Curt. from root hed-, to go; Gr. hodos, way; whence Lat. solum, solium; cf. tremulus, from tremo; prop. active, inclined to motion; but perh. better referred to root sed-, sid-, (Sanscr. sad-), of sedeo; Engl. sit; cf. assiduus. The derivation from sē - dolo, adopted by Don. Ter. Ad. 3, 3, 59; Serv. Verg. A. 2, 374; Non. 37, 28; and Isid. Orig. 10, 244 and 247; cf. Döderl. Syn. 1, p. 117 sq. al., is an error]; orig. sitting fast, persisting in some course of action; hence, busy, diligent, industrious, zealous, careful, unremitting, solicitous, assiduous, sedulous (mostly poet.;II.syn.: diligens, officiosus, attentus): eloquentes videbare, non sedulos velle conquirere,
orators, not those who labor at oratory, Cic. Brut. 47, 176:haec a concubitu fit sedula, tardior illa,
Ov. A. A. 1, 377:exanimat lentus spectator, sedulus inflat,
Hor. Ep. 2, 1, 178:tantum venerata virum hunc sedula curet,
Tib. 1, 5, 33; cf.puer (minister),
Hor. C. 1, 38, 6:agricola,
Plin. 17, 14, 24, § 101:olitor, Col. poët. 10, 148: apis,
Tib. 2, 1, 50; Ov. M. 13, 928:Baucis,
id. ib. 8, 640:anus,
Tib. 1, 3, 84:nutrix,
Ov. H. 21, 95; id. M. 10, 438; Hor. A. P. 116:mater,
Phaedr. 4, 5, 13:deducat juvenum sedula turba senem,
Tib. 1, 4, 80:sedula fune viri contento bracchia lassant,
Ov. F. 4, 297:labor,
Sen. Hippol. 1109:opera,
App. M. 9, p. 237:industria,
id. ib. 2, p. 128:ministerium,
id. ib. 11, p. 267:cura,
Col. 8, 1, 3 et saep.: velim te arbitrari factum. R. Sedulum est, submoventur hostes, removentur lapides, Plaut. Fragm. ap. Charis. p. 194 P.—With an invidious implication, officious, obtrusive:A.ne studio nostri pecces odiumque libellis Sedulus importes opera vehemente minister,
Hor. Ep. 1, 13, 5:hospes,
id. S. 1, 5, 71:nec quisquam flammae sedulus addat aquam,
Tib. 2, 4, 42:luna,
Prop. 1, 3, 32; cf.:male sedulus,
Ov. A. A. 3, 699; id. M. 10, 438.—Hence, advv.sēdŭlō, busily, diligently, industriously, eagerly, carefully, zealously, unremittingly, assiduously, solicitously, sedulously.1.In gen. (very freq. and class.;2.a favorite word of Plaut. and Ter.): nam ille amico suo sodali sedulo rem mandatam exsequitur,
Plaut. Bacch. 3, 3, 71 sq.:ut cognorant, dabimus operam sedulo,
id. Cas. prol. 16; so,operam dare,
id. Pers. 4, 7, 10; id. Men. 5, 7, 20:addere,
id. Cist. 1, 1, 54; id. Most. 1, 2, 41:comparare quae opus sunt,
Liv. 1, 41:faciam sedulo, Ut, etc.,
Plaut. Capt. 2, 3, 25.—Most freq. with facere; cf. Cato, R. R. 2, 2; Plaut. Ep. 2, 2, 108; id. Bacch. 4, 8, 30; id. Merc. 2, 3, 126; id. Poen. 1, 2, 144; id. Pers. 1, 1, 47 sq.; Ter. And. 3, 4, 18; 4, 1, 56; id. Eun. 2, 3, 71; id. Heaut. 1, 1, 74; 2, 4, 16; id. Ad. 1, 1, 25; 2, 2, 43; Cic. Clu. 21, 58; id. Fin. 3, 4 fin.; Vatin. ap. Cic. Fam. 5, 10 a, 2.—With fieri, Plaut. Merc. 2, 2, 31; id. Rud. 1, 4, 22; id. Trin. 1, 2, 155; Ter. Ad. 3, 3, 59; id. Phorm. 1, 4, 51; 5, 8, 12; Cic. Fam. 2, 11 fin.; cf.:sedulo id ago,
Ter. And. 3, 5, 8:agitans mecum,
id. Phorm. 4, 3, 10: ad socios nostros sedulo dispertieram, alio frumentum, alio legatos, etc., Cato ap. Charis. p. 197 P.; cf.: salutem impertit studiose et sedulo, Lucil. ap. Non. 37, 30:aliquid conservare,
Cato, R. R. 5, 8:servare,
Plaut. Capt. 2, 2, 7; id. Curc. 5, 2, 41; id. Rud. 2, 3, 52:celare,
id. Aul. 1, 2, 35:dissimulare,
Ter. Hec. 4, 2, 2; id. Phorm. 2, 3, 81:animum advertere,
Plaut. Stich. 4, 1, 40; id. Rud. 2, 2, 1; cf.:munditer se habere,
id. Poen. 1, 2, 26: Ge. Valuistine usque? Ep. Sustentatum'st sedulo, id. Stich. 3, 2, 14; 4, 2, 8:sedulo aliquid dicere,
to assert emphatically, protest, id. Capt. 4, 2, 106; cf.: ego illud sedulo Negare factum;ille instat factum,
Ter. And. 1, 1, 119; so,moneo,
id. Ad. 3, 3, 72:et moneo, et hortor,
id. Hec. 1, 1, 6:credere,
i. e. sincerely, id. Phorm. 2, 4, 13; cf.argumentari,
Cic. Att. 3, 12, 1.—In partic., with an implication of design, on purpose, designedly, intentionally (rare;B.not in Cic.): aliquid occultare,
Plaut. Capt. 2, 2, 48:fingit causas, ne det, sedulo,
Ter. Eun. 1, 2, 58:nusquam nisi in virtute spes est, milites, et ego sedulo, ne esset, feci,
Liv. 34, 14:diem extrahere,
id. 28, 15:tempus terere,
id. 3, 46: imitari aliquem, Quint. 7, 1, 54.—sēdŭlē, busily, diligently, carefully, etc. (post-Aug. and rare):semper custos sedule circumire debet alvearia,
Col. 9, 9, 1: hoc munus implet sedule, Prud. steph. 5, 407; Vulg. 4 Reg. 4, 13. -
13 subtremulus
sub-trĕmŭlus, a, um, adj., somewhat tremulous, Ps.-Soran. 280. -
14 tremule
trĕmŭlē, adv., v. tremulus fin.
См. также в других словарях:
tremulus — See tremula … Etymological dictionary of grasses
Quintus Marcius Tremulus — war ein römischer Politiker an der Wende vom 4. zum 3. Jahrhundert v. Chr. Er gehörte einem Zweig der gens Marcia an, der keine direkte Verbindung zu den bekannten Marcii Rutili des 4. Jahrhunderts v. Chr. besaß.[1] Im Jahre 306 v. Chr. erreichte … Deutsch Wikipedia
Quintus Marcius Tremulus — fut une personnalité politique de la République romaine, de la famille des Marcii. En 306 avant J. C., il est consul avec Publius Cornelius Arvina. La deuxième guerre samnite se termine par une victoire romaine, et le Sénat romain doit décider du … Wikipédia en Français
trembler — [ trɑ̃ble ] v. intr. <conjug. : 1> • v. 1120; lat. pop. °tremulare, de tremulus « tremblant », de tremere « trembler » 1 ♦ Être agité par une suite de petites contractions involontaires des muscles. ⇒ frémir, frissonner. « Ses dents… … Encyclopédie Universelle
tremble — [ trɑ̃bl ] n. m. • 1138; bas lat. tremulus « le tremblant » ♦ Peuplier à écorce lisse, à tige droite, dont les feuilles à minces pétioles frissonnent au moindre souffle. « C étaient des trembles. Ils déroulaient des montagnes de feuillages qu… … Encyclopédie Universelle
tremblé — tremble [ trɑ̃bl ] n. m. • 1138; bas lat. tremulus « le tremblant » ♦ Peuplier à écorce lisse, à tige droite, dont les feuilles à minces pétioles frissonnent au moindre souffle. « C étaient des trembles. Ils déroulaient des montagnes de… … Encyclopédie Universelle
Publius Cornelius Arvina — fut une personnalité politique de la République romaine, fils d Aulus Cornelius, de la famille patricienne des Cornelii. En 306 av. J. C., il est consul avec Quintus Marcius Tremulus. La deuxième guerre samnite se termine par une victoire romaine … Wikipédia en Français
trémelle — [ tremɛl ] n. f. • 1765; lat. bot. tremella (1741), de tremulus « tremblant » ♦ Bot. Champignon basidiomycète à réceptacle gélatineux et irrégulier. ● trémelle nom féminin (latin scientifique tremella, du latin classique tremulus, tremblant)… … Encyclopédie Universelle
Epimeria parasitica — Originalzeichnung einer weiblichen Epimeria parasitica von M. Sars, 1859 Systematik Ordnung: Flohkrebse (Amphipoda) Unterordnung … Deutsch Wikipedia
trémulo — (Del lat. tremulus .) ► adjetivo 1 Que tiembla: ■ debe hacer viento porque veo hojas trémulas en el árbol. TAMBIÉN tremulante SINÓNIMO tembloroso 2 Que produce un movimiento semejante al temblor: ■ una luz trémula y débil iluminaba la sala. * * * … Enciclopedia Universal
trémolo — [ tremɔlo ] n. m. • 1830; it. tremolo; du lat. tremulus « tremblant » 1 ♦ Mus. Mouvement de vibration obtenu par un tremblement de la main de l instrumentiste produisant un battement continu sur un son; effet sonore ainsi produit. ⇒ vibrato.… … Encyclopédie Universelle