-
21 telum
tēlum, i, n. [for texlum; root tek-, of tiktô, to beget; tuk-, tuch-, of tunchanô, to hit, chance upon; v. texo; cf. toxon, a bow], a weapon used for fighting at a distance; a missile weapon, missile, as a dart, spear, javelin, etc. (while arma signifies arms for defence or close fight; v. arma; cf.: jaculum, tormentum).I.Lit.: tela proprie dici videntur ea, quae missilia sunt: ex Graeco videlicet translato eorum nomine, quoniam illi têlothen missa dicunt, quae nos eminus;B.sicut arma ea, quae ab umeris dependentia retinentur manibus,
Fest. p. 364 Müll.; cf. id. p. 3; and Serv. Verg. A. 8, 249; 9, 509: telum vulgo quidem id appellatur, quod ab arcu mittitur, sed nunc omne significatur, quod mittitur manu. Itaque sequitur, ut et lapis et lignum et ferrum hoc nomine contineatur, dictum ab eo, quod in longinquum mittitur, Graecā voce figuratum apo tou têlou, Dig. 50, 16, 233: arma rigent, horrescunt tela, Enn. ap. Macr. S. 6, 4 (Trag. v. 177 Vahl.); so,opp. arma,
Sall. C. 42, 2; 51, 38; id. J. 43, 3; Ov. M. 9, 201: tela manu jacere, Enn. ap. Macr. S. 6, 3 (Ann. v. 438 Vahl.); cf.:si quis jaciat volatile telum,
Lucr. 1, 970:tela depellere...telum jacere,
Cic. Quint. 2, 8:conicere,
Caes. B. G. 1, 26; 1, 46; 1, 47; 2, 27; Cic. Quint. 16, 52 al.; cf.:nubes levium telorum conjecta obruit aciem Gallorum,
Liv. 38, 26, 7;and with this cf.: it toto turbida caelo Tempestas telorum ac ferreus ingruit imber,
Verg. A. 12, 284:telum ex loco superiore mittere,
Caes. B. G. 3, 4:Romani omni genere missilium telorum ac saxis maxime vulnerabantur,
Liv. 44, 35, 21; cf. Sisenn. ap. Non. 449, 3:priusquam ad conjectum teli veniretur,
Liv. 2, 31, 6:tela vitare,
Caes. B. G. 2, 25:telis repulsi,
id. ib. 1, 8; Cic. Rep. 1, 3, 5:non primus Teucer tela Cydonio Direxit arcu,
Hor. C. 4, 9, 17:in medios telum torsisti primus Achivos,
Verg. A. 5, 497:tela spargere,
Luc. 3, 326; Quint. 4, 5, 14:aërias telum contendit in auras,
Verg. A. 5, 520:telum volatile sensit,
Ov. A. A. 1, 169:volucre,
Val. Fl. 2, 524:hic confixum ferrea texit Telorum seges,
Verg. A. 3, 46:nubes telorum,
Liv. 38, 26, 7:nimbus,
Luc. 4, 776. —Transf.1.In gen., an offensive weapon of any kind, as a sword, dagger, poniard, axe, etc. (class.): Ajax gladio incubuit;2.Ulixes intervenit... e corpore cruentum telum educit,
Auct. Her. 1, 11, 18:ex quibus (telis) ille maximum sicarum numerum et gladiorum extulit,
Cic. Cat. 3, 3, 8:elatam securim in caput dejecit: relictoque in vulnere telo ambo se foras eiciunt,
Liv. 1, 40, 7:non tuba terruerit, non strictis agmina telis,
Ov. M. 3, 535:tela aliis hastae, aliis secures erant,
Curt. 9, 1, 15:clavae tela erant,
id. 9, 4, 3:stare in comitio cum telo,
Cic. Cat. 1, 6, 15;so esp. freq.: esse cum telo,
to be armed, id. Att. 2, 24, 3; id. Vatin. 10, 24; id. Verr. 2, 5, 3, § 7; Sall. C. 27, 2 al.; cf.:esse cum telo hominis occidendi causā (lex) vetat,
Cic. Mil. 4, 11:qui caedem telo quocumque commiserint,
Quint. 10, 1, 12:ut pereat positum rubigine telum,
my sheathed sword, Hor. S. 2, 1, 43 et saep.:pars caret altera telo Frontis,
i. e. a horn, Ov. M. 8, 883;so of the caestus,
Verg. A. 5, 438; Stat. Th. 6, 772.—Poet., like the Gr. belos (v. Lidd. and Scott, sub voce),a.A sunbeam:b.non radii solis neque lucida tela diei,
Lucr. 1, 147; 2, 60; 3, 92; 6, 40.—Lightning:3.arbitrium est in sua tela Jovi,
Ov. F. 3, 316:excutere irato tela trisulca Jovi,
id. Am. 2, 5, 52.—A stitch in the side, Ser. Samm. 22, 402; cf. Isid. Orig. 4, 6.—4.= membrum virile, Mart. 11, 78, 6; Auct. Priap. 9; Just. 38, 1. —II.Trop., a weapon, shaft, dart (class.), Plaut. Am. 1, 1, 113: usque quāque sapere oportet: id erit telum acerrimum, Poët. ap. Cic. Fam. 7, 16, 1; cf.: nec mediocre telum ad res gerendas existimare oportet benevolen, tiam civium, Cic. Lael. 17, 61:nec gelidis torpet telis perfixa pavoris,
Lucr. 3, 305:Veneris telis accipere ictus,
id. 4, 1052:necessitas, quae ultimum ac maximum telum est,
Liv. 4, 28, 5; 5, 29, 9:quā lege tribunitiis rogationibus telum acerrimum datum est,
id. 3, 55, 3:de corpore rei publicae tuorum scelerum tela revellere,
Cic. Pis. 11, 25:tela fortunae,
id. Fam. 5, 16, 2:lucubrationis telum,
Suet. Calig. 53:vis tribunicia, telum a majoribus libertati paratum,
Sall. Or. Macri Licinii ad Pleb. 6; Liv. 6, 35, 8:sentire et linguae tela subire tuae,
Ov. P. 4, 6, 36. -
22 Teucri
-
23 Teucris
-
24 uber
1.ūber, ĕris, n. [Gr. outhar; Sanscr. ūdhar; cf. O. H. Germ. uter; Engl. udder; cf. the letter B], a teat, pap, dug, udder, a breast that gives suck (mostly poet. and in post Aug. prose).(α).Sing., Lucr. 1, 887: lactantes ubere toto, Enn. ap. Charis. p. 103 P. (Ann. v. 71 Vahl.):(β).(vitula) binos alit ubere fetus,
Verg. E. 3, 30:ut vix sustineant distentum cruribus uber,
Ov. M. 13, 826:vituio ab ubere rapto,
id. F. 4, 459:cum a nutricis ubere auferretur,
Suet. Tib. 6.—Plur. (so most freq.):II.saepe etiam nunc (puer) Ubera mammarum in somnis lactantia quaeret,
Lucr. 5, 885:lactea,
Verg. G. 2, 524:capreoli Bina die siccant ovis ubera,
id. E. 2, 42; cf.:ad sua quisque fere decurrunt ubera lactis (agni),
Lucr. 2, 370:lactis,
Tib. 1, 3, 46:mammarum,
Gell. 12, 1, 7:candens lacteus umor Uberibus manat distentis,
Lucr. 1, 259:distenta,
Hor. Epod. 2, 46:equina,
id. ib. 8, 8:tenta,
id. ib. 16, 50: natos uberibus gravidis vitali rore rigabat, Cic. poët. Div. 1, 12, 20; cf.:(Romulus) cum esset silvestris beluae sustentatus uberibus,
id. Rep. 2, 2, 4:uberaque ebiberant avidi lactantia nati,
Ov. M. 6, 342:sua quemque mater uberibus alit,
Tac. G. 20.—Transf.A.Of the earth, the fruitful breast, etc.:B.alma tellus annuā vice mortalibus distenta musto demittit ubera,
Col. 3, 21, 3: ubera campi, id. poët. 10, 90. —A cluster or mass in the shape of an udder, of bees hanging from trees when swarming, Pall. Jun. 7, 6 and 9.—C.Richness, fruitfulness, fertility:2.quique frequens herbis et fertilis ubere campus,
Verg. G. 2, 185:divitis agri,
id. A. 7, 262:glebae,
id. ib. 1, 531:in denso non segnior ubere Bacchus,
id. G. 2, 275; cf.:pecorique et vitibus almis Aptius uber erit,
id. ib. 2, 234:vitis,
Col. 4, 27, 5:palmitis Etrusci,
Claud. B. G. 504.ūber, ĕris (abl. uberi;I.but ubere campo,
Col. 6, 27, 1), adj [1. uber; cf. ibid. II. C.], rich in something, full, fruitful, fertile, abundant, plentiful, copious, productive (class.; syn.: ferax, fertilis, fecundus).Lit.:II.seges spicis uberibus et crebris,
Cic. Fin. 5, 30, 91:messis,
Plaut. Rud. 3, 2, 23:fruges,
Hor. C. 4, 15, 5: itaque res uber fuit, antequam vastassent regiones, Cato ap. Prisc. p. 647 P.:Umbria me genuit terris fertilis uberibus,
Prop. 1, 22, 10; cf.:in uberi agro,
Liv. 29, 25, 12:uber solum,
Tac. H. 5, 6:(Neptunus) Piscatu novo me uberi compotivit,
Plaut. Rud. 4, 2, 6:onus,
id. Ps. 1, 2, 64; cf. Col. 6, 27: bellum, productive in booty, Just. 38, 7, 9: gravis imber et uber. copious, Lucr. 6, 290:guttae,
id. 1, 349:aquae,
Ov. M. 3, 31:aqua prolluens et uber,
Cic. Q. Fr. 3, 1, 2, 3:rivi,
Hor. C. 2, 19, 10.— Comp.: agro bene culte nihil potest esse nec usu uberius nec specie [p. 1923] ornatius, Cic. Sen. 16, 57:neque enim robustior aetas Ulla nec uberior (aestate),
Ov. M. 15, 208:subtemen,
fuller, stouter, Plaut. Merc. 3, 1, 20.— Sup.:uberrimi laetissimique fructus,
Cic. N. D. 2, 62, 156.— With abl.:arbor ibi niveis uberrima pomis,
Ov. M. 4, 89:(Sulmo) gelidis uberrimus undis,
id. Tr. 4, 10, 3:uberrimus quaestus,
the most profitable, Ter. Eun. 2, 2, 22: equum nimis strigosum et male habitum, sed equitem ejus uberrimum et habitissimum viderunt, exceedingly stout, plump, or fat, Massur. Sabin. ap. Gell. 4, 20, 11.— With gen.:regio cum aeris ac plumbi uberrima, tum et minio,
Just. 44, 3, 4: frugum, Att. ap. Non. 498, 6.— Absol.:teneant uberrima Teucer Et Libys,
the most fruitful regions, Val. Fl. 1, 510.—Trop., full, rich, copious, esp. of style and language:1.hoc Periclem praestitisse ceteris dicit oratoribus Socrates, quod is Anaxagorae physici fuerit auditor, a quo censet eum uberem et fecundum fuisse,
Cic. Or. 4, 15:motus animi, qui ad explicandum ornandumque sint uberes,
id. de Or. 1, 25, 113:theses ad excitationem dicendi mire speciosae atque uberes,
Quint. 2, 4, 24.— Comp.:nullus feracior in eā (philosophiā) locus est nec uberior quam de officiis,
Cic. Off. 3, 2, 5; id. Div. 1, 3, 6:aut majore delectatione aut spe uberiore commoveri,
id. de Or. 1, 4, 13:quis uberior in dicendo Platone?
id. Brut. 31, 121:uberiores litterae,
id. Att. 13, 50, 1:Catoni seni comparatus C. Gracchus plenior et uberior,
Tac. Or. 18:haec Africanus Petreiusque pleniora etiam atque uberiora Romam ad suos perscribant,
Caes. B. C. 1, 53:tuasque Ingenio laudes uberiore canunt,
Ov. Tr. 2, 74:in juvenibus etiam uberiora paulo et paene periclitantia feruntur,
Quint. 11, 1, 32.— Sup.:doctissimi homines ingeniis uberrimis adfluentes,
Cic. de Or. 3, 15, 57 (dub.;bracketed by B. and K.): uberrima supplicationibus triumphisque provincia,
full of, id. Pis. 40, 97:uberrimae litterae,
id. Att. 4, 16, 13:nec decet te ornatum uberrimis artibus,
id. Brut. 97, 332:oratorum eā aetate uberrimus erat,
Tac. A. 3, 31 fin. —Hence, adv., used only in the comp. and sup.Lit., more fruitfully, more fully, more copiously or plentifully:2.uberius nulli provenit ista seges,
Ov. P. 4, 2, 12:flere uberius,
Cic. Phil. 2, 31, 77:mores mali quasi herba irrigua succreverunt uberrime,
most luxuriantly, Plaut. Trin. 1, 1, 9.— -
25 urgenter
urgeo (less correctly urgueo), ursi ( perf. rare; past part. not found), 2, v. a. [Gr. Werg-, heirgnumi, to shut in; Sanscr. varg-, vargami, prevent; Germ. Merk; Engl. work], to press, push, force, drive, impel, urge.I.Lit. (mostly poet.;B.syn.: pello, trudo): unda impellitur undā Urgeturque eadem veniens urgetque priorem,
Ov. M. 15, 182:urgeris turbā circum te stante,
Hor. S. 1, 3, 135:angustoque vagos pisces urgere catino,
id. ib. 2, 4, 77:trepidique pedem pede fervidus urget,
Verg. A. 12, 748; cf. Cic. Rep. 6, 20, 21:aut petis aut urges ruiturum, Sisyphe, saxum,
i. e. roll up, Ov. M. 4, 460:versaque in obnixos urguentur cornua vasto Cum gemitu,
Verg. G. 3, 222:tres (naves) Eurus ab alto In brevia et Syrtes urget,
id. A. 1, 111:miserum tenues in jecur urget acus,
Ov. H. 6, 92:equites in oppidum, Auct. B. Afr. 6, 3: (Mars) aetherias currus urgebat ad arces,
Stat. Th. 3, 222.—Transf.1.To press upon (as something burdensome or compulsory).a.To bear hard or close upon; press hard, beset (class.):b.Caesar cum septimam legionem, quae juxta constiterat, urgeri ab hoste vidisset,
Caes. B. G. 2, 26; 2, 25; Sall. J. 56, 6; cf.:hinc Pallas instat et urget Hinc contra Lausus,
Verg. A. 10, 433:urgent impavidi te Salaminius Teucer, te Sthenelus,
Hor. C. 1, 15, 23:hac urget lupus, hac canis angit,
id. S. 2, 2, 64. —To weigh or bear down, to burden, oppress:c.at onus urget,
Plaut. Poen. 4, 2, 35; cf.:onus aut jam urgentis aut certe adventantis senectutis,
Cic. Sen. 1, 2:quod latus mundi nebulae malusque Juppiter urget,
Hor. C. 1, 22, 20:quem scabies aut morbus urget,
id. A. P. 453; cf.:ergo Quintilium perpetuus sopor Urget,
id. C. 1, 24, 5:omnes illacrimabiles Urgentur ignotique longa Nocte,
id. ib. 4, 9, 27:populus militiā atque inopiā urguebatur,
Sall. J. 41, 7:praesens atque urgens malum,
Cic. Tusc. 3, 25, 61.—To urge, press, stimulate, drive, solicit (syn. insto):2.quod te urget, scelus, Qui huic sis molestus?
Plaut. Men. 2, 2, 47:etiam atque etiam insto atque urgeo,
Cic. Planc. 19, 48:quamobrem, ut facis, urge, insta, perfice,
id. Att. 13, 32, 1: Lepidus ursit me et suis et Antonii litteris, ut, etc., Asin. ap. Cic. Fam. 10, 32, 4:nihil urget,
is pressing, Cic. Att. 13, 27, 2:cur patrem non urserit ad exsolutionem,
Dig. 23, 3, 33.—To press, strain, exert in excess, etc.:3.vox autem ultra vires urgenda non est,
Quint. 11, 3, 51; cf.orationem,
id. 11, 3, 102.—To press upon (by too great nearness), to crowd, hem in, confine:II.ne urbem hanc urbe aliā premere atque urgere possitis,
Cic. Agr. 1, 5, 16:vallis, quam densis frondibus atrum Urget utrimque latus,
Verg. A. 11, 524; 7, 566:quāque pharetratae vicinia Persidis urget,
id. G. 4, 290.—Trop.A.To press, ply, urge with argument (a favorite expression of Cic.):B.urgerent praeterea philosophorum greges... instaret Academia,
Cic. de Or. 1, 10, 42:illum neque ursi, neque levavi,
id. Q. Fr. 3, 9, 1:sed urges me meis versibus,
id. Div. 2, 20, 45:urguebat Arcesilas Zenonem, cum ipse falsa omnia diceret, etc.,
id. N. D. 1, 25, 70.—With acc. and inf.:sed urguetis identidem hominum esse istam culpam non deorum,
Cic. N. D. 3, 31, 76:illud urgeam, non intellegere eum, quid, etc.,
id. Fin. 5, 27, 80.— Absol.:ut interrogando urgeat,
Cic. Or. 40, 137:urgent tamen et nihil remittunt,
id. Fin. 4, 28, 77; id. Off. 3, 9, 39; id. Lig. 3, 9 (also ap. Quint. 9, 2, 57).—To follow up, keep to, stick to, ply hard, push forward, urge on any thing:eundem locum diutius,
Cic. N. D. 1, 35, 97:quin tu urges istam occasionem et facultatem,
id. Fam. 7, 8, 2:jus, aequitatem,
id. Off. 3, 16, 67: idem illud de provinciis, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 5, 3:propositum,
Hor. S. 2, 7, 6:et durum terrae rusticus urget opus,
Tib. 1, 9, 8; Ov. M. 4, 390; cf.:non tacta ligonibus arva,
Hor. Ep. 1, 14, 26:vestem,
Verg. A. 9, 489:iter,
Ov. F. 6, 520:vestigia ad manes,
Sil. 12, 419:Romae cum sum et urgeo forum,
am often in the Forum, Cic. Fam. 9, 15, 4; cf. altum, to force or plunge into, Hor. C. 2, 10, 2.— Urgeri, with gen., to be hard pressed, prosecuted for any thing:male administratae provinciae aliorumque criminum,
Tac. A. 6, 29.— Poet., with inf.:marisque Baiis obstrepentis urges Summovere litora,
Hor. C. 2, 18, 20.—Hence, urgens, entis, P. a. (acc. to I.B.1.), pressing, cogent, urgent (postclass. and very rare):urgentior causa,
Tert. Res. Carn. 2 med.:urgentissima ratio,
Cod. Just. 3, 11, 1.— Adv.: urgenter, pressingly (late Lat.), Cypr. Ep. 30, 1. -
26 urgeo
urgeo (less correctly urgueo), ursi ( perf. rare; past part. not found), 2, v. a. [Gr. Werg-, heirgnumi, to shut in; Sanscr. varg-, vargami, prevent; Germ. Merk; Engl. work], to press, push, force, drive, impel, urge.I.Lit. (mostly poet.;B.syn.: pello, trudo): unda impellitur undā Urgeturque eadem veniens urgetque priorem,
Ov. M. 15, 182:urgeris turbā circum te stante,
Hor. S. 1, 3, 135:angustoque vagos pisces urgere catino,
id. ib. 2, 4, 77:trepidique pedem pede fervidus urget,
Verg. A. 12, 748; cf. Cic. Rep. 6, 20, 21:aut petis aut urges ruiturum, Sisyphe, saxum,
i. e. roll up, Ov. M. 4, 460:versaque in obnixos urguentur cornua vasto Cum gemitu,
Verg. G. 3, 222:tres (naves) Eurus ab alto In brevia et Syrtes urget,
id. A. 1, 111:miserum tenues in jecur urget acus,
Ov. H. 6, 92:equites in oppidum, Auct. B. Afr. 6, 3: (Mars) aetherias currus urgebat ad arces,
Stat. Th. 3, 222.—Transf.1.To press upon (as something burdensome or compulsory).a.To bear hard or close upon; press hard, beset (class.):b.Caesar cum septimam legionem, quae juxta constiterat, urgeri ab hoste vidisset,
Caes. B. G. 2, 26; 2, 25; Sall. J. 56, 6; cf.:hinc Pallas instat et urget Hinc contra Lausus,
Verg. A. 10, 433:urgent impavidi te Salaminius Teucer, te Sthenelus,
Hor. C. 1, 15, 23:hac urget lupus, hac canis angit,
id. S. 2, 2, 64. —To weigh or bear down, to burden, oppress:c.at onus urget,
Plaut. Poen. 4, 2, 35; cf.:onus aut jam urgentis aut certe adventantis senectutis,
Cic. Sen. 1, 2:quod latus mundi nebulae malusque Juppiter urget,
Hor. C. 1, 22, 20:quem scabies aut morbus urget,
id. A. P. 453; cf.:ergo Quintilium perpetuus sopor Urget,
id. C. 1, 24, 5:omnes illacrimabiles Urgentur ignotique longa Nocte,
id. ib. 4, 9, 27:populus militiā atque inopiā urguebatur,
Sall. J. 41, 7:praesens atque urgens malum,
Cic. Tusc. 3, 25, 61.—To urge, press, stimulate, drive, solicit (syn. insto):2.quod te urget, scelus, Qui huic sis molestus?
Plaut. Men. 2, 2, 47:etiam atque etiam insto atque urgeo,
Cic. Planc. 19, 48:quamobrem, ut facis, urge, insta, perfice,
id. Att. 13, 32, 1: Lepidus ursit me et suis et Antonii litteris, ut, etc., Asin. ap. Cic. Fam. 10, 32, 4:nihil urget,
is pressing, Cic. Att. 13, 27, 2:cur patrem non urserit ad exsolutionem,
Dig. 23, 3, 33.—To press, strain, exert in excess, etc.:3.vox autem ultra vires urgenda non est,
Quint. 11, 3, 51; cf.orationem,
id. 11, 3, 102.—To press upon (by too great nearness), to crowd, hem in, confine:II.ne urbem hanc urbe aliā premere atque urgere possitis,
Cic. Agr. 1, 5, 16:vallis, quam densis frondibus atrum Urget utrimque latus,
Verg. A. 11, 524; 7, 566:quāque pharetratae vicinia Persidis urget,
id. G. 4, 290.—Trop.A.To press, ply, urge with argument (a favorite expression of Cic.):B.urgerent praeterea philosophorum greges... instaret Academia,
Cic. de Or. 1, 10, 42:illum neque ursi, neque levavi,
id. Q. Fr. 3, 9, 1:sed urges me meis versibus,
id. Div. 2, 20, 45:urguebat Arcesilas Zenonem, cum ipse falsa omnia diceret, etc.,
id. N. D. 1, 25, 70.—With acc. and inf.:sed urguetis identidem hominum esse istam culpam non deorum,
Cic. N. D. 3, 31, 76:illud urgeam, non intellegere eum, quid, etc.,
id. Fin. 5, 27, 80.— Absol.:ut interrogando urgeat,
Cic. Or. 40, 137:urgent tamen et nihil remittunt,
id. Fin. 4, 28, 77; id. Off. 3, 9, 39; id. Lig. 3, 9 (also ap. Quint. 9, 2, 57).—To follow up, keep to, stick to, ply hard, push forward, urge on any thing:eundem locum diutius,
Cic. N. D. 1, 35, 97:quin tu urges istam occasionem et facultatem,
id. Fam. 7, 8, 2:jus, aequitatem,
id. Off. 3, 16, 67: idem illud de provinciis, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 5, 3:propositum,
Hor. S. 2, 7, 6:et durum terrae rusticus urget opus,
Tib. 1, 9, 8; Ov. M. 4, 390; cf.:non tacta ligonibus arva,
Hor. Ep. 1, 14, 26:vestem,
Verg. A. 9, 489:iter,
Ov. F. 6, 520:vestigia ad manes,
Sil. 12, 419:Romae cum sum et urgeo forum,
am often in the Forum, Cic. Fam. 9, 15, 4; cf. altum, to force or plunge into, Hor. C. 2, 10, 2.— Urgeri, with gen., to be hard pressed, prosecuted for any thing:male administratae provinciae aliorumque criminum,
Tac. A. 6, 29.— Poet., with inf.:marisque Baiis obstrepentis urges Summovere litora,
Hor. C. 2, 18, 20.—Hence, urgens, entis, P. a. (acc. to I.B.1.), pressing, cogent, urgent (postclass. and very rare):urgentior causa,
Tert. Res. Carn. 2 med.:urgentissima ratio,
Cod. Just. 3, 11, 1.— Adv.: urgenter, pressingly (late Lat.), Cypr. Ep. 30, 1. -
27 urgueo
urgeo (less correctly urgueo), ursi ( perf. rare; past part. not found), 2, v. a. [Gr. Werg-, heirgnumi, to shut in; Sanscr. varg-, vargami, prevent; Germ. Merk; Engl. work], to press, push, force, drive, impel, urge.I.Lit. (mostly poet.;B.syn.: pello, trudo): unda impellitur undā Urgeturque eadem veniens urgetque priorem,
Ov. M. 15, 182:urgeris turbā circum te stante,
Hor. S. 1, 3, 135:angustoque vagos pisces urgere catino,
id. ib. 2, 4, 77:trepidique pedem pede fervidus urget,
Verg. A. 12, 748; cf. Cic. Rep. 6, 20, 21:aut petis aut urges ruiturum, Sisyphe, saxum,
i. e. roll up, Ov. M. 4, 460:versaque in obnixos urguentur cornua vasto Cum gemitu,
Verg. G. 3, 222:tres (naves) Eurus ab alto In brevia et Syrtes urget,
id. A. 1, 111:miserum tenues in jecur urget acus,
Ov. H. 6, 92:equites in oppidum, Auct. B. Afr. 6, 3: (Mars) aetherias currus urgebat ad arces,
Stat. Th. 3, 222.—Transf.1.To press upon (as something burdensome or compulsory).a.To bear hard or close upon; press hard, beset (class.):b.Caesar cum septimam legionem, quae juxta constiterat, urgeri ab hoste vidisset,
Caes. B. G. 2, 26; 2, 25; Sall. J. 56, 6; cf.:hinc Pallas instat et urget Hinc contra Lausus,
Verg. A. 10, 433:urgent impavidi te Salaminius Teucer, te Sthenelus,
Hor. C. 1, 15, 23:hac urget lupus, hac canis angit,
id. S. 2, 2, 64. —To weigh or bear down, to burden, oppress:c.at onus urget,
Plaut. Poen. 4, 2, 35; cf.:onus aut jam urgentis aut certe adventantis senectutis,
Cic. Sen. 1, 2:quod latus mundi nebulae malusque Juppiter urget,
Hor. C. 1, 22, 20:quem scabies aut morbus urget,
id. A. P. 453; cf.:ergo Quintilium perpetuus sopor Urget,
id. C. 1, 24, 5:omnes illacrimabiles Urgentur ignotique longa Nocte,
id. ib. 4, 9, 27:populus militiā atque inopiā urguebatur,
Sall. J. 41, 7:praesens atque urgens malum,
Cic. Tusc. 3, 25, 61.—To urge, press, stimulate, drive, solicit (syn. insto):2.quod te urget, scelus, Qui huic sis molestus?
Plaut. Men. 2, 2, 47:etiam atque etiam insto atque urgeo,
Cic. Planc. 19, 48:quamobrem, ut facis, urge, insta, perfice,
id. Att. 13, 32, 1: Lepidus ursit me et suis et Antonii litteris, ut, etc., Asin. ap. Cic. Fam. 10, 32, 4:nihil urget,
is pressing, Cic. Att. 13, 27, 2:cur patrem non urserit ad exsolutionem,
Dig. 23, 3, 33.—To press, strain, exert in excess, etc.:3.vox autem ultra vires urgenda non est,
Quint. 11, 3, 51; cf.orationem,
id. 11, 3, 102.—To press upon (by too great nearness), to crowd, hem in, confine:II.ne urbem hanc urbe aliā premere atque urgere possitis,
Cic. Agr. 1, 5, 16:vallis, quam densis frondibus atrum Urget utrimque latus,
Verg. A. 11, 524; 7, 566:quāque pharetratae vicinia Persidis urget,
id. G. 4, 290.—Trop.A.To press, ply, urge with argument (a favorite expression of Cic.):B.urgerent praeterea philosophorum greges... instaret Academia,
Cic. de Or. 1, 10, 42:illum neque ursi, neque levavi,
id. Q. Fr. 3, 9, 1:sed urges me meis versibus,
id. Div. 2, 20, 45:urguebat Arcesilas Zenonem, cum ipse falsa omnia diceret, etc.,
id. N. D. 1, 25, 70.—With acc. and inf.:sed urguetis identidem hominum esse istam culpam non deorum,
Cic. N. D. 3, 31, 76:illud urgeam, non intellegere eum, quid, etc.,
id. Fin. 5, 27, 80.— Absol.:ut interrogando urgeat,
Cic. Or. 40, 137:urgent tamen et nihil remittunt,
id. Fin. 4, 28, 77; id. Off. 3, 9, 39; id. Lig. 3, 9 (also ap. Quint. 9, 2, 57).—To follow up, keep to, stick to, ply hard, push forward, urge on any thing:eundem locum diutius,
Cic. N. D. 1, 35, 97:quin tu urges istam occasionem et facultatem,
id. Fam. 7, 8, 2:jus, aequitatem,
id. Off. 3, 16, 67: idem illud de provinciis, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 5, 3:propositum,
Hor. S. 2, 7, 6:et durum terrae rusticus urget opus,
Tib. 1, 9, 8; Ov. M. 4, 390; cf.:non tacta ligonibus arva,
Hor. Ep. 1, 14, 26:vestem,
Verg. A. 9, 489:iter,
Ov. F. 6, 520:vestigia ad manes,
Sil. 12, 419:Romae cum sum et urgeo forum,
am often in the Forum, Cic. Fam. 9, 15, 4; cf. altum, to force or plunge into, Hor. C. 2, 10, 2.— Urgeri, with gen., to be hard pressed, prosecuted for any thing:male administratae provinciae aliorumque criminum,
Tac. A. 6, 29.— Poet., with inf.:marisque Baiis obstrepentis urges Summovere litora,
Hor. C. 2, 18, 20.—Hence, urgens, entis, P. a. (acc. to I.B.1.), pressing, cogent, urgent (postclass. and very rare):urgentior causa,
Tert. Res. Carn. 2 med.:urgentissima ratio,
Cod. Just. 3, 11, 1.— Adv.: urgenter, pressingly (late Lat.), Cypr. Ep. 30, 1.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
Teucer [1] — Teucer, s. Teukros … Pierer's Universal-Lexikon
Teucer [2] — Teucer (Amathusia T., Morpho T.), einer der größten südamerikanischen Tagfalter … Pierer's Universal-Lexikon
Teucer — Teucer, griech. Heros, s. Teukros … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Teucer — This article is about Teucer, son of King Telamon of Salamis, for Teucer, son of Scamander and Idaea, see King Teucer. In Greek mythology Teucer, also Teucrus or Teucris (Greek: Τεῦκρος, Teukros ), was the son of King Telamon of Salamis and his… … Wikipedia
TEUCER — I. TEUCER Babylonius, de Decanis scripsit, memoratus Salmasio ad Solin. p. 654. Vide supra de hac voce. II. TEUCER Crustarius, apud Plin. l. 33. c. 12. Habuit et Teucer Crustarius famam. Subitoque ars haec ita exolevit, ut solâ iam vetustate… … Hofmann J. Lexicon universale
Teucer — Teukros oder Teucer war im griechischen Mythos: Sohn des Flussgottes Skamandros und der Nymphe Idäa. Er war der erste König von Troas, daher der Name Teukrer für Trojaner; Sohn des Telamon und der Hesione aus Salamis. Er war Halbbruder des Aias… … Deutsch Wikipedia
TEUCER OF CYZICUS° — (c. 100–50 B.C.E.), Greek author. He wrote historical works on various subjects, including a Jewish history, as reported by Suidas. None of his works survive … Encyclopedia of Judaism
Teucer (Asteroid) — Asteroid (2797) Teucer Eigenschaften des Orbits Orbittyp Jupiter Trojaner (L4) Große Halbachse 5,1057 AE Exzentrizität 0,0879 … Deutsch Wikipedia
Teucer — Teucros fils de Télamon Pour les articles homonymes, voir Teucros. Archer achéen du fronton ouest du temple … Wikipédia en Français
Teucer — /ˈtjusə/ (say tyoohsuh) noun Greek Legend 1. the first king of Troy. 2. a noted archer, son of Telamon …
Caligo teucer — Caligo teucer … Wikipédia en Français