-
1 īgnāvē
īgnāvē adv. with comp. [ignavus], sluggishly, slothfully, without spirit: ne quid faciamus: dicere multa, flatly, H.: carpere ignavius herbas, V. -
2 sēgniter
sēgniter adv. with comp. segnius [segnis], slowly, sluggishly, slothfully, lazily: omnia agere, L.: segnius oppugnare, L.: segnius inritare animos, H.: segnius bellum parare, S.: nec segnius pugnabant, with equal spirit, L.* * *segnitius, segnitissime ADVhalf-heartedly; without spirit/energy, feebly -
3 (sōcorditer)
(sōcorditer) adv. [socors], negligently, slothfully.—Only comp: socordius res acta, L., Ta. -
4 desidiose
idly; indolently; slothfully -
5 ignavus
ignāvus, a, um, adj. [in-gnavus, navus], inactive, lazy, slothful, idle, sluggish, listless, without spirit, cowardly, dastardly (syn.: iners, socors; opp.: strenuus, alacer, fortis).I.Lit., of living beings (freq. and class.):(β).homines,
Plaut. Rud. 3, 5, 49:si non fecero Ei male aliquo pacto, me esse dicito ignavissimum,
id. Bacch. 3, 6, 27:quid ergo ille ignavissumus mi latitabat?
id. Trin. 4, 2, 82; 1, 2, 128; id. Poen. 4, 2, 24:homo inertior, ignavior, magis vir inter mulieres proferri non potest,
Cic. Verr. 2, 2, 78, § 192:ignavus miles ac timidus,
id. Tusc. 2, 23, 54; cf.:compertum habeo, milites neque ex ignavo strenuum neque fortem ex timido exercitum oratione imperatoris fieri,
Sall. C. 58, 1:feroces et inquieti inter socios, ignavi et imbelles inter hostes,
Liv. 26, 2, 11:ignavissimus ac fugacissimus hostis,
id. 5, 28, 8:ignavissimi homines (opp.: fortissimi viri),
Sall. C. 12 fin.:canis Ignavus adversum lupos,
Hor. Epod. 6, 2:(apes) Ignavaeque fame et contracto frigore pigrae,
Verg. G. 4, 259:ignavum, fucos, pecus a praesepibus arcent,
id. A. 1, 435:genus ignavum quod lecto gaudet,
Juv. 7, 105.— Subst.:cedentibus ignavis et imbecillis,
Cic. Rep. 1, 32:in bello poena ignavis ab imperatoribus constituitur,
id. Caecin. 16, 46:in victoria vel ignavis gloriari licet, adversae res etiam bonos detractant,
Sall. J. 53 fin.; cf.:gloriam, honorem, imperium bonus ignavus aeque sibi exoptant,
id. C. 11, 2:favimus ignavo,
Ov. Am. 3, 2, 73.—With gen.:II.legiones operum et laboris ignavae,
Tac. A. 11, 18; cf.:possis ignavus haberi et subiti casus improvidus, si, etc.,
Juv. 3, 272.Transf.A.Of inanim. and abstr. things (mostly poet. and in post-Aug. prose):B.quae vitia non sunt senectutis, sed inertis, ignavae, somniculosae senectutis,
Cic. de Sen. 11, 36:nemora,
i. e. unfruitful, Verg. G. 2, 208:globus,
i. e. immovable, Plin. 2, 8, 6, § 33; cf.gravitas,
Ov. M. 2, 821:stagna jacentis aquae,
Luc. 5, 442:ignavo stupuerunt verba palato,
i. e. speechless, Ov. Am. 2, 6, 47:mora,
id. A. A. 1, 186:anni,
spent in idleness, id. Am. 1, 15, 1; cf.otia,
id. Tr. 1, 7, 25:septima lux,
i. e. the Jewish Sabbath, Juv. 14, 106: ignavum conferunt stipendium, only money, not soldiers, arms, etc., Vell. 2, 39, 1:sucus meconium vocatur, multum opio ignavior,
weaker, less efficacious, Plin. 20, 18, 76, § 202: quorundam flos tantum jucundus, reliquae partes ignavae, ut violae ac rosae, without smell, id. 21, 7, 18, § 37:cornicula ante oculos ignava,
i. e. of no use, id. 11, 28, 34, § 100:ignavum est rediturae parcere vitae,
Luc. 1, 492.—Of things that produce inactivity or indolence, that renders slothful or inactive: nec nos impediet illa ignava ratio, quae dicitur: appellatur enim quidam a philosophis argos logos, cui si pareamus, nihil omnino agamus in vita. Sic enim interrogant:(α).Si fatum tibi est, etc.... Recte genus hoc interrogationis ignavum et iners nominatum est, quod eadem ratione omnis e vita tolletur actio,
relaxing, Cic. Fat. 12, 28 sq.:frigus,
Ov. M. 2, 763:aestus,
id. ib. 7, 529:dolor,
Plin. 11, 18, 20, § 64.—Hence, adv. in two forms, ignāvē and ignā-vĭter.Ignave, sluggishly, slothfully, without spirit:(β).ne quid abjecte, ne quid timide, ne quid ignave, ne quid serviliter muliebriterve faciamus,
Cic. Tusc. 2, 23, 55:dicere multa,
flatly, tamely, Hor. Ep. 2, 1, 67.—Ignaviter, lazily, sluggishly, tardily: ignaviter quaerere, Lucil. ap. Non. 513, 14; Quadrig. ap. Prisc. p. 1010 P.; Hirt. ap. Cic. Att. 15, 6, 2.—b.Comp.:carpere ignavius herbas,
Verg. G. 3, 465. -
6 luxum
1.luxus, a, um, adj. [= Gr. loxos; v. luxo], dislocated:2.luxum si quod est,
Cato, R. R. 160: luxo pede, Sall. Fragm. ap. Prob. p. 1476 P. (Hist. 5, 2); cf.: luxa membra e suis locis mota et soluta, Paul. ex Fest. p. 119, 17 Müll.— Subst.: luxum, i, n., a dislocation:emplastrum utile ad luxa, vel fracta,
Marc. Emp. 36.luxus, ūs, m. [1. luxus], a dislocation (ante- and post-class.):3.ad luxum aut fracturam alliga: sanum fiet,
Cato, R. R. 160; App. Flor. p. 354 med.; Plin. Val. 2, 49.luxus, ūs (dat. luxu, Sall. J. 6; Tac. A. 3, 34; id. H. 2, 71) [root luc-; cf. pol-luceo, pol-lucte; v. Corss. Ausspr. 1, 368 sq.].I.Excess, extravagance in eating and drinking, luxury, debauchery:II.adulescens luxu perditus,
Ter. Ad. 4, 7, 42:in vino ac luxu,
Cic. Verr. 2, 3, 25, § 62:aliquid luxu antecapere,
Sall. C. 13:luxu atque desidiā corrupta civitas,
id. ib. 57:luxu et saginae mancipatus,
Tac. H. 2, 71; 4, 14:per luxum et ignaviam aetatem agere,
i. e. luxuriously and slothfully, Sall. J. 2:flagitiosus, Mos. et Rom. Leg. Coll. 5, 3, 2: turpi fregerunt saecula luxu divitiae molles,
Juv. 6, 299.— In plur.:nondum translatos Romana in saecula luxus,
Luc. 10, 109:combibat illapsos ductor per viscera luxus,
Sil. 11, 402.—Splendor, pomp, magnificence, state:at domus interior regali splendida luxu Instruitur,
Verg. A. 1, 637:epulaeque ante ora paratae Regifico luxu,
id. ib. 6, 604:eruditus luxus,
Tac. A. 16, 18. -
7 luxus
1.luxus, a, um, adj. [= Gr. loxos; v. luxo], dislocated:2.luxum si quod est,
Cato, R. R. 160: luxo pede, Sall. Fragm. ap. Prob. p. 1476 P. (Hist. 5, 2); cf.: luxa membra e suis locis mota et soluta, Paul. ex Fest. p. 119, 17 Müll.— Subst.: luxum, i, n., a dislocation:emplastrum utile ad luxa, vel fracta,
Marc. Emp. 36.luxus, ūs, m. [1. luxus], a dislocation (ante- and post-class.):3.ad luxum aut fracturam alliga: sanum fiet,
Cato, R. R. 160; App. Flor. p. 354 med.; Plin. Val. 2, 49.luxus, ūs (dat. luxu, Sall. J. 6; Tac. A. 3, 34; id. H. 2, 71) [root luc-; cf. pol-luceo, pol-lucte; v. Corss. Ausspr. 1, 368 sq.].I.Excess, extravagance in eating and drinking, luxury, debauchery:II.adulescens luxu perditus,
Ter. Ad. 4, 7, 42:in vino ac luxu,
Cic. Verr. 2, 3, 25, § 62:aliquid luxu antecapere,
Sall. C. 13:luxu atque desidiā corrupta civitas,
id. ib. 57:luxu et saginae mancipatus,
Tac. H. 2, 71; 4, 14:per luxum et ignaviam aetatem agere,
i. e. luxuriously and slothfully, Sall. J. 2:flagitiosus, Mos. et Rom. Leg. Coll. 5, 3, 2: turpi fregerunt saecula luxu divitiae molles,
Juv. 6, 299.— In plur.:nondum translatos Romana in saecula luxus,
Luc. 10, 109:combibat illapsos ductor per viscera luxus,
Sil. 11, 402.—Splendor, pomp, magnificence, state:at domus interior regali splendida luxu Instruitur,
Verg. A. 1, 637:epulaeque ante ora paratae Regifico luxu,
id. ib. 6, 604:eruditus luxus,
Tac. A. 16, 18. -
8 segnis
segnis, e, adj. [commonly referred to sequor, that follows after, creeps after], slow, tardy, slack, dilatory, lingering, sluggish, inactive, unenergetic, lazy (in posit. not freq. till after the Aug. per., esp. in the histt.; in Cic. only comp., except in a passage from Non.; in Caes. only once in comp.; syn.:(β).deses, ignavus, desidiosus, piger): (servi) quia tardius irent Propter onus segnes,
Hor. S. 2, 3, 102; cf.:tardum et segne,
Quint. 9, 4, 83: animus (opp. mobilis), Trogas ap. Plin. 11, 52, 114, § 275:puer segnis et jacens,
Quint. 1, 3, 2:segnis inersque vocer,
Tib. 1, 1, 58: segniores castigat atque incitat, * Caes. B. C. 1, 3; cf.:laudando promptos et castigando segnes,
Tac. Agr. 21:segnes et pavidos,
id. A. 16, 25:multa quae segnibus ardua videantur,
id. ib. 15, 59:segnior esse,
Cic. Att. 8, 11, B fin.:bonus segnior fit ubi neglegas,
Sall. J. 31, 28:ne segniores viris feminas habere viderentur,
Just. 2, 4, 27:equus aut morbo gravis aut segnior annis,
Verg. G. 3, 95 et saep.: in quo tua me provocavit oratio, mea consecuta est segnis (segnius?), Cic. ap. Non. 33, 23:obsidio,
Liv. 5, 46; 10, 10: [p. 1662] bellum, id. 10, 12:pugna,
id. 10, 36:navigatio,
id. 30, 10:militia,
id. 26, 21:mora,
id. 25, 8 fin.; 34, 9; Ov. M. 3, 563:voluptas,
id. R. Am. 404:otium,
Tac. A. 14, 39 fin.; id. H. 4, 70:ingenium,
id. A. 12, 26:imperium,
Liv. 25, 14:pes (in the race),
Hor. C. 3, 12, 9:Arar,
slowly-flowing, sluggish, Plin. 3, 4, 5, § 33; cf.aquae,
Curt. 8, 9, 18: stellae ( Ursa Major and Minor and Boötes), Val. Fl. 1, 484:campus,
i. e. unfruitful, Verg. G. 1, 72; cf.arvum,
id. ib. 1, 151; Luc. 9, 438:metus,
id. 4, 700:sopor,
Sen. Herc. Oet. 690:alter (terror) diutinus, sed segnior,
slower, more lingering, Liv. 35, 40, 7:segnior mors (per venenum),
id. 40, 4 fin. — Sup., App. Mag. p. 310, 21.—With a neg.:non segnior discordia,
Liv. 2, 43; cf.:nec Sagunti oppugnatio segnior erat,
id. 21, 12:haud illo segnior ibat Aeneas,
Verg. A. 4, 149; 7, 383; 8, 414.—Ad aliquid, less freq. in aliquā re, in aliquam rem:(γ).segniores posthac ad imperandum ceteri sint,
Cic. Font. 7, 17 (3, 7); so in comp.:ad respondendum,
id. Fin. 1, 10, 34:ad persequendum,
Nep. Thras. 2, 2:ad laetitiam,
Ov. P. 3, 4, 50; 4, 8, 75:ad credendum,
Liv. 24, 13 fin.:ad alia facta,
id. 44, 12:gnarus gentem segnem ad pericula,
Tac. A. 14, 23:senatu segniore in exsequendis conatibus,
Suet. Claud. 10:non in Venerem segnes nocturnaque bella,
Verg. A. 11, 736; Maxim. Eleg. 5, 50. —With gen. (in Tac.):(δ).occasionum haud segnis,
Tac. A. 16, 14:laeti praedā et aliorum segnes,
id. ib. 14, 33.—With inf. ( poet.):(α).segnes nodum solvere Gratiae,
Hor. C. 3, 21, 22; Ov. Tr. 5, 7, 19.—Hence, adv., slowly, sluggishly, slothfully, lazily.segnĭter:(β).segniter, otiose, neglegenter, contumaciter omnia agere,
Liv. 2, 58; so id. 25, 35; 29, 19; 40, 40; Vell. 2, 69, 2; 2, 87, 1; Tac. A. 11, 26; id. H. 2, 71; Stat. S. 1, 4, 106 al.—segnē:b.haud segne id ipsum tempus consumpserat,
Liv. 38, 22:nihil agendum segne ratus,
Amm. 21, 10.—Comp.: segnius atque timidius pro re publicā niti, Cato ap. Charis. p. 196 P.:* c.segnius socordiusque oppugnare,
Liv. 40, 27; 30, 21; Tac. A. 11, 15; 13, 29; id. H. 3, 40; Hor. A. P. 180 al.—Esp. freq. with the negg. non, haud, nihilo segnius (for which, in the MSS., sequius or secius is freq. interchanged), none the slower, not the less actively, earnestly, or zealously, with the same activity or earnestness, with undiminished zeal:non ideo tamen segnius precor,
Plin. Ep. 3, 18, 10; so,non segnius,
Plin. 28, 7, 23, § 77:haud segnius,
Ov. M. 11, 534; Luc. 6, 286:nec segnius,
Liv. 40, 40:neque segnius,
Tac. A. 6, 13:neque eo segnius,
Suet. Ner. 20:oppidani nihilo segnius bellum parare,
Sall. J. 75, 10; so,nihilo segnius,
Liv. 2, 47; 6, 38; 7, 18 fin.; 26, 12; 32, 22; 35, 8; Plin. Ep. 6, 20, 5; Nep. Dat. 2, 4.—Sup.:nautae torpedinis tactu segnissime torpuerunt,
Cassiod. Var. 1, 35. -
9 socors
sōcors (o short, Prud. Cath. 1, 33; cf. socordia), cordis, adj. [se, = sine, and cor(d)s], mentally dull, i. e.,I.Narrow-minded, silly, foolish, blockish, stupid, thoughtless, senseless, etc. (rare but class.;II.syn.: stultus, stolidus, ineptus, insipiens, insulsus): socors naturā neglegensque,
Cic. Brut. 68, 239:homines non socordes ad veri investigandi cupiditatem excitare,
id. N. D. 1, 2, 4:stolidi ac socordes,
Liv. 9, 34:socors ingenium,
Tac. A. 13, 47:animus,
id. H. 3, 36:Tiberius callidior, Claudius socordior,
Sid. Ep. 5, 7 fin. (cf. under socordia, I., the passage ap. Suet. Claud. 3):apud socordissimos Scythas Anacharsis sapiens natus est,
App. Mag. p. 289, 25.—Careless, negligent, sluggish, slothful, lazy, inactive, etc. (not in Cic.;syn.: ignavus, segnis),
Plaut. Cist. 4, 2, 5:languidus et socors,
Sall. H. Fragm. 3, 61, 8 Dietsch:neque victoriā socors aut insolens factus,
id. J. 100, 1:Sejanus nimiā fortunā socors,
Tac. A. 4, 39:vulgus sine rectore praeceps, pavidum, socors,
id. H. 4, 37.—With gen.:nolim ceterarum rerum te socordem eodem modo,
Ter. Ad. 4, 5, 61:gregarius miles futuri socors,
Tac. H. 3, 31.—Hence, adv.: sŏcor-dĭter (acc. to II.), carelessly, negligently, slothfully (not used in posit.); comp.: socordius ire milites occepere, Sall. H. Fragm. ap. Non. 235, 15; so,res acta,
Liv. 1, 22:agere,
Tac. H. 2, 15.
См. также в других словарях:
Slothfully — Slothful Sloth ful, a. Addicted to sloth; inactive; sluggish; lazy; indolent; idle. [1913 Webster] He also that is slothful in his work is brother to him that is a great waster. Prov. xviii. 9. [1913 Webster] {Sloth ful*ly}, adv. {Sloth ful*ness} … The Collaborative International Dictionary of English
slothfully — adverb see slothful … New Collegiate Dictionary
slothfully — See slothful. * * * … Universalium
slothfully — adverb In a slothful manner, lazily … Wiktionary
slothfully — adv. lazily, sluggishly … English contemporary dictionary
slothfully — sloth·ful·ly … English syllables
slothfully — fəlē, li adverb : in a slothful manner … Useful english dictionary
slothful — slothfully, adv. slothfulness, n. /slawth feuhl, slohth /, adj. sluggardly; indolent; lazy. [1350 1400; ME; see SLOTH, FUL] Syn. sluggish; inactive, torpid, slack. See idle. * * * … Universalium
slothful — adjective Date: 15th century inclined to sloth ; indolent Synonyms: see lazy • slothfully adverb • slothfulness noun … New Collegiate Dictionary
slothfulness — See slothfully. * * * … Universalium
St. Anselm — St. Anselm † Catholic Encyclopedia ► St. Anselm Archbishop of Canterbury, Doctor of the Church; born at Aosta a Burgundian town on the confines of Lombardy, died 21 April, 1109. His father, Gundulf, was a Lombard who had become a… … Catholic encyclopedia