-
1 securis
sĕcūris, is (acc. securim, Plaut. Aul. 1, 2, 17; id. Men. 5, 2, 105; Cic. Mur. 24, 48; id. Planc. 29, 70; Verg. A. 2, 224; 11, 656; 696; Ov. M. 8, 397; Liv. 1, 40, 7; 3, 36, 4; Plin. 7, 56, 57, § 201; cf. Gell. 13, 21, 6:I.securem,
Liv. 3, 36, 4; 8, 7, 20; 9, 16, 17; Cic. Verr. 2, 5, 47, § 123; Varr. ap. Non. p. 79; Val. Max. 1, 3, ext. 3; 3, 2, ext. 1; Tert. adv. Marc. 1, 29; Lact. Mort. Pers. 31, 2; Amm. 30, 8, 5; cf. Prisc. 758; abl. securi, Plaut. Ps. 1, 2, 25; Cic. Verr. 2, 1, 3, § 7; 2, 1, 5, § 12; 2, 4, 64, § 144; 2, 5, 50, § 133; Verg. A. 6, 824; 7, 510; Cat. 17, 19; Ov. H. 16, 105; Liv. 2, 5, 8 et saep.:secure,
App. M. 8, p. 216, 1; Tert. Pud. 16), f. [seco], an axe or hatchet with a broad edge (cf. bipennis).In gen., as a domestic utensil, Cato, R. R. 10, 3; Plaut. Aul. 1, 2, 17; id. Bacch. 5, 1, 31:II.rustica,
Cat. 19, 3 al. —For felling trees, Cat. 17, 19; Verg. A. 6, 180; Ov. F. 4, 649; id. M. 9, 374; Hor. S. 1, 7, 27; Plin. 16, 39, 74, § 188.—For hewing stones in the quarries, Stat. S. 2, 2, 87. —For fighting, a battle-axe, Verg. A. 11, 656; 11, 696; 12, 306; 7, 184; 7, 627; Hor. C. 4, 4, 20 al.:anceps,
a two-edged axe, Ov. M. 8, 397 (just before, bipennifer).—For slaying animals for sacrifice, Hor. C. 3, 23, 12; Verg. A. 2, 224; Ov. Tr. 4, 2, 5; id. M. 12, 249.—As the cutting edge of a vine-dresser's bill, Col. 4, 25, 4 et saep.—In partic.A.Lit., an executioner ' s axe, for beheading criminals [p. 1656] (borne by the lictors in the fasces;B.v. fascis): missi lictores ad sumendum supplicium nudatos virgis caedunt securique feriunt,
i. e. behead them, Liv. 2. 5; so,securi ferire,
Cic. Verr. 2, 1, 30, § 75; Hirt. B. G. 8, 38 fin.:percutere,
Cic. Pis. 34, 84; Sen. Ira, 2, 5, 5; Flor. 1, 9, 5:strictae in principum colla secures,
id. 2, 5, 4:necare,
Liv. 10, 9:securibus cervices subicere,
Cic. Pis. 34, 83 (cf. infra, B.); id. Verr. 2, 5, 9, § 22:Publicola statim secures de fascibus demi jussit,
id. Rep. 2, 31, 55; cf. Lucr. 3, 996; 5, 1234:nec sumit aut ponit secures Arbitrio popularis aurae,
Hor. C. 3, 2, 20:saevumque securi Aspice Torquatum (as having caused his own son to be executed),
Verg. A. 6, 824.—Comically, in a double sense, acc. to I.:te, cum securi, caudicali praeficio provinciae,
Plaut. Ps. 1, 2, 25:securis Tenedia,
Cic. Q. Fr. 2, 11, 2; Front. ad M. Caes. 1, 9 init.; v. Tenedos.—Trop.1.A blow, death-blow, etc.:2. (α).graviorem rei publicae infligere securim,
to give a death-blow, Cic. Planc. 29, 70; cf.:quam te securim putas injecisse petitioni tuae, cum? etc. (just before: plaga est injecta petitioni tuae),
id. Mur. 24, 48.—Usu. in plur.: Gallia securibus subjecta, perpetuā premitur servitute, i. e. to Roman supremacy, * Caes. B. G. 7, 77 fin.; cf.:(β).vacui a securibus et tributis,
Tac. A. 12, 34:consulis inperium hic primus saevasque secures Accipiet,
Verg. A. 6, 819: Medus Albanas timet secures, i. e. the Roman authority or dominion, Hor. C. S. 54:ostendam multa securibus recidenda,
Sen. Ep. 88, 38.—In sing. ( poet.):Germania colla Romanae praebens animosa securi,
Ov. Tr. 4, 2, 45. -
2 fascis
I. A.In gen. (rare):B.fasces stramentorum ac virgultorum,
Hirt. B. G. 8, 15, 6:lignorum,
Tac. A. 13, 35:magno comites in fasce libelli,
Juv. 7, 107:tot crimina, tot reos uno velut fasce complecti,
Plin. Ep. 3, 9, 9.— Trop., of a crowd of people, Vulg. Isa. 24, 22.—A burden, load:II.Romanus in armis Injusto sub fasce viam cum carpit,
i. e. soldiers' baggage, Verg. G. 3, 347; cf. Quint. 11, 3, 26 Spald.:(apes) saepe ultro animam sub fasce dedēre,
under the burden, Verg. G. 4, 204:ego hoc te fasce levabo,
id. E. 9, 65:venales humero fasces portare,
id. M. 80.—In partic., in plur. fasces, a bundle carried before the highest magistrates, and consisting of rods and an axe, with which [p. 727] criminals were scourged and beheaded.A.Prop.:2.lictores duo, duo viminei fasces virgarum,
Plaut. Ep. 1, 1, 26:ut sibi (Tullo Hostilio) duodecim lictores cum fascibus anteire liceret, etc.,
Cic. Rep. 2, 17:anteibant lictores cum fascibus duobus,
id. Agr. 2, 34, 93:fasces praetoribus praeferuntur,
id. Verr. 2, 5, 9, § 22:Publicola statim secures de fascibus demi jussit,
id. Rep. 2, 31: tum demissi populo fasces, lowered (as a mark of respect) before the people, id. ib. 1, 40, 62; cf.:P. Valerius fasces primus demitti jussit,
id. ib. 2, 31;for which: (P. Valerius) summissis fascibus in contionem escendit,
Liv. 2, 7, 7; cf.under B.: paulo ante dimissi fasces,
surrendered, Plin. Pan. 61, 7:praecedebant incompta signa, versi fasces, at the funeral of Germanicus,
Tac. A. 3, 2 init.:neque in litteris, neque in fascibus insignia laureae praetulit,
Caes. B. C. 3, 71, 3; cf.:visus C. Marius cum fascibus laureatis,
Cic. Div. 1, 28, 59; so,laureati,
id. Att. 8, 3, 5:imperatorii,
Tac. A. 13, 9.—Meton., a high office, esp. the consulship ( poet.):* B.qui petere a populo fasces saevasque secures Imbibit,
Lucr. 3, 1009:illum non populi fasces, non purpura regum Flexit,
Verg. G. 2, 495:ut si Detulerit fasces indigno, detrahet idem,
Hor. Ep. 1, 16, 34; id. S. 1, 6, 97:et titulis et fascibus olim Major habebatur donandi gloria,
Juv. 5, 110; Sil. 11, 152.—Of royalty:diadema Quirini Et fasces meruit,
Juv. 8, 260.—Trop., to give place, to acknowledge one's inferiority:cum tibi aetas nostra jam cederet fascesque summitteret,
Cic. Brut. 6, 22. -
3 cōs
cōs cōtis, f [1 CA-], a flint-stone, whetstone, grindstone: novaculā cotem discissurus, L.: cruenta, H.: subigunt in cote secures, V. — Fig.: iracundiam fortitudinis quasi cotem esse: fungar vice cotis, H.* * *flint-stone; whetstone, hone, grinding stone; rocks (pl.); any hard stone (L+S) -
4 per-veniō
per-veniō vēnī, ventus, īre, to come up, arrive: nisi Hispanorum cohors pervenisset, L.: in fines Eburonum, Cs.: ad portam: in summum montis, O.—To reach, come, fall: duodecim secures in praedonum potestatem pervenerunt: ut omnis hereditas ad filiam perveniret: annona ad denarios L in singulos modios pervenerat, had risen to, Cs.: verba aures non pervenientia nostras, O.: est in thalami tecta Perventum, V.—Fig., to come, arrive, reach, attain: sine me pervenire, quo volo, go through with my story, T.: quoniam ad hunc locum perventum est, at this point, Cs.: in senatum, i. e. become a senator: ad primos comoedos, become a first-rate comedian: si in tua scripta pervenero, be mentioned in your writings: ex quā (deditione) ad rem p. damna pervenerint, S.: cuius in amicitiam, N.: ad desperationem, Cs.: ad septuagesimum (regni annum): vivi pervenimus, ut, etc., we have lived to endure, etc., V.: pervenirier Eo quo nos volumus, attain our object, T.: ad quem perventum non est, whose turn was not reached: ad manūs pervenitur. -
5 demo
dēmo, mpsi (msi), mptum (mtum), 3, v. a. [contr. from de-emo; cf. adimo and abemito], to take off, take away, to withdraw, subtract, remove (class. and very freq.; for syn. cf.: adimo, eripio, furor, rapio, prehendo, capio, sumo, excipio).I.Lit.:II.addita demptaque quaedam,
Lucr. 2, 770; cf.:cum aliquid additur aut demitur,
Cic. Ac. 2, 16:si quid ad eas (leges) addi demi mutarive vellet,
Liv. 31, 11 fin.:lubet scire quantum auri erus sibi dempsit,
Plaut. Bac. 4, 4, 14 (for which, shortly after, sibi novem abstulit):aurum sibi,
Ter. Eun. 4, 1, 13:secures de fascibus,
Cic. Rep. 2, 31; so,clipea de columnis,
Liv. 40, 51: de capite ( from the sum total) medimna DC, Cic. Verr. 2, 3, 33; cf. ib. 35 (twice): una dempta uncia deunx, dextans dempto sextante, dodrans dempto quadrante, bes dempto triente, Varr. L. L. 5, § 172 Müll.:de stipendio equitum aera,
Liv. 7, 41:non hilum de tempore mortis,
Lucr. 3, 1100; cf.:partem de die,
Hor. Od. 1, 1, 20; Ov. Tr. 5, 2, 20 et saep.:quam minimum ex osse,
Cels. 8, 4; cf.:aliquid ex cibo,
id. 6, 6, 16:fetus ab arbore,
Ov. H. 20, 9; cf.:sucum a vellere,
id. A. A. 3, 214.—With simple abl.:fetus arbore,
id. M. 14, 689:juga equis,
id. ib. 7, 324; id. F. 2, 74; cf.:juga bobus,
Hor. Od. 3, 6, 42:vincla pedibus,
Ov. M. 3, 168; cf.:vincula nobis,
id. F. 3, 320:nubem supercilio,
Hor. Ep. 1, 18, 94 et saep.:soleas (when about to recline at table),
Plaut. Truc. 2, 4, 16; cf.: Ov. A. A. 2, 212: haec (epistola) casu ad turrim adhaesit... dempta ad Ciceronem defertur, *Caes. B. C. 5, 48, 8:odorem vino,
Cato R. R. 110:barbam,
to shave, Suet. Caes. 67.—Trop.:nulla dies nobis maerorem e pectore demet,
Lucr. 3, 921; so,mihi et tibi et illis molestiam,
Ter. Ad. 5, 3, 33:nobis acerbam necessitudinem,
Sall. J. 102, 5:plus dignitatis patribus (with detrahere, and opp. addere),
Liv. 2, 60:silentia furto,
i. e. to disclose the theft, Ov. M. 2, 700 et saep.—Without a dat.:metum omnem,
Ter. Ad. 4, 7, 18:dolorem,
Lucr. 2, 21:sollicitudinem,
Cic. Att. 11, 15 fin.:curas his dictis,
Verg. A. 2, 775; 3, 153 et saep.:ex dignitate populi (opp. adicere),
Liv. 34, 54; cf.:de vi magistratus,
id. 3, 33 fin.:lex ipsa per se dempto auctore,
even without its author, Liv. 2, 42; cf.:dempto fine,
without end, Ov. Tr. 3, 11, 2:addere aut demere ad haec (verba),
Vulg. 1 Mac. 8, 30. -
6 fragosus
frăgōsus, a, um, adj. [fragor].I.(Acc. to fragor, I.) Apt to be broken, fragile ( poet. and in post-Aug. prose).A.Lit.:2. B.fragosa putri corpore,
Lucr. 2, 860.—Trop., of speech, uneven, unequal:II.fragosa atque interrupta oratio,
Quint. 9, 4, 7:aures fragosis offenduntur,
id. 9, 4, 116:versus,
Diom. p. 499 P.—(Acc. to fragor, II.) Crashing, rushing, roaring ( poet.):medioque fragosus Dat sonitum saxis et torto vertice torrens,
Verg. A. 7, 566:vada,
Val. Fl. 2, 622:arx Maleae,
id. 4, 261: lux, a rattling gleam (lightning), id. 2, 198:murmura leonum,
Claud. II. Cons. Stil. 337:nares,
Amm. 14, 6, 25.—Hence, * adv.: fră-gōse (acc. to II.), with a crashing:(secures a ligno laricis) respuuntur et fragosius sidunt, aegrius revelluntur,
Plin. 16, 10, 19, § 47. -
7 hebes
hĕbes, ĕtis ( acc. sing. hebem, Enn. and Caecil. ap. Charis. p. 107 P.; abl. hebeti;I.but hebete,
Cels. 7, 3), adj. [hebeo], blunt, dull, in opp. to pointed or sharp (class.; esp. freq. in the trop. sense).Lit.: cujus (lunae) et nascentis et insenescentis alias hebetiora alias acutiora videntur cornua, Cic. Fragm. ap. Non. 122, 1:B.tela leviora atque hebetiora,
id. Har. Resp. 1, 2:quo latiora (ossa) quaque parte sunt, hoc hebetiora,
Cels. 8, 1, 66:ponite jam gladios hebetes, pugnetur acutis,
Ov. A. A. 3, 589:machaera,
Plaut. Mil. 1, 1, 53; cf.:hebeti mucrone,
Lucr. 5, 1274, and hebeti ictu, which does not penetrate, Ov. M. 12, 85:oryx hebeti ferro caeditur,
Juv. 11, 140:secures,
id. 8, 137:angulus,
obtuse, Front. de Form. Agr. p. 32 Goes.—As subst.: hĕbĕtĭa, ium, n., blunt tools, Quint. 2, 12, 18.—Transf., of sight, hearing, smell, taste, dull, dim, faint:II.utroque oculo natura hebete,
Plin. 9, 15, 20:color,
Ov. F. 5, 365; cf.:(orbem solis) adhuc hebetem vicina nocte,
Stat. Ach. 2, 289:carbunculi hebetiores,
Plin. 37, 7, 26, § 98:postea quam sensi populi Romani aures hebetiores, oculos autem esse acres atque acutos,
Cic. Planc. 27, 66; cf. id. Rep. 6, 18:uva gustu hebes,
tasteless, insipid, Col. 3, 2, 24: genus croci, without smell (opp. odoratum), Plin. 21, 11, 39, § 67:os hebes est, positaeque movent fastidia mensae,
without appetite, Ov. P. 1, 10, 7:caro,
without feeling, dead, Cels. 7, 6, 8; 7, 13, 1:ossa gingivarum,
id. 6, 15, 17:qui torpet hebes locus ille,
Ov. A. A. 3, 799. —Trop., dull, obtuse, sluggish, heavy, doltish, stupid (syn.:bardus, stupidus, ineptus, absurdus, stultus, fatuus, stolidus, brutus, etc.): sensus omnes hebetes et tardos esse arbitrabantur,
Cic. Ac. 1, 8, 31:puer incessu tardus, sensu hebes,
Plin. 7, 16, 17, § 76:tanta solertia animalium hebetissimis quoque est,
id. 9, 30, 48:Epicurus, quem hebetem et rudem dicere solent Stoici,
Cic. Div. 2, 50, 103; cf.:omnium ceterarum rerum oratio ludus est homini non hebeti neque inexercitato neque communium litterarum et politioris humanitatis experti,
id. de Or. 2, 17, 71:memoria,
id. ib. 2, 87, 357:me hebetem molestiae reddiderunt,
id. Att. 9, 17, 2:nisi qui sit plane hebes,
Quint. 7, 1, 48:nisi forte tam hebes futurus est judex, ut, etc.,
id. 4, 2, 66: hebes ad aliquid, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 13, 1; cf.:quis adeo hebes inveniretur, ut crederet? etc.,
Tac. A. 14, 11: exercitus hebes infirmusque, raw, undisciplined,=rudis, Sall. J. 54, 3: hebes ad sustinendum laborem [p. 844] miles, sluggish, slow, tardy, Tac. H. 2, 99; Ov. M. 13, 135:adulescentia bruta et hebes,
Sen. Ben. 3, 37, 3:spondeus quod est e longis duabus, hebetior videtur et tardior,
Cic. Or. 64, 216: sed hac rhetorica philosophorum, non nostra illa forensi, quam necesse est, cum populariter loquatur, esse interdum paulo hebetiorem, i. e. more superficial, common (opp. to philosophical acuteness, nicety), id. Fin. 2, 6, 17:dolor,
id. Att. 8, 3, 4:hoc Pansa aut non videt (hebeti enim ingenio est) aut negligit,
id. Phil. 10, 8, 17; cf.:hebetiora hominum ingenia,
id. N. D. 2, 6, 17:ratio,
Plin. 2, 47, 46, § 119:quaedam hebes, sordida, jejuna oratio,
Quint. 8, 3, 49:quasdam (litteras) velut acriores parum efficimus et aliis non dissimilibus sed quasi hebetioribus permutamus,
id. 1, 11, 4.—Of a speaker: hebes lingua, magis malus quam callidus ingenio, Ps.-Sall. de Rep. 2, 9, 1. -
8 hebetia
hĕbes, ĕtis ( acc. sing. hebem, Enn. and Caecil. ap. Charis. p. 107 P.; abl. hebeti;I.but hebete,
Cels. 7, 3), adj. [hebeo], blunt, dull, in opp. to pointed or sharp (class.; esp. freq. in the trop. sense).Lit.: cujus (lunae) et nascentis et insenescentis alias hebetiora alias acutiora videntur cornua, Cic. Fragm. ap. Non. 122, 1:B.tela leviora atque hebetiora,
id. Har. Resp. 1, 2:quo latiora (ossa) quaque parte sunt, hoc hebetiora,
Cels. 8, 1, 66:ponite jam gladios hebetes, pugnetur acutis,
Ov. A. A. 3, 589:machaera,
Plaut. Mil. 1, 1, 53; cf.:hebeti mucrone,
Lucr. 5, 1274, and hebeti ictu, which does not penetrate, Ov. M. 12, 85:oryx hebeti ferro caeditur,
Juv. 11, 140:secures,
id. 8, 137:angulus,
obtuse, Front. de Form. Agr. p. 32 Goes.—As subst.: hĕbĕtĭa, ium, n., blunt tools, Quint. 2, 12, 18.—Transf., of sight, hearing, smell, taste, dull, dim, faint:II.utroque oculo natura hebete,
Plin. 9, 15, 20:color,
Ov. F. 5, 365; cf.:(orbem solis) adhuc hebetem vicina nocte,
Stat. Ach. 2, 289:carbunculi hebetiores,
Plin. 37, 7, 26, § 98:postea quam sensi populi Romani aures hebetiores, oculos autem esse acres atque acutos,
Cic. Planc. 27, 66; cf. id. Rep. 6, 18:uva gustu hebes,
tasteless, insipid, Col. 3, 2, 24: genus croci, without smell (opp. odoratum), Plin. 21, 11, 39, § 67:os hebes est, positaeque movent fastidia mensae,
without appetite, Ov. P. 1, 10, 7:caro,
without feeling, dead, Cels. 7, 6, 8; 7, 13, 1:ossa gingivarum,
id. 6, 15, 17:qui torpet hebes locus ille,
Ov. A. A. 3, 799. —Trop., dull, obtuse, sluggish, heavy, doltish, stupid (syn.:bardus, stupidus, ineptus, absurdus, stultus, fatuus, stolidus, brutus, etc.): sensus omnes hebetes et tardos esse arbitrabantur,
Cic. Ac. 1, 8, 31:puer incessu tardus, sensu hebes,
Plin. 7, 16, 17, § 76:tanta solertia animalium hebetissimis quoque est,
id. 9, 30, 48:Epicurus, quem hebetem et rudem dicere solent Stoici,
Cic. Div. 2, 50, 103; cf.:omnium ceterarum rerum oratio ludus est homini non hebeti neque inexercitato neque communium litterarum et politioris humanitatis experti,
id. de Or. 2, 17, 71:memoria,
id. ib. 2, 87, 357:me hebetem molestiae reddiderunt,
id. Att. 9, 17, 2:nisi qui sit plane hebes,
Quint. 7, 1, 48:nisi forte tam hebes futurus est judex, ut, etc.,
id. 4, 2, 66: hebes ad aliquid, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 13, 1; cf.:quis adeo hebes inveniretur, ut crederet? etc.,
Tac. A. 14, 11: exercitus hebes infirmusque, raw, undisciplined,=rudis, Sall. J. 54, 3: hebes ad sustinendum laborem [p. 844] miles, sluggish, slow, tardy, Tac. H. 2, 99; Ov. M. 13, 135:adulescentia bruta et hebes,
Sen. Ben. 3, 37, 3:spondeus quod est e longis duabus, hebetior videtur et tardior,
Cic. Or. 64, 216: sed hac rhetorica philosophorum, non nostra illa forensi, quam necesse est, cum populariter loquatur, esse interdum paulo hebetiorem, i. e. more superficial, common (opp. to philosophical acuteness, nicety), id. Fin. 2, 6, 17:dolor,
id. Att. 8, 3, 4:hoc Pansa aut non videt (hebeti enim ingenio est) aut negligit,
id. Phil. 10, 8, 17; cf.:hebetiora hominum ingenia,
id. N. D. 2, 6, 17:ratio,
Plin. 2, 47, 46, § 119:quaedam hebes, sordida, jejuna oratio,
Quint. 8, 3, 49:quasdam (litteras) velut acriores parum efficimus et aliis non dissimilibus sed quasi hebetioribus permutamus,
id. 1, 11, 4.—Of a speaker: hebes lingua, magis malus quam callidus ingenio, Ps.-Sall. de Rep. 2, 9, 1. -
9 horrendus
horrĕo, ui, ēre, v. n. and a. [for horseo, kindred to Sanscr. hrish, to stand erect, to bristle], to stand on end, stand erect, to bristle.I.Lit. (for the most part only poet.;II.not in Ciceron. prose): in corpore pili, ut arista in spica hordei, horrent,
Varr. L. L. 6, § 49 Müll.; cf.:et setae densis similes hastilibus horrent,
Ov. M. 8, 285:saepe horrere sacros doluit Latona capillos,
Tib. 2, 3, 23:horrentibus per totum corpus villis,
Plin. 8, 40, 61, § 150:horrentes barbae,
Petr. 99:horrentibus scopulis gradum inferre,
Plin. Pan. 81, 1:horrentes rubi,
Verg. G. 3, 315:horrentibus hastis,
id. A. 10, 178:horrebant densis aspera crura pilis,
Ov. F. 2, 348:rigidis setis,
id. M. 13, 846:horret capillis ut marinus asperis Echinus aut currens aper,
Hor. Epod. 5, 27:pervigil ecce draco squamis crepitantibus horrens Sibilat,
Ov. H. 12, 101: densantur campis horrentia tela virorum, Enn. ap. Prisc. p. 866 P. (Ann. v. 288 Vahl.); cf.: hastis longis campus splendet et horret, id. ap. Macr. S. 6, 4 (Sat. v. 15 Vahl.); imitated Verg. A. 11, 602 Serv.; Liv. 44, 41, 6: mare cum horret fluctibus, is ruffled, rough, Att. ap. Non. 422, 33:duris cautibus horrens Caucasus,
Verg. A. 4, 366:silvis horrentia saxa fragosis,
Ov. M. 4, 778. —Transf.A.To move in an unsteady, shaking manner.1.In gen., to shake, tremble (very rare):2.corpus ut impulsae segetes Aquilonibus horret,
Ov. H. 10, 139; cf. horresco.—In partic.a.To shake, shiver with cold, rigere ( poet. and very rare):b.saepe etiam dominae, quamvis horrebis et ipse, Algentis manus est calfacienda sinu,
Ov. A. A. 2, 213:horrenti tunicam non reddere servo,
Juv. 1, 93:sola pruinosis horret facundia pannis,
Petr. 83.—To tremble, shudder, quake with fright; more freq. as a verb. act., with an object, to shudder or be frightened at, to tremble at, be afraid of (the class. signif. of the word, equally freq. in prose and poetry; cf.: exsecror, abominor, aversor, abhorreo, odi, exhorresco).(α).Absol.:(β).totus, Parmeno, Tremo horreoque, postquam aspexi hanc,
Ter. Eun. 1, 2, 4: Ph. Extimuit tum illa? Me. Horret corpus, cor salit, Plaut. Cist. 2, 3, 9:arrectis auribus horrent Quadrupedes monstrique metu turbantur,
Ov. M. 15, 516:scilicet horreres majoraque monstra putares, si mulier vitulum ederet,
Juv. 2, 122.—With acc.:(γ).si qui imbecillius horrent dolorem et reformidant,
Cic. Tusc. 5, 30, 85:deorum (conscientiam) horrere,
id. Fin. 1, 16, 51:judicium et crimen,
id. Verr. 2, 5, 29, § 74; cf.:ingrati animi crimen,
id. Att. 9, 2, A, 2:ipsam victoriam,
id. Fam. 7, 3, 2: Ariovisti crudelitatem, * Caes. B. G. 1, 32, 4:nomen ipsum accusatoris,
Quint. 12, 7, 1:fragilitatis humanae vires,
Plin. Pan. 27, 1:pauperiem,
Hor. S. 2, 5, 9:onus,
id. Ep. 1, 17, 39:iratum mare,
id. Epod. 2, 6:nutum divitis,
id. Ep. 1, 18, 11:strictas secures trepida cervice,
Sil. 6, 695 et saep.:te Negligit aut horret,
Hor. Ep. 1, 7, 64; cf.:quem dives amicus odit et horret,
id. ib. 1, 18, 25:horrent admotas vulnera cruda manus,
Ov. P. 1, 3, 16:aciem ac tela horrere,
Liv. 21, 53, 2; Curt. 7, 8, 4; 9, 2, 33:illam, quam laudibus effert, horrere,
to loathe, Juv. 6, 183. —With an inf. or relat.-clause:(δ).ego vestris armis armatus non horrui in hunc locum progredi,
Cic. Agr. 2, 37, 101:horreo dicere,
Liv. 7, 40, 9:horret animus referre,
id. 2, 37, 6; 28, 29, 4; Lact. 7, 15, 11; 6, 17, 7:dominatio tanto in odio est omnibus, ut quorsus eruptura sit, horreamus,
Cic. Att. 2, 21, 1; 1, 27, 1:quemadmodum accepturi sitis, horreo,
id. Phil. 7, 3, 8.—With ne:c.eo plus horreo, ne illae magis res nos ceperint, quam nos illas,
Liv. 34, 4, 3.—To shudder with amazement, to be astonished, amazed (very rare):B.quae mehercule ego, Crasse, cum tractantur in causis, horrere soleo,
Cic. de Or. 2, 45, 188:animo horrere,
id. Dom. 55, 140:cogitatione,
Curt. 9, 6, 12; cf. horrendus, 2.—To be of a rough or frightful appearance; to look rough, look frightful; to be terrible, dreadful, horrid (rare; mostly poet.):2.possetne uno tempore florere, deinde vicissim horrere terra,
Cic. N. D. 2, 7, 19: quaedam loca frigoribus hiemis intolerabiliter horrent, Col. 1, 4, 9; German. Progn. 2, 158; cf.: nec fera tempestas toto tamen horret in anno. Ov. F. 1, 495:Phoebus,
Stat. Th. 4, 1.—Trop.:A.horrebant saevis omnia verba minis,
Ov. R. Am. 664.—Hence,horrens, entis, P. a. (acc. to I.), bristly, shaggy, rough ( poet. and very rare):B.horrens Arcadius sus,
Lucr. 5, 25:horrentique atrum nemus imminet umbra,
Verg. A. 1, 165:horrentes Marte Latinos,
id. ib. 10, 237:horrensque feris altaribus Esus,
Luc. 1, 445.—hor-rendus, a, um, P. a.1.(Acc. to II. A. 2. b.) Dreadful, terrible, fearful, terrific, horrible (mostly poet. and in post-Aug. prose):2.horrendum et dictu video mirabile monstrum,
Verg. A. 3, 26:truces horrendaeque imagines,
Plin. Pan. 52, 5:silva invia atque horrenda,
Liv. 9, 36, 1:Roma,
Hor. C. 3, 3, 45:rabies,
id. S. 2, 3, 323:diluvies,
id. C. 4, 14, 27:tempestas (with foeda),
Vell. 2, 100, 2:nox,
Ov. F. 6, 140:vox,
Val. Fl. 1, 210; cf.:lex erat horrendi carminis,
Liv. 1, 26, 6:juvenis Parthis horrendus,
Hor. S. 2, 5, 62:pallor utrasque Fecerat horrendas aspectu,
id. ib. 1, 8, 26:res horrenda relatu,
Ov. M. 15, 298:horrendum dictu!
Verg. A. 4, 454.— Neutr. adv.:belua Lernae Horrendum stridens,
Verg. A. 6, 288:arma Horrendum sonuere,
id. ib. 9, 732;12, 700: intonet horrendum,
Juv. 6, 485.— Plur.:horrenda circumsonantibus Alemannis,
Amm. 27, 10, 10.—In a good sense, wonderful, awful, venerable ( poet.):horrenda virgo (Camilla),
Verg. A. 11, 507:horrendae procul secreta Sibyllae,
id. ib. 6, 10:tectum augustum, ingens... Horrendum silvis et religione parentum,
id. ib. 7, 172. — Adv.: horrendē, dreadfully, Vulg. Sap. 6, 5; 17, 3. -
10 horrens
horrĕo, ui, ēre, v. n. and a. [for horseo, kindred to Sanscr. hrish, to stand erect, to bristle], to stand on end, stand erect, to bristle.I.Lit. (for the most part only poet.;II.not in Ciceron. prose): in corpore pili, ut arista in spica hordei, horrent,
Varr. L. L. 6, § 49 Müll.; cf.:et setae densis similes hastilibus horrent,
Ov. M. 8, 285:saepe horrere sacros doluit Latona capillos,
Tib. 2, 3, 23:horrentibus per totum corpus villis,
Plin. 8, 40, 61, § 150:horrentes barbae,
Petr. 99:horrentibus scopulis gradum inferre,
Plin. Pan. 81, 1:horrentes rubi,
Verg. G. 3, 315:horrentibus hastis,
id. A. 10, 178:horrebant densis aspera crura pilis,
Ov. F. 2, 348:rigidis setis,
id. M. 13, 846:horret capillis ut marinus asperis Echinus aut currens aper,
Hor. Epod. 5, 27:pervigil ecce draco squamis crepitantibus horrens Sibilat,
Ov. H. 12, 101: densantur campis horrentia tela virorum, Enn. ap. Prisc. p. 866 P. (Ann. v. 288 Vahl.); cf.: hastis longis campus splendet et horret, id. ap. Macr. S. 6, 4 (Sat. v. 15 Vahl.); imitated Verg. A. 11, 602 Serv.; Liv. 44, 41, 6: mare cum horret fluctibus, is ruffled, rough, Att. ap. Non. 422, 33:duris cautibus horrens Caucasus,
Verg. A. 4, 366:silvis horrentia saxa fragosis,
Ov. M. 4, 778. —Transf.A.To move in an unsteady, shaking manner.1.In gen., to shake, tremble (very rare):2.corpus ut impulsae segetes Aquilonibus horret,
Ov. H. 10, 139; cf. horresco.—In partic.a.To shake, shiver with cold, rigere ( poet. and very rare):b.saepe etiam dominae, quamvis horrebis et ipse, Algentis manus est calfacienda sinu,
Ov. A. A. 2, 213:horrenti tunicam non reddere servo,
Juv. 1, 93:sola pruinosis horret facundia pannis,
Petr. 83.—To tremble, shudder, quake with fright; more freq. as a verb. act., with an object, to shudder or be frightened at, to tremble at, be afraid of (the class. signif. of the word, equally freq. in prose and poetry; cf.: exsecror, abominor, aversor, abhorreo, odi, exhorresco).(α).Absol.:(β).totus, Parmeno, Tremo horreoque, postquam aspexi hanc,
Ter. Eun. 1, 2, 4: Ph. Extimuit tum illa? Me. Horret corpus, cor salit, Plaut. Cist. 2, 3, 9:arrectis auribus horrent Quadrupedes monstrique metu turbantur,
Ov. M. 15, 516:scilicet horreres majoraque monstra putares, si mulier vitulum ederet,
Juv. 2, 122.—With acc.:(γ).si qui imbecillius horrent dolorem et reformidant,
Cic. Tusc. 5, 30, 85:deorum (conscientiam) horrere,
id. Fin. 1, 16, 51:judicium et crimen,
id. Verr. 2, 5, 29, § 74; cf.:ingrati animi crimen,
id. Att. 9, 2, A, 2:ipsam victoriam,
id. Fam. 7, 3, 2: Ariovisti crudelitatem, * Caes. B. G. 1, 32, 4:nomen ipsum accusatoris,
Quint. 12, 7, 1:fragilitatis humanae vires,
Plin. Pan. 27, 1:pauperiem,
Hor. S. 2, 5, 9:onus,
id. Ep. 1, 17, 39:iratum mare,
id. Epod. 2, 6:nutum divitis,
id. Ep. 1, 18, 11:strictas secures trepida cervice,
Sil. 6, 695 et saep.:te Negligit aut horret,
Hor. Ep. 1, 7, 64; cf.:quem dives amicus odit et horret,
id. ib. 1, 18, 25:horrent admotas vulnera cruda manus,
Ov. P. 1, 3, 16:aciem ac tela horrere,
Liv. 21, 53, 2; Curt. 7, 8, 4; 9, 2, 33:illam, quam laudibus effert, horrere,
to loathe, Juv. 6, 183. —With an inf. or relat.-clause:(δ).ego vestris armis armatus non horrui in hunc locum progredi,
Cic. Agr. 2, 37, 101:horreo dicere,
Liv. 7, 40, 9:horret animus referre,
id. 2, 37, 6; 28, 29, 4; Lact. 7, 15, 11; 6, 17, 7:dominatio tanto in odio est omnibus, ut quorsus eruptura sit, horreamus,
Cic. Att. 2, 21, 1; 1, 27, 1:quemadmodum accepturi sitis, horreo,
id. Phil. 7, 3, 8.—With ne:c.eo plus horreo, ne illae magis res nos ceperint, quam nos illas,
Liv. 34, 4, 3.—To shudder with amazement, to be astonished, amazed (very rare):B.quae mehercule ego, Crasse, cum tractantur in causis, horrere soleo,
Cic. de Or. 2, 45, 188:animo horrere,
id. Dom. 55, 140:cogitatione,
Curt. 9, 6, 12; cf. horrendus, 2.—To be of a rough or frightful appearance; to look rough, look frightful; to be terrible, dreadful, horrid (rare; mostly poet.):2.possetne uno tempore florere, deinde vicissim horrere terra,
Cic. N. D. 2, 7, 19: quaedam loca frigoribus hiemis intolerabiliter horrent, Col. 1, 4, 9; German. Progn. 2, 158; cf.: nec fera tempestas toto tamen horret in anno. Ov. F. 1, 495:Phoebus,
Stat. Th. 4, 1.—Trop.:A.horrebant saevis omnia verba minis,
Ov. R. Am. 664.—Hence,horrens, entis, P. a. (acc. to I.), bristly, shaggy, rough ( poet. and very rare):B.horrens Arcadius sus,
Lucr. 5, 25:horrentique atrum nemus imminet umbra,
Verg. A. 1, 165:horrentes Marte Latinos,
id. ib. 10, 237:horrensque feris altaribus Esus,
Luc. 1, 445.—hor-rendus, a, um, P. a.1.(Acc. to II. A. 2. b.) Dreadful, terrible, fearful, terrific, horrible (mostly poet. and in post-Aug. prose):2.horrendum et dictu video mirabile monstrum,
Verg. A. 3, 26:truces horrendaeque imagines,
Plin. Pan. 52, 5:silva invia atque horrenda,
Liv. 9, 36, 1:Roma,
Hor. C. 3, 3, 45:rabies,
id. S. 2, 3, 323:diluvies,
id. C. 4, 14, 27:tempestas (with foeda),
Vell. 2, 100, 2:nox,
Ov. F. 6, 140:vox,
Val. Fl. 1, 210; cf.:lex erat horrendi carminis,
Liv. 1, 26, 6:juvenis Parthis horrendus,
Hor. S. 2, 5, 62:pallor utrasque Fecerat horrendas aspectu,
id. ib. 1, 8, 26:res horrenda relatu,
Ov. M. 15, 298:horrendum dictu!
Verg. A. 4, 454.— Neutr. adv.:belua Lernae Horrendum stridens,
Verg. A. 6, 288:arma Horrendum sonuere,
id. ib. 9, 732;12, 700: intonet horrendum,
Juv. 6, 485.— Plur.:horrenda circumsonantibus Alemannis,
Amm. 27, 10, 10.—In a good sense, wonderful, awful, venerable ( poet.):horrenda virgo (Camilla),
Verg. A. 11, 507:horrendae procul secreta Sibyllae,
id. ib. 6, 10:tectum augustum, ingens... Horrendum silvis et religione parentum,
id. ib. 7, 172. — Adv.: horrendē, dreadfully, Vulg. Sap. 6, 5; 17, 3. -
11 horreo
horrĕo, ui, ēre, v. n. and a. [for horseo, kindred to Sanscr. hrish, to stand erect, to bristle], to stand on end, stand erect, to bristle.I.Lit. (for the most part only poet.;II.not in Ciceron. prose): in corpore pili, ut arista in spica hordei, horrent,
Varr. L. L. 6, § 49 Müll.; cf.:et setae densis similes hastilibus horrent,
Ov. M. 8, 285:saepe horrere sacros doluit Latona capillos,
Tib. 2, 3, 23:horrentibus per totum corpus villis,
Plin. 8, 40, 61, § 150:horrentes barbae,
Petr. 99:horrentibus scopulis gradum inferre,
Plin. Pan. 81, 1:horrentes rubi,
Verg. G. 3, 315:horrentibus hastis,
id. A. 10, 178:horrebant densis aspera crura pilis,
Ov. F. 2, 348:rigidis setis,
id. M. 13, 846:horret capillis ut marinus asperis Echinus aut currens aper,
Hor. Epod. 5, 27:pervigil ecce draco squamis crepitantibus horrens Sibilat,
Ov. H. 12, 101: densantur campis horrentia tela virorum, Enn. ap. Prisc. p. 866 P. (Ann. v. 288 Vahl.); cf.: hastis longis campus splendet et horret, id. ap. Macr. S. 6, 4 (Sat. v. 15 Vahl.); imitated Verg. A. 11, 602 Serv.; Liv. 44, 41, 6: mare cum horret fluctibus, is ruffled, rough, Att. ap. Non. 422, 33:duris cautibus horrens Caucasus,
Verg. A. 4, 366:silvis horrentia saxa fragosis,
Ov. M. 4, 778. —Transf.A.To move in an unsteady, shaking manner.1.In gen., to shake, tremble (very rare):2.corpus ut impulsae segetes Aquilonibus horret,
Ov. H. 10, 139; cf. horresco.—In partic.a.To shake, shiver with cold, rigere ( poet. and very rare):b.saepe etiam dominae, quamvis horrebis et ipse, Algentis manus est calfacienda sinu,
Ov. A. A. 2, 213:horrenti tunicam non reddere servo,
Juv. 1, 93:sola pruinosis horret facundia pannis,
Petr. 83.—To tremble, shudder, quake with fright; more freq. as a verb. act., with an object, to shudder or be frightened at, to tremble at, be afraid of (the class. signif. of the word, equally freq. in prose and poetry; cf.: exsecror, abominor, aversor, abhorreo, odi, exhorresco).(α).Absol.:(β).totus, Parmeno, Tremo horreoque, postquam aspexi hanc,
Ter. Eun. 1, 2, 4: Ph. Extimuit tum illa? Me. Horret corpus, cor salit, Plaut. Cist. 2, 3, 9:arrectis auribus horrent Quadrupedes monstrique metu turbantur,
Ov. M. 15, 516:scilicet horreres majoraque monstra putares, si mulier vitulum ederet,
Juv. 2, 122.—With acc.:(γ).si qui imbecillius horrent dolorem et reformidant,
Cic. Tusc. 5, 30, 85:deorum (conscientiam) horrere,
id. Fin. 1, 16, 51:judicium et crimen,
id. Verr. 2, 5, 29, § 74; cf.:ingrati animi crimen,
id. Att. 9, 2, A, 2:ipsam victoriam,
id. Fam. 7, 3, 2: Ariovisti crudelitatem, * Caes. B. G. 1, 32, 4:nomen ipsum accusatoris,
Quint. 12, 7, 1:fragilitatis humanae vires,
Plin. Pan. 27, 1:pauperiem,
Hor. S. 2, 5, 9:onus,
id. Ep. 1, 17, 39:iratum mare,
id. Epod. 2, 6:nutum divitis,
id. Ep. 1, 18, 11:strictas secures trepida cervice,
Sil. 6, 695 et saep.:te Negligit aut horret,
Hor. Ep. 1, 7, 64; cf.:quem dives amicus odit et horret,
id. ib. 1, 18, 25:horrent admotas vulnera cruda manus,
Ov. P. 1, 3, 16:aciem ac tela horrere,
Liv. 21, 53, 2; Curt. 7, 8, 4; 9, 2, 33:illam, quam laudibus effert, horrere,
to loathe, Juv. 6, 183. —With an inf. or relat.-clause:(δ).ego vestris armis armatus non horrui in hunc locum progredi,
Cic. Agr. 2, 37, 101:horreo dicere,
Liv. 7, 40, 9:horret animus referre,
id. 2, 37, 6; 28, 29, 4; Lact. 7, 15, 11; 6, 17, 7:dominatio tanto in odio est omnibus, ut quorsus eruptura sit, horreamus,
Cic. Att. 2, 21, 1; 1, 27, 1:quemadmodum accepturi sitis, horreo,
id. Phil. 7, 3, 8.—With ne:c.eo plus horreo, ne illae magis res nos ceperint, quam nos illas,
Liv. 34, 4, 3.—To shudder with amazement, to be astonished, amazed (very rare):B.quae mehercule ego, Crasse, cum tractantur in causis, horrere soleo,
Cic. de Or. 2, 45, 188:animo horrere,
id. Dom. 55, 140:cogitatione,
Curt. 9, 6, 12; cf. horrendus, 2.—To be of a rough or frightful appearance; to look rough, look frightful; to be terrible, dreadful, horrid (rare; mostly poet.):2.possetne uno tempore florere, deinde vicissim horrere terra,
Cic. N. D. 2, 7, 19: quaedam loca frigoribus hiemis intolerabiliter horrent, Col. 1, 4, 9; German. Progn. 2, 158; cf.: nec fera tempestas toto tamen horret in anno. Ov. F. 1, 495:Phoebus,
Stat. Th. 4, 1.—Trop.:A.horrebant saevis omnia verba minis,
Ov. R. Am. 664.—Hence,horrens, entis, P. a. (acc. to I.), bristly, shaggy, rough ( poet. and very rare):B.horrens Arcadius sus,
Lucr. 5, 25:horrentique atrum nemus imminet umbra,
Verg. A. 1, 165:horrentes Marte Latinos,
id. ib. 10, 237:horrensque feris altaribus Esus,
Luc. 1, 445.—hor-rendus, a, um, P. a.1.(Acc. to II. A. 2. b.) Dreadful, terrible, fearful, terrific, horrible (mostly poet. and in post-Aug. prose):2.horrendum et dictu video mirabile monstrum,
Verg. A. 3, 26:truces horrendaeque imagines,
Plin. Pan. 52, 5:silva invia atque horrenda,
Liv. 9, 36, 1:Roma,
Hor. C. 3, 3, 45:rabies,
id. S. 2, 3, 323:diluvies,
id. C. 4, 14, 27:tempestas (with foeda),
Vell. 2, 100, 2:nox,
Ov. F. 6, 140:vox,
Val. Fl. 1, 210; cf.:lex erat horrendi carminis,
Liv. 1, 26, 6:juvenis Parthis horrendus,
Hor. S. 2, 5, 62:pallor utrasque Fecerat horrendas aspectu,
id. ib. 1, 8, 26:res horrenda relatu,
Ov. M. 15, 298:horrendum dictu!
Verg. A. 4, 454.— Neutr. adv.:belua Lernae Horrendum stridens,
Verg. A. 6, 288:arma Horrendum sonuere,
id. ib. 9, 732;12, 700: intonet horrendum,
Juv. 6, 485.— Plur.:horrenda circumsonantibus Alemannis,
Amm. 27, 10, 10.—In a good sense, wonderful, awful, venerable ( poet.):horrenda virgo (Camilla),
Verg. A. 11, 507:horrendae procul secreta Sibyllae,
id. ib. 6, 10:tectum augustum, ingens... Horrendum silvis et religione parentum,
id. ib. 7, 172. — Adv.: horrendē, dreadfully, Vulg. Sap. 6, 5; 17, 3. -
12 inserto
inserto, 1, v. a. freq. [id.], to put into, insert; with dat. ( poet. and post - Aug.):clipeoque sinistram Insertabam aptans,
Verg. A. 2, 672:dextras catenis,
Stat. Th. 12, 460:insertans commissuris secures,
Petr. 97. -
13 obsto
ob-sto, stĭti, ātum (obstaturus, Front. Aquaed. 123; Quint. 2, 11, 1; Stat. Th. 7, 247; gen. plur. obstantum, Sil. 5, 277), 1, v. n., to stand before or against any thing.I.In gen. (very rare): soli luna obstitit, Enn. ap. Cic. Rep. 1, 16, 25 (Ann. v. 167 Vahl.); cf.: montibus obstipis obstantibus, id. ap. Paul. ex Fest. p. 193 Müll. (Ann. v. 407 ib.):II.dominae niveis a vultibus obstas,
Stat. S. 1, 2, 23; so,summis a postibus,
id. Th. 4, 17:obviam,
to stand in the way, Plaut. Stich. 2, 1, 14.—In partic., to stand against or in the way of a person or thing; to withstand, thwart, hinder, oppose, obstruct (the class. signif. of the word; syn.: obsisto, adversor, officio).—Constr. with dat., absol., with quin, quominus, cur, or ne.(α).With dat.:(β).quae tardis mora noctibus obstet,
Verg. A. 1, 746:alicui,
Plaut. Mil. 4, 2, 6: cur [p. 1245] mihi te offers ac meis commodis officis et obstas? Cic. Rosc. Am. 38, 112; cf. id. ib. 2, 6:vita cetera eorum huic sceleri obstat,
their former life stands opposed to this crime, secures them against the suspicion of this crime, Sall. C. 52, 31:di omnes quibus obstitit Ilium,
was an offence to, Verg. A. 6, 64:nam sic labentibus (aedibus) obstat vilicus,
i. e. keeps from falling, Juv. 3, 194; cf. v. 243.—For the dat. in with acc. is found:in laudem vetustorum invidia non obstat,
Sen. Ben. 7, 8, 2.—Absol.: me obstare, illos obsequi, Enn. ap. Cic. Div. 1, 31, 66: restitant, occurrunt, obstant, id. ap. Non. 147, 9 (Sat. v. 5 ib.):(γ).obstando magis quam pugnando castra tutabantur,
Liv. 40 25:exercitus hostium duo obstant,
block up the way, Sall. C. 58, 6; Plaut. Trin. 1, 1, 15:si omnia removentur, quae obstant et impediunt,
Cic. Ac. 2, 7, 19.—With quin:(δ).quibus non humana ulla, neque divina obstant, quin socios amicos trahant, exscindant,
Sall. H. 4, 61, 17 Dietsch.—With quominus:(ε).quid obstat, quominus sit beatus?
Cic. N. D. 1, 34, 95:ne quid divini humanive obstet, quominus justum piumque de integro ineatur bellum,
Liv. 9, 8, 6.—With cur:(ζ).quid obstat, cur non (verae nuptiae) fiant?
Ter. And. 1, 1, 76.—With ne:b.Histiaeus Milesius, ne res conficeretur, obstitit,
Nep. Milt. 3, 5:cum ibi quoque religio obstaret, ne non posset nisi ab consule dici dictator,
Liv. 4, 31, 4:ne id, quod placebat, decerneret in tantae nobilitatis viris, ambitio obstabat,
id. 5, 36, 9.—Impers. pass.:c.nec, si non obstatur, propterea etiam permittitur,
Cic. Phil. 13, 6, 14:indignatur amans Obstari animae,
Ov. M. 11, 788.—Part. pres. in plur. as subst.: obstantia, ĭum, n.:obstantia silvarum amoliri,
hinderances, obstructions, Tac. A. 1, 50. -
14 pacifica
pācĭfĭcus, a, um, adj. [id.], peacemaking, pacific, peaceable (class.): persona, * Cic. Att. 8, 12, 4:secures,
the axes in the fasces of the lictors, Luc. 7, 63:Janus,
Mart. 8, 66.— Plur. as subst.:beati pacifici,
Vulg. Matt. 5, 9.—Esp.:victimae pacificae,
peaceofferings, Vulg. Exod. 29, 28:hostiae,
id. ib. 32, 6.—As subst.: pācĭfĭca, ōrum, n., peace-offerings:obtulit pacifica,
Vulg. 2 Reg. 6, 17 et saep.—Hence, adv.: pācĭ-fĭcē, pacifically, peaceably (post-class.):consulere,
Cypr. Ep. 41; Vulg. Gen. 26, 31. -
15 pacificus
pācĭfĭcus, a, um, adj. [id.], peacemaking, pacific, peaceable (class.): persona, * Cic. Att. 8, 12, 4:secures,
the axes in the fasces of the lictors, Luc. 7, 63:Janus,
Mart. 8, 66.— Plur. as subst.:beati pacifici,
Vulg. Matt. 5, 9.—Esp.:victimae pacificae,
peaceofferings, Vulg. Exod. 29, 28:hostiae,
id. ib. 32, 6.—As subst.: pācĭfĭca, ōrum, n., peace-offerings:obtulit pacifica,
Vulg. 2 Reg. 6, 17 et saep.—Hence, adv.: pācĭ-fĭcē, pacifically, peaceably (post-class.):consulere,
Cypr. Ep. 41; Vulg. Gen. 26, 31. -
16 pervenio
per-vĕnĭo, vēni, ventum, 4 (old fut. pervenibunt, Pompon. ap. Non. 508, 6; pres. subj. pervenat, Plaut. Rud. 3, 2, 12; inf. pres. pass. pervenirier, Ter. Phorm. 4, 3, 35), v. n., to come to, arrive at, reach a place.I.Lit.:II.quotumo die Sicuone huc pervenisti,
Plaut. Ps. 4, 7, 78:Germani in fines Eburonum pervenerunt,
Caes. B. G. 4, 6:ad portam,
Cic. Pis. 25, 61:in summum montis,
Ov. M. 13, 909:in portum,
Quint. 2, 17, 24.—Transf., of things, to reach, become known to, come to, fall to, etc.:III.si ad erum haec res pervenerit,
Plaut. Mil. 2, 4, 50:si lupinum ad siliquas non pervenit,
does not come to pods, does not form pods, Varr. R. R. 1, 23:duodecim secures in praedonum potestatem pervenerunt,
Cic. Imp. Pomp. 12, 32:ut omnis hereditas ad filiam perveniret,
id. Fin. 2, 17, 55:serrula ad Stratonem pervenit,
id. Clu. 64, 180:annona ad denarios L in singulos modios pervenerat,
had risen to, Caes. B. C. 1, 52:pervenit res ad istius aures,
Cic. Verr. 2, 4, 28, § 64; for which poet. with simple acc.:verba aures non pervenientia nostras,
Ov. M. 3, 462.— Impers. pass.:postquam est in thalami tecta Perventum,
Verg. G. 4, 375; id. A. 2, 634.—Trop., to come to, arrive at; to reach, attain to any thing: sine me pervenire, quo [p. 1361] volo (in my story), Ter. Eun. 1, 2, 44:calamitas colonum ad fructus pervenire non patitur,
Varr. R. R. 1, 4:in maximam invidiam,
Cic. Verr. 2, 2, 18, § 45: in senatum, to get into the Senate, i. e. to become a senator, id. Fl. 18, 43:ad primos comoedos,
to become a first-rate comedian, id. Rosc. Com. 11, 30:si in tua scripta pervenero,
to be mentioned in your writings, id. Fam. 5, 12, 7:ad id, quod cupiebat,
id. Off. 1, 31, 113 (dub.;al. venire): ad magnam partem laudis,
Caes. B. C. 1, 26:deditio, ex quā ad Jugurtham scelerum impunitas, in rem publicam damna atque dedecora pervenerint,
Sall. J. 31, 19:in odium alicujus,
Nep. Lys. 1, 3:in amicitiam alicujus,
id. Alc. 5, 3:ex tot procellis civilibus ad incolumitatem,
id. Att. 10, 6:ad desperationem,
Caes. B. C. 2, 42:in magnum timorem. ne, etc.,
id. ib. 1, 61:ad septuagesimum regni annum pervenit,
Cic. Div. 1, 23, 46; Nep. Phoc. 2, 1.— Pass. impers.:pervenirier Eo quo nos volumus,
attain our object, Ter. Phorm. 4, 3, 35:quin erat dicturus, ad quem propter diei brevitatem perventum non est,
his turn was not reached, Cic. Att. 1, 17, 9:ad manus pervenitur,
id. Sest. 36, 77. -
17 praestruo
prae-strŭo, xi, ctum, 3, v. a., to build before, as a preparation for other buildings, to lay a foundation:B.praestructa (opp. ea) quae superposita incumbent,
Col. 1, 5, 9.—Transf., to build up in front, to block or stop up, to make impassable or inaccessible (mostly poet.):II.ille aditum vasti praestruxerat obice montis,
Ov. F. 1, 563:hospitis effugio praestruxerat omnia Minos,
id. A. A. 2, 21:porta Fonte praestructa,
stopped up, id. M. 14, 797; cf.:densato scutorum compage se scientissime praestruebant,
Amm. 14, 2, 10.—Trop., to make ready or prepare beforehand for any thing: fraus fidem in parvis sibi praestruit, prepares or secures for itself credibility in trifles, Liv. 28, 42, 7:B.praestruit ad illud quod dicturus est, multa esse crimina in Verre quae, etc.,
Ascon. ad Cic. Div. in Caecil. 8: tacitas vindictae iras. Claud. ap. Ruf. 2, 280:prius agmina saevo praestrue Marti,
id. IV. Cons. Hon. 319.—To arrange or contrive beforehand: cum praestructum utrumque consulto esset, whereas [p. 1432] it had all been concerted beforehand, Suet. Tib. 53:id scilicet praestruentes,
Amm. 31, 7.—Hence, praestructus, a, um, P. a., prepared:praestructum bellis civilibus hostem,
Claud. B. Gild. 285. -
18 praevelo
-
19 Sido
1.sīdo, sīdi, 3, v. n. [cf. sedeo; Gr. hizô], to seat one's self, sit down; to settle, alight ( poet. and in post-Aug. prose; usu. of things)I.In gen.:b.quaesitisque diu terris, ubi sidere detur,
Ov. M. 1, 307; cf.:(columbae) super arbore sidunt,
Verg. A. 6, 203:canes sidentes,
sitting down, Plin. 10, 63, 83, § 177.—Of things, to sink down, settle:II.sidebant campi (shortly after: subsidere saxa),
Lucr. 5, 493:nec membris incussam sidere cretam,
id. 3, 382; cf. Col. 12, 24, 2:in tepidā aquā gutta (balsami) sidens ad ima vasa,
Plin. 12, 25, 54, § 123:cummi in aquā sidit,
id. 12, 25, 54, § 121:cave lecticā sidat,
be set down, Prop. 4 (5), 8, 78:prius caelum sidet inferius mari, Quam, etc.,
Hor. Epod. 5, 79.—In partic., pregn.A.To sit or be set fast; to remain sitting, lying, or fixed:2.mare certis canalibus ita profundum, ut nullae ancorae sidant,
can hold, Plin. 6, 22, 24, § 82:secures sidunt,
id. 16, 10, 19, § 47:tum queror, in toto non sidere pallia lecto,
remain lying, Prop. 4 (5), 3, 31.—Naut. t. t., of a vessel, to stick fast on shallows:B.veniat mea litore navis Servata, an mediis sidat onusta vadis,
Prop. 3, 14 (3, 6), 30; cf.:ubi eae (cymbae) siderent,
Liv. 26, 45; Quint. 12, 10, 37; Tac. A. 1, 70; 2, 6; Nep. Chabr. 4, 2.—To sink down, to sink out of sight.1.Lit.:2.non flebo in cineres arcem sidisse paternos Cadmi,
Prop. 3, 9 (4, 8), 37: sidentes in tabem spectat acervos, settling or melting down, Luc. 7, 791; cf. Stat. S. 5, 3, 199.—Trop.:2.vitia civitatis pessum suā mole sidentis,
sinking, Sen. Const. 2; cf.:sidentia imperii fundamenta,
Plin. 15, 18, 20, § 78:sidente paulatim metu,
Tac. H. 2, 15.Sido, ōnis, m., a chief of the Suevi about the middle of the first century, Tac. H. 3, 5; 3, 21; id. A. 12, 29 sq. -
20 sido
1.sīdo, sīdi, 3, v. n. [cf. sedeo; Gr. hizô], to seat one's self, sit down; to settle, alight ( poet. and in post-Aug. prose; usu. of things)I.In gen.:b.quaesitisque diu terris, ubi sidere detur,
Ov. M. 1, 307; cf.:(columbae) super arbore sidunt,
Verg. A. 6, 203:canes sidentes,
sitting down, Plin. 10, 63, 83, § 177.—Of things, to sink down, settle:II.sidebant campi (shortly after: subsidere saxa),
Lucr. 5, 493:nec membris incussam sidere cretam,
id. 3, 382; cf. Col. 12, 24, 2:in tepidā aquā gutta (balsami) sidens ad ima vasa,
Plin. 12, 25, 54, § 123:cummi in aquā sidit,
id. 12, 25, 54, § 121:cave lecticā sidat,
be set down, Prop. 4 (5), 8, 78:prius caelum sidet inferius mari, Quam, etc.,
Hor. Epod. 5, 79.—In partic., pregn.A.To sit or be set fast; to remain sitting, lying, or fixed:2.mare certis canalibus ita profundum, ut nullae ancorae sidant,
can hold, Plin. 6, 22, 24, § 82:secures sidunt,
id. 16, 10, 19, § 47:tum queror, in toto non sidere pallia lecto,
remain lying, Prop. 4 (5), 3, 31.—Naut. t. t., of a vessel, to stick fast on shallows:B.veniat mea litore navis Servata, an mediis sidat onusta vadis,
Prop. 3, 14 (3, 6), 30; cf.:ubi eae (cymbae) siderent,
Liv. 26, 45; Quint. 12, 10, 37; Tac. A. 1, 70; 2, 6; Nep. Chabr. 4, 2.—To sink down, to sink out of sight.1.Lit.:2.non flebo in cineres arcem sidisse paternos Cadmi,
Prop. 3, 9 (4, 8), 37: sidentes in tabem spectat acervos, settling or melting down, Luc. 7, 791; cf. Stat. S. 5, 3, 199.—Trop.:2.vitia civitatis pessum suā mole sidentis,
sinking, Sen. Const. 2; cf.:sidentia imperii fundamenta,
Plin. 15, 18, 20, § 78:sidente paulatim metu,
Tac. H. 2, 15.Sido, ōnis, m., a chief of the Suevi about the middle of the first century, Tac. H. 3, 5; 3, 21; id. A. 12, 29 sq.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
secures — se·cure || sɪ kjÊŠr / kjÊŠÉ™ v. ensure, assure; obtain, procure; protect, defend; fortify, strengthen; lock, fasten adj. safe, free from danger; protected; strong, stable; closed, locked; confident, not worried or concerned; assured, certain … English contemporary dictionary
secures — rescues … Anagrams dictionary
rescues — secures … Anagrams dictionary
December 2008 in sports — Worldwide current events | Sports events HI| … Wikipedia
ChaCha (search engine) — ChaCha Founded September 1, 2006 (2006 09 01) Founder Scott A. Jones and Brad Bostic Headquarters … Wikipedia
Steamboat Ventures — Logo de Steamboat Ventures Création 2000 … Wikipédia en Français
mortgage — mort·gage 1 / mȯr gij/ n [Anglo French, from Old French, from mort dead (from Latin mortuus ) + gage security] 1 a: a conveyance of title to property that is given to secure an obligation (as a debt) and that is defeated upon payment or… … Law dictionary
Courion Corporation — Industry Software Founded USA (1996) Headquarters Westborough, Massachusetts, United States … Wikipedia
March 2010 in sports — << March 2010 >> S M T W T F … Wikipedia
May 2009 in sports — Worldwide current events | Sports events … Wikipedia
Medical Australia Limited — (formerly BMDi TUTA Healthcare Pty Ltd) is an Australian listed company (ASX:MLA) located in North Sydney, Australia. MLA’s brands are: TUTA, TUTA Vet, BMDi TUTA Healthcare Pty Ltd and Clements Medical Equipment. Medical Australia directly… … Wikipedia