-
41 dissideo
I.Lit. (only poet. and very rare):II.quantum Hypanis dissidet Eridano,
Prop. 1, 12, 4: sceptris nostris, *Verg. A. 7, 370:ab omni dissidet turba procul Laïus,
Sen. Oed. 618; Sil. 7, 736.—Far more freq. and class.,Trop., to be at variance, to disagree, to think differently. —Constr. with ab, cum, inter se, or absol.(α).With ab:(β).nullam esse gentem tam dissidentem a populo Romano odio quodam atque discidio,
Cic. Balb. 13, 30; cf. id. Verr. 2, 5, 71; id. Lael. 1, 2:a senatu,
id. Brut. 62, 223:a tribuno plebis (consules),
id. Sest. 19, 44:a Pompeio in tantis rebus,
id. Att. 7, 6, 2:a nobis (altera pars senatus),
id. Rep. 1, 19 et saep.:non verbis Stoicos a Peripateticis, sed universa re et tota sententia dissidere,
id. Fin. 4, 1, 2; cf. id. ib. 4, 2, 3:animus a se ipse dissidens secumque discordans,
id. ib. 1, 18, 58:Archytas iracundiam, videlicet dissidentem a ratione, seditionem quandam animi vere dicebat,
id. Rep. 1, 38; cf. id. Off. 2, 2, 8:ab ingenio matris,
Ov. H. 7, 36 et saep.—With inter se:(γ).leviter inter se dissident,
Cic. Att. 1, 13, 2:cupiditates in animis inclusae inter se dissident atque discordant,
id. Fin. 1, 13, 44; cf. id. N. D. 1, 2 fin. —With cum:* (δ).cum Cleanthe, doctore suo, quam multis rebus Chrysippus dissidet,
Cic. Ac. 2, 47, 143; cf.:non cum homine, sed cum causa,
id. Phil. 11, 6, 15.—With dat.:(ε).virtus dissidens plebi,
Hor. C. 2, 2, 18.—With abl. manner:(ζ).ex quo facile intellectu est verbis eos, non re dissidere,
Cic. Fat. 19, 44:capitali odio,
id. Lael. 1, 2.—Absol.:B.de qua (definitione summi boni) qui dissident, de omni vitae ratione dissident,
Cic. Ac. 2, 43, 132; id. Leg. 1, 20, 53 (opp. congruae):cum Julia primo concorditer et amore mutuo vixit, mox dissedit,
he fell out with her, Suet. Tib. 7:Medus dissidet armis,
Hor. C. 3, 8, 20; cf.:dissidet miles,
Tac. A. 1, 46:dissident olores et aquilae,
live at enmity, Plin. 10, 74, 95, § 203 et saep.:spes incesserat dissidere hostem in Arminium ac Segestem,
i. e. were divided into two factions, that of Arminius and Segestes, Tac. A. 1, 55.— Pass. impers.:histriones, propter quos dissidebatur,
Suet. Tib. 37.—Of inanimate and abstract subjects in gen., to be unlike, dissimilar, different, various; to differ, disagree.(α).With a:(β).nostra non multum a Peripateticis dissidentia,
Cic. Off. 1, 1, 2; cf.: scriptum a sententia, id. de Or. 1, 31, 140:gestus a voce,
Quint. 11, 3, 165 al. —With cum:(γ).voluntas scriptoris cum scripto,
Auct. Her. 2, 9, 1:verba cum sententia scriptoris,
Cic. Inv. 1, 13 init. —Absol.:si inaequalitate dissident (supercilia),
Quint. 11, 3, 79:supercilia dissidentia (opp. constricta),
id. 1, 11, 10; cf.:si toga dissidet impar,
i. e. sits uneven, one-sided, Hor. Ep. 1, 1, 96 (cf. the opp. aequaliter sedet, Quint. 11, 3, 141):si duo haec verba idem significant, neque ulla re aliqua dissident,
Gell. 13, 24, 4. -
42 dum
dum, conj. [for dium, acc. from dius; cf. diu, Corss. Ausspr. 2, 856], denotes the temporal relation of two actions to cach other,I.As contemporaneous, or,II.As in immediate succession, so that with the commencement of one action the other ceases.I.As contemporaneous.A. 1.In gen., construed with the indicative, except in oratio obliqua, where the subjunctive was sometimes used. In Aug. poets and late prose the subjunctive often stands in oratio directa, v. the following).(α).Indic. praes.:(β).dum cum hac usuraria Uxore mihi nunc morigero, haec curata sint Fac sis,
Plaut. Am. 3, 3, 25; so id. Aul. 4, 2, 14; id. Bacch. 4, 7, 19; Ter. Heaut. 2, 2, 11; Cic. Clu. 32 fin.; Verg. E. 3, 75; Hor. Ep. 2, 1, 190 et saep.— In the praes. histor.:dum haec loquimur, interea loci ad macellum ubi advenimus, etc.,
Ter. Eun. 2, 2, 24; id. Phorm. 5, 9, 18; Cic. de Or. 2, 4, 15; id. Div. in Caec. 17, 56:dum haec geruntur, Caesari nuntiatum est, etc.,
Caes. B. G. 1, 46, 1; cf.these forms of transition,
id. ib. 3, 17, 1; 4, 32, 1; 4, 34, 3; 5, 22, 1; 6, 7, 1; 7, 57, 1; id. B. C. 1, 56, 1; 2, 1, 1 et saep. dum ea conquiruntur et conferuntur, nocte intermissa circiter hominum milia VI ad Rhenum contenderunt, Caes. B. G. 1, 27, 4; cf. id. B. C. 1, 37, 1; id. ib. 1, 36, 1; Liv. 21, 7, 1; Verg. G. 4, 559.—In the imperf.:dum haec in Appulia gerebantur, Samnites... urbem non tenuerunt,
Liv. 10, 36 fin.; 21, 53; 41, 14; Nep. Hann. 2, 4; Tac. Agr. 41; cf.:dum is in aliis rebus erat occupatus,
Cic. Rosc. Am. 32, 91 —In the fut.; nunc animum advortite Dum argumentum hujus eloquar comoediae, Plaut. Am. prol. 96.—In the perf.:dum Cyri et Alexandri similis esse voluit, Crassorum inventus est dissimillimus,
Cic. Brut. 81, 292; so id. Mur. 27, 55; id. Fin. 2, 13; id. Phil. 14, 12, 33; id. Att. 1, 16, 2; Nep. Reg. 2, 2 al.—In the pluperf.:dum in unam partem oculos animosque hostium certamen averterat, pluribus locis scalis capitur murus,
Liv. 32, 24.—In the fut. perf.:bellum ingens geret Italia... Tertia dum Latio regnantem viderit aestas,
Verg. A. 1, 265.—Prov.:dum loqueris,
i. e. this instant, Petr. 99.—In the oratio obliqua: dic, hospes, Spartae, nos te hic vidisse jacentes, Dum sanctis patriae legibus obsequimur, Poëta ap. Cic. Tusc. 1, 42, 101; Liv. 2, 57; 26, 16; Tac. A. 15, 59; id. H. 1, 33; Ov. M. 4, 776 et saep.—Subj. In oratio obliqua:b.dixisti, dum Planci in me meritum verbis extollerem, me arcem facere e cloaca,
Cic. Planc. 40; so id. de Or. 1, 41 fin.; id. Mur. 24; id. Att. 5, 17, 3; Sall. C. 7, 6; Tac. H. 4, 17 fin. al.—In oratio recta:o quotiens ausae, caneret dum valle sub alta, Rumpere mugitu carmina docta boves,
Tib. 2, 3, 19:dum intentus in eum se rex totus averteret, etc.,
Liv. 1, 40, 7:dum ea in Samnio gererentur,
id. 10, 18, 1; Ov. Pont. 3, 3, 2; Verg. G. 4, 457; Mart. 1, 22, 1; Hirt. B. Hisp. 23; Aur. Vict. Vir. Ill. 35; id. Caes. 39; Hyg. Fab. 12 al.—When the principal action is an immediate and sudden sequence of that described in [p. 618] the clause with dum, subito or repente is often used in the principal clause:c.dum tempus teritur, repente milites, etc.,
Liv. 29, 9, 5: dum advenientes filia interrogat, repente in osculis, etc. Suet. Aug. 99:dum Appium orno, subito sum factus accusatoris ejus socer,
Cic. Att. 6, 6, 1; Hirt. B. Afr. 61.—When the actions are simply presented as contemporaneous, interea, jam or interea jam is often used in the principal clause:2.dum haec mecum reputo, accersitur lavatum interea virgo,
Ter. Eun. 3, 5, 44; Cic. Quint. 6, 28:dum ea Romani parant, jam Saguntum oppugnabatur,
Liv. 21, 7, 1; cf.also: dum... interim,
Plaut. Trin. 1, 1, 8; id. Men. 1, 3, 31; Liv. 21, 47, 7 al.—Esp., of duration in the present, now, yet.a.In combination with etiam primum, and esp. freq. with the negations non, nec, ne, haud, nihil, nullus, nemo, v. h vv.—b.Colloq., as an enclitic with imperatives and interjections (by some separately written ades dum, abi dum, etc, but v. Ritschl, Opusc Phil p. 567 sq.), orig, acc of time, a moment, a second, a little Sosia adesdum, paucis te volo, Ter. And 1, 1, 2 abidum, id. Heaut. 2, 3, 8 circumspicedum, Plaut Trin. 1, 2, 109:B.dicdum,
Ter. Hec 5, 3, 5 facitodum, id. Heaut 3, 2, 39 iteradum, Poëta ap. Cic. Att. 14, 14 jubedum, Plaut. Rud. 3, 5, 7:manedum,
id. Bacch. 4, 6, 24; Ter. Hec. 5, 4, 4:memoradum,
Plaut. Poen. 5, 2, 103:tacedum,
id. Men. 2, 2, 73:tangedum,
id. Rud. 3, 5, 5 al.:agedum (most freq.),
id. Am. 2, 2, 151; 5, 1, 29; id. As. 4, 1, 1; 5, 1, 1 et saep. (for which, agidum, id. Trin. 2, 2, 89 Ritschl ad loc.); Ter. Eun. 4, 4, 27; id. Heaut. 2, 3, 69; id. Hec. 3, 1, 35; id. Phorm. 5, 3, 1; Cic. Sull. 26; Liv. 7, 9; 9, 16 al.; Cat. 63, 78; Stat. Th. 7, 126 al.:agitedum,
Liv. 3, 62 Drak.; 5, 52; 7, 34 fin.:cedodum,
Ter. Phorm. 2, 2, 15:ehodum,
id. And. 1, 2, 13; 2, 1, 24; 3, 5, 10; id. Eun. 2, 3, 68; also in Plaut. in enumerations: primumdum (= Gr. prôton men), Plaut. Mil. 2, 3, 26; id. Most. 2, 1, 53; id. Trin. 1, 2, 61 al.—With respect to the temporal limit of both actions, i. q. tamdiu quam or usque eo, as long as, while.1.Lit. (with indic. when the duration of the action in the principal clause is alone implied, except in the oratio obliqua).—In praes.: bene factum a vobis, dum vivitis, non abscedet, Cato ap. Gell. 16, 1 fin.; so Cic. Lael. 4, 14; id. de Sen. 23, 86; id. Fin. 3, 2, 9; Caes. B. G. 7, 50 fin. al.—In fut.: quid illos opinamini animi habuisse atque habituros, dum vivent? Cato ap. Gell. 10, 13, 17; Plaut. Ps. 1, 3, 103; Cic. Rosc. Am. 32 fin.; id. Leg. 1, 1, 2; Verg. A. 1, 607 sq. et saep.—(β).Subj., often, when the clause with dum expresses a desired end, or refers to an indefinite future:b.non tibi venit in mentem, Si, dum vivas, tibi bene facias, etc.,
Plaut. Bacch. 5, 2, 76:pars, dum vires suppeterent, eruptionem censebant,
Caes. B. G. 7, 77, 2:ut sua sponte, dum sine periculo liceret, excederet Gadibus,
id. B. C. 2, 20, 3:hoc unum esse tempus de pace agendi, dum sibi uterque confideret ut pares ambo viderentur,
id. ib. 3, 10, 7:de quo (sc. animo) dum disputarem, tuam mihi dari vellem, Cotta, eloquentiam,
Cic. N. D. 2, 59, 147 Bait. (v. Roby, Gram. 2, 284 sq.). —With tamdiu, tantum, tantummodo, tantisper, usque; or opp. postea, postquam, deinde, ubi, nunc, etc.—With tamdiu, Cic. Verr. 2, 4, 3; id. Cat. 3, 7; id. de Sen. 12, 41; id. Tusc. 5, 33 fin.; id. Att. 9, 6, 5 al.—With tantum, Liv. 27, 42.—With tantummodo, Sall. J. 53, 3.—With tantisper, Plaut. Truc. prol. 11; Ter. Ad. 1, 1, 44; id. Heaut. 1, 1, 54.—With usque, Cic. Verr. 2, 1, 5: dum... postea, id. Mur. 12, 26—dum... postea quam, Caes. B. G. 7, 82, 1; Cic. Rosc. Am. 43 fin. —dum... postquam, Sall. J. 53, 3; Liv. 21, 13; cf. Ter. And. 1, 1, 27—dum... deinde, Cic. Att. 9, 6, 5; Liv. 27, 42, 13—dum... sed ubi, Plaut. Capt. 2, 1, 37; Caes. B. C. 1, 51, 5—dum... nunc, Ter. And. 1, 2, 17; Cic. Ac. 1, 4, 11.—For tamdiu... dum, less freq. dum... dum, as long as... so long:c.sic virgo dum intacta manet, dum cara suis,
Cat. 62, 45 and 56; cf. Quint. 9, 3, 16:dum habeat, dum amet,
Plaut. Truc. 2, 1, 23 (al. tum).—In Plautus repeatedly with an emphatic quidem, Plaut. As. 2, 4, 57; 5, 2, 20; id. Bacch. 2, 2, 48; id. Merc. 2, 3, 53; id. Ps. 1, 5, 92.—2.Transf.a.In conditional relations as a restrictive particle, like quatenus and duntaxat, so long as, if so be that, provided that, if only (so regularly connected with the subjunctive;(β).freq. in prose and poetry): dum pereas, nihil interduo aiant vivere,
Plaut. Capt. 3, 5, 36: Ly. Concede, inspiciam quid sit scriptum. Cu. Maxime, Tuo arbitratu, dum auferam abs te id quod peto, id. Curc. 3, 58; cf.:dum res maneant, verba fingant arbitratu suo,
Cic. Fin. 5, 29 fin.: oderint, dum metuant, Att. ap. Cic. Off. 1, 28, 97:licet lascivire, dum nihil metuas,
Cic. Rep. 1, 40 et saep.; in the imperf.:qui sese in cruciatum dari cuperet, dum de patris morte quaereretur,
id. Rosc. Am. 41, 119; Sall. C. 40, 4; id. J. 68, 3; Quint. 10, 1, 33: An. Non pudet vanitatis? Do. Minime, dum ob rem, Ter. Phorm. 3, 2, 41;so without a verb,
Cic. Fam. 7, 9; id. Ac. 2, 32, 104; Quint. 4, 1, 70; 9, 4, 58; 10, 3, 5; cf.:dum eatenus,
id. 1, 11, 1.—With an emphatic modo, and often in one word, dummodo:(γ).aeque istuc facio dummodo Eam des, quae sit quaestuosa, etc.,
Plaut. Mil. 3, 1, 189; id. Aul. 2, 2, 62; id. Mil. 2, 2, 98; Cic. Rep. 3, 3; id. Off. 3, 21; id. Cat. 1, 5; 9; Prop. 3, 17, 17 (4, 16, 17 M.); Ov. F. 5, 242 al.; cf.:sin autem jejunitatem... dummodo sit polita, dum urbana, dum elegans, in Attico genere ponit, etc.,
Cic. Brut. 82, 285:dummodo sit dives, barbarus ille placet,
Ov. A. A. 2, 276.—Separated by other words:mea nil refert, dum patiar modo,
Ter. Eun. 2, 3, 28:certumst pati, dum illum modo habeam mecum,
id. Heaut. 3, 1, 57; Val. Fl. 5, 265.—With tamen, and, in Plautus (cf. above, 1. c.), with quidem.—With tamen, Cic. de Or. 2, 77, 314; Cels. 3, 4; Quint. 1, 1, 11; 2, 12, 7; 8 prooem. § 32; Dig. 39, 22, 4.—With quidem, Plaut. Trin. 1, 2, 20; id. Aul. 2, 2, 34; cf. the foll. number.—(δ).In negative conditional clauses, with ne, so long as not, provided that not, if only not:b.VTEI. SENATVS. NOSTER. DECERNERET. DVM. NE. MINVS. SENATORIBVS. C. ADESENT., S. C. de Bac. (thrice): id faciat saepe, dum ne lassus fiat,
Cato, R. R. 5, 4; Plaut. Trin. 4, 2, 137; cf. id. Bacch. 4, 8, 26; id. Curc. 1, 1, 36; Ter. Hec. 4, 4, 12; Cic. Att. 6, 1, 4; 8, 11, B fin.; Liv. 3, 21 Drak.; 28, 40; Ov. H. 3, 81.—So too, dummodo ne, Cic. de Or. 3, 48, 185; id. Fam. 10, 25, 2; id. Q. Fr. 1, 1, 7; id. Att. 12, 45 al.:dum quidem ne,
Plaut. Merc. 2, 3, 89.—With a causal accessory notion, until, long enough for, etc (very rare, only with subjunctive) obsidio deinde per paucos dies magis quam oppugnatio fuit, dum vulnus ducis curaretur, Liv 21, 8; cf. id. 24, 40; Suet Aug. 78 fin. nam se quoque moveri finget, dum aditum sibi ad aures faciat, Quint. 4, 1, 46.II.In immediate suceession, until, until that (with the subjunctive or the indicative, as the idea of aim or simply of time predominates; cf.(α).e.g.: quid dicam, quantus amor bestiarum sit in educandis custodiendisque iis, quae procreaverunt, usque ad eum finem, dum possint se ipsa defendere?
Cic. N. D. 2, 51 fin.:ea mansit in condicione atque pacto usque ad eum finem, dum judices rejecti sunt,
id. Verr. 1, 6, 16; cf. Ter. Heaut. 3, 2, 32; id. Eun. 1, 2, 126; Liv. 4, 21 fin.; 27, 42. Cicero generally, Caesar always employs the subjunctive).Subj.:(β).is dum veniat, sedens ibi opperibere,
Plaut. Bacch. 1, 1, 14; cf.:paulisper mane, dum edormiscat unum somnum,
id. Am. 2, 2, 64; cf. also Cic. Att. 7, 1, 4;so with exspectare,
id. Lael. 13; Caes. B. G. 1, 11 fin.; 4, 13, 2; Liv. 3, 11 fin.: Tac. Or. 19 fin.; Hor. Ep. 1, 2, 42; Luc. 5, 303 et saep.;with morari,
Hirt. B. G. 8, 28; Liv. 4, 21 fin.; 22, 38 al.; cf. infra, b:sic deinceps omne opus contexitur, dum justa muri altitudo expleatur,
Caes. B. G. 7, 23, 4; id. B. C. 1, 58, 4; cf.:multa quoque et bello passus, dum conderet urbem Inferretque deos Latio,
Verg. A. 1, 5:ut spatium intercedere posset, dum milites convenirent, legatis respondit, etc.,
Caes. B. G. 1, 7 fin.: Caesar ex eo tempore, dum ad flumen Varum veniatur, se frumentum daturum pollicetur, from that time until, etc., id. B. C. 1, 87, 1:differant in tempus aliud, dum defervescat ira,
Cic. Tusc. 4, 36, 78 (cf. ib.:dum se ipsi colligant): quippe qui moram temporis quaererent, dum Hannibal in Africam traiceret,
Liv. 30, 16 fin. et saep.—Indic.:tu hic nos, dum eximus, interea opperibere,
Ter. Heaut. 4, 7, 5;so with opperiri,
Cic. Att. 10, 3;with manere aliquem,
Ter. Phorm. 3, 2, 28;with exspectare,
id. Eun. 1, 2, 126;with morari,
Liv. 27, 42; cf.:causas innecte morandi, Dum pelago desaevit hiems,
Verg. A. 4, 52:retine, dum ego huc servos evoco,
Ter. Phorm. 5, 7, 89; cf.:Tityre, dum redeo, pasce capellas,
Verg. E. 9, 23: struppis, quibus lectica deligata erat, usque adeo verberari jussit, dum animam efflavit, Gracch. ap. Gell. 10, 3, 5; cf. in the perf., Prop. 1, 3, 45; in the fut., id. 1, 14, 14. See Hand, Turs. II. pp. 303-330. -
43 dumtaxat
dumtaxat (less correctly, duntax-at; in ante-Aug. monuments perh. always written separately; often in inscriptions separated by some words: dum... taxat; cf. also Lex ap. Fest. p. 246, 12 Müll.), adv. [dum-taxo; hence, lit., as far as it holds good, extends].I.To this extent, so far, in so far, as far as this matter is concerned:II.sin autem jejunitatem et siccitatem... dummodo sit polito... in Attico genere ponit, hoc recte dumtaxat,
Cic. Brut. 82, 285:nos animo dumtaxat vigemus,
id. Att. 4, 3 fin.:sint ista pulchriora dumtaxat adspectu,
id. N. D. 2, 18, 47; id. Div. 2, 43, 90; id. Deiot. 1, 1; Hirt. B. Afr. 90; Dig. 4, 3, 17, § 1: dumtaxat de peculio, as far as relates to the peculium, Edict. Praet. ap. Dig. 15, 2, 1; Dig. 14, 4, 7, § 5.—Hence, defining a limit, either as maximum or as minimum, exactly, of the proper measure, which may be not more, or not less.A. 1.Esp. in specifying numbers and amounts: MITTANTVR MVLIERES LIBERAE DVMTAXAT QVINQVE, Edict. Praet. ap. Dig. 25, 4, 1, § 10 med.: secum duxerit dum taxat homines IIL. (= duodequinquaginta), Lex. Acil. Repet. 32; Cato, R. R. 49 (quoted in Plin. 17, 22, 35, § 198):2.ut consules potestatem haberent tempore dumtaxat annuam, genere ipso ac jure regiam,
Cic. Rep. 2, 32; in tmesis: eum quis volet magistratus multare, dum minore parti familiae taxat, liceto, Lex Silia A. U. C. 510, Huschke, Jurisp. Antejust. p. 10.—In gen., in other restrictive applications:3.dumtaxat, ut hoc promittere possis, etc.,
Lucr. 3, 378: peditatu dumtaxat procul ad speciem utitur, equites in aciem mittit, * Caes. B. C. 2, 41, 2: Cato enim dumtaxat de magnitudine animi, etc., simply, Cic. Par. ad prooem. 3; id. N. D. 1, 38, 107; 1, 44, 123; id. Ep. ad Brut. 3; id. de Or. 2, 27, 119; Liv. 10, 25; Tac. G. 25; Suet. Caes. 55; 75; Hor. S. 2, 6, 42 et saep.; Curt. 4, 42; 9, 36 al.—So, non dumtaxat = non modo:B. 1.non rebus dumtaxat, sed etiam moribus, etc.,
Dig. 26, 7, 12, § 3:non eos dumtaxat, sed omnes, etc.,
ib. 50, 16, 235; cf.:nec dumtaxat animum vobis fidelem praestitit, sed omnibus interfuit bellis, etc.,
Liv. 37, 53, 9.—Like A. 1., esp. in numerical specifications: obsonari dumtaxat ad minam, * Plaut. Truc. 2, 4, 91: cum in testamento scriptum esset, [p. 619] ut heres in funere aut in monumento DVMTAXAT AVREOS CENTVM consumeret, non licet minus consumere, si amplius vellet, licet, Dig. 50, 16, 202:2.statim Arpinum irem, ni te in Formiano commodissime exspectari viderem, dumtaxat ad prid. Non. Mai.,
Cic. Att. 2, 14; cf.:IBI EPVLENTVR DVMTAXAT IN V. ID. IVL.,
Inscr. Orell. 707.—In gen., in other restrictive applications:3.valde me Athenae delectarunt: urbs dumtaxat et urbis ornamentum,
Cic. Att. 5, 10, 5; cf. id. ib. 2, 18, 2; id. Fam. 12, 1; id. Mil. 2, 5; id. de Or. 1, 58, 249; id. Lael. 15, 53 al.: Cels. 5, 26; Sen. Ben. 5, 2; id. Ep. 58; Quint. 1, 4, 20; 2, 10, 2; Hor. A. P. 23:non tantum virtutes cujusque digne prosecutus, sed vitia quoque et delicta, dumtaxat modica, perpessus,
at least, Suet. Aug. 66.—In a very few passages dumtaxat approaches so nearly in meaning to dummodo that it may be rendered by a conjunction in Eng., provided that:qui, cum luxuriose viverent, non reprehenderentur eo nomine dumtaxat cetera caverent,
Cic. Fin. 2, 7, 21; cf. Suet. Aug. 66 supra; v. Hand, Turs. II. pp. 330-339. -
44 edoceo
ē-dŏcĕo, cŭi, ctum, 2, v. a., to teach thoroughly; to instruct, inform, apprise one of any thing (class.; for syn. cf.: doceo, perdoceo, erudio, praecipio, instituo). —With acc. pers. and rei:II.eadem haec intus edocebo, quae ego scio, Stratippoclem,
Plaut. Ep. 5, 1, 56; so id. Trin. 2, 2, 91; Sall. C. 16, 1; Liv. 1, 20; Plin. Pan. 26 al.; cf. in the pass.:Cicero per legatos cuncta edoctus,
Sall. C. 45, 1; Liv. 25, 40; Tac. A. 13, 47; Luc. 1, 587; and with acc. pers. and inf.:Etruscam Edocuit gentem casus aperire futuros,
Ov. M. 15, 559; cf. in the pass.:edoctus tandem deos esse,
Liv. 29, 18.— With acc. pers. and rel. clause:quos ille edocuerat, quae dici vellet,
Caes. B. G. 7, 38, 4; so id. B. C. 3, 108, 2; cf. in the pass.:ante edocti, quae interrogati pronuntiarent,
id. B. G. 7, 20, 10; Liv. 32, 26:eadem fere quae Volturcius de paratis incendiis senatum edocet (Kritz. docet),
Sall. C. 48, 4:ab Evandro edocti,
Liv. 32, 26; cf.:tot cladibus edocti,
id. 30, 37; and:in qua (disciplina) edoctus esset,
id. 24, 4:aliquid,
Plaut. Truc. 1, 1, 3:omnia ordine,
Liv. 24, 24.— With interrog. clause:quid fieri velit, edocet,
Caes. B. G. 3, 18, 2; 7, 19, 4; Liv. 37, 25; cf. Ter. Ph. 3, 3, 7; and with obj. acc. and inf., Verg. A. 8, 13:ut edoceas, ut res se habet,
Plaut. Trin. 3, 3, 20.—With acc. pers. and subj. clause:Phanium edocebo, Ne quid vereatur Phormionem,
Ter. Ph. 5, 2, 17.—Transf., of abstract subjects:fama Punici belli satis edocuerat, viam tantum Alpes esse,
Liv. 27, 39: edocuit tamen ratio... ut videremus, etc., * Cic. Tusc. 3, 33, 80.—Hence, * ēdŏcenter, adv., instructively:scriptum est,
Gell. 16, 8, 3. -
45 explano
ex-plāno, āvi, ātum, 1, v. a.* I.Lit., to flatten or spread out:II.suberi cortex in denos pedes undique explanatus,
Plin. 16, 8, 13, § 34.—Trop., of speech, to make plain or clear, to explain (class.:2.syn.: explico, expono, interpretor): qualis differentia sit honesti et decori, facilius intelligi quam explanari potest,
Cic. Off. 1, 27, 94; cf. Quint. 5, 10, 4:rem latentem explicare definiendo, obscuram explanare interpretando, etc.,
Cic. Brut. 42, 152:explanare apertiusque dicere aliquid,
id. Fin. 2, 19, 60:docere et explanare,
id. Off. 1, 28, 101:aliquid conjecturā,
id. de Or. 2, 69, 280:rem,
id. Or. 24, 80:quem amicum tuum ais fuisse istum, explana mihi,
Ter. Ph. 2, 3, 33:de cujus hominis moribus pauca prius explananda sunt, quam initium narrandi faciam,
Sall. C. 4, 5.— Pass. impers.:juxta quod flumen, aut ubi fuerit, non satis explanatur,
Plin. 6, 23, 26, § 97.—To utter distinctly:et ille juravit, expressit, explanavitque verba, quibus, etc.,
Plin. Pan. 64, 3.—Hence, explānātus, a, um, P. a. (acc. to II.), plain, distinct (rare):claritas in voce, in lingua etiam explanata vocum impressio,
i. e. an articulate pronunciation, Cic. Ac. 1, 5, 19: parum explanatis vocibus sermo praeruptus, Sen. de Ira, 1, 1, 4.— Adv. ex-plānāte, plainly, clearly, distinctly:scriptum,
Gell. 16, 8, 3.— Comp.:ut definire rem cum explanatius, tum etiam uberius (opp. presse et anguste),
Cic. Or. 33, 117. -
46 Flora
Flōra, ae, f. [flos, v. flo], the goddess of flowers, whose festival was celebrated on the 28th of April, often with unbridled license, Ov. F. 5, 195 sq.; Lact. 1, 20, 6; Varr. R. R. 1, 1, 6; id. L. L. 5, §§ 45, 74; Lucr. 5, 739; Cic. Verr. 2, 5, 14, § 36; Tac. A. 2, 49; Mart. 1, 1, 1:II.omnia Florae aulaea,
Juv. 14, 262 al. —Derivv.* A.Flōrĭus, a, um, adj., of or belonging to Flora:B.apud M. Catonem in re Floria ita scriptum,
respecting the festival of Flora, Gell. 9, 12, 7.— More freq.,Flōrālis, e, adj.1.Of or belonging to Flora, Floral:2.flamen,
Varr. L. L. 7, § 45:joci,
Lact. 1, 20, 6; Sen. Ep. 97, p. 80 Bip.—Of or belonging to the festival of Flora, of the Floralia: sacrum, [p. 760] Ov. F. 4, 947:2.dignissima tuba Florali matrona,
Juv. 6, 250:ludi,
Inscr. Orell. 2545.— In plur. subst.: Flōrālĭa, ium and ōrum, n., the festival of Flora:Florae ludi Floralia instituti,
Varr. R. R. 1, 1, 6; Quint. 1, 5, 52:(prisci) Floralia IIII. Kal. Mai. instituerunt urbis anno DXIII. ex oraculis Sibyllae, ut omnia bene deflorescerent,
Plin. 18, 29, 69, § 286:Varro Floralium, non Floraliorum ait, cum non ludos Florales illic, sed ipsum festum, Floralia, significaret,
Macr. S. 1, 4, 14; Pers. 5, 178:solenni Floraliorum die,
Just. 43, 4, 6.—Hence,Flō-rālĭcĭus or - tĭus, a, um, of or belonging to the feast of Flora:1.et Floralicias lasset arena feras,
i. e. designed for the combats exhibited during the festival of Flora, Mart. 8, 67, 4.* flōrālĭa, ium, n. [flos], a flowergarden, Varr. R. R. 1, 23, 4. -
47 floralia
Flōra, ae, f. [flos, v. flo], the goddess of flowers, whose festival was celebrated on the 28th of April, often with unbridled license, Ov. F. 5, 195 sq.; Lact. 1, 20, 6; Varr. R. R. 1, 1, 6; id. L. L. 5, §§ 45, 74; Lucr. 5, 739; Cic. Verr. 2, 5, 14, § 36; Tac. A. 2, 49; Mart. 1, 1, 1:II.omnia Florae aulaea,
Juv. 14, 262 al. —Derivv.* A.Flōrĭus, a, um, adj., of or belonging to Flora:B.apud M. Catonem in re Floria ita scriptum,
respecting the festival of Flora, Gell. 9, 12, 7.— More freq.,Flōrālis, e, adj.1.Of or belonging to Flora, Floral:2.flamen,
Varr. L. L. 7, § 45:joci,
Lact. 1, 20, 6; Sen. Ep. 97, p. 80 Bip.—Of or belonging to the festival of Flora, of the Floralia: sacrum, [p. 760] Ov. F. 4, 947:2.dignissima tuba Florali matrona,
Juv. 6, 250:ludi,
Inscr. Orell. 2545.— In plur. subst.: Flōrālĭa, ium and ōrum, n., the festival of Flora:Florae ludi Floralia instituti,
Varr. R. R. 1, 1, 6; Quint. 1, 5, 52:(prisci) Floralia IIII. Kal. Mai. instituerunt urbis anno DXIII. ex oraculis Sibyllae, ut omnia bene deflorescerent,
Plin. 18, 29, 69, § 286:Varro Floralium, non Floraliorum ait, cum non ludos Florales illic, sed ipsum festum, Floralia, significaret,
Macr. S. 1, 4, 14; Pers. 5, 178:solenni Floraliorum die,
Just. 43, 4, 6.—Hence,Flō-rālĭcĭus or - tĭus, a, um, of or belonging to the feast of Flora:1.et Floralicias lasset arena feras,
i. e. designed for the combats exhibited during the festival of Flora, Mart. 8, 67, 4.* flōrālĭa, ium, n. [flos], a flowergarden, Varr. R. R. 1, 23, 4. -
48 Floralicius
Flōra, ae, f. [flos, v. flo], the goddess of flowers, whose festival was celebrated on the 28th of April, often with unbridled license, Ov. F. 5, 195 sq.; Lact. 1, 20, 6; Varr. R. R. 1, 1, 6; id. L. L. 5, §§ 45, 74; Lucr. 5, 739; Cic. Verr. 2, 5, 14, § 36; Tac. A. 2, 49; Mart. 1, 1, 1:II.omnia Florae aulaea,
Juv. 14, 262 al. —Derivv.* A.Flōrĭus, a, um, adj., of or belonging to Flora:B.apud M. Catonem in re Floria ita scriptum,
respecting the festival of Flora, Gell. 9, 12, 7.— More freq.,Flōrālis, e, adj.1.Of or belonging to Flora, Floral:2.flamen,
Varr. L. L. 7, § 45:joci,
Lact. 1, 20, 6; Sen. Ep. 97, p. 80 Bip.—Of or belonging to the festival of Flora, of the Floralia: sacrum, [p. 760] Ov. F. 4, 947:2.dignissima tuba Florali matrona,
Juv. 6, 250:ludi,
Inscr. Orell. 2545.— In plur. subst.: Flōrālĭa, ium and ōrum, n., the festival of Flora:Florae ludi Floralia instituti,
Varr. R. R. 1, 1, 6; Quint. 1, 5, 52:(prisci) Floralia IIII. Kal. Mai. instituerunt urbis anno DXIII. ex oraculis Sibyllae, ut omnia bene deflorescerent,
Plin. 18, 29, 69, § 286:Varro Floralium, non Floraliorum ait, cum non ludos Florales illic, sed ipsum festum, Floralia, significaret,
Macr. S. 1, 4, 14; Pers. 5, 178:solenni Floraliorum die,
Just. 43, 4, 6.—Hence,Flō-rālĭcĭus or - tĭus, a, um, of or belonging to the feast of Flora:1.et Floralicias lasset arena feras,
i. e. designed for the combats exhibited during the festival of Flora, Mart. 8, 67, 4.* flōrālĭa, ium, n. [flos], a flowergarden, Varr. R. R. 1, 23, 4. -
49 Floralis
Flōra, ae, f. [flos, v. flo], the goddess of flowers, whose festival was celebrated on the 28th of April, often with unbridled license, Ov. F. 5, 195 sq.; Lact. 1, 20, 6; Varr. R. R. 1, 1, 6; id. L. L. 5, §§ 45, 74; Lucr. 5, 739; Cic. Verr. 2, 5, 14, § 36; Tac. A. 2, 49; Mart. 1, 1, 1:II.omnia Florae aulaea,
Juv. 14, 262 al. —Derivv.* A.Flōrĭus, a, um, adj., of or belonging to Flora:B.apud M. Catonem in re Floria ita scriptum,
respecting the festival of Flora, Gell. 9, 12, 7.— More freq.,Flōrālis, e, adj.1.Of or belonging to Flora, Floral:2.flamen,
Varr. L. L. 7, § 45:joci,
Lact. 1, 20, 6; Sen. Ep. 97, p. 80 Bip.—Of or belonging to the festival of Flora, of the Floralia: sacrum, [p. 760] Ov. F. 4, 947:2.dignissima tuba Florali matrona,
Juv. 6, 250:ludi,
Inscr. Orell. 2545.— In plur. subst.: Flōrālĭa, ium and ōrum, n., the festival of Flora:Florae ludi Floralia instituti,
Varr. R. R. 1, 1, 6; Quint. 1, 5, 52:(prisci) Floralia IIII. Kal. Mai. instituerunt urbis anno DXIII. ex oraculis Sibyllae, ut omnia bene deflorescerent,
Plin. 18, 29, 69, § 286:Varro Floralium, non Floraliorum ait, cum non ludos Florales illic, sed ipsum festum, Floralia, significaret,
Macr. S. 1, 4, 14; Pers. 5, 178:solenni Floraliorum die,
Just. 43, 4, 6.—Hence,Flō-rālĭcĭus or - tĭus, a, um, of or belonging to the feast of Flora:1.et Floralicias lasset arena feras,
i. e. designed for the combats exhibited during the festival of Flora, Mart. 8, 67, 4.* flōrālĭa, ium, n. [flos], a flowergarden, Varr. R. R. 1, 23, 4. -
50 Floralitius
Flōra, ae, f. [flos, v. flo], the goddess of flowers, whose festival was celebrated on the 28th of April, often with unbridled license, Ov. F. 5, 195 sq.; Lact. 1, 20, 6; Varr. R. R. 1, 1, 6; id. L. L. 5, §§ 45, 74; Lucr. 5, 739; Cic. Verr. 2, 5, 14, § 36; Tac. A. 2, 49; Mart. 1, 1, 1:II.omnia Florae aulaea,
Juv. 14, 262 al. —Derivv.* A.Flōrĭus, a, um, adj., of or belonging to Flora:B.apud M. Catonem in re Floria ita scriptum,
respecting the festival of Flora, Gell. 9, 12, 7.— More freq.,Flōrālis, e, adj.1.Of or belonging to Flora, Floral:2.flamen,
Varr. L. L. 7, § 45:joci,
Lact. 1, 20, 6; Sen. Ep. 97, p. 80 Bip.—Of or belonging to the festival of Flora, of the Floralia: sacrum, [p. 760] Ov. F. 4, 947:2.dignissima tuba Florali matrona,
Juv. 6, 250:ludi,
Inscr. Orell. 2545.— In plur. subst.: Flōrālĭa, ium and ōrum, n., the festival of Flora:Florae ludi Floralia instituti,
Varr. R. R. 1, 1, 6; Quint. 1, 5, 52:(prisci) Floralia IIII. Kal. Mai. instituerunt urbis anno DXIII. ex oraculis Sibyllae, ut omnia bene deflorescerent,
Plin. 18, 29, 69, § 286:Varro Floralium, non Floraliorum ait, cum non ludos Florales illic, sed ipsum festum, Floralia, significaret,
Macr. S. 1, 4, 14; Pers. 5, 178:solenni Floraliorum die,
Just. 43, 4, 6.—Hence,Flō-rālĭcĭus or - tĭus, a, um, of or belonging to the feast of Flora:1.et Floralicias lasset arena feras,
i. e. designed for the combats exhibited during the festival of Flora, Mart. 8, 67, 4.* flōrālĭa, ium, n. [flos], a flowergarden, Varr. R. R. 1, 23, 4. -
51 fortuitus
fortŭī̆tus (i long, Hor. C. 2, 15, 17; Phaedr. 2, 4, 4; Aus. Sept. Sap. de Solon. 3; short, Petr. Poët. Sat. 135; Juv. 13, 225; Manil. 1, 182), a, um, adj. [forte; analog. with gratuitus], that takes place by chance or accident, casual, accidental, fortuitous (rare but class.):concursio rerum fortuitarum,
Cic. Top. 19, 73; cf.:concursus atomorum,
id. N. D. 1, 24, 66:concursu quodam fortuito,
id. ib. 1, 24, 66:cespes,
Hor. C. 2, 15, 17:lutum,
Petr. 135:contubernium,
Phaedr. 2, 4, 4:subita et fortuita oratio,
Cic. de Or. 1, 33, 150:bonum,
id. N. D. 3, 36, 87:praesensiones non fortuitae (shortly before: non id fortuito accidisse),
id. Div. 2, 53, 109; cf. id. ib. 2, 7, 19:clamores,
Quint. 10, 3, 30:pugna,
id. 6, 5, 10:sermo,
id. 10, 7. 13:nihil esse inordinatum atque fortuitum,
id. 1, 10, 46.—In neutr. absol.:etiam illa fortuita aderant omnia,
Quint. 6 praef. § 11;6, 1, 5: fortuitorum laus brevior,
id. 3, 7, 12:nihil tam capax fortuitorum quam mare,
Tac. A. 14, 3; 15, 48.—Hence, adv.: fortŭī̆to (post-class. access. form fortŭī̆tu, Lact. 1, 2; Vulg. Num. 35, 22. Also found in some MSS. and edd. in Plaut. Aul. 2, 1, 41; cf. Madv. ad Cic. Fin. 5, 11, 33; Hand, Turs. II. 743; but Ellendt defends it, ad Cic. de Or. 1, 24, 111), by chance, accidentally, fortuitously, casually (very freq.;syn.: casu, forte, temere): ut mihi ne in deum quidem cadere videatur, ut sciat, quid casu et fortuito futurum sit,
Cic. Div. 2, 7, 18:non enim temere nec fortuito sati et creati sumus,
id. Tusc. 1, 49, 118:temere ac fortuito,
id. Or. 55, 186; id. Off. 1, 29, 103; Liv. 2, 28, 1;reversing the order: partitio non est fortuito nec temere facta,
Cic. Sull. 4; 13:non fortuito sed consilio,
id. Rep. 2, 16 fin.:non fortuito aut sine consilio,
Caes. B. G. 7, 20, 1: donata consulto, non fortuito nata, Cic. [p. 773] Leg. 1, 8, 25:immoderate et fortuito,
id. Univ. 13:sive major aliqua causa atque divinior hanc vim ingenuit: sive hoc ita fit fortuito,
id. Fin. 5, 11, 33:quod verbum tibi non excidit fortuito: scriptum, meditatum, cogitatum attulisti,
id. Phil. 10, 2 fin.:fortuito in sermonem incidisse,
id. de Or. 1, 24, 111; cf.:fortuito aliquid concluse apteque dicere,
id. Or. 53, 177. -
52 furiosus
fŭrĭōsus, a, um, adj. [furiae], full of madness or rage, mad, raging, furious (freq. and class.; syn. v. furialis): lex XII. Tabularum) est: SI FVRIOSVS EST, AGNATORVM GENTILIVMQVE IN EO PECVNIAQVE EIVS POTESTAS ESTO, Fragm. XII. Tab. ap. Cic. Inv. 2, 50, 148; cf.:itaque non est scriptum: SI INSANVS, sed: SI FVRIOSVS ESCIT, etc.,
Cic. Tusc. 3, 5, 11; id. Rep. 3, 33:ego te non vecordem, non furiosum, non mente captum putem?
id. Pis. 20, 47:aiunt hominem, ut erat furiosus, respondisse, etc. (shortly before: hominem longe audacissimum et insanissimum),
id. Rosc. Am. 12, 33; cf. Hor. S. 2, 3, 222; 207; 303:dormientium et vinolentorum et furiosorum visa imbecilliora esse quam vigilantium, siccorum, sanorum,
Cic. Ac. 2, 27, 88:mulier jam non morbo sed scelere furiosa,
id. Clu. 65, 182:furiosus vultus et acer,
Lucr. 6, 1184:quod si delira haec furiosaque cernimus esse,
id. 2, 985; Asin. ap. Quint. 9, 2, 9:exululant comites, furiosaque tibia flatur,
i. e. inciting to frenzy, maddening, Ov. F. 4, 341:laevam involvere togā, etc.... paene furiosum est,
Quint. 11, 3, 146: quaedam pars exercitus non minus furiosa est, quam qui cum Antonio fuerunt, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 11, 2:bello furiosa Thrace,
Hor. C. 2, 16, 5:cupiditas effrenata ac furiosa,
Cic. Cat. 1, 10, 25: fervido quodam et petulanti et furioso genere dicendi, id. Brut. 68, 241:dictum,
Quint. 11, 1, 37:vociferatio,
id. 2, 18, 8:initium,
id. 3, 8, 59:inceptum,
Liv. 36, 34, 3:vota,
Ov. M. 10, 370.—Esp., in law, insane, =non compos mentis:furiosus mutusve morbosi sunt,
Gell. 4, 2, 15:furiosus nullum negotium gerere potest, quia non intelligit quid agat,
Gai. Inst. 3, 106:infans non multum a furioso differt,
id. ib. 3, 109; Paul. Sent. 2, 17, 10 et saep.— Comp.:furiosior amor,
Ov. M. 9, 737:quanto hoc furiosius atque Majus peccatum est,
Hor. S. 1, 3, 83.— Sup.:nisi eum furiosissimum judicas,
Cic. Deiot. 5, 15:contiones furiosissimae Publii,
id. Att. 4, 3, 4.—Hence, adv.: fŭrĭōse, furiously, madly:etsi solet eum, cum aliquid furiose fecit, paenitere,
Cic. Att. 8, 5, 1.— Comp.:servo in se cum gladio furiosius irruente,
Spart. Hadr. 12, 5. -
53 Furor
1.fūror, ātus, 1, v. dep. a. ( act. inf. furasse, Fulg. Myth. 2, 6; sup. furatum, Plaut. Rud. 1, 2, 23; id. Trin. 4, 2, 22: furatus, in pass. signif., App. M. 10, p. 220) [fur], to steal, purloin, pilfer (syn.: latrocinor, clepo, rapio).I.Lit. (class.):II.solet haec, quae rapuit et furatus est dicere se emisse,
Cic. Verr. 2, 1, 22, § 60:furatur aliquid aut eripit,
id. Off. 2, 11, 40; id. N. D. 2, 63, 157:pecuniam ex templo,
Quint. 3, 6, 41; Suet. Caes. 54.— Absol.:ad furandum venire,
Plaut. Ps. 3, 2, 61; so of pillaging, military raids:ille robore exercitus inpar, furandi melior,
Tac. A. 3, 74 init.;of literary theft: ut iste in furando manibus suis uteretur,
Cic. Verr. 2, 4, 15, § 33:si ego tuum (librum) ante legissem, furatum me abs te esse diceres,
id. Att. 2, 1, 1; cf. Poët. ap. Quint. 8, 3, 29.—Transf., in gen., to take away by stealth, remove secretly, to withdraw:2. I.pone caput, fessosque oculos furare labori,
Verg. A. 5, 845:membra,
Sil. 10, 74:sese,
id. 14, 561:vultus veste,
i. e. to hide, Sen. Agam. 914:non enim furatus esse civitatem, non genus suum ementitus dicitur,
Cic. Balb. 2, 5:speciem furabor Iacchi,
will represent, personate, Prop. 4 (5), 2, 31:audiendi facultatem,
to obtain by stealth, Amm. 14, 11, 15.Prop.: hanc insaniam (manian), quae juncta stultitiae patet latius, a furore disjungimus... Quem nos furorem, melancholian illi (Graeci) vocant... Qui ita sit affectus, eum dominum esse rerum suarum vetant duodecim tabulae. Itaque non est scriptum:(β).Si INSANVS, sed: SI FVRIOSVS ESCIT. Stultitiam enim censuerunt insaniam, constantiā, id est sanitate vacantem... furorem autem esse rati sunt mentis ad omnia caecitatem: quod cum majus esse videatur quam insania, tamen ejusmodi est, ut furor in sapientem cadere possit, non possit insania,
Cic. Tusc. 3, 5, 11; id. Ac. 2, 27, 88:ira furor brevis est,
Hor. Ep. 1, 2, 62; cf.:fere ira et concitatio furori sunt similia,
Quint. 7, 4, 31:hic si mentis esset suae, nisi poenas patriae furore atque insania penderet,
Cic. Pis. 21, 50; cf.:furore atque amentiā impulsus,
Caes. B. G. 1, 40, 4; cf. id. ib. 7, 42:Catilinae,
Sall. C. 24, 2:versatur mihi ante oculos aspectus Cethegi et furor in vestra caede bacchantis,
Cic. Cat. 4, 6, 11:caeci furore,
Liv. 28, 22, 14; cf. Cat. 64, 197:rabidus,
id. 63, 38:caecus,
Hor. Epod. 7, 13:nec se comitem illius furoris, sed ducem praebuit,
Cic. Lael. 11, 37; cf. id. Rep. 1, 28 fin.: si decima legio ad eundem furorem redierit, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 11, 2;so of political excitement,
Caes. B. G. 2, 3, 5; Liv. 2, 29, 11; 25, 4, 5; 28, 25, 12; Hor. C. 4, 15, 17; of the fierce passion of love, Prop. 1, 13, 20; Verg. A. 4, 101; Ov. H. 9, 145.—In plur.:mille puellarum, puerorum mille furores,
Hor. S. 2, 3, 325; of the inspired frenzy of prophets and poets (as translation of the Gr. mania):ea (praesagitio) si exarsit acrius, furor appellatur, cum a corpore animus abstractus divino instinctu concitatur,
Cic. Div. 1, 31, 66:negat sine furore Democritus quemquam poëtam magnum esse posse,
id. ib. 1, 37, 88:ille furor (Cassandrae) patriae fuit utilis,
Prop. 3, 13 (4, 12), 65.—In plur.:fatidicos concepit mente furores,
Ov. M. 2, 640:ad hunc impendiorum furorem,
Suet. Ner. 31.—Prov.:furor fit laesa saepius patientia,
Pub. Syr. 178 Rib.— Poet. also in a good sense:vidi animos, mortesque virŭm, decorisque furorem,
vehement desire, Sil. 2, 324.—In plur.:nec tamen incautos laudum exhorresce furores,
Sil. 3, 146.— Poet., of things:caeli furor aequinoctialis,
the raging storms, Cat. 46, 2.—Furor est, it is madness or folly; with inf. ( poet. and in post-Aug. prose):II.quis furor est, census corpore ferre suo?
Ov. A. A. 3, 172:furor est, mensuram ejus (mundi) animo quosdam agitasse atque prodere ausos... furor est, profecto furor, egredi ex eo, etc.,
Plin. 2, 1, 1, § 3:magno furor (leonis) est in sanguine mergi,
raging desire, Stat. Th. 8, 596:simplexne furor (est) sestertia centum perdere et, etc.,
is it not worse than folly, Juv. 1, 92.—Transf., the cause of wrath ( poet.):III.non ita saeva ira mea ut tibi sim merito semper furor,
Prop. 1, 18, 15.—Fŭror, personified, Verg. A. 1, 294; cf. v. 348; as a deity, the companion of Mars, Sil. 4, 327; Stat. Th. 3, 424; 7, 52; cf. Petr. S. 124. -
54 furor
1.fūror, ātus, 1, v. dep. a. ( act. inf. furasse, Fulg. Myth. 2, 6; sup. furatum, Plaut. Rud. 1, 2, 23; id. Trin. 4, 2, 22: furatus, in pass. signif., App. M. 10, p. 220) [fur], to steal, purloin, pilfer (syn.: latrocinor, clepo, rapio).I.Lit. (class.):II.solet haec, quae rapuit et furatus est dicere se emisse,
Cic. Verr. 2, 1, 22, § 60:furatur aliquid aut eripit,
id. Off. 2, 11, 40; id. N. D. 2, 63, 157:pecuniam ex templo,
Quint. 3, 6, 41; Suet. Caes. 54.— Absol.:ad furandum venire,
Plaut. Ps. 3, 2, 61; so of pillaging, military raids:ille robore exercitus inpar, furandi melior,
Tac. A. 3, 74 init.;of literary theft: ut iste in furando manibus suis uteretur,
Cic. Verr. 2, 4, 15, § 33:si ego tuum (librum) ante legissem, furatum me abs te esse diceres,
id. Att. 2, 1, 1; cf. Poët. ap. Quint. 8, 3, 29.—Transf., in gen., to take away by stealth, remove secretly, to withdraw:2. I.pone caput, fessosque oculos furare labori,
Verg. A. 5, 845:membra,
Sil. 10, 74:sese,
id. 14, 561:vultus veste,
i. e. to hide, Sen. Agam. 914:non enim furatus esse civitatem, non genus suum ementitus dicitur,
Cic. Balb. 2, 5:speciem furabor Iacchi,
will represent, personate, Prop. 4 (5), 2, 31:audiendi facultatem,
to obtain by stealth, Amm. 14, 11, 15.Prop.: hanc insaniam (manian), quae juncta stultitiae patet latius, a furore disjungimus... Quem nos furorem, melancholian illi (Graeci) vocant... Qui ita sit affectus, eum dominum esse rerum suarum vetant duodecim tabulae. Itaque non est scriptum:(β).Si INSANVS, sed: SI FVRIOSVS ESCIT. Stultitiam enim censuerunt insaniam, constantiā, id est sanitate vacantem... furorem autem esse rati sunt mentis ad omnia caecitatem: quod cum majus esse videatur quam insania, tamen ejusmodi est, ut furor in sapientem cadere possit, non possit insania,
Cic. Tusc. 3, 5, 11; id. Ac. 2, 27, 88:ira furor brevis est,
Hor. Ep. 1, 2, 62; cf.:fere ira et concitatio furori sunt similia,
Quint. 7, 4, 31:hic si mentis esset suae, nisi poenas patriae furore atque insania penderet,
Cic. Pis. 21, 50; cf.:furore atque amentiā impulsus,
Caes. B. G. 1, 40, 4; cf. id. ib. 7, 42:Catilinae,
Sall. C. 24, 2:versatur mihi ante oculos aspectus Cethegi et furor in vestra caede bacchantis,
Cic. Cat. 4, 6, 11:caeci furore,
Liv. 28, 22, 14; cf. Cat. 64, 197:rabidus,
id. 63, 38:caecus,
Hor. Epod. 7, 13:nec se comitem illius furoris, sed ducem praebuit,
Cic. Lael. 11, 37; cf. id. Rep. 1, 28 fin.: si decima legio ad eundem furorem redierit, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 11, 2;so of political excitement,
Caes. B. G. 2, 3, 5; Liv. 2, 29, 11; 25, 4, 5; 28, 25, 12; Hor. C. 4, 15, 17; of the fierce passion of love, Prop. 1, 13, 20; Verg. A. 4, 101; Ov. H. 9, 145.—In plur.:mille puellarum, puerorum mille furores,
Hor. S. 2, 3, 325; of the inspired frenzy of prophets and poets (as translation of the Gr. mania):ea (praesagitio) si exarsit acrius, furor appellatur, cum a corpore animus abstractus divino instinctu concitatur,
Cic. Div. 1, 31, 66:negat sine furore Democritus quemquam poëtam magnum esse posse,
id. ib. 1, 37, 88:ille furor (Cassandrae) patriae fuit utilis,
Prop. 3, 13 (4, 12), 65.—In plur.:fatidicos concepit mente furores,
Ov. M. 2, 640:ad hunc impendiorum furorem,
Suet. Ner. 31.—Prov.:furor fit laesa saepius patientia,
Pub. Syr. 178 Rib.— Poet. also in a good sense:vidi animos, mortesque virŭm, decorisque furorem,
vehement desire, Sil. 2, 324.—In plur.:nec tamen incautos laudum exhorresce furores,
Sil. 3, 146.— Poet., of things:caeli furor aequinoctialis,
the raging storms, Cat. 46, 2.—Furor est, it is madness or folly; with inf. ( poet. and in post-Aug. prose):II.quis furor est, census corpore ferre suo?
Ov. A. A. 3, 172:furor est, mensuram ejus (mundi) animo quosdam agitasse atque prodere ausos... furor est, profecto furor, egredi ex eo, etc.,
Plin. 2, 1, 1, § 3:magno furor (leonis) est in sanguine mergi,
raging desire, Stat. Th. 8, 596:simplexne furor (est) sestertia centum perdere et, etc.,
is it not worse than folly, Juv. 1, 92.—Transf., the cause of wrath ( poet.):III.non ita saeva ira mea ut tibi sim merito semper furor,
Prop. 1, 18, 15.—Fŭror, personified, Verg. A. 1, 294; cf. v. 348; as a deity, the companion of Mars, Sil. 4, 327; Stat. Th. 3, 424; 7, 52; cf. Petr. S. 124. -
55 furtivus
I.Lit.:II.qui scias mercari furtivas atque ingenuas virgines,
Plaut. Curc. 5, 2, 22:liberalis mulier, advecta ex Arabia,
id. Pers. 4, 3, 61:haecine illa est furtiva virgo?
id. ib. v. 83:lana,
Hor. Ep. 1, 13, 14:strigilis,
id. S. 2, 7, 110:colores,
id. Ep. 1, 3, 20; cf.:vincula rari capilli,
Prop. 4, 5, 69 (5, 5, 71 M.):res,
Quint. 5, 13, 49; Liv. 45, 39, 6.—Transf., in gen., secret, hidden, concealed, furtive, clandestine (class.): furtivum iter per Italiam, * Cic. Pis. 40, 97:expeditiones (with latrocinia, opp. bella),
Vell. 2, 31, 2:victoria,
Just. 11, 6:amor,
Verg. A. 4, 171:libertas,
Ov. Am. 2, 2, 15:lectus,
Tib. 1, 5, 7:usus,
id. 1, 9, 55:mens,
Ov. H. 17, 265: scriptum, cipher, Gell. 17, 9, 21:nox,
favorable to secrecy, Ov. Am. 1, 11, 3:quem Rhea sacerdos Furtivum partu sub luminis edidit oras,
Verg. A. 7, 660:celent furtivos balnea tuta viros,
secret, concealed lovers, Ov. A. A. 3, 640:viri,
id. P. 3, 3, 56.—Hence, adv.: furtīve, stealthily, secretly, furtively (very rare;syn.: furtim, clam, secreto, occulte): clam furtive aliquid accipere,
Plaut. Poen. 5, 2, 62:quidam furtive agunt gratias et in angulo et ad aurem,
Sen. Ben. 2, 23:data munera,
Ov. Am. 2, 5, 6. -
56 gluma
-
57 Graeci
Graeci, ōrum, m., = Graikoi, the Grecians, Greeks: contendunt Graecos, Graios memorare solent sos, Enn. ap. Fest. p. 301 Müll. (Ann. v. 358 Vahl.):II.eos septem, quos Graeci sapientes nominaverunt,
Cic. Rep. 1, 7:apud Graecos,
id. ib. 1, 3, 5; id. Fl. 27, 64:quia Graecorum sunt antiquissima quaeque Scripta vel optima, etc.,
Hor. Ep. 2, 1, 28.— Sing.: Graecus, i, m., a Greek:processit ille, et Graecus apud Graecos non de culpa sua dixit, etc.,
Cic. Fl. 7, 17:ignobilis,
Liv. 39, 8, 3:Graecus Graecaque,
Plin. 28, 2, 3, § 12.—Derivv.A.Graecus, a, um, adj., of or belonging to the Greeks, Greek, Grecian:1.plus te operae Graecis dedisse rebus video... deinde nullam Graecarum rerum significationem daret,
Cic. de Or. 2, 36, 152 sq.; cf.litterae,
id. Brut. 20, 78.—In neutr. absol.:Graeca leguntur in omnibus fere gentibus,
Cic. Arch. 10, 23:lingua (opp. Latina),
id. Fin. 1, 3, 10:ludi,
founded on Greek subjects, id. Fam. 7, 1, 3 (opp. Osci); id. Att. 16, 5, 1:homines,
Grecian people, Greeks, id. Mil. 29, 80; id. Tusc. 2, 27, 65:testis,
id. Fl. 5, 11:more bibere,
i. e. to drink healths, id. Verr. 2, 1, 26, § 66:Graeca fide mercari,
i. e. without credit, with ready money, Plaut. As. 1, 3, 47: nux, i. e. an almond, Cloat. ap. Macr. S. 2, 44: pantherae, from Asiatic Greece, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 5:rosa,
a kind of rose, Plin. 21, 4, 10, § 18: ovis, perh. Tarentine, Plaut. Merc. 3, 1, 27: via, perh. to Magna Graecia, Cic. Fam. 7, 1, 3.—Prov.: ad Calendas Graecas, i. q. our next day after never (since the Greeks had no Calends), August. ap. Suet. Aug. 87.—Hence, subst.: Graecum, i, n., the Greek language, Greek (rare):Graeco melius usuri,
Quint. 5, 10, 1:librum e Graeco in Latinum convertere,
Cic. Off. 2, 24, 87.— Adv. in two forms,Graece, in the Greek language, in Greek:2. B.cum ea, quae legeram Graece, Latine redderem,
Cic. de Or. 1, 34, 155:Acilius qui Graece scripsit historiam,
id. Off. 2, 32, 115:loqui,
id. Tusc. 1, 8, 15:optime scire,
id. de Or. 2, 66, 265; cf.nescire,
id. Fl. 4, 10:licet legatum Graece scriptum non valeat,
Ulp. Fragm. 25, 9:omnia Graece,
Juv. 6, 188.—Graecĭa, ae, f., the country of the Greeks, Greece: ad Trojam cum misi ob defendendam Graeciam, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 13, 28 (Trag. v. 362 Vahl.):2.quod de Corintho dixi, id haud scio an liceat de cuncta Graecia verissime dicere,
Cic. Rep. 2, 4, 8; id. Tusc. 2, 15, 36:Graecia capta ferum victorem cepit,
Hor. Ep. 2, 1, 156:magna,
Ov. H. 16, 340.—In apposition:terra,
Gell. 1, 1, 2; M. Aur. ap. Fronto Ep. 2, 9 Mai.—Transf.: Magna Graecia, Lower Italy, inhabited by Greeks, Plin. 3, 10, 15, § 95; 3, 5, 6, § 42; Cic. de Or. 2, 37, 154; 3, 34, 139; id. Lael. 4, 13; id. Tusc. 1, 16, 38; called also Mājor Graecia, Liv. 31, 7, 11; Sen. Cons. ad Helv. 6 med.; Sil. 11, 21; whereas by a Greek proper it is called Parva Graecia, Plaut. Truc. 2, 6, 55; and absol.:C.Graecia,
Cic. Arch. 5, 10.— Poet.: Major Graecia, in gen., for Italy:Itala nam tellus Graecia major erat,
Ov. F. 4, 64.—Graecānĭcus, a, um, adj., of Greek origin, in the Greek manner or fashion, Grecian, Greek (rare;D.not in Cic.): alia (verba) Graeca, alia Graecanica,
i. e. words borrowed from the Greeks, Varr. L. L. 10, § 70 Müll.:torcula,
Plin. 18, 31, 74, § 317:pavimentum,
id. 36, 25, 63, § 188:color,
id. 34, 9, 20, § 98:toga, i. e. pallium,
Suet. Dom. 4: milites, living in the Greek manner, voluptuously, Vulc. Avid. Cass. 5.—Hence, adv.: Graēcānĭce, in Greek:dicere,
Varr. L. L. 9, § 89 Müll.—Graecŭlus, a, um, adj. dim., Grecian, Greek (mostly in a depreciating, contemptuous sense): ineptum sane negotium et Graeculum, thorough Greek, Cic. Tusc. 1, 35, 86:1.motus quidam temerarius Graeculae contionis,
id. Fl. 10, 23:cautio chirographi,
i. e. not to be relied upon, id. Fam. 7, 18, 1:homines,
id. de Or. 1, 11, 47:ferrum,
Flor. 2, 7, 9:civitas Massilia,
id. 4, 2, 24 Duk.— Subst.:Graecŭlus, i, m.(α).A paltry Greek, Cic. de Or. 1, 22, 102; id. Pis. 29, 70.—Prov.:(β).Graeculus esuriens in caelum, jusseris, ibit,
Juv. 3, 78.—In the form Graecŭlĭo, Petr. 76 fin. —Post-Aug., without any odious accessory notion, for Graecus:2. E.vitis,
Col. 3, 2, 24:mala,
Plin. 15, 14, 15, § 50:rosa,
id. 21, 4, 10, § 18.—Graecĭensis, e, adj., Grecian (post-Aug. and very rare):F.mare,
Plin. 4, 21, 18, § 51:scimpodium,
Gell. 19, 10, 1.—Graecālis, e, adj., Grecian, Greek (late Lat.):lapides,
inscribed with Greek letters, Front. de Col. p. 116 Goes. -
58 Graeciensis
Graeci, ōrum, m., = Graikoi, the Grecians, Greeks: contendunt Graecos, Graios memorare solent sos, Enn. ap. Fest. p. 301 Müll. (Ann. v. 358 Vahl.):II.eos septem, quos Graeci sapientes nominaverunt,
Cic. Rep. 1, 7:apud Graecos,
id. ib. 1, 3, 5; id. Fl. 27, 64:quia Graecorum sunt antiquissima quaeque Scripta vel optima, etc.,
Hor. Ep. 2, 1, 28.— Sing.: Graecus, i, m., a Greek:processit ille, et Graecus apud Graecos non de culpa sua dixit, etc.,
Cic. Fl. 7, 17:ignobilis,
Liv. 39, 8, 3:Graecus Graecaque,
Plin. 28, 2, 3, § 12.—Derivv.A.Graecus, a, um, adj., of or belonging to the Greeks, Greek, Grecian:1.plus te operae Graecis dedisse rebus video... deinde nullam Graecarum rerum significationem daret,
Cic. de Or. 2, 36, 152 sq.; cf.litterae,
id. Brut. 20, 78.—In neutr. absol.:Graeca leguntur in omnibus fere gentibus,
Cic. Arch. 10, 23:lingua (opp. Latina),
id. Fin. 1, 3, 10:ludi,
founded on Greek subjects, id. Fam. 7, 1, 3 (opp. Osci); id. Att. 16, 5, 1:homines,
Grecian people, Greeks, id. Mil. 29, 80; id. Tusc. 2, 27, 65:testis,
id. Fl. 5, 11:more bibere,
i. e. to drink healths, id. Verr. 2, 1, 26, § 66:Graeca fide mercari,
i. e. without credit, with ready money, Plaut. As. 1, 3, 47: nux, i. e. an almond, Cloat. ap. Macr. S. 2, 44: pantherae, from Asiatic Greece, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 5:rosa,
a kind of rose, Plin. 21, 4, 10, § 18: ovis, perh. Tarentine, Plaut. Merc. 3, 1, 27: via, perh. to Magna Graecia, Cic. Fam. 7, 1, 3.—Prov.: ad Calendas Graecas, i. q. our next day after never (since the Greeks had no Calends), August. ap. Suet. Aug. 87.—Hence, subst.: Graecum, i, n., the Greek language, Greek (rare):Graeco melius usuri,
Quint. 5, 10, 1:librum e Graeco in Latinum convertere,
Cic. Off. 2, 24, 87.— Adv. in two forms,Graece, in the Greek language, in Greek:2. B.cum ea, quae legeram Graece, Latine redderem,
Cic. de Or. 1, 34, 155:Acilius qui Graece scripsit historiam,
id. Off. 2, 32, 115:loqui,
id. Tusc. 1, 8, 15:optime scire,
id. de Or. 2, 66, 265; cf.nescire,
id. Fl. 4, 10:licet legatum Graece scriptum non valeat,
Ulp. Fragm. 25, 9:omnia Graece,
Juv. 6, 188.—Graecĭa, ae, f., the country of the Greeks, Greece: ad Trojam cum misi ob defendendam Graeciam, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 13, 28 (Trag. v. 362 Vahl.):2.quod de Corintho dixi, id haud scio an liceat de cuncta Graecia verissime dicere,
Cic. Rep. 2, 4, 8; id. Tusc. 2, 15, 36:Graecia capta ferum victorem cepit,
Hor. Ep. 2, 1, 156:magna,
Ov. H. 16, 340.—In apposition:terra,
Gell. 1, 1, 2; M. Aur. ap. Fronto Ep. 2, 9 Mai.—Transf.: Magna Graecia, Lower Italy, inhabited by Greeks, Plin. 3, 10, 15, § 95; 3, 5, 6, § 42; Cic. de Or. 2, 37, 154; 3, 34, 139; id. Lael. 4, 13; id. Tusc. 1, 16, 38; called also Mājor Graecia, Liv. 31, 7, 11; Sen. Cons. ad Helv. 6 med.; Sil. 11, 21; whereas by a Greek proper it is called Parva Graecia, Plaut. Truc. 2, 6, 55; and absol.:C.Graecia,
Cic. Arch. 5, 10.— Poet.: Major Graecia, in gen., for Italy:Itala nam tellus Graecia major erat,
Ov. F. 4, 64.—Graecānĭcus, a, um, adj., of Greek origin, in the Greek manner or fashion, Grecian, Greek (rare;D.not in Cic.): alia (verba) Graeca, alia Graecanica,
i. e. words borrowed from the Greeks, Varr. L. L. 10, § 70 Müll.:torcula,
Plin. 18, 31, 74, § 317:pavimentum,
id. 36, 25, 63, § 188:color,
id. 34, 9, 20, § 98:toga, i. e. pallium,
Suet. Dom. 4: milites, living in the Greek manner, voluptuously, Vulc. Avid. Cass. 5.—Hence, adv.: Graēcānĭce, in Greek:dicere,
Varr. L. L. 9, § 89 Müll.—Graecŭlus, a, um, adj. dim., Grecian, Greek (mostly in a depreciating, contemptuous sense): ineptum sane negotium et Graeculum, thorough Greek, Cic. Tusc. 1, 35, 86:1.motus quidam temerarius Graeculae contionis,
id. Fl. 10, 23:cautio chirographi,
i. e. not to be relied upon, id. Fam. 7, 18, 1:homines,
id. de Or. 1, 11, 47:ferrum,
Flor. 2, 7, 9:civitas Massilia,
id. 4, 2, 24 Duk.— Subst.:Graecŭlus, i, m.(α).A paltry Greek, Cic. de Or. 1, 22, 102; id. Pis. 29, 70.—Prov.:(β).Graeculus esuriens in caelum, jusseris, ibit,
Juv. 3, 78.—In the form Graecŭlĭo, Petr. 76 fin. —Post-Aug., without any odious accessory notion, for Graecus:2. E.vitis,
Col. 3, 2, 24:mala,
Plin. 15, 14, 15, § 50:rosa,
id. 21, 4, 10, § 18.—Graecĭensis, e, adj., Grecian (post-Aug. and very rare):F.mare,
Plin. 4, 21, 18, § 51:scimpodium,
Gell. 19, 10, 1.—Graecālis, e, adj., Grecian, Greek (late Lat.):lapides,
inscribed with Greek letters, Front. de Col. p. 116 Goes. -
59 Graecula
Graeci, ōrum, m., = Graikoi, the Grecians, Greeks: contendunt Graecos, Graios memorare solent sos, Enn. ap. Fest. p. 301 Müll. (Ann. v. 358 Vahl.):II.eos septem, quos Graeci sapientes nominaverunt,
Cic. Rep. 1, 7:apud Graecos,
id. ib. 1, 3, 5; id. Fl. 27, 64:quia Graecorum sunt antiquissima quaeque Scripta vel optima, etc.,
Hor. Ep. 2, 1, 28.— Sing.: Graecus, i, m., a Greek:processit ille, et Graecus apud Graecos non de culpa sua dixit, etc.,
Cic. Fl. 7, 17:ignobilis,
Liv. 39, 8, 3:Graecus Graecaque,
Plin. 28, 2, 3, § 12.—Derivv.A.Graecus, a, um, adj., of or belonging to the Greeks, Greek, Grecian:1.plus te operae Graecis dedisse rebus video... deinde nullam Graecarum rerum significationem daret,
Cic. de Or. 2, 36, 152 sq.; cf.litterae,
id. Brut. 20, 78.—In neutr. absol.:Graeca leguntur in omnibus fere gentibus,
Cic. Arch. 10, 23:lingua (opp. Latina),
id. Fin. 1, 3, 10:ludi,
founded on Greek subjects, id. Fam. 7, 1, 3 (opp. Osci); id. Att. 16, 5, 1:homines,
Grecian people, Greeks, id. Mil. 29, 80; id. Tusc. 2, 27, 65:testis,
id. Fl. 5, 11:more bibere,
i. e. to drink healths, id. Verr. 2, 1, 26, § 66:Graeca fide mercari,
i. e. without credit, with ready money, Plaut. As. 1, 3, 47: nux, i. e. an almond, Cloat. ap. Macr. S. 2, 44: pantherae, from Asiatic Greece, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 5:rosa,
a kind of rose, Plin. 21, 4, 10, § 18: ovis, perh. Tarentine, Plaut. Merc. 3, 1, 27: via, perh. to Magna Graecia, Cic. Fam. 7, 1, 3.—Prov.: ad Calendas Graecas, i. q. our next day after never (since the Greeks had no Calends), August. ap. Suet. Aug. 87.—Hence, subst.: Graecum, i, n., the Greek language, Greek (rare):Graeco melius usuri,
Quint. 5, 10, 1:librum e Graeco in Latinum convertere,
Cic. Off. 2, 24, 87.— Adv. in two forms,Graece, in the Greek language, in Greek:2. B.cum ea, quae legeram Graece, Latine redderem,
Cic. de Or. 1, 34, 155:Acilius qui Graece scripsit historiam,
id. Off. 2, 32, 115:loqui,
id. Tusc. 1, 8, 15:optime scire,
id. de Or. 2, 66, 265; cf.nescire,
id. Fl. 4, 10:licet legatum Graece scriptum non valeat,
Ulp. Fragm. 25, 9:omnia Graece,
Juv. 6, 188.—Graecĭa, ae, f., the country of the Greeks, Greece: ad Trojam cum misi ob defendendam Graeciam, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 13, 28 (Trag. v. 362 Vahl.):2.quod de Corintho dixi, id haud scio an liceat de cuncta Graecia verissime dicere,
Cic. Rep. 2, 4, 8; id. Tusc. 2, 15, 36:Graecia capta ferum victorem cepit,
Hor. Ep. 2, 1, 156:magna,
Ov. H. 16, 340.—In apposition:terra,
Gell. 1, 1, 2; M. Aur. ap. Fronto Ep. 2, 9 Mai.—Transf.: Magna Graecia, Lower Italy, inhabited by Greeks, Plin. 3, 10, 15, § 95; 3, 5, 6, § 42; Cic. de Or. 2, 37, 154; 3, 34, 139; id. Lael. 4, 13; id. Tusc. 1, 16, 38; called also Mājor Graecia, Liv. 31, 7, 11; Sen. Cons. ad Helv. 6 med.; Sil. 11, 21; whereas by a Greek proper it is called Parva Graecia, Plaut. Truc. 2, 6, 55; and absol.:C.Graecia,
Cic. Arch. 5, 10.— Poet.: Major Graecia, in gen., for Italy:Itala nam tellus Graecia major erat,
Ov. F. 4, 64.—Graecānĭcus, a, um, adj., of Greek origin, in the Greek manner or fashion, Grecian, Greek (rare;D.not in Cic.): alia (verba) Graeca, alia Graecanica,
i. e. words borrowed from the Greeks, Varr. L. L. 10, § 70 Müll.:torcula,
Plin. 18, 31, 74, § 317:pavimentum,
id. 36, 25, 63, § 188:color,
id. 34, 9, 20, § 98:toga, i. e. pallium,
Suet. Dom. 4: milites, living in the Greek manner, voluptuously, Vulc. Avid. Cass. 5.—Hence, adv.: Graēcānĭce, in Greek:dicere,
Varr. L. L. 9, § 89 Müll.—Graecŭlus, a, um, adj. dim., Grecian, Greek (mostly in a depreciating, contemptuous sense): ineptum sane negotium et Graeculum, thorough Greek, Cic. Tusc. 1, 35, 86:1.motus quidam temerarius Graeculae contionis,
id. Fl. 10, 23:cautio chirographi,
i. e. not to be relied upon, id. Fam. 7, 18, 1:homines,
id. de Or. 1, 11, 47:ferrum,
Flor. 2, 7, 9:civitas Massilia,
id. 4, 2, 24 Duk.— Subst.:Graecŭlus, i, m.(α).A paltry Greek, Cic. de Or. 1, 22, 102; id. Pis. 29, 70.—Prov.:(β).Graeculus esuriens in caelum, jusseris, ibit,
Juv. 3, 78.—In the form Graecŭlĭo, Petr. 76 fin. —Post-Aug., without any odious accessory notion, for Graecus:2. E.vitis,
Col. 3, 2, 24:mala,
Plin. 15, 14, 15, § 50:rosa,
id. 21, 4, 10, § 18.—Graecĭensis, e, adj., Grecian (post-Aug. and very rare):F.mare,
Plin. 4, 21, 18, § 51:scimpodium,
Gell. 19, 10, 1.—Graecālis, e, adj., Grecian, Greek (late Lat.):lapides,
inscribed with Greek letters, Front. de Col. p. 116 Goes. -
60 Graecum
Graeci, ōrum, m., = Graikoi, the Grecians, Greeks: contendunt Graecos, Graios memorare solent sos, Enn. ap. Fest. p. 301 Müll. (Ann. v. 358 Vahl.):II.eos septem, quos Graeci sapientes nominaverunt,
Cic. Rep. 1, 7:apud Graecos,
id. ib. 1, 3, 5; id. Fl. 27, 64:quia Graecorum sunt antiquissima quaeque Scripta vel optima, etc.,
Hor. Ep. 2, 1, 28.— Sing.: Graecus, i, m., a Greek:processit ille, et Graecus apud Graecos non de culpa sua dixit, etc.,
Cic. Fl. 7, 17:ignobilis,
Liv. 39, 8, 3:Graecus Graecaque,
Plin. 28, 2, 3, § 12.—Derivv.A.Graecus, a, um, adj., of or belonging to the Greeks, Greek, Grecian:1.plus te operae Graecis dedisse rebus video... deinde nullam Graecarum rerum significationem daret,
Cic. de Or. 2, 36, 152 sq.; cf.litterae,
id. Brut. 20, 78.—In neutr. absol.:Graeca leguntur in omnibus fere gentibus,
Cic. Arch. 10, 23:lingua (opp. Latina),
id. Fin. 1, 3, 10:ludi,
founded on Greek subjects, id. Fam. 7, 1, 3 (opp. Osci); id. Att. 16, 5, 1:homines,
Grecian people, Greeks, id. Mil. 29, 80; id. Tusc. 2, 27, 65:testis,
id. Fl. 5, 11:more bibere,
i. e. to drink healths, id. Verr. 2, 1, 26, § 66:Graeca fide mercari,
i. e. without credit, with ready money, Plaut. As. 1, 3, 47: nux, i. e. an almond, Cloat. ap. Macr. S. 2, 44: pantherae, from Asiatic Greece, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 5:rosa,
a kind of rose, Plin. 21, 4, 10, § 18: ovis, perh. Tarentine, Plaut. Merc. 3, 1, 27: via, perh. to Magna Graecia, Cic. Fam. 7, 1, 3.—Prov.: ad Calendas Graecas, i. q. our next day after never (since the Greeks had no Calends), August. ap. Suet. Aug. 87.—Hence, subst.: Graecum, i, n., the Greek language, Greek (rare):Graeco melius usuri,
Quint. 5, 10, 1:librum e Graeco in Latinum convertere,
Cic. Off. 2, 24, 87.— Adv. in two forms,Graece, in the Greek language, in Greek:2. B.cum ea, quae legeram Graece, Latine redderem,
Cic. de Or. 1, 34, 155:Acilius qui Graece scripsit historiam,
id. Off. 2, 32, 115:loqui,
id. Tusc. 1, 8, 15:optime scire,
id. de Or. 2, 66, 265; cf.nescire,
id. Fl. 4, 10:licet legatum Graece scriptum non valeat,
Ulp. Fragm. 25, 9:omnia Graece,
Juv. 6, 188.—Graecĭa, ae, f., the country of the Greeks, Greece: ad Trojam cum misi ob defendendam Graeciam, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 13, 28 (Trag. v. 362 Vahl.):2.quod de Corintho dixi, id haud scio an liceat de cuncta Graecia verissime dicere,
Cic. Rep. 2, 4, 8; id. Tusc. 2, 15, 36:Graecia capta ferum victorem cepit,
Hor. Ep. 2, 1, 156:magna,
Ov. H. 16, 340.—In apposition:terra,
Gell. 1, 1, 2; M. Aur. ap. Fronto Ep. 2, 9 Mai.—Transf.: Magna Graecia, Lower Italy, inhabited by Greeks, Plin. 3, 10, 15, § 95; 3, 5, 6, § 42; Cic. de Or. 2, 37, 154; 3, 34, 139; id. Lael. 4, 13; id. Tusc. 1, 16, 38; called also Mājor Graecia, Liv. 31, 7, 11; Sen. Cons. ad Helv. 6 med.; Sil. 11, 21; whereas by a Greek proper it is called Parva Graecia, Plaut. Truc. 2, 6, 55; and absol.:C.Graecia,
Cic. Arch. 5, 10.— Poet.: Major Graecia, in gen., for Italy:Itala nam tellus Graecia major erat,
Ov. F. 4, 64.—Graecānĭcus, a, um, adj., of Greek origin, in the Greek manner or fashion, Grecian, Greek (rare;D.not in Cic.): alia (verba) Graeca, alia Graecanica,
i. e. words borrowed from the Greeks, Varr. L. L. 10, § 70 Müll.:torcula,
Plin. 18, 31, 74, § 317:pavimentum,
id. 36, 25, 63, § 188:color,
id. 34, 9, 20, § 98:toga, i. e. pallium,
Suet. Dom. 4: milites, living in the Greek manner, voluptuously, Vulc. Avid. Cass. 5.—Hence, adv.: Graēcānĭce, in Greek:dicere,
Varr. L. L. 9, § 89 Müll.—Graecŭlus, a, um, adj. dim., Grecian, Greek (mostly in a depreciating, contemptuous sense): ineptum sane negotium et Graeculum, thorough Greek, Cic. Tusc. 1, 35, 86:1.motus quidam temerarius Graeculae contionis,
id. Fl. 10, 23:cautio chirographi,
i. e. not to be relied upon, id. Fam. 7, 18, 1:homines,
id. de Or. 1, 11, 47:ferrum,
Flor. 2, 7, 9:civitas Massilia,
id. 4, 2, 24 Duk.— Subst.:Graecŭlus, i, m.(α).A paltry Greek, Cic. de Or. 1, 22, 102; id. Pis. 29, 70.—Prov.:(β).Graeculus esuriens in caelum, jusseris, ibit,
Juv. 3, 78.—In the form Graecŭlĭo, Petr. 76 fin. —Post-Aug., without any odious accessory notion, for Graecus:2. E.vitis,
Col. 3, 2, 24:mala,
Plin. 15, 14, 15, § 50:rosa,
id. 21, 4, 10, § 18.—Graecĭensis, e, adj., Grecian (post-Aug. and very rare):F.mare,
Plin. 4, 21, 18, § 51:scimpodium,
Gell. 19, 10, 1.—Graecālis, e, adj., Grecian, Greek (late Lat.):lapides,
inscribed with Greek letters, Front. de Col. p. 116 Goes.
См. также в других словарях:
Scriptum — (englischer Originaltitel: The Last Templar) ist ein im Jahr 2005 erschienener Thriller Roman von Raymond Khoury. Inhaltsverzeichnis 1 Handlung 2 Hintergrund 3 Editionen 4 … Deutsch Wikipedia
Scriptum — (lat.), 1) Schrift, Schreiben; 2) Schulübung im Übersetzen, welche zu Hause ausgearbeitet wird, dadurch von Dokimastikon u. Extemporale (s. b.) unterschieden. Vgl. Exercitium 2) … Pierer's Universal-Lexikon
Scriptum — (lat.), Mehrzahl Scripta, Schrift, Buch; Schulübung im Übersetzen; Skriptūr, das Schreiben, Schrift … Kleines Konversations-Lexikon
Scriptum (Zeitschrift) — SCRIPTUM Beschreibung Schweizer Literaturzeitschrift Verlag Scriptum Verlag (Rothenburg/CH) Erstausgabe Juni 1990 Einstellung … Deutsch Wikipedia
Scriptum — Skrift, bog … Danske encyklopædi
Scriptum — Scrip|tum [sk...] vgl. ↑Skriptum … Das große Fremdwörterbuch
SCRIPTUM — scriptumve … Abbreviations in Latin Inscriptions
scriptum — (s.m.) Lo spirito e la redazione della legge come intesi dal legislatore … Dizionario di retorica par stefano arduini & matteo damiani
scriptum — /skriptam/ A writing; something written … Black's law dictionary
scriptum — A written instrument; a writing. See script … Ballentine's law dictionary
scriptum indentatum — /skriptam indenteytam/ A writing indented; an indenture or deed … Black's law dictionary