-
1 ελεγχοειδές
ἐλεγχοειδήςlike a refutation: masc /fem voc sgἐλεγχοειδήςlike a refutation: neut nom /voc /acc sg -
2 ἐλεγχοειδές
ἐλεγχοειδήςlike a refutation: masc /fem voc sgἐλεγχοειδήςlike a refutation: neut nom /voc /acc sg -
3 ἔλεγχος
A reproach, disgrace, dishonour,δὴ γὰρ ἔλεγχος ἔσσεται εἴ κεν νῆας ἕλῃ κορυθαίολος Ἕκτωρ Il.11.314
;ἡμῖν δ' ἂν ἐλέγχεα ταῦτα γένοιτο Od.21.329
, cf. Pi.N.3.15; of men, the abstr. being put for the concrete, κάκ' ἐλέγχεα base reproaches to your name, Il.5.787, al., Hes. Th.26; ἐλέγχεα alone, Il.24.260.------------------------------------ἔλεγχος (B), ὁ,A argument of disproof or refutation, πολύδηρις ἔ. Parm. 1.36, cf. Pl.Phdr. 276a;ὁ ἔ. συναγωγὴ τῶν ἀντικειμένων ἐστίν Arist.Rh. 1410a22
, cf. 1396b26;ἔ. δὲ συλλογισμὸς μετ' ἀντιφάσεως τοῦ συμπεράσματος Id.SE 165a2
, cf.APr. 66b11; ἐλέγχου ἄγνοια, ignoratio elenchi, Id.SE 168a18;ὅταν ὑπὸ τῶν ἐ. πιέζωνται Phld.D.3.8
.II generally, cross-examining, testing, scrutiny, esp. for purposes of refutation, οὐκ ἔχει ἔλεγχον does not admit of disproof, Hdt.2.23; τῶνδ' ἔλεγχον, abs., as a test of this, S.OT 603;τὰ ψευδῆ ἔλεγχον ἔχει Th.3.53
; ἔ. παραδοῦναί τινι to give him an opportunity of refuting, Pl.Phdr. 273c; δόμεν τι βασάνῳ ἐς ἔ. to submit it to scrutiny, Pi.N.8.21; χρυσὸς νόθου ἀρετῆς ἔ. Com.Adesp.195; ἀρετῆς ἔ. δοῦναι a proof or test of it, And.1.150; ἔ. διδόναι τοῦ βίου to give an account of one's life, Pl.Ap. 39c;οἱ ἔ. περὶ ὀρφανῶν Is.4.22
;τὸ πρᾶγμα τὸν ἔ. δώσει D.4.15
; ἔ. ποιεῖν τινός to test it, Ar.Ra. 786;ἔ. ποιήσασθαι τῶν πεπραγμένων Antipho 1.7
; ἔ. λαβεῖν τινός make trial of it, ib.12; ἐλέγχους ἀποδέχεσθαι to admit tests, Lys.19.6; ἐλέγχους προσφέρειν to allege them, Ar.Lys. 484; διάπειρα βροτῶν ἔ. Pi.O.4.20;οὐδὲ ἔ. παρασχὼν οὐδὲ βάσανον Antipho 2.4.7
;ἔ. διδόναι And.2.4
; εἰς ἔ. πεσεῖν to be convicted, E.Hipp. 1310, cf. HF 73; δεικνυμένων ἐ. Id.Heracl. 905 (lyr.);οὔτ' εἰς ἔ. χειρὸς οὐδ' ἔργου μολών S.OC 1297
; εἰς ἔ. ἐξιέναι to proceed to the proof, put to the test, Id.Ph.98; or, to be put to the proof, Id.Fr. 105; ;εἰς ἔ. ἰέναι περί τινος Pl.Phdr. 278c
;εἰς ἔ. ἔρχεσθαί τινος Philem.93.3
;καταστῆναι εἰς ἔ. καὶ λόγον Isoc.12.150
;ἔ. φεύγειν Antipho 5.38
; οἱ περὶ Παυσανίαν ἔ. the evidence on which he was convicted, Th.1.135;πίστις πραγμάτων ἔ. οὐ βλεπομένων Ep.Hebr.11.1
.b applied to Conscience,τὸ συνειδὸς ἔ. ἀδέκαστος Ph.1.236
; ἔ. κατάλογον ποιεῖται τῶν ἁμαρτημάτων [ τῆς ψυχῆς] ib. 291.IV catalogue, inventory, Gloss., Suet. Gramm.8 (pl.).Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > ἔλεγχος
-
4 αντιδείξεως
-
5 ἀντιδείξεως
-
6 αντίδειξιν
-
7 ἀντίδειξιν
-
8 απελεγμόν
-
9 ἀπελεγμόν
-
10 ελεγχοειδής
-
11 ἐλεγχοειδής
-
12 συνανασκευή
συνανασκευήjoint refutation: fem nom /voc sg (attic epic ionic) -
13 ἔλεγχος
-ου + ὁ N 2 0-0-3-20-8=31 Ez 13,14; Hos 5,9; Hab 2,1; Ps 72(73),14; Jb 6,26rebuttal or refutation, rebuke Hos 5,9*Ez 13,14 μετ᾽ ἐλέγχων with rebukes-בתוכחת ⋄יכח for MT בתוכה in its midst→ NIDNTT; PREISIGKE; TWNT -
14 διακοπή
διακοπή, ἡ,A gash, cleft, as in the skull, Hp.VC7, Gal.7.38; deepseated wound, Id.18(1).27;διακοπαὶ σωμάτων Plu.Mar.19
; severance of a musical string, Theo Sm.p.71 H.b rupture of a blood-vessel, Gal.19.457.II cutting or canal through an isthmus or mountain, Str.1.3.18 (pl.); through a wall or dam, BGU1188.8 (i B.C.); narrow channel or passage, LXXJb.28.4, al., cf. J.AJ7.4.2.IV metaph., breach, rupture, quarrel, LXXJd.21.15: pl.,δ. φίλων Vett.Val.3.2
.VI intermission, Herod.Med. ap. Orib. 6.20.19.VII Gramm., tmesis, Charis.p.275 K.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > διακοπή
-
15 διάλυσις
A separating, parting,δ. τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος Pl.Grg. 524b
; δ. τοῦ σώματος its dissolution, Id.Phd. 88b, cf. Democr.297; τὴν τῶν γεφυρῶν οὐ δ. the failure to break the bridges, Th.1.137; disbanding of troops, X.Cyr.6.1.3; breaking up of an assembly, opp. συλλογή, Pl.Lg. 758d; δ. ἀγορῆς the time of its breaking up, Hdt.3.104; τὴν δ. ἐποιήσαντο broke off the action, Th.1.51; χρεῶν δ. liquidation of debts, Pl.Lg. 684d, cf. POxy.104.20 (i A. D.), etc.;δ. γάμου
divorce,Plu.
Sull.35, etc.;ἡ φθορὰ δ. οὐσίας Arist.Top. 153b31
: hence abs., dissolution, opp. σύνθεσις, Id.Cael. 304b29, cf. Thphr. Ign.37;διάκρισις καὶ δ. Pl.Phlb. 32a
; opp. γένεσις, Phld.D.3.6; resolution into elements, e.g. of words into letters, D.H.Comp.14; dissolution of friendship, Arist.EN 1164a9, 1 165b36; of partnerships,κοινωνίαι καὶ -σεις Pl.Lg. 632b
;συμμαχία καὶ δ. Arist.Pol. 1298a5
.2 ending, cessation, ;πολέμου Th.4.19
, v.l. in Isoc.6.51: abs., cessation of hostilities, Com.Adesp.21.23 D.; settlement, compromise, IG12(2).6.20 (Mytilene, iv B.C.), PAmh.2.63.9 (iii A.D.), etc.: in pl., settlement of a dispute,ἠξίου δὲ καὶ πρὸς ἔμ' αὑτῷ.. γίγνεσθαι τὰς διαλύσεις D.21.119
, cf. Phoenicid.1.6 Rhet., asyndeton, Alex.Fig.2.12, etc.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > διάλυσις
-
16 λαβή
A handle, haft,λάβαν τὼ ξίφεος Alc.33.2
, cf. D.27.20, etc.; λαβαὶ ἀμφίστομοι, of a cup, S.OC 473, cf.Ar. Pax 1258.II as a pugilistic term, grip, hold, βελτίων οὐκ ἔστιν ἐν μάχαις λ. πώγωνος Alexander Magnusap.Plu.2.18ob, cf. Plu.Thes.5;ὥσπερ ἀθλητὴς λ. ζητεῖν Id.Fab.5
: metaph.,τὰς λ. τοῦ φαρμάκου Gal.11.426
.III metaph., handle, occasion,μὴ μεθῇς τὸν ἄνδρ', ἐπειδή σοι λ. δέδωκεν Ar.Eq. 841
; λ. γὰρ ἐνδέδωκας ib. 847, cf. Lys. 671, D. Prooem.2;ὡς ἅπαξ παρέδωκεν λ. Ar.Nu. 551
;ὥσπερ παλαιστὴς τὴν αὐτὴν λ. πάρεχε Pl.R. 544b
;ὁ λόγος ἡμῖν οἷον λ. ἀποδίδωσιν Id.Lg. 682e
;λ. παραδιδόναι εἰς ἔλεγχον Plu.Cic.20
;εἰλημμένος ἣν προσήκει λ. ὑπὸ φιλοσοφίας Id.2.78b
;εἰλήμμεθα λαβὴν ἄφυκτον Nicoch. 3
D.: so in pl.,τὰς ὁμοίας.. λ. λαβεῖν A.Ch. 498
;εἰς τὰς ὁμοίας λ. ἐλήλυθας Pl.Phdr. 236b
; ap. Plu.2.452d, cf. D.L.4.10; ἐν λαβαῖς εἶναι or γενέσθαι to be at grips, of wrestlers, Plu.Eum.7, 2.979a;εἰς λαβὰς ἥκειν Id.Luc.3
; of an orator,ἀφύκτους [δεῖ εἶναι] τὰς λ. D.H.Dem.18
, cf. 20; λαβὰς ἀντιλογίας διδόναι opportunities for refutation, Id.Rh.8.15; also in friendly sense,φιλικαὶ λ. Plu.2.660b
.IV attack of fever, Hp. ap. Gal.19.116.VI turn, of a bandage, Id.10.432.VII Anat., in pl., insertions, attachments of muscles, Id.18(2).1006. -
17 λύσις
A loosing, releasing, ransoming,νεκροῖο Il.24.655
;σώματος Lys.4.13
;ἡ λ. τῆς αἰσθήσεως ἐγρήγορσις Arist.Somn.Vig. 454b27
: c. gen. objecti, θανάτου λ. deliverance from death, Od.9.421, Thgn.1010;λ. ἔριδος Hes.Th. 637
; ;πενίης Thgn.180
;λύσιν αἰτησόμενοι τῶν παρεόντων κακῶν Hdt. 6.139
;πενθέων Pi.N.10.76
;μόχθων τῶν ἐφεστώτων S.Tr. 1171
;τῶν δειμάτων Th.2.102
;τῶν δεσμῶν Pl.R. 515c
; ἀπὸ τῶν δεσμῶν ib. 532b;ἐκ χαλεπῶν Thgn.1385
;βλασφημίας D.Ep.3.39
; (iv/v A. D.).2 abs., οὐ γὰρ λ. ἄλλη στρατῷ πρὸς οἶκον no other means of letting the host loose from port for home, S.El. 573.3 deliverance from guilt by expiatory rites, ὅπως λ. τιν' ἡμὶν εὐαγῆ πόρῃς may'st grant us a deliverance such as may purify us, Id.OT 921; οὐδ' ἔχει λύσιν [τὰ πήματα] admit not of atonement, Id.Ant. 598 (lyr.); ; τῇ [τῆς φιλοσοφίας] λύσει καὶ καθαρμῷ by her offer to release them, Id.Phd. 82d; αἱ νομιζόμεναι λ., in cases of homicide, Arist.Pol. 1262a32; λ. ἁμαρτημάτων blotting out of sins, Ph.2.151.4 redemption of mortgage or pledge, [χωρίον] πεπραμένον ἐπὶ λύσει IG2.1103
, al., cf. 12(7).55.14 ([place name] Amorgos), 12(8).18 ([place name] Lemnos).b release, discharge from a financial obligation, (i B. C.), etc.II loosing, parting,λ. καὶ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ σώματος Pl.Phd. 67d
; simply,ἡ τοῦ σώματος λ. Id.Ax. 371a
; dissolution, ;νόμων ἢ πολιτείας Arist.Pol. 1268b30
;βίου λύσιν ἔσχε IG14.140
([place name] Syracuse);λ. κομήτου Phlp.in Mete.86.25
; τῶν σφραγίδων αἱ λ. breaking them, Luc.Alex. 20.2 emptying, evacuation, πείνη μέν που λ. καὶ λύπη; Pl.Phlb. 31e; ἡ λ. τῶν κοιλιῶν, κοιλίας, Arist.Pr. 947b29, Dsc.1.64 (v.l.); emission of semen, Alex.Aphr.Pr.1.125 (pl.).3 λ. πυρετοῦ remission of fever, Gal.11.28; λ., opp. κρίσις, Id.9.732; cure, Anon.Lond.3.20; τὰ πάθη defined as συστολαὶ καὶ λύσεις (v.l. χύσεις) τῆς ψυχῆς, opp. κρίσεις, Zeno Stoic.3.113 = 1.51.4 as a technical term,a solution of a difficulty, ἡ λ. τῆς ἀπορίας its solution, Arist.EN 1146b7, al.; ἔχει τινὰ λ. πρὸς ταύτην τὴν ἀπορίαν, ὅτι .. Id.de An. 422b28;οὐ συμβαίνει ἡ λ. Id.EN 1153b5
;ὅταν τὸ θάμβος.. μὴ δύνηται τὴν λ. λαμβάνειν Epicur.Ep.1p.29U.
;εὑρεῖν λ. τοῦ προβλήματος Plb.30.19.5
;λ. εὑρέσθαι Phld.Rh.1.267
S.; also, interpretation,σημείων τεράτων τε λύσεις Orph.A.37
.d softening of a strong expression, Longin.38.5.g in metric, resolution of ¯ into [pron. full] ?λύσιςX?λύσιςX, Heph.6. -
18 παρεξέλεγχος
παρεξ-έλεγχος, ὁ,II super-refutation (i. e. proving an adversary doubly wrong), Gal.17(1).618.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > παρεξέλεγχος
-
19 περικατωτροπή
περικατωτροπή, ἡ,A complete overthrow, refutation, Phld.Sign.30.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > περικατωτροπή
-
20 συνανασκευή
συνανα-σκευή, ἡ,Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > συνανασκευή
- 1
- 2
См. также в других словарях:
Refutation — Réfutation La réfutation est un procédé logique consistant à prouver la fausseté ou l insuffisance d une proposition ou d un argument. Par extension, elle en vient à désigner un procédé de rhétorique consistant à nier une proposition sans pour… … Wikipédia en Français
réfutation — [ refytasjɔ̃ ] n. f. • 1284; lat. refutatio 1 ♦ Action de réfuter, raisonnement par lequel on réfute. La réfutation d une erreur, d un argument. « sous le couvert de réfutations faibles, tout l ensemble des idées modernes venait à nous » (Renan) … Encyclopédie Universelle
Refutation — Ref u*ta tion (r?f ?*t? sh?n), n. [L. refutatio: cf. F. r[ e]futation.] The act or process of refuting or disproving, or the state of being refuted; proof of falsehood or error; the overthrowing of an argument, opinion, testimony, doctrine, or… … The Collaborative International Dictionary of English
refutation — Refutation. s. f. v. Discours par lequel on refute. La refutation d un livre, d un argument, &c. En termes de Rhetorique, la Refutatation est la partie du discours, par laquelle on répond aux objections … Dictionnaire de l'Académie française
Refutation — (v. lat.), 1) Widerlegung; 2) Lehnsaufkündigung, s. u. Lehn XI. b) cc) … Pierer's Universal-Lexikon
Refutation — (lat.), Widerlegung … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Refutation — Refutatiōn (lat.), Widerlegung; auch Lehnsaufkündigung … Kleines Konversations-Lexikon
refutation — index answer (judicial response), argument (pleading), confutation, contradiction, counterargument, defeat, demurrer … Law dictionary
refutation — 1540s, from L. refutationem, noun of action from refutare (see REFUTE (Cf. refute)) … Etymology dictionary
refutation — Refutation, Refutatio, Confutatio … Thresor de la langue françoyse
refutation — [ri fyo͞ot′ lref΄yə tā′shən] n. [L refutatio < refutatus, pp.] 1. the act of refuting, or proving false or wrong; disproof 2. something that refutes, as an argument: Also refutal [ri fyo͞ot′ l] … English World dictionary
