-
1 γάρ
γάρ (Hom.+) conj. used to express cause, clarification, or inference. Never comes first in its clause; usu. second, but also third (Hb 11:32), or even fourth (2 Cor 1:19, as e.g. Menand., Epitr. 883 S. [=563 Kö.]; Lucian, Pisc. 10, Philops. 15; s. B-D-F §452; 475, 2; Denniston 56–114; Schwyzer II 560).① marker of cause or reason, forⓐ abs. Mk 1:22; 9:49; Lk 1:15; 21:4; J 2:25; Ac 2:25; Ro 1:9; 1 Cor 11:5 and oft.—It should be noted that γάρ w. a verb (and nothing else) can form a sentence (Demosth. 21, 28 δίδωσι γάρ.; Epicurus in Diog. L. 10, 32 κινεῖ γάρ.; Menand., Sam. 666 S. [=321 Kö.] δεῖ γάρ.; Alexis Com. 286 Kock παύσει γάρ.; Axionicus Com. [IV B.C.] 6, 6 K.: Ael. Aristid. 13 p. 273 D.; Maximus Tyr. 10, 8g δύναται γάρ.; Lucian, Dial. Mort. 3, 3; Synes., Ep. 4 p. 163d ἠνεχυρίαστο γάρ.=for it had been seized as security; Aristaen., Ep. 2, 7; Anna Comn., Alexias 5, 1 vol. I p. 156, 8 R. προπέποτο γάρ.; et al.—Ps.-Demetrius, Form. Ep. p. 12, 2 as conclusion of a letter ὀφείλω γάρ.; Vi. Aesopi G 67 P. as the ending of a story: οὐκ ἔχεις γάρ.=you don’t have any [understanding, common sense]; Polyaenus 3 the introduction ends with the words: πρόδηλον γάρ.—See also CKraeling, JBL 44, 1925, 357f; RRottley, JTS 27, 1926, 407–9; RLightfoot, Locality and Doctrine in the Gosp. ’38, 10ff; CMoule, NTS 2, ’55/56, 58f) ἐφοβοῦντο γάρ. Mk 16:8 (s. φοβέω 1a). Conclusions of this kind at the end of Mk are also found in other lit. (Horapollo 2, 80 οὗτος γάρ; Plotin. V 5, 13, 36f κρείττον γὰρ τὸ ποιοῦν τοῦ ποιούμενου• τελειότερον γάρ. [Pvan der Horst, JTS n.s. 23, ’72, 121–24]).ⓑ used w. other particles and conjunctions ἰδοὺ γάρ (Jdth 5:23; 9:7; 12:12; 1 Macc 9:45) Lk 1:44, 48; 2:10; 6:23; 17:21; Ac 9:11; 2 Cor 7:11 al.; s. ἰδού 1c. καὶ γάρ (B-D-F §452, 3; B-D-R §452, 3) for (=Lat. etenim, Kühner-G. II 338; s. Chariton 3, 3, 16; 2 Macc 1:19; 4 Macc 1:2; 5:8) Mk 10:45; Lk 22:37; J 4:23; Ac 19:40; 1 Cor 5:7; Hb 5:12; 12:29; Hs 9, 8, 2; for also, for even (B-D-F §452, 3; ZNW 19, 1920, 175f) Mt 8:9; Lk 6:32f; 7:8; 11:4; J 4:45; Ro 11:1; 15:3; 16:2; 2 Cor 2:10. S. FGrosheide, καὶ γάρ in het NT: TSt 33, 1915, 108–10. γὰρ καί for also, for precisely 2 Cor 2:9 (ParJer 7:6 εἰς τοῦτο γὰρ καὶ ἀπεστάλην). τε γάρ for indeed (X., Mem. 1, 1, 3) Ro 1:26; 7:7; Hb 2:11 (s. τέ 2b). μὲν γάρ (3 Macc 2:15f) often followed by δέ, ἀλλά Ac 13:36; 23:8; 28:22; 2 Cor 9:1; 11:4; Hb 7:20; 12:10 (s. μέν 1aα, β); ὅτι μὲν γὰρ … ἀλλά Ac 4:16. καὶ γὰρ οὐ 1 Cor 11:9; οὐ γάρ Mt 10:20; Mk 4:22; 6:52; J 3:17; Ac 2:34; Ro 1:16; 2:11, 13, 28; 4:13; 1 Cor 1:17; 2 Cor 1:8; Gal 4:30 and oft. μὴ γάρ Js 1:7 (TestAbr A 2, 79, 9 [Stone p. 6]; GrBar 6:6). οὐδὲ γάρ Lk 20:36; J 5:22; 7:5; 8:42; Ro 8:7; Gal 1:12 (s. οὐδέ 2). οὔτε γὰρ … οὔτε (Wsd 12:13; Sir 30:19) for neither … nor 1 Th 2:5.ⓒ γάρ is somet. repeated. It occurs twice either to introduce several arguments for the same assertion, as (Sir 37:13f; 38:1f; Wsd 7:16f) J 8:42; 1 Cor 16:7; 2 Cor 11:19f; or to have one clause confirm the other, as (Jdth 5:23; 7:27; 1 Macc 11:10) Mt 10:19f; Lk 8:29; J 5:21f, 46; Ac 2:15; Ro 6:14; 8:2f; Hv 5:3; or to have various assertions of one and the same sentence confirmed one after the other Mt 3:2f; J 3:19f (cp. Wsd 1:5f; EpJer 6; 7). γάρ also occurs three times (Wsd 9:13–15; 14:27–29) Mt 16:25–27; Lk 9:24–26; Ro 4:13–15; 2 Cor 3:9–11; four times Mk 8:35–38; Ro 1:16–18; even five times 1 Cor 9:15–17.ⓓ the general is confirmed by the specific Mk 7:10; Lk 12:52; Ro 7:2; 1 Cor 12:8; —the specific by the general Mt 7:8; 13:12; 22:14; Mk 4:22, 25; Ro 2:2 v.l.ⓔ oft. the thought to be supported is not expressed, but must be supplied fr. the context: (He has truly been born) for we have seen his star Mt 2:2. (Let no one refuse) ὸ̔ς γὰρ ἐὰν θέλῃ Mk 8:35; Lk 9:24. (Let no disciple fail to testify) ὸ̔ς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με Mk 8:38. This is common; cp. Ac 13:36; 21:13; 22:26; Ro 8:18; 14:10; 1 Cor 1:18; 5:3; 9:9, 17; 14:9. Sim. w. other particles καὶ γάρ Mt 15:27; 2 Cor 5:2; 13:4; Phil 2:27; 1 Th 3:4; 4:10. καὶ γὰρ οὐ 2 Cor 3:10. μὲν γάρ Ro 2:25; 1 Cor 5:3; 11:7; 2 Cor 9:1; Hb 7:18. οὐ γάρ Mt 9:13; Mk 9:6; Lk 6:43f; Ac 4:20; Ro 8:15; 2 Cor 1:13 (also s. καί 2iα, and μέν 1aα).ⓕ oft. in questions, where the English idiom leaves the word untransl., adds then, pray, or prefixes what! or why! to the question (Hyperid., Fgm. 219; Ael. Aristid. 47, 27 K.=23 p. 452 D.; TestJob 23:8 τὶ γὰρ μοι ἡ θρίξ … ; Jos., Bell. 1, 589, Ant. 9, 92) ἱνατί γὰρ … κρίνεται for what reason … should be judged 1 Cor 10:29. ποῖον γὰρ κλέος; what credit is there? 1 Pt 2:20. μὴ γὰρ … ἔρχεται; what! Is the Messiah to hail fr. Galilee? J 7:41. μὴ γὰρ οἰκίας οὐκ ἔχετε; what! Have you no houses? 1 Cor 11:22. S. μή 3a.—ποία γὰρ ἡ ζωὴ ὑμῶν; what, pray, is your life? Js 4:14 v.l. πῶς γὰρ ἂν δυναίμην; how in the world can I? Ac 8:31.—Esp. τίς γάρ; τί γάρ; in direct questions: Mt 9:5; 16:26; 23:17, 19 al. τί γὰρ κακὸν ἐποίησεν; why, what crime has he committed? 27:23; sim. Mk 15:14; Lk 23:22. τί γάρ; transitional, well, then Ro 3:3; what does it matter? Phil 1:18.② marker of clarification, for, you see (Dionys. Hal., De Isocr. p. 542 Raderm.; Lucian, Dial. Mort. 10, 9 p. 373 κοῦφα γὰρ ὄντα; BGU 830, 20 ἐπεὶ γὰρ καὶ γείτων αὐτοῦ εἰμί=since I am also, as you see, his neighbor; Ps.-Demetr. 153 p. 35, 16 R.; Ps.-Callisth. 3, 2, 2 ἐγὼ γάρ=for I) Mt 12:40, 50; 23:3; 24:38; Mk 7:3; Lk 8:40; 9:14; J 3:16; 4:8f; Ro 7:2; Hb 2:8; 3:4; 2 Pt 2:8; AcPlCor 2, 4; 35.—Brief, explanatory parenthetical clauses (En 107:3 μυστηριακῶς γὰρ ἐδήλωσεν αὐτῷ; Diod S 13, 66, 6 ἦν γὰρ ὁ Κλέαρχος χαλεπός) Mt 4:18; Mk 1:16; 2:15; 5:42; 16:4; Ro 7:1; 1 Cor 16:5; Gal. 4:25 v.l. (cp. γὰρ δή 1 Cl 42:5). Akin to explanatory function is the use of γάρ as a narrative marker to express continuation or connection (in later Gk. writers, where more recent users of the texts, not finding the causal force they expect, would often prefer to see it replaced by δέ; unnecessarily, since the grammarian Trypho Alex. [I B.C.], Fgm. 54 ed. AvVelsen 1853 shows clearly that γάρ under certain circumstances εἷς οὖν ἐστὶν ἀντὶ τοῦ δέ=is one and the same thing as δέ). Indeed, in many instances γάρ appears to be used adverbially like our ‘now’ (in which the temporal sense gives way to signal an important point or transition), ‘well, then’, ‘you see’ (e.g. Diod S 20, 35, 1 ‘now’; Iambl., Vi. Pyth. §1; 120; 158; 197 [LDeubner, Bemerkungen z. Text der Vi. Pyth. des Jambl.’35, 30f]; Arrian, Ind. 33, 1 ἀλλὰ ἔπλωον γὰρ … =well, then, they sailed … ; schol. on Od. 4, 22 p. 174, 10 Dind.; ‘moreover’ SIG 1109, 28 [II A.D.]; ‘in the first place’ Jos., Bell. 7, 43, ‘now’ Ant. 1, 68): Ro 1:18; 2:25 (‘indeed’, ‘to be sure’ as Jos., Ant. 11, 8); 4:3, 9; 5:7 (‘but’); 12:3; 14:5; 1 Cor 10:1 (v.l. δέ); 2 Cor 1:12; 10:12; 11:5 (B δέ); Gal 1:11 (v.l. δέ); 5:13; 1 Ti 2:5. Cp. ἡμεῖς γὰρ J 9:28 v.l.—Confirming (Arrian, Ind. 22, 6 ἀλλὰ ἐκπεριπλῶσαι γὰρ … μέγα ἔργον ἐφαίνετο=but to sail seaward seemed indeed a dangerous undertaking; Philo, Leg. All. 3, 192 ἅπασαι μὲν γὰρ … =What has just been stated is apparent from the fact that all …). Especially in replies γάρ confirms what has been asked about (B-D-F §452, 2) yes, indeed; certainly 1 Th 2:20; 1 Cor 9:10.③ marker of inference, certainly, by all means, so, then. In self-evident conclusions, esp. in exclamations, strong affirmations, etc. (Diogenes the Cynic in Diog. L. 6, 47 παῦσαι γάρ=stop, then) μὴ γὰρ οἰέσθω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος not for a moment let such a person think Js 1:7; μὴ γάρ τις ὑμῶν πασχέτω by no means let any of you suffer 1 Pt 4:15; ἀναλογίσασθε γὰρ τὸν … ὑπομεμενηκότα yes indeed, consider him who endured Hb 12:3; οὐ γάρ no, indeed! Ac 16:37 (Aristoph., Nub. 232, Ran. 58; Pla., Rep. 492e; Lucian, Jupp. Conf. 16). In weakened sense it is somet. resumptive, esp. in long periodic sentences: ηὐδόκησαν γάρ they decided, then Ro 15:27. ἐλεύθερος γὰρ ὤν though I am free, then 1 Cor 9:19 (cp. vs. 1). Sim. 2 Cor 5:4. Many questions w. γάρ have both inferential and causal force.—S. τοιγαροῦν.—CBird, Some γάρ Clauses in St Mark’s Gospel: JTS n.s. 4, ’53, 171–87.—DELG. M-M. -
2 καθολικός
καθολικός, ή, όν (κατά + ὅλος; Hippocr. et al.; Polyb.; Dionys. Hal., Comp. Verb. 12; Iambl., Vi. Pyth. 15, 65; Porphyr., Vi. Pyth. 30; Ps.-Plut., Hom. 201 κ. λόγοι; SIG 785, 4 [6 B.C.]; OGI 668, 47; BGU 19 I, 5 [135 A.D.]; Philo; Just., D. 102, 4 καθολικὰς καὶ μερικὰς κρίσεις ‘general and individual judgments’; Ath. 27, 1; κ. ἀνάστασις ἁπάντων ἀνθρώπων Theoph. Ant. 1, 13 [p. 86, 24]. Later a much-used title) general, universal ἡ κ. ἐκκλησία the universal assembly/church (in contrast to a single congregation [cp. the contrast μερικὰ κ. καθολικά in Zosimus 7: Hermetica IV p. 105, 24]; s. Hdb. on ISm 8:2) ISm 8:2; MPol ins; 8:1; 19:2. Not in contrast to a single congregation MPol 16:2; but the text is not certain. ὁ ἐκκλησιαστικὸς κανὼν καὶ κ. (Artem. 1, 2 p. 4, 23 ὅρος κ.=a generally valid definition; 4, 2 p. 205, 1 λόγος; Aëtius p. 30, 20 of a law of general validity; Herm. Wr. 2 ins v.l. Ἑρμοῦ … λόγος καθολικός; Epict. 4, 4, 29; 4, 12, 7 τὰ καθολικά=the laws or truths of general validity) EpilMosq 2. Ἐπιστολὴ καθολικά (καθολικὴ ἐπιστολή first in the Antimontanist Apollonius [c. 197 A.D.] in Eus., HE 5, 18, 5. Eusebius himself speaks, as we do, of ‘the’ seven general epistles: 2, 23, 25) as v.l. in the ins of Js; 1 and 2 Pt; 1–3 J; and Jd.—M-M. TW. Sv. -
3 κοινός
κοινός, ή, όν (s. the numerous cognates that follow this entry; Hes.+) prim. ‘common’ (opp. ἴδιος)① pert. to being of mutual interest or shared collectively, communal, common (so gener. Gk. lit., also LXX; EpArist, Philo, Joseph., SibOr).ⓐ adj. (ὁ κ. πάντων πατήρ Orig., C. Cels. 8, 53, 27) τράπεζα (Diod S 4, 74, 2) Dg 5:7a. πίστις Tit 1:4. σωτηρία (cp. SIG 409, 33f [ca. 275 B.C.]; X., An. 3, 2, 32; Diod S 37, 2, 5; Polyaenus 5, 31) Jd 3. κ. ἐλπίς IEph 21:2; IPhld 5:2; 11:2. κ. ὄνομα (Philo, Abr. 7, Leg. ad Gai. 194) IEph 1:2; εἶχον ἅπαντα κ. they had everything in common (κοινὰ πάντα ἔχειν: Strabo 7, 3, 9.—Diod S 5, 9, 4: the inhabitants of Lipara τὰς οὐσίας κοινὰς ποιησάμενοι καὶ ζῶντες κατὰ συσσίτια=they made their possessions common property and lived acc. to the custom of common meals; Iambl., Vi. Pyth. 30, 168 of the Pythagoreans: κοινὰ πᾶσι πάντα … ἦν, ἴδιον δὲ οὐδεὶς οὐδὲν ἐκέκτητο. Porphyr., Vi. Pyth. 20. The word occurs in a sim. context w. ref. to the Essenes: Philo, Prob. Lib. 85; 86; Jos., Ant. 18, 20, and the Therapeutae: Philo, Vi. Cont. 32; 40; HBraun, Qumran u. d. NT, I, ’66, 43–50. Even Pla., Phdr. 279c κοινὰ τὰ τῶν φίλων) Ac 2:44; cp. 4:32 (cp. 1QS 6:2; for the recurring idea of the “other self” in antiquity s. also Persius, Satires 5, 22f; Horace, Odes 1, 3, 8; 2, 17, 5).—PSchmiedel, Die Gütergemeinschaft der ältesten Christenheit: PM 2, 1898, 367–78; EvDobschütz, Probleme des apost. Zeitalters 1904, 39ff; JBehm, Kommunismus im Urchristentum: NKZ 31, 1920, 275–97; KLake: Beginn. I/5, ’33, 140–51; Haenchen ad loc. (lit.). κοινῆς εἰκαιότητος καὶ ἀπάτης of general silliness and deceit Dg 4:6—Of body and spirit ἀμφότερα κ. ἐστιν both are in communion = belong together, cannot be separated Hs 5, 7, 4.ⓑ subst. τὸ κοινόν what is (in) common τὸ κ. τῆς ἐλπίδος the common ground of hope 1 Cl 51:1.—τὸ κ. the society, the community (to designate all those who belong to a given group: POxy 53, 2 τὸ κ. τῶν τεκτόνων; 84, 3; Jos., Vi. 65; Orig., C. Cels. 1, 31, 26; Hippol., Ref. 9, 19, 1) διακονία εἰς τὸ κ. service for the (Christian) community IPhld 1:1. Also the common treasury (Appian, Iber. 8, §31 τὸ κ.=the state treasury) of slaves ἐλευθεροῦσθαι ἀπὸ τοῦ κ. to be freed at the expense of the common treasury (i.e. of the Christian community) IPol 4:3 (cp. X., An. 4, 7, 27; 5, 1, 12 ἀπὸ κοινοῦ=at state expense; Jos., Vi. 297 ἐκ τοῦ κ.; 298).ⓒ adv. κοινῇ together, collectively (Soph., Thu.+; ins; PMagd 29, 2; LXX; Jos., C. Ap. 1, 70; 2, 166; Just., A I, 67, 5 and 7) IEph 20:2; ISm 12:2 (both in contrast to κατʼ ἄνδρα [‘man for man’, ‘individually’], as SIG 1073, 18); 7:2 (opp. κατʼ ἰδίαν, as Diod S 11, 24, 4; Dio Chrys. 34 [51], 9; SIG 630, 15 (restored rdg.); 2 Macc 9:26). τὸ κοινῇ συμφέρον the common good B 4:10.② pert. to being of little value because of being common, common, ordinary, profaneⓐ in a general sense (cp. Alcman [VII B.C.], Fgm. 49 D.2 τὰ κοινά of that which ordinary people eat, in contrast to those of more refined tastes; Plut., Mor. 751b καλὸν γὰρ ἡ φιλία καὶ ἀστεῖον, ἡ δὲ ἡδονὴ κοινὸν καὶ ἀνελεύθερον [Ltzm., Hdb. on Ro 14:14]; cp. 1 Macc 1:47, 62; EpArist 315=Jos., Ant. 12, 112 κοινοὶ ἄνθρωποι; 13, 4; Iren. 4, 18, 5 [Harv. II 206, 11]). κ. ἡγεῖσθαί τι consider someth. ordinary Hb 10:29, unless this belongs in 2b.ⓑ specifically, of that which is ceremonially impure: Rv 21:27. χεῖρες (ceremon.) impure Mk 7:2, 5 (MSmith, Tannaitic Parall. to the Gosp. ’51, 31f); οὐδὲν κ. διʼ ἑαυτοῦ nothing is unclean of itself Ro 14:14a; cp. bc of this same vs. οὐδέποτε ἔφαγον πᾶν κ. καὶ ἀκάθαρτον I have never eaten anything common or unclean (1 Macc 1:62) Ac 10:14; cp. vs. 28; 11:8 (CHouse, Andrews University Seminary Studies 21, ’83, 143–53); GJs 6:1 (s. deStrycker). Hb 10:29, s. 2a.—Dg 5:7b (see κοίτη 1b).—B. 1365. DELG. M-M. EDNT. TW. Sv. -
4 κρίσις
κρίσις, εως, ἡ (s. κρίνω; Aeschyl., Hdt.+).① legal process of judgment, judging, judgmentⓐ of the activity of God or the Messiah as judge, esp. on the Last Day (Bacchylides 3, 26 of judgment by Zeus).α. ἡ δικαία κ. τοῦ θεοῦ God’s righteous judgment 2 Th 1:5. ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐστίν J 5:30 (cp. δικαία περὶ πάντων κ. Orig., C. Cels. 4, 9, 10). θεία κ. 2 Cl 20:4. κρίσιν ποιεῖν execute judgment, act as judge (Aristoph., Ran. 778; 785; X., Hell. 4, 2, 6; 8; Dt 10:18.—Likew. κ. ποιεῖσθαι: 1 Macc 6:22; Jos., Ant. 6, 34; Just., A I, 2, 3; D. 124, 1; Iren. 1, 10, 1 [Harv. I 91, 10]) J 5:27. τ. κρίσιν διδόναι τινί commit judgment or judging to someone vs. 22 (TestAbr A 13 p. 92, 10 [Stone p. 32]). ἡ ἡμέρα (τῆς) κρίσεως the Day of Judgment (Jdth 16:17; Is 34:8; Pr 6:34; PsSol 15:12; GrBar 1:7; ApcEsdr 2:27 p. 26, 21 Tdf. al.; ApcMos 12:26; Just.) Mt 10:15; 11:22, 24; 12:36; Mk 6:11 v.l.; 2 Pt 2:9; 3:7; 1J 4:17; 2 Cl 16:3; 17:6; B 19:10; 21:6.—ἡ κ. ἡ μέλλουσα the judgment to come 2 Cl 18:2; MPol 11:2. ἡ κ. ἡ ἐπερχομένη the approaching judgment Hv 3, 9, 5 (περὶ τῆς ἐσομένης κ. Orig., C. Cels. 1, 56, 7; cp. μετὰ τὴν ἀνάστασιν καὶ κ. Theoph. Ant. 2, 26 [p. 164, 1]). Denial of the Last Judgment Pol 7:1. κ. μεγάλης ἡμέρας the judgment of the Great Day Jd 6. ἡ ὥρα τῆς κ. αὐτοῦ the hour when (God) is to judge Rv 14:7. οὐκ ἀναστήσονται οἱ ἀσεβεῖς ἐν κ. the wicked will not rise in the judgment (or on the J. Day) B 11:7 (Ps 1:5); cp. Mt 12:41f; Lk 10:14; 11:31f. δικαιοσύνη κρίσεως ἀρχὴ καὶ τέλος righteousness (on the part of the judge) is the beginning and end of judging B 1:6. Divine judgment (cp. Iambl., Vi. Pyth. 8, 40 τῶν ἀθανάτων κ.; Hierocles 11, 441 and 442 al. θεία κρίσις) is also mentioned 1 Ti 5:24; Hb 9:27 (cp. Diog. L. 3, 79 after Plato: one must fulfill the δικαιοσύνη θεοῦ, ἵνα μὴ καὶ μετὰ τὸν θάνατον δίκας ὑπόσχοιεν οἱ κακοῦργοι=so that after death they might not as evil-doers be subject to penalties); 2 Pt 2:4, 9; 2 Cl 20:4; D 11:11.β. The word oft. means judgment that goes against a person, condemnation, and the sentence that follows (TestAbr A 14 p. 93, 24 [Stone p. 34]; ApcEsdr 1:24 p. 25, 19 Tdf.; SibOr 3, 670; Just., D. 56, 1; 60, 2 κ. τῶν Σοδόμων) GPt 7:25. δισσὴν ἕξουσιν τὴν κ. they will receive double punishment 2 Cl 10:5. ἡ κ. σου your judgment Rv 18:10. κἀκείνοις κ. ἐστίν judgment comes upon them, too ISm 6:1. φοβερά τις ἐκδοχὴ κρίσεως a fearful prospect of judgment Hb 10:27 (Iambl., Vi. Pyth. 30, 179 a reference to the κ. τῶν ψυχῶν serves to arouse φόβος τ. ἀδικίας). ἡ κ. αὐτοῦ ἤρθη his punishment was taken away Ac 8:33; 1 Cl 16:7 (both Is 53:8). ὑπὸ κρίσιν πίπτειν come under judgment Js 5:12; cp. 2:13ab. ἡ κ. τῆς γεέννης being punished in hell Mt 23:33 (gen. as Diod S 1, 82, 3 θανάτου κ.=punishment by death; πυρὸς κ. Hippol. Ref. 10, 34, 2; cp. 9, 10, 7). ἔνοχός ἐστιν αἰωνίου κ. liable for eternal punishment Mk 3:29 v.l. κ. κατά τινος upon, against someone (Aelian, VH 2, 6) ποιῆσαι κρίσιν κατὰ πάντων execute judgment upon all Jd 15 (En 1:9).—(Opp. ζωή) ἔχει ζωὴν αἰώνιον καὶ εἰς κ. οὐκ ἔρχεται J 5:24 (cp. Philip [=Demosth. 12, 16] εἰς κ. ἐλθεῖν; ApcSed 11:16 [134, 36 Ja.] τὸ σῶμα … ἀπέρχεται εἰς κρίσιν). ἀνάστασις ζωῆς … ἀνάστασις κρίσεως vs. 29. κρίσις τοῦ κόσμου τούτου judgment of (or upon) this world 12:31; cp. 16:8, interpreted as a judgment on the prince of this world 16:11 (cp. 12:31b; 1QM 1, 5; but s. also LLutkemeyer, CBQ 8, ’46, 225f ‘good judgment’, and BNoack, Satanas u. Soteria ’48, 79; also s. δικαιοσύνη 3a end).—Some interpreters see in 3:19 a double sense for κ., containing in addition to the senses ‘judgment’ and ‘condemnation’ the clear connotation of ‘separation, division’ (Hecataeus [320 B.C.]: 264 Fgm. 6, 1 Jac. [in Diod S 40, 3, 2 Dind. w. the ms. trad.] κρίσις τῶν κακῶν=‘separation fr. the evils’. A double sense as in J is found in Artem. 5, 5 κριτής=‘judge’ and ‘divider’). The ‘judgment’, which is operative here and now, is said to consist in the fact that people divide themselves into two groups, those who accept Christ and those who reject him (Hdb.; Bultmann). But it is also prob. that κ. in this vs. simply refers to the judicial process, which includes a statement of rationale or basis for the adverse verdict, here expressed in the clause ὅτι … τὰ ἔργα.—Pl. judgments, punishments (Diod S 1, 75, 2; Appian, Bell. Civ. 1, 96 §446 κρίσεις πικραί=severe punishments) ἀληθιναὶ καὶ δίκαιαι αἱ κρίσεις σου Rv 16:7; 19:2.—Bousset, Rel.3 257ff; LRuhl, De Mortuorum Judicio 1903; JBlank, Krisis (J), diss. Freiburg, ’64.α. of one human being toward another κ. δικαία B 20:2; D 5:2. κ. ἄδικος unjust judgment Pol 6:1; ἀπότομος ἐν κ. relentless in judgment ibid. τὴν δικαίαν κρίσιν κρίνετε J 7:24 (κρίνω 2a). Cp. ἡ κ. ἡ ἐμὴ ἀληθινή ἐστιν 8:16.β. of archangel against the devil οὐκ ἐτόλμησεν κρίσιν ἐπενεγκεῖν βλασφημίας he did not presume to pronounce a reviling judgment Jd 9. Cp. the corresp. pass. in 2 Pt 2:11 ἄγγελοι οὐ φέρουσιν κατʼ αὐτῶν παρὰ κυρίου βλάσφημον κρίσιν angels do not pronounce a reviling judgment against them from the Lord.② a board of judges, court, specif. a local court (s. Schürer II 187f; Diod S 17, 80, 2; Aesop, Fab. 190 H.=459 P.; Theod. Prodr. 1, 402 H.) ἔνοχος ἔσται τῇ κ. he will have to answer to a (local) court Mt 5:21f.—RGuelich, ZNW 64, ’73, 44ff.③ administration of what is right and fair, right in the sense of justice/ righteousness (Michel 542, 6 [II B.C.] πίστιν ἔχοντα καὶ κρίσιν ὑγιῆ; OGI 383, 207 [I B.C.]; LXX; cp. מִשְׁפָּט) ἀφήκατε τὴν κρίσιν καὶ τὸ ἔλεος καὶ τὴν πίστιν Mt 23:23; cp. Lk 11:42. ἐκζητεῖν κ. seek out justice 1 Cl 8:4 (Is 1:17). κρίσιν τ. ἔθνεσιν ἀπαγγελεῖ he will proclaim justice for the gentiles Mt 12:18 (Is 42:1). ἕως ἃν ἐκβάλῃ εἰς νῖκος τ. κρίσιν until he leads justice to victory vs. 20 (cp. Is 42:3.—Other prob. renderings are legal action, trial, case [X., An. 1, 6, 5; Diod S 2, 42, 4 αἱ κρίσεις=legal suits, transactions; En 9:3 εἰσαγάγετε τὴν κρίσιν ἡμῶν πρὸς τὸν ὕψιστον], and, influenced by νῖκος, a [military] decision [Dionys. Hal. 9, 35; 2 Macc 14:18]). The rendering right, justice may also be valid for such passages as J 7:24; 12:31; 16:8, 11; Ac 8:33 [so NRSV] and perh. others.—GWetter, s.v. κρίμα 4b near end; HBraun, Gerichtsgedanke u. Rechtfertigungslehre b. Pls 1930; FFilson, St. Paul’s Conception of Recompense ’31.—For add. reff. to the theme of justice in antiquity s. PvanderHorst, The Sentences of Pseudo-Phocylides 78, 117–28.—DELG s.v. κρίνω. M-M. TW. -
5 μυστήριον
μυστήριον, ου, τό ‘secret, secret rite, secret teaching, mystery’ a relig. t.t. (predom. pl.) applied in the Gr-Rom. world mostly to the mysteries w. their secret teachings, relig. and political in nature, concealed within many strange customs and ceremonies. The principal rites remain unknown because of a reluctance in antiquity to divulge them (Trag.+; Hdt. 2, 51, 2; Diod S 1, 29, 3; 3, 63, 2; Socrat., Ep. 27, 3; Cornutus 28 p. 56, 22; 57, 4; Alciphron 3, 26, 1; OGI 331, 54; 528, 13; 721, 2, SIG s. index; Sb 7567, 9 [III A.D.]; PGM 1, 131; 4, 719ff; 2477 τὰ ἱερὰ μ. ἀνθρώποις εἰς γνῶσιν; 5, 110; 12, 331; 13, 128 τὸ μυστήριον τοῦ θεοῦ. Only the perfected gnostic is τῶν μυστηρίων ἀκροατής Hippol., Ref. 5, 8, 29.—OKern, D. griech. Mysterien d. klass. Zeit 1927; WOtto, D. Sinn der eleusin. Myst. ’40; MNilsson, The Dionysiac Mysteries of the Hell. and Rom. Age, ’57; Kl. Pauly III 1533–42; WBurkert, Antike Mysterien ’90). Also LXX and other versions of the OT use the word, as well as En (of the heavenly secret) and numerous pseudepigr., Philo, Joseph. (C. Ap. 2, 189, 266), apolog. (exc. Ar.); it is a loanw. in rabb. Our lit. uses μ. in ref. to the transcendent activity of God and its impact on God’s people.① the unmanifested or private counsel of God, (God’s) secret, the secret thoughts, plans, and dispensations of God (SJCh 78, 9; τὸ μ. τῆς μοναρχίας τῆς κατὰ τὸν θεόν Theoph. Ant. 2, 28 [p. 166, 17]) which are hidden fr. human reason, as well as fr. all other comprehension below the divine level, and await either fulfillment or revelation to those for whom they are intended (the divine Logos as διδάσκαλος θείων μυστηρίων Orig., C. Cels. 3, 62, 9: the constellations as δεῖγμα καὶ τύπον … μεγάλου μυστηρίου Hippol. Ant. 2, 15 [p. 138, 7]; Abraham is τῶν θείων … μέτοχος μυστηρίων Did., Gen. 213, 20).ⓐ In the gospels μ. is found only in one context, where Jesus says to the disciples who have asked for an explanation of the parable(s) ὑμῖν τὸ μυστήριον δέδοται τῆς βασιλείας τ. θεοῦ Mk 4:11; the synopt. parallels have the pl. Mt 13:11 (LCerfaux, NTS 2, ’55/56, 238–49); Lk 8:10.—WWrede, D. Messiasgeh. in den Evv. 1901; HEbeling, D. Messiasgeh. u. d. Botschaft des Mc-Evangelisten ’39; NJohansson, SvTK 16, ’40, 3–38; OPiper, Interpretation 1, ’47, 183–200; RArida, St Vladimar Theol. Qtly 38, ’94, 211–34 (patristic exegesis Mk 4:10–12 par.).ⓑ The Pauline lit. has μ. in 21 places. A secret or mystery, too profound for human ingenuity, is God’s reason for the partial hardening of Israel’s heart Ro 11:25 or the transformation of the surviving Christians at the Parousia 1 Cor 15:51. Even Christ, who was understood by so few, is God’s secret or mystery Col 2:2, hidden ages ago 1:26 (cp. Herm. Wr. 1, 16 τοῦτό ἐστι τὸ κεκρυμμένον μυστήριον μέχρι τῆσδε τῆς ἡμέρας), but now gloriously revealed among the gentiles vs. 27, to whom the secret of Christ, i.e. his relevance for them, is proclaimed, 4:3 (CMitton, ET 60, ’48/49, 320f). Cp. Ro 16:25; 1 Cor 2:1 (cp. Just., D. 91, 1; 131, 2 al. μ. τοῦ σταυροῦ; 74, 3 τὸ σωτήριον τοῦτο μ., τοῦτʼ ἔστι τὸ πάθος τοῦ χριστοῦ). The pl. is used to denote Christian preaching by the apostles and teachers in the expr. οἰκονόμοι μυστηρίων θεοῦ 1 Cor 4:1 (Iambl., Vi. Pyth. 23, 104 calls the teachings of Pyth. θεῖα μυστήρια). Not all Christians are capable of understanding all the mysteries. The one who speaks in tongues πνεύματι λαλεῖ μυστήρια utters secret truths in the Spirit which the person alone shares w. God, and which others, even Christians, do not understand 1 Cor 14:2. Therefore the possession of all mysteries is a great joy 13:2 (Just., D. 44, 2). And the spirit-filled apostle can say of the highest stage of Christian knowledge, revealed only to the τέλειοι: λαλοῦμεν θεοῦ σοφίαν ἐν μυστηρίῳ we impart the wisdom of God in the form of a mystery (ἐν μυστηρίῳ=in a mysterious manner [Laud. Therap. 11] or =secretly, so that no unauthorized person would learn of it [cp. Cyr. of Scyth. p. 90, 14 ἐν μυστηρίῳ λέγει]) 2:7 (AKlöpper, ZWT 47, 1905, 525–45).—Eph, for which (as well as for Col) μ. is a predominant concept, sees the μ. τοῦ θελήματος αὐτοῦ (sc. θεοῦ) 1:9 or μ. τ. Χριστοῦ 3:4 or μ. τ. εὐαγγελίου 6:19 in acceptance of the gentiles as Christians 3:3ff, 9ff. A unique great mystery is revealed 5:32, where the relation betw. Christ and the Christian community or church is spoken of on the basis of Gen 2:24 (cp. the interpretation of the sun as symbol of God, Theoph. Ant. 2, 15 [p. 138, 8], and s. WKnox, St. Paul and the Church of the Gentiles, ’39, 183f; 227f; WBieder, TZ 11, ’55, 329–43).ⓒ In Rv μ. is used in ref. to the mysterious things portrayed there. The whole content of the book appears as τὸ μ. τοῦ θεοῦ 10:7. Also τὸ μ. τῶν ἑπτὰ ἀστέρων 1:20; τὸ μ. τῆς γυναικός 17:7, cp. vs. 5, where in each case μ. may mean allegorical significance (so BEaston, Pastoral Epistles ’47, 215).② that which transcends normal understanding, transcendent/ultimate reality, secret, with focus on Israelite/Christian experience.ⓐ 1 Ti uses μ. as a formula: τὸ μ. τῆς πίστεως is simply faith 3:9. τὸ τ. εὐσεβείας μ. the secret of (our) piety vs. 16.—τὸ μ. τῆς ἀνομίας 2 Th 2:7 s. ἀνομία 1 (Jos., Bell. 1, 470 calls the life of Antipater κακίας μυστήριον because of his baseness practiced in secret. Cp. also SibOr 8, 58 τὰ πλάνης μυστήρια; 56).—PFurfey, CBQ 8, ’46, 179–91.ⓑ in Ign.: the death and resurrection of Jesus as μ. IMg 9:1 (τὸ περὶ τῆς ἀναστάσεως μ. Orig., C. Cels. 1, 7, 9). The virginity of Mary, her childbearing, and the Lord’s death are called τρία μ. κραυγῆς three mysteries (to be) loudly proclaimed IEph 19:1 (they are mysteries because they go so contrary to human expectation). So also of the annunciation to Mary and her conception GJs 12:2f. The deacons are οἱ διάκονοι μυστηρίων Ἰ. Χρ. ITr 2:3.ⓒ Quite difficult is the saying about the tried and true prophet ποιῶν εἰς μυστήριον κοσμικὸν ἐκκλησίας who acts in accord with the earthly mystery of (God’s) assembly D 11:11. This may refer to celibacy; the prophet lives in such a way as to correspond to the relation betw. Christ and the people of God; cp. Eph 5:32 (so Harnack, TU II 1; 2, 1884, 44ff; HWeinel, Die Wirkungen d. Geistes u. der Geister 1899, 131–38; PDrews, Hdb. z. d. ntl. Apokryphen 1904, 274ff; RKnopf, Hdb. ad loc.—Differently CTaylor, The Teaching of the Twelve Apost. 1886, 82–92; RHarris, The Teaching of the Ap. 1887; FFunk, Patr. Apostol.2 1901 ad loc.; Zahn, Forschungen III 1884, 301).ⓓ μ. occurs oft. in Dg: τὸ τῆς θεοσεβείας μ. the secret of (our) piety 4:6 (what Dg means by μ. is detailed in ch. 5). Likew. of Christian teaching (cp. Ps.-Phocyl. 229 and comments by Horst 260–61) πατρὸς μυστήρια 11:2; cp. vs. 5. Hence the Christian can μυστήρια θεοῦ λαλεῖν 10:7. In contrast to ἀνθρώπινα μ. 7:1. οὗ (sc. τ. θεοῦ) τὰ μυστήρια whose secret counsels 7:2 (the divine will for orderly management of the universe). Of God keeping personal counsel κατεῖχεν ἐν μυστηρίῳ … τὴν σοφὴν αὐτοῦ βουλήν 8:10.—Lghtf., St. Paul’s Ep. to the Col. and Phlm. p. 167ff; JRobinson, St. Paul’s Ep. to the Eph. 1904, 234ff; GWobbermin, Religionsgesch. Studien 1896, 144ff; EHatch, Essays on Bibl. Gk. 1889, 57ff; HvSoden, ZNW 12, 1911, 188ff; TFoster, AJT 19, 1915, 402–15; OCasel, D. Liturgie als Mysterienfeier5 1923; JSchneider, ‘Mysterion’ im NT: StKr 104, ’32, 255–78; TArvedson, D. Mysterium Christi ’37; KPrümm, ‘Mysterion’ v. Pls bis Orig.: ZKT 61, ’37, 391–425, Biblica 37, ’56, 135–61; RBrown, The Semitic Background of ‘Mystery’ in the NT, ’68; cp. KKuhn, NTS 7, 61, 366 for Qumran parallels to various passages in Eph and Ro; ABöhlig, Mysterion u. Wahrheit, ’68, 3–40; JFruytier, Het woord M. in de catechesen van Cyrillus van Jerusalem, ’50; ANock, Hellenistic Mysteries and Christian Sacraments, Essays on Religion and the Ancient World II, ’72, 790–820; AHarvey, The Use of Mystery Language in the Bible: JTS 31, ’80, 320–36.—DELG s.v. μύω. M-M. EDNT. TW. Sv. -
6 τύπος
τύπος, ου, ὁ (Aeschyl., Hdt.+; ins in var. senses: New Docs 4, 41f; loanw. in rabb.).① a mark made as the result of a blow or pressure, mark, trace (Posidon.: 169 Fgm. 1 Jac.; Anth. Pal. 6, 57, 5 ὀδόντων; Athen. 13, 49, 585c τῶν πληγῶν; Diog. L. 7, 45; 50 of a seal-ring; ViJer 13 [p. 73, 10 Sch.]; Philo, Mos. 1, 119; Jos., Bell. 3, 420; PGM 4, 1429; 5, 307.—ὁ ἐκ τῆς αἰσθήσεως τ. ἐν διανοίᾳ γινόμενος Did., Gen. 217, 19) τῶν ἥλων J 20:25ab (v.l. τὸν τόπον).—This may be the place for οἱ τύποι τῶν λίθων Hs 9, 10, 1f (taking a stone out of the ground leaves a hole that bears the contours of the stone, but in effect the stone has made the impression; s. KLake, Apost. Fathers II, 1917; MDibelius, Hdb. But s. 4 below).② embodiment of characteristics or function of a model, copy, image (cp. Artem. 2, 85 the children are τύπ. of their parents.—Cp. ὁ γὰρ ἥλιος ἐν τύπῳ θεοῦ ἐστιν Theoph. Ant. 2, 15 [p. 138, 8]) the master is a τύπος θεοῦ image of God to the slave B 19:7; D 4:11. The supervisor/bishop is τύπος τοῦ πατρός ITr 3:1; cp. IMg 6:1ab (in both instances here, τύπον is Zahn’s conjecture, favored by Lghtf., for τόπον, which is unanimously read by Gk. and Lat. mss., and which can be retained, with Funk, Hilgenfeld, Krüger, Bihlmeyer).③ an object formed to resemble some entity, image, statue of any kind of material (Hdt. 3, 88,3 τύπ. λίθινος. Of images of the gods Herodian 5, 5, 6; Jos., Ant. 1, 311 τ. τύπους τῶν θεῶν; 15, 329; SibOr 3, 14) Ac 7:43 (Am 5:26).④ a kind, class, or thing that suggests a model or pattern, form, figure, pattern (Aeschyl. et al.; Pla., Rep. 387c; 397c) ἐποίησεν ἡμᾶς ἄλλον τύπον he has made us people of a different stamp B 6:11. τύπος διδαχῆς pattern of teaching Ro 6:17 (cp. διδαχή 2; Iambl., Vi. Pyth. 23, 105 τὸν τύπον τῆς διδασκαλίας.—The use of τύπος for the imperial ‘rescripts’ [e.g. OGI 521, 5; s. note 4, esp. the reff. for θεῖος τύπος] appears too late to merit serious consideration.—JKürzinger, Biblica 39, ’58, 156–76; ELee, NTS 8, ’61/62, 166–73 [‘mold’]). Of the form (of expression) (Dionys. Hal., Ad Pomp. 4, 2 Rad.; PLips 121, 28 [II A.D.]; POxy 1460, 12) γράψας ἐπιστολὴν ἔχουσαν τὸν τύπον τοῦτον (cp. EpArist 34 ἐπιστολὴ τὸν τύπον ἔχουσα τοῦτον) somewhat as follows, after this manner, to this effect (so numerous versions) Ac 23:25, but s. next.—On τοὺς τύπους τῶν λίθων ἀναπληροῦν Hs 9, 10, 1 s. ἀναπληρόω 3 and 1 above.⑤ the content of a document, text, content (Iambl., Vi. Pyth. 35, 259 τύπος τ. γεγραμμένων; 3 Macc 3:30; PFlor 278 II, 20 [III A.D.] τῷ αὐτῷ τύπῳ κ. χρόνῳ=of the same content and date) Ac 23:25 (EpArist 34 ἐπιστολὴ τὸν τύπον ἔχουσα τοῦτον). Cp. POxy 3366, 28 (of a copy of a letter), 32 (the original). S. New Docs 1, 77f (with caution against confusing rhetorical practice in composition of speeches and the inclusion of letters whose value lay in their verbatim expression). For a difft. view s. 4 above; more ambivalently Hemer, Acts 347f.⑥ an archetype serving as a model, type, pattern, model (Pla., Rep. 379a περὶ θεολογίας)ⓐ technically design, pattern (Diod S 14, 41, 4) Ac 7:44; Hb 8:5 (cp. on both Ex 25:40).ⓑ in the moral life example, pattern (OGI 383, 212 [I B.C.] τ. εὐσεβείας; SibOr 1, 380; Did., Gen. 125, 27; in a pejorative sense 4 Macc 6:19 ἀσεβείας τύπ.) τύπος γίνου τῶν πιστῶν 1 Ti 4:12.—Phil 3:17; 1 Th 1:7; 2 Th 3:9; Tit 2:7; 1 Pt 5:3; IMg 6:2.—S. ESelwyn, 1 Pt ’46, 298f.ⓒ of the types given by God as an indication of the future, in the form of persons or things (cp. Philo, Op. M. 157; Iren. 1, 6, 4 [Harv. I 74, 3]); of Adam: τύπος τοῦ μέλλοντος (Ἀδάμ) a type of the Adam to come (i.e. of Christ) Ro 5:14. Cp. 1 Cor 10:6, 11 v.l.; B 7:3, 7, 10f; 8:1; 12:2, 5f, 10; 13:5. χριστὸς Ἰησοῦς … ἑαυτὸν τύπον ἔδειξε Jesus Christ showed himself as the prime exemplar of the resurrection AcPlCor 2:6 (cp. Just., D. 40, 1 τύπος ἦν τοῦ χριστοῦ). Also of the pictorial symbols that Hermas sees, and their deeper meaning Hv 3, 11, 4. The vision serves εἰς τύπον τῆς θλίψεως τῆς ἐπερχομένης as a symbol or foreshadowing of the tribulation to come 4, 1, 1; cp. 4, 2, 5; 4, 3, 6. The two trees are to be εἰς τύπον τοῖς δούλοις τοῦ θεοῦ Hs 2:2a; cp. b.—ἐν τύπῳ χωρίου Ῥωμαίων IRo ins is a conjecture by Zahn for ἐν τόπῳ χ. Ῥ., which is read by all mss. and makes good sense.—AvBlumenthal, Τύπος u. παράδειγμα: Her 63, 1928, 391–414; LGoppelt, Typos. D. typolog. Deutung des AT im Neuen ’39; RBultmann, TLZ 75, ’50, cols. 205–12; AFridrichsen et al., The Root of the Vine (typology) ’53; GLampe and KWoollcombe, Essays in Typology, ’57; KOstmeyer, NTS 46, ’00, 112–31.—New Docs 1, 77f; 4, 41. DELG s.v. τύπτω B. M-M. EDNT. TW. Spicq. Sv. -
7 ἀπιστέω
ἀπιστέω impf. ἠπίστουν; 1 aor. ἠπίστησα; pass. ἠπιστήθην (Just., A I, 33, 2; Ath. 32:2) (s. ἄπιστος; Hom. et al.; LXX, TestSol; TestAbr A 6 p. 83, 24 [Stone p. 14]; TestLevi 4:1; Philo; Just.; Ath.).① disbelieve, refuse to believe, intr.ⓐ gener. (POxy 471, 4 [II A.D.]; Jos., Ant. 2, 58); Mk 16:11; Lk 24:41. ἠπίστουν refused to believe Ac 28:24. ἀ. τινι someone (Jos., Ant. 2, 330) Lk 24:11.—SIG 1168, 24 (w. verb for ‘sneer’); 30; 31; Philo, Mos. 1, 212; 2, 261 show the transition to usageⓑ in description of response to a deity or divine activity or to reports about divine activity (Iambl., Vi. Pyth. 28, 148 περὶ θεῶν μηδὲν θαυμαστὸν ἀπιστεῖν. Herm. Wr. 9, 10; Wsd 1:2; 10:7; 18:13; 2 Macc 8:13; Jos., Ant. 2, 270) ὁ ἀπιστήσας one who gives no credence (to the message) Mk 16:16; οἱ ἀπιστοῦντες the unbelievers (Iambl., Vi. Pyth. 28, 139) 1 Pt 2:7; IEph 18:1.② not believe in someone, trans. οἵτινες τὸν οὕτως ἀναστάντα ἀπιστοῦσι who do not believe in the one who thus rose AcPlCor 2:25 (cp. Just., A I, 33, 2 [J 14:29]; Ath. 12, 3 ἀπιστούμεθα θεοσεβεῖν). In reciprocity-shame-oriented Mediterranean societies negative attitudes and responses in the face of divine beneficence merit strong rebuke.③ be unfaithful of one lacking a sense of obligation (X., An. 2, 6, 19 of disloyal soldiers) of relation of humans to God or Jesus Ro 3:3; 2 Ti 2:13.—DELG s.v. πείθομαι. M-M. TW. -
8 ἅπτω
ἅπτω 1 aor. ἧψα, ptc. ἅψας. Mid.: fut. ἅψομαι LXX; 1 aor. ἡψάμην; pf. 3 sg. ἧπται; ptc. ἡμμένος LXX. Pass.: fut. 3 sg. ἀφθήσεται Jer 31:9 B S (Hom.+).① to cause illumination or burning to take place, light, kindle (Aeschyl., Hdt.; PGM 7, 543; POxy 1297, 4; 7; 13; LXX, Joseph.) λύχνον ἅ. (Herodas 8, 6; PAthen 60, 6; Epict. 1, 20, 19; Diog. L. 4, 66; 6, 41; TestSol 6:10 λύχνους; Philo, Gig. 33 [mid.]; Jos., Ant. 3, 199) Lk 8:16; 11:33; 15:8. ἅ. πῦρ kindle a fire (Eur., Hel. 503; Phalaris, Ep. 122, 2; Jdth 13:13; TestSol 7:5; Jos., Ant. 4, 55) Lk 22:55 v.l.; Ac 28:2. Pass. Mk 4:21 v.l. (cp. PGM 13, 683 λύχνους ἡμμένους).② to make close contact, mid. w. gen. (Hom. et al.; En, PsSol, GrBar; Jos., Ant. 6, 308 al; Just., Ath.; Mel., P. 52, 383).ⓐ gener. touch, take hold of, hold τινός someone or someth. Lk 7:39; IRo 5:2. Dg 12:8. MPol 13:2. Hs 1:11; the sky by throwing a stone m 11:18.— Touch someone’s chest, spontaneously, of one who is speaking Hv 1, 4, 2; cp. 3, 1, 6. Cp. GHb 356, 39=ISm 3:2. ἅψαι τοῦ παιδίου take hold of the child GJs 20:3. Fig., take hold of τ. βασιλείας the Kingdom B 7:11.—JBauer, Agraphon 90 Resch: ZNW 62, ’71, 301–3.ⓑ cling to μή μου ἅπτου stop clinging to me! (s. BHaensler, BZ 11, 1913, 172–77; KKastner, ibid. 13, 1915, 344–53; KRösch, ibid. 14, 1917, 333–37; BViolet, ZNW 24, 1925, 78–80; FPerles, ibid. 25, 1926, 287; WCotter, ET 43, ’32, 45f; TNicklin, ibid. 51, ’39/40, 478; JMaiworm, ThGl ’38, 540–46) J 20:17 (Arrian, Anab. 6, 13, 3: Alexander is severely wounded in the chest by an arrow and his soldiers cannot believe that he is still alive. When he appears among them, recovered from his wound, they take hold [ἁπτόμενοι] of his hands, knees, and clothing in astonishment and delight).ⓒ freq. of touching as a means of conveying a blessing (divine working by a touch of the hand: Anton. Lib. 4, 7 Ἀπόλλων ἁψάμενος αὐτοῦ τῇ χειρὶ πέτρον ἐποίησεν; Ps.-Apollod. 2, 1, 3, 1 Zeus transforms by touching [ἅπτεσθαι]) Mk 10:13; Lk 18:15 (here perh. hold), esp. to bring about a healing (SIG 1169, 62). Gener. of touching persons who are ill Mt 8:3; 17:7; Mk 1:41; 8:22; Lk 5:13. ἅψαι αὐτῆς ἐκ τ. χειρῶν σου Mk 5:23 D. Esp. of touching parts of the body (SIG 1170, 23 ἥψατό μου τῆς δεξιᾶς χιρός) τ. γλώσσης (cp. Philo, De Prov. in Eus., PE 8, 14, 18) Mk 7:33. τ. ὀφθαλμῶν Mt 9:29; cp. 20:34; 8:15; Lk 22:51. Likew. τῆς σοροῦ touch the coffin, if the purpose was to raise the dead man, not simply to halt the bearers (cp. Aphrodite touching a chariot Pind., P. 9, 11) Lk 7:14. Of those who are ill, touching the healer Mk 3:10; 6:56; Lk 6:19; 8:45ff. Also of touching the clothes of the healer (cp. Athen. 5, 212f ἑκάστου σπεύδοντος κἂν προσάψασθαι τῆς ἐσθῆτος) ἅ. τ. ἱματίου touch his cloak Mt 9:21; Mk 5:27; 6:56. τ. ἱματίων 5:28, 30f. τ. κρασπέδου the hem or tassel Mt 9:20; 14:36; Lk 8:44.③ to partake of someth., w. cultic implications, have contact with, touch. Of contact w. unclean things 2 Cor 6:17 (Num 16:26; Is 52:11). The abs. μὴ ἅψῃ you must not touch or handle Col 2:21 can be interpreted in this sense. On the other hand, ἅπτεσθαι can mean eat, like our ‘touch food’ (Od. 4, 60; Plut., Anton. 923 [17]; Chariton 6, 2, 8 οὐχ ἥπτετο τροφῆς; Arrian, Anab. 4, 9, 5 σίτου ἅπτεσθαι; Aelian, VH 12, 37 ἐπʼ ἀπορίᾳ τροφῶν ἥψατο τῶν καμήλων=he seized [and ate] the camels; Diog. L. 6, 73 κρεῶν; Philostrat., Vi. Apoll. 3, 27 p. 105, 9; Philo, Exs. 134; Jos., Ant. 4, 234; 8, 362; 13, 276; En 25:4f [tree of life, as in GrBar 4:8]). We would, then, have in this passage the anticlimax eat, taste, touch. Finally, θιγγάνω, like ἅπτ. and γεύομαι (q.v. 1) can mean eat (cp. Iambl., Vi. Pyth. 31, 191 κυάμων μὴ θιγγάνειν; 13, 61 γεύεσθαι=Porphyr., Vi. Pyth. 24 θιγγάνειν; POxy 1185, 10f [c. 200 A.D.], where three difft. expr. for ‘eat’ are grouped together: τὸν παῖδα δεῖ ἄρτον ἐσθίειν, ἅλας ἐπιτρώγειν, ὀψαρίου μὴ θιγγάνειν [eat, eat [with], not eat at all]). The combination ἐσθ., τρωγ., θιγγ. might corresp. to Col 2:21 ἅπτ., γεύ., θιγγ., taken to mean eat, enjoy, consume (ἅ. and γεύ. together, both=‘eat’ in Teles p. 34, 5). The verbs, perh. used in association w. var. foods (s. POxy 1185) by the false spirits, are effectively combined by Paul, in order to picture the feeling of dread which he castigates.④ to touch intimately, have sexual contact, of intercourse w. a woman (Pla., Leg. 8, 840a; Aristot., Pol. 7, 14, 12 [1335b]; Plut., Alex. 676 [21, 9]; M. Ant. 1, 17, 13; Jos., Ant. 1, 163; Gen 20:6; Pr 6:29) γυναικὸς μὴ ἅ. 1 Cor 7:1 (ἅπτεσθαι w. gen. of ‘touching’ a woman in general: Vi. Aesopi G103).⑤ to make contact with a view to causing harm, touch for the purpose of harming, injure (Diod S 1, 84, 1; Arrian, Alex. Anab. 4, 4, 2; Ps 104:15; 1 Ch 16:22; Zech 2:12; Demetr.: 722 Fgm. 1, 7 Jac.) ὁ πονηρὸς οὐχ ἅπτεται αὐτοῦ the evil one cannot harm him (or cannot even touch him; cp. 1 Esdr 4:28; PsSol 13:6; TestAbr A 15 p. 96, 11 [Stone p. 40]) 1J 5:18.—Fig. οὐχ ἅψηται σου κακόν no evil shall touch you 1 Cl 56:8 (Job 5:19; cp. PsSol 13:6; 15:4).—OHeick, Hapto in the NT: Luth. Church Quart. 12, ’39, 90–95.—B. 76; 1061. DELG. M-M s.v. ἅπτομαι. TW. Sv. -
9 ἀγανός
1 gentle, mild ἀγαναῖσιν ἐν χερσὶ ποικιλανίους ἐδάμασσε πώλους (sc. Ἱέρων v. Schr., Pyth. Comm. ad loc.) P. 2.8τὸν εὐεργέταν ἀγαναῖς ἀμοιβαῖς ἐποιχομένους τίνεσθαι P. 2.24
ἀγανοῖσι λόγοις ὧδ' ἀμείφθη P. 4.101
ἀγανᾷ χλοαρὸν γελάσσαις ὀφρύι P. 9.38
χρὴ δὲ κωμάζοντ' ἀγαναῖς χαρίτεσσιν βαστάσαι I. 3.8
κατεκρίθης δὲ θνατοῖς ἀγανώτατος ἔμμεν (sc. Ἄπολλον.) Pae. 16.7 = fr. 149 Schr. -
10 γάρ
γάρ particle, always in second or third position.1 not joined with other particles.a gives reason for what precedes.ἔστι δ' ἀνδρὶ φάμεν ἐοικὸς ἀμφὶ δαιμόνων καλά. μείων γὰρ αἰτία O. 1.35
λάθα δὲ πότμῳ σὺν εὐδαίμονι γένοιτ' ἄν. ἐσλῶν γὰρ ὑπὸ χαρμάτων πῆμα θνᾴσκει O. 2.19
(If a man had the qualities I describe, he would be celebrated.) ἴστω γὰρ ἐν τούτῳ πεδίλῳ δαιμόνιον πόδ' ἔχων Σωστράτου υἱός (but cf. h infra) O. 6.8ὄτρυνον νῦν ἑταίρους, Αἰνέα,. ἐσσὶ γὰρ ἄγγελος ὀρθός O. 6.90
ἀσκεῖται Θέμις ἔξοχ' ἀνθρώπων (sc. in Aigina). ὅτι γὰρ πολὺ καὶ πολλᾷ ῥέπῃ, ὀρθᾷ διακρῖναι φρενὶ δυσπαλές because Aigina is a great commercial state — and is bound to reverence the rule of righteous dealing, Sandys O. 8.23πάγον Κρόνου προσεφθέγξατο· πρόσθε γὰρ νώνυμνος O. 10.50
Ἱμέραν εὐρυσθενἔ ἀμφιπόλει, σώτειρα Τύχα. τὶν γὰρ ἐν πόντῳ κυβερνῶνται θοαὶ νᾶες (cf. f infra) O. 12.3 ναυσιφορήτοις δ' ἀνδράσι πρώτα χάρις πομπαῖον ἐλθεῖν οὖρον· ἐοικότα γὰρ καὶτελευτᾷ φερτέρου νόστου τυχεῖν P. 1.34
ἐμὲ δὲ χρεὼν φεύγειν δάκος ἀδινὸν κακαγοριᾶν. εἶδον γὰρ Ἀρχίλοχον P. 2.54
“ἱκόμαν οἴκαδ'. πεύθομαι γάρ νιν Πελίαν ἁμετέρων ἀποσυλᾶσαι βιαίως ἀρχεδικᾶν τοκέων” P. 4.109 ἔλπετο δ' οὐκέτι οἱ κεῖνον γε πράξασθαι πόνον. κεῖτο γὰρ ( δέρμα sc.)λόχμᾳ P. 4.244
μακρά μοι νεῖσθαι κατ' ἀμαξιτόν· ὥρα γὰρ συνάπτει P. 4.247
θεόθεν ἐραίμαν καλῶν, δυνατὰ μαιόμενος ἐν ἁλικίᾳ. τῶν γὰρ ἀνὰ πόλιν εὑρίσκων τὰ μέσα μεκροτέρῳ ὄλβῳ τεθαλότα, μέμφομ' αἶσαν τυραννίδων P. 11.52
ἵκετ' ὀξείαις ἀνίαισι τυπείς· τὸ γὰρ οἰκεῖον πιέζει πάνθ ὁμῶς N. 1.53
ἔστα δὲ θάμβει δυσφόρῳ τερπνῷ τε μιχθείς. εἶδε γὰρ N. 1.56
ἵκεο Δωρίδα νᾶσον Αἴγιναν· ὕδατι γὰρ μένοντ' ἐπ Ἀσωπίῳ μελιγαρύων τέκτονες κώμων νεανίαι N. 3.3
ἀπότρεπε αὖτις Εὐρώπαν ποτὶ χέρσον ἔντεα ναός· ἄπορα γὰρ λόγον Αἰκακοῦ παίδων τὸν ἅπαντά μοι διελθεῖν N. 4.71
εὔθυν' ἐπὶ τοῦτον, ἄγε, Μοῖσα, οὖρον ἐπέων εὐκλέα· παροιχομένων γὰρ ἀνέρων N. 6.29
ἀμπνέων τε πρίν τι φάμεν. πολλὰ γὰρ πολλᾷ λέλεκται, νεαρὰ δ' ἐξευρόντα δόμεν βασάνῳ ἐς ἔλεγχον ἅπας κίνδυνος N. 8.20
ἀλλ' ἐπέων γλυκὺν ὕμνον πράσσετε. τὸ κρατήσιππον γὰρ ἐς ἅρμ ἀναβαίνων αὐδὰν μανύει N. 9.4
ἔργα τε πολλὰ μενοινῶντες· δέδεται γὰρ ἀναιδεῖ ἐλπίδι γυῖα N. 11.45
οἱ μὲν πάλαι ῥίμφα παιδείους ἐτόξευον μελιγάρυας ὕμνους · ἁ Μοῖσα γὰρ οὐ φιλοκερδής τω τότ' ἦν I. 2.6
ἔστι μοι θεῶν ἕκατι μυρία παντᾷ κέλευθος· ὦ Μέλισσ, εὐμαχανίαν γὰρ ἔφανας I. 4.2
δαπάνᾳ χαῖρον ἵππων. τῶν ἀπειράτων γὰρ ἄγνωτοι σιωπαί I. 4.30
προφρόνων Μοισᾶν τύχομεν, κεῖνον ἅψαι πυρσὸν ὕμνων καὶ Μελίσσῳ. τόλμα γὰρ εἰκὼς θυμὸν ἐριβρεμετᾶν θηρῶν λεόντων ἐν πόνῳ I. 4.45
ἐμοὶ δὲ μακρὸν πάσας ἀναγήσασθ' ἀρετάς· Φυλακίδᾳ γὰρ ἧλθον, ὦ Μοῖσα, ταμίας Πυθέᾳ τε κώμων I. 6.57
κώμαζ' ἔπειτεν Στρεψιάδᾳ· φέρει γὰρ Ἰσθμοῖ νίκαν παγκρατίου I. 7.21
ἄλοχονεὐειδέα θέλων ἑκάτερος ἑὰν ἔμμεν. ἔρως γὰρ ἔχεν I. 8.29
τὸν αἰνεῖν ἀγαθῷ παρέχει· ἥβαν γὰρ οὐκ ἄπειρον ὑπὸ χειᾷ καλῶν δάμασεν I. 8.70
ἐν ζαθέῳ με δέξαι χρόνῳ. ὕδατι γὰρ ἐπὶ χαλκοπύλῳ ἦλθον ἔταις ἀμαχανίαν ἀλέξων Pae. 6.7
ἀγῶνα Λοξίᾳ καταβάντ' εὐρὺν ἐν θεῶν ξενίᾳ. θύεται γὰρ ἀγλαᾶς ὑπὲρ Πανελλάδος Pae. 6.62
πιστὰ δ Ἀγασικλέει μάρτυς ἤλυθον ἐς χορὸν ἐσλοῖς τε γονεῦσιν ἀμφὶ προξενίαισι. τίμαθεν γὰρ (Wil.: τιμαθέντας Π.) Παρθ. 2.. ἀσκὸς δ' οὔτε τις ἀμφορεὺς ἐλίνυεν δόμοις. πέλλαι γὰρ ξύλιναι πίθοι τε πλῆσθεν *fr. 104b. 5.* πρέπει δ' ἐσλοῖσιν ὑμνεῖσθαι. τοῦτο γὰρ ἀθανάτοις τιμαῖς ποτιψαύει fr. 121. 3.b gives an explanation of what precedes. αἴτει πανδόκῳ ἄλσει σκιαρόν τε φύτευμα. ἤδη γὰρ αὐτῷ ἀντέφλεξε Μήνα i. e. for by now all else was ready O. 3.19νίσεται σὺν παισὶ Λήδας. τοῖς γὰρ ἐπέτρεπεν ἀγῶνα νέμειν O. 3.36
ζεῦξον ἤδη μοι σθένος ἡμιόνων. κεῖναι γὰρ ἐξ ἀλλᾶν ὁδὸν ἁγεμονεῦσαι ταύταν ἐπίστανται O. 6.25
ἅπαντας ἐν οἴκῳ εἴρετο παῖδα τὸν Εὐάδνα τέκοι· Φοίβου γὰρ αὐτὸν φᾶ γεγάκειν πατρός O. 6.49
ἄγνωμον δὲ τὸ μὴ προμαθεῖν. κουφότεραι γὰρ ἀπειράτων φρένες O. 8.61
χαρίτων νέμομαι κᾶπον· κεῖναι γὰρ ὤπασαν τὰ τέρπν O. 9.28
ἄνευ δὲ θεοῦ, σεσιγαμένον οὐ σκαιότερον χρῆμ' ἕκαστον. ἐντὶ γὰρ ἄλλαι ὁδῶν ὁδοὶ περαίτεραι i. e. since we are gifted in different directions O. 9.104τὰν ὀλβίαν Κόρινθον. ἐν τᾷ γὰρ Εὐνομία ναίει O. 13.6
ἀνάγνωτέ μοι Ἀρχεστράτου παῖδα. γλυκὺ γὰρ αὐτῷ μέλος ὀφείλων ἐπιλέλαθ O. 10.3
ἐρύκετον ψευδέων ἐνιπὰν ἀλιτόξενον. ἕκαθεν γὰρ ἐπελθὼν ὁ μέλλων χρόνος ἐμὸν καταίσχυνε βαθὺ χρέος O. 10.7
May my poetry be effective.Μοίσαις γὰρ ἀγλαοθρόνοις ἑκὼν Ὀλιγαιθίδαισίν τ' ἔβαν ἐπίκουρος O. 13.96
τόνδε κῶμον ἐπ' εὐμενεῖ τύχᾳ κοῦφα βιβῶντα. Λυδῷ γὰρ Ἀσώπιχον ἐν τρόπῳ ἐν μελέταις τ ἀείδων ἔμολον O. 14.17
καιρὸν εἰ φθέγ-ξαιο, μείων ἕπεται μῶμος ἀνθρώπων. ἀπὸ γὰρ κόρος ἀμβλύνει αἰανὴς ταχείας ἐλπίδας P. 1.82
With the help of Artemis he mastered his horses.ἐπὶ γὰρ ἰοχέαιρα παρθένος χερὶ διδύμᾳ τίθησι κόσμον P. 2.9
νεφέλᾳ παρελέξατο ψεῦδος γλυκὺ μεθέπων. εἶδος γὰρ ὑπεροχωτάτᾳ πρέπεν Οὐρανιᾶν θυγατέρι Κρόνου P. 2.38
“αἷμά οἱ κείναν λάβε σὺν Δαναοῖς εὐρεῖαν ἄπειρον· τότε γὰρ μεγάλας ἐξανίστανται Λακεδαίμονος” P. 4.48Μοίσαισι δώσω καὶ τὸ πάγχρυσον νάκος κριοῦ· μετὰ γὰρ κεῖνο πλευσάντων Μινυᾶν θεόπομποί σφισιν τιμαὶ φύτευθεν P. 4.68
“οὐ πρέπει νῷν χαλκοτόροις ξίφεσιν οὐδ' ἀκόντεσσιν μεγάλαν προγόνων τιμὰν δάσασθαι. μῆλά τε γάρ τοι ἐγὼ καὶ βοῶν ξανθὰς ἀγέλας ἀφίημ” P. 4.148 κινηθμὸν ἀμαιμάκετον ἐκφυγεῖν πετρᾶν. δίδυμαι γὰρ ἔσαν” P. 4.209ἀκηράτοις ἁνίαις. κατέκλασε γὰρ ἐντέων σθένος οὐδέν P. 5.34
ἔχεις καὶ πεδὰ μέγαν κάματον λόγων φερτάτων μναμήἰ· ἐν τεσσαράκοντα γὰρ πετόντεσσιν ἁνιόχοις ὅλον δίφρον κομίξαις P. 5.49
Ἡσυχία, τιμὰν Ἀριστομένει δέκευ. τὺ γὰρ τὸ μαλθακὸν ἔρξαι τε καὶ παθεῖν ὁμῶς ἐπίστασαι P. 8.6
“τὸ δὲ οἴκοθεν ἀντία πράξει. μόνος γὰρ ἐκ Δαναῶν στρατοῦ θανόντος ὀστέα λέξαις υἱοῦ” P. 8.52 θεῶν δ' ὄπιν ἄφθονον αἰτέω, λτ;γτ;έναρκες, ὑμετέραις τύχαις. εἰ γάρ τις ἐσλὰ πέπαται μὴ σὺν μακρῷ πόνῳ, πολλοῖς σοφὸς δοκεῖ but ultimately it is god who is responsible for good fortune P. 8.73Ἱπποκλέᾳ θέλοντες ἀγαγεῖν ἐπικωμίαν ἀνδρῶν κλυτὰν ὄπα· γεύεται γὰρ ἀέθλων P. 10.7
κώπαν σχάσον. ἐγκωμίων γὰρ ἄωτος ὕμνων ἐπ' ἄλλοτ ἄλλον ὥτε μέλισσα θύνει λόγον P. 10.53
χρὴ δ' ἐν εὐθείαις ὁδοῖς στείχοντα μάρνασθαι φυᾷ. πράσσει γὰρ ἔργῳ μὲν σθένος, βουλαῖσι δὲ φρήν N. 1.26
I had rather be generous to my friends than miserly. κοιναὶ γὰρ ἔρχοντ' ἐλπίδες πολυπόνων ἀνδρῶν (but cf. Σ: ἐλπίδος ποτὲ διαπεσὼν τῆς ἴσης τύχοι ἂν ἀμοιβῆς) N. 1.32κτείνοντ' ἐλάφους ἄνευ κυνῶν δολίων θ ἑρκέων. ποσσὶ γὰρ κράτεσκε N. 3.52
τὸ δ' ἐναντίον ἔσκεν· πολλὰ γάρ μιν παντὶ θυμῷ παρφαμένα λιτάνευεν N. 5.31
ἴχνεσιν ἐν Πραξιδάμαντος ἑὸν πόδα νέμων πατροπάτορος ὁμαιμίοις. κεῖνος γὰρ Ὀλυμπιόνικος ἐὼν N. 6.17
εὔδοξος ἀείδεται Σωγένης. πόλιν γὰρ φιλόμολπον οἰκεῖ N. 7.9
εἰ δὲ τύχῃ τις ἔρδων, μελίφρον' αἰτίαν ῥοαῖσι Μοισᾶν ἐνέβαλε· ταὶ μεγάλαι γὰρ ἀλκαὶ σκότον πολὺν ὕμνων ἔχοντι δεόμεναι N. 7.12
βασιλῆα δὲ θεῶν πρέπει δάπεδον ἂν τόδε γαρυέμεν ἡμέρᾳ ὀπί. λέγοντι γὰρ Αἰακόν μιν φυτεῦσαι N. 7.84
λευκανθέα σώμασι πίαναν καπνόν· ἑπτὰ γὰρ δαίσαντο πυραὶ νεογυίους φῶτας N. 9.24
ἴστω λαχὼν ὄλβον. εἰ γὰρ ἅμα κτεάνοις πολλοῖς ἐπίδοξον ἄρηται κῦδος, οὐκ ἔστι πρόσωθεν N. 9.46
ἀξιωθείην κεν Ἄργει μὴ κρύπτειν φάος ὀμμάτων. νικαφορίαις γὰρ ὅσαιςἱπποτρόφον ἄστυ τὸ Προίτοιο θάλησεν† N. 10.41ἴδεν Λυγκεὺς δρυὸς ἐν στελέχει ἡμένους. κείνου γὰρ ἐπιχθονίων πάντων γένετ' ὀξύτατον ὄμμα N. 10.62
οὐκ ἀγνῶτες ὑμῖν ἐντὶ δόμοι οὔτε κώμων. οὐ γὰρ πάγος οὐδὲ προσάντης ἁ κέλευθος γίνεται, εἴ τις εὐδόξων ἐς ἀνδρῶν ἄγοι τιμὰς Ἑλικωνιάδων I. 2.33
ἐκ λεχέων ἀνάγει φάμαν παλαιὰν εὐκλέων ἔργων. ἐν ὕπνῳ γὰρ πέσεν I. 4.23
ἔστιν δ' ἀφάνεια τύχας καὶ μαρναμένων. τῶν τε γὰρ καὶ τῶν διδοῖ I. 4.33
Homer has perpetuated the fame of Aias.τοῦτο γὰρ ἀθάνατον φωνᾶεν ἕρπει, εἴ τις εὖ εἴτῃ τι I. 4.40
We sing the praise of the victorious sons of Lampon.εἰ γάρ τις ἀνθρώπων πράσσει θεοδμάτους ἀρετὰς, ἐσχατιαῖς ἤδη πρὸς ὄλβου βάλλετ' ἄγκυραν I. 6.10
τιμὰ δ' ἀγαθοῖσιν ἀντίκειται. ἴστω γὰρ σαφὲς ἀστῶν γενεᾷ μέγιστον κλέος αὔξων I. 7.27
τὸ δὲ πρὸ ποδὸς ἄρειον ἀεὶ βλέπειν χρῆμα πάν. δόλιος γὰρ αἰὼν ἐπ' ἀνδράσι κρέμαται I. 8.14
ἐπέων δὲ καρπὸς οὐ κατέφθινε· φαντὶ γὰρ ξύν' ἀλέγειν καὶ γάμον Θέτιος ἄνακτας I. 8.46
ἔλαθεν οὐδὲ τὸν εὐρυφαρέτραν ἑκαβόλον· ὤμοσε [γὰρ θ]εὸς (supp. Housman) Πα.. 112. ἐπεύχομαι εὐμαχανίαν διδόμεν. τυφλα[ὶ γὰρ] ἀνδρῶν φρένες, ὅστις ἄνευθ' Ἐλικωνιάδων ἐρευνᾷ σοφίας ὁδόν Πα. 7 B. 18. Δαμαίνας παῖ, ἁγέο. τὶν γὰρ εὔφρων ἕψεται πρώτα θυγάτηρ ὁδοῦ Παρθ. 2. 67. The soul survives the body. τὸ γάρ ἐστι μόνον ἐκ θεῶν fr. 131b. 2.c introduces narrative in elaboration of what precedes.—δέξαιτόνδε κῶμον. ψαύμιος γὰρ ἵκει ὀχέων, ὅς O. 4.10
ἔμαθε δὲ σαφές· εὐμενέσσι γὰρ παρὰ Κρονίδαις γλυκὺν ἑλὼν βίοτον, μακρὸν οὐχ ὑπέμεινεν ὄλβον P. 2.25
ἔσχε τοι ταύταν μεγάλαν ἀυάταν καλλιπέπλου λῆμα Κορωνίδος. ἐλθόντος γὰρ εὐνάσθη ξένου P. 3.25
“φαμὶ διδασκαλίαν Χίρωνος οἴσειν. ἀντρόθε γὰρ νέομαι” P. 4.102 “δύνασαι δ' ἀφελεῖν μᾶνιν χθονίων. κέλεται γὰρ ἑὰν ψυχὰν κομίξαι Φρίξος” P. 4.159σπέρμ' ὑμετέρας ἀκτῖνος ὄλβου δέξατο μοιρίδιον ἆμαρ ἢ νύκτες· τόθι γὰρ γένος Εὐφάμου φυτευθὲν P. 4.256
ἐπέγνω μὲν Κυράνα δικαιᾶν Δαμοφίλου πραπίδων. κεῖνος γὰρ ἐν παισὶν νέος P. 4.281
ἔχοντι τὰν ( Κυράναν sc.)χαλκοχάρμαι ξένοι Τρῶες Ἀντανορίδαι. σὺν Ἑλένᾳ γὰρ μόλον P. 5.83
Ἀντίλοχος ἀναμείναις Μέμνονα. Νεστόρειον γὰρ ἵππος ἅρμ' ἐπέδα P. 6.32
ἴτω τεὸν χρέος, ὦ παῖ. παλαισμάτεσσι γὰρ ἰχνεύων ματραδελφεοὺς P. 8.35
ἄκουσεν Δαναόν ποτ' ἐν Ἄργει οἷον εὗρεν τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ παρθένοισι ὠκύτατον γάμον. ἔστασεν γὰρ P. 9.114
τυφλὸν δ' ἔχει ἦτορ ὅμιλος ἀνδρῶν ὁ πλεῖστος. εἰ γὰρ ἦν ἓ τὰν ἀλάθειαν ἰδέμεν, οὔ κεν ὅπλων χολωθεὶς ὁ καρτερὸς Αἴας ἔπαξε N. 7.24
πολλά νιν πολλοὶ λιτάνευον ἰδεῖν· ἀβοατὶ γὰρ ἡρώων ἄωτοι περιναιεταόντων ἤθελον N. 8.9
ἄμφαινε κυδαίνων πόλιν. φεῦγε γὰρ Ἀμφιαρῆ ποτὲ N. 9.13
φθιμένου Κάστορος ἐν πολέμῳ. τὸν γὰρ Ἴδας ἔτρωσεν N. 10.60
καὶ πάθον δεινὸν παλάμαις Ἀφαρητίδαι Διός· αὐτίκα γὰρἦλθε Λήδας παῖς N. 10.65
ἐθέλω ἢ Καστορείῳ ἢ Ἰολάοἰ ἐναρμόξαι μιν ὕμνῳ. κεῖνοι γὰρ ἡρώων διφρηλάται Λακεδαίμονι καὶ Θήβαις ἐτέκνωθεν κράτιστοι I. 1.17
ἤρχετο μόροιο κάρυξ. ἦν γάρ τι παλαίφατον[ fr. 140a. 69 (43) introducing argument, proof, example: It is easy for a poet to praise a man for his labours.μισθὸς γὰρ ἄλλοις ἄλλος ἐπ' ἔργμασιν ἀνθρώποις γλυκὺς. ὃς δ ἀμφ ἀέθλοις ἄρηται κῦδος ἁβρόν, εὐαγορηθεὶς κέρδος ὕψιστον δέκεται I. 1.47
You Graces are a source of pleasure to men.οὐδὲ γὰρ θεοὶ σεμνᾶν Χαρίτων ἄτερ κοιρανέοντι χοροὺς οὔτε δαῖτας O. 14.8
μέγιστον δ' αἰόλῳ ψεύδει γέρας ἀντέταται. κρυφίαισι γὰρ ἐν ψάφοις Ὀδυσσῆ Δαναοὶ θεράπευσαν N. 8.26
cf. N. 7.24d after a verb of announcing or simm.κοινὸν λόγον φίλαν τείσομεν ἐς χάριν. νέμει γὰρ Ἀτρέκεια πόλιν O. 10.13
Χάριτες, κλῦτ' ἐπεὶ εὔχομαι· σὺν γὰρ ὑμῖν O. 14.5
“κέκλυτε. φαμὶ γὰρ” P. 4.14 ἀπὸ δ' αὐτὸν ἐγὼ Μοίσαισι δώσω καὶ τὸ πάγχρυσον νάκος κριοῦ. τίς γὰρ ἀρχὰ δέξατο ναυτιλίας; P. 4.70γνῶθι νῦν τὰν Οἰδιπόδα σοφίαν. εἰ γὰρ P. 4.263
ἀκούσατ. ἦ γὰρ ἑλικώπιδος Ἀφροδίτας ἄρουραν ἤ Χαρίτων ἀναπολίζομεν P. 6.1
εἰρήσεταί που κἀν βραχίστοις. ἄραντο γὰρ νίκας ἀπὸ παγκρατίου I. 6.60
e introduces an explanation of particular words.Καδμεῖοί νιν οὐκ ἀέκοντες ἄνθεσι μείγνυον, Αἰγίνας ἕκατι. φίλοισι γὰρ φίλος ἐλθὼν ξένιον ἄστυ κατέδρακεν N. 4.22
ἄπιστον ἔειπ (= ἔειπα).αἰδὼς γὰρ ὑπὸ κρύφα κέρδει κλέπτεται, ἃ φέρει δόξαν N. 9.33
ἕκαλος ἔπειμι γῆρας ἔς τε τὸν μόρσιμον αἰῶνα. θνᾴσκομεν γὰρ ὁμῶς ἅπαντες. δαίμων δ' ἄισος I. 7.42
οὐ κό]ρῳ ἀλλ' ἀρετᾷ. [ γ]ὰρ ἁρπαζομένων τεθνάμεν [[βρεϝεμαξρ] χρη]μάτων ἢ κακὸν ἔμμεναι (supp. Lobel) fr. 169. 16.f introduces an explanation of something not directly expressed. στρατὸν ἀκρόσοφόν τε καὶ αἰχματὰν ἀφίξεσθαι· τὸ γὰρ ἐμφυὲς οὔτ' αἴθων ἀλώπηξ οὔτ ἐρίβρομοι λέοντες διαλλάξαιντο ἦθος i. e. they are unable to behave in another way for... O. 11.19 Χαρίτων μή με λίποι καθαρὸν φέγγος. Αἰγίνᾳ τε γάρ φαμι πόλιν τάνδ' εὐκλείξαι i. e. they did not leave me in the past for... P. 9.90 Zeus buried Amphiareus before Periklymenos struck him from behind. (He was in full flight.)ἐν γὰρ δαιμονίοισι φόβοις φεύγοντι καὶ παῖδες θεῶν N. 9.27
His parents' lackof ambition prevented Aristagoras competing in Ol. and Pyth. games. (I would have let him.)ναὶ μὰ γὰρ ὅρκον κάλλιον ἂνδηριώντωνἐνόστησ' ἀντιπάλων N. 11.24
They won in different events. (but not in the pentathlon)οὐ γὰρ ἦν πενταέθλιον I. 1.26
χρὴ δὲ πᾶν ἔρδοντ' ἀμαυρῶσαι τὸν ἐχθρόν. (Melissos had to use all means possible.)οὐ γὰρ φύσιν ὠαριωνείαν ἔλαχεν I. 4.49
esp. after voc., Ζεῦ· τεαὶ γὰρ ὧραι i. e. on you I call O. 4.1 cf. O. 12.3, O. 14.5Φοῖβε, ἐθελήσαις ταῦτα νόῳ τιθέμεν, ἐκ θεῶν γὰρ μαχαναὶ πᾶσαι P. 1.41
Ζεῦ, τεὸν γὰρ αἷμα, σέο δ' ἀγών N. 3.65
g introduces explanation in parenthesis.ἀλλ' ὅμως, κρέσσον γὰρ οἰκτιρμοῦ φθόνος, μὴ παρίει καλά P. 1.85
ὁ γὰρ καιρὸς πρὸς ἀνθρώπων βραχὺ μέτρον ἔχει P. 4.286
ἀλλὰ χαλκὸν μυρίον οὐ δυνατὸν ἐξελέγχειν, μακροτέρας γὰρ ἀριθμῆσαι σχολᾶς, ὅν τε N. 10.46
Ἀμύκλαθεν γὰρ ἔβα N. 11.34
h introduces the answer to a preceding question.τί μάλα τοῦτο κερδαλέον τελέθει; ἅτε γὰρ ἐννάλιον πόνον ἐχοίσας βαθὺ σκευᾶς ἑτέρας, ἀβάπτιστος εἶμι P. 2.79
cf. O. 6.8ἐπεὶ τίνα πάτραν, τίνα οἶκον ναίων ὀνυμάξεαι ἐπιφανέστερον Ἑλλάδι πυθέσθαι; πάσαισι γὰρ πολίεσι λόγος ὁμιλεῖ Ἑρεχθέος ἀστῶν P. 7.9
τί ἔλπεαι σοφίαν ἔμμεν, ἃν ὀλίγον τοὶ ἀνὴρ ὑπὲρ ἀνδρὸς ἴσχει; οὐ γὰρ ἔσθ' ὅπως τὰ θεῶν βουλεύματ ἐρευνάσει fr. 61. 3.i introducing a question, progressive. τίς γὰρ ἱππείοις ἐν ἔντεσσιν μέτρα ἐπέθηκ; O. 13.20 cf. P. 4.70k fragg. ἐπικράνοισι γὰρ fr. 6b. d. ἀριστεύοντα γὰρ ἐν fr. 6b. e. ἦν γὰρ τὸ πάροιθε fr. 33d. 1.τῶν γὰρ ἀντομένων[ Pae. 2.42
]γὰρ ἐπῆν πόνος[ Pae. 8.88
]σοφίᾳ γὰρ Pae. 14.40
]α μὲν γὰρ εὔχομαι Pae. 16.3
]ἔσσεται γὰρ ἁδυ[ Pae. 21.13
ἀιὼν γὰρ Pae. 22.8
]γὰρ εὔχομαι. Δ. 1. 1. ]θαμὰ γὰρ οἰκόθεν[ Δ. 4h. 11. τὸ γὰρ πρὶν γενέ[σθαι Παρθ. 1. 2. ]ι γὰρ ὁ [Λοξ]ίας Παρθ. 2. 3. προβάτων γὰρ *fr. 104b. 1. νομάδεσσι γὰρ ἐν Σκύθαις fr. 105b. 1. πάντων γὰρ fr. 140a. 54 (28). ] γάρ σε fr. 140a. 60 (34). κεῖνοι γάρ τ' ἄνοσοι καὶ ἀγήραοι fr. 143. 1. ὁ γὰρ ἔπαινος *fr. 181* ]εν γὰρ, Ἄπολλον[ fr. 215. 8. νικώμενοι γὰρ (v. l. δέ) fr. 229. ] οντι γὰρ ανα[ ?fr. 333a. 15. ] εὔφρων γὰρ[ P. Oxy. 1792. fr. 41. οὐ γὰρ εικ[ P. Oxy. 2442. fr. 68.2 εἰ γάρ if only, introducing wish. — “εἰ γὰρ οἴκοι νιν βάλε, αἷμά οἱ κείναν λάβε ἄπειρον” P. 4.43 with apodosis suppressed.εἰ γὰρ ὁ πᾶς χρόνος ὄλβον μὲν οὕτω καὶ κτεάνων δόσιν εὐθύνοι P. 1.46
εἰ γάρ σφισιν ἐμπεδοσθενέα βίοτον ἁρμόσαις ἥβᾳ λιπαρῷ τε γήραι διαπλέκοις εὐδαίμον' ἐόντα N. 7.98
3 combined with other particles.a καὶ γάρ, καὶ γάρ.I for the fact is, emphasising the explanation.ταχέες ἔβαν· καὶ γὰρ ἑκὼν θυμῷ γελανεῖ θᾶσσον ἔντυνεν βασιλεὺς ἀνέμων P. 4.181
ἔλπομαι δ' τὸν Ἱπποκλέαν θαητὸν ἐν ἅλιξι θησέμεν ἐν καὶ παλαιτέροις, νέαισίν τε παρθένοισι μέλημα. καὶ γὰρ ἑτέροις ἑτέρων ἕρωτες ἔκνιξαν φρένας P. 10.59
καί τινα φᾶσέ νιν δώσειν μόρῳ· καὶ γὰρ βελέων ὑπὸ ῥιπαῖσι κείνου φαιδίμαν γαίᾳ πεφύρσεσθαι κόμαν ἔνεπεν N. 1.67
ἀθανάτοις Αἰνησιδάμου παῖδες ἐν τιμαῖς ἔμιχθεν. καὶ γὰρ οὐκ ἀγνῶτες ὑμῖν ἐντὶ δόμοι οὔτε κώμων οὔτε μελικόμπων ἀοιδᾶν I. 2.30
νόμισαν χρυσὸν ἄνθρωποι περιώσιον ἄλλων. καὶ γὰρ ἐριζόμεναι νᾶες ἐν πόντῳ καὶ λτ;ὑφγτ; ἅρμασιν ἵπποι διὰ τεάν, ὤνασσα, τιμὰν θαυμασταὶ πέλονται I. 5.4
ἀνορέας ἐπέτρεψας ἕκατισαόφρονος. καὶ γὰρ ὁ πόντιος Ὀρς[ιτ]ρίαινά νιν περίαλλα βροτῶν τίεν Pae. 9.47
καὶ γὰρ:καὶ τοὶ γὰρ αἰθοίσας ἔχοντες σπέρμ' ἀνέβαν φλογὸς οὔ O. 7.48
II where the καί goes closely with what follows, and is emphatic, also, even. “καὶ γὰρ σέ, τὸν οὐ θεμιτὸν ψεύδει θιγεῖν, ἔτραπε μείλιχος ὀργὰ” P. 9.42καὶ γὰρ αὐτά, ποσσὶν ἄπεπλος ὀρούσαισ' ἀπὸ στρωμνᾶς, ὅμως ἄμυνεν ὕβριν κνωδάλων N. 1.50
καὶ γὰρ ἐν ἀγαθέᾳ χεῖρας ἱμάντι δεθεὶς Πυθῶνι κράτησεν Καλλίας N. 6.34
καὶ γάρ:καὶ Νεμέᾳ γὰρ ὁμῶς ἐρέω ταύταν χάριν O. 8.56
γ. introduces example, yes and, and furtherκαὶ γὰρ Ἀλκμήνας O. 7.27
καὶ γὰρ βιατὰς Ἄρης P. 1.10
μὴ φθόνει κόμπον τὸν ἐοικότ' ἀοιδᾷ κιρνάμεν ἀντὶ πόνων. καὶ γὰρ ἡρώων ἀγαθοὶ πολεμισταὶ λόγον ἐκέρδαναν I. 5.26
b introducing double reason.Iτε γὰρ δέ. κακολόγοι δὲ πολῖται· ἴσχει τε γὰρ ὄλβος οὐ μείονα φθόνον· ὁ δὲ χαμηλὰ πνέων ἄφαντον βρέμει P. 11.29
IIμὲν γὰρ δέ. Ὀλυμπίᾳ μὲν γὰρ αὐτὸς γέρας ἔδεκτο, Πυθῶνι δ O. 2.48
τὸ μὲν γὰρ πατρόθεν τὸ δ' ματρόθεν O. 7.23
πολλοῖσι μὲν γὰρ ἀείδεται. τὰ δὲ καὶ ἀνδράσιν ἐμπρέπει P. 8.25
cf. frag. Pae. 16.3IIIμὲν γὰρ ἀλλά. ῥᾴδιον μὲν γὰρ πόλιν σεῖσαι. ἀλλ' ἐπὶ χώρας αὖτις ἕσσαι δυσπαλὲς δὴ γίνεται P. 4.272
c γὰρ ὦν, looking to what follows, of course, but thenἐσσὶ γὰρ ὦν σοφός· οὐκ ἄγνωτ' ἀείδω Ἰσθμίαν ἵπποισι νίκαν I. 2.12
d γάρ τοι emphasising general validity of the reason.τὶν δὲ μοῖρ' εὐδαιμονίας ἕπεται. λαγέταν γάρ τοι τύραννον δέρκεται ὁ μέγας πότμος P. 3.85
I pray to Aiakos as I make this offering to the victors.σὺν θεῷ γάρ τοι φυτευθεὶς ὄλβος ἀνθρώποισι παρμονώτερος N. 8.17
-
11 ἐρασιπλόκαμος
ἐρᾰσιπλόκᾰμος, -ον1 with lovely locks Τυροῦς ἐρασιπλοκάμου (v. Schr., Pyth. comm., ad loc.) P. 4.136 -
12 ματροπόλος
μᾱτροπόλος, -ον1 attending to mothers ματροπόλῳ σὺν Ἐλειθυίᾳ ( καταχρηστικῶς Schr., Pyth. Comm.) P. 3.9 -
13 ὀρθός
1 uprighta of pers.I aright, sound τοὺς δὲ τομαῖς ἔστασεν ὀρθούς pr. P. 3.53 ἔστασαν ὀρθὰν καρδίαν pr. P. 3.96II faithful, honestἐσσὶ γὰρ ἄγγελος ὀρθός O. 6.90
b of things.a upright, straight up in physical sense. ὀρθᾷ χερὶ ἐρύκετον ψευδέων ἐνιπὰν ἀλιτόξενον (contra Σ, δικαίᾳ) O. 10.4ἀνὰ δ' ἔπαλτ ὀρθῷ ποδί O. 13.72
σὺν ὀρθαῖς κιόνεσσιν δεσποσύναισιν P. 4.267
ὁ δ' ὀρθὸν μὲν ἄντεινεν κάρα pr. N. 1.43 ἢ Δωρίδ' ἀποικίαν οὕνεκεν ὀρθῷ ἔστασας ἐπὶ σφυρῷ Λακεδαιμονίων (ἐπ' ἀσφαλοῦς στῆναι παρεσκεύασας Σ.) I. 7.12 δὴ τότε τέσσαρες ὀρθαὶ πρέμνων ἀπώρουσαν χθονίων κίονες fr. 33d. 5. Καινεὺς σχίσαις ὀρθῷ ποδὶ γᾶν unyielding *qr. 6. 8.b straight, true, regularκαὶ παρέλκει πραγμάτων ὀρθὰν ὁδὸν ἔξω φρενῶν O. 7.46
ὀρθὰς δ αὔλακας ἐντανύσαις pr. P. 4.227ἦρ' ὦ φίλοι, κατ ἀμευσίπορον τρίοδον ἐδινάθην, ὀρθὰν κέλευθον ἰὼν τὸ πρίν P. 11.39
ὀρθῷ δρόμῳ fr. 1a. 5. μουσικὰν ὀρθὰν ἐπιδεικνυμένου (pr.: οὐχ ἡδεῖαν οὐδὲ τρυφερὰν οὐδ' ἐπικεκλασμένην τοῖς μελέσιν. paraphr. Plut., Pyth. Orac., 6, 397A) fr. 32.III upright, correctβουλαῖς ἐν ὀρθαῖσι Ῥαδαμάνθυος O. 2.75
πατέρων ὀρθαὶ φρένες ἐξ ἀγαθῶν O. 7.91
ὀρθᾷ φρενί O. 8.24
εἰ δὲ λόγων συνέμεν κορυφάν, Ἱέρων, ὀρθὰν ἐπίστᾳ, μανθάνων οἶσθα προτέρων. P. 3.80δἰ ἀγγελίας ὀρθᾶς P. 4.279
ὀρθὰν ἄγεις ἐφημοσύναν pr. P. 6.19πειρῶντι δὲ καὶ χρυσὸς ἐν βασάνῳ πρέπει καὶ νόος ὀρθός P. 10.68
οἵ σε γεραίροντες ὀρθὰν φυλάσσοισιν Τένεδον pr. N. 11.5 ]ν ὀρθαι τε β[ουλ]αι τοῦτον Θρ. 4. 16. -
14 τε
τε A1 connective,a joining words and phrases.ἐς ἔρανον φίλαν τε Σίπυλον O. 1.38
νέκταρ ἀμβροσίαν τε O. 1.62
βίαν παρθένον τε O. 1.88
ταχυτὰς ποδῶν ἀκμαί τ' ἰσχύος O. 1.96
ἔρεισμ' Ἀκράγαντος εὐωνύμων τε πατέρων ἄωτον O. 2.7
Πυθῶνι Ἰσθμοῖ τε O. 2.50
Κύκνον Ἀοῦς τε παῖδ' Αἰθίοπα O. 2.83
ἄνδρα μᾶλλον εὐεργέταν πραπίσιν ἀφθονέστερόν τε χέρα O. 2.94
τὸ λαλαγῆσαι θέλων κρυφόν τε θέμεν ( τιθέμεν coni. Hermann) O. 2.97 ὑπὸ βουθυσίαις ἀέθ-λων τε πεμπαμέροις ἁμίλλαις O. 5.6
πόνος δαπάνα τε O. 5.15
ζώναν καταθηκαμένα κάλπιδά τ O. 6.40
ἀγῶνας ἔχει μοῖράν τ' ἀέθλων O. 6.79
λύραι μολπαί τε O. 6.97
τῶνδε κείνων τε O. 6.102
Ὀλυμπίᾳ Πυθοῖ τε νικώντεσσιν O. 7.10
παῖδ' Ἀφροδίτας Ἀελίοιό τε νύμφαν O. 7.14
πελώριον ἄνδρα πατέρα τε O. 7.17
ζωοῖσιν ἑρπόντεσσί θ' ὁμοῖα O. 7.52
τεθμὸν Ὀλυμπιονίκαν ἄνδρα τε O. 7.89
παῖς ὁ Λατοῦς εὐρυμέδων τε Ποσειδάν O. 8.31
Θέμις θυγάτηρ τε O. 9.15
πόλεμον μάχαν τε πᾶσαν O. 9.40
Πύρρα Δευκαλίων τε O. 9.43
πόλιν δ' ὤπασεν λαόν τε διαιτᾶν O. 9.66
υἱὸν δ' Ἄκτορος Αἰγίνας τε Μενοίτιον O. 9.70
προξενίᾳ δ' ἀρετᾷ τ O. 9.83
ὡραῖος ἐὼν καὶ καλὸς κάλλιστά τε ῥέξαις O. 9.94
Ἰολάου τύμβος ἐνναλίᾳ τ' Ἐλευσὶς O. 9.98
ὑπὸ στερεῷ πυρὶ πλαγαῖς τε σιδάρου O. 10.37
σὺν Ὀλυμπιάδι πρώτᾳ νικαφορίαισί τε O. 10.59
ἐκ Πυθῶνος Ἰσθμοῖ τ O. 12.18
Εὐνομία κασιγνήτα τε O. 13.6
σταδίου τιμὰν διαύλου θ O. 13.37
Μοίσαις Ὀλιγαιθίδαισίν τ O. 13.97
Δὶ Ἐνυαλίῳ τ O. 13.106
στεφάνοισι ἵπποις τε P. 1.37
ταῦτα νόῳ τιθέμεν εὔανδρόν τε χώραν P. 1.40
ἁγητὴρ ἀνήρ, υἱῷ τ' ἐπιτελλόμενος (cf. A. 4. a infra) P. 1.70ἀνδρῶν ἵππων τε P. 2.2
παρθένος ὅ τ' ἐναγώνιος Ἑρμᾶς P. 2.10
ξεινίαν κοίταν ἄθεμίν τε δόλον P. 3.32
Λατοίδαισιν Πυθῶνί τ P. 4.3
Ἀπόλλων ἅ τε Πυθὼ P. 4.66
νύκτεσσιν ἔν θ' ἁμέραις P. 4.130
“ ἐκ πόντου σαώθη ἔκ τε ματρυιᾶς ἀθέων βελέων” P. 4.162Ζήταν Κάλαίν τ P. 4.182
δήσαις ἐμβάλλων τ P. 4.235
πάχει μάκει τε P. 4.245
ἀπὸ γᾶς ἀπό τε κτεάνων P. 4.290
Ἡρακλέος ἐκγόνους Αἰγιμιοῦ τε P. 5.72
[θ (codd.: om. byz.) P. 5.100] σφὸν ὄλβον υἱῷ τε κοινὰν χάριν ἔνδικόν τ' Ἀρκεσίλᾳ (bis) P. 5.102νόον φέρβεται γλῶσσάν τε P. 5.111
ἐπ' ἔργοισιν ἀμφί τε βουλαῖς P. 5.119
πατρὶ τεῷ, Θρασύβουλε, κοινάν τε γενεᾷ νίκαν P. 6.15
στεροπᾶν κεραυνῶν τε P. 6.24
[τίνα πάτραν, τίνα τ' οἶκον (τ del. Boeckh) P. 7.6κεραυνῷ τόξοισί τ' Ἀπόλλωνος P. 8.18
ποίᾳ Παρνασσίδι Δωριεῖ τε κώμῳ P. 8.20
“ κύμασιν ῥιπαῖς τ' ἀνέμων” P. 9.48καλλίσταν πόλιν ἀμφέπει κλεινάν τ' ἀέθλοις P. 9.70
παντὶ θυμῷ σύν τε δίκᾳ P. 9.96
τέλος ἀρχά τε P. 10.10
θαλίαις εὐφαμίαις τε P. 10.35
ἐν καὶ παλαιτέροις νέαισίν τε παρθένοισι μέλημα P. 10.59
ἑπταπύλοισι Θήβαις χάριν ἀγῶνί τε Κίρρας P. 11.12
τὸ δὲ νέαις ἀλόχοις ἔχθιστον ἀμπλάκιον καλύψαι τ' ἀμάχανον P. 11.26
ἄκρον ἑλὼν ἡσυχᾷ τε νεμόμενος P. 11.55
ἀθανάτων ἀνδρῶν τε P. 12.4
δέξαι στεφάνωμα τόδ' ἐκ Πυθῶνος εὐδόξῳ Μίδᾳ αὐτόν τέ νιν P. 12.6
Σερίφῳ λαοῖσί τε P. 12.12
ἅρμα Νεμέᾳ τ N. 1.7
θάμβει δυσφόρῳ τερπνῷ τε N. 1.56
στεφάνων ἀρετᾶν τε N. 3.8
ἐὼν καλὸς ἔρδων τ' ἐοικότα N. 3.19
Αἰακῷ γένει τε N. 3.28
κυνῶν δολίων θ' ἑρκέων N. 3.51
τετραορίας ἥροάς τ N. 4.29
τεθμὸς ὧραί τ N. 4.34
οὐρανοῦ βασιλῆες πόντου τ N. 4.67
ἐπὶ πάσας ὁλκάδος ἔν τ' ἀκάτῳ N. 5.2
Αἰακίδας ἐγέραιρεν ματρόπολίν τε N. 5.8
Θέτιν Πηλέα θ N. 5.26
ἁ Νεμέα μὲν ἄραρεν μείς τ' ἐπιχώριος N. 5.44
ἀφνεὸς πενιχρός τε N. 7.19
ἐπεὶ ψεύδεσί οἱ ποτανᾷ τε μαχανᾷ σεμνὸν ἔπεστί τι (supp. Hermann: τε om. codd.) N. 7.22τεῶν Διός τ' ἐκγόνων N. 7.50
ξεῖνον ἀδελφεόν τ N. 7.86
ἥβᾳ λιπαρῷ τε γήραι N. 7.99
τρὶς τετράκι τ N. 7.104
Διὸς Αἰγίνας τε N. 8.6
πάτρᾳ Χαριάδαις τ (Sandys: τε codd.) N. 8.46τὰν Ἀδράστου τάν τε Καδμείων ἔριν N. 8.51
πατρίων οἴκων ἀπό τ' Ἄργεος N. 9.14
ὅπλοισιν ἱππείοις τε σὺν ἔντεσιν N. 9.22
σὺν νεότατι γένωνται σύν τε δίκᾳ N. 9.44
Δαναοῦ πόλιν ἀγλαοθρόνων τε πεντήκοντα κορᾶν N. 10.1
Ζεὺς ἐπ' Ἀλκμήναν Δανάαν τε μολὼν N. 10.11
πατρὶ δ' Ἀδράστοιο Λυγκεῖ τε N. 10.12
ποτὶ βουθυσίαν Ἥρας ἀέθλων τε κρίσιν N. 10.23
Θρασύκλου Ἀντία τε N. 10.40
ποδῶν χειρῶν τε (Er. Schmid: ποδῶν τε χειρῶν (τε) codd.) N. 10.48θεὸς ἔμμεναι οἰκεῖν τ' οὐρανῷ N. 10.58
Ἀρισταγόραν πάτραν τ N. 11.20
κωμάσαις ἀνδησάμενός τε N. 11.28
αἶσαν Ἐρχομενοῖό τε πατρῴαν ἄρουραν I. 1.35
καὶ τόθι κλειναῖς τ' Ἐρεχθειδᾶν χαρίτεσσιν ἀραρὼς (τ supp. Bergk, om. codd.: καὶ τόθι. κλειναῖς δ coni. Heyne) I. 2.19φθιμένων ζωῶν τε φωτῶν I. 4.10
κἀν γουνοῖς Ἀθανᾶν ἔν τ' Ἀδραστείοις ἀέθλοις I. 4.26
ἁλὸς ἐξευρὼν θέναρ, ναυτιλίαισί τε πορθμὸν ἡμερώσαις (? c. τε v. 55) I. 4.57 διπλόαν νίκαν ἀνεφάνατο παίδων τε τρίταν (τε supp. Hermann, om. codd.) I. 4.71Κάστορος δ' αἰχμὰ Πολυδεύκεός τ I. 5.33
Αἰακοῦ παιδῶν τε I. 5.35
Ἰσθμοῦ δεσπότᾳ Νηρείδεσσί τε πεντήκοντα I. 6.6
Ἀίδαν γῆράς τε I. 6.15
Κλωθὼ κασιγνήτας τε I. 6.17
αἰνέων δὲ καὶ Ἕκτορα Ἀμφιάρηόν τε I. 7.33
Κλεάνδρῳ τις ἁλικίᾳ τε I. 8.1
υἱέες υἱέων τ' ἀρηίφιλοι παῖδες I. 8.25
Ζεὺς ἀγλαός τ' ἔρισαν Ποσειδὰν I. 8.27
Αἴγιναν σφετέραν τε ῥίζαν I. 8.56
οἷοι δ' ἀρετὰν δελφῖνες ἐν πόντῳ, ταμίαι τε σοφοὶ Μοισᾶν ἀγωνίων τ ἀέθλων (bis) I. 9.7—8. Ἀγαμήδει Τρεφωνίῳ θ fr. 2. 2.Ἐνιαυτὸς ὧραί τε Pae. 1.6
Θρονίας Ἄβδηρε χαλκοθώραξ [Πος]ειδᾶνός τε παῖ Pae. 2.2
Ἀπόλλωνα πάρ τ' Ἀφρο[δίταν Pae. 2.5
πόλεμον Διὸς Ἐννοσίδαν τε Pae. 4.41
κεραυνῷ τριόδοντί τε Pae. 4.43
πλούτου πειρῶν μακάρων τ ἐπιχώριον τεθμὸν ἀπωσάμενος Pae. 4.46
ἔταις τεοῖσιν ἐμαῖς τε τιμαῖς Pae. 6.11
σὺν πατρὶ Μναμοσύνᾳ τε Pae. 6.56
τεκέων ἀλόχων τε Pae. 8.78
καλάμῳ μήδεσί τε φρενὸς Pae. 9.37
κρόταλ αἰθομένα τε δαὶς Δ. 2. 1. στεφάνων τᾶν τ ἐαριδρόπων ἀοιδᾶν fr. 75. 6. πάνδοξον Αἰολάδα σταθμὸν υἱοῦ τε Παγώνδα Παρθ. 2. 1. Ἀγασικλέει ἐσλοῖς τε γονεῦσιν Παρθ. 2.. ἔν τε Πίσᾳ Παρθ. 2.. πέλλαι πίθοι λτ;τε> (supp. Schwartz: τε om. codd. Plutarchi) *fr. 104b. 5.* ἵπποις γυμνασίοισι λτ;τε> (supp. Boeckh, om. codd. Plutarchi) Θρ... τερπνῶν χαλεπῶν τε fr. 131b. 4. σθένει κραιπνοὶ σοφίᾳ τε μέγιστοι ἄνδρες fr. 133. 4. ἄνακτι πατρί τε fr. 140a. 64 (38). πόντον ὠκείας τ' ῥιπάς fr. 140c. 2. μένω[ν Ἀμ]φιτρύωνί τε σᾶμα χέω[ν (τε in lacuna add. Snell) fr. 169. 48. ἀγλαὰ χθὼν πόντου τε ῥιπαὶ fr. 220. 3. θεὸν ἄνδρα τε fr. 224. κάπρων λεόντων τε fr. 238. where τε joins words in apposition,ὁ Βάττου δ' ἕπεται παλαιὸς ὄλβος πύργος ἄστεος ὄμμα τε φαεννότατον P. 5.56
πρόσθα μὲν ἶς Ἀχελωίου τὸν ἀοιδότατον Εὐρωπία κράνα Μέλανός τε ῥοαὶ τρέφον κάλαμον ( τε ποταμου ροαι Π: ποταμοῦ del. Wil.) fr. 70. 2.διδύμας χάριτας εἰ κατέβαν ὑγίειαν ἄγων κῶμόν τ P. 3.73
where the coordination is irregular, cf. A. 4 infra,Οὐλυμπιονίκαν δέξαι Χαρίτων θ' ἕκατι τόνδε κῶμον O. 4.9
Ἰσθμοῖ τά τ' ἐν Νεμέᾳ O. 13.98
ὁ Φοίνιξ ὁ Τυρσανῶν τ' ἀλαλατὸς P. 1.72
ξεστὸν ὅταν δίφρον ἔν θ' ἅρματα πεισιχάλινα καταζευγνύῃ σθένος ἵππιον P. 2.11
παρθενίοις ὑπό τ' ἀπλάτοις ὀφίων κεφαλαῖς P. 12.9
παρθενηίοις παίδων τ' ἐφίζοισα γλεφάροις N. 8.2
Πυθῶθεν Ὀλυμπιάδων τ' ἐξαιρέτοις Ἀλφεοῦ ἔρνεσι φράξαι χεῖρα I. 1.65
ἔπειμι γῆρας ἔς τε τὸν μόρσιμον αἰῶνα I. 7.41
καλῶν μὲν ὦν μοῖράν τε τερπνῶν fr. 42. 3. θεόν, τὸν Βρόμιον, τὸν Ἐριβόαν τε βροτοὶ καλέομεν (τε om. codd. nonnulli) fr. 75. 10.b joining clauses χρυσέαισί τ' ἄν ἵπποις (Er. Schmid: κἀν, ἀν codd.) O. 1.41ὃς Ἕκτορα σφᾶλε Κύκνον τε θανάτῳ πόρεν O. 2.82
κολλᾷ τε O. 5.13
αἰτήσων πόλιν δαιδάλλειν, σέ τ, Ὀλυμπιόνικε, φέρειν γῆρας O. 5.21
ὃς ἄνασσε Φαισάνᾳ λάχε τ' Ἀλφεὸν οἰκεῖν O. 6.34
( Ἑρμᾶν)ὃς ἔχει Ἀρκαδίαν τ' εὐάνορα τιμᾷ O. 6.80
ὅσσα δὲ μὴ πεφίληκε Ζεύς, ἀτύζονται ὅς τ' ἐν αἰνᾷ Ταρτάρῳ κεῖται P. 1.15
ὃς Πριάμοιο πόλιν πέρσεν τελεύτασέν τε πόνους Δαναοῖς P. 1.54
ἤθελον Χίρωνά κε ζώειν βάσσαισί τ' ἄρχειν P. 3.4
“ κέλεται γὰρ ἑὰν ψυχὰν κομίξαι δέρμα τε ἄγειν” P. 4.161, cf. P. 4.294 ὅτι μοι ὑπάν-τασεν μαντευμάτων τ' ἐφάψατο συγγόνοισι τέχναις P. 8.60
εὔχομαι ταύταν ἀρετὰν κελαδῆσαι, ὑπὲρ πολλῶν τε τιμαλφεῖν N. 9.54
εἰ δέ τις μορφᾷ παραμεύσεται ἄλλους, ἔν τ' ἀέθλοισιν ἀριστεύων ἐπέδειξεν βίαν N. 11.14
εἰ γάρ τις πράσσει θεοδμάτους ἀρετὰν σύν τέ οἱ δαίμων φυτεύει δόξαν I. 6.12
οὕνεκα δίδυμαι γένοντο θύγατρες Ζηνί τε ἅδον (Er. Schmid: θ' ἅδον cod.) 1. 8. 18. with irregular coordination,ὕμνον κελάδησε ὅρμον στεφάνων πέμψαντα Θήβαις τ' ἐν ἑπταπύλοις οὕνεκ Ἀμφιτρύωνος κτἑ N. 4.19
, cf. N. 5.26, A. 4 infra.c joining sentences [ τέκε τε (byz.: ἃ τέκε codd.: ἔτεκε Boehmer) O. 1.89]Σικελίας τ O. 2.9
Ἀχιλλέα τ O. 2.79
μετάλλασσέν τε O. 6.62
O. 8.19εὐφράνθη τε O. 9.62
Ἄργει τ' ἔσχεθε O. 9.88
ὁπᾷ τε O. 10.11
μέλει τε O. 10.14
δέξαι τε (δὲ v. l.) O. 13.29Νέμεά τ O. 13.34
ὅσσα τε O. 13.43
εὗρεν δεῖξέν τε O. 13.75
ἀλαθής τε O. 13.98
τά τ' ἐσσόμενα O. 13.103
κλέπτει τε P. 3.29
ἕδνα τε P. 3.94
κυλινδέσκοντό τε P. 4.209
λιτάς τ P. 4.217
καταίνησάν τε P. 4.222
ἔν τ' ὠκεανοῦ P. 4.251
Παιάν τέ σοι τιμᾷ φάος P. 4.270
εὐθύτονόν τε P. 5.90
τίν τ, Ἐλέλιχθον P. 6.50
ἅρπασ, ἔνεικέ τε P. 9.6
“ στάξοισι θήσονταί τε” P. 9.63ὁδοί τε P. 9.68
ἄφωνοί θ P. 9.98
στρατῷ τ P. 10.8
χαίρει γελᾷ θ P. 10.36
δάφνᾳ τε P. 10.40
ἔπεφνέ τε P. 10.46
ἀδελφεοῖσί τ P. 10.69
μάντιν τ' ὄλεσσε (perhaps with μέν v. 31) P. 11.33κατένευσέν τε N. 1.14
ἰδίᾳ τ N. 3.24
κάπρους τ N. 3.47
γόνον τέ οἱ φέρτατον ἀτίταλλεν N. 3.57
πίτναν τ N. 5.11
φράσθη κατένευσέν τε N. 5.34
τόλμαν τε N. 7.59
ἔν τε δαμόταις N. 7.65
πατρί τ (codd.: δ Heyne e Σ.) N. 10.12εἶδ' Ἀπόλλων μιν πόρε τ I. 2.18
ἁδυπνόῳ τε I. 2.25
πέλονται ἔν τ' ἀγωνίοις I. 5.7
ὔμμε τ I. 6.19
εἶπέν τε I. 6.51
τόν τε Θεμιστίου ὀρθώσαντες οἶκον I. 6.65
υἱοῖσί τε I. 6.68
φέρει γὰρ ἄγει τ I. 7.22
μάτρωί τ I. 7.24
ἔσσυταί τε I. 8.61
ἀμφί τε Pae. 2.97
ἐρικυδέα τ' Pae. 5.39
ἔκλαγξέ θ (G—H: τε Π.) Πα. 8A. 10.Εὐρίπου τε Pae. 9.49
ἀλκάεσσά τε Δ. 2. 1. δεῦτ' ἐν χορόν, Ὀλύμπιοι, ἐπί τε κλυτὰν πέμπετε χάριν fr. 75. 2. Διόθεν τε fr. 75. 7. ἐναργέα τ fr. 75. 13. τελευταί τε fr. 108a. 4.2 in enumeration,a AB τε C τε (D τε)ἕδος νέμων, ἀέθλων τε κορυφὰν πόρον τ' Ἀλφεοῦ O. 2.13
ὧν εἷς μὲν Κάμιρον πρεσβύτατόν τε Ἰάλυσον ἔτεκεν Λίνδον τ O. 7.74
ὅ τ' ἐν Ἄργει τά τ ἐν Ἀρκαδίᾳ ἀγῶνές τ Πέλλανά τ· Αἰγίνᾳ τε ἐν Μεγάροισίν τ O. 7.83
—6.ἐπ' Ἀλφεοῦ ῥεέθροισιν Πυθοῖ τ μηνός τε O. 13.38
ὦ πότνἰ Ἀγλαία φιλησίμολπέ τ' Εὐφροσύνα Θαλία τ O. 14.14
—5.Ζηνὸς Ἀλκμήνας θ' ἑλικογλεφάρου Λήδας τε P. 4.172
ὤρεγον χεῖρας, στεφάνοισί τέ μιν ποίας ἔρεπτον, μειλιχίοις τε λόγοις ἀγαπάζοντ P. 4.240
ἔν τ' ὠκεανοῦ πελάγεσσι μίγεν πόντῳ τ ἐρυθρῷ Λαμνιᾶν τ ἔθνει γυναικῶν P. 4.251
—2.ἐπ' Ἀπόλλωνός τε κράνᾳ ἔν τε σοφοῖς P. 4.294
—5.νέμει, πόρεν τε κίθαριν, δίδωσί τε μυχόν τ' ἀμφέπει P. 5.65
ἔν τε πέφανταί θ' ὅσαι τ θεός τε P. 5.114
—7.Μεγάροις δ' ἔχεις γέρας μυχῷ τ ἐν Μαραθῶνος, Ἥρας τ ἀγῶν δάμασσας ἔργῳ P. 8.78
—80.παντᾷ δὲ χοροὶ παρθένων λυρᾶν τε βοαὶ καναχαί τ' αὐλῶν δονέονται P. 10.39
λυγρόν τ' ἔρανον Πολυδέκτᾳ θῆκε ματρός τ ἔμπεδον δουλοσύναν τό τ ἀναγκαῖον λέχος P. 12.14
παρὰ Κασταλίαν τε πόντου τε γέφυρ' βοτάνα τε N. 6.37
—42.παρὰ πεζοβόαις ἵπποις τε ναῶν τ' ἐν μάχαις N. 9.34
ἐκράτησε δὲ καί ποθ' Ἕλλανα στρατὸν Πυθῶνι, τύχᾳ τε μολὼν καὶ τὸν Ἰσθμοῖ καὶ Νεμέᾳ στέφανον, Μοίσαισί τ ἔδωκ ἀρόσαι N. 10.25
—6. “θέλεις λτ;ναίειν ἐμοὶγτ; σύν τ' Ἀθαναίᾳ κελαινεγχεῖ τ Ἄρει” N. 10.84Ποσειδάωνι Ἰσθμῷ τε ζαθέᾳ Ὀγχηστίαισίν τ' ἀιόνεσσιν I. 1.32
ναίει τετίματαί τε Ἥβαν τ' ὀπυίει I. 4.59
Φυλακίδᾳ γὰρ ἦλθον, ὦ Μοῖσα, ταμίας Πυθέᾳ τεκώμων Εὐθυμένει τε I. 6.58
αἵμασσε γεφύρωσέ τ' Ἑλέναν τ ἐλύσατο I. 8.51
στοναχαὶ μανίαι τ' ἀλαλαί τ Δ. 2. 13. τότε βάλλεται ἴων φόβαι, ῥόδα τε κόμαισι μείγνυται, ἀχεῖ τ ὀμφαὶ οἰχνεῖ τε χοροί fr. 75. 16—9 in apposition,βωμοὺς ἐγέραρεν ἁμίλλαις, ἵπποις ἡμιόνοις τε μοναμπυκίᾳ τε O. 5.6
—7.b AB τε καὶ C ( καὶ D)ἀμφέπει Δάματρα λευκίππου τε θυγατρὸς ἑορτὰν καὶ Ζηνὸς Αἰτναίου κράτος O. 6.96
χείρεσσι ποσίν τε καὶ ἅρματι O. 10.62
ἐν τᾷ γὰρ Εὐνομία ναίει κασιγνήτα τε Δίκα καὶ ὁμότροφος Εἰρήνα (v. l. κασίγνηταί) O. 13.6—7. “ τότε γὰρ μεγάλας ἐξανίστανται Λακεδαίμονος Ἀργείου τε κόλπου καὶ Μυκηνᾶν” P. 4.49Λακεδαίμονι ἐν Ἄργει τε καὶ ζαθέᾳ Πύλῳ P. 5.70
Ἐμμενίδαις ποταμίᾳ τ' Ἀκράγαντι καὶ μὰν λτ;γτ;ενοκράτει P. 6.6
ὄφρα Θέμιν ἱερὰν Πυθῶνά τε καὶ ὀρθοδίκαν γᾶς ὀμφαλόν κελαδήσετ P. 11.9
Νεμέας Ἐπιδαυρόθεν τ' ἄπο καὶ Μεγάρων N. 3.84
πῦρ δὲ παγκρατὲς θρασυμαχάνων τε λεόντων ὄνυχας ὀξυτάτους ἀκμὰν καὶ δεινοτάτων σχάσαις ὀδόντων ( καὶ Ahlwardt: τε codd.) N. 4.62—4.Μοῖσά τοι κολλᾷ χρυσόν, ἔν τε λευκὸν ἐλέφανθ' ἁμᾶ καὶ λείριον ἄνθεμον ποντίας ὑφελοῖσ ἐέρσας N. 7.78
σέθεν, Ἀμφιτρύων, παῖδας προσειπεῖν, τὸν Μινύα τε μυχὸν καὶ τὸ Δάματρος κλυτὸν ἄλσος Ἐλευσῖνα καὶ Εὔβοιαν I. 1.56
c AB τε C τε καὶ Dἀείδει μὲν ἄλσος ἁγνὸν τὸ τεὸν ποταμόν τε ὤανον ἐγχωρίαν τε λίμναν καὶ σεμνοὺς ὀχετούς O. 5.11
—12.τῶν ἄνθεσι Διαγόρας ἐστεφανώσατο δὶς κλεινᾷ τ' ἐν Ἰσθμῷ τετράκις εὐτυχέων Νεμέᾳ τ ἄλλαν ἐπ ἄλλᾳ καὶ κρανααῖς ἐν Ἀθάναις O. 7.81
—3.d miscellaneous τε, καὶ connections Ἄργει θ (δ v. l.)ὅσσα ὅσα τ' Πέλλανά τε καὶ Σικύων καὶ Μέγαῤ Αἰακιδᾶν τ εὐερκὲς ἄλσος, ἅ τ Ἐλευσὶς καὶ λιπαρὰ Μαραθών, ταί θ ἅ τ Εὔβοια O. 13.107
—112.Ζῆνα καὶ ῥιπὰς ἀνέμους τ' ἐκάλει νύκτας τε καὶ πόντου κελεύθους ἄματά τ εὔφρονα καὶ μοῖραν P. 4.194
—6.3 in anaphora [ἤρειδε Ποσειδάν, ἤρειδέν τέ μιν (δέ coni. Hermann) O. 9.32]ἐκ πόντου ἔκ τε ματρυιᾶς ἀθέων βελέων P. 4.162
ἀπὸ γᾶς ἀπό τε κτεάνων P. 4.290
κἀν γουνοῖς Ἀθανᾶν ἔν τ' Ἀδραστείοις ἀέθλοις I. 4.26
ὑπὲρ χθονὸς ὑπέρ τ' ὠκεανοῦ Pae. 8.15
χάλκεοι μὲν τοῖχοι, χάλκ[εαί] θ ὑπὸ κίονες ἔστασαν Πα. 8. 68, cf. O. 9.94, [N. 1.37]4a where τε is irregularly connective, almost καὶ ταῦτα. (for irregularly positioned τε, v. A. 1. a, b, sub fin.; μέν τε; B. b.; D: cf. Schr., Pyth. Comm., on P. 1.75) πατρῴαν μάλιστα πρὸς στάθμαν ἔβα, πάτρῳ τ' ἐπερχόμενος ἀγλαίαν ἅπασαν (Bergk: ἔδειξεν ἅπασαν codd.) P. 6.46ἵσταμαι δὴ ποσσὶ κούφοις, ἀμπνέων τε πρίν τι φάμεν N. 8.19
cf. P. 1.70ἀλλ' ἔμπαν μεγαλανορίαις ἐμβαίνομεν, ἔργα τε πολλὰ μενοινῶντες N. 11.45
b where τε is inclusive rather than connective τὶν δ' ἐν Ἰσθμῷ διπλόα θάλλοισ ἀρετά, Φυλακίδα, κεῖται, Νεμέᾳ δὲ καὶ ἀμφοῖν Πυθέᾳ τε, παγκρατίου (ἀμφοτέροις ὑμῖν, σοί τε καὶ τῷ Πυθέᾳ Σ: v. W. Schulze, Q. E., 416; Kl. Schr., 325) I. 5.19c in hendiadysἀνὰ δ' ἡμιόνοις ξεστᾷ τ ἀπήνᾳ P. 4.94
d and, in particularἘμμενίδαις Θήρωνί τ O. 3.39
αἱ δὲ πρώτιστον μὲν ὕμνησαν Διὸς ἀρχόμεναι σεμνὰν Θέτιν Πηλέα θ, ὥς τέ νιν ἁβρὰ Κρηθεὶς Ἱππολύτα δόλῳ πεδᾶσαι ἤθελε N. 5.26
[e dub. ἀρχαῖον ὀτρύνων λόγον, ὡς, ἐπεὶ μόλεν, ὥς τ' οὐ λαθὼν χρυσόθρονον Ἥραν κροκωτὸν σπάργανον ἐγκατέβα (τ del. Hermann, edd. plerique) N. 1.37] B τε τε combined, where the first τε is not connective.a joining words, phrases, sentencesδίφρον τε χρύσεον πτέροισίν τ' ἀκάμαντας ἵππους O. 1.87
εἴη σέ τε πατεῖν, ἐμέ τε ὁμιλεῖν O. 1.115
ἐγκωμίων τε μελέων λυρᾶν τε τυγχανέμεν O. 2.47
Τυνδαρίδαις τε χρύσεον ἁδεῖν καλλιπλοκάμῳ θ' Ἐλένᾳ O. 3.1
αἴτει σκιαρόν τε φύτευμα στέφανόν τ' ἀρετᾶν O. 3.18
ἀκαμαντόποδός τ' ἀπήνας δέκευ Ψαύμιός τε δῶρα O. 5.3
Ζεῦ, Κρόνιόν τε ναίων λόφον τιμῶν τ' Ἀλφεὸν O. 5.18
ὄφρα κελεύθῳ τ' ἐν καθαρᾷ βάσομεν ὄκχον ἵκωμαί τε O. 6.23
ἑορτάν τε τεθμόν τε O. 6.69
[O. 7.5, v. B. b. infra]πατρί τε κόρᾳ τ' ἐγχειβρόμῳ O. 7.43
Δία τε φοινικοστερόπαν σεμνόν τ' ἀκρωτήριον Ἄλιδος O. 9.6
σόν τε, Κασταλία, πάρα Ἀλφεοῦ τε ῥέεθρον O. 9.17
ἔκ τ' Ἄργεος ἔκ τε Θηβᾶν O. 9.68
ἔλσαις ὅλον τε στρατὸν λᾴαν τε πᾶσαν O. 10.43
ἁδυεπής τε λύρα γλυκύς τ' αὐλὸς O. 10.93
ἰδέᾳ τε καλὸν ὥρᾳ τε κεκραμένον O. 10.103
Τερψίᾳ θ' Ἐριτίμῳ τ (θ om. codd. nonnulli.) O. 13.42μῆτίν τε γαρύων πόλεμόν τ O. 13.50
ταί θ' ὑπὲρ Κύμας ἁλιερκέες ὄχθαι Σικελία τ P. 1.18
“ ἁνία τ' ἀντ ἐρετμῶν δίφρους τε νωμάσοισιν” P. 4.18ξυνὸν ἁρμόζοισα θεῷ τε γάμον μιχθέντα κούρᾳ θ' Ὑψέος εὐρυβίᾳ P. 9.13
ἀκόντεσσίν τε χαλκέοις φασγάνῳ τε P. 9.20
Αἰγίνᾳ τε γάρ, φαμί, Νίσου τ' ἐν λόφῳ P. 9.90
πέφνεν τε ματέρα θῆκέ τ' Αἴγισθον ἐν φοναῖς P. 11.37
τὰ μὲν ἐν ἅρμασι καλλίνικοι πάλαι Ὀλυμπίᾳ τ' ἀγώνων πολυφάτων ἔσχον θοὰν ἀκτῖνα σὺν ἵπποις, Πυθοῖ τε ἤλεγξαν Ἑλλανίδα στρατιὰν ὠκύτατι (codd.: τ del. Pauw: Ὀλυμπίαθ Maas) P. 11.47—9.ἤτοι τό τε θεσπέσιον Φόρκοἰ ἀμαύρωσεν γένος λυγρόν τ' ἔρανον Πολυδέκτᾳ θῆκε P. 12.13
—4.ἐγὼ δὲ κείνων τέ μιν ὀάροις λύρᾳ τε κοινάσομαι N. 3.11
οἴκοι τ' ἐκράτει Νίσου τ ἐν εὐαγκεῖ λόφῳ N. 5.45
—6.πόλιός θ' ὑπὲρ φίλας ἀστῶν θ ὑπὲρ τῶνδ N. 8.13
ἔν τε γυμνοῖσι σταδίοις σφίσιν ἔν τ' ἀσπιδοδούποισιν ὁπλίταις δρόμοις I. 1.23
τοὶ μὲν ὦν λέγονται πρόξενοί τ' ἀμφικτιόνων κελαδεννᾶς τ ὀρφανοί ὕβριος I. 4.8
ἱπποτρόφοι τ' ἐγένοντο, χαλκέῳ τ Ἄρει ἅδον I. 4.14
—5.ἔν τε φορμίγγεσσιν ἐν αὐλῶν τε παμφώνοις ὁμοκλαῖς I. 5.27
φέρει γὰρ Ἰσθμοῖ νίκαν παγκρατίου, σθένει τ' ἔκπαγλος ἰδεῖν τεμορφάεις I. 7.22
σώφρονές τ' ἐγένοντο πινυτοί τε θυμόν I. 8.26
κεραυνοῦ τε κρέσσον ἄλλο βέλος διώξει χερὶ τριόδοντός τ I. 8.35
Ἀλκαθόου τ' ἀγὼν σὺν τύχᾳ ἐν Ἐπιδαύρῳ τε νεότας I. 8.67
Οὐρανοῦ τ' εὐπέπλῳ θυγατρὶ Μναμοσύνᾳ κόραισί τ Πα. 7B. 15. θεοί· πολύβατον οἵ τ' ἄστεος ὀμφαλὸν οἰχνεῖτε πανδαίδαλόν τ εὐκλἔ ἀγοράν fr. 75. 3. ζωσαμένα τε πέπλον ὠκέως χερσίν τ' ἐν μαλακαῖσιν ὅρπακ ἀγλαὸν δάφνας ὀχέοισα Παρθ. 2. 6.b with irregular coordination ἔννεπε κρυφᾷ τις ὕδατος ὅτι τε πυρὶ ζέοισαν εἰς ἀκμὰν μαχαίρᾳ τάμον κατὰ μέλη, τραπέζαισί τ' διεδάσαντο (τε = σε, Christ, Wackernagel) O. 1.48 τᾷ μὲν ὁ Χρυσοκόμας πραύμητίν τ' Ἐλείθυιαν παρέστασέν τε Μοίρας ( παρέστασ' ἔν coni. Peek, Phil., 1958, 319) O. 6.42συμποσίου τε χάριν κᾶδός τε τιμάσαις O. 7.5
ἔχω καλά τε φράσαι, τόλμα τε ὀρνύει λέγειν O. 13.11
ἀμφί τε Λατοίδα σοφίᾳ βαθυκόλπων τε Μοισᾶν P. 1.12
τὶν δ' ἐπέοικεν Ἥρας πόσιν τε πειθέμεν κόραν τε γλαυκώπιδα N. 7.95
“ υἱὸν χεῖρας Ἄρεί τ' ἐναλίγκιον στεροπαῖσί τ ἀκμὰν ποδῶν” ( Ἄρει χεῖρας ἐναλ. codd., transp. Hermann, τ add. Boeckh) I. 8.37ἀλλά οἱ παρά τε πυρὰν τάφον θ I. 8.57
ὁ δ' ἀντίον ἀνὰ κάρα τ ἄειρ[ε] ἔρριψεν ἑάν τ ἔφανεν φυὰν (ἄειρ[ε νέᾳ τε] e. g. Snell) Πα. 2. 1. ἵππων τ' ὠκυπόδων πολυγνώταις ἐπὶ νίκαις (deest τε alterum propter lacunam) Παρθ. 2.. ὃς Ζεφύρου τε σιγάζει πνοὰς αἰψηράς, ὁπόταν τε χειμῶνος σθένει φρίσσων Βορέας ἐπισπέρχησ' Παρθ. 2. 16—8.c in apposition.δεῖξέν τε Κοιρανίδᾳ πᾶσαν τελευτὰν πράγματος, ὥς τ' ὥς τ O. 13.75
—6.τῶν μὲν κλέος ἐσλὸν Εὐφάμου τ' ἐκράνθη σόν τε, Περικλύμεν P. 4.175
ἡρώων ἄωτοι περιναιεταόντων ἤθελον κείνου γε πείθεσθ' ἀναξίαις ἑκόντες, οἵ τε κρανααῖς ἐν Ἀθάναισιν ἅρμοζον στρατόν, οἵ τ ἀνὰ Σπάρταν Πελοπηιάδαι N. 8.11
—12. μισθὸς γὰρ ἄλλοις ἄλλος ἐπ' ἔργμασιν ἀνθρώποις γλυκύς, μηλοβότατ' ἀρότᾳ τ ὀρνιχολόχῳ τε καὶ ὃν πόντος τράφει I. 1.48
Τροίας ἶνας ἐκταμὼν δορί Μέμνονός τε βίαν ὑπέρθυμον Ἕκτορά τ' ἄλλους τ ἀριστέας I. 8.54
d in anaphora ὅσσα τ' ἔριξε λευκωλένῳ ἄκναμπτον Ἥρᾳ μένος ἀντερείδων ὅσα τε Πολιάδι Πα. 6. 87—9, cf. O. 13.75—6.e in enumeration,τε τε τε νέαισί θ' ἑορταῖς ἰσχύος τ ἀνδρῶν ἁμίλλαις ἅρμασί τε γλαφυροῖς ἄμφαινε κυδαίνων πόλιν N. 9.11
—2. C τε in combination with other particlesaτε δέ, ἐσθὰς δ' ἀμφοτέρα μιν ἔχεν, ἅ τε Μαγνήτων ἐπιχώριος ἀμφὶ δὲ παρδαλέᾳ στέγετο P. 4.80
ὁ μέν που τεοῖς τε μήδεσι τοῦτ' ἔπραξεν, τὸ δὲ συγγενὲς ἐμβέβακεν ἴχνεσιν πατρὸς P. 10.11
ἴσχει τε γὰρ ὄλβος οὐ μείονα φθόνον. ὁ δὲ χαμηλὰ πνέων ἄφαντον βρέμει P. 11.29
—30. ὁ δ' ἄφ[αρ π]λεκτόν τε χαλκὸν ὑπερη[..].ε τεῖρε δὲ fr. 169. 26—9.b τε δὲ τε, τί ἔρδων φίλος σοί τε, καρτερόβρεντα Κρονίδα, φίλος δὲ Μοίσαις, Εὐθυμίᾳ τε μέλων εἴην fr. 155. 1.c δὲ τε δέ, v. δέ, N. 5.51—4.dτε οὐδέ, Οὐλυμπίᾳ τε Θεόγνητον οὐ κατελέγχεις, οὐδὲ Κλειτομάχοιο νίκαν Ἰσθμοῖ θρασύγυιον P. 8.36
cf. οὔτε οὐδέ.eοὔτε τε οὐ, ἐν σχερῷ δ' οὔτ ὦν μέλαιναι καρπὸν ἔδωκαν ἄρουραι, δένδρεά τ οὐκ ἐθέλει ἄνθος εὐῶδες φέρειν N. 11.40
[f dub., τε ἤ, Δί λτ;τεγτ; μισγομέναν ἢ Διὸς παρ' ἀδελφεοῖσιν (supp. Hermann: Διὶ μισγ. codd.: Ζηνὶ μισγ. Tricl.) I. 8.35]g τε ἠδέ, καὶ τότ' ἐγὼ σαρκῶν τ ἐνοπὰν λτ;γτ; ἠδ ὀστέων στεναγμὸν βαρύν” fr. 168. 5.aνέοις ἐν ἀέθλοις ἐν μάχαις τε πολέμου O. 2.44
ὑπὸ σπλάγχνων ὑπ' ὠδῖνός τ ἐρατᾶς ( ὑπ' ὠδίνεσσ ἐραταῖς coni. Wil., Snell) O. 6.43ἐν Μεγάροισίν τ O. 7.86
ἐν πόντῳ ἐν χέρσῳ τε O. 12.4
ἐν τρόπῳ ἐν μελέταις τ O. 14.18
ἐπ' Ἀπόλλωνός τε κράνᾳ P. 4.294
ἐν δίκᾳ τε N. 5.14
παρὰ Κασταλίαν τε N. 6.37
ἐν σοφοῖςἀνδρῶν ἐν δικαίοις τε N. 8.41
ὑπὲρ πολλῶν τε N. 9.54
ἔν τε φορμίγγεσσιν ἐν αὐλῶν τε παμφώνοις ὁμοκλαῖς I. 5.27
ἐπὶ θρῆνόν τε πολύφαμον ἔχεαν I. 8.58
]ἐν δαιτί τε Πα. 13. a. 21.b after art.τὸν Μινύα τε μυχόν I. 1.56
τίμαθεν γὰρ τὰ πάλαι τὰ νῦν τ' Παρθ. 2. 43.c after voc. Αἶαν, τεόν τ' ἐν δαιτί, Ἰλιάδα (Hermann: Αἰάντειόν τ codd.: Αἰάντεόν τ Boeckh) O. 9.112d v. also A. 1. a, b sub. fin.; A. 4; B. b.; μέν τε. E fragg.θεᾶς θ' Pae. 3.15
ἀγ]λαάν τ ἐς αὐλὰν Pae. 7.3
φωνᾷ τά τ ἐόντα τε κα[ὶ Pae. 8.83
ἥρωί τε βω[ Πα. 13. a. 1. ]ιόν τε σκόπελον Δ. 3. 1. ]ς τε χάρμας Δ. 3. 13. ]εες τ' ἀοιδαί Δ. 3. 1. ]αν λέχεα τ ἀνα[γ]καῖα δολ[ Δ.. 1. ]γένος τε δαιμο[ Δ... ]σι τε ῥοδ[ Δ. 4. c. 2. χάριτάς τ fr. 128. 1. ]ισσαι τε φιλοφροσύναι Θρ.. 1. ]ν ὀρθαι τε Θρ.. 1. ἐπερχόμενόν τε *fr. 140c. 1* λιπαρᾶν τε fr. 196. κακόφρονά τ fr. 211. ξεινοδόκησέν τε fr. 311. Φερσεφόνᾳ ματρί τε ?fr. 346c. 1. -
15 καταπαραλλήλως
καταπαραλλήλως, Adv.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > καταπαραλλήλως
-
16 ἀναίμακτος
ἀναίμακτος, ον,Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > ἀναίμακτος
-
17 ἀντικαταλείπω
Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > ἀντικαταλείπω
-
18 ἀνυπέρβλητος
ἀνυπέρ-βλητος, ον,A not to be surpassed or outdone,φιλία X.Cyr.8.7.15
;ἀρετή Isoc.4.71
;φιλοτιμία D.2.18
;εὔνοια Lycurg.101
;ἄνθρωπος ἀ. εἰς πονηρίαν Antiph.168.5
;τάχη Epicur.Ep.1p.10U.
Adv. , Pyth.Sim.144.2 persistent, obstinate, of disease, Gal.13.61.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > ἀνυπέρβλητος
-
19 ἐνδαίω
ἐνδαίω (A),A light or kindle in: metaph.,ἐ. πόθον τινί Pi.P.4.184
:— [voice] Med., burn or glow in,ἐν δέ οἱ ὄσσε δαίεται Od.6.131
;βέλος δ' ἐνεδαίετο κούρῃ A.R.3.286
.------------------------------------ἐνδαίω (B),A distribute, in [voice] Pass., ἐνδεδασμέναι ἡλικίαι Pyth. ap. Iamb. VP31.201; cf. ἔνδασαι· μέρισον, Hsch. -
20 αἰτία
αἰτία, ας, ἡ (s. αἴτιος; Pind.+; ins, pap, LXX; En 21:4; TestSol 11:2 ‘illness’; GrBar, Philo, Joseph., Just., Tat., Ath., Mel., P. 56, 411).① that which is responsible for a condition, cause, reason Dg 5:17; gov. by διά: διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν for this reason (Iambl., Vi. Pyth. 10, 52; 2 Macc 12:40; Jos., Ant. 3, 279; Just., D. 4, 6; Mel., P. 56, 411; SIG 700, 15; 826G, 21; Michel 456, 14 διὰ ταύτας τὰς αἰτίας; BGU 1243, 6 [III B.C.]) Ac 28:20; cp. 10:21; 1 Cl 44:2; 2 Cl 10:3; Hs 9, 8, 3. οὐ διʼ ἄλλην τινὰ αἰ. … ἀλλά for no other reason … than 1 Cl 51:5. διʼ ἣν αἰτίαν (SIG 630, 6f; PEnteux 84, 14 [III B.C.]; 1 Esdr 2:17; Wsd 18:18; oft. 2 Macc) in indir. quest. why Lk 8:47; Ac 22:24; at beg. of a sentence as causal conj. (B-D-F §456, 4) for this reason, therefore (Diod S 4, 80, 4; 13, 11, 2; 2 Macc 4:28; Philo, Op. M. 100; Jos., Ant. 17, 202) 2 Ti 1:6, 12; Tit 1:13; Hb 2:11. κατὰ πᾶσαν αἰτίαν for any and every cause (Appian, Bell. Civ. 3, 25 §94 κατὰ μηδεμίαν αἰτίαν; BGU 136, 26 [II A.D.] κατὰ ταύτην τ. αἰτίαν; Jos., Ant. 4, 249; 253) Mt 19:3.② the actual state of affairs, case, circumstance, relationship (Latinism=causa B-D-F §5, 3b; cp. PRyl 63, 2f τίς δὲ ἡ αἰ. τούτων τῶν εἰδώλων;) εἰ οὕτως ἐστὶν ἡ αἰ. τοῦ ἀνθρώπου μετὰ τῆς γυναικός if the relationship of a man with his wife is like this Mt 19:10.③ a basis for legal action, legal t.t.ⓐ charge, ground for complaint (PKroll I, 3 ἐγγενέσθαι αἰτίαις) Ac 23:28. αἰ. εὑρίσκειν (ἔν τινι) find a basis for a charge (in his case) J 18:38; 19:4, 6 (Pilate states that he has no ‘case’). αἰτία θανάτου=Lat. causa capitalis, reason/grounds for capital punishment Ac 13:28; 28:18. The charge specified Mt 27:37; Mk 15:26.ⓑ accusation (Ath. 2, 3; 31, 1; Diod S 20, 62, 5 ἐν αἰτίαις ἔχειν τινά=lay charges against someone; Athen. 12, 542e) αἰτίαν φέρειν (v.l. ἐπιφέρειν q.v. 5) bring an accusation Ac 25:18 (Jos., Ant. 20, 47). αἱ κατʼ αὐτοῦ αἰ. the (formal) charges against him vs. 27.—B. 1183; 1244. DELG s.v. αἴτιος. M-M.
См. также в других словарях:
pyth — pyth·a·gor·ic; pyth·i·a·ce·ae; pyth·i·a·cys·tis; pyth·i·ad; pyth·iam·bic; pyth·ic; pyth·i·um; pyth·i·an; pyth·a·gor·i·cal; pyth·i·a·ceous; … English syllables
Pyth|i|ad — «PIHTH ee ad», noun. the period of four years intervening between two successive celebrations of the Pythian games … Useful english dictionary
Pyth|i|an — «PIHTH ee uhn», adjective. 1. of or having to do with Apollo or the oracle at Delphi. 2. of or having to do with the Pythian games. ╂[< Latin P < Greek P of Delphi (earlier called Pytho), or the Delphic Apollo, + English an] … Useful english dictionary
Pyth|i|as — «PIHTH ee uhs», noun. Roman Legend. a man famous for his devoted friendship with Damon … Useful english dictionary
Pyth|i|a — «PIHTH ee uh», noun. the priestess of Apollo at Delphi, who delivered the divine responses to questions … Useful english dictionary
Pyth|ic — «PIHTH ihk», adjective. = Pythian. (Cf. ↑Pythian) … Useful english dictionary
pyth — obs. f. pith; obs. pa. tense of pitch v.1 … Useful english dictionary
pyth — o (G). Rot, decay … Dictionary of word roots and combining forms
pythiaceae — pyth·i·a·ce·ae … English syllables
pythiad — pyth·i·ad … English syllables
pythian — pyth·i·an … English syllables
