-
21 ἀκρό-πηλος
ἀκρό-πηλος, obenauf kothig, Polyb. 3, 55, 2.
-
22 ἀκρο-σφαλής
ἀκρο-σφαλής, ές, 1) zum Fallen geneigt, ἴχνος Nic. Al. 242; mit εὐκίνητος verb. Plut. S. N. V. 19; gew. übertr., πρὸς ὑγίειαν Plat. Rep. III, 404 b, von wankender Gesundheit; πρὸς ὀργήν, zum Zorne geneigt, Plut. de adul. et am. 41; πρὸς πάϑος Symp. 1, 4. – 2) zum Fallen bringend, von Leitern, Polyb. 9, 19, 7. – Adv. - λῶς, z. B. ἔχειν Plut. Symp. 5, 7, 5.
-
23 ἀκρο-φύλαξ
ἀκρο-φύλαξ, ακος, ὁ, Burgwart, Polyb. 5, 50, 10.
-
24 ἀκρο-λοφία
ἀκρο-λοφία, ἡ, Bergspitze, Polyb. 2, 27, 5 u. Sp.
-
25 ἀ-κατα-στασία
ἀ-κατα-στασία, ἡ, Unbeständigkeit, Polyb. 7, 4, 8; gew. Unruhe, Aufruhr, neb. ταραχή Pol. 1, 70, 1; N. T.
-
26 ἀ-κατά-σκευος
ἀ-κατά-σκευος, dasselbe, bes. ungekünstelt, einfach, D. Hal. Thuc. 27. So ἡρώων βίος Athen. XII, 511 d; vgl. D. Sic. 5, 89. – Adv. Polyb. 6, 4, 7.
-
27 ἀ-κατά-τριπτος
ἀ-κατά-τριπτος, nicht zu verzehren, χορηγία Polyb. 3, 89, 9; Sp.
-
28 ἀ-γεννία
-
29 ἀ-κληρέω
ἀ-κληρέω, ohne Erbtheil ( κλῆρος). arm sein, Polyb. bes. ungerecht Verbannter, 9, 30, 3. 26, 1; οἱ ἠκληρηκότες. die Unglücklichen, 1, 7, 4. Dav.
-
30 ἀ-κονῑτί
-
31 ἀ-κέραιος
ἀ-κέραιος ( κεράννυμι), ungemischt, rein, οἶνος Diosc.; οἴνου δύναμις Ath. II, 45 e; χρυσός Plut.; in ursprünglicher Reinheit u. Vollständigkeit, unversehrt, integer (ὁλόκληρος, σῶος, ἀβλαβής, VLL.), πόλις Her. 3, 146; Isocr. 4, 98; γῆ, nicht verwüstet, Thuc. 2, 18; Plat. Critia 111 b; χώρα Dem. 1, 28; δύναμις Thuc. 3, 3; σκηναὶ ἀκ. καὶ σῶαι Xen. Cyr. 4, 5, 2; noch nicht ermüdet, An. 6, 3, 9; mit dem gen., ἄπειρον καὶ ἀκέραιον κακῶν ἠϑῶν Plat. Rep. III, 409 a; vgl. Eur. Or. 920; πάϑους ἀκέραιον ἦϑος καὶ ἄϑικτον Plut. virt. doc. posse 1; ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί Matth. 10, 16. Häufig braucht das Wort Polyb.: νῆες, φάλαγξ, frisch, die noch nicht im Kampf gewesen, 1, 28. 1, 34; ἐξ ἀκεραίου, von frischem, de integro, 24, 4, 10; βουλεύεσϑαι, προςπίπτειν, 9, 31. 6, 24; ἐν ἀκεραίῳ ἐᾶν 2, 2, 10. – Adv. ἀκεραίως, unversehrt, Cic. Att. 13, 21.
-
32 ἀ-μαυρόω
ἀ-μαυρόω (vgl. μαυρόω), dunkel machen, blenden, τὰς ὄψεις ἀμαυρωϑείς, geblendet, ἄστρα, verdunkeln, Leon. Tar. 49 (IX, 24); ὁ ἥλιος ἀμαυρώϑη, die Sonne wurde verfinstert, Her. 9. 10; σελάνα ἀμαυρωϑεῖσα Antp. Sd. 99 (VII, 241); unscheinbar machen, ἴχνη Xen. Cyn. 5, 4. Allgemeiner: verderben, φορτία ἀμαυρωϑείη Hes. O. 691; τίς σὴν ἀμαυροῖ ζωάν Eur. Hipp. 816; ἡ ἡδονὴ ἀμαυροῠται, das Vergnügen wird geschwächt, Arist. Eth. N. 10, 4, 9; ἀμαυροῠται τὸ λεχϑέν Luc. Dom. 16; Polyb. 6, 15 verb. ἀμ. καὶ ταπεινοῠν, heruntersetzen: δόξαν 20, 4; ἀμαυρώσων τοὺς ἄλλους στρατηγούς, um zu verdunkeln, Plut. Alc. 6; pass. ἀμα υροῠμαι τῇ δόξῃ, τὸ αξίωμα, mein Ansehen wird geschwächt, Coriol. 31 Pericl. 11.
-
33 ἀ-μετά-θετος
-
34 ἀ-μιξία
-
35 ἀνδρα-ποδιστής
ἀνδρα-ποδιστής, ὁ, der zum Sklaven macht (VLL. ὁ τὸν ἐλεύϑερον καταδουλωσάμενος ἢ τὸν ἀλλότριον οἰκέτην ἀπαγόμενος); οἱ ἀνδ. τῶν οἰκετῶν ἡμᾶς ἀποστεροῦντες Lyc. bei Harpocr.; ὁ παῖδα ἐξαγαγών, der einen Sklaven stiehlt, um ihn wieder zu verkaufen, Lys. 10, 10; vgl. B. A. 394; neben ἱερόσυλοι Plat. Rep. I, 344 b; neben λωποδύται u. βωμολόχοι Ar. Th. 818 (vgl. Pl. 521. 522 Equ. 1025); Dem. 4, 47; Polyb. u. Sp. – Bei Xen. Mem. 1, 2, 6 nennt Sokrates ἀνδρ. ἑαυτῶν τοὺς λαμβάνοντας τῆς ὁμιλίας μισϑόν.
-
36 ἀνδρ-αγαθέω
ἀνδρ-αγαθέω, braver Mann sein, tapfer sein, Polyb. 14, 5; sonst oft im aor. I., z. B. 3, 71; ebenso Dion. Hal. 7, 6 und Plut., der τὰ ἠνδραγαϑημένα. brave Thaten, den ἡμαρτημένα entgegensetzt; ἠνδραγαϑηκέναι Aesop. 14.
-
37 ἀνδρ-αγαθία
ἀνδρ-αγαθία, ἡ, das Bravsein, Tapferkeit, Her. 1, 99. 5, 39; Thuc. 2, 42; Xen. Cyr. 3, 3, 55; περὶ ἀνδραγαϑίας ἀντεποιοῠντο ἀλλήλοις An. 5, 2, 11; Polyb. u. Sp. – Dann übh. Tugend, Rechtschaffenheit, Xen. Ag. 10, 2 Lac. 4, 2. Bei Dem. ἀνδραγαϑίας ἕνεκα καὶ δικαιοσύνης, als Belobigungsformel, 22, 72; vgl. 59, 75 κατ' ἀνδραγαϑίαν αἱρεῖσϑαι, wie ἀνδρ. εἰς τὸν δῆμον ibd. 89.
-
38 ἀνδρο-γύνης
ἀνδρο-γύνης (?), gew. ἀνδρό-γυνος, Mannweib, Zwitter, Her. 4, 67; εἶδος καὶ ὄνομα, ἐξ ἀμφοτέρων κοινὸν τοῦ τε ἄῤῥενος καὶ ϑήλεος, von dem im Scherz fingirten ersten Menschen, Plat. Conv. 189 e, wo auch hinzugesetzt wird νῦν ἐστιν ἐν ὀνείδει κείμενον ὄνομα; Schimpfwort, feige Memme, Plut. Lac. apophth. Damind., ἀνδρόγυνε (wo die ersten Ausgaben ἀνδρόγυναι haben), wie Aeschin. 2, 127 es dem ἐλεύϑερος u. Polyb. 38, 4, 9 dem ἀνήρ entggstzt; Luc. braucht es adjektiv., ἔρωτες, von unzüchtiger Frauenliebe, Amor. 28; aber λουτρά Ep. ad. 252 (IX, 783), die für beide Geschlechter gemeinschaftlichen. Von einem cinaedus Myrin. 2 (VI, 254); ἀνδρόγυνον ἄϑυρμα B. A, 11 vielleicht aus einem Com.
-
39 ἀν-αγγέλλω
ἀν-αγγέλλω, berichten, melden, χρησμούς Aesch. Prom. 66 1; Eur. I. T. 760; Polyb. oft τί τινι, auch πρός τινα, 1, 67, 11; bes. von Gesandten, die zurückkehren und Bericht erstatten, Xen. An. 1, 3, 21; ἰδὼν ἀνήγγειλε Ages. 5, 6; Pol. 25, 2, 7. – Oft im N. T. Auch πόλε-μον, Dion. Hal. 3, 3. – Pass. öffentlich be Kannt werden, Plut. Pericl. 18.
-
40 ἀνα-βαίνω
ἀνα-βαίνω (s. βαίνω), I. Trans., nur fut. u. aor. ἀναβήσω u. ἀνέβησα, hinaufgehen lassen, bes. ein Schiff besteigen lassen, einschiffen, Il. 1, 144 in tmesi; Pind. P. 4, 191; auch ἄνδρας ἐπὶ καμήλους ἀνέβησε, Männer auf Kameele steigen lassen, Her. 1, 80; Od. 15, 475 νὼ ἀναβησάμενοι steht ächt Homerisch das medium statt des activ. ἀναβήσαντες. – II. Gew. intrans. mit aor. ἀνέβην, fut. ἀναβήσομαι, 1) hinaufgehen, hinauf steigen, οὐρανόν, ὑπερώια, zum Himmel, zum Söller hinaufsteigen, Il. 1, 497 Od. 18, 302; aber φάτις ἀνϑρώπους ἀναβαίνει 6, 29 ist so viel als βαίνει ἀνὰ ἀνϑρώπους, verbreitet sich unter den Menschen. Daran schließt sich ὀχήματα ἀναβαινειν Plat. Phaed. 113 d, Fahrzeugebesteigen; δίφρον, Eur. Phaeth. frg. 6; ἄνϑρωπον Luc. Asin. 51; vgl. Mar. D. 15, 2. Aehnl. ἀναβήσομαι στόλον Pind. P. 2, 62, doch mehr an ἀνάβασιν ἀναβαίνειν, Plat. Rep. VII, 519 b, erinnernd. – Hom. hat auch νεκροῖς ἀναβαίνειν, Il. 10, 493, auf die Todten treten; häufiger εἰς, z. B. ἐλάτην, δίφρον, Il. 14, 287. 16, 657; ἐς ἅρμα, Pind. N. 9, 4; εἰς τὸν οὐρανόν, Plat. Alc. 1, 117 b; ἀν' ὀρσοϑύρην Od. 22, 132.Nach Hom. gewöhnlicher ἐπί, z. B. ἐπὶ δένδρον, Her. 4, 22; ἐπὶ τὸ ἅρμα, ἐπὶ τὸν πύργον, ἐπὶ τὰ τέγη, ἡ ἄμπελος ἀναβαίνει ἐπὶ τὰ δένδρα, Xen. Cyr. 6, 4, 4. 7, 1, 39 Hell. 4, 4, 12 Oec. 19, 18; ἐπὶ τὰς ἁρμαμάξας, Cyr. 3, 1. 33. Am häufigsten a) ἐπὶ τὸν ἵππον, auf's Pferd steigen, sehr oft bei Xen., auch allein ἀναβεβηκότες, die auf's Pferd gestiegen sind, zu Pferde, und so sind auch Vrbdgn, wie ἀναβάντες ἐφ' ἵππων ἤλασαν, Cyr. 3, 3, 27 An. 3, 4, 30, zu nehmen, wo ἐφ' ἵππων zu ἤλασαν gehört. Doch wurde auch passiv. ἵππος ἀναβεβαμένος ein Pferd genannt, welchesgeritten wird, Xen. Hipp. 1, 4. – b) ἐπὶ τὴν τριήρη, das Schiff besteigen, Xen. Hell. 3, 3, 4; daher allein ἀναβαίνειν, sich einschiffen, An. 5, 9, 14; u. so Hom. Od. 13, 285 ἐς Σιδονίην ἀναβάντες ᾤχοντο; 14, 252 ἀναβάντες ἀπὸ Κρήτης ἐπλέομεν; vgl. unter 2. – c) von Rednern, die Rednerbühne besteigen u. reden, ἐς τὸ πλῆϑος, zum Volke, Plat. Apol. 31 c; ἐπὶ τὸ βῆμα, Rep. X, 617 d; am häufigsten vor Gericht auftreten, ἐς τὸ δικαστήριον, Antiph. 6, 21; Plat. Gorg. 486 b; ἐπὶ τὸ δικ., Andoc. 1, 23; Plat. Apol. 40 b Euthyd. 305 c; auch ohne Zusatz, bes. in der an die Zeugen gerichteten Aufforderung, ἀνάβητε, Lys. 1, 29; Is. 2, 34, u. Dem. oft, wo man an das βῆμα zu denken hat. Auch vom Volke wird gesagt ἀναβαίνει εἰς ἐκκλησίαν, Dem. 25, 20 (die Puyr liegt hoch), u. Polyb. 10, 4, 6, nach Röm. Gebrauche, ἐκ τῆς ἀγορᾶς εἰς τὴν οἰκίανἀναβαίνειν (denn lat. in forum descenditur), wo man es zurückkehren übersetzt. – 2) Bei Landreisen, hinaufgehen, von der Meeresküste aufwärts in's Innere des Landes, bes. nach Hochasien, Xen. oft, z. B. An. 1, 1, 2; so παρὰ τὸν βασιλέα, Plat. Alc. I, 123 b; Xen. Hell. 1, 4, 2, vgl. 6, 4, 4. Hiermit ist zu vgl. der Gebrauch Homers, die Fahrt der Griechen nach Troja durch ἀνάπλους, ἀνάγειν, ἀναβαίνειν zu bezeichnen, s. Lehrs Aristarch. p. 119; so ἀναβαίνειν z. B. Od. 1, 210. – 3) anwachsen, zunehmen, vom Flusse, ἐπ' ἑκκαίδεκα πήχεας, Her. 2, 13, wohin man auch Plat. Rep. IV, 445 c ἐνταῦϑα τοῦ λόγου ἀναβ., soweit in der Rede gekommen sein, ziehen kann; δύο ἀναβεβηκὼς ἔτη τῆς ἐμῆς ἡλικίας, Ach. Tat., zwei Jahre älter als ich. – Ebenso von Krankheiten, zunehmen, Galen.; von Gebäuden, emporsteigen, Plut. Pericl. 13. – 4) übergehen, ἡ τυραννὶς ἀνέβη εἰς τὴν ϑυγατέρα, auf die Tochter, Her. 1, 109. 7, 205. – 5) sich ereignen, wie sonst ἀποβαίνω: τὰ πράγματα αὐτῷ ἀνέβη, Her. 7, 10, 8; κακὸν ἀνέβη, Xen. Ath. 2, 17. – 6) Von Pferden und Eseln, bespringen, τὰς ϑηλέας ἵππους ἀναβαίνοντες, Her. 1, 192, dah. pass. αἱ ἀναβαινόμεναι, die besprungenen. Vgl. ἀναβῆναι τὴν γυναῖκα βούλομαι, Men. bei Zon. u. Moeris.
См. также в других словарях:
Polyb. — Полибий (ок. 200 120 до н. э.) Греческий историк и государственный деятель, активный участник Ахейского союза. После того как греки были разбиты римлянами при Пидне в 168, Полибий в числе других представителей ахейской знати был доставлен в Рим в … Cловарь-справочник по Древней Греции и Риму, по мифологии
Polyb. — Полибий (ок. 200 120 до н. э.) Греческий историк и государственный деятель, активный участник Ахейского союза. После того как греки были разбиты римлянами при Пидне в 168, Полибий в числе других представителей ахейской знати был доставлен в Рим в … Список древнегреческих имен
List of Illyrian tribes — Illyrian tribes or possibly or partly Illyrian tribes or tribes inhabiting lands known as Illyria. Tribes Illyrian Abri Abri were an Illyrian tribe. [Wilkes, J. J. The Illyrians, 1992,ISBN 0631198075.,page 98: ... who may have belonged to the… … Wikipedia
Marco Claudio Marcelo (cónsul 222 a. C.) — Para otros personajes con el mismo nombre, véase Marco Claudio Marcelo. Marco Claudio Marcelo (en latín, Marcus Claudius Marcellus) fue un político y militar romano de la República, nacido en 268 a. C. y muerto en 208 a. C.… … Wikipedia Español
Marco Emilio Lépido (cónsul 187 a. C.) — Para otros usos de este término, véase Marco Emilio Lépido. Estatua de Marco Emilio Lépido en el municipio de Reggio Emilia. Marco Emilio Lépido, en latín Marcus Aemilius M. f. M. n. Lepidus, hijo del pretor del año 218 a. C. del mismo nombre,… … Wikipedia Español
ERYX — I. ERYX Butae et Veneris fil. qui cum viribus plurimum plleret, hospites ad caestuum certamen solebat provocare: quâ ratione cum non paucos trucidasset ab Hercule ex Hispania redeunte superatus occubuit: atque in monte, quo Veneri matri templum… … Hofmann J. Lexicon universale
Tarragona — Spanish city image skyline size = 200px image skyline caption = View of Tarragona native name = Tarragona spanish name = Tarragona nickname = city motto = city motto means = image flag size = 150px image coat of arms = Escut de Tarragona.svg… … Wikipedia
Diodotus I — Greco Bactrian king Pedigree coin of Agathocles, with the effigy of Diodotus, the Greek inscription reads: ΔΙΟΔΟΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (of) Diodotus the Saviour … Wikipedia
Maharbal — (fl. 2nd century BC) was Hannibal s cavalry commander during the Second Punic War. He was often critical to the success of the side of Carthage over Rome. Throughout his Italian campaign Hannibal maintained an advantage in mounted soldiers and… … Wikipedia
Oenus River — Oenus (Greek: polytonic|Οἰνοῦς), also called Kelefína, the modern Oinoús, rises in the watershed of Mt. Parnon, and, after flowing in a general southwesterly direction, falls into the Eurotas, at the distance of little more than a mile from… … Wikipedia
Machanidas — (Greek: Μαχανίδας) was the guardian of Pelops, tyrant in Sparta from c. 211 BC to 207 BC (Livy 27.29.9: tyrannus Lacedaemoniorum). In the First Macedonian War, Machanidas actively opposed the Achaeans, who were allied with Philip V. In 209 BC, he … Wikipedia