Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

plenum+plenum

  • 61 pinguis

    pinguis, e, adj. [root pag-, pak-, of pango, q. v.; cf. Gr. pachus, stout], = piôn, fat (opp. macer; syn.: opimus, obesus).
    I.
    Lit.:

    pingues Thebani,

    Cic. Fat. 4, 7:

    pingui tentus omaso Furius,

    Hor. S. 2, 5, 40:

    me pinguem et nitidum bene curatā cute vises,

    id. Ep. 1, 4, 15:

    Lateranus,

    Juv. 8, 147:

    pinguem facere gallinam,

    Col. 8, 7:

    pinguior agnus,

    Plaut. Aul. 2, 5, 5:

    pinguissimus haedulus,

    Juv. 11, 65: merum, rich, oily wine (= plenum), Hor. S. 2, 4, 65.— Subst.: pingue, is, n., fat, grease, Plin. 11, 37, 85, § 212; Verg. G. 3, 124:

    taurorum, leonum ac pantherarum pinguia,

    Plin. 28, 9, 38, § 144:

    comedite pinguia,

    Vulg. 2 Esd. 8, 10.—
    B.
    Transf.
    1.
    Pass., fat, rich, fertile; also, plump, in good condition:

    ager,

    Col. 1, 4; Plin. 17, 4, 3, § 25; cf.:

    sanguine pinguior Campus,

    Hor. C. 2, 1, 29:

    sulcus,

    i. e. drawn in a rich soil, Luc. 6, 382:

    fimus,

    Verg. G. 1, 80:

    hortus,

    id. ib. 4, 118:

    stabula, of beehives,

    rich, full of honey, id. ib. 4, 14:

    arae,

    id. A. 4, 62:

    ficus,

    plump, juicy, Hor. S. 2, 8, 88; cf.

    saliva,

    Sen. Ira, 3, 38, 2: flamma, of incense;

    tura pingues facientia flammas,

    Ov. Tr. 5, 5, 11:

    corpora suco pinguis olivae Splendescunt,

    id. M. 10, 176:

    pingues taedae,

    full of pitch, Lucr. 3, 681:

    pingues arae,

    full of fat and blood, Verg. A. 4, 62:

    coma,

    anointed, Mart. 2, 29, 5 (different from Suet. Ner. 20; v. infra 3):

    mensa,

    rich, luxurious, Cat. 62, 3; cf.:

    incusa pingui auro dona,

    Pers. 2, 52. —Of color, dull, faint, Plin. 37, 8, 37, § 115. — Act., that makes fat; hence, meton., fertilizing:

    pingui flumine Nilus,

    Verg. A. 9, 31.—
    2.
    Bedaubed, besmeared:

    pinguia crura luto,

    Juv. 3, 247:

    virga,

    limed twigs, Mart. 9, 55, 4.—
    3.
    Thick, dense:

    caelum pingue et concretum (opp. caelum tenue et purum),

    Cic. Div. 1, 57, 130:

    folia pinguissima,

    Plin. 21, 9, 29, § 53:

    toga,

    Suet. Aug. 82:

    lacernae,

    Juv. 9, 28:

    pinguissima coma,

    very thick, luxuriant hair, Suet. Ner. 20.—
    4.
    Of taste, dull, insipid, not sharp, not pungent:

    sapor,

    Plin. 15, 27, 32, § 106; id. 15, 28, 33, § 109.—
    II.
    Trop.
    A.
    Of the mind, dull, gross, heavy, stupid, doltish:

    Cordubae natis poëtis pingue quiddam sonantibus et peregrinum,

    Cic. Arch. 10, 26:

    pingue videbatur et sibi contrarium,

    id. Ac. 2, 34, 109:

    nec prave factis decorari versibus opto, Ne rubeam pingui donatus munere,

    Hor. Ep. 2, 1, 267:

    pingue sed ingenium mansit,

    Ov. M. 11, 148:

    insubidius nescio quid facies et pinguius,

    Gell. 13, 21 (20), 4: pinguis Minerva, v. Minerva.—
    B.
    Siout, bold, strong:

    verba,

    Quint. 12, 10, 35:

    facundia,

    Gell. 17, 10, 8.—
    C.
    Calm, quiet, comfortable, easy ( poet. and in post-Aug. prose):

    et pingui membra quiete levat,

    Ov. R. Am. 206; id. Am. 1, 13, 7:

    amor,

    id. ib. 2, 19, 25:

    secessus,

    Plin. Ep. 1, 3, 3:

    mollem in posterum et pinguem destinare vitam,

    id. ib. 7, 26, 3:

    pinguius otium,

    id. ib. 5, 6, 45.—
    D.
    Sleek, spruce, trim, = nitidus:

    pexus pinguisque doctor,

    Quint. 1, 5, 14 Spald.— Hence, adv.: pinguĭter.
    1.
    Lit., fatly, with fatness, Col. 2, 2.—
    2.
    Transf., abundantly, liberally:

    pinguius succurrere,

    Dig. 44, 2, 14.—
    3.
    Trop., dully, stupidly:

    pinguius aliquid accipere,

    Dig. 42, 1, 49.

    Lewis & Short latin dictionary > pinguis

  • 62 pinguiter

    pinguis, e, adj. [root pag-, pak-, of pango, q. v.; cf. Gr. pachus, stout], = piôn, fat (opp. macer; syn.: opimus, obesus).
    I.
    Lit.:

    pingues Thebani,

    Cic. Fat. 4, 7:

    pingui tentus omaso Furius,

    Hor. S. 2, 5, 40:

    me pinguem et nitidum bene curatā cute vises,

    id. Ep. 1, 4, 15:

    Lateranus,

    Juv. 8, 147:

    pinguem facere gallinam,

    Col. 8, 7:

    pinguior agnus,

    Plaut. Aul. 2, 5, 5:

    pinguissimus haedulus,

    Juv. 11, 65: merum, rich, oily wine (= plenum), Hor. S. 2, 4, 65.— Subst.: pingue, is, n., fat, grease, Plin. 11, 37, 85, § 212; Verg. G. 3, 124:

    taurorum, leonum ac pantherarum pinguia,

    Plin. 28, 9, 38, § 144:

    comedite pinguia,

    Vulg. 2 Esd. 8, 10.—
    B.
    Transf.
    1.
    Pass., fat, rich, fertile; also, plump, in good condition:

    ager,

    Col. 1, 4; Plin. 17, 4, 3, § 25; cf.:

    sanguine pinguior Campus,

    Hor. C. 2, 1, 29:

    sulcus,

    i. e. drawn in a rich soil, Luc. 6, 382:

    fimus,

    Verg. G. 1, 80:

    hortus,

    id. ib. 4, 118:

    stabula, of beehives,

    rich, full of honey, id. ib. 4, 14:

    arae,

    id. A. 4, 62:

    ficus,

    plump, juicy, Hor. S. 2, 8, 88; cf.

    saliva,

    Sen. Ira, 3, 38, 2: flamma, of incense;

    tura pingues facientia flammas,

    Ov. Tr. 5, 5, 11:

    corpora suco pinguis olivae Splendescunt,

    id. M. 10, 176:

    pingues taedae,

    full of pitch, Lucr. 3, 681:

    pingues arae,

    full of fat and blood, Verg. A. 4, 62:

    coma,

    anointed, Mart. 2, 29, 5 (different from Suet. Ner. 20; v. infra 3):

    mensa,

    rich, luxurious, Cat. 62, 3; cf.:

    incusa pingui auro dona,

    Pers. 2, 52. —Of color, dull, faint, Plin. 37, 8, 37, § 115. — Act., that makes fat; hence, meton., fertilizing:

    pingui flumine Nilus,

    Verg. A. 9, 31.—
    2.
    Bedaubed, besmeared:

    pinguia crura luto,

    Juv. 3, 247:

    virga,

    limed twigs, Mart. 9, 55, 4.—
    3.
    Thick, dense:

    caelum pingue et concretum (opp. caelum tenue et purum),

    Cic. Div. 1, 57, 130:

    folia pinguissima,

    Plin. 21, 9, 29, § 53:

    toga,

    Suet. Aug. 82:

    lacernae,

    Juv. 9, 28:

    pinguissima coma,

    very thick, luxuriant hair, Suet. Ner. 20.—
    4.
    Of taste, dull, insipid, not sharp, not pungent:

    sapor,

    Plin. 15, 27, 32, § 106; id. 15, 28, 33, § 109.—
    II.
    Trop.
    A.
    Of the mind, dull, gross, heavy, stupid, doltish:

    Cordubae natis poëtis pingue quiddam sonantibus et peregrinum,

    Cic. Arch. 10, 26:

    pingue videbatur et sibi contrarium,

    id. Ac. 2, 34, 109:

    nec prave factis decorari versibus opto, Ne rubeam pingui donatus munere,

    Hor. Ep. 2, 1, 267:

    pingue sed ingenium mansit,

    Ov. M. 11, 148:

    insubidius nescio quid facies et pinguius,

    Gell. 13, 21 (20), 4: pinguis Minerva, v. Minerva.—
    B.
    Siout, bold, strong:

    verba,

    Quint. 12, 10, 35:

    facundia,

    Gell. 17, 10, 8.—
    C.
    Calm, quiet, comfortable, easy ( poet. and in post-Aug. prose):

    et pingui membra quiete levat,

    Ov. R. Am. 206; id. Am. 1, 13, 7:

    amor,

    id. ib. 2, 19, 25:

    secessus,

    Plin. Ep. 1, 3, 3:

    mollem in posterum et pinguem destinare vitam,

    id. ib. 7, 26, 3:

    pinguius otium,

    id. ib. 5, 6, 45.—
    D.
    Sleek, spruce, trim, = nitidus:

    pexus pinguisque doctor,

    Quint. 1, 5, 14 Spald.— Hence, adv.: pinguĭter.
    1.
    Lit., fatly, with fatness, Col. 2, 2.—
    2.
    Transf., abundantly, liberally:

    pinguius succurrere,

    Dig. 44, 2, 14.—
    3.
    Trop., dully, stupidly:

    pinguius aliquid accipere,

    Dig. 42, 1, 49.

    Lewis & Short latin dictionary > pinguiter

  • 63 prosperitas

    prospĕrĭtas, ātis, f. [prosper], desirable condition, good fortune, success, prosperity (rare but good prose):

    vitae,

    Cic. N. D. 3, 36, 86: honestarum rerum, id. Fragm. ap. Amm. 21, 16, 13:

    tantā prosperitate usus est valetudinis, ut, etc.,

    such a desirable state of health, such full health, Nep. Att. 21, 1.—In plur.:

    improborum prosperitates secundaeque res,

    Cic. N. D. 3, 36, 88:

    ventorum,

    App. M. 11, p. 270, 21:

    summarum rerum,

    Amm. 17, 4, 6:

    currentes ex voto,

    id. 22, 8, 6; Vulg. 2 Macc. 14, 14.—
    II.
    Joy, approbation:

    quod est prosperitatis indicium plenum,

    Amm. 15, 8, 15.

    Lewis & Short latin dictionary > prosperitas

  • 64 retexo

    rĕ-texo, xui (retexi, Manil. 4, 214 dub.), xtum, 3, v. a.
    I.
    To unweave, unravel what has been woven (class.).
    A.
    Lit.:

    quasi Penelope telam retexens,

    Cic. Ac. 2, 29, 95:

    tela retexta dolo,

    Ov. Am. 3, 9, 30:

    telas,

    Stat. S. 3, 5, 9.—
    2.
    Poet., transf., [p. 1586] of other things:

    nec (corpora possunt) retexi,

    be decomposed, Lucr. 1, 529; so,

    umorem maris (sol),

    id. 5, 267: luna quater plenum tenuata retexuit orbem, i. e. lessened or diminished again, Ov. M. 7, 531.—
    B.
    Trop., to break up, cancel, annul, reverse (cf.:

    resolvo, rescindo): multa quaerendo reperiunt non modo ea, quae jam non possint ipsi dissolvere, sed etiam quibus ante exorsa et potius detexta prope retexantur,

    Cic. de Or. 2, 38, 158:

    superiora (novi timores),

    id. Fam. 11, 14, 3:

    istius praeturam (opp. suam gerere),

    id. Verr. 2, 2, 26, § 63:

    illa (dicta),

    to take back, id. Fin. 5, 28, 84:

    orationem meam,

    to alter, change, id. Phil. 2, 13, 32:

    scriptorum quaeque,

    to revise, correct, Hor. S. 2, 3, 2:

    opus,

    Ov. P. 1, 3, 30; id. R. Am. 12:

    retegens caelum terque ora retexens,

    Stat. S. 5, 3, 29:

    jura,

    Manil. 4, 214:

    calumniae textum,

    App. Mag. p. 313, 38: an, quod adulescens praestiti, id nunc commutem ac me ipse retexam? and fashion myself anew, metamorphose myself, Masius ap. Cic. Fam. 11, 28, 5.—
    II.
    To weave again or anew; to renew, repeat ( poet.; not anteAug.). — Trop.:

    properata retexite fata,

    i. e. call back to life, Ov. M. 10, 31:

    inde retro redeunt, idemque retexitur ordo,

    id. ib. 15, 249; cf. Verg. A. 12, 763.—
    B.
    To repeat, relate again, narrate:

    oro, mater, ordine mihi singula retexe,

    App. M. 9, p. 224, 30; so,

    orationem,

    Lampr. Alex. Sev. 6; Claud. B. Gild. 325; Aus. Idyll. 10, 298.

    Lewis & Short latin dictionary > retexo

  • 65 sagax

    săgax, ācis, adj. [sagio; cf. salax, from salio], of quick perception, whose senses are acute, sagacious (class.).
    I.
    Lit.
    A.
    Chiefly of the acute sense of smelling in dogs, keen-scented:

    sagax Nasum habet,

    Plaut. Curc. 1, 2, 17:

    canes,

    Cic. Div. 1, 31, 65; Ov. M. 3, 207:

    catulus,

    id. R. Am. 201. —With gen.:

    naris sagax,

    Luc. 7, 829.— Poet.:

    virtus venandi,

    Ov. Hal. 76.—
    B.
    Of other senses:

    sollicitive canes canibusve sagacior anser,

    Ov. M. 11, 599:

    palatum in gustu sagacissimum,

    Plin. 8, 37, 35, § 132. —
    II.
    Trop., intellectually quick, keen, acute, shrewd, sagacious (syn.: sollers, perspicax, acutus, subtilis).
    (α).
    Absol.:

    (homo) animal hoc providum, sagax, multiplex, acutum, memor, plenum rationis et consilii,

    Cic. Leg. 1, 7, 22; cf. id. Fin. 2, 14, 45:

    mens,

    id. Tusc. 5, 23, 67; Lucr. 5, 420; 1, 1021:

    animus,

    id. 2, 840; 4, 913:

    ratio,

    id. 1, 131; 1, 369:

    homo sagax et astutus,

    Mart. 12, 87, 4:

    modo circumspectus et sagax, modo inconsultus ac praeceps,

    considerate, Suet. Claud. 15:

    mire sagaces fallere hospites,

    Hor. C. 2, 5, 22:

    curae,

    id. ib. 4, 4, 75.—Of a soothsayer, knowing the future, Ov. M. 8, 316.—
    (β).
    Ad aliquid (class.):

    ad suspicandum sagacissimus,

    Cic. Cat. 1, 8, 19: ad haec pericula perspicienda, Plancus ap. Cic. Fam. 10, 23, 4.—
    (γ).
    With gen. ( poet. and in post-Aug. prose):

    utilium sagax rerum et divina futuri,

    Hor. A. P. 218:

    fibrarum et pennae divinarumque flammarum,

    skilled in, Sil. 3, 344; cf. in sup.:

    prodigiorum (Joseph),

    Just. 36, 2, 8; and: rerum naturae, Col. praef., § 22 (with non ignarus). —
    (δ).
    With in or simple abl. (post-Aug.):

    vir in conjecturis sagacissimus,

    Just. 1, 9, 14:

    civitas rimandis offensis sagax,

    Tac. H. 4, 11.—
    (ε).
    Inf.:

    sagax quondam ventura videre,

    Ov. M. 5, 146.—Hence, adv.: să-gācĭter.
    a.
    Quickly, sharply, keenly, with quickness of scent, with a fine sense of smell:

    canes si advenientem sagaciter odorantur,

    Col. 7, 12, 7.— Comp., Cic. Att. 6, 4, 3:

    vultures sagacius odorantur,

    Plin. 10, 69, 88, § 191; Hor. Epod. 12, 4.— Sup., Cic. de Or. 2, 44, 186; Plin. 11, 37, 50, § 137.—
    b.
    Trop., acutely, shrewdly, accurately, sagaciously:

    sagaciter pervestigare,

    Cic. de Or. 1, 51, 223:

    intueri,

    Quint. 2, 8, 4; Liv. 27, 28:

    perspicere naturam alicujus,

    Suet. Tib. 57 al.

    Lewis & Short latin dictionary > sagax

  • 66 splendor

    splendor, ōris, m. [splendeo], sheen, brightness, brilliance, lustre, splendor.
    I.
    Lit.
    A.
    In gen. (mostly poet. and in post-Aug. prose;

    syn.: fulgor, nitor): splendor acer adurit saepe oculos,

    Lucr. 4, 304:

    splendor clipeo clarior, Plaut Mil. 1, 1, 1: caelum splendore plenum,

    id. Merc. 5, 2, 39:

    flammae,

    Ov. F. 5, 366:

    auri (with nitor gemmae),

    Auct. Her. 4, 50, 63:

    argenti,

    Hor. S. 1, 4, 28:

    jussine in splendorem dare bullas has foribus nostris?

    to be polished, Plaut. As. 2, 4, 20; cf. id. Aul. 4, 1, 16:

    clarus vestis purpureaï,

    Lucr. 2, 52; cf.:

    magnificus Babylonicorum,

    id. 4, 1029:

    aquaï,

    clearness, id. 4, 211:

    aquarum,

    Front. Aquaed. 89:

    minii,

    Plin. 33, 7, 40, § 121:

    lapidis phengitae,

    Suet. Dom. 14 et saep.— Plur.:

    nitores et splendores auri,

    Gell. 2, 6, 4: tremuli splendores, Claud. Cons. Prob. et Olyb. 123. —
    B.
    In partic., of style of living, etc., splendor, magnificence, sumptuousness (class.;

    syn. magnificentia): (majores nostri) in publicā dignitate omnia ad gloriam splendoremque revocarunt,

    Cic. Fl. 12, 28:

    si quem horum aliquid offendit, si amicorum catervae, si splendor, si nitor,

    id. Cael. 31, 77:

    splendor domūs atque victūs,

    Gell. 1, 14, 1.—
    II.
    Trop., lustre, splendor, honor, dignity, excellence, etc. (so most freq. in Cic.):

    honesti homines et summo splendore praediti,

    Cic. Clu. 69, 198:

    summorum hominum splendor,

    id. de Or. 1, 45, 200: senator [p. 1745] populi Romani, splendor ordinis, id. Caecin. 10, 28:

    equester,

    id. Rosc. Am. 48, 140; cf. id. Fam. 1, 3, 1; 1, 12, 27:

    imperii,

    id. Imp. Pomp. 14, 41:

    animi et vitae,

    id. Rep. 2, 42, 69:

    vitae,

    Liv. 3, 35, 1:

    dignitatis,

    Cic. Sull. 1:

    M. Catonis splendorem maculare,

    id. Sest. 28, 60:

    harum rerum splendor omnis et amplitudo,

    id. Off. 1, 20, 67:

    splendore nominis capti,

    id. Fin. 1, 13, 42:

    verborum Graecorum,

    id. Or. 49, 164; cf. id. ib. 31, 110; Plin. Ep. 7, 9, 2; Hor. Ep. 2, 2, 111:

    actio ejus habebat in voce magnum splendorem,

    clearness, Cic. Brut. 68, 239; so,

    vocis,

    id. ib. 71, 250; Plin. 20, 6, 21, § 47.

    Lewis & Short latin dictionary > splendor

  • 67 sucus

    sūcus ( succus), i (collat. form, gen. sing. sucūs, Isid. 17, 9, 28; gen. plur. sucuum, App. M. 10, p. 244, 32), m. [sugo], juice, moisture, sap (class.; cf.: liquor, latex).
    I.
    Lit.
    A.
    In gen.:

    stirpes ex terrā sucum trahunt,

    Cic. N. D. 2, 47, 120:

    sucus ex intestinis et alvo secretus a reliquo cibo,

    id. ib. 2, 55, 137:

    cochleae suo sibi suco vivunt,

    Plaut. Capt. 1, 1, 13:

    ambrosiae suco saturi (equi solis),

    Ov. M. 2, 120; so,

    ambrosiae,

    Verg. A. 12, 419:

    uvae,

    Tib. 1, 10, 47; 4, 2, 16:

    sucus nuci expressus,

    Plin. 12, 28, 63, § 135 et saep.:

    corpus suci plenum,

    i. e. plump, Ter. Eun. 2, 3, 27:

    facies suci palaestrici plena,

    App. Mag. p. 315, 14.—Of other liquids:

    garo (mixtum) de sucis piscis Hiberi,

    Hor. S. 2, 8, 46:

    corpora suco pinguis olivi Splendescunt,

    oil, Ov. M. 10, 176:

    aluntur bubuli lactis suco,

    Plin. 8, 14, 14, § 37:

    inbui lactis sucos,

    id. 8, 32, 50, § 112:

    ratio faciendi (unguenti) duplex, sucus et corpus: ille olei generibus fere constat, hoc odorum,

    id. 13, 1, 2, § 7:

    vini,

    id. 23, praef. 2, §

    2: candidus ovi,

    Ser. Samm. 1052. —
    B.
    In partic., a medicinal liquor, a drink, draught, potion ( poet.):

    purgantes pectora suci,

    Ov. P. 4, 3, 53; id. A. A. 2, 335; 2, 491; id. H. 12, 181; id. M. 14, 403; Tib. 1, 6, 13; Luc. 6, 581.—
    C.
    Transf., the taste of any thing, flavor:

    sucum sentimus in ore, cibum cum Mandendo exprimimus,

    Lucr. 4, 615 sq. (cf. chumos):

    ova suci melioris,

    Hor. S. 2, 4, 13:

    Picenis cedunt pomis Tiburtia suco,

    id. ib. 2, 4, 70:

    celantia sucum,

    id. ib. 2, 8, 28:

    cantharus ingratus suco,

    Ov. Hal. 103.—
    II.
    Trop., strength, rigor, energy, spirit:

    sucus ac sanguis (civitatis),

    Cic. Att. 4, 16, 10: ingenii, Quint. prooem. § 24. —
    2.
    Esp., of the vigor of [p. 1790] a discourse, spirit, life:

    ornatur oratio... suco suo,

    Cic. de Or. 3, 25, 96:

    sucus ille et sanguis incorruptus usque ad hanc aetatem oratorum fuit,

    id. Brut. 9, 36:

    orationis subtilitas etsi non plurimi sanguinis est, habeat tamen sucum aliquem oportet,

    id. Or. 23, 76:

    omnes etiam tum retinebant illum Pericli sucum,

    id. de Or. 2, 22, 93:

    historia quoque alere orationem quodam uberi jucundoque suco potest,

    Quint. 10, 1, 31.

    Lewis & Short latin dictionary > sucus

  • 68 taenia

    taenĭa, ae ( abl. plur. taeniis;

    dissyl.,

    Verg. A. 5, 269), f., = tainia, a band, ribbon, fillet; a head-band, hair-band, bandeau (syn. vitta).
    I.
    Lit. (only poet.):

    taenias Graecam vocem sic interpretatur Verrius, ut dicat ornamentum esse laneum capitis honorati, ut sit apud Caecilium in Androgyno: sepulcrum plenum taeniarum, ita ut solet, et alias: dum taeniam, qui volnus vinciret, petit. Ennius in Alexandro: volans de caelo cum coronā et taeniis (Trag. Rel. v. 33 Rib.): Attius in Neoptolemo: (tumulum) decorare est satius quam urbem taeniis,

    Fest. p. 360 Müll. (cf. Trag. Rel. v. 472 Rib.):

    puniceis ibant evincti tempora taeniis,

    Verg. A. 5, 269; 7, 352:

    taenia ne madidos violet bombycina crines,

    Mart. 14, 24, 1.—
    II.
    Transf., of things of a like shape.
    A.
    A tape-worm: Taenia solium and vulgaris, Linn.; Cato, R. R. 126; Plin. 11, 33, 39, § 113; 31, 9, 45, § 102; Ser. Samm. 30, 563.—
    B.
    A kind of fish, the ribbon-fish: Cepola taenia, Linn.; Plin. 32, 7, 24, § 76 (Jahn, thynnus).—
    C.
    In archit., the fillet which separates the Doric frieze from the architrave, Vitr. 4, 3 med.
    D.
    A streak in paper, Plin. 13, 12, 25, § 81 (Sillig).—
    E.
    A row of projecting rocks in the sea, a reef, Plin. 3, prooem. § 4. — Hence the purple-fish found on these rocks are called taeniense genus purpurarum, Plin. 9, 37, 61, § 131.

    Lewis & Short latin dictionary > taenia

  • 69 tenuo

    tĕnŭo, āvi, ātum, 1, v. a. [tenuis], to make thin, slender, meagre, fine, rare; to dilute, rarefy, attenuate, etc. ( poet. and in post-Aug. prose; syn.: rarefacio, minuo).
    I.
    Lit.:

    assiduo vomer tenuatur ab usu,

    Ov. P. 2, 7, 43:

    hoc (tempus) tenuat dentem aratri,

    id. Tr. 4, 6, 13:

    sol matutinum aëra spissum et umidum ortu suo tenuat,

    Sen. Q. N. 5, 3, 2; so,

    aëra,

    to rarefy, Stat. Th. 1, 338:

    auras,

    Ov. M. 14, 399:

    ipsā autem macie tenuant armenta volentes,

    make lean, Verg. G. 3, 129:

    tenuatum corpus,

    Hor. S. 2, 2, 84:

    corpus parvo victu tenuatum,

    Tac. A. 15, 63:

    exiles videor tenuatus in artus,

    Prop. 2, 22 (3, 15), 21:

    se in undas,

    to dissolve into water, Ov. A. A. 1, 761; so,

    artus in undas,

    id. M. 15, 551; cf.:

    tenuatus in auras, Aëraque umor abit,

    id. ib. 15, 246:

    vocis via est tenuata,

    narrowed, contracted, id. ib. 14, 498:

    flumina per multos rivos,

    id. R. Am. 445:

    chartam interpolatione,

    Plin. 13, 12, 23, § 75:

    adipes,

    Quint. 2, 10, 6:

    luna quater plenum tenuata retexuit orbem,

    i. e. waning, Ov. M. 7, 531: ne ad [p. 1857] spadonum exilitatem vox nostra tenuetur, Quint. 11, 3, 19; so,

    vocem,

    id. 11, 3, 32.—
    II.
    Trop., to make small or trifling, to lessen, diminish, reduce, weaken, enfeeble:

    utque meae famam tenuent oblivia culpae,

    Ov. Tr. 3, 11, 65:

    iram,

    id. H. 20, 73:

    vires amoris,

    id. M. 5, 374:

    magna modis tenuare parvis,

    to lessen, degrade, Hor. C. 3, 3, 72:

    gesta tanti viri enumerando,

    Pac. Pan. ad Theod. 5; Claud. IV. Cons. Hon. 127:

    dicite, quo pariter carmen tenuastis in antro,

    have spun out a slight elegiac poem, Prop. 3 (4), 1, 5; cf.:

    Maximo carmen tenuare tanto,

    Stat. S. 4, 7, 2; v. tenuis, II. B.

    Lewis & Short latin dictionary > tenuo

  • 70 thensaurum

    thēsaurus (old form thensaurus, Plaut. Trin. prol. p. ciii. Ritschl; cf. Marin. Fratr. Arv. p. 590; collat. form thensau-rum, n., Petr. 46, 8), i, m., = thêsauros.
    I. A.
    Lit.:

    TABVLARIVS THENSAVRORVM,

    Inscr. Orell. 3247:

    thensaurum effodere,

    Plaut. Trin. 3, 3, 53; 4, 4, 8; id. Ps. 2, 2, 33; id. Aul. prol. 7:

    thesaurum defodere... invenire,

    Cic. Div. 2, 65, 134:

    nec vero quemquam senem audivi oblitum, quo loco thesaurum obruisset,

    id. Sen. 7, 21:

    non exercitus neque thensauri praesidia regni sunt, verum amici,

    Sall. J. 10, 4:

    intactis opulentior Thesauris Arabum,

    Hor. C. 3, 24, 2.—
    2.
    Law t. t., treasure trove:

    thensaurus est vetus quaedam depositio pecuniae, cujus non exstat memoria, ut jam dominum non habeat,

    Dig. 41, 1, 31, § 1; 41, 2, 3, § 3; Cod. 10, 15, 1.—
    B.
    Trop. (very rare):

    thesaurus mali,

    a great quantity, Plaut. Merc. 1, 2, 54: stupri, id. Fragm. ap. Non. 456, 19; cf.: augent ex pauxillo;

    thensaurum inde pariunt,

    id. Most. 4, 1, 8:

    thesauros penitus abditae fraudis vultu laeto tegentes,

    App. M. 5, p. 165, 15. —
    2.
    Of persons, a treasure, loved one, a valued or dear object: Di. Quid, amator novos quispiam? Ast. Integrum et plenum adortust thensaurum, Plaut. Truc. 4, 2, 13; cf. id. ib. 2, 1, 34:

    eccum lenonem, incedit, thensaurum meum,

    id. Curc. 5, 2, 76; cf.:

    thensaurus copiarum,

    id. As. 3, 3, 67.—
    II. A.
    Lit.:

    monedula condens semina in thesauros cavernarum,

    id. 17, 14, 22, § 99; cf. poet., of the cells of bees, Verg. G. 4, 229:

    admonent quidam, esse thesaurum publicum sub terrā saxo quadrato septum,

    Liv. 39, 50, 3:

    Proserpinae,

    id. 29, 8, 9; 29, 18, 4; 31, 12, 1; cf. poet. of the Lower World: postquam est Orcino traditus thesauro, Naev. ap. Gell. 1, 24, 2.—
    2.
    Esp., a strong-box, treasure-chest:

    cum thesaurum effregisset heres,

    Plin. 34, 7, 17, § 37:

    apertis thesauris suis,

    Vulg. Matt. 2, 11.—
    B.
    Trop., a repository, conservatory, magazine, collection, Plaut. Poen. 3, 3, 12:

    quid dicam de thesauro rerum omnium, memoria?

    Cic. de Or. 1, 5, 18; Quint. 11, 2, 1; cf.:

    thesauri argumentorum,

    Cic. Part. Or. 31, 109:

    suppeditat nobis Atticus noster de thesauris suis quos et quantos viros,

    id. Fin. 2, 21, 67: thesauros oportet esse non libros, Plin. praef. § 17; cf.:

    mihi quoties aliquid abditum quaero, ille thesaurus est,

    a literary storehouse, Plin. Ep. 1, 22, 2.—
    III.

    Lewis & Short latin dictionary > thensaurum

  • 71 thesaurus

    thēsaurus (old form thensaurus, Plaut. Trin. prol. p. ciii. Ritschl; cf. Marin. Fratr. Arv. p. 590; collat. form thensau-rum, n., Petr. 46, 8), i, m., = thêsauros.
    I. A.
    Lit.:

    TABVLARIVS THENSAVRORVM,

    Inscr. Orell. 3247:

    thensaurum effodere,

    Plaut. Trin. 3, 3, 53; 4, 4, 8; id. Ps. 2, 2, 33; id. Aul. prol. 7:

    thesaurum defodere... invenire,

    Cic. Div. 2, 65, 134:

    nec vero quemquam senem audivi oblitum, quo loco thesaurum obruisset,

    id. Sen. 7, 21:

    non exercitus neque thensauri praesidia regni sunt, verum amici,

    Sall. J. 10, 4:

    intactis opulentior Thesauris Arabum,

    Hor. C. 3, 24, 2.—
    2.
    Law t. t., treasure trove:

    thensaurus est vetus quaedam depositio pecuniae, cujus non exstat memoria, ut jam dominum non habeat,

    Dig. 41, 1, 31, § 1; 41, 2, 3, § 3; Cod. 10, 15, 1.—
    B.
    Trop. (very rare):

    thesaurus mali,

    a great quantity, Plaut. Merc. 1, 2, 54: stupri, id. Fragm. ap. Non. 456, 19; cf.: augent ex pauxillo;

    thensaurum inde pariunt,

    id. Most. 4, 1, 8:

    thesauros penitus abditae fraudis vultu laeto tegentes,

    App. M. 5, p. 165, 15. —
    2.
    Of persons, a treasure, loved one, a valued or dear object: Di. Quid, amator novos quispiam? Ast. Integrum et plenum adortust thensaurum, Plaut. Truc. 4, 2, 13; cf. id. ib. 2, 1, 34:

    eccum lenonem, incedit, thensaurum meum,

    id. Curc. 5, 2, 76; cf.:

    thensaurus copiarum,

    id. As. 3, 3, 67.—
    II. A.
    Lit.:

    monedula condens semina in thesauros cavernarum,

    id. 17, 14, 22, § 99; cf. poet., of the cells of bees, Verg. G. 4, 229:

    admonent quidam, esse thesaurum publicum sub terrā saxo quadrato septum,

    Liv. 39, 50, 3:

    Proserpinae,

    id. 29, 8, 9; 29, 18, 4; 31, 12, 1; cf. poet. of the Lower World: postquam est Orcino traditus thesauro, Naev. ap. Gell. 1, 24, 2.—
    2.
    Esp., a strong-box, treasure-chest:

    cum thesaurum effregisset heres,

    Plin. 34, 7, 17, § 37:

    apertis thesauris suis,

    Vulg. Matt. 2, 11.—
    B.
    Trop., a repository, conservatory, magazine, collection, Plaut. Poen. 3, 3, 12:

    quid dicam de thesauro rerum omnium, memoria?

    Cic. de Or. 1, 5, 18; Quint. 11, 2, 1; cf.:

    thesauri argumentorum,

    Cic. Part. Or. 31, 109:

    suppeditat nobis Atticus noster de thesauris suis quos et quantos viros,

    id. Fin. 2, 21, 67: thesauros oportet esse non libros, Plin. praef. § 17; cf.:

    mihi quoties aliquid abditum quaero, ille thesaurus est,

    a literary storehouse, Plin. Ep. 1, 22, 2.—
    III.

    Lewis & Short latin dictionary > thesaurus

  • 72 unda

    unda, ae, f. [Sanscr. root ud-, und-, to be wet; whence, uda, water; Angl. -Sax. ydhu, wave; Slav. voda, water; Gr. hudôr, huades; Goth. vatō, water], a wave, billow, surge (syn. fluctus).
    I.
    Lit.:

    mare plenum undarum,

    Plaut. Mil. 2, 6, 33: unda, cum est pulsa remis, purpurascit, Cic. Fragm. ap. Non. 162, 30:

    via, quae fert Acherontis ad undas,

    Verg. A. 6, 295; Lucr. 1, 374; 1, 380; 3, 494; Hor. C. 1, 12, 32; 4, 14, 20; id. Ep. 2, 2, 176; Ov. M. 1, 570.—

    Collect.: prora remissa subito navem undae adfligebat,

    Liv. 24, 34, 11.—
    B.
    Transf.
    1.
    In gen.
    a.
    Water, moisture (mostly poet.; cf.:

    aqua, lympha): (Proteus) flumen eras, interdum undis contrarius ignis,

    Ov. M. 8, 737:

    fontis in undā,

    id. ib. 4, 98; cf.:

    fons tenui perlucidus undā,

    id. ib. 3, 161:

    (Noti) canis fluit unda capillis,

    id. ib. 1, 266:

    nivales,

    snow-water, Mart. 14, 118, 1: ignem Pollux undamque jugalem Praetulit, fire and water, as symbols of housekeeping, Val. Fl. 8, 245, hence, faciunt justos ignis et unda viros, i. e. real, proper husbands, Ov. A. A. 2, 598.—
    b.
    A fluid, liquid. manans naribus unda Sangninis, Sil. 10, 245:

    preli,

    i. e. oil, Plin. 15, 1, 2, § 5:

    croci,

    Mart. 8, 33. 4;

    13, 40, 1.—Cf the lava from Ætna,

    Lucil. Aet. 303.—
    2.
    Of wavelike things ( poet.): aëriae, i. e. the air, Lucr. [p. 1930] 2, 152:

    quā plurimus undam Fumus agit,

    Verg. A. 8, 257.—Of a lion's mane, Mart. 8, 55, 10.—
    3.
    In architecture, for the Gr. cymatium (kumation, a little wave), a talon, ogee, Vitr. 5, 7.—
    II.
    Trop., of the wavelike agitation of a multitude, etc., a surge, billow, stream, tide, = aestus:

    campus atque illae undae comitiorum,

    Cic. Planc. 6, 15:

    nunc agilis fio et mersor civilibus undis,

    Hor. Ep. 1, 1, 16:

    adversis rerum immersabilis undis,

    id. ib. 1, 2, 22:

    curarum,

    Cat. 64, 62:

    bellorum,

    Claud. in Eutr. 2, 507:

    salutantūm unda,

    a stream, crowd, throng, Verg. G. 2, 462; so,

    undae Boiorum,

    Sil. 4, 159.

    Lewis & Short latin dictionary > unda

  • 73 vellico

    vellĭco, āvi, ātum, 1, v. a. [vello], to pluck, twitch, pinch, nip (syn. carpo).
    I.
    Lit.:

    cornix vulturios vellicat,

    Plaut. Most. 3, 2, 148:

    puer, quid fieret, interrogatus, a paedagogo se vellicari respondit,

    Quint. 6, 1, 41:

    saetas,

    Nemes. Ecl. 3, 32:

    vellicata blande auricula suscitavit,

    Paul. Nol. Ep. 36, 3.—
    B.
    Transf., of bees:

    nullius opus,

    to suck, Varr. R. R. 3, 16, 7.—
    II.
    Trop.
    A.
    To wake up, arouse by twitching:

    excitandus e somno et vellicandus est animus admonendusque,

    Sen. Ep. 20, 11; 63, 1.—
    B.
    To pluck or twitch in speaking, i. e. to twit, taunt, carp, rail at (cf. rodo):

    contemplent, conspiciant omnes, nutent, nectent, sibilent, vellicent, vocent, etc.,

    Plaut. Merc. 2, 3, 73:

    more hominum invident, in conviviis rodunt, in circulis vellicant, maledico dente carpunt,

    Cic. Balb. 26, 57:

    quod vellicet absentem Demetrius,

    Hor. S. 1, 10, 79; cf.:

    nullum est tam plenum beneficium, quod non vellicare malignitas possit,

    belittle, Sen. Ben. 2, 28, 2:

    (puella) te vellicet,

    Prop. 2, 5, 8; Gell. 4, 15, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > vellico

  • 74 venustas

    vĕnustas, ātis, f. [1. Venus], loveliness, comeliness, charm, grace, beauty, elegance, attractiveness, etc. (syn.: pulchritudo, formositas).
    I.
    Of the body:

    cum pulchritudinis duo genera sint, quorum in altero venustas sit, in altero dignitas, venustatem muliebrem ducere debemus, dignitatem virilem,

    Cic. Off. 1, 36, 130; cf. id. ib. 1, 30, 17:

    venustas et pulchritudo corporis,

    id. ib. 1, 27, 95:

    voltus quantam affert tum dignitatem, tum venustatem,

    id. Or. 18, 60.— Transf., of inanim. things:

    signa eximiā venustate,

    Cic. Verr. 2, 4, 3, § 5:

    Capitolii fastigium illud non venustas sed necessitas ipsa fabricata est,

    id. de Or. 3, 46, 180:

    pomorum,

    Varr. R. R. 1, 59, 2.—
    II.
    Of the mind:

    homo affluens omni lepore et venustate,

    Cic. Verr. 2, 5, 54, § 142:

    (oratoris est) agere cum dignitate ac venustate,

    id. de Or. 1, 31, 142:

    dicendi vis egregia, summā festivitate et venustate conjuncta profuit,

    id. ib. 1, 57, 243:

    comprobari cum dignitate tum etiam venustate,

    id. Arch. 12, 31; Quint. 4, 2, 118; 9, 2, 66; 9, 3, 72:

    verborum,

    Gell. 17, 20, 6:

    tui quidem omnes mores ad venustatem valent,

    Plaut. Mil. 3, 1, 63; cf. id. ib. 3, 1, 54; id. Truc. 4, 2, 4:

    diem pulchrum et venustatis plenum,

    pleasantness, pleasure, id. Poen. 1, 2, 44; cf.:

    quis me fortunatior, venustatisque adeo plenior,

    Ter. Hec. 5, 4, 8.— Plur.:

    amoenitates omnium venerum atque venustatum affero,

    Plaut. Stich. 2, 1, 5; id. Ps. 5, 1, 12.

    Lewis & Short latin dictionary > venustas

  • 75 viciens

    vīcĭens or vīcĭes, num. adv. [viginti], twenty times:

    viciens centena milia passuum,

    Caes. B. G. 5, 13 fin.:

    viciens tantum,

    Plin. 14, 4, 6, § 53:

    superficiem aedium aestimarunt HS. viciens,

    i. e. two millions, Cic. Att. 4, 2, 5:

    HS. bis et viciens,

    id. ib. 11, 1, 2:

    non plenum modo viciens habebas,

    Mart. 1, 100, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > viciens

  • 76 vicies

    vīcĭens or vīcĭes, num. adv. [viginti], twenty times:

    viciens centena milia passuum,

    Caes. B. G. 5, 13 fin.:

    viciens tantum,

    Plin. 14, 4, 6, § 53:

    superficiem aedium aestimarunt HS. viciens,

    i. e. two millions, Cic. Att. 4, 2, 5:

    HS. bis et viciens,

    id. ib. 11, 1, 2:

    non plenum modo viciens habebas,

    Mart. 1, 100, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > vicies

  • 77 volumen

    vŏlūmen, ĭnis, n. [volvo; a thing that is rolled or wound up; hence],
    I.
    A roll of writing, a roll, book, volume (the predom. signif. of the word; cf.:

    codex, liber): volumen plenum querelae iniquissimae,

    Cic. Fam. 3, 7, 2:

    tuis oraculis Chrysippus totum volumen implevit,

    id. Div. 2, 56, 115:

    volumen explicare,

    id. Rosc. Am. 35, 101:

    caeleste Epicuri de regulā et judicio,

    id. N. D. 1, 16, 43:

    evolvere volumen,

    id. Att. 9, 10, 4:

    hic plura persequi magnitudo voluminis prohibet, Nep. praef. § 8: illa uberius volumine amplecti,

    Plin. Ep. 3, 18, 1.— Plur.:

    evolvere volumina,

    Quint. 2, 15, 24: volumina apophthegmatôn, Cic. Fam. 9, 16, 4:

    pontificum libros, annosa volumina vatum, etc.,

    Hor. Ep. 2, 1, 26:

    signata volumina,

    id. ib. 1, 13, 2; Dig. 32, 1, 52.—
    B.
    In partic., like liber, of a separate portion of a work, a part, book:

    quoniam duobus superioribus (libris) de morte et de dolore dictum est, tertius dies disputationis hoc tertium volumen efficiet,

    Cic. Tusc. 3, 3, 6:

    sedecim volumina epistularum ad Atticum missarum,

    Nep. Att. 16, 3; Auct. Her. 1, 17, 27; Plin. 6, 29, 34, § 171; Plin. Ep. 3, 5, 5; Col. 3, 21, 11; Ov. Tr. 3, 14, 19 al.—
    II.
    A roll, whirl, wreath, fold, eddy, etc. (only poet. and in post-Aug. prose):

    (anguis) sinuat immensa volumine terga,

    Verg. A. 2, 208; cf. id. ib. 5, 85; 11, 753; Ov. M. 4, 599; 15, 721:

    crurum (equi),

    bendings, joints, Verg. G. 3, 192:

    fumi,

    wreath, whirl, Ov. M. 13, 601; Luc. 3, 505:

    undae,

    id. 5, 565:

    siderum,

    revolution, Ov. M. 2, 71.—
    * B.
    Trop., revolution, alteration, change:

    sortis humanae volumina,

    Plin. 7, 45, 46, § 147.

    Lewis & Short latin dictionary > volumen

См. также в других словарях:

  • Plenum cable — is cable that is laid in the plenum spaces of buildings. The plenum (pronounced as IPAEng|ˈplɛnəm) is the space that can facilitate air circulation for heating and air conditioning systems, by providing pathways for either heated/conditioned or… …   Wikipedia

  • plénum — ou plenum [ plenɔm ] n. m. • 1929; à propos de la Suède 1770; lat. plenum, repris du russe ♦ Polit., hist. Réunion plénière d une assemblée, d un organisme (notamment le Comité central du parti communiste des ex pays socialistes). Des plénums,… …   Encyclopédie Universelle

  • plenum — plénum ou plenum [ plenɔm ] n. m. • 1929; à propos de la Suède 1770; lat. plenum, repris du russe ♦ Polit., hist. Réunion plénière d une assemblée, d un organisme (notamment le Comité central du parti communiste des ex pays socialistes). Des… …   Encyclopédie Universelle

  • Plenum — may refer to:* Plenum chamber, a chamber intended to contain air, gas, or liquid at positive pressure * Plenism, or Horror vacui ( nature abhors a vacuum ) * Plenum, a meeting of a deliberative assembly in which all members are present; contrast… …   Wikipedia

  • Plenum — Sn Vollversammlung per. Wortschatz fach. (19. Jh.) Neoklassische Bildung. Entlehnt aus ne. plenum, einer Neubildung zu l. plēnum cōnsilium vollzählige Versammlung , zu l. plēnus voll .    Ebenso nndl. plenum, ne. plenum, nfrz. plénum, nschw.… …   Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache

  • Plenum — Saltar a navegación, búsqueda Los plenums son presiones ligeramente superiores a la atmosférica, generalmente en el interior de sistemas de aire o gas, como resultado de la acción de un ventilador o soplador. El pleno se mide en pequeñas unidades …   Wikipedia Español

  • plenum — plénum m DEFINICIJA 1. potpuni sastav kakva političkog tijela 2. zasjedanje svih članova neke organizacije ili tijela; plenarna sjednica ETIMOLOGIJA lat. plenum: puno ← plenus: pun (plenum spatium: pun prostor) …   Hrvatski jezični portal

  • Plenum — Plenum: Die Bezeichnung für »Vollversammlung einer politischen Körperschaft (insbesondere des Parlaments)« wurde im 19. Jh. aus gleichbed. engl. plenum entlehnt, das aus lat. plenum consilium »vollzählige Versammlung« gekürzt ist. – Dazu stellt… …   Das Herkunftswörterbuch

  • plenum — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n V, lm M. plenumna {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} ogół członków jakiejś organizacji (partii, stowarzyszenia) obecnych na zgromadzeniu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Plenum podjęło uchwałę. {{/stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • plenum system — or plenum ventilation noun (architecture) An air conditioning system in which the air propelled into a building is maintained at a higher pressure than that of the atmosphere • • • Main Entry: ↑plenum …   Useful english dictionary

  • Plenum — Ple num, n. [L., fr. plenus full.] 1. That state in which every part of space is supposed to be full of matter; opposed to {vacuum}. G. Francis. [1913 Webster] 2. (Ventilation) A condition, as in an occupied room, in which the pressure of the air …   The Collaborative International Dictionary of English

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»