-
21 głowa
trupia \głowa Totenkopf mzadzierać głowę ( przen) hochnäsig sein, die Nase hoch tragenotwarta/tęga \głowa heller/kluger Kopf mbarania/ośla/zakuta \głowa Schafs-/Dumm-/Dickkopf mzapalona \głowa Hitzkopf m, Heißsporn m6) (pot: człowiek jako jednostka)7) ( zwierzchnik)koronowana \głowa gekröntes Haupt nt\głowa państwa Staatsoberhaupt ntkto nie ma w głowie, ten ma w nogach ( przysł) was jd nicht im Kopf hat, das muss er in den Beinen haben ( prov)od stóp do głów von Kopf bis Fuß, vom Scheitel bis zur Sohlebić kogoś na głowę jdn um Längen übertreffen, jdn in die Tasche stecken ( fam)dać sobie głowę uciąć, że... seine Hand dafür ins Feuer legen, dass...iść po rozum do głowy zur Vernunft kommenłamać sobie nad czymś głowę sich +dat den Kopf über etw +akk zerbrechenmieć głowę do czegoś das Zeug zu etw habenmieć głowę na karku nicht auf den Kopf gefallen sein, Köpfchen haben ( fam)pochylać [ lub schylać] głowę przed kimś jds Überlegenheit anerkennenprzerastać [ lub przewyższać] kogoś o głowę jdm haushoch überlegen sein, jdn weit übertreffen [ lub überragen]przewróciło się komuś w głowie jd ist eingebildet gewordenręczyć za kogoś/coś głową für jdn/etw seine Hand ins Feuer legenrobić coś bez głowy etw kopflos [ lub unüberlegt] tunrobić coś z głową etw klug [ lub überlegt] anfangenspaść [ lub zwalić się ( pot)] komuś na głowę jdn unerwartet besuchen, jdm auf den Pelz rücken ( fam)strzec kogoś/czegoś jak oka w głowie jdn/etw wie seinen Augapfel hütentłuc głową o mur mit dem Kopf durch die Wand wollentracić głowę den Kopf verlierenwchodzić komuś na głowę jdm auf der Nase herumtanzenwybić komuś coś z głowy jdn von etw abbringen, jdm etw ausreden [ lub austreiben]wylatywać komuś z głowy jdm entfallenzachodzić w głowę hin und her überlegen, sich +dat den Kopf zerbrechenzawrócić komuś w głowie ( oszołomić) jdn durcheinander bringen, jdn verrückt machen ( fam) ( zaangażować uczuciowo) jdm den Kopf verdrehen\głowa do góry! Kopf hoch! -
22 kruszeć
-
23 lemur
lemur [lɛmur] mt. bio Lemur[e] m -
24 muchomor
-
25 murena
-
26 murować
-
27 murowany
2) (pot: pewny)nasze zwycięstwo jest murowane der Sieg ist uns sicher [ lub gewiss]będziecie mieli murowaną pogodę ihr werdet mit Sicherheit gutes Wetter haben, das Wetter macht bestimmt mit ( fam) -
28 murszeć
-
29 obronny
pies \obronny Kampfhund mwyjść z czegoś obronną ręką mit heiler Haut davonkommen ( fam) -
30 odgradzać
II. vr -
31 ogradzać
vt2) ( stawiać mur) ummauern -
32 pruski
-
33 przesadzać
przesadzać [pʃɛsaʣ̑aʨ̑], przesadzić [pʃɛsaʥ̑iʨ̑]3) (pot: przekroczyć granice) -
34 rozbijać
I. vt1) ( powodować uszkodzenie, stłuczenie) szybę zerschlagen, einschlagen; jajko aufschlagen, zerschlagen; mur zerstören, durchbrechen\rozbijać samochód das Auto schrottreif [ lub zu Schrott] fahren\rozbijać rodzinę die Familie zerstören6) \rozbijać bank die Bank sprengen\rozbijać namiot/obóz ein Zelt/ein Lager aufschlagenII. vr1) ( ulegać uszkodzeniu, zniszczeniu) jajko, kieliszek, talerz: zerschlagen; samochód: Unfall haben; samolot: abstürzen\rozbijać się taksówkami po mieście mit dem Taxi durch die Stadt herumfahren ( fam) -
35 skruszeć
vi perf2) ( stać się miękkim) mięso: zart werden -
36 umacniać
I. vt1) ( wzmacniać)\umacniać coś czymś mur, rusztowanie etw mit etw befestigen3) ( utwierdzać)\umacniać kogoś w przekonaniu, że... jdn in der Überzeugung bestärken, dass...4) mil befestigenII. vr2) ( nabierać pewności) bestärkt werden3) mil Befestigungen anlegen -
37 walić
walić [valiʨ̑]( pot)I. vtwalnąć kogoś czymś jdn mit etw hauen ( fam)\walić w kogoś/coś auf jdn/etw feuern [ lub schießen]piorun walnął w dom der Blitz hat in das Haus eingeschlagen3) ( intensywnie padać)wali grad der Hagel prasseltwali śnieg dichter Schnee fällt, es schneit heftigwal śmiało! nur heraus damit! ( fam)5) ( przybywać tłumnie) strömen, [hervor]quellenII. vr4) ( kłaść się ciężko) sich +akk fallen lassen -
38 bombensicher
-
39 dringen
dringen ['drɪŋən] <drang, gedrungen>vidurch etw \dringen Person, Tier: przedostać się przez coś; Speer: przebić coś; Regen: wnikać przez coś; Licht: przenikać przez cośin eine Mauer ( akk) \dringen Geschoss: przebić mur2) sein (vor\dringen)an die Öffentlichkeit \dringen Nachricht: przedostać się do wiadomości publicznej[mit Bitten] in jdn \dringen zasypywać kogoś [prośbami]ich fühle mich gedrungen, den Vorfall zu melden czuję się zmuszony poinformować o tym zajściudarauf \dringen, dass etw getan wird żądać, by coś zostało zrobione -
40 Fachwerk
Fachwerk nt
См. также в других словарях:
mur — mur … Dictionnaire des rimes
mûr — mûr … Dictionnaire des rimes
mürəkkəbləmə — «Mürəkkəbləmək»dən f. is … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
mürəkkəbləşmə — «Mürəkkəbləşmək» dən f. is … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
mur — [ myr ] n. m. • 980; lat. murus 1 ♦ Ouvrage de maçonnerie qui s élève verticalement ou obliquement (mur de soutènement) sur une certaine longueur et qui sert à enclore, à séparer des espaces ou à supporter une poussée. Matériaux utilisés dans la… … Encyclopédie Universelle
mûr — mur [ myr ] n. m. • 980; lat. murus 1 ♦ Ouvrage de maçonnerie qui s élève verticalement ou obliquement (mur de soutènement) sur une certaine longueur et qui sert à enclore, à séparer des espaces ou à supporter une poussée. Matériaux utilisés dans … Encyclopédie Universelle
mur — (mur) s. m. 1° Ouvrage de maçonnerie dressé et portant en terre sur des fondements, ou sur un plancher artificiel. Un mur solide. Le mur s écroula. • Ainsi tel autrefois qu on vit avec Faret Charbonner de ses vers les murs d un cabaret....,… … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
mur — mur̃ interj., mùr 1. neaiškiam kalbėjimui nusakyti: Klebonas savo kambaryje kažką mur mur atsakymo vietoje rš. 2. katės purkavimui nusakyti: Katė maloniai murksėjo: mur, muru, mur rš. 3. žlugto virinimo garsui nusakyti: Mur̃, mur̃ kaip pekla… … Dictionary of the Lithuanian Language
mur — MUR. s. m. Ouvrage de Maçonnerie fait pour enclorre quelque espace. Bon mur. mur espais de tant de pieds. mur de pierre de taille. mur de moëllon. mur de brique. mur de terre. bastir un mur. lever un mur. mur à hauteur de &c. cela est sellé dans… … Dictionnaire de l'Académie française
mûr — mûr, ûre (mur, mu r ) adj. 1° Qui est arrivé au point de se détacher spontanément ou d être cueilli, en parlant des fruits. Ces pêches ne sont pas mûres. • Des raisins, mûrs apparemment Et couverts d une peau vermeille, LA FONT. Fabl. III, 11 … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
Mur (VD) — Mur (Vaud) Pour les articles homonymes, voir Mur (homonymie). Mur Une vue d ensemble de la commune serait la bienvenue Administration Pays Suis … Wikipédia en Français
