-
41 collatio
I.Prop., of the standards in war for battle, a hostile meeting:II.signorum,
Cic. de Or. 1, 48, 210: centuriarum, for voting, id. ap. Ascon. in Toga Cand. p. 85, 18 Baiter:hyacinthorum et auri,
Plin. 37, 9, 42, § 126.—Of money, a contribution, collection, a gratuity collected together for the emperor:stipis aut decimae,
Liv. 5, 25, 5; 4, 60, 6; 6, 14, 12; Tac. G. 29; Suet. Calig. 42; id. Ner. 38; 44; id. Tit. 7; cf. Plin. Pan. 41, 1 Schwarz.—In jurid. Lat.:collatio bonorum,
the putting together of the possessions of several, in order to divide them equally, Dig. 37, 6, 1, § 8; cf. Cod. 6, 20: de collationibus, et saep.—Trop.A. B.A comparison, similitude, parabolê:C.collatio est oratio rem cum re ex similitudine conferens,
Cic. Inv. 1, 30, 49; id. Fin. 2, 27, 75; id. N. D. 3, 28, 70; id. Div. 2, 17, 38; id. Tusc. 4, 38, 84 (cf. Quint. 5, 11, 23; Hirt. B. G. 8, 8; Quint. 8, 3, 77; 7, 7, 2; Plin. 37, 9, 42, § 126).—In philos.:D.collatio rationis,
the analogy, Cic. Fin. 3, 10, 33 Madv.; id. Tusc. 4, 12, 27; cf.:rerum saepe factarum inter se collatio,
Sen. Ep. 120, 3.—In gram.: collatio secunda, the comparative:E.collatio tertia,
the superlative, Fest. p. 181, 28, and 286, 26 Müll.—The comparison, collation of texts, manuscripts, etc. (late Lat.): aliquem multorum codicum vetustiorum collatione confutare. Aug. c. Faust. 32, 16. -
42 commoveo
com-mŏvĕo ( conm-), mōvi, mōtum, 2 (contr. forms:I.commōrunt,
Lucr. 2, 766; commōrat, Turp. ap. Non. p. 278, 2; Ter. Phorm. 1, 2, 51; commōrit, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 15, 1; Hor. S. 2, 1, 45;commossem,
Cic. Planc. 37, 90;commosset,
id. Verr. 2, 3, 18, § 45;commosse,
id. ib. 2, 5, 37, § 96; id. Fam. 7, 18, 3), v. a., to put something in violent motion, to move; both of removing from a place and backwards and forwards in a place; to shake, stir (freq. in every period and species of composition).Lit.A.To remove from a place, to carry away, displace, to start, set in motion, move:B. 1.neque miser me commovere possum prae formidine,
Plaut. Am. 1, 1, 181; id. Truc. 4, 3, 44:facilius est currentem incitare quam commovere languentem,
Cic. de Or. 2, 44, 186:columnas,
id. Verr. 2, 1, 55, § 145:castra ex eo loco,
to move forward, decamp, id. ib. 2, 5, 37, § 96; cf.aciem,
to set the line in motion, Liv. 2, 65, 5; 9, 27, 10:se ex eo loco,
Cic. Fin. 5, 15, 42:se domo,
id. Fam. 9, 5, 2:me Thessalonicā,
id. Att. 3, 13, 1:te istinc,
id. Fam. 6, 20, 3: agmen loco. to force back, cause to retreat, Sisenn. ap. Non. p. 58, 20; so,hostem,
Liv. 9, 40, 9; 10, 29, 9:cervum,
Verg. A. 7, 494:molem,
Val. Fl. 2, 33:nummum,
i. e. to use in business, Cic. Font. 5, 11 (1, 1); id. Fl. 19, 44:ais, si una littera commota sit, fore tota ut labet disciplina. Utrum igitur tibi litteram videor an totas paginas commovere?
id. Fin. 4, 19, 53.—Sacra, t. t., to move or carry about the sacred utensils, images, etc., for religious use, Verg. A. 4, 301 Serv.; cf. Cato, R. R. 134, 4:ancilia,
Serv. ad Verg. A. 8, 3:tripodes,
Sen. Med. 786.—Hence, humorously: mea si commovi sacra, if I put my instruments (artifices, tricks, etc.) in motion, Plaut. Ps. 1, 1, 107. —Prov.:glaebam commosset in agro decumano Siciliae nemo,
would have stirred a clod, Cic. Verr. 2, 3, 18, § 45.—Of things:2.magni commorunt aequora venti,
Lucr. 2, 766:alas,
Verg. A. 5, 217; cf.:penna commota volucris,
Sil. 6, 59; Sen. Agam. 633. —Of persons, with se:II.quis sese commovere potest, cujus ille (sc. Roscius) vitia non videat?
can stir, Cic. de Or. 2, 57, 233:num infitiari potes te... meā diligentiā circumclusum commovere te contra rem publicam non potuisse,
id. Cat. 1, 3, 7; Nep. Ages. 6, 3; Liv. 2, 54, 6; cf.:Lanuvii hastam se commovisse,
id. 21, 62, 4.—Trop.A.(Acc. to I. A.) To move, drive back, distodge, refute, confute:B.nunc comminus agamus experiamurque, si possimus cornua commovere disputationis tuae,
Cic. Div. 2, 10, 26:si convellere adoriamur ea, quae commoveri non possunt,
id. de Or. 2, 51, 205.—(Acc. to I. B.) To throw into disorder, physical or mental; to unbalance, unsettle, shake, disturb (rare but class.):2.adflantur alii sidere, alii commoventur statis temporibus alvo, nervis, capite, mente,
Plin. 2, 41, 41, § 108:perleviter commotus fuerat... (postea) eum vidi plane integrum,
Cic. Q. Fr. 2, 5, 2: Bacchi sacris commota, Poët. ap. Cic. Div. 1, 36, 80:commotus habebitur, i. e. mente captus,
frantic, crazed, Hor. S. 2, 3, 209; cf.:commota mens,
id. ib. 2, 3, 278; Plin. 36, 21, 40, § 152; and:commotus mente,
id. 23, 1, 16, § 23.—To move in mind or feeling, to make an impression upon, to excite, rouse, shake, disquiet, disturb, affect, etc.(α).With abl.: commorat hominem lacrimis, Turp. ap. Non. p. 278, 2:(β).aliquem nimiā longinquitate locorum ac desiderio suorum,
Cic. Imp. Pomp. 9, 23:aut libidine aliquā aut metu,
id. Off. 1, 29, 102; id. Font. 16, 36 (12, 26):ludis,
id. Mur. 19, 40:quis enim, cum sibi fingit aliquid et cogitatione depingit, non simul ac se ipse commovit atque ad se revocavit, sentit, etc.,
aroused, id. Ac. 2, 16, 51:et amore fraterno et existimatione vulgi,
Caes. B. G. 1, 20:adfectibus,
Quint. 9, 4, 4:doctā voce,
id. 2, 16, 9:cujus atrocitate,
id. 6, 1, 32:vix sum apud me, ita animus commotu'st metu, Spe, gaudio,
Ter. And. 5, 4, 34; Quint. 1, 2, 30:commota vehementi metu mens,
Lucr. 3, 153. —Absol.:(γ).commorat omnes nos,
Ter. Phorm. 1, 2, 51:cum aliqua species utilitatis objecta est, commoveri necesse est,
one must be affected by it, it must make an impression on one, Cic. Off. 3, 8, 35:nihil me clamor iste commovet,
id. Rab. Perd. 6, 18:si quos adversum proelium et fuga Gallorum commoveret,
Caes. B. G. 1, 40:in commovendis judiciis,
Cic. de Or. 2, 45, 189; cf.:commotus ab oratore judex,
Quint. 6, 2, 7:qui me commorit, flebit,
provoke, rouse, Hor. S. 2, 1, 45:Neptunus graviter commotus,
Verg. A. 1, 126:domo ejus omnia abstulit quae paulo magis animum cujuspiam aut oculos possent commovere,
Cic. Verr. 2, 2, 34, § 83; Quint. 12, 10, 50: dormiunt;pol ego istos commovebo,
awake, arouse, Ter. Heaut. 4, 4, 8:porticus haec ipsa et palaestra Graecarum disputationum memoriam quodammodo commovent,
stir up, awaken, revive, Cic. de Or. 2, 5, 20.—Of things:aes alienum,
to demand, Tac. A. 6, 17:commotā principis domo,
id. ib. 4, 52 init.:si umquam vitae cupiditas in me fuisset, ego... omnium parricidarum tela commossem?
provoked, Cic. Planc. 37, 90. —With in and abl.:(δ).qui cum ingeniis conflictatur ejus modi, Neque commovetur animus in eā re tamen,
Ter. And. 1, 1, 67:vidi enim vos in hoc nomine, cum testis diceret, commoveri,
Cic. Verr. 2, 4, 56, § 125:in hac virgine commotus sum,
i. e. in love, Ter. Eun. 3, 5, 19.—With ex and abl.:(ε).nam cum esset ex aere alieno commota civitas,
Cic. Rep. 2, 33, 58; Auct. B. Afr. 57, 72.—With ad and acc.:(ζ).nec sane satis commoveor animo ad ea. quae vis canenda,
Cic. ad Q. Fr. 3, 5, 4:homines ad turpe compendium,
Auct. Her. 4, 40, 52.—With ut and subj.:b.adeone me ignavom putas, ut neque me consuetudo neque amor Commoveat neque commoneat, ut servem fidem?
Ter. And. 1, 5, 45:tua nos voluntas commovit, ut conscriberemus, etc.,
Auct. Her. 1, 1, 1.—Of the passions, etc., to rouse, stir up, excite, produce, generate: belli magnos commovit funditus aestus, moved the waves of strife from their foundations, Lucr. 5, 1434; cf.:C.commovere tumultum aut bellum,
Cic. Verr. 2, 5, 8, § 20:misericordiam, invidiam, iracundiam,
id. de Or. 2, 47, 195; cf.:commovere miserationem,
Quint. 6, 1, 46; 10, 1, 64:magnum et acerbum dolorem,
Cic. Verr. 2, 4, 21, § 47:invidiam aliquam in me,
id. Phil. 3, 7, 18:summum odium in eum,
id. Inv. 1, 54, 103:bilem,
id. Att. 2, 7, 2:multorum scribendi studia,
id. N. D. 1, 4, 8:adfectus,
Quint. 4, prooem. § 6; 5, 8, 3; cf.:adfectus vehementer commotos (opp. lenes),
id. 6, 2, 9.—In discourse:nova quaedam,
to start new doctrines, adduce novelties, Cic. Ac. 2, 6, 18.— Hence, commōtus, a, um, P. a., moved, excited, aroused:genus (dicendi) in agendo,
Cic. de Or. 3, 9, 32; cf.:Fimbria paulo fervidior atque commotior,
id. Brut. 34, 129:incidere in rem commotam (i. e. amorem),
Sen. Ep. 116, 5:animus commotior,
Cic. Div. 1, 37, 80:commotius ad omnia turbanda consilium,
Liv. 6, 14, 9 Weissenb. ad loc.:Drusus animo commotior,
more violent, passionate, Tac. A. 4, 3; cf.:commotus ingenio,
id. ib. 6, 45; and:Agrippina paulo commotior,
id. ib. 1, 33:commoto similis,
to one provoked, enraged, Suet. Aug. 51; cf. id. Tib. 51.— Sup. and adv. apparently not in use. -
43 conlatio
I.Prop., of the standards in war for battle, a hostile meeting:II.signorum,
Cic. de Or. 1, 48, 210: centuriarum, for voting, id. ap. Ascon. in Toga Cand. p. 85, 18 Baiter:hyacinthorum et auri,
Plin. 37, 9, 42, § 126.—Of money, a contribution, collection, a gratuity collected together for the emperor:stipis aut decimae,
Liv. 5, 25, 5; 4, 60, 6; 6, 14, 12; Tac. G. 29; Suet. Calig. 42; id. Ner. 38; 44; id. Tit. 7; cf. Plin. Pan. 41, 1 Schwarz.—In jurid. Lat.:collatio bonorum,
the putting together of the possessions of several, in order to divide them equally, Dig. 37, 6, 1, § 8; cf. Cod. 6, 20: de collationibus, et saep.—Trop.A. B.A comparison, similitude, parabolê:C.collatio est oratio rem cum re ex similitudine conferens,
Cic. Inv. 1, 30, 49; id. Fin. 2, 27, 75; id. N. D. 3, 28, 70; id. Div. 2, 17, 38; id. Tusc. 4, 38, 84 (cf. Quint. 5, 11, 23; Hirt. B. G. 8, 8; Quint. 8, 3, 77; 7, 7, 2; Plin. 37, 9, 42, § 126).—In philos.:D.collatio rationis,
the analogy, Cic. Fin. 3, 10, 33 Madv.; id. Tusc. 4, 12, 27; cf.:rerum saepe factarum inter se collatio,
Sen. Ep. 120, 3.—In gram.: collatio secunda, the comparative:E.collatio tertia,
the superlative, Fest. p. 181, 28, and 286, 26 Müll.—The comparison, collation of texts, manuscripts, etc. (late Lat.): aliquem multorum codicum vetustiorum collatione confutare. Aug. c. Faust. 32, 16. -
44 conmoveo
com-mŏvĕo ( conm-), mōvi, mōtum, 2 (contr. forms:I.commōrunt,
Lucr. 2, 766; commōrat, Turp. ap. Non. p. 278, 2; Ter. Phorm. 1, 2, 51; commōrit, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 15, 1; Hor. S. 2, 1, 45;commossem,
Cic. Planc. 37, 90;commosset,
id. Verr. 2, 3, 18, § 45;commosse,
id. ib. 2, 5, 37, § 96; id. Fam. 7, 18, 3), v. a., to put something in violent motion, to move; both of removing from a place and backwards and forwards in a place; to shake, stir (freq. in every period and species of composition).Lit.A.To remove from a place, to carry away, displace, to start, set in motion, move:B. 1.neque miser me commovere possum prae formidine,
Plaut. Am. 1, 1, 181; id. Truc. 4, 3, 44:facilius est currentem incitare quam commovere languentem,
Cic. de Or. 2, 44, 186:columnas,
id. Verr. 2, 1, 55, § 145:castra ex eo loco,
to move forward, decamp, id. ib. 2, 5, 37, § 96; cf.aciem,
to set the line in motion, Liv. 2, 65, 5; 9, 27, 10:se ex eo loco,
Cic. Fin. 5, 15, 42:se domo,
id. Fam. 9, 5, 2:me Thessalonicā,
id. Att. 3, 13, 1:te istinc,
id. Fam. 6, 20, 3: agmen loco. to force back, cause to retreat, Sisenn. ap. Non. p. 58, 20; so,hostem,
Liv. 9, 40, 9; 10, 29, 9:cervum,
Verg. A. 7, 494:molem,
Val. Fl. 2, 33:nummum,
i. e. to use in business, Cic. Font. 5, 11 (1, 1); id. Fl. 19, 44:ais, si una littera commota sit, fore tota ut labet disciplina. Utrum igitur tibi litteram videor an totas paginas commovere?
id. Fin. 4, 19, 53.—Sacra, t. t., to move or carry about the sacred utensils, images, etc., for religious use, Verg. A. 4, 301 Serv.; cf. Cato, R. R. 134, 4:ancilia,
Serv. ad Verg. A. 8, 3:tripodes,
Sen. Med. 786.—Hence, humorously: mea si commovi sacra, if I put my instruments (artifices, tricks, etc.) in motion, Plaut. Ps. 1, 1, 107. —Prov.:glaebam commosset in agro decumano Siciliae nemo,
would have stirred a clod, Cic. Verr. 2, 3, 18, § 45.—Of things:2.magni commorunt aequora venti,
Lucr. 2, 766:alas,
Verg. A. 5, 217; cf.:penna commota volucris,
Sil. 6, 59; Sen. Agam. 633. —Of persons, with se:II.quis sese commovere potest, cujus ille (sc. Roscius) vitia non videat?
can stir, Cic. de Or. 2, 57, 233:num infitiari potes te... meā diligentiā circumclusum commovere te contra rem publicam non potuisse,
id. Cat. 1, 3, 7; Nep. Ages. 6, 3; Liv. 2, 54, 6; cf.:Lanuvii hastam se commovisse,
id. 21, 62, 4.—Trop.A.(Acc. to I. A.) To move, drive back, distodge, refute, confute:B.nunc comminus agamus experiamurque, si possimus cornua commovere disputationis tuae,
Cic. Div. 2, 10, 26:si convellere adoriamur ea, quae commoveri non possunt,
id. de Or. 2, 51, 205.—(Acc. to I. B.) To throw into disorder, physical or mental; to unbalance, unsettle, shake, disturb (rare but class.):2.adflantur alii sidere, alii commoventur statis temporibus alvo, nervis, capite, mente,
Plin. 2, 41, 41, § 108:perleviter commotus fuerat... (postea) eum vidi plane integrum,
Cic. Q. Fr. 2, 5, 2: Bacchi sacris commota, Poët. ap. Cic. Div. 1, 36, 80:commotus habebitur, i. e. mente captus,
frantic, crazed, Hor. S. 2, 3, 209; cf.:commota mens,
id. ib. 2, 3, 278; Plin. 36, 21, 40, § 152; and:commotus mente,
id. 23, 1, 16, § 23.—To move in mind or feeling, to make an impression upon, to excite, rouse, shake, disquiet, disturb, affect, etc.(α).With abl.: commorat hominem lacrimis, Turp. ap. Non. p. 278, 2:(β).aliquem nimiā longinquitate locorum ac desiderio suorum,
Cic. Imp. Pomp. 9, 23:aut libidine aliquā aut metu,
id. Off. 1, 29, 102; id. Font. 16, 36 (12, 26):ludis,
id. Mur. 19, 40:quis enim, cum sibi fingit aliquid et cogitatione depingit, non simul ac se ipse commovit atque ad se revocavit, sentit, etc.,
aroused, id. Ac. 2, 16, 51:et amore fraterno et existimatione vulgi,
Caes. B. G. 1, 20:adfectibus,
Quint. 9, 4, 4:doctā voce,
id. 2, 16, 9:cujus atrocitate,
id. 6, 1, 32:vix sum apud me, ita animus commotu'st metu, Spe, gaudio,
Ter. And. 5, 4, 34; Quint. 1, 2, 30:commota vehementi metu mens,
Lucr. 3, 153. —Absol.:(γ).commorat omnes nos,
Ter. Phorm. 1, 2, 51:cum aliqua species utilitatis objecta est, commoveri necesse est,
one must be affected by it, it must make an impression on one, Cic. Off. 3, 8, 35:nihil me clamor iste commovet,
id. Rab. Perd. 6, 18:si quos adversum proelium et fuga Gallorum commoveret,
Caes. B. G. 1, 40:in commovendis judiciis,
Cic. de Or. 2, 45, 189; cf.:commotus ab oratore judex,
Quint. 6, 2, 7:qui me commorit, flebit,
provoke, rouse, Hor. S. 2, 1, 45:Neptunus graviter commotus,
Verg. A. 1, 126:domo ejus omnia abstulit quae paulo magis animum cujuspiam aut oculos possent commovere,
Cic. Verr. 2, 2, 34, § 83; Quint. 12, 10, 50: dormiunt;pol ego istos commovebo,
awake, arouse, Ter. Heaut. 4, 4, 8:porticus haec ipsa et palaestra Graecarum disputationum memoriam quodammodo commovent,
stir up, awaken, revive, Cic. de Or. 2, 5, 20.—Of things:aes alienum,
to demand, Tac. A. 6, 17:commotā principis domo,
id. ib. 4, 52 init.:si umquam vitae cupiditas in me fuisset, ego... omnium parricidarum tela commossem?
provoked, Cic. Planc. 37, 90. —With in and abl.:(δ).qui cum ingeniis conflictatur ejus modi, Neque commovetur animus in eā re tamen,
Ter. And. 1, 1, 67:vidi enim vos in hoc nomine, cum testis diceret, commoveri,
Cic. Verr. 2, 4, 56, § 125:in hac virgine commotus sum,
i. e. in love, Ter. Eun. 3, 5, 19.—With ex and abl.:(ε).nam cum esset ex aere alieno commota civitas,
Cic. Rep. 2, 33, 58; Auct. B. Afr. 57, 72.—With ad and acc.:(ζ).nec sane satis commoveor animo ad ea. quae vis canenda,
Cic. ad Q. Fr. 3, 5, 4:homines ad turpe compendium,
Auct. Her. 4, 40, 52.—With ut and subj.:b.adeone me ignavom putas, ut neque me consuetudo neque amor Commoveat neque commoneat, ut servem fidem?
Ter. And. 1, 5, 45:tua nos voluntas commovit, ut conscriberemus, etc.,
Auct. Her. 1, 1, 1.—Of the passions, etc., to rouse, stir up, excite, produce, generate: belli magnos commovit funditus aestus, moved the waves of strife from their foundations, Lucr. 5, 1434; cf.:C.commovere tumultum aut bellum,
Cic. Verr. 2, 5, 8, § 20:misericordiam, invidiam, iracundiam,
id. de Or. 2, 47, 195; cf.:commovere miserationem,
Quint. 6, 1, 46; 10, 1, 64:magnum et acerbum dolorem,
Cic. Verr. 2, 4, 21, § 47:invidiam aliquam in me,
id. Phil. 3, 7, 18:summum odium in eum,
id. Inv. 1, 54, 103:bilem,
id. Att. 2, 7, 2:multorum scribendi studia,
id. N. D. 1, 4, 8:adfectus,
Quint. 4, prooem. § 6; 5, 8, 3; cf.:adfectus vehementer commotos (opp. lenes),
id. 6, 2, 9.—In discourse:nova quaedam,
to start new doctrines, adduce novelties, Cic. Ac. 2, 6, 18.— Hence, commōtus, a, um, P. a., moved, excited, aroused:genus (dicendi) in agendo,
Cic. de Or. 3, 9, 32; cf.:Fimbria paulo fervidior atque commotior,
id. Brut. 34, 129:incidere in rem commotam (i. e. amorem),
Sen. Ep. 116, 5:animus commotior,
Cic. Div. 1, 37, 80:commotius ad omnia turbanda consilium,
Liv. 6, 14, 9 Weissenb. ad loc.:Drusus animo commotior,
more violent, passionate, Tac. A. 4, 3; cf.:commotus ingenio,
id. ib. 6, 45; and:Agrippina paulo commotior,
id. ib. 1, 33:commoto similis,
to one provoked, enraged, Suet. Aug. 51; cf. id. Tib. 51.— Sup. and adv. apparently not in use. -
45 consensio
consensĭo, ōnis, f. [consentio], an agreeing together, agreement, unanimity, common accord (in good prose; most freq. in Cic.).I.In gen.:2.omnium gentium omni in re,
Cic. Tusc. 1, 13, 30:firma omnium,
id. N. D. 1, 17, 44:tanta Italiae,
id. Red. Quir. 8, 18:nulla de illis magistratuum,
id. Red. in Sen. 15, 38:singularis omnium bonorum in me tuendo,
id. Fam. 1, 9, 13:universae Galliae consensio libertatis vindicandae,
Caes. B. G. 7, 76:summa voluntatum, studiorum, sententiarum,
Cic. Lael. 4, 15.—As a figure of speech, Quint. 9, 2, 51.—B.Transf.:II.naturae,
harmony, Cic. de Or. 3, 5, 20.—In a bad sense, a plot, combination, conspiracy, Cic. Planc. 15, 37; id. Font. 7, 16 (3, 6):b.scelerata,
id. Att. 10, 4, 1:magna multorum,
Nep. Alcib. 3, 3.— In plur.:nullaene consensiones factae esse dicuntur?
Cic. Verr. 2, 5, 4, § 9.—In concreto, those who have banded together, conspirators:globus consensionis,
Nep. Att. 8, 4. -
46 contrecto
con-trecto ( contracto), āvi, ātum, 1, v. a. [tracto], to touch, handle, come in contact with, feel (class.; most freq. after the Aug. per.).I.Lit.A.In gen.:B.nudum corpus aquaï,
Lucr. 6, 854:pectora,
Ov. M. 8, 607:omnes partes corporis inspectare et contrectare,
Sen. Contr. 1, 2; cf.:membra mortuae,
Suet. Ner. 34:obscena,
Sen. Const. 13, 2:filium Demaeneti,
Plaut. As. 3, 1, 17: librum manibus, * Hor. Ep. 1, 20, 11:vulnus,
to meddle with, Ov. P. 2, 2, 60:pocula vel cibos,
Col. 12, 4, 3:pecuniam,
Suet. Calig. 42; cf.: pecunias vetitas, Cod. Th. 9, 23, 1, § 2.—In partic.1.To touch in examining, to search:2.ne feminae praetextatique pueri et puellae contrectarentur,
Suet. Claud. 35.—To touch carnally, to have illicit intercourse with, Plaut. Poen. 5, 5, 32; id. Mil. 4, 2, 61:b.multorum uxores,
Suet. Dom. 1; Just. 7, 3, 4.—Transf.:3.contrectata filiarum pudicitia,
violated, dishonored, Tac. A. 14, 35.—In the Lat. of the jurists, to appropriate: rem alienam, Gai Inst. 3, 195; Dig. 13, 1, 20.—b.Esp.:II.aliquid,
to take by stealth, to steal, purloin, Dig. 41, 2, 3; 25, 2, 3 al.—Trop., to contemplate, look at, consider, dwell upon:nudare corpus et contrectandum vulgi oculis permittere,
Tac. A. 3, 12:mente varias voluptates,
Cic. Tusc. 3, 15, 33; cf. id. de Or. 3, 6, 24:studia et disciplinas philosophiae,
to apply one's self to, Gell. 17, 19, 3. -
47 conversatio
conversātĭo, ōnis, f. [converso] (not ante-Aug.).* I.Frequent use, Sen. Ben. 3, 2, 2; cf. Cod. Th. 11, 21, 1 al.—II.Frequent abode in a place, Plin. 10, 33, 51, § 100; Dig. 11, 7, 12, § 1.—III.Intercourse, conversation (so most freq.):licentiosior cum viris,
Sen. Exc. Contr. 6, 8:hominum,
Vell. 2, 102, 3:multorum,
Sen. Ep. 7, 1; Quint. 6, 3, 17; Tac. A. 12, 49; id. Or. 9:inter servos,
Quint. 1, 2, 4. -
48 custodio
custōdĭo, īvi, or ĭi, ītum, 4 ( fut. pass. custodibitur, Plaut. Capt. 3, 5, 71), v. a. [id.], to watch, protect, keep, defend, guard (freq. and class.).I.In gen.A.With material objects: Q. Caepio Brutus pro consule provinciam Macedoniam, tueatur, defendat, custodiat incolumemque conservet, Cic. Phil. 10, 11, 26:(β).tuum corpus domumque,
id. Mil. 25, 67:quod me receperit, juverit, custodierit,
id. Planc. 10, 26; cf.:in meā salute custodiendā,
id. ib. 1, 1:me non solum amicorum fidelitas, sed etiam universae civitatis oculi custodiunt,
id. Phil. 12, 9, 22:ut haec insula ab eā (Cerere)... incoli custodirique videatur,
id. Verr. 2, 4, 49, § 107:urbes,
Quint. 7, 10, 13:maritimam oram viginti navibus longis,
Liv. 36, 2, 11 (cf. tueri, id. 36, 2, 7):officinam diligentiā,
Plin. 12, 14, 32, § 59:castra nocte, ne quis elabi posset,
Liv. 9, 42, 6:amictum,
Quint. 5, 14, 31:poma in melle,
to lay up, preserve, Col. 12, 45, 3:paries, qui laevum marinae Veneris latus Custodit,
Hor. C. 3, 26, 6:tua,
id. S. 2, 3, 151:hic stilus... me veluti custodiet ensis,
id. ib. 2, 1, 40.—Esp.: se, to be on the watch:quanto se opere custodiant bestiae,
Cic. N. D. 2, 49, 126:fac ut diligentissime te ipsum custodias,
id. Att. 14, 17, A, 8.—With ab:B.Gortynii templum magnā curā custodiunt non tam a ceteris quam ab Hannibale,
Nep. Hann. 9, 4:poma ab insomni dracone,
Ov. M. 9, 190:cutem a vitiis,
Plin. 28, 8, 25, § 89.—With immaterial objects (freq. in postAug. prose), to keep, preserve, regard, take heed, observe, maintain:(β).id quod tradatur posse percipere animo et memoriā custodire,
Cic. de Or. 1, 28, 127:dicta litteris,
id. ib. 2, 2, 7; cf.:ex his (arboribus) quas memoria hominum custodit,
Plin. 16, 44, 85, § 234:illa quae scriptis reposuimus, velut custodire desinimus,
Quint. 11, 2, 9;opp. mutare,
id. 12, 8, 6:modum ubique,
id. 4, 2, 35:regulam loquendi,
id. 1, 7, 1:praecepta,
Col. 1, 8, 15:eam rationem,
id. 4, 29, 11:ordinem,
id. 12, 4, 1:quae custodienda in olearam curā... praecipiemus,
Plin. 17, 18, 29, § 125:morem,
id. 14, 12, 14, § 88:religiose quod juraveris,
id. Pan. 65, 2 et saep.—With ab:(γ).teneriores annos ab injuriā sanctitas docentis custodiat,
Quint. 2, 2, 3.—With ut or ne:II.in aliis quoque propinquitatibus custodiendum est, ut inviti judicemur dixisse,
Quint. 11, 1, 66:quo in genere id est praecipue custodiendum, ne, etc.,
id. 8, 3, 73; 8, 5, 7; Col. 4, 24, 11:ut custoditum sit ne umquam veniret, etc.,
Suet. Tib. 7.—With the access. idea of hindering free motion, in a good or bad sense.A.In gen., to hold something back, to preserve, keep:B.multorum te oculi et aures non sentientem... speculabuntur atque custodient,
Cic. Cat. 1, 2, 6:aliquem, ne quid auferat,
to watch, observe, id. Div. in Caecil. 16, 51:ejus (sc. epistulae) custodiendae et proferendae arbitrium tuum,
Cic. Att. 15, 13, 1:librum,
id. Fam. 6, 5, 1:codicillos,
Suet. Tib. 51:prodit se quamlibet custodiatur simulatio,
Quint. 12, 1, 29.—Esp., to hold in custody, hold captive:noctu nervo vinctus custodibitur,
Plaut. Capt. 3, 5, 71; Cic. Fragm. ap. Quint. 9, 3, 50:ducem praedonum,
id. Verr. 2, 5, 27, § 68:obsides,
Caes. B. G. 6, 4:Domitium,
id. B. C. 1, 20:bovem,
Verg. A. 8, 218 et saep.—Hence, * cu-stōdītē, adv. (acc. to I.), cautiously, carefully:ut parce custoditeque ludebat!
Plin. Ep. 5, 16, 3. -
49 custodite
custōdĭo, īvi, or ĭi, ītum, 4 ( fut. pass. custodibitur, Plaut. Capt. 3, 5, 71), v. a. [id.], to watch, protect, keep, defend, guard (freq. and class.).I.In gen.A.With material objects: Q. Caepio Brutus pro consule provinciam Macedoniam, tueatur, defendat, custodiat incolumemque conservet, Cic. Phil. 10, 11, 26:(β).tuum corpus domumque,
id. Mil. 25, 67:quod me receperit, juverit, custodierit,
id. Planc. 10, 26; cf.:in meā salute custodiendā,
id. ib. 1, 1:me non solum amicorum fidelitas, sed etiam universae civitatis oculi custodiunt,
id. Phil. 12, 9, 22:ut haec insula ab eā (Cerere)... incoli custodirique videatur,
id. Verr. 2, 4, 49, § 107:urbes,
Quint. 7, 10, 13:maritimam oram viginti navibus longis,
Liv. 36, 2, 11 (cf. tueri, id. 36, 2, 7):officinam diligentiā,
Plin. 12, 14, 32, § 59:castra nocte, ne quis elabi posset,
Liv. 9, 42, 6:amictum,
Quint. 5, 14, 31:poma in melle,
to lay up, preserve, Col. 12, 45, 3:paries, qui laevum marinae Veneris latus Custodit,
Hor. C. 3, 26, 6:tua,
id. S. 2, 3, 151:hic stilus... me veluti custodiet ensis,
id. ib. 2, 1, 40.—Esp.: se, to be on the watch:quanto se opere custodiant bestiae,
Cic. N. D. 2, 49, 126:fac ut diligentissime te ipsum custodias,
id. Att. 14, 17, A, 8.—With ab:B.Gortynii templum magnā curā custodiunt non tam a ceteris quam ab Hannibale,
Nep. Hann. 9, 4:poma ab insomni dracone,
Ov. M. 9, 190:cutem a vitiis,
Plin. 28, 8, 25, § 89.—With immaterial objects (freq. in postAug. prose), to keep, preserve, regard, take heed, observe, maintain:(β).id quod tradatur posse percipere animo et memoriā custodire,
Cic. de Or. 1, 28, 127:dicta litteris,
id. ib. 2, 2, 7; cf.:ex his (arboribus) quas memoria hominum custodit,
Plin. 16, 44, 85, § 234:illa quae scriptis reposuimus, velut custodire desinimus,
Quint. 11, 2, 9;opp. mutare,
id. 12, 8, 6:modum ubique,
id. 4, 2, 35:regulam loquendi,
id. 1, 7, 1:praecepta,
Col. 1, 8, 15:eam rationem,
id. 4, 29, 11:ordinem,
id. 12, 4, 1:quae custodienda in olearam curā... praecipiemus,
Plin. 17, 18, 29, § 125:morem,
id. 14, 12, 14, § 88:religiose quod juraveris,
id. Pan. 65, 2 et saep.—With ab:(γ).teneriores annos ab injuriā sanctitas docentis custodiat,
Quint. 2, 2, 3.—With ut or ne:II.in aliis quoque propinquitatibus custodiendum est, ut inviti judicemur dixisse,
Quint. 11, 1, 66:quo in genere id est praecipue custodiendum, ne, etc.,
id. 8, 3, 73; 8, 5, 7; Col. 4, 24, 11:ut custoditum sit ne umquam veniret, etc.,
Suet. Tib. 7.—With the access. idea of hindering free motion, in a good or bad sense.A.In gen., to hold something back, to preserve, keep:B.multorum te oculi et aures non sentientem... speculabuntur atque custodient,
Cic. Cat. 1, 2, 6:aliquem, ne quid auferat,
to watch, observe, id. Div. in Caecil. 16, 51:ejus (sc. epistulae) custodiendae et proferendae arbitrium tuum,
Cic. Att. 15, 13, 1:librum,
id. Fam. 6, 5, 1:codicillos,
Suet. Tib. 51:prodit se quamlibet custodiatur simulatio,
Quint. 12, 1, 29.—Esp., to hold in custody, hold captive:noctu nervo vinctus custodibitur,
Plaut. Capt. 3, 5, 71; Cic. Fragm. ap. Quint. 9, 3, 50:ducem praedonum,
id. Verr. 2, 5, 27, § 68:obsides,
Caes. B. G. 6, 4:Domitium,
id. B. C. 1, 20:bovem,
Verg. A. 8, 218 et saep.—Hence, * cu-stōdītē, adv. (acc. to I.), cautiously, carefully:ut parce custoditeque ludebat!
Plin. Ep. 5, 16, 3. -
50 dissimilis
dis-sĭmĭlis, e, adj., unlike, dissimilar, different (as the opp. of similis and consimilis, v. 3. dis, II.; cf.: dispar, impar, absimilis; very freq. and class.).—Constr. with the gen., dat., with atque, et, inter se, or absol. (for this variety in the construction, cf. esp. Cic. Brut. 81 fin. to 83 med.).(α).With gen.:(δ).(P. Crassus) dum Cyri et Alexandri similis esse voluit, et L. Crassi et multorum Crassorum inventus est dissimillimus,
Cic. Brut. 81 fin.. alicujus dissimilis in tribunatu reliquaque omni vita, id. ib. 34, 129; so,Scetani,
Hor. S. 1, 4, 112:artificium hoc ceterorum,
Cic. de Or. 2, 19, 83:offensio odii,
id. ib. 2, 51 fin.:cives tui,
id. Fam. 10, 6, 3; cf.sui,
id. Phil. 2, 24, 59; id. de Or. 3, 7, 26; id. Brut. 93, 320; Ov. M. 11, 273 al.; cf. also under.—(β).With dat.:(γ).nihil tam dissimile quam Cotta Sulpicio,
Cic. Brut. 56:quis homini,
id. Fin. 5, 22, 62:illa contentio huic judicio,
id. Sull. 17, 49:hoc superiori,
id. Fin. 4, 6, 15:proximo,
id. Ac. 2, 33, 105:tam fortibus ausis,
Verg. A. 9, 282:hoc illi,
Hor. S. 1, 6, 49.—With atque or et, Lucr. 1, 504; cf.: aut quiescendum, quod est non dissimile atque ire in Solonium aut Antium;(δ).aut, etc.,
Cic. Att. 2, 3, 3; and:haec consilia non sunt dissimilia, ac si quis aegro, etc.,
Liv. 5, 5 fin.:dissimilis est militum causa et tua,
Cic. Phil. 2, 24, 59; id. Planc. 28, 68; id. Brut. 82, 285.—With inter se:(ε).dissimiles longe inter se variosque colores,
Lucr. 2, 783; 2, 720; Cic. de Or. 3, 7, 25 sq.; id. Brut. 82 fin. sq.; Quint. 9, 4, 17 al.; cf.:cum inter vos in dicendo dissimillimi sitis,
Cic. de Or. 2, 29;and in a twofold construction: qui sunt et inter se dissimiles et aliorum,
id. Brut. 83, 287.—Absol.:(ζ).dissimillimi motus,
Cic. Rep. 1, 14:voces,
id. ib. 2, 42:eos, qui nascuntur eodem tempore, posse in dissimiles incidere naturas propter caeli dissimilitudinem,
id. Div. 2, 44 fin. et saep.:hac in re multum dissimiles,
Hor. Ep. 1, 10, 3:quid sit in quoque dissimile,
Quint. 5, 13, 23:pro dissimillimo,
Plin. Ep. 1, 5, 9 al. —With in and acc.: aetate et forma, haud dissimili in dominum erat, to his master, i. e. so as to pass for his master, Tac. A. 2, 39.—(η).With ab:dissimilis valde ab omnibus,
Vulg. Dan. 7, 19.—Hence, dissĭmĭlĭter, adv., differently, in a different manner (rarely):efficere voluptates,
Cic. Fin. 2, 3, 10; Sall. J. 89, 6; Gell. 18, 12, 3 al.—With dat.:haud dissimiliter navibus sine gubernaculo vagis,
Liv. 27, 48, 11. -
51 dissimiliter
dis-sĭmĭlis, e, adj., unlike, dissimilar, different (as the opp. of similis and consimilis, v. 3. dis, II.; cf.: dispar, impar, absimilis; very freq. and class.).—Constr. with the gen., dat., with atque, et, inter se, or absol. (for this variety in the construction, cf. esp. Cic. Brut. 81 fin. to 83 med.).(α).With gen.:(δ).(P. Crassus) dum Cyri et Alexandri similis esse voluit, et L. Crassi et multorum Crassorum inventus est dissimillimus,
Cic. Brut. 81 fin.. alicujus dissimilis in tribunatu reliquaque omni vita, id. ib. 34, 129; so,Scetani,
Hor. S. 1, 4, 112:artificium hoc ceterorum,
Cic. de Or. 2, 19, 83:offensio odii,
id. ib. 2, 51 fin.:cives tui,
id. Fam. 10, 6, 3; cf.sui,
id. Phil. 2, 24, 59; id. de Or. 3, 7, 26; id. Brut. 93, 320; Ov. M. 11, 273 al.; cf. also under.—(β).With dat.:(γ).nihil tam dissimile quam Cotta Sulpicio,
Cic. Brut. 56:quis homini,
id. Fin. 5, 22, 62:illa contentio huic judicio,
id. Sull. 17, 49:hoc superiori,
id. Fin. 4, 6, 15:proximo,
id. Ac. 2, 33, 105:tam fortibus ausis,
Verg. A. 9, 282:hoc illi,
Hor. S. 1, 6, 49.—With atque or et, Lucr. 1, 504; cf.: aut quiescendum, quod est non dissimile atque ire in Solonium aut Antium;(δ).aut, etc.,
Cic. Att. 2, 3, 3; and:haec consilia non sunt dissimilia, ac si quis aegro, etc.,
Liv. 5, 5 fin.:dissimilis est militum causa et tua,
Cic. Phil. 2, 24, 59; id. Planc. 28, 68; id. Brut. 82, 285.—With inter se:(ε).dissimiles longe inter se variosque colores,
Lucr. 2, 783; 2, 720; Cic. de Or. 3, 7, 25 sq.; id. Brut. 82 fin. sq.; Quint. 9, 4, 17 al.; cf.:cum inter vos in dicendo dissimillimi sitis,
Cic. de Or. 2, 29;and in a twofold construction: qui sunt et inter se dissimiles et aliorum,
id. Brut. 83, 287.—Absol.:(ζ).dissimillimi motus,
Cic. Rep. 1, 14:voces,
id. ib. 2, 42:eos, qui nascuntur eodem tempore, posse in dissimiles incidere naturas propter caeli dissimilitudinem,
id. Div. 2, 44 fin. et saep.:hac in re multum dissimiles,
Hor. Ep. 1, 10, 3:quid sit in quoque dissimile,
Quint. 5, 13, 23:pro dissimillimo,
Plin. Ep. 1, 5, 9 al. —With in and acc.: aetate et forma, haud dissimili in dominum erat, to his master, i. e. so as to pass for his master, Tac. A. 2, 39.—(η).With ab:dissimilis valde ab omnibus,
Vulg. Dan. 7, 19.—Hence, dissĭmĭlĭter, adv., differently, in a different manner (rarely):efficere voluptates,
Cic. Fin. 2, 3, 10; Sall. J. 89, 6; Gell. 18, 12, 3 al.—With dat.:haud dissimiliter navibus sine gubernaculo vagis,
Liv. 27, 48, 11. -
52 exardesco
ex-ardesco, arsi, arsum, 3, v. inch. n., qs. to blaze out, i. e. to kindle, take fire (class.; esp. freq. in the trop. sense and in Cic.; cf.: ardeo, ferveo, caleo, flagro, candeo, uro, etc., incendor, inflammor, etc.).I.Lit.:B.nulla materies tam facilis ad exardescendum est, quae, etc.,
Cic. de Or. 2, 45 fin.:sulphur exardescens,
Plin. 35, 15, 50, § 175.—Transf., of the sun's heat:II. A.exarsit dies,
Mart. 3, 67, 6.—And of a fiery color:fulgor carbunculi exardescens,
Plin. 37, 7, 25, § 94.—Of personal subjects:2.exarsit iracundia ac stomacho,
Cic. Verr. 2, 2, 20; cf. id. de Or. 3, 1, 4: (Induciomarus) multo gravius hoc dolore exarsit, * Caes. B. G. 5, 4, 5:infestius Papirium exarsurum,
Liv. 8, 33; cf.graviter,
Cic. de Or. 3, 1, 4:haud secus exarsit quam Circo taurus aperto,
Ov. M. 12, 102:adeo exarserant animis,
Liv. 3, 30; so,animis,
Tac. A. 1, 51 fin.:libidinibus indomitis,
id. ib. 6, 1:in omni genere amplificationis,
Cic. Or. 29, 102:hodierno die ad spem libertatis exarsimus,
id. Phil. 4, 6 fin.:ad cupiditatem libertatis recuperandae,
id. ib. 11, 2; id. Verr. 2, 1, 25:ad bellum,
Liv. 41, 27, 3; Tac. A. 12, 38:plebes ad id maxime indignatione exarsit,
Liv. 4, 6; cf.:ad quod exarsit adeo, ut, etc.,
Tac. A. 1, 74:milites in perniciosam seditionem exarsuri,
Liv. 40, 35, 7; cf.:in iras,
Verg. A. 7, 445; Claud. Rapt. Pros. 1, 32:in proelium,
Tac. H. 1, 64.—Of the passion of love: in C. Silium ita exarserat (Messalina), Tac. A. 11, 12.—Of impersonal and abstract subjects:► * Part.immane quantum animi exarsere,
Sall. H. Fragm. 2, 53 (p. 229 ed. Gerl.):ex quo exardescit sive amor, sive amicitia,
Cic. Lael. 27, 100; cf.:novum atque atrox proelium,
Liv. 27, 2:admirabilis quaedam benevolentiae magnitudo,
Cic. Lael. 9, 29:ira,
id. Tusc. 2, 24, 58; cf.:iracundia exercitus in eum,
Tac. H. 1, 58:ambitio,
Liv. 3, 35; 35, 10:violentia Turni,
Verg. A. 11, 376:dolor Alcidae,
id. ib. 8, 220 et saep.:injuria,
Cic. Lael. 21, 76:bellum,
id. Lig. 1, 3; Liv. 40, 58; 41, 25; cf.:certamina inter patres plebemque,
Tac. H. 2, 38:seditio,
id. ib. 2, 27:tanta ista importunitas inauditi sceleris,
Cic. Sull. 27, 75:fames auri,
Plin. 33, 3, 14, § 48 et saep.:tum propter multorum delicta etiam ad innocentium periculum tempus illud exarserat,
Cic. Sull. 6:altercatio ex iracundia muliebri in contentionem animorum exarsit,
Liv. 10, 23; cf.:studia in proelium,
Tac. H. 1, 64:Corinthiorum vasorum pretia in immensum exarsisse,
i. e. had risen, Suet. Tib. 34; cf.:quibus initiis in tantum admiratio haec exarserit,
Plin. 37 prooem. §2: ira,
Vulg. Psa. 88, 45 al. (See also excandefacio and incendo.)perf.: exarsus, a, um, burned up:res vestras incendio exarsas esse,
Cod. Just. 9, 1, 11. -
53 exhaurio
ex-haurĭo, hausi, haustum, 4, v. a. ( fut. part. act. exhausurus, Sen. Ep. 51, 6), to draw out, to empty by drawing, to exhaust (class., esp. in the transf. and trop. senses).I.Lit., of liquids:B.cum alii malos scandant, alii per foros cursent, alii sentinam exhauriant,
pump out, Cic. de Sen. 6, 17; cf. id. Cat. 1, 5, 12:vinum,
i. e. to drink up, id. Phil. 2, 25, 63:exhausto jam flumine,
Prop. 4 (5), 9, 63; cf.:exhaustum poculum,
emptied, Cic. Clu. 11, 31:exhaustus repente perennis exaruit fons,
Hirt. B. G. 8, 43, 5; cf.:tacent exhausti solibus amnes,
Stat. Th. 3, 259.—Transf., of things not liquid, to take out, empty out, to make empty, to exhaust:II.terram manibus sagulisque,
Caes. B. G. 5, 42, 3:humum ligonibus,
Hor. Epod. 5, 31:pecuniam ex aerario,
Cic. Agr. 2, 36, 98; cf.aerarium,
i. e. to empty, exhaust, id. Vat. 2, 5; id. Verr. 2, 3, 70, § 164:praedam ex agris urbibusque sociorum,
id. Pis. 21, 48; cf.:oppidum diripiendum militi dedit: exhaustis deinde tectis ignem injecit,
completely pillaged, Liv. 10, 44, 2 Drak.:reliquum spiritum,
Cic. Sest. 37, 80; cf. id. ib. 21, 48 infra, and Halm ad loc.:exhauriri,
drained of money impoverished, id. Q. Fr. 1, 1, 2 fin.:provinciam sumptibus et jacturis,
id. Att. 6, 1, 2:plebem impensis (aedificandi),
Liv. 6, 5, 5:socios commeatibus,
id. 37, 19, 4:heredem legatis,
Plin. Ep. 5, 1, 9:facultates patriae,
Nep. Hann. 6; cf.vires,
Plin. Ep. 3, 19, 6:genas,
i. e. to make bloodless, pale, Stat. Th. 10, 168:velut exhausta pullulet arca nummus,
Juv. 6, 363.Trop. (according as the notion of taking away or of leaving empty predominates).A.To take away, remove:B.libentius omnes meas laudes ad te transfuderim, quam aliquam partem exhauserim ex tuis,
Cic. Fam. 9, 14, 4:alicui dolorem,
id. ib. 5, 16, 4:sibi manu vitam,
id. Sest. 21, 48; cf. id. ib. 37, 80:exhausta vis ingens aeris alieni est,
cleared off, Liv. 7, 21, 8:Scurra exhausto rubore (i. e. pudore),
Auct. Her. 4, 10, 14:ad multorum exhaurienda peccata,
Vulg. Hebr. 9, 28.—To exhaust, bring to an end:tantus fuit amor, ut exhauriri nulla posset injuria,
be exhausted, Cic. Att. 2, 21, 4; cf.:amicorum benignitas exhausta est in ea re,
id. ib. 4, 2, 7: unius ambulationis sermone exhaurire (quae sollicitant anguntque), to exhaust in speaking, i. e. to discuss thoroughly, id. ib. 1, 18, 1; cf. id. de Or. 3, 26, 102:exhaustus est sermo hominum,
id. Q. Fr. 1, 2, 1:deinde exhauriri mea mandata,
to be accomplished, fulfilled, id. Att. 5, 13, 3; cf.:mandavi omnia, quae quidem tu, ut polliceris, exhauries,
id. ib. 5, 6, 2:labores,
to endure, undergo, Liv. 21, 21, 8:laborem, periculum,
id. 21, 30, 9 Drak.; 25, 31, 7; 26, 31, 7; Plin. Ep. 3, 9, 1; Stat. Th. 6. 236 al.:bella,
Verg. A. 4, 14:vastae pericula terrae,
id. ib. 10, 57; cf.:dura et aspera belli,
Liv. 33, 11, 6:poenarum exhaustum satis est,
executed, inflicted, Verg. A. 9, 356:exhausta nocte,
spent, Tac. H. 4, 29:exhaustus cliens,
worn out, Juv. 9, 59. -
54 exorbeo
ex-sorbĕo or exorbĕo, ŭi ( perf.:I.exsorpsi,
Sen. ad Helv. 10, 9), 2, v. a., to suck out, suck or sup up, suck in, drain (class.).Lit.:II.ova,
Plin. 28, 2, 4, § 19:sucum,
App. Mag. p. 276, 10; Ov. F. 6, 145:gustaras civilem sanguinem, vel potius exsorbueras,
Cic. Phil. 2, 29, 71; cf. id. de Or. 1, 52, 225;id. poët. Tusc. 2, 8, 20. —In mal. part.: viros,
to exhaust, Juv. 10, 223.—Trop.:animam amborum,
to swallow up, to destroy, Plaut. Bacch. 4, 8, 28:praedas,
Cic. de Harusp. 27, 59: tristitiam alicui, to remove, Turp. ap. Non. 102, 32: multorum stultitiam perpessus est, [p. 703] arrogantiam pertulit, difficultates exsorbuit, qs. drained to the dregs, Cic. Mur. 9, 19:tot congiaria principum et ingens Capitolii vectigal,
Sen. Helv. Cons. 10, 3. -
55 exsorbeo
ex-sorbĕo or exorbĕo, ŭi ( perf.:I.exsorpsi,
Sen. ad Helv. 10, 9), 2, v. a., to suck out, suck or sup up, suck in, drain (class.).Lit.:II.ova,
Plin. 28, 2, 4, § 19:sucum,
App. Mag. p. 276, 10; Ov. F. 6, 145:gustaras civilem sanguinem, vel potius exsorbueras,
Cic. Phil. 2, 29, 71; cf. id. de Or. 1, 52, 225;id. poët. Tusc. 2, 8, 20. —In mal. part.: viros,
to exhaust, Juv. 10, 223.—Trop.:animam amborum,
to swallow up, to destroy, Plaut. Bacch. 4, 8, 28:praedas,
Cic. de Harusp. 27, 59: tristitiam alicui, to remove, Turp. ap. Non. 102, 32: multorum stultitiam perpessus est, [p. 703] arrogantiam pertulit, difficultates exsorbuit, qs. drained to the dregs, Cic. Mur. 9, 19:tot congiaria principum et ingens Capitolii vectigal,
Sen. Helv. Cons. 10, 3. -
56 fidelis
fĭdēlis, e, adj. [1. fides], that may be trusted or relied upon, trusty, faithful, sincere, true (class.; syn. fidus).I.Prop.A.Adj., constr. absol., with dat., or with in and acc.(α).Absol.:(β).cum et civis mihi bonus et firmus amicus ac fidelis videretur,
Cic. Cael. 6, 14: doctus, fidelis, Suavis homo, etc., Enn. ap. Gell. 12, 4 (Ann. v. 249 ed. Vahl.):boni fidelesque socii,
Liv. 22, 37, 4; 9, 2, 5; 29, 7, 2; 22, 37, 4 Drak. N. cr.; cf.:sociis multo fidelioribus utimur,
Cic. Att. 5, 18, 2:est urbs Massilia fortissimorum fidelissimorumque sociorum,
id. Font. 1, 3:fidelissima conjux,
id. Q. Fr. 1, 3, 3:medicus multum celer atque fidelis,
Hor. S. 2, 3, 147:minister,
id. C. 4, 4, 3:seu visa est catulis cerva fidelibus,
id. ib. 1, 1, 27:multorum opes praepotentium excludunt amicitias fideles,
Cic. Lael. 15, 54:consilium,
id. Agr. 2, 2 fin.; cf. id. Clu. 31, 85:opera,
id. Caecin. 5, 14; cf.:operā Commii fideli atque utili,
Caes. B. G. 7, 76, 1:cura,
Ov. H. 1, 104:silentium,
Hor. C. 3, 2, 25:desideria (patriae),
id. ib. 4, 5, 15:lacrimae,
i. e. true, genuine, Ov. H. 14, 127.—With dat.:(γ).qui (Cn. Pompeius) unum Deiotarum fidelem populo Romano judicavit,
Cic. Phil. 11, 13, 34:cave tu illi fidelis potius fueris quam mihi,
Plaut. Aul. 4, 2, 11:illi fuisti quam mihi fidelior,
id. Capt. 3, 5, 58:habere aliquem fidelem sibi,
id. Bacch. 3, 3, 87:quem sibi fidelem arbitrabatur,
Caes. B. G. 4, 21, 7; Hor. Ep. 2, 2, 1; Quint. 11, 2, 42.—With in and acc.:b.quam fideli animo et benigno in illam fui,
Ter. Hec. 3, 5, 22; cf. Cic. Mil. 10, 29:in amicos,
Sall. C. 9, 2 (others read: in amicis, v. Kritz. ad h. 1.).—Subst.: fĭdēlis, is, m., a trusty person, a confidant:II.si quem tuorum fidelium voles, ad me mittas,
Cic. Fam. 4, 1, 2.Transf., in gen., of things, to be depended upon, sure, safe, strong, firm, durable (rare but class.):I. (α).nam et doctrina et domus, et ars et ager etiam fidelis dici potest: ut sit, quomodo Theophrasto placet, verecunda tralatio,
Cic. Fam. 16, 17, 1:in nave tuta ac fideli,
id. Planc. 41, 97:lorica,
Verg. A. 9, 707:portus,
Ov. Tr. 4, 5, 5:materies terebinthi ad vetustatem,
Plin. 13, 6, 12, § 54;structura,
Front. Aquaed. 123:rimis explendis fidelior pice,
Plin. 16, 36, 64, § 158:fidelissimum glutinum,
id. 28, 17, 71, § 236.—Hence, adv., in two forms: fĭdē-lĭter (class.) and fĭdēle (ante- and postclass.).Form fideliter:(β).constanter et fideliter in amicitia alicujus permanere,
Liv. 33, 35, 9:vivere simpliciter, fideliter vitaeque hominum amice,
Cic. Off. 1, 26, 92:obtestatur per sua antea fideliter acta, etc.,
Sall. J. 71 fin.:aliquid fideliter curare,
Cic. Att. 15, 20, 4: valetudini inservire, Tiro ap. Cic. Fam. 16, 17, 1:colere amicos,
Plin. Ep. 7, 31, 5:discere artes ingenuas,
Ov. P. 2, 9, 47:retinent commissa (aures),
Hor. Ep. 1, 18, 70; cf.:ejus (memoriae) duplex virtus, facile percipere et fideliter continere,
Quint. 1, 3, 1:exstincta parum fideliter incendia,
Flor. 3, 5 med. —Form fidele:b.fac fidele sis fidelis,
Plaut. Capt. 2, 3, 79: militare, Prud. steg. 10, 428. —Comp.:c.quo propior quisque est servitque fidelius aegro,
Ov. M. 7, 563; Plin. Ep. 6, 24, 3.—Sup.: ut is optime te laudasse [p. 746] videatur, qui narraverit fidelissime, Plin. Pan. 56, 2.—2.(Acc. to II.) Surely, strongly, firmly: per quorum loca fideliter mihi pateret iter, Planc. in Cic. Fam. 10, 23, 2:oratoris futuri fundamenta fideliter jacere,
Quint. 1, 4, 5:quod fideliter firmum est, a primis statim actionibus arripere optimum est,
firmly grounded, id. 6, 4, 14; cf. Gell. 15, 2, 6.— Comp.:qui quartanum passus convaluerit, fidelius constantiusque postea valiturum,
Gell. 17, 12, 3:memoriae inhaerere fidelius,
Quint. 10, 6, 2; cf. id. 10, 3, 2.— Sup.:fortunae inaurato fidelissime simulacro,
very solidly, durably, Plin. 33, 3, 19, § 61. -
57 gratuitum
grātŭītus ( grātŭĭtum, Stat. S. 1, 6, 16), a, um, adj. [gratia], that is done with, out pay, reward, or profit; free, spontaneous, voluntary, gratuitous (class.):ea (examina apium) vel aere parta vel gratuita contingunt,
Col. 9, 8, 1:quid? liberalitas gratuitane est an mercenaria? si sine praemio benigna est, gratuita: si cum mercede, conducta,
Cic. Leg. 1, 18, 48; cf.:probitas gratuita,
id. Fin. 2, 31, 99:hominum caritas et amicitia gratuita est,
id. N. D. 1, 44, 122:ne gratuita quidem suffragia,
purchased, id. Planc. 22, 54; cf.:comitia gratuita,
i. e. at which no gratuities were distributed to voters, id. Att. 4, 15, 8; id. Q. Fr. 2, 15, b, 4:pecunia,
i. e. without interest, Plin. Ep. 3, 11, 2:cum debitor gratuita pecunia utatur,
Paul. Sent. 2, 5, 1; so,usus pecuniae,
Suet. Aug. 41:milies sestertio proposito,
id. Tib. 48;and perh. also, fenus,
lending without interest, id. Caes. 27:universi milites gratuitam et sine frumento stipendioque operam (obtulerunt),
id. ib. 68:cadaverum et ruderum gratuita egestio,
id. Ner. 38:gratuita in Circo loca,
free places, id. Calig. 26:subsellia,
free benches, id. Ner. 17: navis, a free ship or boat, Sen. Ben. 6, 19:furor,
innate, spontaneous, Liv. 2, 42, 6:crudelitas,
unprovoked, id. 3, 37, 8:praeterita parricidia,
without effect, in vain, id. 1, 47, 1:AVGVSTALIS,
without pay, Inscr. Orell. 3918;SO, SACERDOS, Inscr. ap. Maff. Mus. Ver. 80, 3: largis gratuitum cadit rapinis,
Stat. S. 1, 6, 16:odium aut est ex offensa, aut gratuitum,
unprovoked, Sen. Ep. 105, 3 (al. gratuito).—Hence, adv.: grātŭīto, without pay or profit, for naught, gratis, gratuitously:hic (Polygnotus) et Athenis porticum, quae Poecile vocatur, gratuito (pinxit), cum partem ejus Micon mercede pingeret,
Plin. 35, 9, 35, § 59; Tac. A. 11, 22 fin.:neque tamen eloquentiam gratuito contingere,
without cost, id. ib. 11, 7:multorum causas et non gravate et gratuito defendentis,
Cic. Off. 2, 19, 66:cum mediocribus multis gratuito civitatem in Graecia homines impertiebant,
for no particular reason, id. Arch. 5, 10; cf.:ne per otium torpescerent manus aut animus, gratuito potius malus atque crudelis erat,
Sall. C. 16, 3 Kritz:gratuito nemo bonus est,
id. H. 1, 48, 9. -
58 gratuitus
grātŭītus ( grātŭĭtum, Stat. S. 1, 6, 16), a, um, adj. [gratia], that is done with, out pay, reward, or profit; free, spontaneous, voluntary, gratuitous (class.):ea (examina apium) vel aere parta vel gratuita contingunt,
Col. 9, 8, 1:quid? liberalitas gratuitane est an mercenaria? si sine praemio benigna est, gratuita: si cum mercede, conducta,
Cic. Leg. 1, 18, 48; cf.:probitas gratuita,
id. Fin. 2, 31, 99:hominum caritas et amicitia gratuita est,
id. N. D. 1, 44, 122:ne gratuita quidem suffragia,
purchased, id. Planc. 22, 54; cf.:comitia gratuita,
i. e. at which no gratuities were distributed to voters, id. Att. 4, 15, 8; id. Q. Fr. 2, 15, b, 4:pecunia,
i. e. without interest, Plin. Ep. 3, 11, 2:cum debitor gratuita pecunia utatur,
Paul. Sent. 2, 5, 1; so,usus pecuniae,
Suet. Aug. 41:milies sestertio proposito,
id. Tib. 48;and perh. also, fenus,
lending without interest, id. Caes. 27:universi milites gratuitam et sine frumento stipendioque operam (obtulerunt),
id. ib. 68:cadaverum et ruderum gratuita egestio,
id. Ner. 38:gratuita in Circo loca,
free places, id. Calig. 26:subsellia,
free benches, id. Ner. 17: navis, a free ship or boat, Sen. Ben. 6, 19:furor,
innate, spontaneous, Liv. 2, 42, 6:crudelitas,
unprovoked, id. 3, 37, 8:praeterita parricidia,
without effect, in vain, id. 1, 47, 1:AVGVSTALIS,
without pay, Inscr. Orell. 3918;SO, SACERDOS, Inscr. ap. Maff. Mus. Ver. 80, 3: largis gratuitum cadit rapinis,
Stat. S. 1, 6, 16:odium aut est ex offensa, aut gratuitum,
unprovoked, Sen. Ep. 105, 3 (al. gratuito).—Hence, adv.: grātŭīto, without pay or profit, for naught, gratis, gratuitously:hic (Polygnotus) et Athenis porticum, quae Poecile vocatur, gratuito (pinxit), cum partem ejus Micon mercede pingeret,
Plin. 35, 9, 35, § 59; Tac. A. 11, 22 fin.:neque tamen eloquentiam gratuito contingere,
without cost, id. ib. 11, 7:multorum causas et non gravate et gratuito defendentis,
Cic. Off. 2, 19, 66:cum mediocribus multis gratuito civitatem in Graecia homines impertiebant,
for no particular reason, id. Arch. 5, 10; cf.:ne per otium torpescerent manus aut animus, gratuito potius malus atque crudelis erat,
Sall. C. 16, 3 Kritz:gratuito nemo bonus est,
id. H. 1, 48, 9. -
59 hospes
hospĕs, ĭtis ( gen. plur. hospitium, Liv. 4, 35, 4), m.; hospĭta, ae, f. (cf. antistita from antistes, sospita from sospes, sacerdota from sacerdos, etc., but hospes, f., Att. ap. Non. 279, 11;I.Trag. Fragm. v. 51 Rib.: hospes amica,
Ov. F. 6, 510:Aurora,
Stat. Th. 6, 272; Sen. Agam. 318 al.) [= hostipets, hostis, a stranger; pa-, root of pasco, pater, to feed, hence],He who entertains a stranger, a host (one who entertains gratuitously, as a friend: caupo, one who entertains for pay);II.form hospes: alterum ad cauponem devertisse, ad hospitem alterum,
Cic. Div. 1, 27, 57; so id. Fin. 5, 2, 4:tendimus hinc recta Beneventum, ubi sedulus hospes Paene macros, arsit, dum turdos versat in igne, etc.,
Hor. S. 1, 5, 71:succinctus,
id. ib. 2, 6, 107:amabilis,
id. Ep. 2, 2, 132:hospitis affectu salutare,
with a host's politeness, Juv. 8, 161.—Esp., one upon whom soldiers are quartered, Tac. H. 2, 66; 3, 41.—Hence repeated of both host and guest:per dexteram istam te oro, quam regi Deiotaro hospes hospiti porrexisti,
Cic. Deiot. 3, 8; so,non hospes ab hospite tutus,
Ov. M. 1, 144:Juppiter, = hospitalis,
id. ib. 10, 224.— Fem., hospita, she who entertains a guest, a hostess:femina primaria, Servilia, vetere Dionis hospita,
Cic. Verr. 2, 2, 8, § 24:figura et lineamenta hospitae,
id. ib. 2, 2, 36, §89: Helene,
Hor. C. 1, 15, 2.—In late Lat., for a concubine, Inscr. Orell. 2669; 4996. —Transf.A.A sojourner, visitor, guest, friend, xenos. Lit.:B.in domo clari hominis, in quam et hospites multi recipiendi et admittenda hominum cujusque modi multitudo,
Cic. Off. 1, 39, 139:libri inter Cratippi commentarios tamquam hospites recipiendi,
id. ib. 3, 33, 121:recipere hospites,
id. Verr. 2, 1, 25, § 65:accipere hospitem,
id. Fam. 9, 26 fin.:non hospites, sed peregrini atque advenae,
id. Agr. 2, 34, 94:habuisses non hospitem, sed contubernalem,
id. Fam. 9, 20, 1:et hostem et hospitem vidit,
id. Div. 2, 37, 79; 6, 6, 2:is qui nuper Romae fuit Menedemus hospes meus,
id. de Or. 1, 19, 85; cf. id. Lael. 7, 24:Polybius noster hospes,
id. Rep. 4, 3:id factum ex suis hospitibus Caesar cognoverat,
Caes. B. G. 5, 6, 2:in suos notos hospitesque quaerebant,
id. B. C. 1, 74, 5:hospes familiae vestrae,
Cic. Lael. 11, 36: homo multorum [p. 867] hospitum, id. Clu. 59, 163:mihi seu longum post tempus venerat hospes Sive, etc.,
Hor. S. 2, 2, 118:si vespertinus subito te oppresserit hospes,
id. ib. 2, 4, 17:hospite venturo, cessabit nemo tuorum,
Juv. 14, 59: in officiis apud majores ita observatum est: primum tutelae, deinde hospiti, deinde clienti, tum cognato, postea adfini, Sabin. ap. Gell. 5, 13, 5.—In fem.:meamne hic in via hospitam, Quae heri huc Athenis cum hospite advenit meo, etc.,
Plaut. Mil. 2, 6, 8; id. ib. 71; Ter. And. 2, 6, 8; Cic. Att. 5, 1, 3.—Opp. to a native, a stranger, foreigner (syn.:C.advena, peregrinus, peregrinator, alienus): adeone hospes hujusce urbis, adeone ignarus es disciplinae consuetudinisque nostrae, ut haec nescias?
Cic. Rab. Perd. 10, 28:nec peregrinus atque hospes in agendo,
id. de Or. 1, 50, 218:nos in nostra urbe peregrinantes errantesque tamquam hospites tui libri quasi domum deduxerunt,
id. Ac. 1, 3, 9.—So in addressing a foreigner, like the Gr. xene, stranger:cum (Theophrastus) percontaretur ex anicula quadam, quanti aliquid venderet, et respondisset illa atque addidisset, Hospes, non pote minoris: tulisse eum moleste, se non effugere hospitis speciem, cum aetatem ageret Athenis optimeque loqueretur,
id. Brut. 46, 172; Quint. 8, 1, 2: dic, hospes, Spartae, nos te hic vidisse jacentes, Cic. poët. Tusc. 1, 42, 101 (a transl. of the Gr. Ô xein, angellein Aakedaimoniois, etc., Herod. 7, 228): hospes, quid miras curare Serapin? Varr. ap. Non. 480, 30; Prop. 4, 1, 1.— Fem., hospita, a female stranger:hanc hospitam crepidula ut graphice decet,
Plaut. Pers. 4, 2, 3.—Hence, a stranger in any matter, ignorant of, unacquainted with:D.si erit idem in consuetudine civitatis hospes,
Cic. de Or. 2, 30, 131:vos ignoretis, vos hospites in hac urbe versamini,
id. Mil. 12, 33.—Of inanim. or abstr. things adjectively, hospitable; strange, foreign.(α).Form hospes (only in post-Aug. poets): gemma, Pall. Insit. init.:(β).tecta, etc.,
Stat. Th. 12, 479:cymba,
id. S. 5, 1, 252:honor,
Claud. IV. Cons. Hon. 650.—Form hospita (in the fem. and neutr. plur. mostly poet.): hirundines hospitae, Varr. ap. Arn. 6, 207:navis,
Ov. F. 1, 340:quo tutior hospita lustres Aequora,
Verg. A. 3, 377:conjunx hospita Teucris,
id. ib. 6, 93:terra hospita,
id. ib. 3, 539:tecta,
Val. Fl. 2, 650:flumina,
Stat. Th. 4, 842:litora mundo,
id. S. 3, 5, 75:unda plaustris,
bearing wagons on its frozen surface, Verg. G. 3, 362:vina,
Val. Fl. 1, 44. -
60 hospitalia
I.Lit.A.Adj. (class.):B.illam ipsam sedem hospitalem, in quam erit deductus, publicam populi Romani esse dicet,
Cic. Agr. 2, 17, 46:deversorium,
Liv. 21, 63 fin.:cubiculum,
guest-chamber, id. 1, 58:beneficia,
id. 2, 14 fin.:aves,
set before a guest, Varr. R. R. 3, 2, 3; cf.:cena Augusti,
Plin. 33, 4, 24, § 83:umbra,
Hor. C. 2, 3, 10:tessera,
which guests gave to the host, Plaut. Poen. 5, 2, 87 sq.; cf. ib. 5, 1, 25:Juppiter,
the patron of hospitality, Cic. Deiot. 6, 18; id. Fin. 3, 20, 66; id. Q. Fr. 2, 12, 3 al.; cf.deus,
Plaut. Poen. 5, 1, 25:non dubitavit illud insigne Penatium hospitaliumque deorum ex hospitali mensa tollere,
Cic. Verr. 2, 4, 22, § 48: fulmina, of Jupiter hospitalis, Sen. Q. N. 2, 49:caedes,
the murder of a guest, Liv. 25, 18, 7:TABVLA,
i. e. a municipal decree for the reception of a guest, Inscr. Grut. 456, 1:Theophrastus scribit, Cimonem Athenis etiam in suos curiales Laciadas hospitalem fuisse,
Cic. Off. 2, 18, 64; cf.:homo qui semper hospitalissimus amicissimusque nostrorum hominum existimatus esset (shortly before: cum suae partes essent hospitum recipiendorum),
id. Verr. 2, 1, 26, § 65:tua illa Venus,
id. Cael. 21, 52:tibi hospitale pectus,
Hor. Epod. 17, 49:nihil hospitalius mari (Campaniae): hospitalem hostem appellare,
Liv. 25, 18, 8:hinc illi nobiles portus Cajeta, Misenus, etc.,
Flor. 1, 16:appulsus litorum,
Plin. 2, 46, 45, § 118.—Subst.1.hospĭtālis, is, m., a guest: injuriae potestatum in hospitales ad visendum venientium, Hipponenses in necem ejus (delphini) compulerunt, Plin. 9, 8, 8, § 26.—2.hospĭtālia, ium, n.a.Apartments for guests, guest-chambers, Vitr. 6, 10.—b.On the stage, the two entrances on the right and left for strangers, Vitr. 5, 7.—c.(Sc. jura.) The dues of hospitality, Liv. 42, 24 fin. —II.Transf., of things: ut in Fucino lacu invectus amnis, in Lario Addua, etc.... in Lemanno Rhodanus: hic trans Alpes superiores in Italia multorum milium transitu hospitales suas tantum nec largiores quam intulere aquas evehentes, foreign, i. e. that flow through without mingling, Plin. 2, 103, 106, § 224; 17, 10, 14, § 69. —Hence, adv.: hospĭtālĭter, hospitably, as a guest:invitati hospitaliter per domos,
Liv. 1, 9, 9:vocare (opp. hostiliter),
id. 6, 26, 3:excipere aliquem,
Curt. 7, 6 med.:ingredi ad deos Penates,
Just. 8, 3.
См. также в других словарях:
Multa magis quam multorum lectione formanda mens. — См. Не многое, но много … Большой толково-фразеологический словарь Михельсона (оригинальная орфография)
Non potest bene geri respublica multorum imperiis. — См. У семи нянек дитя без глаза … Большой толково-фразеологический словарь Михельсона (оригинальная орфография)
consensus voluntas multorum ad quos res pertinet, simul juncta — /kansensas valantaes maltoram aed kwows riyz partanat saymal jagkta/ Consent is the united will of several interested in one subject matter … Black's law dictionary
consilia multorum quxruntur in magnis — /kansiliya maltoram kwirantar in maegnas/ The counsels of many are required in great things … Black's law dictionary
consensus voluntas multorum ad quos res pertinet, simul juncta — /kansensas valantaes maltoram aed kwows riyz partanat saymal jagkta/ Consent is the united will of several interested in one subject matter … Black's law dictionary
consilia multorum quxruntur in magnis — /kansiliya maltoram kwirantar in maegnas/ The counsels of many are required in great things … Black's law dictionary
Consensus voluntas multorum ad quos res pertinet, simul juncta — Consent is the will of several persons joining simultaneously in one transaction … Ballentine's law dictionary
Consilia multorum requiruntur in magnis — The advice of many is required in affairs of magnitude … Ballentine's law dictionary
MARIA — I. MARIA Angliae Regina. Filia Henrici VIII. ex Catharina Arragonia, Eduardo VI. non sine veneni suspicione exstincto, successit A. C. 1553. Iohannâ Suffolciâ, quam Rex heredem scripserat, cum marito et socero Dudlaeo, aliisque, capite plexâ. Mox … Hofmann J. Lexicon universale
Iliade — Titelblatt der Iliasausgabe von Theodose Thiel, die in Straßburg am Ende des 16. Jahrhunderts veröffentlicht wurde … Deutsch Wikipedia
Ilias — Manuskript F205 der Biblioteca Ambrosiana in Mailand mit Text und Illustration der Verse 245–253 des achten Buches der Ilias aus dem späten 5. oder frühen 6. Jahrhundert n. Chr … Deutsch Wikipedia