-
1 modus
mŏdus, i, m. [root med-, measure, weigh; Gr. medomai, medontes, mêstôr, medimnos; cf.: modius, modestus, moderor], a measure with which, or according to which, any thing is measured, its size, length, circumference, quantity (freq. and class.).I.Lit.A.In gen.:B.modi, quibus metirentur rura,
Varr. R. R. 1, 10, 1:is modus acnua Latine appellatur,
id. ib. 1, 10, 2:filio agri reliquit ei non magnum modum,
Plaut. Aul. prol. 13:hoc erat in votis, modus agri non ita magnus,
Hor. S. 2, 6, 1:de modo agri scripsit,
Cic. Att. 13, 33, 2:de modo agri (actio), cum a venditore emptor deceptus est,
Paul. Sent. 1, 19, 1:modus hic agri nostro non sufficit horto,
Juv. 14, 172:modus altitudinis et latitudinis (sulcorum),
Col. 11, 3, 4:collis modum jugeri continens,
Col. Arbor. 1, 6:ut omnium par modus sit,
Cels. 3, 27; cf. Col. 12, 23:falsus,
false measure, Dig. 11, 6: magnus legionum, Vell. 2, 73, 2: hic mihi conteritur vitae modus, measure or term of life, Prop. 1, 7, 9.—In partic.1.Pregn., a proper measure, due measure:2.in modo fundi non animadverso lapsi sunt multi,
Varr. R. R. 1, 11:suus cuique (rei) modus est,
Cic. Or. 22, 73:ordine et modo,
id. Off. 1, 5, 14:modum alicujus rei habere,
to observe measure in a thing, not exceed the bounds of moderation, id. Verr. 2, 2, 59, § 144:vox quasi extra modum absona,
beyond measure, immoderately, id. de Or. 3, 11, 41:cum lacus praeter modum crevisset,
id. Div. 1, 44, 100:ii sine dubio fidem et modum transeunt,
id. Off. 1, 29, 102:supra modum in servos suos saevire,
Gai. Inst. 1, 53:sine modo modestiāque,
without measure, without moderation, Sall. J. 41, 9:sine modo ac modestia agi,
Liv. 26, 48, 11.—The measure of tones, measure, rhythm, melody, harmony, time; in poetry, measure, metre, mode:II.vocum,
Cic. Div. 2, 3, 9:musici,
Quint. 1, 10, 14:lyrici,
Ov. H. 15, 6:fidibus Latinis Thebanos aptare modos,
Hor. Ep. 1, 3, 12: Bacchico exsultas (i. e. exsultans) modo, Enn. ap. Charis. p. 214 P. (Trag. v. 152 Vahl.):flebilibus modis concinere,
Cic. Tusc. 1, 44, 106: saltare ad tibicinis modos, to the music or sound of the flute, Liv. 7, 2:nectere canoris Eloquium vocale modis,
Juv. 7, 19.—Fig.:verae numerosque modosque ediscere vitae,
moral harmonies, Hor. Ep. 2, 2, 144.—Transf.A.A measure which is not to be exceeded, a bound, limit, end, restriction, etc.:B.modus muliebris nullust, neque umquam lavando et fricando modum scimus facere,
Plaut. Poen. 1, 2, 21:quis modus tibi tandem exilio eveniet,
id. Merc. 3, 4, 67:modum aliquem et finem orationi facere,
to set bounds to, Cic. Verr. 2, 2, 48, § 118:ludendi est quidem modus retinendus,
id. Off. 1, 29, 104:imponere alicui,
Liv. 4, 24, 4:cum modum irae nullum faceret,
id. 4, 50, 4:modum transire,
Cic. Tusc. 4, 17, 4:cupidinibus statuat natura modum quem,
Hor. S. 1, 2, 111:inimicitiarum modum facere,
Cic. Sull. 17, 48:modum statuarum haberi nullum placet,
id. Verr. 2, 2, 59, § 144:qui rebus infinitis modum constituant,
id. Fin. 1, 1, 2:constituere,
id. Verr. 2, 2, 59, § 145: modus vitae, tou biou telos, Prop. 1, 7, 9. —With gen. gerund.:modum lugendi aliquando facere,
to make an end of mourning, Cic. Fam. 5, 16, 6.— Poet. with inf.:nam quis erit saevire modus?
Stat. Th. 12, 573; cf. the foll.—A way, manner, mode, method:2.modus est, in quo quem ad modum, et quo animo factum sit, quaeritur, Ejus partes sunt prudentia, et imprudentia,
Cic. Inv. 1, 27, 41:nullum modum esse hominis occidendi quo ille non aliquot occiderit,
id. Rosc. Am. 35, 100:nec enim semper (hae partes) tractantur uno modo,
id. Or. 35, 122:vitae,
way of life, id. Tusc. 5, 23, 66:caelestium ordinem... imitari vitae modo,
id. Sen. 21, 77: quibus modis, by what method of acting, i. e. what means, Sall. C. 5, 6:cultores has Alpis modo tuto transmittere,
Liv. 21, 30, 8.— Poet. with inf.:nec modus inserere atque oculos imponere simplex,
Verg. G. 2, 73.—Esp. freq.: modo, in modum, or ad modum, with a gen. or adj., in the manner of, like:3.servorum modo,
in the manner of, like slaves, Liv. 39, 26:pecorum modo trahi,
Tac. A. 4, 25:in modum ramorum,
Col. Arbor. 22:in nostrum modum,
in our manner, Tac. H. 3, 25:servilem in modum cruciari,
like slaves, Cic. Verr. 1, 5, 13; Caes. B. G. 6, 19, 3; Suet. Calig. 56:mirum in modum,
in a wonderful manner, wonderfully, Caes. B. G. 1, 41:ad hunc modum distributis legionibus,
in this manner, id. ib. 5, 24:naves ad hunc modum factae,
id. ib. 3, 13:nos nostras more nostro et modo instruximus legiones,
Plaut. Am. 1, 1, 66:non tuo hoc fiet modo,
id. Men. 2, 1, 25:si humano modo, si usitato more peccāsset,
after the manner of men, Cic. Verr. 2, 2, 3, § 8; cf.:Carneadeo more et modo disputata,
id. Univ. 1; for which with gen.:apis Matinae More modoque,
Hor. C. 4, 2, 28; and:agendi more ac modo,
Quint. 11, 1, 29:tali modo,
in such a manner, in such wise, Nep. Att. 21, 1:nullo modo,
in no wise, by no means, Cic. Verr. 2, 2, 76, § 186:omni modo egi cum rege et ago cotidie,
in every way, earnestly, urgently, id. Att. 6, 2, 7: omnibus modis tibi esse rem salvam [p. 1157] ut scias, Plaut. Ps. 4, 6, 13:omnibus modis miser sum,
every way, wholly, completely, Ter. Hec. 4, 4, 79:miris modis,
Cic. Verr. 2, 2, 3, § 9; Liv. 1, 57, 6; Hor. C. 2, 17, 21:mille modis amor ignorandust,
Plaut. Trin. 2, 1, 30:hoc multis modis reprehendi potest,
Cic. Fin. 2, 26, 82 (v. Madv. ad h. l.); so,filium multis modis jam exspecto, ut redeat domum,
very much, Ter. Hec. 2, 3, 7; cf.multimodis: mira miris modis,
Plaut. Cas. 3, 5, 5; cf.mirimodis: eum tibi commendo in majorem modum,
very much, greatly, Cic. Q. Fr. 2, 12 (14), 3:nullo modo,
id. Fin. 2, 31, 102; Col. 9, 8; Suet. Tit. 2:bono modo,
moderately, Cato, R. R. 5:bono modo desiderare aliquid,
Cic. Q. Fr. 2, 6, 3: ejus modi, of that kind, of such a kind or sort (freq.):ejusmodi sunt tempestates consecutae, ut,
Caes. B. G. 3, 29, 2:in ejusmodi casu,
id. ib. 5, 33, 4;6, 34, 7: erant ejusmodi fere situs oppidorum, ut,
id. ib. 3, 12, 1:petitionis nostrae hujusmodi ratio est,
Cic. Att. 1, 1, 1; so,cujusquemodi, cujusdammodi, cujusmodicumque, cuimodi, cuicuimodi, v. Zumpt, § 678: cujusmodi,
of what sort, Cic. Fam. 15, 20, 3:cujuscemodi,
of what sort soever, id. Inv. 2, 45, 134: hujusmodi, hujuscemodi, of this kind, such:hujusmodi casus,
Caes. B. C. 2, 22:hujuscemodi verba,
Sall. J. 9 fin.:illiusmodi,
of that kind, Cic. Div. in Caecil. 21, 68; so,istiusmodi amicos,
Plaut. Rud. 2, 2, 15.—In gram., a form of a verb, a voice or mood:in verbo fiunt soloecismi per genera, tempora, personas, modos, etc.,
Quint. 1, 5, 41: patiendi modus ( the passive voice)... faciendi modus ( the active voice), id. 9, 3, 7; cf. 1, 6, 26. -
2 modus
modus ī, m [3 MA-], a measure, extent, quantity: agri: numerum modumque carinis Praecipiant, V.: trunci, girth, O.: longo nullus lateri modus (sit), i. e. be the flank excessively long, V.— A proper measure, due measure: suus cuique (rei) modus est: modum haberi nullum placet, moderation: servare modum, V.: vox quasi extra modum absona, immoderately: cum lacus praeter modum crevisset, excessively: in dicendo: sine modo modestiāque, S.— A measure, rhythm, melody, harmony, time: vocum: fidibus Latinis Thebanos aptare modos, H.: saltare ad tibicinis modos, the music of the flute, L.: modum Voce dabat remis, time, O.: verae numerosque modosque ediscere vitae, moral harmonies, H.— A measure, bound, limit, end, restriction: sumptūs Cotidianos fieri nec fieri modum, T.: lubidini modum facere, S.: modum aliquem et finem orationi facere, bounds: cum modum irae nullum faceret, L.: modum transire: modum Exit, O.: modum lugendi aliquando facere, make an end.—A way, manner, mode, method, fashion, style: Sine meo me vivere modo, T.: oratoris modo mandata deferre, as an ambassador, Cs.: vitae, way of life: id quibus modis adsequeretur, i. e. by what means, S.: Haud ignara modi, i. e. well knowing how, V.: si quis modus (est), i. e. if it is possible, V.: servorum modo, like slaves, L.: mirum in modum, wonderfully, Cs.: ad hunc modum distributis legionibus, thus, Cs.: si humano modo peccasset, after the manner of men: multa Carneadeo more et modo disputata: apis Matinae More modoque, H.: tali modo, in such wise, N.: nullo modo, by no means: omni modo egi cum rege, in every way, i. e. urgently: omnibus modis miser sum, every way, T.: laudare miris modis, extravagantly, L.: modis inolescere miris, wondrously, V.: eum tibi commendo in maiorem modum, very greatly: Nec modus inserere atque oculos imponere simplex, V.—In genit. with eius or cuius: eius modi, of that sort, of such a kind, such (often written eiusmodi): in eius modi casu, Cs.: eius modi litteras misit: cuiusque modi genus hominum, S.: cuius modi, of what sort: cuicuimodi, of what sort soever: huius modi casūs, such, Cs.: illius modi, of that kind.* * *manner, mode, way, method; rule, rhythm, beat, measure, size; bound, limit -
3 dico
1.dĭco, āvi, ātum, 1 (dixe for dixisse, Val. Ant. ap. Arn. 5, 1; DICASSIT dixerit, Paul. ex Fest. p. 75, 15; rather = dicaverit), v. a. [orig. the same word with 2. dīco; cf. the meaning of abdĭco and abdīco, of indĭco and indīco, dedĭco, no. II. A. al., Corss. Ausspr. 1, 380].I.To proclaim, make known. So perh. only in the foll. passage: pugnam, Lucil. ap. Non. 287, 30.—Far more freq.,II.Relig. t. t., to dedicate, consecrate, devote any thing to a deity or to a deified person (for syn. cf.: dedico, consecro, inauguro).A.Prop.: et me dicabo atque animam devotabo hostibus, Att. ap. Non. 98, 12:2.donum tibi (sc. Jovi) dicatum atque promissum,
Cic. Verr. 2, 5, 72; cf.:ara condita atque dicata,
Liv. 1, 7 (for which aram condidit dedicavitque, id. 28, 46 fin.); so,aram,
id. 1, 7; 1, 20:capitolium, templum Jovis O. M.,
id. 22, 38 fin.:templa,
Ov. F. 1, 610:delubrum ex manubiis,
Plin. 7, 26, 27, § 97:lychnuchum Apollini,
id. 34, 3, 8, § 14:statuas Olympiae,
id. 34, 4, 9, § 16:vehiculum,
Tac. G. 40:carmen Veneri,
Plin. 37, 10, 66, § 178; cf. Suet. Ner. 10 fin. et saep.:cygni Apollini dicati,
Cic. Tusc. 1, 30, 73.—With a personal object, to consecrate, to deify (cf. dedico, no. II. A. b.):B.Janus geminus a Numa dicatus,
Plin. 34, 7, 16, § 34:inter numina dicatus Augustus,
Tac. A. 1, 59.—Transf., beyond the relig. sphere.1.To give up, set apart, appropriate a thing to any one: recita;* 2.aurium operam tibi dico,
Plaut. Bacch. 4, 9, 72; so,operam,
id. Ps. 1, 5, 147; Ter. Ph. 1, 2, 12:hunc totum diem tibi,
Cic. Leg. 2, 3, 7:tuum studium meae laudi,
id. Fam. 2, 6, 4:genus (orationis) epidicticum gymnasiis et palaestrae,
id. Or. 13, 42:librum Maecenati,
Plin. 19, 10, 57, § 177; cf.:librum laudibus ptisanae,
id. 18, 7, 15, § 75 al.:(Deïopeam) conubio jungam stabili propriamque dicabo,
Verg. A. 1, 73; cf. the same verse, ib. 4, 126:se Crasso,
Cic. de Or. 3, 3, 11; cf.: se Remis in clientelam, * Caes. B. G. 6, 12, 7:se alii civitati,
to become a free denizen of it, Cic. Balb. 11, 28;for which: se in aliam civitatem,
id. ib. 12 fin. —(I. q. dedico, no. II. A.) To consecrate a thing by using it for the first time:2.nova signa novamque aquilam,
Tac. H. 5, 16.— Hence, dĭcātus, a, um, P. a. (acc. to no. II.), devoted, consecrated, dedicated:loca Christo dedicatissima, August. Civ. Dei, 3, 31: CONSTANTINO AETERNO AVGVSTO ARRIVS DIOTIMVS... N. M. Q. (i. e. numini majestatique) EIVS DICATISSIMVS,
Inscr. Orell. 1083.dīco, xi, ctum, 3 ( praes. DEICO, Inscr. Orell. 4848; imp. usu. dic; cf. duc, fac, fer, from duco, etc., DEICVNTO, and perf. DEIXSERINT, P. C. de Therm. ib. 3673; imp. dice, Naev. ap. Fest. p. 298, 29 Müll.; Plaut. Capt. 2, 2, 109; id. Bac. 4, 4, 65; id. Merc. 1, 2, 47 al.; cf. Quint. 1, 6, 21; fut. dicem = dicam, Cato ap. Quint. 1, 7, 23; cf. Paul. ex Fest. p. 72, 6 Müll.—Another form of the future is dicebo, Novius ap. Non. 507 (Com. v. 8 Rib.). — Perf. sync.:I.dixti,
Plaut. As. 4, 2, 14; id. Trin. 2, 4, 155; id. Mil. 2, 4, 12 et saep.; Ter. And. 3, 1, 1; 3, 2, 38; id. Heaut. 2, 3, 100 et saep.; Cic. Fin. 2, 3, 10; id. N. D. 3, 9, 23; id. Caecin. 29, 82; acc. to Quint. 9, 3, 22.— Perf. subj.:dixis,
Plaut. Capt. 1, 2, 46; Caecil. ap. Gell. 7, 17 fin.:dixem = dixissem,
Plaut. Pseud. 1, 5, 84; inf. dixe = dix isse, Plaut. Fragm. ap. Non. 105, 23; Varr. ib. 451, 16; Arn. init.; Aus. Sept. Sap. de Cleob. 8; inf. praes. pass. dicier, Ter. Eun. 4, 4, 32; Vatin. in Cic. Fam. 5, 9 al.), v. a. [root DIC = DEIK in deiknumi; lit., to show; cf. dikê, and Lat. dicis, ju-dex, dicio], to say, tell, mention, relate, affirm, declare, state; to mean, intend (for syn. cf.: for, loquor, verba facio, dicto, dictito, oro, inquam, aio, fabulor, concionor, pronuntio, praedico, recito, declamo, affirmo, assevero, contendo; also, nomino, voco, alloquor, designo, nuncupo; also, decerno, jubeo, statuo, etc.; cf. also, nego.—The person addressed is usually put in dat., v. the foll.: dicere ad aliquem, in eccl. Lat., stands for the Gr. eipein pros tina, Vulg. Luc. 2, 34 al.; cf. infra I. B. 2. g).Lit.A.In gen.:b.Amphitruonis socium nae me esse volui dicere,
Plaut. Am. 1, 1, 228:advenisse familiarem dicito,
id. ib. 1, 1, 197:haec uti sunt facta ero dicam,
id. ib. 1, 1, 304; cf. ib. 2, 1, 23:signi dic quid est?
id. ib. 1, 1, 265:si dixero mendacium,
id. ib. 1, 1, 43; cf.opp. vera dico,
id. ib. 1, 1, 238 al.:quo facto aut dicto adest opus,
id. ib. 1, 1, 15; cf.:dictu opus est,
Ter. Heaut. 5, 1, 68:nihil est dictu facilius,
id. Phorm. 2, 1, 70:turpe dictu,
id. Ad. 2, 4, 11:indignis si male dicitur, bene dictum id esse dico,
Plaut. Curc. 4, 2, 27:ille, quem dixi,
whom I have mentioned, named, Cic. de Or. 3, 12, 45 et saep.: vel dicam = vel potius, or rather:stuporem hominis vel dicam pecudis attendite,
Cic. Phil. 2, 12, 30; cf.:mihi placebat Pomponius maxime vel dicam minime displicebat,
id. Brut. 57, 207; so id. ib. 70, 246; id. Fam. 4, 7, 3 al.—Dicitur, dicebatur, dictum est, impers. with acc. and inf., it is said, related, maintained, etc.; or, they say, affirm, etc.: de hoc (sc. Diodoro) Verri dicitur, habere eum, etc., it is reported to Verres that, etc., Cic. Verr. 2, 4, 18:c.non sine causa dicitur, ad ea referri omnes nostras cogitationes,
id. Fin. 3, 18, 60; so,dicitur,
Nep. Paus. 5, 3; Quint. 5, 7, 33; 7, 2, 44; Ov. F. 4, 508:Titum multo apud patrem sermone orasse dicebatur, ne, etc.,
Tac. H. 4, 52; so,dicebatur,
id. A. 1, 10:in hac habitasse platea dictum'st Chrysidem,
Ter. And. 4, 5, 1:dictum est,
Caes. B. G. 1, 1, 5; Liv. 38, 56; Quint. 6, 1, 27:ut pulsis hostibus dici posset, eos, etc.,
Caes. B. G. 1, 46, 3. Cf. also: hoc, illud dicitur, with acc. and inf., Cic. Fin. 5, 24, 72; id. de Or. 1, 33, 150; Quint. 4, 2, 91; 11, 3, 177 al. —Esp. in histt. in reference to what has been previously related:ut supra dictum est,
Sall. J. 96, 1:sicut ante dictum est,
Nep. Dion. 9, 5; cf. Curt. 3, 7, 7; 5, 1, 11; 8, 6, 2 et saep.—(See Zumpt, Gram. § 607.) Dicor, diceris, dicitur, with nom. and inf., it is said that I, thou, he, etc.; or, they say that I, thou, etc.:d.ut nos dicamur duo omnium dignissimi esse,
Plaut. As. 2, 2, 47: cf. Quint. 4, 4, 6:dicar Princeps Aeolium carmen ad Italos Deduxisse modos,
Hor. Od. 3, 30, 10 al.:illi socius esse diceris,
Plaut. Rud. 1, 2, 72: aedes Demaenetus ubi [p. 571] dicitur habitare, id. As. 2, 3, 2:qui (Pisistratus) primus Homeri libros confusos antea sic disposuisse dicitur, ut nunc habemus,
Cic. de Or. 3, 34, 137 et saep.:quot annos nata dicitur?
Plaut. Cist. 4, 2, 89:is nunc dicitur venturus peregre,
id. Truc. 1, 1, 66 et saep. In a double construction, with nom. and inf., and acc. and inf. (acc. to no. b. and c.): petisse dicitur major Titius... idque ab eis facile (sc. eum) impetrasse, Auct. B. Afr. 28 fin.; so Suet. Oth. 7.—Dictum ac factum or dictum factum (Gr. hama epos hama ergon), in colloq. lang., no sooner said than done, without delay, Ter. And. 2, 3, 7:B.dictum ac factum reddidi,
it was "said and done" with me, id. Heaut. 4, 5, 12; 5, 1, 31; cf.:dicto citius,
Verg. A. 1, 142; Hor. S. 2, 2, 80; and:dicto prope citius,
Liv. 23, 47, 6.—In partic.1.Pregn.a.To assert, affirm a thing as certain (opp. nego):b.quem esse negas, eundem esse dicis,
Cic. Tusc. 1, 6, 12; cf.:dicebant, ego negabam,
id. Fam. 3, 8, 5; and:quibus creditum non sit negantibus, iisdem credatur dicentibus?
id. Rab. Post. 12, 35.—For dico with a negative, nego is used, q. v.; cf. Zumpt, Gram. § 799;2.but: dicere nihil esse pulchrius, etc.,
Liv. 30, 12, 6; 21, 9, 3 Fabri; so,freq. in Liv. when the negation precedes,
id. 30, 22, 5; 23, 10, 13 al.; cf. Krebs, Antibar. p. 355.—dico is often inserted parenthetically, to give emphasis to an apposition:3.utinam C. Caesari, patri, dico adulescenti contigisset, etc.,
Cic. Phil. 5, 18, 49; id. Tusc. 5, 36, 105; id. Planc. 12, 30; Quint. 9, 2, 83; cf. Cic. Or. 58, 197; id. Tusc. 4, 16, 36; Sen. Ep. 14, 6; id. Vit. Beat. 15, 6; Quint. 1, 6, 24:ille mihi praesidium dederat, cum dico mihi, senatui dico populoque Romano,
Cic. Phil. 11, 8, 20; Sen. Ep. 83, 12; Plin. Ep. 2, 20, 2; 3, 2, 2.—In rhetor. and jurid. lang., to pronounce, deliver, rehearse, speak any thing.(α).With acc.:(β).oratio dicta de scripto,
Cic. Planc. 30 fin.; cf.:sententiam de scripto,
id. Att. 4, 3, 3:controversias,
Quint. 3, 8, 51; 9, 2, 77:prooemium ac narrationem et argumenta,
id. 2, 20, 10:exordia,
id. 11, 3, 161:theses et communes locos,
id. 2, 1, 9:materias,
id. 2, 4, 41:versus,
Cic. Or. 56, 189; Quint. 6, 3, 86:causam, of the defendant or his attorney,
to make a defensive speech, to plead in defence, Cic. Rosc. Am. 5; id. Quint. 8; id. Sest. 8; Quint. 5, 11, 39; 7, 4, 3; 8, 2, 24 al.; cf.causas (said of the attorney),
Cic. de Or. 1, 2, 5; 2, 8, 32 al.:jus,
to pronounce judgment, id. Fl. 3; id. Fam. 13, 14; hence the praetor's formula: DO, DICO, ADDICO; v. do, etc.—With ad and acc. pers., to plead before a person or tribunal:(γ).ad unum judicem,
Cic. Opt. Gen. 4, 10:ad quos? ad me, si idoneus videor qui judicem, etc.,
id. Verr. 2, 2, 29, § 72; Liv. 3, 41.—With ad and acc. of thing, to speak in reference to, in reply to:(δ).non audeo ad ista dicere,
Cic. Tusc. 3, 32, 78; id. Rep. 1, 18, 30.—Absol.:4.nec idem loqui, quod dicere,
Cic. Or. 32:est oratoris proprium, apte, distincte, ornate dicere,
id. Off. 1, 1, 2; so,de aliqua re pro aliquo, contra aliquem, etc., innumerable times in Cic. and Quint.: dixi, the t. t. at the end of a speech,
I have done, Cic. Verr. 1 fin. Ascon. and Zumpt, a. h. 1.;thus, dixerunt, the t. t. by which the praeco pronounced the speeches of the parties to be finished,
Quint. 1, 5, 43; cf. Spald. ad Quint. 6, 4, 7.— Transf. beyond the judicial sphere:causam nullam or causam haud dico,
I have no objection, Plaut. Mil. 5, 34; id. Capt. 3, 4, 92; Ter. Ph. 2, 1, 42.—To describe, relate, sing, celebrate in writing (mostly poet.):b.tibi dicere laudes,
Tib. 1, 3, 31; so,laudes Phoebi et Dianae,
Hor. C. S. 76:Dianam, Cynthium, Latonam,
id. C. 1, 21, 1:Alciden puerosque Ledae,
id. ib. 1, 12, 25:caelestes, pugilemve equumve,
id. ib. 4, 2, 19:Pelidae stomachum,
id. ib. 1, 6, 5:bella,
id. Ep. 1, 16, 26; Liv. 7, 29:carmen,
Hor. C. 1, 32, 3; id. C. S. 8; Tib. 2, 1, 54:modos,
Hor. C. 3, 11, 7:silvestrium naturas,
Plin. 15, 30, 40, § 138 et saep.:temporibus Augusti dicendis non defuere decora ingenia,
Tac. A. 1, 1; id. H. 1, 1:vir neque silendus neque dicendus sine cura,
Vell. 2, 13.—Of prophecies, to predict, foretell:5.bellicosis fata Quiritibus Hac lege dico, ne, etc.,
Hor. C. 3, 3, 58:sortes per carmina,
id. A. P. 403:quicquid,
id. S. 2, 5, 59:hoc (Delphi),
Ov. Tr. 4, 8, 43 et saep.—To pronounce, articulate a letter, syllable, word: Demosthenem scribit Phalereus, cum Rho dicere nequiret, etc., Cic. Div. 2, 46, 96; id. de Or. 1, 61, 260; Quint. 1, 4, 8; 1, 7, 21 al.—6.To call, to name: habitum quendam vitalem corporis esse, harmoniam Graii quam dicunt, Lucr. 3, 106; cf.: Latine dicimus elocutionem, quam Graeci phrasin vocant, Quint. 8, 1, 1:7.Chaoniamque omnem Trojano a Chaone dixit,
Verg. A. 3, 335:hic ames dici pater atque princeps,
Hor. Od. 1, 2, 50:uxor quondam tua dicta,
Verg. A. 2, 678 et saep. —Prov.:dici beatus ante obitum nemo debet,
Ov. M. 3, 135.—To name, appoint one to an office:8.ut consules roget praetor vel dictatorem dicat,
Cic. Att. 9, 15, 2: so,dictatorem,
Liv. 5, 9; 7, 26; 8, 29:consulem,
id. 10, 15; 24, 9; 26, 22 (thrice):magistrum equitum,
id. 6, 39:aedilem,
id. 9, 46:arbitrum bibendi,
Hor. Od. 2, 7, 26 et saep.—To appoint, set apart. fix upon, settle:9.nam mea bona meis cognatis dicam, inter eos partiam,
Plaut. Mil. 3, 1, 113; cf. Pompon. ap. Non. 280, 19:dotis paululum vicino suo,
Afran. ib. 26:pecuniam omnem suam doti,
Cic. Fl. 35: quoniam inter nos nuptiae sunt dictae, Afran. ap. Non. 280, 24; cf.:diem nuptiis,
Ter. And. 1, 1, 75:diem operi,
Cic. Verr. 2, 1, 57:diem juris,
Plaut. Men. 4, 2, 16:diem exercitui ad conveniendum Pharas,
Liv. 36, 8; cf. id. 42, 28, and v. dies:locum consiliis,
id. 25, 16:leges pacis,
id. 33, 12; cf.:leges victis,
id. 34, 57:legem tibi,
Hor. Ep. 2, 2, 18; Ov. M. 6, 137; cf.:legem sibi,
to give sentence upon one's self, id. ib. 13, 72:pretium muneri,
Hor. C. 4, 8, 12 et saep.—With inf.: prius data est, quam tibi dari dicta, Pac. ap. Non. 280, 28. — Pass. impers.:eodem Numida inermis, ut dictum erat, accedit,
Sall. J. 113, 6.—To utter, express, esp. in phrases:10.non dici potest, dici vix potest, etc.: non dici potest quam flagrem desiderio urbis,
Cic. Att. 5, 11, 1; 5, 17, 5:dici vix potest quanta sit vis, etc.,
id. Leg. 2, 15, 38; id. Verr. 2, 4, 57, § 127; id. Or. 17, 55; id. Red. ad Quir. 1, 4; cf. Quint. 2, 2, 8; 11, 3, 85.—(Mostly in colloq. lang.) Alicui, like our vulg. to tell one so and so, for to admonish, warn, threaten him:11.dicebam, pater, tibi, ne matri consuleres male,
Plaut. As. 5, 2, 88; cf. Nep. Datam. 5; Ov. Am. 1, 14, 1.—Esp. freq.:tibi (ego) dico,
I tell you, Plaut. Curc. 4, 2, 30; id. Bacch. 4, 9, 76; id. Men. 2, 3, 27; id. Mil. 2, 2, 62 et saep.; Ter. And. 1, 2, 33 Ruhnk.; id. ib. 4, 4, 23; id. Eun. 2, 3, 46; 87; Phaedr. 4, 19, 18; cf.:tibi dicimus,
Ov. H. 20, 153; id. M. 9, 122; so, dixi, I have said it, i. e. you may depend upon it, it shall be done, Ter. Phorm. 2, 3, 90; 92.—Dicere sacramentum or sacramento, to take an oath, to swear; v. sacramentum.II.Transf., i. q. intellego, Gr. phêmi, to mean so and so; it may sometimes be rendered in English by namely, to wit:A.nec quemquam vidi, qui magis ea, quae timenda esse negaret, timeret, mortem dico et deos,
Cic. N. D. 1, 31, 86; id. de Or. 3, 44, 174: M. Sequar ut institui divinum illum virum, quem saepius fortasse laudo quam necesse est. At. Platonem videlicet dicis, id. Leg. 3, 1:uxoris dico, non tuam,
Plaut. As. 1, 1, 30 et saep.—Hence, dictum, i, n., something said, i. e. a saying, a word.In gen.: haut doctis dictis certantes sed male dictis, Enn. ap. Gell. 20, 10 (Ann. v. 274 Vahl.; acc. to Hertz.: nec maledictis); so,B.istaec dicta dicere,
Plaut. Trin. 1, 2, 40:docta,
id. ib. 2, 2, 99; id. Men. 2, 1, 24; Lucr. 5, 113; cf.condocta,
Plaut. Poen. 3, 2, 3:meum,
id. As. 2, 4, 1:ridiculum,
id. Capt. 3, 1, 22:minimum,
Cic. Fam. 1, 9:ferocibus dictis rem nobilitare,
Liv. 23, 47, 4 al.:ob admissum foede dictumve superbe,
Lucr. 5, 1224; cf.facete,
Plaut. Capt. 1, 2, 73; id. Poen. 3, 3, 24; Ter. Eun. 2, 2, 57; Cic. Off. 1, 29, 104 al.:lepide,
Plaut. Most. 1, 3, 103:absurde,
id. Capt. 1, 1, 3:vere,
Nep. Alc. 8, 4:ambigue,
Hor. A. P. 449 et saep.—Pleon.:feci ego istaec dicta quae vos dicitis (sc. me fecisse),
Plaut. Casin. 5, 4, 17.—In partic.1.A saying, maxim, proverb:2.aurea dicta,
Lucr. 3, 12; cf.veridica,
id. 6, 24: Catonis est dictum. Pedibus compensari pecuniam, Cic. Fl. 29 fin. Hence, the title of a work by Caesar: Dicta collectanea (his Apophthegmata, mentioned in Cic. Fam. 9, 16), Suet. Caes. 56.—Esp. freq.,For facete dictum, a witty saying, bon-mot, Enn. ap. Cic. de Or. 2, 54 fin. (cf. Cic. ap. Macr. S. 2, 1 fin.); Cic. Phil. 2, 17; Quint. 6, 3, 2; 16; 36; Liv. 7, 33, 3; Hor. A. P. 273 et saep.; cf. also, dicterium.—3.Poetry, verse (abstr. and concr.): dicti studiosus, Enn. ap. Cic. Brut. 18, 71:4.rerum naturam expandere dictis,
Lucr. 1, 126; 5, 56:Ennius hirsuta cingat sua dicta corona,
Prop. 4 (5), 1, 61.—A prediction, prophecy, Lucr. 1, 103; Verg. A. 2, 115; Val. Fl. 2, 326 al.; cf. dictio.—5.An order, command:6.dicto paruit consul,
Liv. 9, 41; cf. Verg. A. 3, 189; Ov. M. 8, 815:haec dicta dedit,
Liv. 3, 61; cf. id. 7, 33; 8, 34; 22, 25 al.: dicto audientem esse and dicto audire alicui, v. audio.—A promise, assurance:illi dixerant sese dedituros... Cares, tamen, non dicto capti, etc.,
Nep. Milt. 2, 5; Fur. ap. Macr. S. 6, 1, 34. -
4 aptō
aptō āvī, ātus, āre [aptus], to adapt, fit, apply, adjust: lacertos, V.: dexteris enses, H.: nervo sagittas, V.: habendo ensem, for wielding, V.— With abl: se armis, L.: ensem vaginā, V. — To accommodate, adapt: Nolis bella Aptari citharae modis, i. e. be celebrated in, H.: fidibus modos, H. —To make ready, prepare: arma, L.: pinum armamentis, O.: silvis trabes, in the woods, V.: fortunae te responsare (i. e. ad responsandum), H.: idonea bello, H.: ad arma aptanda pugnae, L. se pugnae, V.* * *aptare, aptavi, aptatus V TRANSadapt, fit, apply, adjust, accommodate; put on, fasten; prepare, furnish -
5 canō
canō cecinī, —, ere (P. perf. supplied by canto) [1 CAN-]. I. Intrans, to utter melodious notes, make music, sing, sound, play.—Of men: celebrare dapes canendo, O.: tibicen sine tibiis canere non possit: harundine, O.: imitari Pana canendo, V.: Movit Amphion lapides canendo, H.: ad tibicinem de virtutibus, etc.: ululanti voce more Asiatic<*> canere, to chant, use sing-song.—Prov.: non canimus surdis, preach to the deaf, V.—Of birds, etc.: galli victi silere solent, canere victores, to crow: gallina cecinit, interdixit hariolus (a bad omen), T.—Of the owl, to hoot, V.—Meton., of instruments or a piece of music, to sound, resound, be played: canentes tibiae: cum in conviviis symphonia caneret: maestae tubae, Pr.—Of signals, to sound, be sounded, resound: semel bisne signum canat in castris, L.: repente a tergo signa canere, S.: Signa canunt, V.: classicum apud eos cecinit, L.: receptui canere, to sound a retreat, Cs.: Hasdrubal receptui propere cecinit, L.: nisi receptui cecinisset, sounded a counter-march, L.—Fig.: revocante et receptui canente senatu.— II. Trans. with cognate acc., to sing, play, rehearse, recite, compose: id carmen: in eum carmina incondita, L.: versūs: verba ad certos modos, O.: praecepta, H.: indoctum, H.: Haec super arvorum cultu, V. — Of frogs: veterem querellam, croaked, V. — Prov.: Cantilenam eandem canis, ever the old tune, T.—With definite obj, to sing, celebrate in song, sing of, praise: virorum laudes: suas laudes, L.: reges et proelia, V.: Quas strages Turnus Ediderit, V.: Herculem, Ta.: Liberum et Musas, H.: plectro graviore Gigantas, O.: arma virumque, V.: (fama) facta atque infecta canit, trumpets, V.—Prov.: vana surdis auribus, L.—Of oracles or diviners, to give response (in verse), prophesy, foretell, predict, utter: horrendas ambages, V.: fera fata, H.: Artificis scelus, V.: haec quae nunc fiunt: Sibylla quae senis fata canit pedibus, Tb.: te mater aucturum caelestium numerum cecinit, L.: quae nunc usu veniunt, N.: Hoc signum cecinit missuram creatrix (sc. se), V.: quaeque diu latuere, O.: cecinere vates, idque carmen pervenerat, etc., L. — Of signals, to blow, sound, give: tubicines signa canere, give the signal for battle, S.: classicum apud eum cani iubet, Cs.: bellicum, call to arms: Gallos adesse, signalled, V.—Poet.: (bucina) cecinit iussos receptūs, O.* * *Icanere, cani, canitus Vsing, celebrate, chant; crow; recite; play (music)/sound (horn); foretellIIcanere, cecini, cantus Vsing, celebrate, chant; crow; recite; play (music)/sound (horn); foretell -
6 con-discō
con-discō didicī, —, ere, to learn well, learn thoroughly: modos, H.: crimen a teneris annis, O.: supplicare: pauperiem pati, H.: qui pecuniae fructus esset. -
7 dē-dūcō
dē-dūcō dūxī, ductus, ere (imper. deduc, C.; deduce, T.), to lead away, draw out, turn aside, divert, bring out, remove, drive off, draw down: atomos de viā: eum contionari conantem de rostris, drag down, Cs.: aliquem ex ultimis gentibus: summā vestem ab orā, O.: Cantando rigidas montibus ornos, V.: canendo cornua lunae, i. e. bring to light (from eclipse), O.: dominam Ditis thalamo, V.: tota carbasa malo, i. e. unfurl, O.: febrīs corpore, H.: molliunt clivos, ut elephanti deduci possent, L.: rivos, i. e. to clear out, V.: aqua Albana deducta ad utilitatem agri, conducted off: imbres deducunt Iovem, i. e. Jupiter descends in, etc., H.: crinīs pectine, to comb, O.: vela, O.: deductae est fallacia Lunae, Pr.: hunc ad militem, T.: suas vestīs umero ad pectora, O.: in mare undas, O.: alqm in conspectum (Caesaris), Cs.: ab augure deductus in arcem, L.: aliquem in carcerem, S.: mediā sulcum deducis harenā, i. e. are dragged to execution, Iu.—Of troops, to draw off, lead off, withdraw, lead, conduct, bring: nostros de valle, Cs.: ab opere legiones, Cs.: finibus Attali exercitum, L.: praesidia, Cs.: legionibus in hiberna deductis, Cs.: in aciem, L.: neque more militari vigiliae deducebantur, S.—Of colonists, to lead forth, conduct: coloni lege Iuliā Capuam deducti, Cs.: milites in colonias: triumvir coloniis deducendis, S.: illi qui initio deduxerant, the founders, N.—Of ships, to draw out (from the dock): ex navalibus eorum (navem), Cs.: Deducunt socii navīs, V.—To draw down, launch: celoces viginti, L.: neque multum abesse (navīs) ab eo, quin paucis diebus deduci possent, Cs.: navīs litore, V.: carinas, O.: deducendus in mare, set adrift, Iu. — To bring into port: navīs in portum, Cs.—In weaving, to draw out, spin out: pollice filum, O.: fila, Ct.: stamina colo, Tb.—Poet.: vetus in tela deducitur argumentum, is interwoven, O. — Of personal attendance, in gen., to lead, conduct, escort, accompany: te domum: me de domo: deducendi sui causā populum de foro abducere, L.: quem luna solet deducere, Iu.: deducam, will be his escort, H. — To conduct a young man to a public teacher: a patre deductus ad Scaevolam.—Of a bride, to lead, conduct (to her husband): uni nuptam, ad quem virgo deducta sit, L.: domum in cubiculum, to take home, T.: quo primum virgo quaeque deducta est, Cs.—To lead in procession, conduct, show: deduci superbo triumpho, H.—In law, to eject, exclude, put out of possession (a claimant of land): ut aut ipse Tullium deduceret aut ab eo deduceretur: de fundo deduci.—To expel, exclude: alqm ex possessione, L.—To summon, bring (as a witness): ad hoc iudicium.—To take away, subtract, withdraw, deduct, diminish: cibum, T.: addendo deducendoque videre, quae reliqui summa fiat: de capite, quod usuris pernumeratum est, L.— Fig., to bring down, lead away, divert, withdraw, bring, lead, derive, deduce, reduce: alqm de animi lenitate: alqm de fide: me a verā accusatione: mos unde deductus, derived, H.: nomen ab Anco, O.: alqm ad fletum: rem ad arma, Cs.: ad humum maerore, bows, H.: ad sua flagra Quirites, subdue under, Iu.: in eum casum deduci, Cs.: rem in controversiam, Cs.: rem huc, ut, etc., Cs.: audi, quo rem deducam, what I have in view, H.: Aeolium carmen ad Italos modos, transfer, H.: in patriam deducere musas, V.—To mislead, seduce, entice, induce, bring, instigate: adulescentibus oratione deductis, Cs.: a quibus (inimicis) deductus, Cs.—To spin out, string out, compose (poet.): tenui deducta poëmata filo, H.: mille die versūs, H.: nihil expositum, Iu: carmen in actūs, H. — To remove, expel, cure: corpore febrīs, H.: haec (vitia) deducuntur de corpore, i. e. men try to remove. -
8 dis-pōnō
dis-pōnō posuī, positus, ere, to place here and there, array, distribute, set in order, arrange, dispose: Homeri libros: ordines in quincuncem, Cs.: comas, O.: ensīs per herbam, V. — In military operations, to set in order, arrange, draw up, array, post, assign: sic erant disposita praesidia, ut, etc.: custodias, Cs.: aciem, Cu.: per dispositos equos pervenire, by relays, L.: tormenta in muris, Cs.: navīs in litore, Cs.: praesidia cis Rhenum, Cs. — Fig., to arrange, adjust, order, dispose: in ornatu (orationis) lumina: consilia in omnem fortunam ita disposita, L.: diem, in watches, Ta.: modos, O. -
9 doctus
doctus adj. with comp. and sup. [P. of doceo], learned, skilled, versed, experienced, trained, clever: vir: adulescentes doctissimi: abs te abire doctior, T.: ex disciplinā Stoicorum: mulier litteris, S.: fandi doctissima, V.: Docte sermones utriusque linguae, H.: dulcīs modos, H.: sagittas tendere Sericas, H.: tibiis canere, Ta.: ludere doctior, H.: ad malitiam, T.: ad delinquendum doctior, O.— As subst m.: doctus in se semper divitias habet, Ph.: doctorum est ista consuetudo, the learned: docti sumus, a man of culture, H.— Learned, sage, skilful: manus, O.: frontes, i. e. a poet's, H.: voces Pythagoreorum: ora, O.— Taught: doctā prece blandus, i. e. the prescribed form of supplication, H.* * *docta -um, doctior -or -us, doctissimus -a -um ADJlearned, wise; skilled, experienced, expert; trained; clever, cunning, shrewd -
10 ē-discō
ē-discō didici, —, ere, to learn thoroughly, learn by heart, commit to memory: aliquid eius modi, some such phrases: poëtas: numerum versuum, Cs.: diebus ediscendi fasti, i. e. a calendar to learn by heart. — To learn, study: istam artem (iuris): ritūs pios populi, O.: modos vitae, H.: quem ad modum tractandum bellum foret, L.: tristia posse pati, O.: edidici, quid Troia pararet, i. e. have experienced, O. -
11 fidēs
fidēs is, f a chord, string (of a musical instrument); hence, plur, a stringed instrument, lyre, lute, cithern: voces, ut nervi in fidibus, ita sonant, ut, etc.: canorae, V.: fidibus canere praeclare: fidibus Placare deos, H.: fidibus discere: fidibusne Latinis Thebanos aptare modos, i. e. to imitate Pindaric odes, H.—In sing, a stringed instrument, lyre (poet.): Sume fidem, O.: Teïa, H.: si blandius moderere fidem, H.—A constellation, the Lyre: clara, C. poët.* * *Ifaith, loyalty; honesty; credit; confidence, trust, belief; good faithIIchord, instrument string; constellation Lyra; stringed instrument (pl.); lyre -
12 incinō
incinō —, —, ere [1 in+cano], to cause to sound, strike up: varios ore modos, Pr.* * *incinere, -, - V -
13 levis
levis e, adj. with comp. and sup. [2 LEG-]. —Of weight, light, not heavy: terra, light soil, V.: levis armaturae Numidae, light-armed, Cs.: miles, L.: nudi, aut sagulo leves, lightly clad, Ta.: Per levīs populos, shades, O.: virgāque levem coerces Aureā turbam, H.—Of digestion, light, easy to digest: malvae, H.—Of motion, light, swift, quick, fleet, nimble, rapid: venti, O.: pollex, O.: ad motūs leviores, N.: Messapus cursu, V.: Quaere modos leviore plectro, gayer, H.: hora, fleeting, O.— Slight, trifling, small: Ignis, O.: tactus, gentle, O.: querellae, O.—Fig., without weight, of no consequence, light, trifling, unimportant, inconsiderable, trivial, slight, little, petty: labores, T.: haec leviora fortasse: verba: auditio, unfounded report, Cs.: cui res et pecunia levissima fuit, insignificant: proelium, skirmish, Cs.: leviore de causā, Cs.: praecordia levibus flagrantia causis, Iu.: versūs, H.: Flebis levis, neglected, H.: rati, leviorem futurum apud patres reum, L.— Easy, light: non est leve Observare, no easy matter, Iu.: quidquid levius putaris, easier, Iu.: leviora tolli Pergama, H.—Of character, light, light-minded, capricious, fickle, inconstant, untrustworthy, false: mulieres sunt levi sententiā, T.: homo: tu levior cortice, H.: iudices: quid levius aut turpius, Cs.: auctor, L.: spes, empty, H.— Light, not severe, mild, gentle, pleasant: alquos leviore nomine appellare: audire leviora, milder reproaches, H.: eo, quod levissimum videbatur, decursum est, mildest, L.: Sithoniis non levis Euhius, i. e. hostile, H.* * *leve, levior -or -us, levissimus -a -um ADJlight, thin, trivial, trifling, slight; gentle; fickle, capricious; nimble; smooth; slippery, polished, plain; free from coarse hair/harsh sounds -
14 moveō
moveō mōvī, mōtus, ēre [1 MV-], to move, stir, set in motion, shake, disturb, remove: tanti oneris turrim, Cs.: matrona moveri iussa, to dance, H.: moveri Cyclopa, represent by action, H.: membra ad modos, Tb.: fila sonantia movit, struck, O.: moveri sedibus huic urbi melius est: loco motus cessit, driven back, Cs.: move ocius te, bestir thyself, T.: neque se in ullam partem, attach, Cs.: se ex eo loco, stir from the spot, L.: caput, i. e. threaten with, H.: castra ex eo loco, break up, Cs.: hostem statu, dislodge, L.: heredes, eject: tribu centurionem, expel: signiferos loco, degrade, Cs.: Omne movet urna nomen, H.: senatorio loco, degrade, L.: Verba loco, cancel, H.: consulem de sententiā, dissuade, L.: litteram, to take away: movet arma leo, gives battle, V.: quo sidere moto, at the rising of, O.—Prov.: omnīs terras, omnia maria movere, move heaven and earth (of great exertions).—Of the soil, to stir, plough, break up, open: iugera, V.: mota terra, O.— To disturb, violate: triste bidental, H.: Dianae non movenda numina, inviolable, H.— To remove oneself, betake oneself, move, be moved, be stirred (sc. se): terra dies duodequadraginta movit, there was an earthquake, L.: movisse a Samo Romanos audivit, L.: voluptas movens, i. e. in motion.—To excite, occasion, cause, promote, produce, begin, commence, undertake: fletum populo: mihi admirationem: indignationem, L.: suspicionem: iam pugna se moverat, was going on, Cu.: cantūs, V.: mentionem rei, make mention, L.: priusquam movere ac moliri quicquam posset, make any disturbance, L. — To shake, cause to waver, alter, change: meam sententiam.— To disturb, concern, trouble, torment: moveat cimex Pantilius? H.: voltum movetur, changes countenance, V.: vis aestūs omnium ferme corpora movit, L.: venenum praecordia movit, O.: strepitu fora, Iu.— To stir, produce, put forth: de palmite gemma movetur, O.— To exert, exercise: movisse numen ad alqd deos, L.: artis opem, O. — To change, transform: quorum Forma semel mota est, O.: nihil motum ex antiquo, i. e. change in traditional custom, L.—Fig., to move, influence, affect, excite, inspire: nil nos dos movet, T.: beneficiis moveri, Cs.: moveri civitas coepit, S.: ut pulcritudo corporis movet oculos et delectat, charms: animos ad bellum, instigate, L.: feroci iuveni animum, stir, L.: Vestrā motus prece, H.: moverat plebem oratio consulis, had stirred, L.: absiste moveri, be not disturbed, V.: ut captatori moveat fastidia, excites nausea in, Iu.— To revolve, meditate, ponder: Multa movens animo, V.* * *movere, movi, motus Vmove, stir, agitate, affect, provoke, disturb; -
15 saltō
saltō āvī, ātus, āre, freq. [salio], to dance: in convivio saltare nudus coeperat: nemo enim fere saltat sobrius, nisi, etc.: scire saltare, O.: Fac saltet, O.: ad tibicinis modos, L.—Fig., to speak jerkingly, speak in short clauses: saltat incīdens particulas.—With acc: aliquam mimo saltante puellam, dancing a girl's part, O.: Cyclopa, H.: saltata poëmata, recited with rhythmical movements, O.* * *saltare, saltavi, saltatus Vdance, jump; portray or represent in a dance -
16 alternus
alternus, a, um, adj. [alter], one after the other, by turns, interchangeable, alternate (class. and also poet.).I.In gen.: ( Sem)VNIS. ALTERNEI. ADVOCAPIT. CONCTOS (i. e. Semones alterni advocate cunctos), Carm. Fr. Arv. 36 (v. advoco fin.): alternā vice inire, Enn. ap. Charis. p. 214 P. (Trag. v. 151 Vahl.):II.alternae arbores,
Plaut. Trin. 2, 4, 138:Alterno tenebras et lucem tempore gigni,
Lucr. 5, 978:ex duabus orationibus capita alterna recitare,
Cic. Clu. 51, 140:alternis trabibus ac saxis,
with beams and stones regularly interchanged, Caes. B. G. 7, 23 Herz.:(bibere) alternis diebus modo aquam, modo vinum,
Cels. 3, 2:Alterno terram quatiunt pede,
Hor. C. 1, 4, 7:per alternas vices,
Ov. P. 4, 2, 6:vix hostem, alterni si congrediamur, habemus,
Verg. A. 12, 233; 6, 121: alternum foedus amicitiae, Cat. 109, 6: alternus metus, mutual or reciprocal fear, Liv. 26, 25; cf. id. 23, 26:alternas servant praetoria ripas,
the opposite, Stat. S. 1, 3, 25:aves,
the eagles which stand opposite to each other, Claud. Mall. Theod. prol. 16 (v. the passage in its connection):alternis paene verbis T. Manlii factum laudans,
with almost every other word, Liv. 8, 30: alternis dicetis;amant alterna Camenae,
responsive song, Verg. E. 3, 59:versibus alternis,
Hor. Ep. 2, 1, 146: alternis aptum sermonibus, alternate discourse, i. e. dialogue, id. A. P. 81. —Of verses: interchanging between hexameter and pentameter, elegiac:pedes alternos esse oportebit,
Cic. de Or. 3, 50, 193:epigramma alternis versibus longiusculis,
id. Arch. 10, 25; Ov. H. 15, 5:canere alterno carmine,
id. F. 2, 121; so id. Tr. 3, 1, 11; 3, 1, 56; 3, 7, 10 (cf.:modos impares,
id. ib. 2, 220).—Esp., in the Roman courts of justice the accused, and afterwards the accuser, could alternately reject all the judges appointed by the prætor;a. b.hence, alterna consilia or alternos judices reicere,
to reject by turns, Cic. Vatin. 11, 27; id. Planc. 15, 36:cum alternae civitates rejectae sunt,
id. Verr. 2, 2, 13.— Comp. and sup. are not used. — Advv. (only in posit.).Form alternīs ( abl. plur.; sc. vicibus), alternately, by turns ( poet. and prose; freq. in Lucr.;* c.not in Cic.),
Lucr. 1, 524; 1, 768; 1, 1011; 1, 1066; 3, 373; 4, 790; 6, 570; Varr. R. R. 3, 16, 9; Verg. E. 3, 59; id. G. 1, 71; 1, 79; Liv. 2, 2 med.; Sen. Ep. 120 fin.; Plin. Ep. 18, 2.—Form alternă, neutr. plur., Plin. 11, 37, 51, § 138 Jan; App. M. 10, p. 247, 8 Elm. -
17 bellicum
I.In gen.A.Lit.:B.ars duellica,
Plaut. Ep. 3, 4, 14:bellicam rem administrari majores nostri nisi auspicato noluerunt,
Cic. Div. 2, 36, 76; Hor. C. 4, 3, 6; Suet. Calig. 43:disciplina,
Cic. N. D. 2, 64, 161:jus,
id. Off. 3, 29, 107:virtus,
id. Mur. 10, 22:laus,
military glory, id. Brut. 21, 84; Caes. B. G. 6, 24:laudes,
Cic. Off. 1, 22, 78:gloria,
Tac. A. 1, 52:caerimoniae,
Liv. 1, 32, 5:certamina,
Flor. 4, 12, 58:ignis,
proceeding from the enemy, Liv. 30, 5, 8:tubicen,
Ov. M. 3, 705:rostra,
Tib. 2, 3, 40:navis,
Prop. 2 (3), 15, 43:turba,
id. 3 (4), 14, 13:parma,
id. 2 (3), 25, 8: nomina, appellatives obtained by valorous deeds in war (as Africanus, Asiaticus, Macedonicus, etc.), Flor. 3, 8, 1:nubes,
the misfortune of war, Claud. Laus. Seren. 196: columella. Fest. p. 27; cf. Bellona.— Hence, subst.: bellĭcum, i, n., a signal for march or for the beginning of an attack (given by the trumpet); always in the connection bellicum canere, to give the signal for breaking up camp, for an attack, for commencing hostilities: Philippum, ubi primum bellicum cani audisset, arma capturum, at the first signal will be ready to take arms, etc., Liv 35, 18, 6:simul atque aliqui motus novus bellicum canere coepit,
causes the war-trumpet to sound, Cic. Mur. 14, 30; Just. 12, 15, 11; App de Mundo, p. 71, 37.—Trop.: idem bellicum me cecinisse dicunt. aroused, incited, Cic. Phil. 7, 1, 3.—And of fiery, inflammatory discourse:II.alter (Thucydides) incitatior fertur et de bellicis rebus canit etiam quodammodo bellicum,
sounds the alarm, Cic. Or 12, 39:non eosdem modos adhibent, cum bellicum est canendum, et cum posito genu supplicandum est,
Quint. 9, 4, 11; 10, 1, 33. —Transf., poet., = bellicosus, warlike, fierce in war:Pallas,
Ov. M. 5, 46:dea,
id. ib. 2, 752; id. F. 3, 814:virgo,
id. M. 4, 754:Mars,
id. F. 3, 1:deus,
i.e. Romulus, id. ib. 2, 478:civitas,
devoted to war, Vell. 2, 38, 3.—Of animals: equorum duellica proles, * Lucr. 2, 661. -
18 bellicus
I.In gen.A.Lit.:B.ars duellica,
Plaut. Ep. 3, 4, 14:bellicam rem administrari majores nostri nisi auspicato noluerunt,
Cic. Div. 2, 36, 76; Hor. C. 4, 3, 6; Suet. Calig. 43:disciplina,
Cic. N. D. 2, 64, 161:jus,
id. Off. 3, 29, 107:virtus,
id. Mur. 10, 22:laus,
military glory, id. Brut. 21, 84; Caes. B. G. 6, 24:laudes,
Cic. Off. 1, 22, 78:gloria,
Tac. A. 1, 52:caerimoniae,
Liv. 1, 32, 5:certamina,
Flor. 4, 12, 58:ignis,
proceeding from the enemy, Liv. 30, 5, 8:tubicen,
Ov. M. 3, 705:rostra,
Tib. 2, 3, 40:navis,
Prop. 2 (3), 15, 43:turba,
id. 3 (4), 14, 13:parma,
id. 2 (3), 25, 8: nomina, appellatives obtained by valorous deeds in war (as Africanus, Asiaticus, Macedonicus, etc.), Flor. 3, 8, 1:nubes,
the misfortune of war, Claud. Laus. Seren. 196: columella. Fest. p. 27; cf. Bellona.— Hence, subst.: bellĭcum, i, n., a signal for march or for the beginning of an attack (given by the trumpet); always in the connection bellicum canere, to give the signal for breaking up camp, for an attack, for commencing hostilities: Philippum, ubi primum bellicum cani audisset, arma capturum, at the first signal will be ready to take arms, etc., Liv 35, 18, 6:simul atque aliqui motus novus bellicum canere coepit,
causes the war-trumpet to sound, Cic. Mur. 14, 30; Just. 12, 15, 11; App de Mundo, p. 71, 37.—Trop.: idem bellicum me cecinisse dicunt. aroused, incited, Cic. Phil. 7, 1, 3.—And of fiery, inflammatory discourse:II.alter (Thucydides) incitatior fertur et de bellicis rebus canit etiam quodammodo bellicum,
sounds the alarm, Cic. Or 12, 39:non eosdem modos adhibent, cum bellicum est canendum, et cum posito genu supplicandum est,
Quint. 9, 4, 11; 10, 1, 33. —Transf., poet., = bellicosus, warlike, fierce in war:Pallas,
Ov. M. 5, 46:dea,
id. ib. 2, 752; id. F. 3, 814:virgo,
id. M. 4, 754:Mars,
id. F. 3, 1:deus,
i.e. Romulus, id. ib. 2, 478:civitas,
devoted to war, Vell. 2, 38, 3.—Of animals: equorum duellica proles, * Lucr. 2, 661. -
19 cano
căno, cĕcĭni, cantum (ancient imp. cante = canite, Carm. Sal. ap. Varr. L. L. 7, § 37 Müll.; fut. perf. canerit = cecinerit, Lib. Augur. ap. Fest. s. v. rumentum, p. 270 ib.; perf. canui = cecini, acc. to Serv. ad Verg. G. 2, 384, predominant in concino, occino, etc.—Examples of sup. cantum and part. cantus, canturus, a, um, appear not to be in use; the trace of an earlier use is found in Paul. ex Fest. p. 46 Müll.: canta pro cantata ponebant;I. A.once canituri,
Vulg. Apoc. 8, 13), 3, v. n. and a. [cf. kanassô, kanachê, konabos; Germ. Hahn; Engl. chanticleer; kuknos, ciconice; Sanscr. kōkas = duck; Engl. cock], orig. v. n., to produce melodious sounds, whether of men or animals; later, with a designation of the subject-matter of the melody, as v. a., to make something the subject of one ' s singing or playing, to sing of, to celebrate, or make known in song, etc.Of men:2.si absurde canat,
Cic. Tusc. 2, 4, 12; Plin. Ep. 3, 18, 9:celebrare dapes canendo,
Ov. M. 5, 113:si velim canere vel voce vel fidibus,
Cic. Div. 2, 59, 122; Quint. 5, 11, 124; 1, 8, 2; Gell. 19, 9, 3:quemadmodum tibicen sine tibiis canere non possit,
Cic. de Or. 2, 83, 338; cf.:tibia canentum,
Lucr. 4, 587; 5, 1384; Cic. Tusc. 1, 2, 4; Quint. 1, 10, 14:curvo calamo,
Cat. 63, 22:harundine,
Ov. M. 1, 683; Suet. Caes. 32:cithara,
Tac. A. 14, 14:lituus quo canitur,
Cic. Div. 1, 17, 30; Verg. E. 2, 31:movit Amphion lapides canendo,
Hor. C. 3, 11, 2; Serv. ad Verg. G. 2, 417 al.; Cic. Brut. 50, 187.—Of the faulty delivery of an orator, to speak in a sing-song tone:B.inclinată ululantique voce more Asiatico canere,
Cic. Or. 8, 27; cf. canto and canticum.—Of animals (usu. of birds, but also of frogs), Varr. L. L. 5, § 76 Müll.:C.volucres nullă dulcius arte canant,
Prop. 1, 2, 14; Cic. Div. 1, 7, 12:merula canit aestate, hieme balbutit,
Plin. 10, 29, 42, § 80; 10, 32, 47, § 89:ranae alio translatae canunt,
id. 8, 58, 83, § 227.—Of the raven, Cic. Div. 1, 7, 12.—Esp., of the crowing of a cock:galli victi silere solent, canere victores,
to crow, Cic. Div. 2, 26, 56; v. the whole section; id. ib. 2, 26, 56, § 57; Col. 8, 2, 11; Plin. 10, 21, 24, § 49 (cf. also cantus):gallina cecinit, interdixit hariolus (the crowing of a hen being considered as an auspicium malum),
Ter. Phorm. 4, 4, 27.—In the lang. of the Pythagoreans, of the heavenly bodies (considered as living beings),
the music of the spheres, Cic. N. D. 3, 11, 27.—Transf., of the instruments by which, or ( poet.) of the places in which, the sounds are produced, to sound, resound:II. A.canentes tibiae,
Cic. N. D. 2, 8, 22:maestae cecinere tubae,
Prop. 4 (5), 11, 9:frondiferasque novis avibus canere undique silvas,
and the leafy forest everywhere resounds with young birds, Lucr. 1, 256; Auct. Aetn. 295.With carmen, cantilenam, versus, verba, etc., to sing, play, rehearse, recite:2.cum Simonides cecinisset, id carmen, quod in Scopam scripsisset,
Cic. de Or. 2, 86, 352:carmina quae in epulis canuntur,
id. Brut. 18, 71:in eum (Cossum) milites carmina incondita aequantes eum Romulo canere,
Liv. 4, 20, 2:Ascraeum cano carmen,
Verg. G. 2, 176; Suet. Caes. 49; Curt. 5, 1, 22: canere versus, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 36 Müll. (Ann. v. 222 Vahl.); Cic. Or. 51, 171; id. Brut. 18, 71:neniam,
Suet. Aug. 100: idyllia erôtika, Gell. 19, 9, 4, § 10:verba ad certos modos,
Ov. F. 3, 388:Phrygium,
Quint. 1, 10, 33 Spald.—The homog. noun is rarely made the subject of the act. voice:cum in ejus conviviis symphonia caneret,
Cic. Verr. 2, 3, 44, § 105.—Prov.a.Carmen intus canere, to sing for one ' s self, i. e. to consult only one ' s own advantage, Cic. Verr. 2, 1, 20, § 53; id. Agr. 2, 26, 68; v. Aspendius.—b.Cantilenam eandem canis, like the Gr. to auto adeis asma, ever the old tune, Ter. Phorm. 3, 2, 10; v. cantilena.—B.With definite objects.a.In gen., to sing, to cause to resound, to celebrate in song, to sing of, Lucr. 5, 328:b.laudes mortui,
Varr. L. L. 7, § 70 Müll.:canere ad tibiam clarorum virorum laudes atque virtutes,
Cic. Tusc. 4, 2, 3; Quint. 1, 10, 10; 1, 10, 31; Liv. 45, 38, 12:puellis carmine modulato laudes virtutum ejus canentibus,
Suet. Calig. 16 fin.:dei laudes,
Lact. 6, 21, 9:deorum laudes,
Val. Max. 1, 8, ext. 8.—So with de:canere ad tibicinem de clarorum hominum virtutibus,
Cic. Tusc. 1, 2, 3 (cf. cantito):praecepta,
Hor. S. 2, 4, 11:jam canit effectos extremus vinitor antes,
Verg. G. 2, 417 Wagn. N. cr.:nil dignum sermone,
Hor. S. 2, 3, 4:quin etiam canet indoctum,
id. Ep. 2, 2, 9:grandia elate, jucunda dulciter, moderata leniter canit,
Quint. 1, 10, 24; Cat. 63, 11:Io! magna voce, Triumphe, canet,
Tib. 2, 5, 118; Ov. Tr. 4, 2, 52; cf. Hor. C. 4, 2, 47:haec super arvorum cultu pecorumque canebam,
Verg. G. 4, 559 Wagn.: et veterem in limo ranae cecinere querelam, croaked (according to the ancient pronunciation, kekinere kuerelam, an imitation of the Aristophanic Brekekekex; v. the letter C), id. ib. 1, 378; Lucr. 2, 601:anser Gallos adesse canebat,
Verg. A. 8, 656:motibus astrorum nunc quae sit causa, canamus,
Lucr. 5, 510:sunt tempestates et fulmina clara canenda,
id. 6, 84.—With pers. objects ( poet. and in post-Aug. prose):C. a.canitur adhuc barbaras apud gentes (Arminius),
Tac. A. 2, 88:Herculem... ituri in proelia canunt,
id. G. 2:Dianam,
Cat. 34, 3:deos regesve,
Hor. C. 4, 2, 13:Liberum et Musas Veneremque,
id. ib. 1, 32, 10:rite Latonae puerum,
id. ib. 4, 6, 37;1, 10, 5: plectro graviore Gigantas, Ov M. 10, 150: reges et proelia,
Verg. E. 6, 3; Hor. C. 4, 15, 32:arma virumque,
Verg. A. 1, 1:pugnasque virosque,
Stat. Th. 8, 553:maxima bella et clarissimos duces,
Quint. 10, 1, 62.—Very rarely, to celebrate, without reference to song or poetry:Epicurus in quădam epistulă amicitiam tuam et Metrodori grata commemoratione cecinerat,
Sen. Ep. 79, 13.—Esp. of fame, to trumpet abroad:fama facta atque infecta canit,
Verg. A. 4, 190:fama digna atque indigna canit,
Val. Fl. 217 al. —And prov., to sing or preach to the deaf:non canimus surdis,
Verg. E. 10, 8: praeceptorum, quae vereor ne vana surdis auribus cecinerim. Liv. 40, 8, 10.—In poetry:b.Sibylla, Abdita quae senis fata canit pedibus,
Tib. 2, 5, 16; cf.:horrendas ambages,
Verg. A. 6. 99; 3, [p. 280] 444:fera fata,
Hor. C. 1, 15, 4; cf. id. Epod. 13, 11; id. S. 2, 5, 58; Tib. 1, 7, 1; cf. id. 3, 3, 36; 1, 6, 50; Hor. C. S. 25:et mihi jam multi crudele canebant Artificis scelus,
Verg. A. 2, 124; Hor. S. 1, 9, 30.—In prose:III.ut haec quae nunc fiunt, canere di inmortales viderentur,
Cic. Cat. 3, 8, 18:non haec a me tum tamquam fata... canebantur?
id. Sest. 21, 47:eum, qui ex Thetide natus esset, majorem patre suo futurum cecinisse dicuntur oracula,
Quint. 3, 7, 11; Just. 11, 7, 4; 7, 6, 1; Tac. A. 2, 54; id. H. 4, 54:cecinere vates, idque carmen pervenerat ad antistitem fani Dianae,
Liv. 1, 45, 5; 5, 15, 4 sq.; 1, 7, 10; Tac. A. 14, 32; Liv. 30, 28, 2; cf. Nep. Att. 16, 4; cf.of philosophers, etc.: ipsa memor praecepta Canam,
Hor. S. 2, 4, 11 Orell. ad loc.; cf.:quaeque diu latuere, canam,
Ov. M. 15, 147.In milit. lang., t. t., both act. and neutr., of signals, to blow, to sound, to give; or to be sounded, resound.A.Act.:B.bellicum (lit. and trop.) canere, v. bellicus: classicum, v. classicus: signa canere jubet,
to give the signal for battle, Sall. C. 59, 1; id. J. 99, 1:Pompeius classicum apud eum (sc. Scipionem) cani jubet,
Caes. B. C. 3, 82.— Absol. without signum, etc.: tubicen canere coepit, Auct. B. Afr. 82; cf. Flor. 4, 2, 66.—Neutr.:2.priusquam signa canerent,
Liv. 1, 1, 7:ut attendant, semel bisne signum canat in castris,
id. 27, 47, 3 and 5; 23, 16, 12;24, 46 (twice): repente a tergo signa canere,
Sall. J. 94, 5; Liv. 7, 40, 10; Verg. A. 10, 310; Flor. 3, 18, 10:classicum apud eos cecinit,
Liv. 28, 27, 15.—Receptui canere, to sound a retreat:b.Hasdrubal receptui propere cecinit (i. e. cani jussit),
Liv. 27, 47, 2; Tac. H. 2, 26.— Poet.:cecinit jussos receptus,
Ov. M. 1, 340.—And in Livy impers.:nisi receptui cecinisset,
if it had not sounded a counter-march, Liv. 26, 44, 4:ut referrent pedem, si receptui cecinisset,
id. 3, 22, 6.—Trop.:► Examples for the signif.revocante et receptui canente senatu,
Cic. Phil. 12, 3, 8:ratio abstrahit ab acerbis cogitationibus a quibus cum cecinit receptui,
id. Tusc. 3, 15, 33:antequam (orator) in has aetatis (sc. senectutis) veniat insidias, receptui canet,
Quint. 12, 11, 4.to practice magic, to charm, etc., found in the derivv. cantus, canto, etc., are entirely wanting in this verb. -
20 cantus
cantus, ūs, m. [id.], the production of melodious sound, a musical utterance or expression, either with voice or instrument; hence, song, singing, playing, music (while carmen is prop. the contents or substance of the song, etc.; cf.:I.qui enim cantus moderatā oratione dulcior invenire potest? Quod carmen artificiosā conclusione aptius?
Cic. de Or. 2, 8, 34).In gen.A.Of persons.1.With the voice, a singing, song; in full, cantus vocum, Cic. Rosc. Am. 46, 134:2.fit etiam saepe vocum gravitate et cantibus ut pellantur animi, etc.,
id. Div. 1, 36, 80:cantus vocis juvat sociatā nervorum concordiā,
Quint. 5, 10, 124:oris,
id. 11, 3, [p. 282] 23:Sirenum,
Cic. Fin. 5, 18, 49; Quint. 5, 8, 1; cf. Juv. 9, 150:comissationes, cantus, symphoniae,
Cic. Cael. 15, 35; id. Verr. 2, 5, 13, § 31; id. Fin. 5, 18, 49; Lucr. 5, 1406:felices cantus ore sonante dedit,
Tib. 3, 4, 40:cantu tremulo (i.e. voce anili),
Hor. C. 4, 13, 5:praecipe lugubres Cantus,
id. ib. 1, 24, 3:longum cantu solata laborem,
Verg. G. 1, 293; cf.:est etiam in dicendo quidam cantus obscurior,
musical play of voice, Cic. Or. 17, 57.—With instruments, a playing, music:B.in nervorum vocumque cantibus,
Cic. Tusc. 1, 2, 4; id. Rosc. Am. 46, 134:citharae,
Hor. C. 3, 1, 20:horribili stridebat tibia cantu,
Cat. 64, 264:querulae tibiae,
Hor. C. 3, 7, 30:dulcis tibia cantu,
Tib. 1, 7, 47:bucinarum,
Cic. Mur. 9, 22:simul ac tubarum est auditus cantus,
Liv. 25, 24, 5:lyrae,
Plin. 34, 8, 19, § 72:tibicines, qui fidibus utuntur, suo arbitrio cantus numerosque moderantur,
Cic. Tusc. 5, 36, 104:cantu tubarum convocare concilium, Auct. B. G. 8, 20: raucisonoque mi-nantur cornua cantu,
Lucr. 2, 619:rauco strepuerunt cornua cantu,
Verg. A. 8, 2.—Of an actor: tardiores tibicinis modos et cantus remissiores facere,
Cic. de Or. 1, 60, 254.—Of birds, etc.:II.raucisoni cantus,
Lucr. 5, 1084:cantus avium et volatus,
Cic. Div. 1, 42, 94; Hor. C. 3, 1, 20; App. Flor. 2, p. 349:volucrum,
Quint. 10, 3, 24.—Of the nightingale, Phaedr. 3, 18, 2; Plin. 10, 29, 43, § 81.—Of the cock, a crowing: (galli) favent faucibus russis cantu plausuque premunt alas, Enn. ap. Cic. Div. 2, 26, 57 (Trag. Rel. v. 251 Vahl.); Cic. Mur. 9, 22; id. Div. 2, 26, 56:sub galli cantum,
at daybreak, cock-crowing, Hor. S. 1, 1, 10:vigil ales cristati cantibus oris Evocat Auroram,
Ov. M. 11, 597; Plin. 10, 21, 24, § 46; Quint. 11, 3, 51:fulix fundens e gutture cantus, Cic. Div, poët. 1, 8, 14: perdix testata gaudia cantu est,
Ov. M. 8, 238:seros exercet noctua cantus,
Verg. G. 1, 403:(cycni) cantus dedere,
id. A. 1, 398.—Esp.A.Prophetic or oracular song:B.veridicos Parcae coeperunt edere cantus,
Cat. 64, 306; cf. Tib. 1, 8, 4.—An incantation, charm, magic song, etc.: cantusque artesque magorum. Ov. M. 7, 195; 7, 201:at cantu commotae Erebi de sedibus imis Umbrae ibant,
Verg. G. 4, 471:magici,
Col. 10, 367:Haemoniis agitare cantibus umbras,
Val. Fl. 6, 448:amores Cantibus solvere,
Tib. 1, 2, 60; 1, 2, 45; 1, 2, 53:cantus e curru Lunam deducere tentat,
id. 1, 8, 19; 4, 1, 63; 4, 4, 10; Ov. H. 12, 167; id. M. 4, 49.
См. также в других словарях:
Modos — 1) Bezirk im Comitat Torontal des ungarischen Verwaltungsgebietes Temesvar; 2) Marktflecken darin; Sitz des Bezirksamts, Postamt; 3360 Ew … Pierer's Universal-Lexikon
modos spektrinės linijos plotis — statusas T sritis radioelektronika atitikmenys: angl. mode linewidth vok. Modenlinienbreite, f rus. спектральная ширина моды, f pranc. largeur de raie spectrale de mode, f … Radioelektronikos terminų žodynas
modos keitiklis — statusas T sritis Standartizacija ir metrologija apibrėžtis Mikrobanginės technikos ar optikos elementas vienam bangos tipui keisti kitu. atitikmenys: angl. mode changer; mode converter; mode transformer vok. Modenumformer, m; Wellentypumformer,… … Penkiakalbis aiškinamasis metrologijos terminų žodynas
Modos de direccionamiento — Este artículo o sección necesita referencias que aparezcan en una publicación acreditada, como revistas especializadas, monografías, prensa diaria o páginas de Internet fidedignas. Puedes añadirlas así o avisar … Wikipedia Español
Modos de adquirir la propiedad (Chile) — Este artículo o sección sobre derecho necesita ser wikificado con un formato acorde a las convenciones de estilo. Por favor, edítalo para que las cumpla. Mientras tanto, no elimines este aviso puesto el 2 de julio de 2007. También puedes ayudar … Wikipedia Español
Modos de adquirir — Se ha sugerido que este artículo o sección sea fusionado con Modo de adquirir la propiedad (discusión). Una vez que hayas realizado la fusión de artículos, pide la fusión de historiales aquí. Los Modos de adquirir son definidos por la Doctrina… … Wikipedia Español
Modos rítmicos — En la música medieval, los modos rítmicos fueron los patrones de duraciónes (o ritmos) largos y cortos impuestos en la escritura musical, que de otra manera serían idénticas. Contenido 1 Historia 2 Descripción 3 Teóricos … Wikipedia Español
Modos de propagación — Este artículo o sección necesita referencias que aparezcan en una publicación acreditada, como revistas especializadas, monografías, prensa diaria o páginas de Internet fidedignas. Puedes añadirlas así o avisar … Wikipedia Español
modos litúrgicos — En música, nombre dado a ocho modos dispuestos en escalas y empleados para las melodías litúrgicas medievales. El sistema modal fue concebido con el propósito de codificar el canto llano (ver canto gregoriano); los nombres de los modos fueron… … Enciclopedia Universal
Modos de transposición limitada — Los modos de transposición limitada son modos musicales creados por el compositor francés Olivier Messiaen. Basado en la escala cromática occidental de doce notas, estos modos se componen de varios grupos de notas que se generan a partir de una… … Wikipedia Español
Modos de operación de una unidad de cifrado por bloques — En criptografía, un cifrador por bloques opera en bloques de tamaño fijo, a menudo de 64 o 128 bits. Para cifrar mensajes de mayor tamaño se usan diferentes modos de operación. Los primeros modos descritos, como ECB, CBC, OFB y CFB, aseguraban la … Wikipedia Español