-
1 mediocris
mediocris e, adj. [medius], of middling size, medium, middling, moderate, ordinary: castellum, S.: spatium, Cs.: lacum mediocris aquae prospexit (i. e. mediocrem), O.—Fig., moderate, mean, mediocre, inferior, inconsiderable: oratores: homines: poëta, H.: amicitia: artes: ingenium: excusare... mediocris est animi, narrow, Cs.: ut mediocris Iacturae te mergat onus, Iu.: primo mediocria gerebat, S.—With neg, not insignificant, not common, superior, extraordinary: non mediocris animus, i. e. ardent, S.: haud mediocris vir: non mediocris diligentia, Cs.* * *mediocris, mediocre ADJmedium, average, middling, ordinary, moderate, tolerable; mediocre -
2 mediocris
mĕdĭō̆cris, e (ō usually; rarely ŏ), adj. [medius], in a middle state between too much and too little, middling, moderate, tolerable, ordinary; sometimes also, not remarkable, indifferent, mediocre.I.In gen. (class.).A.Lit., of size, quantity, degree, etc., in material things:B.castellum,
Sall. J. 92, 5:spatium,
Caes. B. G. 5, 43:agmen,
Hirt. B. G. 8, 9:intervallum,
id. B. Alex. 30.—Of mind, character, ability, acts, achievements, etc.:II.C. L. Memmii fuerunt oratores mediocres,
Cic. Brut. 36, 136:L. Cotta in mediocrium oratorum numero,
id. ib. 36, 137:non mediocres viri, sed maximi et docti,
id. Rep. 3, 11, 19:homines,
id. de Or. 1, 21, 94:vir,
Just. 1, 4, 4:poëta,
Hor. A. P. 372:in mediocribus vel studiis vel officiis,
Cic. Rep. 1, 3, 4:amicitia,
id. Lael. 6, 10:malum,
id. Tusc. 3, 10, 22:artes,
id. de Or. 1, 2, 6:eloquentia,
id. ib. 1, 29, 133:ingenium,
id. ib. 2, 27, 119:excusare... mediocris est animi,
narrow, small, Caes. B. C. 3, 20:ut mediocris jacturae te mergat onus,
Juv. 13, 7.—Esp.A.Per litoten, with non (haud, nec), not insignificant, not common or trivial:* B.Jugurthae non mediocrem animum pollicitando accendebant,
i. e. ardent, ambitious, Sall. J. 8, 1:non mediocris hominis haec sunt officia,
Ter. Ad. 5, 9, 9:haud mediocris hic, ut ego quidem intellego, vir fuit,
Cic. Rep. 2, 31, 55: nec mediocre [p. 1124] telum ad res gerendas, id. Lael. 17, 61:non mediocrem sibi diligentiam adhibendam intellegebat,
uncommon, extraordinary, Caes. B. G. 3, 20:praemium non mediocre,
Suet. Vesp. 18:non mediocris dissensio,
Quint. 9, 1, 10 et saep.—With syllaba, common = anceps:1.syllabarum longarum et brevium et mediocrium junctura,
Gell. 16, 18, 5.—Hence, adv.: mĕdĭō̆crĭter.Moderately, tolerably, ordinarily, not particularly, not very, not remarkably, not much (class.):(β).ordo annalium mediocriter nos retinet,
Cic. Fam. 5, 12, 5:corpus mediocriter aegrum,
id. Tusc. 3, 10, 22.—By litotes, with haud, ne, non (cf.:(γ). 2.supra, mediocris, II. A.): flagitium, et damnum haud mediocriter,
Plaut. Merc. 2, 1, 13:non mediocriter,
in no moderate degree, Caes. B. G. 1, 39:reprehensus est non mediocriter,
i. e. greatly, exceedingly, very much, Quint. 11, 1, 17; so id. 8, 2, 2; 9; 11, 1, 57 al.—With moderation, calmly, tranquilly = modice (rare, and perh. only in Cic.):quod mihi non mediocriter ferendum videtur,
Cic. Verr. 2, 3, 41, § 95.— Comp.:hoc vellem mediocrius,
Cic. Att. 1, 20, 5. -
3 haud-quāquam or haud quāquam
haud-quāquam or haud quāquam by no means whatever, not at all: haud quaquam id est difficile Crasso: mediocre: par gloria, S.: certamine ambiguo, L.: dictis violentia Turni Flectitur, V. -
4 tēlum
tēlum ī, n [TEC-], a missile weapon, missile, dart, spear, shaft, javelin: arma atque tela, S.: coniectio telorum: si telum manu fugit, magis quam iecit: nubes levium telorum, L.: turbida Tempestas telorum, V.: telum ex loco superiore mittere, Cs.: omni genere missilium telorum volnerari, L.: tela Direxit arcu, H.: In medios telum torsisti Achivos, V.: volatile, O.— An offensive weapon, sword, dagger, poniard, axe: ex quibus (telis) ille maximum sicarum numerum et gladiorum extulit: securim in caput deiecit; relictoque in volnere telo, etc., L.: strictis telis, O.: clavae tela erant, Cu.: cum telo esse, i. e. to be armed: positum rubigine telum, my sheathed sword, H.: Frontis, i. e. a horn, O.: corpore tela exit, i. e. avoids the blows of the caestus, V.: arbitrium est in sua tela Iovi, i. e. the thunderbolts, O.—Fig., a weapon, shaft, dart: nec mediocre telum ad res gerendas existimare benevolentiam civium: necessitas, quae maximum telum est, L.: tela fortunae: linguae tela subire tuae, O.* * *I IIdart, spear; weapon, javelin -
5 Diligentia maximum etiam mediocris ingeni subsidium
• Diligence is a very great help even to a mediocre intelligence. (Seneca)Latin Quotes (Latin to English) > Diligentia maximum etiam mediocris ingeni subsidium
-
6 mediocris
ordinary, average, fair, moderate, mediocre. -
7 haud
haud or haut (in the form hau, before consonants, several times in Plautus acc. to the Cod. Ambros., and in Inscr. Orell. 4848: HEIC. EST. SEPVLCRVM. HAV. PVLCRVM. PVLCRAI. FEMINAE; also Tac. A. 2, 36; 6, 43 (49), Nipperdey, Ritter; hence, also hauscio = haud scio; cf. Ritschl, prol. ad Plaut. Trin. p. 99 sq. and p. 325), adv. [perh. orig. hau = ou, v. Ritschl l. l. But cf. Hand, Turs. III. 15.—Acc. to Corss. Ausspr. 1, 205, haud = pronom. stem ho + au (Sanscr. ava, away) + de, as in unde, etc.], a subjective and intensive negative particle, not at all, by no means; in class. prose most freq. with adverbs; rarely with adjectives, pronouns, or verbs (the last construction in Cic. only in the formulae: haud scio an, and haud dubito; in Caes. it occurs but once; v. also Krebs, Antibarb. p. 516).(α).With advv.:(β).hau longe,
Plaut. Bacch. 4, 2, 13:hau longe abesse oportet,
id. Am. 1, 1, 166:haut sane diu est,
it is but a very little while ago, id. Merc. 3, 1, 44:haud sane commodum,
Ter. Ad. 5, 2, 8:haud sane intellego, quidnam sit, quod laudandum putat,
Cic. Off. 2, 2, 5; cf.also: rem haud sane difficilem admirari videmini,
id. de Sen. 2, 4:haud sane facile,
id. ib. 23, 83:facio quod manifesto moechi haud ferme solent,
Plaut. Poen. 4, 2, 40: haud ferme Ter. And. 3, 1, 2:haud ita jussi,
id. ib. 5, 4, 52:haud ita est,
id. Phorm. 2, 1, 35; cf.:eia, haud sic decet,
id. Eun. 5, 9, 35; id. Ad. 3, 4, 7:haut aliter esse duco,
Plaut. Bacch. 3, 1, 2:aliter hau dicetis,
id. Most. 1, 2, 15:haud aliter censeo,
Ter. Ad. 5, 8, 5; cf.also: ac veluti lupus... Haud aliter Rutulo, muros et castra tuenti, Ignescunt irae,
Verg. A. 9, 65; v. aliter;and cf. also secus: nam ego hau diu apud hunc servitutem servio,
Plaut. Mil. 2, 1, 17 Ritschl, N. cr.:haud diu est,
Ter. Eun. 2, 3, 67; cf.:scies hau multo post,
Plaut. Bacch. 4, 8, 12; Ter. Phorm. 5, 6, 39:haud paulo plus,
Cic. Fam. 7, 1, 3:haud minus aegre patior,
Ter. Heaut. 5, 2, 5:haud minus,
Liv. 2, 60, 3:Getae praetorii praefecto haud satis fidebant,
Tac. A. 11, 33:sed haud facile dixerim, cur, etc.,
Cic. Rep. 1, 3 fin.; so,haud facile,
Sall. J. 17, 2; id. C. 13, 5; cf.:eorum animi molles et aetate fluxi dolis haud difficulter capiebantur,
id. ib. 14, 5:haud cito,
Ter. Ad. 3, 3, 89: haud temere est, quod tu tristi cum corde gubernas, Enn. ap. Serv. ad Verg. A. 9, 329 (Ann. v. 473 Vahl.):haud temere est visum,
Verg. A. 9, 375:familiaris accipiere faxo hau familiariter,
Plaut. Am. 1, 1, 199:haud stulte sapis,
Ter. Heaut. 2, 3, 82:haud commode,
id. Hec. 1, 2, 20:consul haud dubie jam victor,
Sall. J. 102, 1:Vergilius haud dubie proximus,
Quint. 10, 1, 85:dubie: mihi hau saepe eveniunt tales hereditates,
Plaut. Curc. 1, 2, 33:morbus haud saepe quemquam superat,
Sall. J. 17, 6:haud cunctanter,
Suet. Tit. 6. For the connection with dum and quamquam, v. infra fin. —With adjj.:(γ).id esse hau perlonginquom,
Plaut. Bacch. 5, 2, 76:in aetate hau bonum'st,
id. Trin. 2, 4, 61: haut doctis dictis certantes, sed male dictis, Enn. ap. Gell. 20, 10 (Ann. v. 274 Vahl.): ille vir haut magna cum re, id. ap. Cic. de Sen. 1, 1 (Ann. v. 342 ib.):hau mala'st mulier,
Plaut. Bacch. 5, 2, 42:conveni hodie hominem haud impurum,
Ter. Eun. 2, 2, 4:anus haud impura,
id. Heaut. 4, 1, 16:servum haud illiberalem praebes te,
id. Ad. 5, 5, 5:haud mediocris vir,
Cic. Rep. 2, 31:haut consimili ingenio,
Plaut. Bacch. 3, 3, 50:compendium haut aetati optabile,
id. ib. 1, 2, 51:hau permultum attulit,
id. ib. 2, 3, 86:haud mirabile est,
Ter. Heaut. 2, 4, 8:bene dicere haut absurdum est,
Sall. C. 3, 1; cf.:ingenium ejus haut absurdum,
id. ib. 25, 5:haud ignotae belli artes,
Liv. 21, 1, 2:annus haud dubiis consulibus,
id. 4, 8;v. dubius and dubium: certe extrema linea Amare haud nihil est,
Ter. Eun. 4, 2, 13.—With pronn.:(δ).haut quisquam quaeret, qui siem,
no one certainly, Plaut. Am. prol. 130:eum salutat magis haut quiquam quam canem,
id. ib. 2, 2, 48; id. Bacch. 1, 1, 25; cf.:faxo haut quicquam sit morae,
id. Am. 3, 3, 17; Ter. And. 2, 1, 36:hic se ipsus fallit, haud ego,
id. ib. 3, 2, 15; cf.:haud pol me quidem,
id. Hec. 2, 3, 5.—With verbs: Ni. Etiam dimidium censes (eum attulisse)? Ch. Non edepol scio:II.Verum haut opinor,
Plaut. Bacch. 2, 3, 88:hauscio, quid eo opus sit,
id. ib. 5, 2, 15:hau nosco tuum,
id. Trin. 2, 4, 44:ne ego cum illo pignus haut ausim dare,
id. Bacch. 4, 9, 133:quod dixi semel, hau mutabo,
id. ib. 5, 2, 85; cf.: haud muto factum, Ter. And. 1, 1, 13:hau moror,
Plaut. Bacch. 5, 1, 30: philosophari est mihi necesse; nam omnino haut placet, Enn. ap. Cic. Tusc. 2, 1, 1 (cf. id. de Or. 2, 38, 156; id. Rep. 1, 18; Gell. 5, 15 fin.;Trag. v. 417 Vahl.): pol me hau paenitet,
Plaut. Am. 5, 1, 72:facit ille, quod vulgo hau solent,
id. ib. 1, 1, 30:ego faxo hau dicet nactam, quem deluserit,
id. Bacch. 3, 4, 7; 4, 8, 23:nae ille haud scit, quam, etc.,
Ter. Heaut. 2, 1, 10; cf. id. ib. 4, 4, 25:tum ille haud dubitavit, etc.,
Cic. Rep. 1, 15:quod somno supererit, haud deerit,
Quint. 10, 3, 26:haud erit, ut merito immortalis possit haberi,
it cannot be, Lucr. 3, 715;v. sum: quem (Drusum) haud fratris interitu trucem quam remoto aemulo aequiorem sibi sperabat,
not so much... as, Tac. A. 3, 8.—For the phrase haud scio an (in Plautus hauscio an), see an; cf. also, haud scio, -ne: idque adeo haud scio, mirandumne sit, etc., * Caes. B. G. 5, 54, 5: Am. Exspectatusne advenio? So. Hau vidi magis exspectatum, I never saw any one welcomer, ironically, Plaut. Am. 2, 2, 47; so,hau vidi magis,
id. Capt. 3, 4, 29; id. Poen. 1, 1, 13.—Pleonastic with another negative:neque ego haut committam, ut, si peccatum siet, etc.,
Plaut. Bacch. 4, 9, 114:neque ille haud obiciet mihi, Pedibus sese provocatum,
id. Ep. 5, 1, 57:post si quis vellet te, haut nevelles dividi?
id. Aul. 2, 4, 7.—Ellipt.: Al. Quid istuc est, mi vir, negoti, quod tu tam subito domo Abeas? Ju. Edepol haut quod tui me neque domi distaedeat, Plaut. Am. 1, 3, 5.—Hence,Esp., joined with dum and quaquam.A.haud dum, or, as one word, haud-dum, an intensive nondum, not at all as yet, not yet (very rare):B.concilione... Pro Superi! Ausonius miles sedet? armaque tantum Hauddum sumpta viro?
Sil. 2, 332; Liv. 2, 52; 10, 6; 25; 22, 12; 28, 2; 33, 11 al.—haud quāquam, or, as one word, haudquāquam, by no means whatever, not at all (class.): haudquaquam quemquam semper Fortuna secuta est, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 299 Vahl.):haudquaquam etiam cessant,
Ter. Heaut. 1, 2, 1:haudquaquam id est difficile Crasso,
Cic. de Or. 2, 33, 143:haudquaquam hercle mirandum est esse, etc.,
id. ib. 3, 22, 82:haudquaquam boni est, ratione vinctum velle dissolvere,
id. Univ. 11:homo prudens et gravis, haudquaquam eloquens,
id. de Or. 1, 9, 38:accedat huc suavitas quaedam oportet sermonum atque morum haudquaquam mediocre condimentum amicitiae,
id. Lael. 18, 66:haudquaquam par gloria,
Sall. C. 3, 2:haudquaquam certamine ambiguo,
Liv. 7, 26, 8:tibi has, miserabilis Orpheus Haudquaquam ob meritum, poenas, ni Fata resistant, Suscitat,
Verg. G. 4, 455:haudquaquam dictis violentia Turni flectitur,
id. A. 12, 45 al. -
8 haud dum
haud or haut (in the form hau, before consonants, several times in Plautus acc. to the Cod. Ambros., and in Inscr. Orell. 4848: HEIC. EST. SEPVLCRVM. HAV. PVLCRVM. PVLCRAI. FEMINAE; also Tac. A. 2, 36; 6, 43 (49), Nipperdey, Ritter; hence, also hauscio = haud scio; cf. Ritschl, prol. ad Plaut. Trin. p. 99 sq. and p. 325), adv. [perh. orig. hau = ou, v. Ritschl l. l. But cf. Hand, Turs. III. 15.—Acc. to Corss. Ausspr. 1, 205, haud = pronom. stem ho + au (Sanscr. ava, away) + de, as in unde, etc.], a subjective and intensive negative particle, not at all, by no means; in class. prose most freq. with adverbs; rarely with adjectives, pronouns, or verbs (the last construction in Cic. only in the formulae: haud scio an, and haud dubito; in Caes. it occurs but once; v. also Krebs, Antibarb. p. 516).(α).With advv.:(β).hau longe,
Plaut. Bacch. 4, 2, 13:hau longe abesse oportet,
id. Am. 1, 1, 166:haut sane diu est,
it is but a very little while ago, id. Merc. 3, 1, 44:haud sane commodum,
Ter. Ad. 5, 2, 8:haud sane intellego, quidnam sit, quod laudandum putat,
Cic. Off. 2, 2, 5; cf.also: rem haud sane difficilem admirari videmini,
id. de Sen. 2, 4:haud sane facile,
id. ib. 23, 83:facio quod manifesto moechi haud ferme solent,
Plaut. Poen. 4, 2, 40: haud ferme Ter. And. 3, 1, 2:haud ita jussi,
id. ib. 5, 4, 52:haud ita est,
id. Phorm. 2, 1, 35; cf.:eia, haud sic decet,
id. Eun. 5, 9, 35; id. Ad. 3, 4, 7:haut aliter esse duco,
Plaut. Bacch. 3, 1, 2:aliter hau dicetis,
id. Most. 1, 2, 15:haud aliter censeo,
Ter. Ad. 5, 8, 5; cf.also: ac veluti lupus... Haud aliter Rutulo, muros et castra tuenti, Ignescunt irae,
Verg. A. 9, 65; v. aliter;and cf. also secus: nam ego hau diu apud hunc servitutem servio,
Plaut. Mil. 2, 1, 17 Ritschl, N. cr.:haud diu est,
Ter. Eun. 2, 3, 67; cf.:scies hau multo post,
Plaut. Bacch. 4, 8, 12; Ter. Phorm. 5, 6, 39:haud paulo plus,
Cic. Fam. 7, 1, 3:haud minus aegre patior,
Ter. Heaut. 5, 2, 5:haud minus,
Liv. 2, 60, 3:Getae praetorii praefecto haud satis fidebant,
Tac. A. 11, 33:sed haud facile dixerim, cur, etc.,
Cic. Rep. 1, 3 fin.; so,haud facile,
Sall. J. 17, 2; id. C. 13, 5; cf.:eorum animi molles et aetate fluxi dolis haud difficulter capiebantur,
id. ib. 14, 5:haud cito,
Ter. Ad. 3, 3, 89: haud temere est, quod tu tristi cum corde gubernas, Enn. ap. Serv. ad Verg. A. 9, 329 (Ann. v. 473 Vahl.):haud temere est visum,
Verg. A. 9, 375:familiaris accipiere faxo hau familiariter,
Plaut. Am. 1, 1, 199:haud stulte sapis,
Ter. Heaut. 2, 3, 82:haud commode,
id. Hec. 1, 2, 20:consul haud dubie jam victor,
Sall. J. 102, 1:Vergilius haud dubie proximus,
Quint. 10, 1, 85:dubie: mihi hau saepe eveniunt tales hereditates,
Plaut. Curc. 1, 2, 33:morbus haud saepe quemquam superat,
Sall. J. 17, 6:haud cunctanter,
Suet. Tit. 6. For the connection with dum and quamquam, v. infra fin. —With adjj.:(γ).id esse hau perlonginquom,
Plaut. Bacch. 5, 2, 76:in aetate hau bonum'st,
id. Trin. 2, 4, 61: haut doctis dictis certantes, sed male dictis, Enn. ap. Gell. 20, 10 (Ann. v. 274 Vahl.): ille vir haut magna cum re, id. ap. Cic. de Sen. 1, 1 (Ann. v. 342 ib.):hau mala'st mulier,
Plaut. Bacch. 5, 2, 42:conveni hodie hominem haud impurum,
Ter. Eun. 2, 2, 4:anus haud impura,
id. Heaut. 4, 1, 16:servum haud illiberalem praebes te,
id. Ad. 5, 5, 5:haud mediocris vir,
Cic. Rep. 2, 31:haut consimili ingenio,
Plaut. Bacch. 3, 3, 50:compendium haut aetati optabile,
id. ib. 1, 2, 51:hau permultum attulit,
id. ib. 2, 3, 86:haud mirabile est,
Ter. Heaut. 2, 4, 8:bene dicere haut absurdum est,
Sall. C. 3, 1; cf.:ingenium ejus haut absurdum,
id. ib. 25, 5:haud ignotae belli artes,
Liv. 21, 1, 2:annus haud dubiis consulibus,
id. 4, 8;v. dubius and dubium: certe extrema linea Amare haud nihil est,
Ter. Eun. 4, 2, 13.—With pronn.:(δ).haut quisquam quaeret, qui siem,
no one certainly, Plaut. Am. prol. 130:eum salutat magis haut quiquam quam canem,
id. ib. 2, 2, 48; id. Bacch. 1, 1, 25; cf.:faxo haut quicquam sit morae,
id. Am. 3, 3, 17; Ter. And. 2, 1, 36:hic se ipsus fallit, haud ego,
id. ib. 3, 2, 15; cf.:haud pol me quidem,
id. Hec. 2, 3, 5.—With verbs: Ni. Etiam dimidium censes (eum attulisse)? Ch. Non edepol scio:II.Verum haut opinor,
Plaut. Bacch. 2, 3, 88:hauscio, quid eo opus sit,
id. ib. 5, 2, 15:hau nosco tuum,
id. Trin. 2, 4, 44:ne ego cum illo pignus haut ausim dare,
id. Bacch. 4, 9, 133:quod dixi semel, hau mutabo,
id. ib. 5, 2, 85; cf.: haud muto factum, Ter. And. 1, 1, 13:hau moror,
Plaut. Bacch. 5, 1, 30: philosophari est mihi necesse; nam omnino haut placet, Enn. ap. Cic. Tusc. 2, 1, 1 (cf. id. de Or. 2, 38, 156; id. Rep. 1, 18; Gell. 5, 15 fin.;Trag. v. 417 Vahl.): pol me hau paenitet,
Plaut. Am. 5, 1, 72:facit ille, quod vulgo hau solent,
id. ib. 1, 1, 30:ego faxo hau dicet nactam, quem deluserit,
id. Bacch. 3, 4, 7; 4, 8, 23:nae ille haud scit, quam, etc.,
Ter. Heaut. 2, 1, 10; cf. id. ib. 4, 4, 25:tum ille haud dubitavit, etc.,
Cic. Rep. 1, 15:quod somno supererit, haud deerit,
Quint. 10, 3, 26:haud erit, ut merito immortalis possit haberi,
it cannot be, Lucr. 3, 715;v. sum: quem (Drusum) haud fratris interitu trucem quam remoto aemulo aequiorem sibi sperabat,
not so much... as, Tac. A. 3, 8.—For the phrase haud scio an (in Plautus hauscio an), see an; cf. also, haud scio, -ne: idque adeo haud scio, mirandumne sit, etc., * Caes. B. G. 5, 54, 5: Am. Exspectatusne advenio? So. Hau vidi magis exspectatum, I never saw any one welcomer, ironically, Plaut. Am. 2, 2, 47; so,hau vidi magis,
id. Capt. 3, 4, 29; id. Poen. 1, 1, 13.—Pleonastic with another negative:neque ego haut committam, ut, si peccatum siet, etc.,
Plaut. Bacch. 4, 9, 114:neque ille haud obiciet mihi, Pedibus sese provocatum,
id. Ep. 5, 1, 57:post si quis vellet te, haut nevelles dividi?
id. Aul. 2, 4, 7.—Ellipt.: Al. Quid istuc est, mi vir, negoti, quod tu tam subito domo Abeas? Ju. Edepol haut quod tui me neque domi distaedeat, Plaut. Am. 1, 3, 5.—Hence,Esp., joined with dum and quaquam.A.haud dum, or, as one word, haud-dum, an intensive nondum, not at all as yet, not yet (very rare):B.concilione... Pro Superi! Ausonius miles sedet? armaque tantum Hauddum sumpta viro?
Sil. 2, 332; Liv. 2, 52; 10, 6; 25; 22, 12; 28, 2; 33, 11 al.—haud quāquam, or, as one word, haudquāquam, by no means whatever, not at all (class.): haudquaquam quemquam semper Fortuna secuta est, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 299 Vahl.):haudquaquam etiam cessant,
Ter. Heaut. 1, 2, 1:haudquaquam id est difficile Crasso,
Cic. de Or. 2, 33, 143:haudquaquam hercle mirandum est esse, etc.,
id. ib. 3, 22, 82:haudquaquam boni est, ratione vinctum velle dissolvere,
id. Univ. 11:homo prudens et gravis, haudquaquam eloquens,
id. de Or. 1, 9, 38:accedat huc suavitas quaedam oportet sermonum atque morum haudquaquam mediocre condimentum amicitiae,
id. Lael. 18, 66:haudquaquam par gloria,
Sall. C. 3, 2:haudquaquam certamine ambiguo,
Liv. 7, 26, 8:tibi has, miserabilis Orpheus Haudquaquam ob meritum, poenas, ni Fata resistant, Suscitat,
Verg. G. 4, 455:haudquaquam dictis violentia Turni flectitur,
id. A. 12, 45 al. -
9 haud quaquam
haud or haut (in the form hau, before consonants, several times in Plautus acc. to the Cod. Ambros., and in Inscr. Orell. 4848: HEIC. EST. SEPVLCRVM. HAV. PVLCRVM. PVLCRAI. FEMINAE; also Tac. A. 2, 36; 6, 43 (49), Nipperdey, Ritter; hence, also hauscio = haud scio; cf. Ritschl, prol. ad Plaut. Trin. p. 99 sq. and p. 325), adv. [perh. orig. hau = ou, v. Ritschl l. l. But cf. Hand, Turs. III. 15.—Acc. to Corss. Ausspr. 1, 205, haud = pronom. stem ho + au (Sanscr. ava, away) + de, as in unde, etc.], a subjective and intensive negative particle, not at all, by no means; in class. prose most freq. with adverbs; rarely with adjectives, pronouns, or verbs (the last construction in Cic. only in the formulae: haud scio an, and haud dubito; in Caes. it occurs but once; v. also Krebs, Antibarb. p. 516).(α).With advv.:(β).hau longe,
Plaut. Bacch. 4, 2, 13:hau longe abesse oportet,
id. Am. 1, 1, 166:haut sane diu est,
it is but a very little while ago, id. Merc. 3, 1, 44:haud sane commodum,
Ter. Ad. 5, 2, 8:haud sane intellego, quidnam sit, quod laudandum putat,
Cic. Off. 2, 2, 5; cf.also: rem haud sane difficilem admirari videmini,
id. de Sen. 2, 4:haud sane facile,
id. ib. 23, 83:facio quod manifesto moechi haud ferme solent,
Plaut. Poen. 4, 2, 40: haud ferme Ter. And. 3, 1, 2:haud ita jussi,
id. ib. 5, 4, 52:haud ita est,
id. Phorm. 2, 1, 35; cf.:eia, haud sic decet,
id. Eun. 5, 9, 35; id. Ad. 3, 4, 7:haut aliter esse duco,
Plaut. Bacch. 3, 1, 2:aliter hau dicetis,
id. Most. 1, 2, 15:haud aliter censeo,
Ter. Ad. 5, 8, 5; cf.also: ac veluti lupus... Haud aliter Rutulo, muros et castra tuenti, Ignescunt irae,
Verg. A. 9, 65; v. aliter;and cf. also secus: nam ego hau diu apud hunc servitutem servio,
Plaut. Mil. 2, 1, 17 Ritschl, N. cr.:haud diu est,
Ter. Eun. 2, 3, 67; cf.:scies hau multo post,
Plaut. Bacch. 4, 8, 12; Ter. Phorm. 5, 6, 39:haud paulo plus,
Cic. Fam. 7, 1, 3:haud minus aegre patior,
Ter. Heaut. 5, 2, 5:haud minus,
Liv. 2, 60, 3:Getae praetorii praefecto haud satis fidebant,
Tac. A. 11, 33:sed haud facile dixerim, cur, etc.,
Cic. Rep. 1, 3 fin.; so,haud facile,
Sall. J. 17, 2; id. C. 13, 5; cf.:eorum animi molles et aetate fluxi dolis haud difficulter capiebantur,
id. ib. 14, 5:haud cito,
Ter. Ad. 3, 3, 89: haud temere est, quod tu tristi cum corde gubernas, Enn. ap. Serv. ad Verg. A. 9, 329 (Ann. v. 473 Vahl.):haud temere est visum,
Verg. A. 9, 375:familiaris accipiere faxo hau familiariter,
Plaut. Am. 1, 1, 199:haud stulte sapis,
Ter. Heaut. 2, 3, 82:haud commode,
id. Hec. 1, 2, 20:consul haud dubie jam victor,
Sall. J. 102, 1:Vergilius haud dubie proximus,
Quint. 10, 1, 85:dubie: mihi hau saepe eveniunt tales hereditates,
Plaut. Curc. 1, 2, 33:morbus haud saepe quemquam superat,
Sall. J. 17, 6:haud cunctanter,
Suet. Tit. 6. For the connection with dum and quamquam, v. infra fin. —With adjj.:(γ).id esse hau perlonginquom,
Plaut. Bacch. 5, 2, 76:in aetate hau bonum'st,
id. Trin. 2, 4, 61: haut doctis dictis certantes, sed male dictis, Enn. ap. Gell. 20, 10 (Ann. v. 274 Vahl.): ille vir haut magna cum re, id. ap. Cic. de Sen. 1, 1 (Ann. v. 342 ib.):hau mala'st mulier,
Plaut. Bacch. 5, 2, 42:conveni hodie hominem haud impurum,
Ter. Eun. 2, 2, 4:anus haud impura,
id. Heaut. 4, 1, 16:servum haud illiberalem praebes te,
id. Ad. 5, 5, 5:haud mediocris vir,
Cic. Rep. 2, 31:haut consimili ingenio,
Plaut. Bacch. 3, 3, 50:compendium haut aetati optabile,
id. ib. 1, 2, 51:hau permultum attulit,
id. ib. 2, 3, 86:haud mirabile est,
Ter. Heaut. 2, 4, 8:bene dicere haut absurdum est,
Sall. C. 3, 1; cf.:ingenium ejus haut absurdum,
id. ib. 25, 5:haud ignotae belli artes,
Liv. 21, 1, 2:annus haud dubiis consulibus,
id. 4, 8;v. dubius and dubium: certe extrema linea Amare haud nihil est,
Ter. Eun. 4, 2, 13.—With pronn.:(δ).haut quisquam quaeret, qui siem,
no one certainly, Plaut. Am. prol. 130:eum salutat magis haut quiquam quam canem,
id. ib. 2, 2, 48; id. Bacch. 1, 1, 25; cf.:faxo haut quicquam sit morae,
id. Am. 3, 3, 17; Ter. And. 2, 1, 36:hic se ipsus fallit, haud ego,
id. ib. 3, 2, 15; cf.:haud pol me quidem,
id. Hec. 2, 3, 5.—With verbs: Ni. Etiam dimidium censes (eum attulisse)? Ch. Non edepol scio:II.Verum haut opinor,
Plaut. Bacch. 2, 3, 88:hauscio, quid eo opus sit,
id. ib. 5, 2, 15:hau nosco tuum,
id. Trin. 2, 4, 44:ne ego cum illo pignus haut ausim dare,
id. Bacch. 4, 9, 133:quod dixi semel, hau mutabo,
id. ib. 5, 2, 85; cf.: haud muto factum, Ter. And. 1, 1, 13:hau moror,
Plaut. Bacch. 5, 1, 30: philosophari est mihi necesse; nam omnino haut placet, Enn. ap. Cic. Tusc. 2, 1, 1 (cf. id. de Or. 2, 38, 156; id. Rep. 1, 18; Gell. 5, 15 fin.;Trag. v. 417 Vahl.): pol me hau paenitet,
Plaut. Am. 5, 1, 72:facit ille, quod vulgo hau solent,
id. ib. 1, 1, 30:ego faxo hau dicet nactam, quem deluserit,
id. Bacch. 3, 4, 7; 4, 8, 23:nae ille haud scit, quam, etc.,
Ter. Heaut. 2, 1, 10; cf. id. ib. 4, 4, 25:tum ille haud dubitavit, etc.,
Cic. Rep. 1, 15:quod somno supererit, haud deerit,
Quint. 10, 3, 26:haud erit, ut merito immortalis possit haberi,
it cannot be, Lucr. 3, 715;v. sum: quem (Drusum) haud fratris interitu trucem quam remoto aemulo aequiorem sibi sperabat,
not so much... as, Tac. A. 3, 8.—For the phrase haud scio an (in Plautus hauscio an), see an; cf. also, haud scio, -ne: idque adeo haud scio, mirandumne sit, etc., * Caes. B. G. 5, 54, 5: Am. Exspectatusne advenio? So. Hau vidi magis exspectatum, I never saw any one welcomer, ironically, Plaut. Am. 2, 2, 47; so,hau vidi magis,
id. Capt. 3, 4, 29; id. Poen. 1, 1, 13.—Pleonastic with another negative:neque ego haut committam, ut, si peccatum siet, etc.,
Plaut. Bacch. 4, 9, 114:neque ille haud obiciet mihi, Pedibus sese provocatum,
id. Ep. 5, 1, 57:post si quis vellet te, haut nevelles dividi?
id. Aul. 2, 4, 7.—Ellipt.: Al. Quid istuc est, mi vir, negoti, quod tu tam subito domo Abeas? Ju. Edepol haut quod tui me neque domi distaedeat, Plaut. Am. 1, 3, 5.—Hence,Esp., joined with dum and quaquam.A.haud dum, or, as one word, haud-dum, an intensive nondum, not at all as yet, not yet (very rare):B.concilione... Pro Superi! Ausonius miles sedet? armaque tantum Hauddum sumpta viro?
Sil. 2, 332; Liv. 2, 52; 10, 6; 25; 22, 12; 28, 2; 33, 11 al.—haud quāquam, or, as one word, haudquāquam, by no means whatever, not at all (class.): haudquaquam quemquam semper Fortuna secuta est, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 299 Vahl.):haudquaquam etiam cessant,
Ter. Heaut. 1, 2, 1:haudquaquam id est difficile Crasso,
Cic. de Or. 2, 33, 143:haudquaquam hercle mirandum est esse, etc.,
id. ib. 3, 22, 82:haudquaquam boni est, ratione vinctum velle dissolvere,
id. Univ. 11:homo prudens et gravis, haudquaquam eloquens,
id. de Or. 1, 9, 38:accedat huc suavitas quaedam oportet sermonum atque morum haudquaquam mediocre condimentum amicitiae,
id. Lael. 18, 66:haudquaquam par gloria,
Sall. C. 3, 2:haudquaquam certamine ambiguo,
Liv. 7, 26, 8:tibi has, miserabilis Orpheus Haudquaquam ob meritum, poenas, ni Fata resistant, Suscitat,
Verg. G. 4, 455:haudquaquam dictis violentia Turni flectitur,
id. A. 12, 45 al. -
10 haudquaquam
haud or haut (in the form hau, before consonants, several times in Plautus acc. to the Cod. Ambros., and in Inscr. Orell. 4848: HEIC. EST. SEPVLCRVM. HAV. PVLCRVM. PVLCRAI. FEMINAE; also Tac. A. 2, 36; 6, 43 (49), Nipperdey, Ritter; hence, also hauscio = haud scio; cf. Ritschl, prol. ad Plaut. Trin. p. 99 sq. and p. 325), adv. [perh. orig. hau = ou, v. Ritschl l. l. But cf. Hand, Turs. III. 15.—Acc. to Corss. Ausspr. 1, 205, haud = pronom. stem ho + au (Sanscr. ava, away) + de, as in unde, etc.], a subjective and intensive negative particle, not at all, by no means; in class. prose most freq. with adverbs; rarely with adjectives, pronouns, or verbs (the last construction in Cic. only in the formulae: haud scio an, and haud dubito; in Caes. it occurs but once; v. also Krebs, Antibarb. p. 516).(α).With advv.:(β).hau longe,
Plaut. Bacch. 4, 2, 13:hau longe abesse oportet,
id. Am. 1, 1, 166:haut sane diu est,
it is but a very little while ago, id. Merc. 3, 1, 44:haud sane commodum,
Ter. Ad. 5, 2, 8:haud sane intellego, quidnam sit, quod laudandum putat,
Cic. Off. 2, 2, 5; cf.also: rem haud sane difficilem admirari videmini,
id. de Sen. 2, 4:haud sane facile,
id. ib. 23, 83:facio quod manifesto moechi haud ferme solent,
Plaut. Poen. 4, 2, 40: haud ferme Ter. And. 3, 1, 2:haud ita jussi,
id. ib. 5, 4, 52:haud ita est,
id. Phorm. 2, 1, 35; cf.:eia, haud sic decet,
id. Eun. 5, 9, 35; id. Ad. 3, 4, 7:haut aliter esse duco,
Plaut. Bacch. 3, 1, 2:aliter hau dicetis,
id. Most. 1, 2, 15:haud aliter censeo,
Ter. Ad. 5, 8, 5; cf.also: ac veluti lupus... Haud aliter Rutulo, muros et castra tuenti, Ignescunt irae,
Verg. A. 9, 65; v. aliter;and cf. also secus: nam ego hau diu apud hunc servitutem servio,
Plaut. Mil. 2, 1, 17 Ritschl, N. cr.:haud diu est,
Ter. Eun. 2, 3, 67; cf.:scies hau multo post,
Plaut. Bacch. 4, 8, 12; Ter. Phorm. 5, 6, 39:haud paulo plus,
Cic. Fam. 7, 1, 3:haud minus aegre patior,
Ter. Heaut. 5, 2, 5:haud minus,
Liv. 2, 60, 3:Getae praetorii praefecto haud satis fidebant,
Tac. A. 11, 33:sed haud facile dixerim, cur, etc.,
Cic. Rep. 1, 3 fin.; so,haud facile,
Sall. J. 17, 2; id. C. 13, 5; cf.:eorum animi molles et aetate fluxi dolis haud difficulter capiebantur,
id. ib. 14, 5:haud cito,
Ter. Ad. 3, 3, 89: haud temere est, quod tu tristi cum corde gubernas, Enn. ap. Serv. ad Verg. A. 9, 329 (Ann. v. 473 Vahl.):haud temere est visum,
Verg. A. 9, 375:familiaris accipiere faxo hau familiariter,
Plaut. Am. 1, 1, 199:haud stulte sapis,
Ter. Heaut. 2, 3, 82:haud commode,
id. Hec. 1, 2, 20:consul haud dubie jam victor,
Sall. J. 102, 1:Vergilius haud dubie proximus,
Quint. 10, 1, 85:dubie: mihi hau saepe eveniunt tales hereditates,
Plaut. Curc. 1, 2, 33:morbus haud saepe quemquam superat,
Sall. J. 17, 6:haud cunctanter,
Suet. Tit. 6. For the connection with dum and quamquam, v. infra fin. —With adjj.:(γ).id esse hau perlonginquom,
Plaut. Bacch. 5, 2, 76:in aetate hau bonum'st,
id. Trin. 2, 4, 61: haut doctis dictis certantes, sed male dictis, Enn. ap. Gell. 20, 10 (Ann. v. 274 Vahl.): ille vir haut magna cum re, id. ap. Cic. de Sen. 1, 1 (Ann. v. 342 ib.):hau mala'st mulier,
Plaut. Bacch. 5, 2, 42:conveni hodie hominem haud impurum,
Ter. Eun. 2, 2, 4:anus haud impura,
id. Heaut. 4, 1, 16:servum haud illiberalem praebes te,
id. Ad. 5, 5, 5:haud mediocris vir,
Cic. Rep. 2, 31:haut consimili ingenio,
Plaut. Bacch. 3, 3, 50:compendium haut aetati optabile,
id. ib. 1, 2, 51:hau permultum attulit,
id. ib. 2, 3, 86:haud mirabile est,
Ter. Heaut. 2, 4, 8:bene dicere haut absurdum est,
Sall. C. 3, 1; cf.:ingenium ejus haut absurdum,
id. ib. 25, 5:haud ignotae belli artes,
Liv. 21, 1, 2:annus haud dubiis consulibus,
id. 4, 8;v. dubius and dubium: certe extrema linea Amare haud nihil est,
Ter. Eun. 4, 2, 13.—With pronn.:(δ).haut quisquam quaeret, qui siem,
no one certainly, Plaut. Am. prol. 130:eum salutat magis haut quiquam quam canem,
id. ib. 2, 2, 48; id. Bacch. 1, 1, 25; cf.:faxo haut quicquam sit morae,
id. Am. 3, 3, 17; Ter. And. 2, 1, 36:hic se ipsus fallit, haud ego,
id. ib. 3, 2, 15; cf.:haud pol me quidem,
id. Hec. 2, 3, 5.—With verbs: Ni. Etiam dimidium censes (eum attulisse)? Ch. Non edepol scio:II.Verum haut opinor,
Plaut. Bacch. 2, 3, 88:hauscio, quid eo opus sit,
id. ib. 5, 2, 15:hau nosco tuum,
id. Trin. 2, 4, 44:ne ego cum illo pignus haut ausim dare,
id. Bacch. 4, 9, 133:quod dixi semel, hau mutabo,
id. ib. 5, 2, 85; cf.: haud muto factum, Ter. And. 1, 1, 13:hau moror,
Plaut. Bacch. 5, 1, 30: philosophari est mihi necesse; nam omnino haut placet, Enn. ap. Cic. Tusc. 2, 1, 1 (cf. id. de Or. 2, 38, 156; id. Rep. 1, 18; Gell. 5, 15 fin.;Trag. v. 417 Vahl.): pol me hau paenitet,
Plaut. Am. 5, 1, 72:facit ille, quod vulgo hau solent,
id. ib. 1, 1, 30:ego faxo hau dicet nactam, quem deluserit,
id. Bacch. 3, 4, 7; 4, 8, 23:nae ille haud scit, quam, etc.,
Ter. Heaut. 2, 1, 10; cf. id. ib. 4, 4, 25:tum ille haud dubitavit, etc.,
Cic. Rep. 1, 15:quod somno supererit, haud deerit,
Quint. 10, 3, 26:haud erit, ut merito immortalis possit haberi,
it cannot be, Lucr. 3, 715;v. sum: quem (Drusum) haud fratris interitu trucem quam remoto aemulo aequiorem sibi sperabat,
not so much... as, Tac. A. 3, 8.—For the phrase haud scio an (in Plautus hauscio an), see an; cf. also, haud scio, -ne: idque adeo haud scio, mirandumne sit, etc., * Caes. B. G. 5, 54, 5: Am. Exspectatusne advenio? So. Hau vidi magis exspectatum, I never saw any one welcomer, ironically, Plaut. Am. 2, 2, 47; so,hau vidi magis,
id. Capt. 3, 4, 29; id. Poen. 1, 1, 13.—Pleonastic with another negative:neque ego haut committam, ut, si peccatum siet, etc.,
Plaut. Bacch. 4, 9, 114:neque ille haud obiciet mihi, Pedibus sese provocatum,
id. Ep. 5, 1, 57:post si quis vellet te, haut nevelles dividi?
id. Aul. 2, 4, 7.—Ellipt.: Al. Quid istuc est, mi vir, negoti, quod tu tam subito domo Abeas? Ju. Edepol haut quod tui me neque domi distaedeat, Plaut. Am. 1, 3, 5.—Hence,Esp., joined with dum and quaquam.A.haud dum, or, as one word, haud-dum, an intensive nondum, not at all as yet, not yet (very rare):B.concilione... Pro Superi! Ausonius miles sedet? armaque tantum Hauddum sumpta viro?
Sil. 2, 332; Liv. 2, 52; 10, 6; 25; 22, 12; 28, 2; 33, 11 al.—haud quāquam, or, as one word, haudquāquam, by no means whatever, not at all (class.): haudquaquam quemquam semper Fortuna secuta est, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 299 Vahl.):haudquaquam etiam cessant,
Ter. Heaut. 1, 2, 1:haudquaquam id est difficile Crasso,
Cic. de Or. 2, 33, 143:haudquaquam hercle mirandum est esse, etc.,
id. ib. 3, 22, 82:haudquaquam boni est, ratione vinctum velle dissolvere,
id. Univ. 11:homo prudens et gravis, haudquaquam eloquens,
id. de Or. 1, 9, 38:accedat huc suavitas quaedam oportet sermonum atque morum haudquaquam mediocre condimentum amicitiae,
id. Lael. 18, 66:haudquaquam par gloria,
Sall. C. 3, 2:haudquaquam certamine ambiguo,
Liv. 7, 26, 8:tibi has, miserabilis Orpheus Haudquaquam ob meritum, poenas, ni Fata resistant, Suscitat,
Verg. G. 4, 455:haudquaquam dictis violentia Turni flectitur,
id. A. 12, 45 al. -
11 medioximus
mĕdĭoxĭmus ( mĕdĭoxŭmus), a, um, adj. [superlative of an obsolete mediox for medius].I.In the middle, middlemost:II.medio actum modo,
Non. 141, 4: medioximus, mesos, Gloss. Philox. (anteand post-class.):medioxumam quam duxit uxorem,
Plaut. Cist. 2, 3, 67:ita me di deaeque superi atque inferi et medioxumi,
i. e. holding a middle place between the supernal and infernal deities, id. ib. 2, 1, 35: tertium habent (deorum genus), quos medioximos Romani veteres appellant, quod et sui ratione et loco et potestate diis summis sunt minores, hominum natura profecto majores, between gods and men, App. Dogm. Plat. 1, p. 8:quidam aras superiorum deorum volunt esse, medioxumorum, id est marinorum, focos, inferorum mundos,
i. e. the sea-gods, between those of heaven and those of Hades, Serv. Verg. A. 3, 134.—Of tutelar deities: hos omnes Graeci daimonas dicunt, apo tou daêmonas einai:Latini medioximos vocitarunt,
Mart. Cap. 2, § 154.—Middling, moderate: medioximum mediocre, Paul. ex Fest. p. 123 Müll.—Hence, *adv.: mĕdĭ-oxĭmē ( mĕdĭoxŭmē), moderately, tolerably, Varr. ap. Non. 141, 7. -
12 medioxumus
mĕdĭoxĭmus ( mĕdĭoxŭmus), a, um, adj. [superlative of an obsolete mediox for medius].I.In the middle, middlemost:II.medio actum modo,
Non. 141, 4: medioximus, mesos, Gloss. Philox. (anteand post-class.):medioxumam quam duxit uxorem,
Plaut. Cist. 2, 3, 67:ita me di deaeque superi atque inferi et medioxumi,
i. e. holding a middle place between the supernal and infernal deities, id. ib. 2, 1, 35: tertium habent (deorum genus), quos medioximos Romani veteres appellant, quod et sui ratione et loco et potestate diis summis sunt minores, hominum natura profecto majores, between gods and men, App. Dogm. Plat. 1, p. 8:quidam aras superiorum deorum volunt esse, medioxumorum, id est marinorum, focos, inferorum mundos,
i. e. the sea-gods, between those of heaven and those of Hades, Serv. Verg. A. 3, 134.—Of tutelar deities: hos omnes Graeci daimonas dicunt, apo tou daêmonas einai:Latini medioximos vocitarunt,
Mart. Cap. 2, § 154.—Middling, moderate: medioximum mediocre, Paul. ex Fest. p. 123 Müll.—Hence, *adv.: mĕdĭ-oxĭmē ( mĕdĭoxŭmē), moderately, tolerably, Varr. ap. Non. 141, 7. -
13 obpono
oppōno ( obp-), pŏsŭi (in Plaut pŏsīvi), sĭtum, 3 ( sync.:I.oppostus for oppositus,
Lucr. 4, 150), v. a. [ob-pono], to set or place against, to set or station before or opposite, to oppose (class., cf.: obicio, offero, adversor).Lit.A.In gen.:B.se venientibus in itinere,
Caes. B. C 3, 30:huic equites,
id. ib. 3, 75:turrim ad introitum portūs,
id. ib. 3, 39: armatos homines ad omnes introitus. Cic. Caecin. 8, 27:Eumenem adversariis,
Nep. Eum. 3, 2: (Hannibali) opposuit natura Alpemque nivemque, Juv 10, 152.— To place or put before, to hold before:ante oculos opposuit manum, Ov F. 4, 178: oculis manūs,
id. ib. 3, 46:manum fronti,
id. M. 2, 276:gallinae se opponant (pullis),
Cic. N. D. 2, 52, 130:foramini oculos,
to keep before the opening, Petr. 96:eos opponi omnibus contionibus auctores ad perniciem meam,
represented, held up as, Cic. Sest. 19, 42:licet antestari? ego vero Oppono auriculam,
offer, present, Hor. S. 1, 9, 76:oppositas habere fores,
i. e. closed, Ov. H. 17, 8. — To apply, as a remedy:brassicam,
Cato, R. R. 157.—In partic., to set against as a pledge, to pledge, wager, mortgage:C.pono pallium: ille suum anulum opposivit,
Plaut. Curc. 2, 3, 77: potes mutuam drachumam me dare? Ps. Vix hercle opino, etsi me opponam pignori, id. Ps. 1, 1, 84: ager oppositus est, pignori ob decem minas, Ter. Phorm. 4, 3, 56; Vulg. 2 Esdr. 5, 3.—So, with a play upon both meanings:villula nostra non ad Austri flatus opposita est, verum ad milia quindecim,
mortgaged, Cat. 26, 1 sq. —To expose, lay bare or open, abandon:II.opponere se periculis pro re publicā,
Cic. Balb. 10, 26:Saguntinis pro nudatā moenibus patriā corpora opponentibus,
Liv. 21, 8:nudatas radices hiberno frigori,
Plin. 17, 28, 47, § 262.—Trop.A.In gen., to set before, bring forward, set before the eyes or mind, to oppose, adduce, allege:B.pericula intendantur, formidines opponantur,
Cic. Quint. 14, 47:ut ante occupet (orator), quod videat opponi,
id. Or. 40, 138; id. Top. 24, 92; 25, 96:auctoritatem suam,
id. Ac. 2, 20, 64:his quattuor causis totidem medicinae opponuntur,
id. de Or. 2, 83, 339:opposuisti semel Ciceronis nostri valetudinem: conticui,
id. Q. Fr. 2, 8 (10), 1:muri causam,
id. Off. 3, 10, 41.—In partic.1.To speak against, oppose, object, reply, adduce in contradiction:2.quid opponas, si negem,
Cic. Phil. 2, 4, 8:non minorem auctoritatem,
id. Ac. 2, 20, 6:iis opposuit sese Socrates,
id. Brut. 8, 31:quid habes quod mihi opponas?
id. Phil. 2, 4, 8 sq.:ut opponeret Stoicis, summum bonum esse frui iis rebus,
id. Ac. 2, 42, 131.—To set against, oppose, by way of comparison:C.multis secundis proeliis unum adversum, et id mediocre, opponerent,
Caes. B. C. 3, 73; Phaedr. Epil. 2:rationibus labores,
Cic. Rep. 1, 3, 4:quotiens quis dixerit, occidit Alexander Persarum multa milia, opponetur et Callisthenem,
Sen. Q. N. 6, 23, 2; id. Ep. 117, 5; 118, 8 sq.; cf.:felicia tempora, quae te Moribus opponunt!
Juv. 2, 39.—Jusjurandum alicui, to impose an oath on one, Dig. 37, 14, 6.—Hence. oppŏsĭtus, a, um, P a., placed or standing against or opposite, lying over against, opposed to, opposite (class.):2.moles oppositae fluctibus,
Cic. Off. 2, 4, 14:luna opposita soli,
id. Div. 2, 6, 17:oppositam petens contra Zancleia saxa Rhegion,
Ov. M. 14, 47.— Trop.:Narbo propugnaculum istis ipsis nationibus oppositum,
Cic. Font. 1, 3.—Subst.: oppŏsĭta, ōrum, n. plur., opposite, i. e. contradictory propositions, opposites (postclass.): opposita (antikeimena Graeci dicunt), Geil. 16, 8, 13. -
14 oportet
ŏportet, ŭit, 2, v. impers. [2. opus], it is necessary, needful, proper, becoming, or reasonable; it behooves; I ( thou, he, etc.) must or ought (cf.: opus est, necesse est, debeo; oportet denotes the necessity of reason or duty, necesse est that of compulsion).—Constr. class. with a subject-clause, the subj., or absol.; late Lat. also with ut and subj. tamquam ita fieri non solum oporteret, sed etiam necesse esset, Cic. Verr. 2, 4, 39, § 84:(β).hoc fieri et oportet et opus est,
id. Att. 13, 25, 1: ted ipsum oportet hoc profiteri et proloqui, Enn. ap. Non. 232, 24 (Trag. v. 384 Vahl); cf.: qui alteri exitium parat, eum scire oportet sibi paratam pestem parem, id. ap. Cic. Tusc. 2, 17, 39 (Trag. v. 22 ib.):hanc scire oportet, filia tua ubi sit,
Plaut. Cist. 4, 2, 51:servum hercle te esse oportet et nequam et malum,
you must be a truly goodfor-nothing slave, id. Poen. 5, 2, 70:non oportuit relictas (i. e. relictas esse ancillas),
Ter. Heaut. 2, 3, 6:adulescenti morem gestum oportuit,
id. Ad. 2, 2, 6:ut ut erat, mansum tamen oportuit,
he ought to have stayed, id. Heaut. 1, 2, 26:nec mediocre telum ad res gerendas existimare oportet benevolentiam civium,
Cic. Lael. 17, 61:pecunia, quam his oportuit civitatibus pro frumento dari,
that was to be given, id. Verr. 2, 3, 75, § 174:unde habeas, quaerit nemo, sed oportet habere,
Juv. 14, 207.—With subj.:ex rerum cognitione efflorescat et redundet oportet oratio,
Cic. de Or. 1, 6, 20:me ipsum ames oportet, non mea,
id. Fin. 2, 26:valeat possessor oportet,
Hor. Ep. 1, 2, 49.—Also (late Lat.) constr. with ut and subj., Aug. Civ. Dei, 1, 10; Boëth. Consol. Phil. 1, pros. 4.— Absol.:si denique aliquid non contra ac liceret factum diceretur, sed contra atque oporteret... est enim aliquid, quod non oporteat, etiam si licet: quicquid vero non licet, certe non oportet,
Cic. Balb. 3, 7; cf.:ne quid fiat secus quam volumus quamque oportet,
id. Att. 6, 2, 2:alio tempore atque oportuerit,
Caes. B. G. 7, 33:longior quam oportet sermo,
Quint. 8, 3, 53; cf. id. 8, 2, 23; 9, 4, 144.—Plur. (anteclass.): ut ea, quae oportuerint, facta non sint, Caecil. ap. Prisc. p. 827 P.:haec facta ab illo oportebant (al. oportebat),
Ter. Heaut. 3, 2, 25; cf. id. And. 3, 2, 1. -
15 oppono
oppōno ( obp-), pŏsŭi (in Plaut pŏsīvi), sĭtum, 3 ( sync.:I.oppostus for oppositus,
Lucr. 4, 150), v. a. [ob-pono], to set or place against, to set or station before or opposite, to oppose (class., cf.: obicio, offero, adversor).Lit.A.In gen.:B.se venientibus in itinere,
Caes. B. C 3, 30:huic equites,
id. ib. 3, 75:turrim ad introitum portūs,
id. ib. 3, 39: armatos homines ad omnes introitus. Cic. Caecin. 8, 27:Eumenem adversariis,
Nep. Eum. 3, 2: (Hannibali) opposuit natura Alpemque nivemque, Juv 10, 152.— To place or put before, to hold before:ante oculos opposuit manum, Ov F. 4, 178: oculis manūs,
id. ib. 3, 46:manum fronti,
id. M. 2, 276:gallinae se opponant (pullis),
Cic. N. D. 2, 52, 130:foramini oculos,
to keep before the opening, Petr. 96:eos opponi omnibus contionibus auctores ad perniciem meam,
represented, held up as, Cic. Sest. 19, 42:licet antestari? ego vero Oppono auriculam,
offer, present, Hor. S. 1, 9, 76:oppositas habere fores,
i. e. closed, Ov. H. 17, 8. — To apply, as a remedy:brassicam,
Cato, R. R. 157.—In partic., to set against as a pledge, to pledge, wager, mortgage:C.pono pallium: ille suum anulum opposivit,
Plaut. Curc. 2, 3, 77: potes mutuam drachumam me dare? Ps. Vix hercle opino, etsi me opponam pignori, id. Ps. 1, 1, 84: ager oppositus est, pignori ob decem minas, Ter. Phorm. 4, 3, 56; Vulg. 2 Esdr. 5, 3.—So, with a play upon both meanings:villula nostra non ad Austri flatus opposita est, verum ad milia quindecim,
mortgaged, Cat. 26, 1 sq. —To expose, lay bare or open, abandon:II.opponere se periculis pro re publicā,
Cic. Balb. 10, 26:Saguntinis pro nudatā moenibus patriā corpora opponentibus,
Liv. 21, 8:nudatas radices hiberno frigori,
Plin. 17, 28, 47, § 262.—Trop.A.In gen., to set before, bring forward, set before the eyes or mind, to oppose, adduce, allege:B.pericula intendantur, formidines opponantur,
Cic. Quint. 14, 47:ut ante occupet (orator), quod videat opponi,
id. Or. 40, 138; id. Top. 24, 92; 25, 96:auctoritatem suam,
id. Ac. 2, 20, 64:his quattuor causis totidem medicinae opponuntur,
id. de Or. 2, 83, 339:opposuisti semel Ciceronis nostri valetudinem: conticui,
id. Q. Fr. 2, 8 (10), 1:muri causam,
id. Off. 3, 10, 41.—In partic.1.To speak against, oppose, object, reply, adduce in contradiction:2.quid opponas, si negem,
Cic. Phil. 2, 4, 8:non minorem auctoritatem,
id. Ac. 2, 20, 6:iis opposuit sese Socrates,
id. Brut. 8, 31:quid habes quod mihi opponas?
id. Phil. 2, 4, 8 sq.:ut opponeret Stoicis, summum bonum esse frui iis rebus,
id. Ac. 2, 42, 131.—To set against, oppose, by way of comparison:C.multis secundis proeliis unum adversum, et id mediocre, opponerent,
Caes. B. C. 3, 73; Phaedr. Epil. 2:rationibus labores,
Cic. Rep. 1, 3, 4:quotiens quis dixerit, occidit Alexander Persarum multa milia, opponetur et Callisthenem,
Sen. Q. N. 6, 23, 2; id. Ep. 117, 5; 118, 8 sq.; cf.:felicia tempora, quae te Moribus opponunt!
Juv. 2, 39.—Jusjurandum alicui, to impose an oath on one, Dig. 37, 14, 6.—Hence. oppŏsĭtus, a, um, P a., placed or standing against or opposite, lying over against, opposed to, opposite (class.):2.moles oppositae fluctibus,
Cic. Off. 2, 4, 14:luna opposita soli,
id. Div. 2, 6, 17:oppositam petens contra Zancleia saxa Rhegion,
Ov. M. 14, 47.— Trop.:Narbo propugnaculum istis ipsis nationibus oppositum,
Cic. Font. 1, 3.—Subst.: oppŏsĭta, ōrum, n. plur., opposite, i. e. contradictory propositions, opposites (postclass.): opposita (antikeimena Graeci dicunt), Geil. 16, 8, 13. -
16 opposita
oppōno ( obp-), pŏsŭi (in Plaut pŏsīvi), sĭtum, 3 ( sync.:I.oppostus for oppositus,
Lucr. 4, 150), v. a. [ob-pono], to set or place against, to set or station before or opposite, to oppose (class., cf.: obicio, offero, adversor).Lit.A.In gen.:B.se venientibus in itinere,
Caes. B. C 3, 30:huic equites,
id. ib. 3, 75:turrim ad introitum portūs,
id. ib. 3, 39: armatos homines ad omnes introitus. Cic. Caecin. 8, 27:Eumenem adversariis,
Nep. Eum. 3, 2: (Hannibali) opposuit natura Alpemque nivemque, Juv 10, 152.— To place or put before, to hold before:ante oculos opposuit manum, Ov F. 4, 178: oculis manūs,
id. ib. 3, 46:manum fronti,
id. M. 2, 276:gallinae se opponant (pullis),
Cic. N. D. 2, 52, 130:foramini oculos,
to keep before the opening, Petr. 96:eos opponi omnibus contionibus auctores ad perniciem meam,
represented, held up as, Cic. Sest. 19, 42:licet antestari? ego vero Oppono auriculam,
offer, present, Hor. S. 1, 9, 76:oppositas habere fores,
i. e. closed, Ov. H. 17, 8. — To apply, as a remedy:brassicam,
Cato, R. R. 157.—In partic., to set against as a pledge, to pledge, wager, mortgage:C.pono pallium: ille suum anulum opposivit,
Plaut. Curc. 2, 3, 77: potes mutuam drachumam me dare? Ps. Vix hercle opino, etsi me opponam pignori, id. Ps. 1, 1, 84: ager oppositus est, pignori ob decem minas, Ter. Phorm. 4, 3, 56; Vulg. 2 Esdr. 5, 3.—So, with a play upon both meanings:villula nostra non ad Austri flatus opposita est, verum ad milia quindecim,
mortgaged, Cat. 26, 1 sq. —To expose, lay bare or open, abandon:II.opponere se periculis pro re publicā,
Cic. Balb. 10, 26:Saguntinis pro nudatā moenibus patriā corpora opponentibus,
Liv. 21, 8:nudatas radices hiberno frigori,
Plin. 17, 28, 47, § 262.—Trop.A.In gen., to set before, bring forward, set before the eyes or mind, to oppose, adduce, allege:B.pericula intendantur, formidines opponantur,
Cic. Quint. 14, 47:ut ante occupet (orator), quod videat opponi,
id. Or. 40, 138; id. Top. 24, 92; 25, 96:auctoritatem suam,
id. Ac. 2, 20, 64:his quattuor causis totidem medicinae opponuntur,
id. de Or. 2, 83, 339:opposuisti semel Ciceronis nostri valetudinem: conticui,
id. Q. Fr. 2, 8 (10), 1:muri causam,
id. Off. 3, 10, 41.—In partic.1.To speak against, oppose, object, reply, adduce in contradiction:2.quid opponas, si negem,
Cic. Phil. 2, 4, 8:non minorem auctoritatem,
id. Ac. 2, 20, 6:iis opposuit sese Socrates,
id. Brut. 8, 31:quid habes quod mihi opponas?
id. Phil. 2, 4, 8 sq.:ut opponeret Stoicis, summum bonum esse frui iis rebus,
id. Ac. 2, 42, 131.—To set against, oppose, by way of comparison:C.multis secundis proeliis unum adversum, et id mediocre, opponerent,
Caes. B. C. 3, 73; Phaedr. Epil. 2:rationibus labores,
Cic. Rep. 1, 3, 4:quotiens quis dixerit, occidit Alexander Persarum multa milia, opponetur et Callisthenem,
Sen. Q. N. 6, 23, 2; id. Ep. 117, 5; 118, 8 sq.; cf.:felicia tempora, quae te Moribus opponunt!
Juv. 2, 39.—Jusjurandum alicui, to impose an oath on one, Dig. 37, 14, 6.—Hence. oppŏsĭtus, a, um, P a., placed or standing against or opposite, lying over against, opposed to, opposite (class.):2.moles oppositae fluctibus,
Cic. Off. 2, 4, 14:luna opposita soli,
id. Div. 2, 6, 17:oppositam petens contra Zancleia saxa Rhegion,
Ov. M. 14, 47.— Trop.:Narbo propugnaculum istis ipsis nationibus oppositum,
Cic. Font. 1, 3.—Subst.: oppŏsĭta, ōrum, n. plur., opposite, i. e. contradictory propositions, opposites (postclass.): opposita (antikeimena Graeci dicunt), Geil. 16, 8, 13. -
17 sequo
sĕquor, sĕcūtus (also written sequutus; gen. plur. part. sync. sequentūm, Verg. G. 3, 111), 3, v. dep. ( act. collat. form sĕquo, acc. to Gell. 18, 9, 8 sq.; and Prisc. p. 799 P.) [Sanscr. sak-, to follow; sakis, friend; Gr. hepomai, hepô; cf. Lat. socius], to follow, to come or go after, to follow after, attend.I.Lit.A.In gen.(α).With acc.:(β).i, jam sequor te, mater,
Plaut. Aul. 4, 7, 16:neque illa matrem satis honeste tuam sequi poterit comes,
id. Merc. 2, 3, 69 sq.:qui ex urbe amicitiae causā Caesarem secuti, etc.,
Caes. B. G. 1, 39; 7, 50; Hor. S. 1, 6, 108:ne sequerer moechas,
id. ib. 1, 4, 113:vallem,
Liv. 32, 6, 5:pars pressa sequuntur Signa pedum,
Ov. M. 8, 332:vestigia alicujus,
id. ib. 4, 514; 9, 639; 10, 710 et saep.—Absol. (so most freq. in Plaut.):b.abi prae, jam ego sequar,
Plaut. Am. 1, 3, 46; Ter. Eun. 5, 2, 69: Di. Sequere intro. Pa. Sequor, Plaut. As. 4, 1, 64; 5, 2, 90; id. Aul. 2, 5, 23 et saep.:quisnam est, qui sequitur procul?
id. Poen. 3, 3, 6:funus interim procedit: sequimur: ad sepulcrum venimus,
Ter. And. 1, 1, 101:curriculo sequi,
Plaut. Ep. 1, 1, 12:Helvetii cum omnibus suis carris secuti,
Caes. B. G. 1, 24:si nemo sequatur, tamen, etc.,
id. ib. 1, 40 fin.:servi sequentes,
Hor. S. 1, 6, 78: hos falcati currus sequebantur, Curt. 4, 12, 6:hos aliae gentes sequebantur,
id. 4, 12, 9.—Of things:B.magna multitudo carrorum sequi Gallos consuevit,
Hirt. B. G. 8, 14:neque Ulla (arbor) brevem dominum sequetur,
Hor. C. 2, 14, 24:zonā bene te secutā,
id. ib. 3, 27, 59.—In partic.1.To follow in a hostile manner; to chase, pursue:2.hostes sequitur,
Caes. B. G. 1, 22 fin.:hostem,
Ov. M. 13, 548:fugacem,
Hor. S. 2, 7, 115:feras,
Ov. M. 2, 498:nudo genitas Pandione ferro,
id. ib. 6, 666; cf.:hostem pilo,
Tac. H. 4, 29 fin.—Absol.:finem sequendi facere,
Caes. B. G. 7, 47; 7, 68 Oud. N. cr. —To follow in time or order; to succeed, come after (esp. freq. in part. pres.): aestatem auctumnus sequitur, post acer hiems fit, Enn. ap. Prisc. p. 647 P. (Ann. v. 406 Vahl.):(β).sequens annus,
Hirt. B. G. 8, 50:sequente anno,
Plin. 10, 62, 82, § 170:secuto die,
id. 13, 22, 43, § 126:secuta aetas,
id. 6, 23, 26, § 101:sequenti senatu,
Plin. Ep. 6, 5, 1:secuturo Phoebo,
Luc. 2, 528:sequitur hunc annum nobilis clade Romanā Caudinā pax,
Liv. 9, 1 et saep.:ne secutis quidem diebus Claudius ullius humani affectūs signa dedit,
Tac. A. 11, 38:Africanus sequens, i. e. minor,
Plin. 7, 59, 59, § 211.—With the notion of cause implied, to follow, result, ensue:3.ut male posuimus initia, sic cetera sequentur,
Cic. Att. 10, 18, 2: increpuit;sequitur clamor,
Verg. A. 9, 504:tonitrum secuti nimbi,
Ov. M. 14, 542:lacrimae sunt verba secutae,
id. ib. 9, 780:nisi forte sic loqui paenitet, Quā tempestate Paris Helenam et quae sequuntur,
and so on, and so forth, Cic. Or. 49, 164; id. Tusc. 3, 18, 42; 3, 19, 44.—Of a possession or inheritance, to follow, i. e. to fall to the share of any one:4.ut belli praeda Romanos, ager urbesque captae Aetolos sequerentur,
Liv. 33, 13, 10:ut victorem res sequeretur,
id. 28, 21, 5: si quis mortuos est Arpinatis, ejus heredem sacra non secuntur, Cato ap. Prisc. p. 629 P.—Abbreviated on monuments, H. M. H. N. S.:heredem monumentum,
Hor. S. 1, 8, 13:heredem possessio,
Plin. 9, 35, 60, § 124:quo minus gloriam petebat, eo magis illum sequebatur,
Sall. C. 54 fin.; v. Fabri ad h. l.;and cf.: sequi gloria, non appeti debet,
Plin. Ep. 1, 8, 14.—To go towards or to a place:5.Formias nunc sequimur,
Cic. Att. 10, 18, 2:Epirum, Cyzicum,
id. ib. 3, 16; Caes. B. C. 3, 49:Italiam,
Verg. A. 4, 361; 4, 381; 5, 629:Itala regna,
Ov. H. 7, 10; id. F. 6, 109; Val. Fl. 1, 3.—Pregn., to follow the hand in plucking or pulling; to come off or away, come out; to come easily, come of itself:II.herbae dum tenerae sunt vellendae: aridae factae celerius rumpuntur quam sequuntur,
Varr. R. R. 1, 47; cf.:oratio mollis et tenera et ita flexibilis, ut sequatur, quocumque torqueas,
Cic. Or. 16, 52; and:nihil est tam tenerum neque tam flexibile neque quod tam facile sequatur quocumque ducas, quam oratio,
id. de Or. 3, 45, 176:ipse (ramus) volens facilisque sequetur, Si te fata vocant,
Verg. A. 6, 146:cum scrutantes, quae vellant, telum non sequitur,
Liv. 38, 21, 11 Weissenb. ad loc.:jamque secuta manum nullo cogente sagitta Excidit,
Verg. A. 12, 423; Anthol. Lat. 1, 172, 113:trahit ille manu sine custode lignum: Id quoque vix sequitur,
Ov. M. 12, 372; cf.: cera mollis sequensque digitos, yielding to, Poët. ap. Plin. Ep. 7, 9, 11.Trop.A.In gen., to follow, succeed, result, ensue (usu. of an immediate consequence;B.consequor, usu. of one more remote): si verbum sequi volumus, hoc intellegamus necesse est, etc.,
Cic. Caecin. 17, 49: patrem sequuntur liberi, succeed to the rank or condition of their father, Liv. 4, 4 fin.:quoniam hanc (Caesar) in re publicā viam, quae popularis habetur, secutus est,
Cic. Cat. 4, 5, 9:damnatum poenam sequi oportebat, ut igni cremaretur,
to befall, Caes. B. G. 1, 4:modo ne summa turpitudo sequatur,
should ensue, Cic. Lael. 17, 61:dispares mores disparia studia sequuntur,
id. ib. 20, 74:post illas datas litteras secuta est summa contentio de domo,
id. Att. 4, 2, 2: post gloriam invidiam sequi. Sall. J. 55, 3:an mediocre discrimen opinionis secuturum ex hac re putatis,
Liv. 5, 6, 7. —In partic.1.To follow (as a leader) an authority, a party, an example, a plan, etc.; to follow in the track of; to comply with, accede to, conform to: sequi naturam, optimam bene vivendi ducem, Cic. Lael. 5, 19; cf. id. ib. 12, 42:2.sequamur potissimum Polybium nostrum,
id. Rep. 2, 14, 27:eorum sectam sequuntur multi mortales,
Naev. Bell. Pun. 1, 16; so,sectam,
Cic. Fl. 41, 104; id. Sest. 45, 97; Liv. 8, 19, 10 al. (v. secta):Ti. Gracchus regnum occupare conatus est... hunc post mortem secuti amici, etc.,
Cic. Lael. 12, 41:amicum vel bellum patriae inferentem sequi,
id. ib. 12, 43:auctoritatem et consilium alicujus,
id. Fam. 4, 3, 2; so (with obtemperare voluntati) Caes. B. C. 1, 35:sententiam Scipionis,
id. ib. 1, 2:vos vestrumque factum omnia deinceps municipia sunt secuta,
have followed, imitated, id. ib. 2, 32:haec qui dicunt, quam rationem sequantur, vides,
Cic. Div. 2, 6, 17:novum quoddam et subagreste consilium,
id. Rep. 2, 7, 12; cf. id. ib. 2, 28, 51:Pompeio esse in animo, rei publicae non deesse, si senatus sequatur,
Caes. B. C. 1, 1 fin.:arma victricia,
Verg. A. 3, 54.—Of an auditor, to follow an orator or a speech:quos more prisco apud judicem fabulantes non auditores sequuntur, non populus audit,
Tac. Or. 23: non lingua valet, non corpore notae Sufficiunt vires, nec vox aut verba sequuntur, i. e. attend or obey the will, Verg. A. 12, 912; cf.:si modo verba sequantur,
Ov. M. 1, 647. —Esp. milit. t. t.: signa sequi, to march in rank, Sall. J. 80, 2; Curt. 3, 2, 13.—To follow or pursue an end or object; to strive for, aim at, seek to attain:3.eam (sc. utilitatem),
Cic. Lael. 27, 100:justitiam,
id. Rep. 3, 11, 18:otium ac tranquillitatem vitae,
id. Mur. 27, 55:amoenitatem et salubritatem,
id. Leg. 2, 1, 3:matris commodum,
Ter. Hec. 3, 5, 31:lites,
id. And. 4, 5, 16; id. Ad. 2, 2, 40:gratiam Caesaris,
Caes. B. C. 1, 1:linguam et nomen,
Liv. 31, 7:mercedes,
Hor. S. 1, 6, 87:quae nocuere (opp. fugere),
id. Ep. 1, 8, 11; cf.:nec sequar aut fugiam, quae diligit ipse vel odit,
id. ib. 1, 1, 72:ferro extrema,
Verg. A. 6, 457:fidem,
Vell. 2, 107, 2.—With inf.:plurisque sequor disponere causas,
Lucr. 5, 529.—In discourse, to follow in order or sequence; to come next in order, to succeed:4.sequitur is (rex), qui, etc.,
Cic. Rep. 2, 21, 37:sequitur illa divisio, ut, etc.,
id. Fin. 3, 16, 55:haec sint dicta de aëre. Sequitur terra, cui, etc.,
Plin. 2, 63, 63, § 154:ac de primā quidem parte satis dictum est. Sequitur, ut doceam, etc.,
Cic. N. D. 2, 32, 80 sq. — With inf.:sequitur videre de eo, quod, etc.,
Dig. 45, 1, 91, § 3; 41, 3, 4.—In logical conclusions, to follow, ensue; with subject-clause:5.nec si omne enuntiatum aut verum aut falsum est, sequitur ilico, esse causas immutabiles, etc.,
Cic. Fat. 12, 28; id. Tusc. 5, 8, 21.—With ut:si haec enuntiatio vera non est, sequitur, ut falsa sit,
Cic. Fat. 12, 28; 5, 9; 10, 22; id. Fin. 2, 8, 24; 3, 7, 26:sequitur igitur ut, etc.,
id. Tusc. 5, 18, 53; id. Par. 3, 1, 22:sequitur ergo ut, etc.,
Curt. 7, 1, 40; Quint. 3, 8, 23; 3, 11, 17; 6, 5, 8 al.—To follow or come naturally or easily; to be obtained without effort:tantum hominis valuit exercitatio ut, cum se mente ac voluntate, conjecisset in versum, verba sequerentur,
Cic. de Or. 3, 50, 194 Sorof ad loc.:non quaesitum esse numerum, sed secutum,
id. Or. 49, 165:lingua tacet nec vox tentataque verba sequuntur,
Ov. M. 11, 326; 1, 647; Stat. Th. 11, 602:verbaque provisam rem non invita sequentur,
Hor. A. P. 311:sed non omnia nos ducentes e Graeco sequuntur,
Quint. 2, 14, 1:laus pulcherrima cum sequitur, non cum arcessitur,
id. 10, 2, 27; 8, prooem. § 8;8, 6, 24: sequi gloria, non appeti debet,
Plin. Ep. 1, 8, 14.—Hence, sĕquens, entis, P. a., next, next following in order (cf.: proximus, posterior;not in Cic. or Cæs.): prius illud... hoc sequens,
Quint. 5, 10, 42:reliqua morborum genera sequenti dicemus volumine,
Plin. 29, 6, 39, § 143.—Esp., with designations of time:sequenti tempore,
Nep. Thras. 4, 4; Quint. 1, 5, 52; Sen. Ben. 6, 4, 2; Suet. Tib. 38: sequenti die, Auct. B. Hisp. 28, 1; Suet. Ner. 15; Liv. 23, 36, 7:sequente anno,
id. 3, 31, 2:sequenti nocte,
Suet. Aug. 94; so also Curt. 4, 7, 10; Tac. A. 2, 53; Col. 4, 15, 3; 4, 21, 3; 4, 27, 2; Plin. 11, 37, 73, § 189; 30, 8, 21, § 66; 17, 22. 35, § 178; Hirt. B. G. 8, 50; Plin. Ep. 4, 1, 6; 5, 12, 1; 6, 31, 3:Suilium mox sequens aetas vidit praepotentem,
the next generation, Tac. A. 4, 31 qui praesenti potentiā credunt exstingui [p. 1678] posse etiam sequentis aevi memoriam, Tac. A. 4, 35.—As subst., used by some for epitheton, an epithet, acc. to Quintilian;as, dentes albi, umida vina... o scelus abominandum, etc.,
Quint. 8, 6, 40. -
18 sequor
sĕquor, sĕcūtus (also written sequutus; gen. plur. part. sync. sequentūm, Verg. G. 3, 111), 3, v. dep. ( act. collat. form sĕquo, acc. to Gell. 18, 9, 8 sq.; and Prisc. p. 799 P.) [Sanscr. sak-, to follow; sakis, friend; Gr. hepomai, hepô; cf. Lat. socius], to follow, to come or go after, to follow after, attend.I.Lit.A.In gen.(α).With acc.:(β).i, jam sequor te, mater,
Plaut. Aul. 4, 7, 16:neque illa matrem satis honeste tuam sequi poterit comes,
id. Merc. 2, 3, 69 sq.:qui ex urbe amicitiae causā Caesarem secuti, etc.,
Caes. B. G. 1, 39; 7, 50; Hor. S. 1, 6, 108:ne sequerer moechas,
id. ib. 1, 4, 113:vallem,
Liv. 32, 6, 5:pars pressa sequuntur Signa pedum,
Ov. M. 8, 332:vestigia alicujus,
id. ib. 4, 514; 9, 639; 10, 710 et saep.—Absol. (so most freq. in Plaut.):b.abi prae, jam ego sequar,
Plaut. Am. 1, 3, 46; Ter. Eun. 5, 2, 69: Di. Sequere intro. Pa. Sequor, Plaut. As. 4, 1, 64; 5, 2, 90; id. Aul. 2, 5, 23 et saep.:quisnam est, qui sequitur procul?
id. Poen. 3, 3, 6:funus interim procedit: sequimur: ad sepulcrum venimus,
Ter. And. 1, 1, 101:curriculo sequi,
Plaut. Ep. 1, 1, 12:Helvetii cum omnibus suis carris secuti,
Caes. B. G. 1, 24:si nemo sequatur, tamen, etc.,
id. ib. 1, 40 fin.:servi sequentes,
Hor. S. 1, 6, 78: hos falcati currus sequebantur, Curt. 4, 12, 6:hos aliae gentes sequebantur,
id. 4, 12, 9.—Of things:B.magna multitudo carrorum sequi Gallos consuevit,
Hirt. B. G. 8, 14:neque Ulla (arbor) brevem dominum sequetur,
Hor. C. 2, 14, 24:zonā bene te secutā,
id. ib. 3, 27, 59.—In partic.1.To follow in a hostile manner; to chase, pursue:2.hostes sequitur,
Caes. B. G. 1, 22 fin.:hostem,
Ov. M. 13, 548:fugacem,
Hor. S. 2, 7, 115:feras,
Ov. M. 2, 498:nudo genitas Pandione ferro,
id. ib. 6, 666; cf.:hostem pilo,
Tac. H. 4, 29 fin.—Absol.:finem sequendi facere,
Caes. B. G. 7, 47; 7, 68 Oud. N. cr. —To follow in time or order; to succeed, come after (esp. freq. in part. pres.): aestatem auctumnus sequitur, post acer hiems fit, Enn. ap. Prisc. p. 647 P. (Ann. v. 406 Vahl.):(β).sequens annus,
Hirt. B. G. 8, 50:sequente anno,
Plin. 10, 62, 82, § 170:secuto die,
id. 13, 22, 43, § 126:secuta aetas,
id. 6, 23, 26, § 101:sequenti senatu,
Plin. Ep. 6, 5, 1:secuturo Phoebo,
Luc. 2, 528:sequitur hunc annum nobilis clade Romanā Caudinā pax,
Liv. 9, 1 et saep.:ne secutis quidem diebus Claudius ullius humani affectūs signa dedit,
Tac. A. 11, 38:Africanus sequens, i. e. minor,
Plin. 7, 59, 59, § 211.—With the notion of cause implied, to follow, result, ensue:3.ut male posuimus initia, sic cetera sequentur,
Cic. Att. 10, 18, 2: increpuit;sequitur clamor,
Verg. A. 9, 504:tonitrum secuti nimbi,
Ov. M. 14, 542:lacrimae sunt verba secutae,
id. ib. 9, 780:nisi forte sic loqui paenitet, Quā tempestate Paris Helenam et quae sequuntur,
and so on, and so forth, Cic. Or. 49, 164; id. Tusc. 3, 18, 42; 3, 19, 44.—Of a possession or inheritance, to follow, i. e. to fall to the share of any one:4.ut belli praeda Romanos, ager urbesque captae Aetolos sequerentur,
Liv. 33, 13, 10:ut victorem res sequeretur,
id. 28, 21, 5: si quis mortuos est Arpinatis, ejus heredem sacra non secuntur, Cato ap. Prisc. p. 629 P.—Abbreviated on monuments, H. M. H. N. S.:heredem monumentum,
Hor. S. 1, 8, 13:heredem possessio,
Plin. 9, 35, 60, § 124:quo minus gloriam petebat, eo magis illum sequebatur,
Sall. C. 54 fin.; v. Fabri ad h. l.;and cf.: sequi gloria, non appeti debet,
Plin. Ep. 1, 8, 14.—To go towards or to a place:5.Formias nunc sequimur,
Cic. Att. 10, 18, 2:Epirum, Cyzicum,
id. ib. 3, 16; Caes. B. C. 3, 49:Italiam,
Verg. A. 4, 361; 4, 381; 5, 629:Itala regna,
Ov. H. 7, 10; id. F. 6, 109; Val. Fl. 1, 3.—Pregn., to follow the hand in plucking or pulling; to come off or away, come out; to come easily, come of itself:II.herbae dum tenerae sunt vellendae: aridae factae celerius rumpuntur quam sequuntur,
Varr. R. R. 1, 47; cf.:oratio mollis et tenera et ita flexibilis, ut sequatur, quocumque torqueas,
Cic. Or. 16, 52; and:nihil est tam tenerum neque tam flexibile neque quod tam facile sequatur quocumque ducas, quam oratio,
id. de Or. 3, 45, 176:ipse (ramus) volens facilisque sequetur, Si te fata vocant,
Verg. A. 6, 146:cum scrutantes, quae vellant, telum non sequitur,
Liv. 38, 21, 11 Weissenb. ad loc.:jamque secuta manum nullo cogente sagitta Excidit,
Verg. A. 12, 423; Anthol. Lat. 1, 172, 113:trahit ille manu sine custode lignum: Id quoque vix sequitur,
Ov. M. 12, 372; cf.: cera mollis sequensque digitos, yielding to, Poët. ap. Plin. Ep. 7, 9, 11.Trop.A.In gen., to follow, succeed, result, ensue (usu. of an immediate consequence;B.consequor, usu. of one more remote): si verbum sequi volumus, hoc intellegamus necesse est, etc.,
Cic. Caecin. 17, 49: patrem sequuntur liberi, succeed to the rank or condition of their father, Liv. 4, 4 fin.:quoniam hanc (Caesar) in re publicā viam, quae popularis habetur, secutus est,
Cic. Cat. 4, 5, 9:damnatum poenam sequi oportebat, ut igni cremaretur,
to befall, Caes. B. G. 1, 4:modo ne summa turpitudo sequatur,
should ensue, Cic. Lael. 17, 61:dispares mores disparia studia sequuntur,
id. ib. 20, 74:post illas datas litteras secuta est summa contentio de domo,
id. Att. 4, 2, 2: post gloriam invidiam sequi. Sall. J. 55, 3:an mediocre discrimen opinionis secuturum ex hac re putatis,
Liv. 5, 6, 7. —In partic.1.To follow (as a leader) an authority, a party, an example, a plan, etc.; to follow in the track of; to comply with, accede to, conform to: sequi naturam, optimam bene vivendi ducem, Cic. Lael. 5, 19; cf. id. ib. 12, 42:2.sequamur potissimum Polybium nostrum,
id. Rep. 2, 14, 27:eorum sectam sequuntur multi mortales,
Naev. Bell. Pun. 1, 16; so,sectam,
Cic. Fl. 41, 104; id. Sest. 45, 97; Liv. 8, 19, 10 al. (v. secta):Ti. Gracchus regnum occupare conatus est... hunc post mortem secuti amici, etc.,
Cic. Lael. 12, 41:amicum vel bellum patriae inferentem sequi,
id. ib. 12, 43:auctoritatem et consilium alicujus,
id. Fam. 4, 3, 2; so (with obtemperare voluntati) Caes. B. C. 1, 35:sententiam Scipionis,
id. ib. 1, 2:vos vestrumque factum omnia deinceps municipia sunt secuta,
have followed, imitated, id. ib. 2, 32:haec qui dicunt, quam rationem sequantur, vides,
Cic. Div. 2, 6, 17:novum quoddam et subagreste consilium,
id. Rep. 2, 7, 12; cf. id. ib. 2, 28, 51:Pompeio esse in animo, rei publicae non deesse, si senatus sequatur,
Caes. B. C. 1, 1 fin.:arma victricia,
Verg. A. 3, 54.—Of an auditor, to follow an orator or a speech:quos more prisco apud judicem fabulantes non auditores sequuntur, non populus audit,
Tac. Or. 23: non lingua valet, non corpore notae Sufficiunt vires, nec vox aut verba sequuntur, i. e. attend or obey the will, Verg. A. 12, 912; cf.:si modo verba sequantur,
Ov. M. 1, 647. —Esp. milit. t. t.: signa sequi, to march in rank, Sall. J. 80, 2; Curt. 3, 2, 13.—To follow or pursue an end or object; to strive for, aim at, seek to attain:3.eam (sc. utilitatem),
Cic. Lael. 27, 100:justitiam,
id. Rep. 3, 11, 18:otium ac tranquillitatem vitae,
id. Mur. 27, 55:amoenitatem et salubritatem,
id. Leg. 2, 1, 3:matris commodum,
Ter. Hec. 3, 5, 31:lites,
id. And. 4, 5, 16; id. Ad. 2, 2, 40:gratiam Caesaris,
Caes. B. C. 1, 1:linguam et nomen,
Liv. 31, 7:mercedes,
Hor. S. 1, 6, 87:quae nocuere (opp. fugere),
id. Ep. 1, 8, 11; cf.:nec sequar aut fugiam, quae diligit ipse vel odit,
id. ib. 1, 1, 72:ferro extrema,
Verg. A. 6, 457:fidem,
Vell. 2, 107, 2.—With inf.:plurisque sequor disponere causas,
Lucr. 5, 529.—In discourse, to follow in order or sequence; to come next in order, to succeed:4.sequitur is (rex), qui, etc.,
Cic. Rep. 2, 21, 37:sequitur illa divisio, ut, etc.,
id. Fin. 3, 16, 55:haec sint dicta de aëre. Sequitur terra, cui, etc.,
Plin. 2, 63, 63, § 154:ac de primā quidem parte satis dictum est. Sequitur, ut doceam, etc.,
Cic. N. D. 2, 32, 80 sq. — With inf.:sequitur videre de eo, quod, etc.,
Dig. 45, 1, 91, § 3; 41, 3, 4.—In logical conclusions, to follow, ensue; with subject-clause:5.nec si omne enuntiatum aut verum aut falsum est, sequitur ilico, esse causas immutabiles, etc.,
Cic. Fat. 12, 28; id. Tusc. 5, 8, 21.—With ut:si haec enuntiatio vera non est, sequitur, ut falsa sit,
Cic. Fat. 12, 28; 5, 9; 10, 22; id. Fin. 2, 8, 24; 3, 7, 26:sequitur igitur ut, etc.,
id. Tusc. 5, 18, 53; id. Par. 3, 1, 22:sequitur ergo ut, etc.,
Curt. 7, 1, 40; Quint. 3, 8, 23; 3, 11, 17; 6, 5, 8 al.—To follow or come naturally or easily; to be obtained without effort:tantum hominis valuit exercitatio ut, cum se mente ac voluntate, conjecisset in versum, verba sequerentur,
Cic. de Or. 3, 50, 194 Sorof ad loc.:non quaesitum esse numerum, sed secutum,
id. Or. 49, 165:lingua tacet nec vox tentataque verba sequuntur,
Ov. M. 11, 326; 1, 647; Stat. Th. 11, 602:verbaque provisam rem non invita sequentur,
Hor. A. P. 311:sed non omnia nos ducentes e Graeco sequuntur,
Quint. 2, 14, 1:laus pulcherrima cum sequitur, non cum arcessitur,
id. 10, 2, 27; 8, prooem. § 8;8, 6, 24: sequi gloria, non appeti debet,
Plin. Ep. 1, 8, 14.—Hence, sĕquens, entis, P. a., next, next following in order (cf.: proximus, posterior;not in Cic. or Cæs.): prius illud... hoc sequens,
Quint. 5, 10, 42:reliqua morborum genera sequenti dicemus volumine,
Plin. 29, 6, 39, § 143.—Esp., with designations of time:sequenti tempore,
Nep. Thras. 4, 4; Quint. 1, 5, 52; Sen. Ben. 6, 4, 2; Suet. Tib. 38: sequenti die, Auct. B. Hisp. 28, 1; Suet. Ner. 15; Liv. 23, 36, 7:sequente anno,
id. 3, 31, 2:sequenti nocte,
Suet. Aug. 94; so also Curt. 4, 7, 10; Tac. A. 2, 53; Col. 4, 15, 3; 4, 21, 3; 4, 27, 2; Plin. 11, 37, 73, § 189; 30, 8, 21, § 66; 17, 22. 35, § 178; Hirt. B. G. 8, 50; Plin. Ep. 4, 1, 6; 5, 12, 1; 6, 31, 3:Suilium mox sequens aetas vidit praepotentem,
the next generation, Tac. A. 4, 31 qui praesenti potentiā credunt exstingui [p. 1678] posse etiam sequentis aevi memoriam, Tac. A. 4, 35.—As subst., used by some for epitheton, an epithet, acc. to Quintilian;as, dentes albi, umida vina... o scelus abominandum, etc.,
Quint. 8, 6, 40. -
19 studium
stŭdĭum, ii, n. [studeo], a busying one's self about or application to a thing; assiduity, zeal, eagerness, fondness, inclination, desire, exertion, endeavor, study: stu [p. 1769] dium est animi assidua et vehemens ad aliquam rem applicata magnā cum voluntate occupatio, ut philosophiae, poëticae, geometriae, litterarum, Cic. Inv. 1, 25, 36.—I.In gen.(α).Absol., Enn. ap. Prisc. p. 900 P. (Praecepta, v. 4 Vahl.):(β).tantum studium tamque multam operam in aliquā re ponere,
Cic. Fin. 1, 1, 1:aliquid curare studio maximo,
Plaut. Stich. 1, 3, 45:aliquem retrahere ab studio,
Ter. Phorm. prol. 2; cf. id. ib. 18:studium semper assit, cunctatio absit,
Cic. Lael. 13, 44:aliquid summo studio curāque discere,
id. Fam. 4, 3, 3; so (with cura, industria, labor, diligentia, etc.) id. ib. 2, 6, 3;10, 1, 3: alacritate ac studio uti,
Caes. B. G. 4, 24:studio incendi,
Cic. Rosc. Am. 17, 48; id. Verr. 2, 4, 1, § 1:suo quisque studio maxime ducitur,
id. Fin. 5, 2, 5; cf.:quot capitum vivunt, totidem studiorum Milia,
Hor. S. 2, 1, 27; Sall. C. 3, 3:sunt pueritiae certa studia, sunt ineuntis adulescentiae... sunt extrema quaedam studia senectutis,
Cic. Sen. 20, 76 et saep.:non studio accusare sed officio defendere,
with zeal, from inclination, id. Rosc. Am. 32, 91; cf.:laedere gaudes, et hoc studio pravus facis,
Hor. S. 1, 5, 79.—In late Lat. studio often means simply voluntarily, on purpose, intentionally:non studio sed fortuitu,
Dig. 40, 5, 13.—With gen.: studiumque iteris reprime, Att. ap. Non. 485, 8 (Trag. Rel. v. 627 Rib.):(γ).in pugnae studio quod dedita mens est,
Lucr. 3, 647:Carthaginienses ad studium fallendi studio quaestus vocabantur,
Cic. Agr. 2, 35, 95:efferor studio patres vestros videndi,
id. Sen. 23, 83:quid ego de studiis dicam cognoscendi semper aliquid atque discendi?
id. Lael. 27, 104; so,discendi,
id. Rep. 1, 8, 13; 1, 22, 36 al.:doctrinae,
id. Rosc. Am. 16, 46; id. Balb. 1, 3:dicendi,
id. de Or. 2, 1, 1:scribendi,
id. Arch. 3, 4:nandi,
Tac. H. 4, 12:scribendi,
Plin. Ep. 1, 13, 5: vitae studium, way of life, Afran. ap. Non. 498, 15:studium armorum a manibus ad oculos translatum,
Plin. Pan. 13, 5.—With ad (usu. to avoid multiplying genitives):II.ea res studia hominum adcendit ad consulatum mandandum Ciceroni,
Sall. C. 23, 5:studium ad frugalitatem multitudines provocavit,
Just. 20, 4, 7.—In partic.A.Zeal for any one; good-will, affection, attachment, devotion, favor, kindness, etc. (cf.:B.officium, favor): tibi profiteor atque polliceor eximium et singulare meum studium in omni genere officii,
Cic. Fam. 5, 8, 4:studium et favor,
id. Rosc. Com. 10, 29; Suet. Vit. 15:studio ac suffragio suo viam sibi ad beneficium impetrandum munire,
Cic. Agr. 2, 7, 17:Pompeius significat studium erga me non mediocre,
id. Att. 2, 19, 4:suum infelix erga populum Romanum studium,
Liv. 3, 56, 9; cf.:omne suum erga meam dignitatem studium,
Cic. Dom. 56, 142:studium in aliquem habere,
id. Inv. 2, 34, 104:Gaditani ab omni studio sensuque Poenorum mentes suas ad nostrum imperium nomenque flexerunt,
id. Balb. 17, 39:studium suum in rempublicam,
Sall. C. 49, 5:studium in populum Romanum,
Tac. A. 4, 55:studiis odiisque carens,
Luc. 2, 377:putabatur et Marius studia volgi amissurus,
Sall. J. 84, 3:aliquid studio partium facere,
party spirit, partisanship, Cic. Verr. 2, 1, 13, § 35:for which simply studium: quo minus cupiditatis ac studii visa est oratio habere, eo plus auctoritatis habuit,
Liv. 24, 28:senatus, in quo ipso erant studia,
party efforts, Tac. A. 14, 42:ultio senatum in studia diduxerat,
id. H. 4, 6.—Application to learning or studying, study; in the plur., studies (very freq.; also in Cic.; cf.:2.studeo and studiosus): pabulum studii atque doctrinae,
Cic. Sen. 14, 49:(eum) non solum naturā et moribus, verum etiam studio et doctrinā esse sapientem,
id. Lael. 2, 6:semper mihi et doctrina et eruditi homines et tua ista studia placuerunt,
id. Rep. 1, 17, 29:studia exercere,
id. Fam. 9, 8, 2:studia Graecorum,
id. Rep. 1, 18, 30:illum se et hominibus Pythagoreis et studiis illis dedisse,
id. ib. 1, 10, 16:relinque te studiis,
Plin. Ep. 1, 9, 7:studia ad voluptatem exercere,
id. ib. 6, 8, 6:famam ex studiis petere,
id. ib. 6, 11, 3; Tac. A. 16, 4; Sen. Cons. ad Polyb. 18 (36), 1: studia graviora iracundis omittenda sunt, id. Ira, 3, 9, 1; cf.:studiis annos septem dedit,
Hor. Ep. 2, 2, 82:si non Intendes animum studiis,
id. ib. 1, 2, 36: o seri studiorum! i. e. opsimatheis, id. S. 1, 10, 21.—Hence,Transf.(α).The fruits of study, works (post-class.):(β).flagitante vulgo ut omnia sua studia publicaret,
Tac. A. 16, 4.—A place for study, a study, school (late Lat.):philosophum (se egit) in omnibus studiis, templis, locis,
Capitol. M. Aurel. 26; Cod. Th. 14, 9, 3. -
20 telum
tēlum, i, n. [for texlum; root tek-, of tiktô, to beget; tuk-, tuch-, of tunchanô, to hit, chance upon; v. texo; cf. toxon, a bow], a weapon used for fighting at a distance; a missile weapon, missile, as a dart, spear, javelin, etc. (while arma signifies arms for defence or close fight; v. arma; cf.: jaculum, tormentum).I.Lit.: tela proprie dici videntur ea, quae missilia sunt: ex Graeco videlicet translato eorum nomine, quoniam illi têlothen missa dicunt, quae nos eminus;B.sicut arma ea, quae ab umeris dependentia retinentur manibus,
Fest. p. 364 Müll.; cf. id. p. 3; and Serv. Verg. A. 8, 249; 9, 509: telum vulgo quidem id appellatur, quod ab arcu mittitur, sed nunc omne significatur, quod mittitur manu. Itaque sequitur, ut et lapis et lignum et ferrum hoc nomine contineatur, dictum ab eo, quod in longinquum mittitur, Graecā voce figuratum apo tou têlou, Dig. 50, 16, 233: arma rigent, horrescunt tela, Enn. ap. Macr. S. 6, 4 (Trag. v. 177 Vahl.); so,opp. arma,
Sall. C. 42, 2; 51, 38; id. J. 43, 3; Ov. M. 9, 201: tela manu jacere, Enn. ap. Macr. S. 6, 3 (Ann. v. 438 Vahl.); cf.:si quis jaciat volatile telum,
Lucr. 1, 970:tela depellere...telum jacere,
Cic. Quint. 2, 8:conicere,
Caes. B. G. 1, 26; 1, 46; 1, 47; 2, 27; Cic. Quint. 16, 52 al.; cf.:nubes levium telorum conjecta obruit aciem Gallorum,
Liv. 38, 26, 7;and with this cf.: it toto turbida caelo Tempestas telorum ac ferreus ingruit imber,
Verg. A. 12, 284:telum ex loco superiore mittere,
Caes. B. G. 3, 4:Romani omni genere missilium telorum ac saxis maxime vulnerabantur,
Liv. 44, 35, 21; cf. Sisenn. ap. Non. 449, 3:priusquam ad conjectum teli veniretur,
Liv. 2, 31, 6:tela vitare,
Caes. B. G. 2, 25:telis repulsi,
id. ib. 1, 8; Cic. Rep. 1, 3, 5:non primus Teucer tela Cydonio Direxit arcu,
Hor. C. 4, 9, 17:in medios telum torsisti primus Achivos,
Verg. A. 5, 497:tela spargere,
Luc. 3, 326; Quint. 4, 5, 14:aërias telum contendit in auras,
Verg. A. 5, 520:telum volatile sensit,
Ov. A. A. 1, 169:volucre,
Val. Fl. 2, 524:hic confixum ferrea texit Telorum seges,
Verg. A. 3, 46:nubes telorum,
Liv. 38, 26, 7:nimbus,
Luc. 4, 776. —Transf.1.In gen., an offensive weapon of any kind, as a sword, dagger, poniard, axe, etc. (class.): Ajax gladio incubuit;2.Ulixes intervenit... e corpore cruentum telum educit,
Auct. Her. 1, 11, 18:ex quibus (telis) ille maximum sicarum numerum et gladiorum extulit,
Cic. Cat. 3, 3, 8:elatam securim in caput dejecit: relictoque in vulnere telo ambo se foras eiciunt,
Liv. 1, 40, 7:non tuba terruerit, non strictis agmina telis,
Ov. M. 3, 535:tela aliis hastae, aliis secures erant,
Curt. 9, 1, 15:clavae tela erant,
id. 9, 4, 3:stare in comitio cum telo,
Cic. Cat. 1, 6, 15;so esp. freq.: esse cum telo,
to be armed, id. Att. 2, 24, 3; id. Vatin. 10, 24; id. Verr. 2, 5, 3, § 7; Sall. C. 27, 2 al.; cf.:esse cum telo hominis occidendi causā (lex) vetat,
Cic. Mil. 4, 11:qui caedem telo quocumque commiserint,
Quint. 10, 1, 12:ut pereat positum rubigine telum,
my sheathed sword, Hor. S. 2, 1, 43 et saep.:pars caret altera telo Frontis,
i. e. a horn, Ov. M. 8, 883;so of the caestus,
Verg. A. 5, 438; Stat. Th. 6, 772.—Poet., like the Gr. belos (v. Lidd. and Scott, sub voce),a.A sunbeam:b.non radii solis neque lucida tela diei,
Lucr. 1, 147; 2, 60; 3, 92; 6, 40.—Lightning:3.arbitrium est in sua tela Jovi,
Ov. F. 3, 316:excutere irato tela trisulca Jovi,
id. Am. 2, 5, 52.—A stitch in the side, Ser. Samm. 22, 402; cf. Isid. Orig. 4, 6.—4.= membrum virile, Mart. 11, 78, 6; Auct. Priap. 9; Just. 38, 1. —II.Trop., a weapon, shaft, dart (class.), Plaut. Am. 1, 1, 113: usque quāque sapere oportet: id erit telum acerrimum, Poët. ap. Cic. Fam. 7, 16, 1; cf.: nec mediocre telum ad res gerendas existimare oportet benevolen, tiam civium, Cic. Lael. 17, 61:nec gelidis torpet telis perfixa pavoris,
Lucr. 3, 305:Veneris telis accipere ictus,
id. 4, 1052:necessitas, quae ultimum ac maximum telum est,
Liv. 4, 28, 5; 5, 29, 9:quā lege tribunitiis rogationibus telum acerrimum datum est,
id. 3, 55, 3:de corpore rei publicae tuorum scelerum tela revellere,
Cic. Pis. 11, 25:tela fortunae,
id. Fam. 5, 16, 2:lucubrationis telum,
Suet. Calig. 53:vis tribunicia, telum a majoribus libertati paratum,
Sall. Or. Macri Licinii ad Pleb. 6; Liv. 6, 35, 8:sentire et linguae tela subire tuae,
Ov. P. 4, 6, 36.
См. также в других словарях:
médiocre — [ medjɔkr ] adj. et n. • 1495; lat. mediocris, de medius « au milieu » 1 ♦ Vx Moyen. « sept personnes d une taille médiocre » (Buffon). 2 ♦ (XVIe) Qui est au dessous de la moyenne, qui est insuffisant en quantité ou en qualité. ⇒ petit .… … Encyclopédie Universelle
mediocre — MEDIOCRE. adj. de tout genre. Qui est entre le grand & le petit, entre le bon & le mauvais. Une somme mediocre. un cheval de mediocre taille. faire mediocre chere. du vin mediocre. cela n est que mediocre. un esprit mediocre. une beauté mediocre … Dictionnaire de l'Académie française
mediocre — me‧di‧o‧cre [ˌmiːdiˈəʊkə◂ ǁ ˈoʊkər◂] adjective not very good: • The business is now riding high, shaking off years of mediocre earnings. • Shares have had a mediocre year. * * * mediocre UK US /ˌmiːdiˈəʊkər/ adjective ► ordinary and not very good … Financial and business terms
mediocre — adjetivo,sustantivo masculino y femenino 1. (antepuesto / pospuesto) Que es mediano, regular o no tiene un particular talento para nada: Llevo una vida mediocre. ¿Qué tiene de malo ser un mediocre? No podemos confiar en un mediocre político.… … Diccionario Salamanca de la Lengua Española
mediocre — (adj.) 1580s, from M.Fr. médiocre (16c.), from L. mediocris of middling height or state, moderate, ordinary, figuratively mediocre, mean, inferior, originally halfway up a mountain, from medius middle (see MEDIAL (Cf. medial) (adj.)) + ocris… … Etymology dictionary
mediocre — me di*o cre (m[=e] d[i^]*[=o] k[ e]r), a. [F. m[ e]diocre, L. mediocris, fr. medius middle. See {Mid}.] Of a middle quality; of but a moderate or low degree of excellence; indifferent; ordinary. A very mediocre poet. Pope. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
Mediocre — Me di*o cre, n. 1. A mediocre person; a mediocrity. [R.] [1913 Webster] 2. A young monk who was excused from performing a portion of a monk s duties. Shipley. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
mediocre — /me djɔkre/ [dal lat. mediocris, der. di medius medio ]. ■ agg. 1. (lett., non com.) [che sta nel mezzo, che si trova in una posizione di mezzo: punto m. di un oggetto ] ▶◀ e ◀▶ [➨ medio agg. (1. a)]. 2. a. [che è inferiore alla me … Enciclopedia Italiana
medíocre — adj. 2 g. 1. Mediano; sofrível; meão; insignificante. • s. m. 2. O que é medíocre … Dicionário da Língua Portuguesa
mediocre — [mē΄dē ō′kər, mē′dē ō΄kər] adj. [Fr médiocre < L mediocris < medius, middle (see MID1) + ocris, a peak < IE base * ak̑ , sharp > L acer] 1. neither very good nor very bad; ordinary; average 2. not good enough; inferior … English World dictionary
mediocre — I adjective acceptable, adequate, all right, average, banal, colorless, common, commonplace, decent, everyday, fair, fairish, good enough, inconsequential, indifferent, inferior, inglorious, insignificant, lesser, lifeless, low class, low grade,… … Law dictionary