-
21 auctumnus
1.auctumnus (correctly aut-), i, m. ( autumnum, i, n., Varr.ap.Non.p.71, 20). [This word was anciently referred to augeo, as the season of increase, as by Paul. ex Fest. p. 23, 11 Müll.; so Curtius. But Corssen and others, in view of its correct form, autumnus, refer it to the Sanscr. av, to do good to, to satisfy one's self; cf. the Gr. enênês (i.e. enêWês), good, kindly, and 2.aveo, to be well.] The season of abundance, the autumn.I.Lit. (from the 22d of September to the 22d of December;* II.acc. to the designation of the ancients, from the entering of the sun into Libra until the setting of the Pleiades, comprising 91 days,
Varr. R. R. 1, 28):quae temporis quasi naturam notant, hiems, ver, aestas, autumnus,
Cic. Part. Or. 11:Vites autumno fundi suadente videmus,
Lucr. 1, 175:Inde autumnus adit,
id. 5, 743:pomifer,
Hor. C. 4, 7, 11:varius purpureo colore,
id. ib. 2, 5, 11:sordidus calcatis uvis,
Ov. M. 2, 29: letifer, sickly (on account of the diseases that prevail in autumn), Juv. 4, 56:sub autumno,
Ov. A. A. 2, 315:autumno adulto,
about the middle of autumn, Tac. A. 11, 31:vergente,
drawing to a close, id. ib. 11, 4:flexus autumni,
id. H. 5, 23 al. —In plur.:Frustra per autumnos nocentem Corporibus metuemus Austrum,
Hor. C. 2, 14, 15; Ov. M. 1, 117; 3, 327.—Meton., the produce of the autumn, the harvest:2.et multa fragrat testa senibus autumnis, i. e. vino vetere,
Mart. 3, 58, 7.auctumnus (correctly aut-), a, um, adj. [1. auctumnus], autumnal ( poet. or in post-Aug. prose):imber,
Cato, R. R. 58:autumno frigore,
Ov. M. 3, 729 (Merk., autumni frigore):sidera,
Manil. 2, 269:tempus,
id. 2, 425:pruinae,
Aus. Idyll. 8, 10;Cod. Th. 2, 8, 2: aequinoctium,
Plin. 19, 6, 33, § 108:tempestas,
Gell. 19, 7, 2. -
22 autumnum
1.auctumnus (correctly aut-), i, m. ( autumnum, i, n., Varr.ap.Non.p.71, 20). [This word was anciently referred to augeo, as the season of increase, as by Paul. ex Fest. p. 23, 11 Müll.; so Curtius. But Corssen and others, in view of its correct form, autumnus, refer it to the Sanscr. av, to do good to, to satisfy one's self; cf. the Gr. enênês (i.e. enêWês), good, kindly, and 2.aveo, to be well.] The season of abundance, the autumn.I.Lit. (from the 22d of September to the 22d of December;* II.acc. to the designation of the ancients, from the entering of the sun into Libra until the setting of the Pleiades, comprising 91 days,
Varr. R. R. 1, 28):quae temporis quasi naturam notant, hiems, ver, aestas, autumnus,
Cic. Part. Or. 11:Vites autumno fundi suadente videmus,
Lucr. 1, 175:Inde autumnus adit,
id. 5, 743:pomifer,
Hor. C. 4, 7, 11:varius purpureo colore,
id. ib. 2, 5, 11:sordidus calcatis uvis,
Ov. M. 2, 29: letifer, sickly (on account of the diseases that prevail in autumn), Juv. 4, 56:sub autumno,
Ov. A. A. 2, 315:autumno adulto,
about the middle of autumn, Tac. A. 11, 31:vergente,
drawing to a close, id. ib. 11, 4:flexus autumni,
id. H. 5, 23 al. —In plur.:Frustra per autumnos nocentem Corporibus metuemus Austrum,
Hor. C. 2, 14, 15; Ov. M. 1, 117; 3, 327.—Meton., the produce of the autumn, the harvest:2.et multa fragrat testa senibus autumnis, i. e. vino vetere,
Mart. 3, 58, 7.auctumnus (correctly aut-), a, um, adj. [1. auctumnus], autumnal ( poet. or in post-Aug. prose):imber,
Cato, R. R. 58:autumno frigore,
Ov. M. 3, 729 (Merk., autumni frigore):sidera,
Manil. 2, 269:tempus,
id. 2, 425:pruinae,
Aus. Idyll. 8, 10;Cod. Th. 2, 8, 2: aequinoctium,
Plin. 19, 6, 33, § 108:tempestas,
Gell. 19, 7, 2. -
23 autumnus
1.auctumnus (correctly aut-), i, m. ( autumnum, i, n., Varr.ap.Non.p.71, 20). [This word was anciently referred to augeo, as the season of increase, as by Paul. ex Fest. p. 23, 11 Müll.; so Curtius. But Corssen and others, in view of its correct form, autumnus, refer it to the Sanscr. av, to do good to, to satisfy one's self; cf. the Gr. enênês (i.e. enêWês), good, kindly, and 2.aveo, to be well.] The season of abundance, the autumn.I.Lit. (from the 22d of September to the 22d of December;* II.acc. to the designation of the ancients, from the entering of the sun into Libra until the setting of the Pleiades, comprising 91 days,
Varr. R. R. 1, 28):quae temporis quasi naturam notant, hiems, ver, aestas, autumnus,
Cic. Part. Or. 11:Vites autumno fundi suadente videmus,
Lucr. 1, 175:Inde autumnus adit,
id. 5, 743:pomifer,
Hor. C. 4, 7, 11:varius purpureo colore,
id. ib. 2, 5, 11:sordidus calcatis uvis,
Ov. M. 2, 29: letifer, sickly (on account of the diseases that prevail in autumn), Juv. 4, 56:sub autumno,
Ov. A. A. 2, 315:autumno adulto,
about the middle of autumn, Tac. A. 11, 31:vergente,
drawing to a close, id. ib. 11, 4:flexus autumni,
id. H. 5, 23 al. —In plur.:Frustra per autumnos nocentem Corporibus metuemus Austrum,
Hor. C. 2, 14, 15; Ov. M. 1, 117; 3, 327.—Meton., the produce of the autumn, the harvest:2.et multa fragrat testa senibus autumnis, i. e. vino vetere,
Mart. 3, 58, 7.auctumnus (correctly aut-), a, um, adj. [1. auctumnus], autumnal ( poet. or in post-Aug. prose):imber,
Cato, R. R. 58:autumno frigore,
Ov. M. 3, 729 (Merk., autumni frigore):sidera,
Manil. 2, 269:tempus,
id. 2, 425:pruinae,
Aus. Idyll. 8, 10;Cod. Th. 2, 8, 2: aequinoctium,
Plin. 19, 6, 33, § 108:tempestas,
Gell. 19, 7, 2. -
24 brumalis
brūmālis, e, adj. [bruma].I.Of or pertaining to the winter solstice, or shortest day:II.dies,
Cic. Div. 2, 14, 33; id. Fat. 3:polus,
Varr. L. L. 9, § 24 Müll.:signum,
Capricorn, Cic. de Or. 3, 45, 178:flexus,
the tropic of Capricorn, Lucr. 5, 615; 5, 639:orbis,
Cic. N. D. 3, 14, 37:tempus,
id. ib. 2, 44, 112:circulus,
Plin. 2, 70, 70, § 177:oriens,
Col. 1, 6, 1; Plin. 2, 47, 46, § 119:occasus, id. l. l.: meridies,
Col. 9, 5, 1:revocatio,
Cic. Univ. 9: hora, the shortest (since it was the twelfth part of the shortest day), Censor. 16:solstitium,
Col. 11, 2, 94.—(Acc. to bruma, II.) Wintry, of winter:tempus,
Cic. Arat. 61; Ov. Am. 3, 6, 95: brumales hiemis menses (hiemis, perh. gloss; cf.shortly after: etiam brumali mense),
Plin. 10, 53, 74, § 146:horae,
the short winter hours, Ov. M. 4, 199:frigus,
Verg. A. 6, 205; Mart. 13, 16, 1:nix,
Ov. P. 4, 5, 4:grando,
id. ib. 4, 7, 34:venti,
Luc. 5, 407. -
25 circularis
circŭlāris, e, adj. [circulus], circular, round (post-class.):flexus,
Mart. Cap. 6, § 579; 8, § 814 init. -
26 conflexus
con-flexus, a, um, Part. [flecto], bowed, bent, Plin. 2, 44, 44, § 115. -
27 conrigo
I.Lit. (rare):B.catenas,
Cato, R. R. 18 fin.:alicui digitum,
Plin. 7, 20, 19, § 83:verbaque correctis incidere talia ceris,
smoothed out, erased, Ov. M. 9, 529: corpus informe gibbo, Aug. ap. Macr. S. 2, 4:vulvas conversas,
Plin. 24, 5, 13, § 22; cf.:malas labentes,
Suet. Aug. 99:cursum (navis),
Liv. 29, 27, 14; cf.:se flexus (fluminum),
Plin. 3, 1, 3, § 16.—Prov.:II.curva,
to attempt to make crooked straight, Plin. Ep. 5, 21, 6; Sen. Lud. Mort. Claud. 8, 3.—Far more freq. and class.,Trop., to improve, amend, correct, make better, reform, restore, make good, compensate for, etc.A.In gen.(α).With acc.:(β).aliquem corruptum ad frugem corrigere,
Plaut. Trin. 1, 2, 81:gnatum mi,
Ter. And. 3, 4, 17:ita mutat, ut ea, quae corrigere volt, mihi quidem depravare videatur,
Cic. Fin. 1, 6, 17:praeterita magis reprehendi possunt quam corrigi,
Liv. 30, 30, 7:tarditatem cursu,
Cic. Q. Fr. 2, 13 (15 a), 2: errorem paenitendo, id. Fragm. ap. Lact. 6, 24; Ter. Hec. 2, 2, 12; cf.mendum,
Cic. Att. 2, 7, 5:delicta,
Sall. J. 3, 2:mores (opp. corrumpere),
Cic. Leg. 3, 14, 32;and, mores (with vitia emendare),
Quint. 12, 7, 2:acceptam in Illyrico ignominiam,
Liv. 43, 21, 4:quicquid corrigere est nefas,
Hor. C. 1, 24, 20:dum resque sinit, tua corrigo vota,
Ov. M. 2, 89:moram celeri cessataque tempora cursu,
id. ib. 10, 670:ancipitis fortuna temporis maturā virtute correcta,
Vell. 2, 79, 5:ut tibi sit qui te conrigere possis,
Plaut. Trin. 3, 2, 27:paterer vos ipsā re conrigi, quoniam verba contemnitis,
Sall. C. 52, 35:tu ut umquam te corrigas?
Cic. Cat. 1, 9, 22:tota civitas corrigi solet continentiā,
id. Leg. 3, 13, 30:aliā ratione malevolus, aliā amator corrigendus,
id. Tusc. 4, 31, 65; id. Mur. 29, 60:conscius mihi sum... corrigi me posse,
Liv. 42, 42, 8.—Esp. freq. of improving, correcting an (oral or written) discourse, Varr. L. L. 9, § 9 Müll.; Cic. Att. 15, 1, B, 2; Quint. 1, 5, 34; Hor. A. P. 438 al.; and of the orator who employs the figure correctio (v. s. v. II.):cum corrigimus nosmet ipsos quasi reprehendentes,
Cic. Or. 39, 135. —Absol.:B.se fateri admissum flagitium: sed eosdem correcturos esse,
Liv. 5, 28, 8; cf. Suet. Caes. 56.—In medic. lang., to heal, cure:lentigines,
Plin. 22, 25, 74, § 156:maciem corporis,
id. 31, 6, 33, § 66:cutem in facie,
id. 23, 8, 75, § 144.—Hence, cor-rectus ( conr-), a, um, P. a., improved, amended, correct (very rare):ut is qui fortuito deliquit, attentior fiat correctiorque,
Gell. 6, 14, 2.—Hence, subst.: correctus, i, m., one who is reformed:nihil officiunt peccata vetera correcti,
Lact. 6, 24, 5. -
28 corrigo
I.Lit. (rare):B.catenas,
Cato, R. R. 18 fin.:alicui digitum,
Plin. 7, 20, 19, § 83:verbaque correctis incidere talia ceris,
smoothed out, erased, Ov. M. 9, 529: corpus informe gibbo, Aug. ap. Macr. S. 2, 4:vulvas conversas,
Plin. 24, 5, 13, § 22; cf.:malas labentes,
Suet. Aug. 99:cursum (navis),
Liv. 29, 27, 14; cf.:se flexus (fluminum),
Plin. 3, 1, 3, § 16.—Prov.:II.curva,
to attempt to make crooked straight, Plin. Ep. 5, 21, 6; Sen. Lud. Mort. Claud. 8, 3.—Far more freq. and class.,Trop., to improve, amend, correct, make better, reform, restore, make good, compensate for, etc.A.In gen.(α).With acc.:(β).aliquem corruptum ad frugem corrigere,
Plaut. Trin. 1, 2, 81:gnatum mi,
Ter. And. 3, 4, 17:ita mutat, ut ea, quae corrigere volt, mihi quidem depravare videatur,
Cic. Fin. 1, 6, 17:praeterita magis reprehendi possunt quam corrigi,
Liv. 30, 30, 7:tarditatem cursu,
Cic. Q. Fr. 2, 13 (15 a), 2: errorem paenitendo, id. Fragm. ap. Lact. 6, 24; Ter. Hec. 2, 2, 12; cf.mendum,
Cic. Att. 2, 7, 5:delicta,
Sall. J. 3, 2:mores (opp. corrumpere),
Cic. Leg. 3, 14, 32;and, mores (with vitia emendare),
Quint. 12, 7, 2:acceptam in Illyrico ignominiam,
Liv. 43, 21, 4:quicquid corrigere est nefas,
Hor. C. 1, 24, 20:dum resque sinit, tua corrigo vota,
Ov. M. 2, 89:moram celeri cessataque tempora cursu,
id. ib. 10, 670:ancipitis fortuna temporis maturā virtute correcta,
Vell. 2, 79, 5:ut tibi sit qui te conrigere possis,
Plaut. Trin. 3, 2, 27:paterer vos ipsā re conrigi, quoniam verba contemnitis,
Sall. C. 52, 35:tu ut umquam te corrigas?
Cic. Cat. 1, 9, 22:tota civitas corrigi solet continentiā,
id. Leg. 3, 13, 30:aliā ratione malevolus, aliā amator corrigendus,
id. Tusc. 4, 31, 65; id. Mur. 29, 60:conscius mihi sum... corrigi me posse,
Liv. 42, 42, 8.—Esp. freq. of improving, correcting an (oral or written) discourse, Varr. L. L. 9, § 9 Müll.; Cic. Att. 15, 1, B, 2; Quint. 1, 5, 34; Hor. A. P. 438 al.; and of the orator who employs the figure correctio (v. s. v. II.):cum corrigimus nosmet ipsos quasi reprehendentes,
Cic. Or. 39, 135. —Absol.:B.se fateri admissum flagitium: sed eosdem correcturos esse,
Liv. 5, 28, 8; cf. Suet. Caes. 56.—In medic. lang., to heal, cure:lentigines,
Plin. 22, 25, 74, § 156:maciem corporis,
id. 31, 6, 33, § 66:cutem in facie,
id. 23, 8, 75, § 144.—Hence, cor-rectus ( conr-), a, um, P. a., improved, amended, correct (very rare):ut is qui fortuito deliquit, attentior fiat correctiorque,
Gell. 6, 14, 2.—Hence, subst.: correctus, i, m., one who is reformed:nihil officiunt peccata vetera correcti,
Lact. 6, 24, 5. -
29 decet
dĕcet, cuit, 2, v. impers. [Sanscr. dacas, fame; Gr. dokeô, to seem, think; Lat. decus, dignus]. It is seemly, comely, becoming,; it beseems, behooves, is fitting, suitable, proper (for syn. v. debeo init.):a.decere quasi aptum esse consentaneumque tempori et personae,
Cic. Or. 22, 74; cf. also nunc quid aptum sit, hoc est, quid maxime deceat in oratione videamus, id. de Or. 3, 55, 210 (very freq. and class.; not in Caes.).—Constr., with nom. or inf. of the thing, and with acc.; less freq. with dat. of the pers.; sometimes absol.With nom. rei(α).and acc. pers.: Ph. Quin me aspice et contempla, ut haec (sc. vestis) me decet. Sc. Virtute formae id evenit, te ut deceat, quicquid habeas, Plaut. Most. 1, 3, 16 sq.; cf.:(β).quem decet muliebris ornatus, quem incessus psaltriae, Cic. Clod. fragm. 5, p. 105 ed. Beier: te toga picta decet,
Prop. 4, 4, 53 al.; Hor. Ep. 1, 18, 30; Quint. 8, 5, 28;and nec habitus triumphalis feminas deceat,
id. 11, 1, 3; cf.:omnis Aristippum color decuit,
Hor. Ep. 1, 17, 23:intonsus crinis deum,
Tib. 1, 4, 38; cf.:neglecta decet multas coma,
Ov. A. A. 3, 153; id. F. 2, 106 et saep.:id maxime quemque decet, quod est cujusque maxime suum,
Cic. Off. 1, 31, 113:quod omnes et semper et ubique decet,
Quint. 11, 1, 14:non si quid Pholoen satis, Et te, Chlori, decet,
Hor. Od. 3, 15, 8 et saep.:qui flexus deceat miserationem,
Quint. 1, 11, 12:civitatem quis deceat status,
Hor. Od. 3, 29, 25 et saep.—In plur.:quem tenues decuere togae nitidique capilli,
Hor. Ep. 1, 14, 32:te non citharae decent,
id. Od. 3, 15, 14:alba decent Cererem: vestes Cerealibus albas Sumite,
Ov. F. 4, 619; id. M. 1, 457 et saep.:nec velle experiri, quam se aliena deceant,
Cic. Off. 1, 31, 113; Quint. 6, 1, 25:illa quoque diversa bonum virum decent,
id. 11, 1, 42 et saep.:duo verba uni apposita ne versum quidem decuerint,
id. 8, 6, 43.—Without acc. pers.:(γ).nihil est difficilius quam quid deceat videre,
Cic. Or. 21, 70; cf.:quid deceat et quid aptum sit personis,
id. Off. 1, 34 fin.:casus singularis magis decuit,
Quint. 8, 3, 20; id. 11, 3, 161 et saep.:idem fere in omni genere causarum et proderit et decebit,
id. 11, 1, 14; cf. id. 9, 4, 21.—In plur.:ubi lepos, joci, risus, vinum, ebrietas decent,
Plaut. Ps. prol. 20:cum magna pars est exhausta orationis, pene omnia decent,
Quint. 11, 3, 147; 150; id. 11, 1, 48 et saep. —With dat.:b.istuc facinus nostro generi non decet,
Plaut. Am. 2, 2, 188: certa est ratio quae deceat philosopho, Apul. Flor. 3, p. 355, 13; Plaut. Pers. 2, 2, 34; cf. infra. —With inf.(α).and acc. pers.:(β).non te mihi irasci decet,
Plaut. Am. 1, 3, 24:hanc maculam nos decet effugere,
Ter. Ad. 5, 8, 31:oratorem irasci minime decet,
Cic. Tusc. 4, 25; Quint. 12, 6, 3; Ov. M. 3, 265; so freq. with inf. pass.:specimen naturae capi debet ex optima quaque natura,
Cic. Tusc. 1, 14, 32:mortalin' decuit violari vulnere divum?
Verg. A. 12, 797; Ter. And. prol. 16. —Without acc.:(γ).injusta ab justis impetrare non decet,
Plaut. Am. prol. 35:exemplis grandioribus decuit uti,
Cic. Div. 1, 20; Ov. M. 8, 27:nunc decet caput impedire myrto: nunc et in umbrosis Fauno decet immolare lucis,
Hor. Od. 1, 4, 9 sq.; id. Ep. 1, 17, 2; Pers. 3, 27.—With dat.:c.decet tantae majestati eas servare leges, quibus, etc.,
Dig. 32, 1, 23:ita uti liberali esse ingenio decet,
Ter. Hec. 1, 2, 89:prima certe pensari decet populo utrum, etc.,
Liv. 34, 58, 8.Absol.(α).with acc. pers.:(β).ita ut vos decet,
Plaut. Most. 3, 2, 40; cf.:facis, ut te decet,
Ter. Andr. 2, 5, 10; id. Heaut. 5, 5, 10:ita uti fortes decet milites,
id. Eun. 4, 7, 44; cf.: id. Andr. 2, 6, 14:illum decet,
Quint. 9, 4, 15 et saep.—Without case:(γ).eia haud sic decet,
Ter. Eun. 5, 9, 35; cf. id. Hec. 2, 2, 10:fecisti ut decuerat,
id. ib. 4, 4, 66:minus severe quam decuit,
Cic. Phil. 6, 1:velata parte oris, quia sic decebat,
it was becoming, Tac. A. 13, 45:nihil aliter ac deceat,
id. Att. 6, 3, 8: perge;decet,
Verg. A. 12, 153 et saep.—With dat.:2.ita nobis decet,
Ter. Ad. 5, 8, 5; id. Heaut. 5, 2, 12:locum editiorem quam victoribus decebat,
Sall. H. 1, 98 (Serv. Verg. A. 8, 127.)— Hence, dĕcens, entis, P. a. (freq. in Hor., Ov., and post-Aug. prose, esp. Quint.; not in Verg.; in Cic. once adverbially, and cf. decentia), seemly, becoming, decent, proper, fit:amictus,
Ov. Pont. 2, 5, 52; cf.:decentior amictus,
Quint. 11, 3, 156;and sinus (togae) decentissimus,
id. 11, 3, 140:ornatus,
id. 2, 15, 21:motus,
Hor. Od. 4, 13, 17; Quint. 1, 10, 26; cf.:corporis decens et accommodatus orationi motus,
id. 11, 3, 29;and allevatio atque contractio humerorum,
id. 11, 3, 83:decentissimum sponsalium genus,
Sen. Ben. 1, 9 et saep.:quid verum atque decens,
Hor. Ep. 1, 1, 11:decentius erit servare pudorem,
Quint. 11, 1, 78; cf. 8, 6, 6.—Esp. of corporeal fitness and symmetry, regularly, symmetrically, handsomely shaped; well-formed; noble:forma,
Ov. Am. 3, 1, 9; cf.:habitus decentior quam sublimior,
Tac. Agr. 44:facies,
Ov. Tr. 3, 7, 33:malae,
Hor. Od. 3, 27, 53:Venus,
id. ib. 1, 18, 6; cf.:Cynthia,
Prop. 4, 8, 52 (5, 8, 52 M.):Gratiae,
Hor. Od. 1, 4, 6:(Paullus) et nobilis et decens,
id. ib. 4, 1, 13: pulcher et decens toto corpore, Suct. Dom. 18; cf. Juv. 6, 161:sumptis decentior armis Minerva,
Ov. H. 5, 35; Quint. 8, 3, 10 et saep.— Adv.: decenter (acc. to no. 1), becomingly, decently, properly, fitly:fictis nominibus decenter uti,
Plin. Ep. 6, 21, 5; cf.:fieri,
Quint. 11, 1, 79:singula quaeque locum teneant sortita decenter,
Hor. A. P. 92; cf.:maesta,
Ov. Am. 2, 5, 44.— Comp.: Hor. Ep. 2, 2, 216; Quint. 9, 1, 21 al.— Sup., a false reading for diligentissime, Cic. Caes. 26, 74. -
30 flecto
flecto, xi, xum, 3, v. a. and n. [root in Gr. pholkos, bandy-legged; phalkês, the bent rib of a ship; L. falx; falco, so called from the curve of its claws or beak; cf. Germ. Falke; Engl. falcon].I. A.Lit.1.In gen.:2.animal omne membra quocumque vult, flectit, contorquet, porrigit, contrahit,
Cic. Div. 1, 53, 120:ora retro,
Ov. M. 3, 188:vultus ad illum,
id. ib. 4, 265;10, 236: lumina a gurgite in nullam partem,
id. ib. 8, 367:geminas acies huc,
to turn, direct, Verg. A. 6, 789; cf.oculos,
id. ib. 8, 698:equos brevi moderari ac flectere,
Caes. B. G. 4, 33 fin.:equum,
Hor. C. 3, 7, 25:currum de foro in Capitolium,
Cic. Verr. 2, 5, 30, § 77:plaustrum,
Ov. M. 10, 447: navem, Auct. B. Alex. 64 fin.:habenas,
Ov. M. 2, 169:cursus in orbem,
id. ib. 6, 225; cf.:cursus in laevum,
id. Tr. 1, 10, 17:iter ad Privernum,
Liv. 8, 19, 13 Drak. N. cr.:iter Demetriadem,
id. 35, 31, 3:tu (Bacche) flectis amnes, tu mare barbarum,
Hor. C. 2, 19, 17:arcus,
to bend, Ov. M. 4, 303; cf.:flexos incurvant viribus arcus,
Verg. A. 5, 500:flexum genu,
Ov. M. 4, 340:artus,
Liv. 21, 58, 9:flexi crines,
curled, Mart. 3, 63, 3; 10, 65, 6; Juv. 6, 493:flexum mare,
i.e. a bay, Tac. A. 14, 4:flexi fractique motus,
contorted, Cic. Fin. 5, 12, 35:hinc (silva) se flectit sinistrorsus,
Caes. B. G. 6, 25, 3.—Mid.: quasi amnis celeris rapit, sed tamen inflexu flectitur, Naev. ap. Non. 191, 34 (Trag. Rel. v. 42 Rib.):(milvus) flectitur in gyrum,
wheels, Ov. M. 2, 718:modo flector in anguem,
I bend, wind myself into a snake, id. ib. 8, 883:sol ab ea (Cancri) meta incipit flecti,
Plin. 18, 28, 68, § 264: Euphrates ad meridiem flectitur, id. 6, 26, 30, § 125.—In partic., naut. t. t., to go round or double a promontory:B.cum in flectendis promontoriis ventorum mutationes maximas saepe sentiant,
Cic. Div. 2, 45, 94:Leucaten flectere molestum videbatur,
id. Att. 5, 9, 1.—Trop.1.In gen., to bend, turn, direct:2.ducere multimodis voces et flectere cantus,
Lucr. 5, 1406:vocem,
Ov. Am. 2, 4, 25:qui teneros et rudes cum acceperunt, inficiunt et flectunt, ut volunt,
Cic. Leg. 1, 17, 47; cf.:imbecillitatem animorum torquere et flectere,
id. ib. 1, 10, 29:suam naturam huc et illuc torquere ac flectere,
id. Cael. 6, 13:vitam flectere fingereque,
id. Sull. 28, 79:mentes suas ad nostrum imperium nomenque,
id. Balb. 17, 39:aliquem a proposito,
Liv. 28, 22, 11:scribentis animum a vero,
id. 1 praef. 5:animus ab aliqua opinione flectendus,
Quint. 4, 2, 80:animos ad publica carmina,
Ov. Tr. 5, 1, 23: quo vobis mentes... dementes sese flexere viaï? Enn. ap. Cic. de Sen. 6, 16 (Ann. v. 209 ed. Vahl.):est viri et ducis oblata casu flectere ad consilium,
Liv. 28, 44, 8:juvenis cereus in vitium flecti,
Hor. A. P. 163:quod procul a nobis flectat Fortuna gubernans,
turn aside, avert, Lucr. 5, 108.—In partic.a.To bend (in opinion or in will), to move, persuade, prevail upon, overcome, soften, appease (cf.:b.moveo, afficio): quibus rebus ita flectebar animo atque frangebar, ut, etc.,
Cic. Sull. 6, 18:sed quid te oratione flectam?... qua re flecte te, quaeso,
id. Phil. 1, 14, 35: facile Achivos flexeris, Enn. ap. Gell. 11, 4, 3 (Trag. v. 229 ed. Vahl.):judices,
Quint. 6, 1, 9:flectere mollibus jam durum imperiis,
Hor. C. 4, 1, 6:precibus si flecteris ullis,
Verg. A. 2, 689:flectere si nequeo Superos, Acheronta movebo,
id. ib. 7, 312; cf.:nisi dii immortales suo numine prope fata ipsa flexissent,
Cic. Cat. 3, 8, 19:desine fata deum flecti sperare precando,
Verg. A. 6, 376:animos commutare atque omni ratione flectere,
Cic. de Or. 2, 52 fin.:ingenium alicujus aversum,
Sall. J. 102, 3:si quem a proposito spes mollitiave animi flexisset,
divert, dissuade, Liv. 28, 22, 11: dictis nostris sententia flexa est, Enn. ap. Fest. p. 257 Müll. (Ann. v. 264 ed. Vahl.):si flectitur ira deorum,
Ov. M. 1, 378: cf. id. Tr. 3, 5, 41:hortaturque simul flectitque labores,
soothes, Stat. S. 5, 1, 119:ad deditionem primos,
Liv. 5, 43, 1.—Mid.:plurimum valet miseratio, quae judicem flecti non tantum cogit, sed, etc.,
to let himself be moved, Quint. 6, 1, 23:flexi in misericordiam,
Amm. 12, 27.—(Acc. to I. A. 2.) To turn aside from, to avoid a thing:c.ut eam (viam) flectas, te rogo,
Cic. Att. 11, 18, 2 (but B. and K. ex conj. C. F. Hermann read ira, v. a. sup.); cf.:flexit viam,
Liv. 1, 60, 1:dolo a se flexos imputavit civilis,
Tac. H. 5, 24.—To refer to or apply to any one:d.versus qui in Tiberium flecterentur,
Tac. A. 6, 29:Augustus quaedam ex horrida illa antiquitate ad praesentem usum flexisset,
id. ib. 4, 16.—In grammar.(α).To form a word from another language:(β). (γ).verba derivare, flectere, conjungere,
Quint. 8, 3, 36:hoc vocabulum (pollex) de Graeco flexum est,
Gell. 4, 3 fin. —Flectere syllabam, to mark with the circumflex accent, and hence, to lengthen, Quint. 1, 5, 23 Spald. and Zumpt.II. A.Lit.:B.cum procul hos laevo flectentes limite cernunt,
Verg. A. 9, 372:ex Gabino in Tusculanos flexere colles,
Liv. 3, 8, 6;Hasdrubal ad Oceanum flectit,
id. 28, 16, 3:inde Vitellius Cremonam flexit,
Tac. H. 2, 70:in Capitolium,
Suet. Tib. 20.—Trop., of thought or speech, to turn in any direction:A.ad providentiam sapientiamque,
Tac. A. 13, 3:in ambitionem,
id. ib. 4, 37:a veneratione Augusti orsus flexit ad victorias Tiberii,
id. ib. 1, 34.—Hence, flexus, a, um, P. a.Lit., bent, winding:B.error,
Ov. M. 8, 160:zodiacus circa Cancrum Capricornumque flexior,
Mart. Cap. 8, § 878.—In neutr. plur. subst.: collium flexa, Minuc. Fel. Octav. 17.—Trop., of tones, lengthened:infinito magis illa flexa et circumducta sunt,
Quint. 11, 3, 172. -
31 flexibilis
flexĭbĭlis, e, adj. [flexus, from flecto], that may be bent, pliant, flexible (class.; cf.: lentus, flexilis).I.Lit.:II.materiam rerum totam esse flexibilem et commutabilem,
Cic. N. D. 3, 39, 92:arcus,
Ov. Am. 3, 3, 29:(ulmus) ad currus flexibili vite,
Plin. 16, 43, 83, § 228.—Trop.A.Pliant, flexible, tractable: genera vocis permulta: grave, acutum;* B.flexibile, durum,
flexible, Cic. N. D. 2, 58, 146; cf.oratio,
id. Or. 16, 52:nihil tam flexibile,
id. Brut. 79, 274:vox,
Quint. 11, 3, 15; 40:nihil non flexibile ad bonitatem,
Cic. Att. 10, 11, 1.—In a bad sense, fickle, wavering, inconstant:quid potest esse tam flexibile, tam devium, quam animus ejus, qui, etc.,
Cic. Lael. 25, 92. -
32 flexilis
flexĭlis, e, adj. [flexus, from flecto].I. II. -
33 flexiloquus
flexĭlŏquus, a, um, adj. [flexus-loquor], ambiguous, equivocal:(oracula) partim falsa, partim casu vera, partim flexiloqua et obscura,
Cic. Div. 2, 56, 115. -
34 flexipes
flexĭ-pes, pĕdis, adj. [flexus, from flecto], with crooked feet:hederae,
clinging, clasping, Ov. M. 10, 99; cf. Serv. Verg. E. 4, 19. -
35 flexivice
flexĭvĭcē, adv. [flexus-vicis], with turnings or windings, crookedly, Pac. ap. Non. 260, 11 (Trag. Rel. v. 152 Rib.). -
36 flexo
-
37 flexuosus
flexŭōsus, a, um, adj. [2. flexus], full of turns or windings, tortuous, flexuous, crooked, winding.I.Lit.:* II.flexuosum iter habet auditus, ne quid intrare possit,
Cic. N. D. 2, 57, 144:Taurus mons,
Plin. 5, 27, 27, § 98:volatus hirundini,
id. 10, 24, 35, § 73.— Sup.:intestina flexuosissimis orbibus,
Plin. 11, 37, 79, § 200.—Trop.:fraudes,
Prud. Cath. 6, 143.— -
38 flexura
I.Lit.:B.lateris,
Lucr. 4, 336:angustiae flexuraeque vicorum,
Suet. Ner. 38.—Trop.:II.virtus recta est: flexuram non recipit,
Sen. Ep. 71, 19.—Transf., in gram., inflection, declension of a word, Varr. L. L. 10, § 28 Müll. -
39 fluxus
1.fluxus, a, um, v. fluo, P. a., B.2.fluxus, ūs, m. [id.], a flowing, flow, a flux (post-Aug.):sanguinis, Justin. 12, 9, 12: (echenēis piscis) fluxus gravidarum utero sistens,
Plin. 9, 25, 41, § 79:ventus non aliud intelligitur quam fluxus aëris,
a current of air, id. 2, 43, 44, § 114:resinae,
id. 23, 1, 24, § 46:Maeandrico fluxu delicatam vestem humi protrahere,
i. e. folds, drapery, Tert. Pall. 4 med. (but in Tac. H. 5, 23 the correct read. is flexu, v. 2. flexus, II. A. fin.). -
40 inflexus
1.inflexus, a, um, Part., from inflecto.2. 3. I.Lit.:II.vicorum,
Juv. 3, 237:adire inflexibus flexuosis,
Arn. 2, 57.—Trop.:vocem inflexu modulationis torquere,
Sen. Brev. Vit. 12, 3.
См. также в других словарях:
Flexus — Neume composé Chant grégorien Plain chant Neumes (1) Punctum Virga (2) Clivis Podatus (3) Scandicus Climacus … Wikipédia en Français
FLEXUS ad pectinem capillus — apud Ael. Spartian. in Hadr. est capillus arte flexus calamistroqueve crispatus, Graece οὖλος vel οὖλωθεὶς; quem in annuium positum Quintilian. dixit, vide supra … Hofmann J. Lexicon universale
Flexus (ticket) — Flexus is an electronic ticket system that will be introduced on all public transport in Greater Oslo, probably in 2008. The system will replace all paper tickets on trips with Oslo Sporveier (including Oslo T bane and the Oslo trams), Stor Oslo… … Wikipedia
flexus — noun A low, curvilinear ridge with a scalloped pattern … Wiktionary
flexus — See flexa … Etymological dictionary of grasses
hallux flexus — m. anat. Dedo gordo en martillo. Medical Dictionary. 2011. hallux flexus dedo gordo del … Diccionario médico
Pollex flexus congenitus — Bei Kleinkindern kommt eine angeborene Variante des schnellenden Finger am Daumen vor, die Pollex flexus congenitus (angeborener gekrümmter Daumen) genannt wird. Bei dieser steht der Daumen am Endglied in Beugestellung. Außer dem A1 Ringband muss … Deutsch Wikipedia
Hallux flexus — ● Hallux flexus orteil en marteau … Encyclopédie Universelle
hallux flexus — h. rigidus … Medical dictionary
pollex flexus — permanent flexion of the thumb … Medical dictionary
Glossary of mammalian dental topography — Many different terms have been proposed for features of the tooth crown in mammals. This list is incomplete; you can help by expanding it. Contents 1 Upper teeth 2 Lower teeth … Wikipedia