-
1 secerno
sē-cerno, crēvi, crētum, 3 (old inf. secernier, Lucr. 3, 263), v. a.I.Lit., to put apart, to sunder, sever, separate (freq. and class.; not in Cæs.; cf.: sepono, sejungo, secludo); constr. with simple acc., or with ab aliquā re; less freq. ex aliquā re; poet. with abl.(α).With simple acc.:(β).quae non animalia solum Corpora sejungunt, sed terras ac mare totum Secernunt,
Lucr. 2, 729:seorsum partem utramque,
id. 3, 637:arietes, quibus sis usurus ad feturam, bimestri tempore ante secernendum,
Varr. R. R. 2, 2, 13 (cf. infra, b):stamen secernit harundo,
Ov. M. 6, 55:sparsos sine ordine flores Secernunt calathis,
separate in baskets, id. ib. 14, 267:nihil (praedae) in publicum secernendo augenti rem privatam militi favit,
setting apart for the public treasury, Liv. 7, 16; cf.:Juppiter illa piae secrevit litora genti,
hath set apart for the pious race, Hor. Epod. 16, 63:inde pares centum denos secrevit in orbes Romulus,
separated, divided, Ov. F. 3, 127.—With ab or (less freq.) with ex, and poet. with abl.:II. (α). (β).a terris altum secernere caelum,
Lucr. 5, 446:ab aëre caelum,
Ov. M. 1, 23:Europen ab Afro (medius liquor),
Hor. C. 3, 3, 47:muro denique secernantur a nobis,
Cic. Cat. 1, 13, 32:inermes ab armatis,
Liv. 41, 3:militem a populo (in spectaculis),
Suet. Aug. 44:se a bonis,
Cic. Cat. 1, 13, 32; cf.:se ab Etruscis,
Liv. 6, 10.—In the part. perf.:antequam incipiat admissura fieri, mares a feminis secretos habeant,
Varr. R. R. 2, 1, 18 (cf. supra, a); so,saepta ab aliis,
id. ib. 2, 2, 8:manus a nobis,
Lucr. 2, 912; 3, 552:sphaera ab aethereā conjunctione,
Cic. N. D. 2, 21, 55:sucus a reliquo cibo,
id. ib. 2, 55, 137:bilis ab eo cibo,
id. ib. al.:secreti ab aliis ad tribunos adducuntur,
Liv. 6, 25; 25, 30:secretis alterius ab altero criminibus,
id. 40, 8 fin.; 39, 10:se e grege imperatorum,
id. 35, 14 fin.:unum e praetextatis compluribus,
Suet. Aug. 94 med.:monile ex omni gazā,
id. Galb. 18:me gelidum nemus Nympharumque leves chori Secernunt populo,
separate, distinguish, Hor. C. 1, 1, 32.—With ab, or poet. with abl.: ut venustas et pulchritudo corporis secerni non potest a valetudine;B.sic, etc.,
Cic. Off. 1, 27, 95:animum a corpore,
id. Tusc. 1, 31, 75:tertium genus (laudationum) a praeceptis nostris,
id. de Or. 2, 84, 341; cf.:ipsam pronuntiationem ab oratore,
Quint. 1, 11, 17: dicendi facultatem a majore vitae laude, id. 2, 15, 2:sua a publicis consiliis,
Liv. 4, 57:haec a probris ac sceleribus ejus,
Suet. Ner. 19 et saep.:cur me a ceteris clarissimis viris in hoc officio secernas,
Cic. Sull. 1, 3:publica privatis, sacra profanis,
Hor. A. P. 397.—To distinguish, discern:C.blandum amicum a vero,
Cic. Lael. 25, 95:non satis acute, quae sunt secernenda, distinguit,
id. Top. 7, 31:nec natura potest justo secernere iniquum, Dividit ut bona diversis, fugienda petendis,
Hor. S. 1, 3, 113:turpi honestum,
id. ib. 1, 6, 63.—To set aside, reject:A.cum reus frugalissimum quemque secerneret,
Cic. Att. 1, 16, 3:minus idoneos senatores,
Suet. Vit. 2.—Hence, sēcrē-tus, a, um, P. a., severed, separated; hence, separate, apart (as an adj. not freq. till after the Aug. period; not in Cic.; syn.: sejunctus, seclusus).In gen.:B.ne ducem suum, neve secretum imperium propriave signa haberent, miscuit manipulos, etc.,
Liv. 1, 52:electa (uva defertur) in secretam corbulam,
Varr. R. R. 1, 54, 2:arva,
Verg. A. 6, 478; Varr. L. L. 9, § 57 Müll.—In partic.1.Of places or things pertaining to them, out of the way, retired, remote, lonely, solitary, secret (syn.:b.solus, remotus, arcanus): secreta petit loca, balnea vitat,
Hor. A. P. 298:locus (opp. celeber),
Quint. 11, 1, 47:montes,
Ov. M. 11, 765:silva,
id. ib. 7, 75:litora,
id. ib. 12, 196:pars domus (the gynaeceum),
id. ib. 2, 737; cf. in sup.:secretissimus locus (navis),
Petr. 100, 6: vastum ubique silentium, secreti colles, solitary, i. e. abandoned, deserted by the enemy, = deserti, Tac. Agr. 38:iter (with semita),
solitary, Hor. Ep. 1, 18, 103; cf.quies,
Mart. 7, 32, 4.—Of persons and transactions, private, secret:invadit secretissimos tumultus,
Sen. Ep. 91, 5:vacuis porticibus secretus agitat,
Tac. A. 11, 21:est aliquis ex secretis studiis fructus,
private studies, Quint. 2, 18, 4; so,studia (opp. forum),
id. 12, 6, 4:disputationes,
id. 12, 2, 7:contentio,
Plin. Ep. 7, 9, 4 et saep. —Hence,Subst.: sēcrētum, i, n., retirement, solitude, secrecy; a solitude, solitary place, retreat (syn.: solitudo, secessus); sing.:(β).cum stilus secreto gaudeat atque omnes arbitros reformidet,
Quint. 10, 7, 16:secreti longi causā,
Ov. H. 21, 21:altum abditumque secretum, Phn. Ep. 2, 17, 22: dulce,
id. ib. 3, 1, 6; Quint. 10, 3, 30; 12, 5, 2; Tac. A. 4, 57; 14, 53; id. Agr. 39 fin.; Phaedr. 3, 10, 11; 4, 23, 6; Luc. 3, 314.— Plur.:se a vulgo et scaenā in secreta removere,
Hor. S. 2, 1, 71:horrendaeque procul secreta Sibyllae,
Verg. A. 6, 10; Ov. M. 1, 594; Tac. H. 3, 63; Quint. 1, 2, 18:dulcis secretorum comes (eloquentia),
id. 1, 4, 5:cameli solitudines aut secreta certe petunt,
Plin. 10, 63, 83, § 173.— Comp.:haec pars Suevorum in secretiora Germaniae porrigitur,
into the more remote parts, Tac. G. 41. —Absol.: in secreto, in a secret place, secretly:2.tempus in secreto lbi tereret,
Liv. 26, 19, 5:reus in secreto agebatur,
Curt. 10, 4, 29.—That is removed from acquaintance (cf. abditus), hidden, concealed, secret:b.secreta ducis pectora,
Mart. 5, 5, 4:secretas advocat artes,
Ov. M. 7, 138:ars,
Petr. 3:litterae (with familiares),
Quint. 1, 1, 29:carmina (the Sibylline odes),
Luc. 1, 599:libidines,
Tac. A. 1, 4 fin.:quaedam imperii pignora,
Flor. 1, 2, 3.—With ab:nec quicquam secretum alter ab altero haberent,
Liv. 39, 10, 1.— Comp.:libertus ex secretioribus ministeriis,
Tac. Agr. 40:praemia (opp. publica largitio),
id. H. 1, 24:aliud (nomen),
Quint. 1, 4, 25:vitium stomachi,
Mart. 3, 77, 9.— Poet. for the adv. secreto:tu (Anna) secreta pyram tecto interiore Erige,
in secret, secretly, Verg. A. 4, 494; cf.:stridere secreta divisos aure susurros,
secretly in each one's ear, Hor. S. 2, 8, 78.—Hence,Subst.: sēcrētum, i, n., something secret, secret conversation; a mystery, secret:3.secretum petenti non nisi adhibito filio dedit,
Suet. Tib. 25 fin.; id. Calig. 23:illuc me persecutus secretum petit,
a secret interview, Plin. Ep. 1, 5, 11:petito secreto futura aperit,
Tac. H. 2, 4.— Piur.:crebra cum amicis secreta habere,
Tac. A. 13, 18:animi secreta proferuntur,
Plin. 14, 22, 28, § 141:nulla lex jubet amicorum secreta non eloqui,
Sen. Ben. 5, 21, 1:omnium secreta rimari,
Tac. A. 6, 3:horribile secretum,
Petr. 21, 3; Tac. H. 1, 17 fin.; id. Agr. 25; Suet. Aug. 66:uxor omnis secreti capacissima,
Plin. Ep. 1, 12, 7; Quint. 12, 9, 5 al.—Concr.:lucos ac nemora consecrant deorumque nominibus appellant secretum illud, quod solā reverentiā vident,
that mysterious being, Tac. G. 9 fin.—Plur.:introitus, aperta, secreta velut in annales referebat,
Tac. A. 4, 67; cf.:gens non astuta aperit adhuc secreta pectoris licentia joci,
id. G. 22:oratio animi secreta detegit,
Quint. 11, 1, 30; Tac. A. 1, 6; 4, 7 fin.; 6, 3; id. G. 19; Plin. Pan. 68, 6; Suet. Tib. 52; id. Oth. 3 et saep.—Concr.:(Minerva) hanc legem dederat, sua ne secreta viderent,
i. e. the mysteries, Ov. M. 2, 556; 2, 749; cf.:secretiora quaedam,
magic arts, Amm. 14, 6, 14:in secretis ejus reperti sunt duo libelli,
among his private papers, Suet. Calig. 49.—Pregn., separate from what is common, i. e. uncommon, rare, recondite (perh. only in the two foll. passages of Quint.):4.(figurae) secretae et extra vulgarem usum positae, etc.,
Quint. 9, 3, 5: interpretatio linguae secretioris, quas Graeci glôssas vocant, i. e. of the more uncommon words, id. 1, 1, 35 (for which:glossemata id est voces minus usitatas,
id. 1, 8, 15).—In Lucr., of any thing separated from what belongs to it, i. e. wanting, deprived of, without something; with abl. or gen.:* 1.nec porro secreta cibo natura animantum Propagare genus possit (corresp. to sine imbribus),
Lucr. 1, 194:(corpora) secreta teporis Sunt ac frigoris omnino calidique vaporis (corresp. to spoliata colore),
id. 2, 843. —Hence, adv., in three forms: secreto (class.), secrete (post-class.), and secretim (late Lat. and very rare).(Acc. to A.) Apart, by itself, separately:2.de quibus (hortis) suo loco dicam secretius,
Col. 11, 2, 25. —(Acc. to B. 2.) In secret, secretly; without witnesses; in private.(α).sēcrē-tō:(β). b.mirum, quid solus secum secreto ille agat,
Plaut. Am. 3, 2, 73:secreto illum adjutabo,
id. Truc. 2, 7, 7:secreto hoc audi,
Cic. Fam. 7, 25, 2:nescio quid secreto velle loqui te Aiebas mecum,
Hor. S. 1, 9, 67:secreto te huc seduxi,
Plaut. Aul. 2, 1, 14:facere,
id. Bacch. 5, 2, 30; 5, 2, 35; Cic. Verr. 2, 4, 45, § 100; id. Att. 7, 8, 4; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1, 4:secreto ab aliis,
Liv. 3, 36:secreto agere cum aliquo,
Caes. B. G. 1, 31, 1; Quint. 5, 13, 16; 9, 2, 79; Plin. Ep. 3, 20, 8; Curt. 7, 2, 13.—Comp.:(γ).secretius emittitur inflatio,
Sen. Q. N. 5, 4, 1. —sēcrētim, Amm. 29, 1, 6. -
2 secretum
sē-cerno, crēvi, crētum, 3 (old inf. secernier, Lucr. 3, 263), v. a.I.Lit., to put apart, to sunder, sever, separate (freq. and class.; not in Cæs.; cf.: sepono, sejungo, secludo); constr. with simple acc., or with ab aliquā re; less freq. ex aliquā re; poet. with abl.(α).With simple acc.:(β).quae non animalia solum Corpora sejungunt, sed terras ac mare totum Secernunt,
Lucr. 2, 729:seorsum partem utramque,
id. 3, 637:arietes, quibus sis usurus ad feturam, bimestri tempore ante secernendum,
Varr. R. R. 2, 2, 13 (cf. infra, b):stamen secernit harundo,
Ov. M. 6, 55:sparsos sine ordine flores Secernunt calathis,
separate in baskets, id. ib. 14, 267:nihil (praedae) in publicum secernendo augenti rem privatam militi favit,
setting apart for the public treasury, Liv. 7, 16; cf.:Juppiter illa piae secrevit litora genti,
hath set apart for the pious race, Hor. Epod. 16, 63:inde pares centum denos secrevit in orbes Romulus,
separated, divided, Ov. F. 3, 127.—With ab or (less freq.) with ex, and poet. with abl.:II. (α). (β).a terris altum secernere caelum,
Lucr. 5, 446:ab aëre caelum,
Ov. M. 1, 23:Europen ab Afro (medius liquor),
Hor. C. 3, 3, 47:muro denique secernantur a nobis,
Cic. Cat. 1, 13, 32:inermes ab armatis,
Liv. 41, 3:militem a populo (in spectaculis),
Suet. Aug. 44:se a bonis,
Cic. Cat. 1, 13, 32; cf.:se ab Etruscis,
Liv. 6, 10.—In the part. perf.:antequam incipiat admissura fieri, mares a feminis secretos habeant,
Varr. R. R. 2, 1, 18 (cf. supra, a); so,saepta ab aliis,
id. ib. 2, 2, 8:manus a nobis,
Lucr. 2, 912; 3, 552:sphaera ab aethereā conjunctione,
Cic. N. D. 2, 21, 55:sucus a reliquo cibo,
id. ib. 2, 55, 137:bilis ab eo cibo,
id. ib. al.:secreti ab aliis ad tribunos adducuntur,
Liv. 6, 25; 25, 30:secretis alterius ab altero criminibus,
id. 40, 8 fin.; 39, 10:se e grege imperatorum,
id. 35, 14 fin.:unum e praetextatis compluribus,
Suet. Aug. 94 med.:monile ex omni gazā,
id. Galb. 18:me gelidum nemus Nympharumque leves chori Secernunt populo,
separate, distinguish, Hor. C. 1, 1, 32.—With ab, or poet. with abl.: ut venustas et pulchritudo corporis secerni non potest a valetudine;B.sic, etc.,
Cic. Off. 1, 27, 95:animum a corpore,
id. Tusc. 1, 31, 75:tertium genus (laudationum) a praeceptis nostris,
id. de Or. 2, 84, 341; cf.:ipsam pronuntiationem ab oratore,
Quint. 1, 11, 17: dicendi facultatem a majore vitae laude, id. 2, 15, 2:sua a publicis consiliis,
Liv. 4, 57:haec a probris ac sceleribus ejus,
Suet. Ner. 19 et saep.:cur me a ceteris clarissimis viris in hoc officio secernas,
Cic. Sull. 1, 3:publica privatis, sacra profanis,
Hor. A. P. 397.—To distinguish, discern:C.blandum amicum a vero,
Cic. Lael. 25, 95:non satis acute, quae sunt secernenda, distinguit,
id. Top. 7, 31:nec natura potest justo secernere iniquum, Dividit ut bona diversis, fugienda petendis,
Hor. S. 1, 3, 113:turpi honestum,
id. ib. 1, 6, 63.—To set aside, reject:A.cum reus frugalissimum quemque secerneret,
Cic. Att. 1, 16, 3:minus idoneos senatores,
Suet. Vit. 2.—Hence, sēcrē-tus, a, um, P. a., severed, separated; hence, separate, apart (as an adj. not freq. till after the Aug. period; not in Cic.; syn.: sejunctus, seclusus).In gen.:B.ne ducem suum, neve secretum imperium propriave signa haberent, miscuit manipulos, etc.,
Liv. 1, 52:electa (uva defertur) in secretam corbulam,
Varr. R. R. 1, 54, 2:arva,
Verg. A. 6, 478; Varr. L. L. 9, § 57 Müll.—In partic.1.Of places or things pertaining to them, out of the way, retired, remote, lonely, solitary, secret (syn.:b.solus, remotus, arcanus): secreta petit loca, balnea vitat,
Hor. A. P. 298:locus (opp. celeber),
Quint. 11, 1, 47:montes,
Ov. M. 11, 765:silva,
id. ib. 7, 75:litora,
id. ib. 12, 196:pars domus (the gynaeceum),
id. ib. 2, 737; cf. in sup.:secretissimus locus (navis),
Petr. 100, 6: vastum ubique silentium, secreti colles, solitary, i. e. abandoned, deserted by the enemy, = deserti, Tac. Agr. 38:iter (with semita),
solitary, Hor. Ep. 1, 18, 103; cf.quies,
Mart. 7, 32, 4.—Of persons and transactions, private, secret:invadit secretissimos tumultus,
Sen. Ep. 91, 5:vacuis porticibus secretus agitat,
Tac. A. 11, 21:est aliquis ex secretis studiis fructus,
private studies, Quint. 2, 18, 4; so,studia (opp. forum),
id. 12, 6, 4:disputationes,
id. 12, 2, 7:contentio,
Plin. Ep. 7, 9, 4 et saep. —Hence,Subst.: sēcrētum, i, n., retirement, solitude, secrecy; a solitude, solitary place, retreat (syn.: solitudo, secessus); sing.:(β).cum stilus secreto gaudeat atque omnes arbitros reformidet,
Quint. 10, 7, 16:secreti longi causā,
Ov. H. 21, 21:altum abditumque secretum, Phn. Ep. 2, 17, 22: dulce,
id. ib. 3, 1, 6; Quint. 10, 3, 30; 12, 5, 2; Tac. A. 4, 57; 14, 53; id. Agr. 39 fin.; Phaedr. 3, 10, 11; 4, 23, 6; Luc. 3, 314.— Plur.:se a vulgo et scaenā in secreta removere,
Hor. S. 2, 1, 71:horrendaeque procul secreta Sibyllae,
Verg. A. 6, 10; Ov. M. 1, 594; Tac. H. 3, 63; Quint. 1, 2, 18:dulcis secretorum comes (eloquentia),
id. 1, 4, 5:cameli solitudines aut secreta certe petunt,
Plin. 10, 63, 83, § 173.— Comp.:haec pars Suevorum in secretiora Germaniae porrigitur,
into the more remote parts, Tac. G. 41. —Absol.: in secreto, in a secret place, secretly:2.tempus in secreto lbi tereret,
Liv. 26, 19, 5:reus in secreto agebatur,
Curt. 10, 4, 29.—That is removed from acquaintance (cf. abditus), hidden, concealed, secret:b.secreta ducis pectora,
Mart. 5, 5, 4:secretas advocat artes,
Ov. M. 7, 138:ars,
Petr. 3:litterae (with familiares),
Quint. 1, 1, 29:carmina (the Sibylline odes),
Luc. 1, 599:libidines,
Tac. A. 1, 4 fin.:quaedam imperii pignora,
Flor. 1, 2, 3.—With ab:nec quicquam secretum alter ab altero haberent,
Liv. 39, 10, 1.— Comp.:libertus ex secretioribus ministeriis,
Tac. Agr. 40:praemia (opp. publica largitio),
id. H. 1, 24:aliud (nomen),
Quint. 1, 4, 25:vitium stomachi,
Mart. 3, 77, 9.— Poet. for the adv. secreto:tu (Anna) secreta pyram tecto interiore Erige,
in secret, secretly, Verg. A. 4, 494; cf.:stridere secreta divisos aure susurros,
secretly in each one's ear, Hor. S. 2, 8, 78.—Hence,Subst.: sēcrētum, i, n., something secret, secret conversation; a mystery, secret:3.secretum petenti non nisi adhibito filio dedit,
Suet. Tib. 25 fin.; id. Calig. 23:illuc me persecutus secretum petit,
a secret interview, Plin. Ep. 1, 5, 11:petito secreto futura aperit,
Tac. H. 2, 4.— Piur.:crebra cum amicis secreta habere,
Tac. A. 13, 18:animi secreta proferuntur,
Plin. 14, 22, 28, § 141:nulla lex jubet amicorum secreta non eloqui,
Sen. Ben. 5, 21, 1:omnium secreta rimari,
Tac. A. 6, 3:horribile secretum,
Petr. 21, 3; Tac. H. 1, 17 fin.; id. Agr. 25; Suet. Aug. 66:uxor omnis secreti capacissima,
Plin. Ep. 1, 12, 7; Quint. 12, 9, 5 al.—Concr.:lucos ac nemora consecrant deorumque nominibus appellant secretum illud, quod solā reverentiā vident,
that mysterious being, Tac. G. 9 fin.—Plur.:introitus, aperta, secreta velut in annales referebat,
Tac. A. 4, 67; cf.:gens non astuta aperit adhuc secreta pectoris licentia joci,
id. G. 22:oratio animi secreta detegit,
Quint. 11, 1, 30; Tac. A. 1, 6; 4, 7 fin.; 6, 3; id. G. 19; Plin. Pan. 68, 6; Suet. Tib. 52; id. Oth. 3 et saep.—Concr.:(Minerva) hanc legem dederat, sua ne secreta viderent,
i. e. the mysteries, Ov. M. 2, 556; 2, 749; cf.:secretiora quaedam,
magic arts, Amm. 14, 6, 14:in secretis ejus reperti sunt duo libelli,
among his private papers, Suet. Calig. 49.—Pregn., separate from what is common, i. e. uncommon, rare, recondite (perh. only in the two foll. passages of Quint.):4.(figurae) secretae et extra vulgarem usum positae, etc.,
Quint. 9, 3, 5: interpretatio linguae secretioris, quas Graeci glôssas vocant, i. e. of the more uncommon words, id. 1, 1, 35 (for which:glossemata id est voces minus usitatas,
id. 1, 8, 15).—In Lucr., of any thing separated from what belongs to it, i. e. wanting, deprived of, without something; with abl. or gen.:* 1.nec porro secreta cibo natura animantum Propagare genus possit (corresp. to sine imbribus),
Lucr. 1, 194:(corpora) secreta teporis Sunt ac frigoris omnino calidique vaporis (corresp. to spoliata colore),
id. 2, 843. —Hence, adv., in three forms: secreto (class.), secrete (post-class.), and secretim (late Lat. and very rare).(Acc. to A.) Apart, by itself, separately:2.de quibus (hortis) suo loco dicam secretius,
Col. 11, 2, 25. —(Acc. to B. 2.) In secret, secretly; without witnesses; in private.(α).sēcrē-tō:(β). b.mirum, quid solus secum secreto ille agat,
Plaut. Am. 3, 2, 73:secreto illum adjutabo,
id. Truc. 2, 7, 7:secreto hoc audi,
Cic. Fam. 7, 25, 2:nescio quid secreto velle loqui te Aiebas mecum,
Hor. S. 1, 9, 67:secreto te huc seduxi,
Plaut. Aul. 2, 1, 14:facere,
id. Bacch. 5, 2, 30; 5, 2, 35; Cic. Verr. 2, 4, 45, § 100; id. Att. 7, 8, 4; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1, 4:secreto ab aliis,
Liv. 3, 36:secreto agere cum aliquo,
Caes. B. G. 1, 31, 1; Quint. 5, 13, 16; 9, 2, 79; Plin. Ep. 3, 20, 8; Curt. 7, 2, 13.—Comp.:(γ).secretius emittitur inflatio,
Sen. Q. N. 5, 4, 1. —sēcrētim, Amm. 29, 1, 6. -
3 dīviduus
-
4 Capitolium
Căpĭtōlĭum, ii, n., = Kapitôlion [ = capitulum, from caput]; in a restricted sense, the Capitol, the temple of Jupiter, at Rome, built on the summit of Mons Saturnius or Tarpeius by the Tarquinii, and afterwards splendidly adorned, Liv. 1, 55, 1 sq.; v. Class. Dict.; Verg. A. 9, 448; opp. to the Arx, and separated from it by the Intermontium.—In a more extended sense, the whole hill (hence called Mons or Clivus Capitolinus), including the temple and citadel, separated from the Palatine Hill by the Forum Romanum, now Campidoglio. Acc. to a fanciful etym., this word is derived from the discovery of a man's head in laying the foundations of the temple, Varr. L. L. 5, § 41 Müll.; Liv. 1, 55, 6: [p. 287] which Serv. ad Verg. A. 8, 345, and Arn. 6, p. 194, also give as the head of a certain Tolus or Olus. The Capitolimn was regarded by the Romans as indestructible, and was adopted as a symbol of eternity, Verg. A. 9, 448; Hor. C. 3, 30, 8 sq. Orell. ad loc.— Poet., in plur., Verg. A. 8, 347; Ov. A. A. 3, 115; Prop. 4 (5), 4, 27; v. Neue, Formenl. 1, p. 397.—2.Căpĭtōlĭum Vĕtus, the Old Capitol, an earlier temple of Jupiter, Juno, and Minerva, on the Quirinal, Varr. L. L. 5, § 158; cf. Becker, Antiq. 1, 713.—II.Transf.A.The citadel of any town, e. g. in Capua, Suet. Tib. 40; id. Calig. 57;B.in Beneventum,
id. Gram. 9; cf. also Plaut, Curc. 2, 2, 19; Sil. 11, 267; Inscr. Orell. 68 (Veronae); 3314 (Faleriis); 6139 (Constantinae); 6978 sq.—In eccl. Lat., any heathen temple, Prud. contr. Symm. 1, 632. -
5 Capitolium Vetus
Căpĭtōlĭum, ii, n., = Kapitôlion [ = capitulum, from caput]; in a restricted sense, the Capitol, the temple of Jupiter, at Rome, built on the summit of Mons Saturnius or Tarpeius by the Tarquinii, and afterwards splendidly adorned, Liv. 1, 55, 1 sq.; v. Class. Dict.; Verg. A. 9, 448; opp. to the Arx, and separated from it by the Intermontium.—In a more extended sense, the whole hill (hence called Mons or Clivus Capitolinus), including the temple and citadel, separated from the Palatine Hill by the Forum Romanum, now Campidoglio. Acc. to a fanciful etym., this word is derived from the discovery of a man's head in laying the foundations of the temple, Varr. L. L. 5, § 41 Müll.; Liv. 1, 55, 6: [p. 287] which Serv. ad Verg. A. 8, 345, and Arn. 6, p. 194, also give as the head of a certain Tolus or Olus. The Capitolimn was regarded by the Romans as indestructible, and was adopted as a symbol of eternity, Verg. A. 9, 448; Hor. C. 3, 30, 8 sq. Orell. ad loc.— Poet., in plur., Verg. A. 8, 347; Ov. A. A. 3, 115; Prop. 4 (5), 4, 27; v. Neue, Formenl. 1, p. 397.—2.Căpĭtōlĭum Vĕtus, the Old Capitol, an earlier temple of Jupiter, Juno, and Minerva, on the Quirinal, Varr. L. L. 5, § 158; cf. Becker, Antiq. 1, 713.—II.Transf.A.The citadel of any town, e. g. in Capua, Suet. Tib. 40; id. Calig. 57;B.in Beneventum,
id. Gram. 9; cf. also Plaut, Curc. 2, 2, 19; Sil. 11, 267; Inscr. Orell. 68 (Veronae); 3314 (Faleriis); 6139 (Constantinae); 6978 sq.—In eccl. Lat., any heathen temple, Prud. contr. Symm. 1, 632. -
6 demum
dēmum (also demus, like prorsus, quorsus, rursus, deorsus, Liv. Andr. ap. Paul. ex Fest. p. 70, 8 Müll.; Plaut. Trin. 3, 3, 51 Ritschl and Brix), adv. [a sup. form from de, downmost; cf.: sub, summus], used to give prominence to an idea in opposition to or restriction of another, at length, at last, not till then; just, precisely; only, etc.I.In Latin of every period and description of writing (for syn. cf.: tandem, denique, postremum, primo).A.Enclitically with pronouns, like adeo (but less freq.), just, precisely, especially, exactly, indeed; also translated by an emphasis of the pronoun:(β).id demum lepidumst,
Plaut. Pers. 2, 3, 14; cf.:sic sentio, id demum aut potius id solum esse miserum, quod turpe sit,
Cic. Att. 8, 8 init.:idem velle atque idem nolle, ea demum firma amicitia est,
Sall. C. 20, 4; cf. id. ib. 12 fin.:relinquere aculeum in audientium animis is demum potest, qui, etc.,
Plin. Ep. 1, 20, 18:tamquam ad eam linguam demum natus esset,
Quint. 6 prooem. §11: me fortuna hac demum voluit consistere terra,
Verg. A. 1, 629; cf. id. ib. 2, 743 al.:ille demum antiquis est adulescens moribus,
Plaut. Capt. 1, 2, 20:per quaedam parva sane, si ipsa demum aestimes, ducunt,
Quint. 1, 10, 5:vos demum, ut video, legem antiquastis sine tabella. Sed ego, etc.,
Cic. Leg. 3, 17, 38 (but Bait. vos quidem):quae demum causae secundam valetudinem praestent, Cels. praef.: jam vero exsilium, si rerum naturam, non ignominiam nominis quaerimus, quantum demum a perpetua peregrinatione differt?
Cic. Tusc. 5, 37, 107:sciscitando eo demum pervenit, ut haud procul esset, quin Remum agnosceret,
Liv. 1, 5 fin. —Strengthened by a preceding verum enim vero, or a following profecto:(γ).verum enim vero id demum juvat, si quem, etc.,
Ter. Ad. 2, 3, 2; Sall. C. 2, 9; cf. Liv. 4, 4:is demum profecto vitam aequa lance pensitabit, etc.,
Plin. 7, 7, 5.—Separated from the pronoun:B.hoc est demum quod percrucior,
Plaut. Bac. 5, 1, 13:illa seges demum,
Verg. G. 1, 47.—Enclitically with the adverbs nunc, tum, or tunc, post, modo, jam, ibi, sic, etc.; just, precisely, not till; also freq. expressed by more strongly accenting those particles.—a.Nunc demum, Gr. nun dê, now, now at length, at last (cf.: nunc adeo, under 2. adeo, no. B. 2. c.):(β).nunc demum ego cum illa fabulabor libere,
Plaut. Poen. 5, 3, 40;so with scio,
id. Epid. 3, 4, 22; id. Mil. 2, 6, 62;with intellego,
Ter. Heaut. 2, 3, 12; cf.:nunc demum rescribo iis litteris, quas, etc.,
Cic. Att. 16, 3; and:undevicesimo aetatis anno dicere in foro coepi et nunc demum, quid praestare debeat orator, adhuc tamen per caliginem video,
yet it is only now that I am at length beginning to see, Plin. Ep. 5, 8, 8 et saep.—In Plautus with following conjunctions, cum, quoniam, etc.:(γ).nunc demum a me insipienter factum esse arbitror, Cum rem cognosco,
Plaut. Mil. 2, 6, 80; cf. id. Rud. 4, 4, 78.—Separated by pol, edepol, or other words:b.nunc pol demum ego sum liber,
Plaut. Cas. 4, 4, 14:nunc edepol demum in memoriam regredior, cum cogito, etc.,
id. Capt. 5, 4; 25; id. Cas. 4, 4, 14; id. Aul. 1, 2, 1:heu, nunc misero mihi demum Exsilium infelix!
Verg. A. 10, 849.—Tum demum, then at length, then indeed (so most freq., esp. in the historians;(β).in Caes. only in this connection): tum demum Liscus oratione Caesaris adductus, etc.,
Caes. B. G. 1, 17; 1, 50, 2; 1, 51, 2; Liv. 2, 20; 3, 12; Plin. Ep. 6, 20, 6; Verg. A. 6, 330; 573; id. G. 3, 205; Ov. F. 4, 615 et saep.:utraque re satis experta tum demum consules,
Liv. 2, 29.—With foll. conjunct. ubi, si, cum, etc. (and in Plautus also separate; cf. above, no. 1. b. and c.):c.ubi expolivero, Magis hoc tum demum dices,
Plaut. Poen. 1, 1, 61; Sall. J. 46; Cels. 7, 27 fin.:si id facies, tum demum scibis, etc.,
Plaut. Mil. 4, 8, 56; id. Men. 2, 2, 71; Cic. Rep. 1, 24; cf. with quodsi, Att. ap. Cic. Att. 9, 10, 4:ac tum demum, cum medium tenuere, etc.,
Plin. Ep. 8, 20, 7:tum tu igitur demum id adulescenti aurum dabis, Ubi, etc.,
Plaut. Trin. 3, 3, 52.—Once in this connection demum alone:servata res est demum, si illam videro,
Plaut. Merc. 5, 2, 68.—Tunc demum (cf. Drak. Liv. 41, 3, 5):d.tunc demum intelleges, etc.,
Sen. Ep. 121; Suet. Calig. 9; Vulg. Gen. 41, 9; and with cum, Col. praef. fin.;with ubi,
Cels. 3, 6, and 10.—Post demum, afterwards, not till after:e.post eum demum huc cras adducam,
Plaut. As. 5, 2, 65:post igitur demum, etc.,
id. Amph. 3, 1, 16.—With post as praep.: unas enim post idus Martias, Asin. Pollio ap. Cic. Fam. 10, 31, 4:post biduum demum,
Suet. Aug. 10 fin. —Modo demum, only now, now for the first time:f.modone id demum sensti,
Ter. And. 5, 3, 11.—Jam demum, now at last, now (cf. dê... êdê, Eurip. Suppl. 980;g.Troad. 235),
Ov. Tr. 2, 8.—Ibi demum, just there:h.illic ibi demum'st locus, ubi, etc.,
Plaut. Capt. 5, 4, 3; Quint. 10, 3, 13:ibi demum morte quievit,
Verg. A. 9, 445; cf. id. ib. 1, 629; Stat. Th. 2, 474; id. Silv. 2, 3, 14; cf.also ibi demum, of time,
Ter. Hec. 1, 2, 53.—Sic demum:k.sic demum socios consumpta nocte reviso,
Verg. A. 2, 795; 6, 154.—Ita demum, Vulg. 2 Mac. 6, 15.—2.With the abl. temp. or absol.:C.ego novus maritus anno demum quinto et sexagesimo fiam?
Ter. Ad. 5, 8, 15:decimo demum pugnavimus anno,
Ov. M. 13, 209:quarta vix demum exponimur hora,
Hor. S. 1, 5, 23:hieme demum,
Plin. Ep. 7, 2, 2:pontificatum maximum, quem numquam vivo Lepido auferre sustinuerat, mortuo demum suscepit,
Suet. Aug. 31; cf.:appellato demum collegio obtinuit,
id. Caes. 23:his demum exactis,
Verg. A. 6, 637:noctu demum rex recessit,
Curt. 7, 11, 20.—And once with the nominative of the part. perf.:damnatus demum, vi coactus reddidit Mille et ducentos Philippos,
i. e. not until condemned, Plaut. Bac. 2, 4, 38.—To add emphasis to the idea contained in a proposition, in fact, in very truth, certainly, indeed (rare):II.ea sunt enim demum non ferenda in mendacio, quae, etc.,
Cic. Rep. 2, 15:immemor est demum, nec frugum munere dignus, qui, etc.,
Ov. M. 15, 122; Quint. 10, 6, 5;so to strengthen a comparative (cf.: adeo, etiam): latius demum ire,
further yet, Plaut. Most. 3, 2, 156:num expositio haec longior demum esse debeat,
Quint. 4, 2, 79.—In postAug. Latin.A.Only, solely, exclusively ( = duntaxat, tantum, solum, tantummodo, modo): ne vulgarem viam ingressus, alienis demum vestigiis insisterem, Quint. prooem. § 3; id. 2, 15, 1:b.adeo suis demum oculis credidit,
id. 11, 3, 68: quaedam (verba) tertiae demum personae figura dicuntur, ut licet, piget, id. 1, 4, 29: [p. 545] qui (Cicero) non assecutus esset docendo judicem tantum et utiliter demum ac Latine perspicueque dicendo, ut, etc., id. 8, 3, 3 et saep.:nihil magis pro contione testatus est, quam id demum se habiturum, quod, etc.,
but just that, Suet. Oth. 6 et saep.:ut non is demum sit veneficus, qui vitam abstulit data potione, sed etiam qui mentem,
Quint. 9, 2, 105; cf.with the following verum etiam,
id. 7 prooem. § 1.—Ita demum, only so; then or in that case only; not till then ( = tum demum);B.esp. freq. in conditional propositions: si plus humoris excernitur quam assumitur, ita demum secundae valetudinis spes est,
Cels. 3, 21; Plin. Ep. 3, 3, 2; Suet. Claud. 25 al.—To point out something as taking place only after previous delay, at length, at last = tandem:* 2.quod oppidum Hispaniae frustra diu oppugnatum illitis demum galbano facibus succenderit,
Suet. Galb. 3; cf. corresp. with tandem, id. Calig. 6.—For denique no. II. 2, finally, in fine:ex quibus alium Ciceroni, alium Caesari, singulis demum singulos opponeremus,
Tac. Or. 26 fin. Cf. Hand Turs. II. p. 250-260; Zumpt ad Curt. 6, 39, 25; Mützell ad Curt. 3, 7, 8; 3, 22, 26. -
7 discerno
dis-cerno, crēvi, crētum, 3, v. a., to separate, set apart.I.Lit., to separate, part, divide (freq. since the Aug. per.):II.equas, ne inter se pugnare possint,
Varr. R. R. 2, 7, 10: ordines (preceded by senatus a populo secretus), Liv. 34, 54:lignum a carnibus,
Plin. 13, 4, 7, § 33:Lusitaniam a Baetica,
id. 4, 21, 35, § 116:neque mons erat, qui fines eorum discerneret,
i. e. to mark out, determine, Sall. J. 79, 3; cf. poet.:(saxum) telas auro,
to interweave with gold, Verg. A. 4, 264; 11, 75:haec ipsa fortuna huc illucve discernit,
divides, distributes, Cels. 7, 3.—In the part. perf., divided, separated:duae urbes, magno inter se spatio discretae,
Liv. 27, 39 fin.; cf.:Peraea a ceteris Judaeis Jordane amne,
Plin. 5, 14, 15, § 70:Philippus mari tantum Ionio discretus,
Liv. 23, 33; so,sol tanto intervallo,
Plin. 2, 11, 8, § 50:uxor velo,
id. Ep. 4, 19, 3:ager saxo,
Stat. Th. 5, 559:decurias pluribus nominibus,
Plin. 33, 2, 7, § 31 et saep.— Of the hair, parted:discretaque collo Caesaries,
Grat. Cyn. 272:divisa discretaque tellus,
divided and separated, Lucr. 5, 1441:tellus (opp. permixta),
id. 691:ubi discretas insula rumpit aquas,
Ov. F. 2, 194:sedes piorum,
set apart, retired, Hor. C. 2, 13, 23:quae cum sint turpissima discreta ac separata, turpius junguntur,
Plin. Ep. 2, 6 fin.:septem discretus in ostia Nilus,
Ov. M. 5, 324 (for which: septem digestum in cornua Nilum, id. ib. 9, 774); cf. Quint. 7, 1, 1.Trop.A.To separate things according to their different qualities, to distinguish between, discern (freq. and class.):B.alba et atra,
Cic. Tusc. 5, 39, 114:discernere et dispicere insidiatorem et petitum insidiis,
Liv. 40, 10:jus et injuriam,
Tac. A. 2, 66:probanda atque improbanda,
Quint. 2, 2, 11:fas atque nefas,
Hor. C. 1, 18, 11 et saep.:id quod visum erit a falso,
Cic. Ac. 2, 8, 25:pantheras a pardis solo candore,
Plin. 8, 17, 23, § 63 et saep.:verba discerni articulatim,
Lucr. 4, 555: suos, * Caes. B. G. 7, 75:piceam visu,
Plin. 16, 10, 18, § 40:temperantiam duobus modis,
Cic. Part. Or. 22, 77 et saep.:animus discernit, quid sit ejusdem generis, quid alterius,
id. Univ. 8:pecuniae an famae minus parceret haud facile dis cerneres,
Sall. C. 25, 3; so with an, Tac. A. 5, 6; id. H. 3, 28; Suet. Calig. 25; cf.: nec discernatur, jussu injussu imperatoris pugnent, [p. 587] Liv. 8, 34 fin. —To determine, settle:C.limes agro positus litem ut discerneret arvis,
Verg. A. 12, 898:discerne causam meam,
Vulg. Psa. 42, 1.—To except, omit, Amm. 14, 8, 7.—Hence, *1. 2.discrētim, adv., separately, distinctly, App. M. 6, p. 173:singillatim ac discretim,
id. Flor. 9, p. 347:adoriri,
Amm. 29, 6:tradi,
id. 28, 1; Hilar. in Psa. 138, 23. -
8 laxo
laxo, āvi, ātum, 1, v. a. (rarely n.; v. I. B. 2. b. and II. B. b. infra) [id.], to stretch out, extend, to make wide or roomy, to expand.I.Lit.:B.forum,
Cic. Att. 4, 16, 8:manipulos,
to open the ranks, Caes. B. G. 2, 25:lilium ab angustiis in latitudinem paulatim se laxans,
Plin. 21, 5, 11, § 22.—Transf.1.To open, undo, unloose (syn. solvo):2.vincula epistolae laxavit,
Nep. Paus. 4:nodos Herculeos,
Luc. 4, 632:ubi dolor vocem laxaverat,
had loosened his voice, Just. 42, 4, 13:claustra,
Verg. A. 2, 259:claustra portarum,
Juv. 8, 261:intestina,
Plin. 8, 36, 54, § 129.—To slacken, relax:(β).laxare arcum,
to slacken, unbend, Phaedr. 3, 14, 11:excussos rudentes,
Verg. A. 3, 267:laxantur corpora rugis,
become flabby with wrinkles, Ov. A. A. 3, 73:laxatis habenis invehi jussit,
Curt. 4, 9, 24; 4, 15, 3:laxatisque vinculis... ostendit manum,
Just. 14, 4, 1:se cutis arida laxet,
Juv. 6, 144:oleum ad nervos laxandos utile est,
Plin. 23, 8, 80, § 157:corpus velut laxatum,
Petr. 82:ferrum,
to smelt, Stat. Achill. 1, 429.—Neutr.:3.crebris fluctibus compages operis verberatae laxavere,
were loosened, opened, Curt. 4, 3, 6.—To lighten, ease:II.pharetra graves laxavit umeros,
Sen. Herc. Oet. 787.—Trop.A.To lighten, relieve, unbend, recreate (syn.: levo, libero): a contentione disputationis animos curamque laxemus, Cic. de Or. 3, 61, 230:B.judicum animos atque a severitate ad hilaritatem traducere,
id. Brut. 93, 322:animum ab assiduis laboribus,
Liv. 32, 5: ut istis te molestiis laxes, release yourself, Luc. ap. Cic. Fam. 5, 14, 3.—To relax, mitigate, moderate, abate, weaken:(β).alicui laxare aliquid laboris,
Liv. 9, 16:vix primos inopina quies laxaverat artus,
Verg. A. 5, 187:placida laxarant membra quiete... nautae,
id. ib. 5, 836:subtile examen justitiae,
Gell. 1, 3:iram,
Stat. Th. 6, 831: nigrantes tenebras id. ib. 12, 254:paulatim temeritate laxata,
Petr. 82:longiore dierum spatio laxare dicendi necessitatem,
to prolong, delay, defer, Quint. 10, 5, 22:memoriae inhaeret fldelius, quod nulla scribendi securitate laxatur,
id. 10, 6, 2:rarescit multo laxatus vulnere miles,
weakened, Sil. 17, 422.— To lay open, disclose, reveal ( poet.):fata latentia laxa,
Stat. Achill. 1, 508.—To reduce the price of:A.annonam,
Liv. 2, 34, 12; so neutr., to lessen, fall in price:annona laxaverat,
Liv. 26, 20.— laxātus, a, um, P. a., spread out, separated, extended, wide.Lit.:B.custodiae,
i. e. separated, withdrawn, Liv. 21, 32 fin.:custodia,
Petr. 112:membrana laxatior,
Plin. 19, 1, 3, § 17:laxati ordines (aciei),
Tac. H. 3, 25; Sil. 9, 364:corpore laxati,
released from the body, Cic. Rep. 6, 15 fin. —Trop.:libidinum vinculis laxati,
released, freed, free, Cic. de Sen. 3, 7:laxatus curis,
id. Tusc. 1, 19, 44:pugna,
a battle broken off, Liv. 21, 59:nox,
i. e. clear, Sil. 13, 550. -
9 per
per, prep. with acc. (by solecism with abl. PER QVO, = whereby, Inscr. Miseni Repert. ex a. p. Chr. n. 159; Inscr. Orell. 3300) [kindr. with Gr. para; Sanscr. pāra, ulterior; Lith. pèr; cf.: parumper, paulisper; v. Curt. Griech. Etym. p. 269], denotes, like the Gr. dia, motion through a space, or extension over it.I.Lit., of space, through, through the midst of, throughout, all over, all along: per amoena salicta raptare aliquem, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 40 Vahl.): inde Fert sese (equus) campi per caerula laetaque prata, id. ap. Macr. S. 6, 3 (id. v. 505 ib.): per amoenam urbem leni fluit agmine flumen, id. ap. id. ib. 6, 4 (id. v. 177 ib.):II.per membranas oculorum cernere,
Cic. N. D. 2, 57, 142:coronam auream per forum ferre,
id. Att. 14, 16, 2:iit hasta per tempus utrumque,
Verg. A. 9, 418:se per munitiones deicere,
Caes. B. G. 3, 26:per mare pauperiem fugiens, per saxa, per ignes,
Hor. Ep. 1, 1, 46:per ignes,
Ov. M. 8, 76:per Averna,
id. ib. 14, 105:per caelum,
Verg. A. 4, 700:per vias fabulari,
in all the streets, Plaut. Cist. 5, 1:per totam urbem,
id. Ep. 2, 2, 11:qui per provincias atque imperium tuum pecunias ei credidissent,
in the provinces, Cic. Fam. 1, 7, 6:invitati hospitaliter per domos,
Liv. 1, 9:via secta per ambas (zonas),
Verg. G. 1, 238; 245:nascuntur copiosissime in Balearibus ac per Hispanias,
in, Plin. 19, 5, 30, § 94:per illas gentes celebratur,
throughout, Tac. A. 12, 12:gustūs elementa per omnia quaerunt,
Juv. 11, 14.—Placed after the noun: viam per,
Lucr. 6, 1264:transtra per et remos et pictas abiete puppes,
Verg. A. 5, 663; 6, 692.Transf.A.Of time, through, throughout, during, for:B.quod des bubus per hiemem,
the winter through, during the winter, Cato, R. R. 25:nulla res per triennium, nisi ad nutum istius, judicata est,
Cic. Verr. 1, 5, 13:nulla abs te per hos dies epistula... venerat,
during these days, id. Att. 2, 8, 1:per decem dies ludi facti sunt,
id. Cat. 3, 8, 20:per idem tempus,
during, at, in the course of, id. Brut. 83, 286; Suet. Galb. 10:per noctem cernuntur sidera,
during the night, in the night-time, Plin. 2, 10, 7, § 48:per inducias,
during, Liv. 38, 2: per multa bella, id. 8, 13:per ludos,
id. 2, 18:per comitia,
Suet. Caes. 80:per somnum,
id. ib. 45: per tempus, during, i. e. at the right time, = in tempore, Plaut. Poen. 1, 1, 6; Ter. And. 4, 4, 44; id. Hec. 4, 3, 16.—So distr.:per singulas noctes,
Suet. Caes. 1; id. Calig. 22; cf.:per haec,
meanwhile, id. Claud. 27:per quae,
id. Tib. 52.—To indicate the agent, instrument, or means, through, by, by means of:C.statuerunt injurias per vos ulcisci,
Cic. Verr. 2, 2, 3, § 9:detrimenta publicis rebus per homines eloquentissimos importata,
id. de Or. 1, 9, 38:quid ais? vulgo occidebantur? Per quos? et a quibus?
by whom? and by whose command? id. Rosc. Am. 29, 80:quae domi gerenda sunt, ea per Caeciliam transiguntur,
id. ib. 51, 149:quod nefarium stuprum non per illum factum est,
id. Cat. 2, 4, 7.—Placed after its case:Exerce vocem, quam per vivis et colis,
Plaut. Poen. prol. 13.—Esp.: per fidem decipere, fallere, etc. (= datā fide): per fidem deceptus sum, through confidence, i. e. in my host who betrayed me, Plaut. Most. 2, 2, 69; Cic. Inv. 1, 39, 71; Caes. B. G. 1, 46, 3.—So, per se, per te, through himself, by himself, of himself, etc.:homo per se cognitus, sine ullā commendatione majorum,
Cic. Brut. 25, 96:per me tibi obstiti, = solus,
by myself, id. Cat. 1, 5, 11:satis per te tibi consulis,
Hor. Ep. 1, 17, 1:per se solus,
Liv. 1, 49.—With ipse:nihil ipsos per se sine P. Sullā facere potuisse,
Cic. Sull. 24, 67:ipsum per se, suā vi, sua naturā, sua sponte laudabile,
id. Fin. 2, 15, 50.—To form an adverb. expression, in, by, through, etc.:non dubitavi id a te per litteras petere,
by letter, Cic. Fam. 2, 6, 2:per summum dedecus vitam amittere,
in the most infamous manner, most infamously, id. Rosc. Am. 11, 30:per iram facere aliquid,
in anger, id. Tusc. 4, 37, 79:per commodum,
Liv. 30, 29, 3 (cf. II. A. supra):per commodum rei publicae,
id. 10, 25, 17; 22, 57, 1; 31, 11, 2:per ludum et jocum,
sporting and jesting, in sport and jest, Cic. Verr. 2, 1, 60, § 155; cf. id. ib. 2, 5, 70, §181: per vim,
forcibly, Sall. J. 23, 1:per dolum,
id. ib. 11, 8:per otium,
at leisure, Liv. 4, 58, 12:ceteris copiis per otium trajectis,
id. 21, 28, 4:cibo per otium capto,
id. 21, 55, 1:per tumultum = tumultuose,
id. 44, 45, 14. —To designate the reason, cause, inducement, etc., through, for, by, on account of, for the sake of:D.per metum mussari,
Plaut. Aul. 2, 1, 12:qui per virtutem perit, at non interit,
id. Capt. 3, 5, 32:cum antea per aetatem nondum hujus auctoritatem loci attingere auderem,
Cic. Imp. Pomp. 1, 1:per aetatem,
Caes. B. G. 2, 16 fin.:Druso propinquanti quasi per officium obviae fuere legiones,
Tac. A. 1, 24:ut nihil eum delectaret, quod aut per naturam fas esset aut per leges liceret,
Cic. Mil. 16, 43:cum per valetudinem posses, venire tamen noluisti,
id. Fam. 7, 1, 1: per me, per te, etc., as far as concerns me, you, etc.:si per vos licet,
Plaut. As. prol. 12:per me vel stertas licet,
Cic. Ac. 2, 29, 93; cf.:sin hoc non licet per Cratippum,
id. Off. 3, 7, 33:fides publica per sese inviolata,
Sall. J. 33, 3:per me ista pedibus trahantur,
Cic. Att. 4, 16, 10:per me stetisse, quo minus hae fierent nuptiae,
Ter. And. 4, 2, 16:si per suos esset licitum,
Nep. Eum. 10, 3:inspicere vitia nec per magistros nec per aetatem licebat,
Macr. S. 1, 24. —Hence, in oaths, entreaties, asseverations, etc., by a god, by men, or by inanimate or abstract things, by:IOVRANTO PER IOVEM, etc., Tab. Bant. lin. 15: per pol saepe peccas,
Plaut. Cas. 2, 6, 18; cf.:si per plures deos juret,
Cic. Rab. Post. 13, 36:quid est enim, per deos, optabilius sapientiā?
id. Off. 2, 2, 5:per deos atque homines,
id. Div. 2, 55, 116:per dexteram te istam oro,
id. Deiot. 3, 8; cf.:per tuam fidem Te obtestor,
Ter. And. 1, 5, 55:nunc te per amicitiam et per amorem obsecro,
id. ib. 2, 1, 26:per pietatem!
Plaut. Trin. 2, 2, 4:per comitatem edepol, pater, etc.,
id. ib. 2, 2, 52.—In this signif. often separated from its object:per ego vobis deos atque homines dies, ut, etc.,
Plaut. Men. 5, 7, 1:per ego te deos oro,
Ter. And. 3, 3, 6; 5, 1, 15:per ego te, fili... precor quaesoque, etc.,
Liv. 23, 9, 2:per ego has lacrimas... te Oro,
Verg. A. 4, 314; 12, 56; Tib. 4, 5, 7; Ov. F. 2, 841:per vos Tyrrhena faventum Stagna deum, per ego et Trebiam cineresque Sagunti Obtestor,
Sil. 12, 79 sq.; 1, 658; Stat. Th. 11, 367.—With ellips. of object:per, si qua est... Intemerata fides, oro, i. e. per eam,
Verg. A. 2, 142; 10, 903:per, si quid merui de te bene, perque manentem amorem, Ne, etc.,
Ov. M. 7, 854.—Sometimes to indicate an apparent or pretended cause or inducement, under the show or pretext of, under color of:qui per tutelam aut societatem aut rem mandatam aut fiduciae rationem fraudavit quempiam,
Cic. Caecin. 3, 7:naves triremes per causam exercendorum remigum ad fauces portus prodire jussit,
under pretext of, Caes. B. C. 3, 24;v. causa: per speciem alienae fungendae vicis suas opes firmavit,
Liv. 1, 41 fin.:per simulationem officii,
Tac. H. 1, 74.—In composition, it usually adds intensity to the signif., thoroughly, perfectly, completely, exceedingly, very much, very (very often in Cicero's epistolary style, and in new-formed words, as perbenevolus, percautus, percupidus, perbelle, perofficiose, pergaudeo; see these articles): pervelle, perfacilis, peramanter; sometimes it denotes the completion of an action, e. g. perorare, peragere;sometimes it is repeated: perdifficilis et perobscura quaestio,
Cic. N. D. 1, 1, 1; so id. Rep. 1, 12, 18; id. Brut. 43, 158; id. Cael. 20 fin.; id. Fam. 9, 20, 3 al.;but also: perexiguā et minuta,
id. Tusc. 2, 13, 30:percautus et diligens,
id. Q. Fr. 1, 1, 6, § 18 al.; cf. Madv. ad Cic. Fin. p. 410.—It frequently occurs in tmesi:nobis ista sunt pergrata perque jucunda,
Cic. de Or. 1, 47, 205:per mihi mirum visum est,
id. ib. 49, 214:per enim magni aestimo,
id. Att. 10, 1, 1:ibi te quam primum per videre velim, = videre pervelim,
id. ib. 15, 4, 2:Platoni per fuit familiaris,
Gell. 2, 18, 1:per, inquit, magister optime, exoptatus mihi nunc venis,
id. 18, 4, 2.—Per quam (also perquam), very, exceedingly, extremely:per quam breviter perstrinxi,
Cic. de Or. 2, 49, 201:per quam modica civium merita,
Plin. Pan. 60:per quam velim scire,
very much indeed, id. Ep. 7, 27, 1:PARENTES PER QVAM INFELICISSIMI,
Inscr. Murat. 953, 2.—As one word:illorum mores perquam meditate tenes,
Plaut. Bacch. 3, 6, 16:propulit perquam indignis modis,
id. Rud. 3, 3, 9:erat perquam onerosum,
Plin. Ep. 2, 11, 13:perquam honorificum,
id. ib. 3, 4, 3.—Separated by an intervening word:per pol quam paucos reperias,
Ter. Hec. 1, 1, 1.—Placed after the word it governs; v. supra, I. fin. and II. B. -
10 scindo
scindo, scĭdi, scissum, 3 (old perf. redupl. scicidi, Enn., Naev., Att, and Afran. ap. Prisc. p. 890 P.; or Enn. p. 133 Vanl.; Com. Rel. pp. 19 and 164 Rib.; cf. also, sciciderat. [p. 1643] Gell 6, 9, 16), v. a. [akin to Gr. schizô, to split; cf. Germ. scheiden, and Lat. scio], to cut, tear, rend, or break asunder; to split, cleave, divide, or separate by force, etc. (freq. and class.; but in tempp.perf. ante-class.and postAug.; syn.: findo, rumpo).I.Lit.: quom saxum scisciderit, Enn. ap. Prisc. l. l.: non ergo aquila scisciderat pectus, Att. ib. and ap. Gell. l. l.: satis fortiter vestras sciscidistis colus, Afran. ap. Prisc. l. l.: scindens dolore identidem intonsam comam, Att. ap. Cic. Tusc. 3, 26, 62:b.crines,
Verg. A. 12, 870; Ov. M. 11, 683:capillos,
id. H. 3, 79; Tib. 1, 10, 55; cf., in a Greek construction: scissaeque capillos matres,
Ov. M. 8, 526:vela,
Plaut. Trin. 4, 1, 18:epistulam,
Cic. Fam. 5, 20, 9:vestem,
to tear open, Liv. 3, 58; Quint. 2, 15, 7; Prop. 2, 15 (3, 7), 18; Ov. M. 9, 166; Hor. C. 1, 17, 27; cf.:vestem tibi de corpore,
Prop. 2, 5, 21:pecora scindunt herbarum radices,
Col. 2, 18, 2:asini me mordicibus scindant,
tear, lacerate, Plaut. Aul. 2, 2, 57:sinus,
Ov. M. 10, 386:latus flagello,
id. Ib. 185:lacerum corpus ictibus innumeris,
Sil. 1, 172:vitiato fistula plumbo Scinditur,
bursts open, Ov. M. 4, 123; cf.:et faceret scissas languida ruga genas,
wrinkled, Prop. 3, 10, 6:vallum,
to break through, tear up, Caes. B. G. 3, 5; 5, 51; Liv. 7, 37; Tac. H. 4, 28:limen portae,
to break in pieces, Plaut. Bacch. 4, 9, 31:pontem,
to break down, id. ib. 5, 26:cuneis lignum,
to split, cleave, Verg. G. 1, 144:quercum cuneis,
id. A. 7, 510:cuneis fissile robur,
id. ib. 6, 182; cf.:ferro aequor (i. e. humum),
id. G. 1, 50; cf.solum,
id. ib. 2, 399:vomere terram,
Ov. A. A. 2, 671:freta ictu (remorum),
id. M. 11, 463:puppis aquas,
id. Tr. 1, 10, 48:fluvios natatu,
Claud. Cons. Hon. 4, 347:tellurem mare scindit,
Luc. 3, 61:agmen,
Tac. A. 1, 65 et saep.:labra,
to open wide, Quint. 11, 3, 81:obsonium,
to cut up, carve, Sen. Vit. Beat. 17; cf.nihil (edulium),
Mart. 3, 12, 2:aves in frusta,
Sen. Brev. Vit. 12.—Prov.: penulam alicui, to tear off one's travelling cloak, i.e. to urge, press, solicit one to stay, Cic. Att. 13, 33, 4.—B.Transf., to part, separate, divide; of places:2.dirimit scinditque Sueviam continuum montium jugum,
Tac. G. 43:frons Italia in duo se cornua scindit,
Mel. 2, 4, 7.—Mid.: omnis Italia scinditur in duo promuntoria,
Sall. H. 4, 18 Dietsch.—In gen.:se (lutamenta),
Cato, R. R. 128:se (nubes),
Verg. A. 1, 587.—Mid.:omnis fumus, vapor, etc.... scinduntur per iter flexum,
Lucr. 4, 91:scinditur in geminas partes circumfluus amnis,
Ov. M. 15, 739; Luc. 1, 551.— Absol.:sentes quod tetigere, ilico rapiunt: si eas ereptum, ilico scindunt,
Plaut. Cas. 3, 6, 2.—To destroy:II.scindunt proceres Pergamum,
Plaut. Bacch. 4, 9, 130.—Trop., to tear in pieces, to distract, agitate, disturb, etc.:A.aliquem quāvis scindunt cuppedine curae,
Lucr. 3, 994:quantae tum scindunt hominem cuppedinis acres Sollicitum curae,
id. 5, 46: nolo commemorare, quibus rebus sim spoliatus, ne scindam ipse dolorem meum, tear open, i. e. renew my grief, Cic. Att. 3, 15, 2:non sine piaculo sanctissimas necessitudines scindi,
to be sundered, separated, Plin. Pan. 37 fin.:ut (actio) noctis interventu scinderetur,
was interrupted, id. Ep. 2, 11, 16:verba fletu,
Ov. P. 3, 1, 157:vox scinditur,
is broken, cracked, Quint. 11, 3, 20:sic genus amborum scindit se sanguine ab uno,
divides, branches off, Verg. A. 8, 142; cf.: scidit deinde se studium atque inertiā factum est, ut artes esse plures viderentur, was separated, divided, Quint. prooem. § 13; cf.:naturalis pars philosophiae in duo scinditur corporalia et incorporalia,
Sen. Ep. 89, 16:scinditur incertum studia in contraria vulgus,
Verg. A. 2, 39; cf. Tac. H. 1, 13:scindebatur in multiplices curas,
Amm. 16, 3, 3.—Hence, scissus, a, um, P. a., split, cleft, divided.Lit.:B.folia pluribus divisuris,
Plin. 25, 5, 21, § 48:vitis folio,
id. 14, 2, 4, § 23:scissae (aures) cervis ac velut divisae,
id. 11, 37, 50, § 136:alumen,
Col. 6, 13, 1 (for which:scissile alumen,
Cels. 5, 2; 6, 11):vestibus,
Vulg. Job, 2, 12.— -
11 separo
sē-păro, āvi, ātum, 1, v. a. [2. paro], to disjoin, sever, part, divide, separate (class. and freq., esp. in the trop. sense; cf.: divido, dirimo, disjungo, secludo).I.Lit.(α).With ab:(β).senatoria subsellia a populari consessu,
Cic. Corn. Fragm. 12, p. 449 Orell.:separat Aonios Oetaeis Phocis ab arvis,
Ov. M. 1, 313:Asiam ab Europā,
Plin. 4, 12, 26, § 87:separandos a cetero exercitu ratus,
Curt. 7, 2, 35.—With abl. ( poet.):(γ).Seston Abydenā separat urbe fretum,
Ov. Tr. 1, 10, 28:separat (spatium) aethere terram,
Luc. 4, 75; 9, 524;natura nos ceteris separatos animalibus sola homines fatetur,
Diom. 275 P.—With simple acc., Cic. Agr. 2, 32, 87; cf.:II. (α).nec nos mare separat ingens,
Ov. M. 3, 448:in ipsis Europam Asiamque separantis freti angustiis,
Plin. 9, 15, 20, § 50;equitum magno numero ex omni populi summā separato,
Cic. Rep. 2, 22, 39:Thessalorum omnis equitatus separatus erat,
separated, divided, Liv. 42, 55 fin., Dig. 34, 2, 19, § 2.— Pass.:ut corpora gentis illius separata sint in alias civitates, ingenia vera solis Atheniensium muris clausa existimes,
Vell. 1, 18, 1.—With ab:(β).multi Graeci a perpetuis suis historiis ea bella separaverunt,
Cic. Fam. 5, 12, 2:cogitatione magis a virtute potest quam re separari,
id. Off. 1, 27, 95, suum consilium ab reliquis separare, Caes. B. G. 7, 63 fin.:ob separata ab se consilia,
Liv. 23, 20, 4:nihil est, quod se ab Aetolis separent,
id. 38, 43, 12:orato rem, quem a bono viro non separo,
Quint. 2, 21, 12;saepe a figuris ea (vitia) separare difficile est,
id. 1, 5, 5.—With simple acc.:(α).separemus officium dantis testes et refellentis,
Quint. 5, 7, 9:miscenda sit an separanda narratio,
id. 4, 2, 101; cf. id. 12, 2, 13; cf.:virtus ipsa, separatā utilitate,
Cic. Tusc. 4, 15, 34: oratio ac vis forensis, ut idem separetur Cato, ita universa erupit sub Tullio, ut, etc., i. e. if Cato again be excepted (shortly before:praeter Catonem),
Vell. 1, 17, 3.—Hence, sēpărātus, a, um, P. a., separated, separate, distinct, particular, different.With ab:(β).quaestiones separatae a complexu rerum,
Quint. 5, 8, 6. —With abl.:(γ).(animalia) separata alienis,
Vell. 1, 16, 2.—Absol.:ista aliud quoddam separatum volumen exspectant,
Cic. Att. 14, 17, 6; so id. Verr. 2, 1, 17, § 45 Zumpt N cr.:neutrum vitiosum separatum est, sed compositione peccatur,
Quint. 1, 5, 35:quid separata, quid conjuncta (verba) exigant,
id. 8, 3, 15:eorum nullum ipsum per se separatum probo,
Cic. Rep. 1, 35, 54 Mos. N. cr.:privati ac separati agr: apud eos nihil est,
Caes. B. G. 4, 1; cf.:separatae singulis sedes et sua cuique mensa,
Tac. G. 22:separati epulis, discreti cubilibus,
id. H. 5, 5:(exordium) separatum, quod non ex ipsā causā ductum est, nec,
Cic. Inv. 1, 18, 26: tu (Bacchus) separatis uvidus in jugis (i. e. remotis), distant, remote, Hor C. 2, 19, 18.— Comp.:intellectus,
Tert. Anim. 18 fin.—Sup. does not occur. —Hence, * adv.: sēpărātē, separately, apart:separatius adjungi,
Cic. Inv. 2, 51, 156. -
12 ā
ā (before consonants), ab (before vowels, h, and some consonants, esp. l, n, r, s), abs (usu. only before t and q, esp. freq. before the pron. te), old af, praep. with abl., denoting separation or departure (opp. ad). I. Lit., in space, from, away from, out of. A. With motion: ab urbe proficisci, Cs.: a supero mari Flaminia (est via), leads: Nunc quidem paululum, inquit, a sole, a little out of the sun: usque a mari supero Romam proficisci, all the way from; with names of cities and small islands, or with domo, home (for the simple abl; of motion, away from, not out of, a place); hence, of raising a siege, of the march of soldiers, the setting out of a fleet, etc.: oppidum ab Aeneā fugiente a Troiā conditum: ab Alesiā, Cs.: profectus ab Orico cum classe, Cs.; with names of persons or with pronouns: cum a vobis discessero: videat forte hic te a patre aliquis exiens, i. e. from his house, T.; (praegn.): a rege munera repudiare, from, sent by, N.— B. Without motion. 1. Of separation or distance: abesse a domo paulisper maluit: tum Brutus ab Romā aberat, S.: hic locus aequo fere spatio ab castris Ariovisti et Caesaris aberat, Cs.: a foro longe abesse: procul a castris hostes in collibus constiterunt, Cs.: cum esset bellum tam prope a Siciliā; so with numerals to express distance: ex eo loco ab milibus passuum octo, eight miles distant, Cs.: ab milibus passuum minus duobus castra posuerunt, less than two miles off, Cs.; so rarely with substantives: quod tanta machinatio ab tanto spatio instrueretur, so far away, Cs.— 2. To denote a side or direction, etc., at, on, in: ab sinistrā parte nudatis castris, on the left, Cs.: ab eā parte, quā, etc., on that side, S.: Gallia Celtica attingit ab Sequanis flumen Rhenum, on the side of the Sequani, i. e. their country, Cs.: ab decumanā portā castra munita, at the main entrance, Cs.: crepuit hinc a Glycerio ostium, of the house of G., T.: (cornua) ab labris argento circumcludunt, on the edges, Cs.; hence, a fronte, in the van; a latere, on the flank; a tergo, in the rear, behind; a dextro cornu, on the right wing; a medio spatio, half way.— II. Fig. A. Of time. 1. Of a point of time, after: Caesar ab decimae legionis cohortatione ad dextrum cornu profectus, immediately after, Cs.: ab eo magistratu, after this office, S.: recens a volnere Dido, fresh from her wound, V.: in Italiam perventum est quinto mense a Carthagine, i. e. after leaving, L.: ab his, i. e. after these words, hereupon, O.: ab simili <*>ade domo profugus, i. e. after and in consequence of, L.— 2. Of a period of time, from, since, after: ab hora tertiā bibebatur, from the third hour: ab Sullā et Pompeio consulibus, since the consulship of: ab incenso Capitolio illum esse vigesumum annum, since, S.: augures omnes usque ab Romulo, since the time of: iam inde ab infelici pugnā ceciderant animi, from (and in consequence of), L.; hence, ab initio, a principio, a primo, at, in, or from the beginning, at first: ab integro, anew, afresh: ab... ad, from (a time)... to: cum ab horā septimā ad vesperum pugnatum sit, Cs.; with nouns or adjectives denoting a time of life: iam inde a pueritiā, T.: a pueritiā: a pueris: iam inde ab incunabulis, L.: a parvo, from a little child, or childhood, L.: ab parvulis, Cs.— B. In other relations. 1. To denote separation, deterring, intermitting, distinction, difference, etc., from: quo discessum animi a corpore putent esse mortem: propius abesse ab ortu: alter ab illo, next after him, V.: Aiax, heros ab Achille secundus, next in rank to, H.: impotentia animi a temperantiā dissidens: alieno a te animo fuit, estranged; so with adjj. denoting free, strange, pure, etc.: res familiaris casta a cruore civili: purum ab humano cultu solum, L.: (opoidum) vacuum ab defensoribus, Cs.: alqm pudicum servare ab omni facto, etc., II.; with substt.: impunitas ab iudicio: ab armis quies dabatur, L.; or verbs: haec a custodiis loca vacabant, Cs.— 2. To denote the agent, by: qui (Mars) saepe spoliantem iam evertit et perculit ab abiecto, by the agency of: Laudari me abs te, a laudato viro: si quid ei a Caesare gravius accidisset, at Caesar's hands, Cs.: vetus umor ab igne percaluit solis, under, O.: a populo P. imperia perferre, Cs.: equo lassus ab indomito, H.: volgo occidebantur: per quos et a quibus? by whose hands and upon whose orders? factus ab arte decor, artificial, O.: destitutus ab spe, L.; (for the sake of the metre): correptus ab ignibus, O.; (poet. with abl. of means or instr.): intumuit venter ab undā, O.—Ab with abl. of agent for the dat., to avoid ambiguity, or for emphasis: quibus (civibus) est a vobis consulendum: te a me nostrae consuetudinis monendum esse puto.— 3. To denote source, origin, extraction, from, of: Turnus ab Ariciā, L.: si ego me a M. Tullio esse dicerem: oriundi ab Sabinis, L.: dulces a fontibus undae, V.—With verbs of expecting, fearing, hoping (cf. a parte), from, on the part of: a quo quidem genere, iudices, ego numquam timui: nec ab Romanis vobis ulla est spes, you can expect nothing from the Romans, L.; (ellipt.): haec a servorum bello pericula, threatened by: quem metus a praetore Romano stimulabat, fear of what the praetor might do, L.—With verbs of paying, etc., solvere, persolvere, dare (pecuniam) ab aliquo, to pay through, by a draft on, etc.: se praetor dedit, a quaestore numeravit, quaestor a mensā publicā, by an order on the quaestor: ei legat pecuniam a filio, to be paid by his son: scribe decem (milia) a Nerio, pay by a draft on Nerius, H.; cognoscere ab aliquā re, to know or learn by means of something (but ab aliquo, from some one): id se a Gallicis armis atque insignibus cognovisse, Cs.; in giving an etymology: id ab re... interregnum appellatum, L.—Rarely with verbs of beginning and repeating: coepere a fame mala, L.: a se suisque orsus, Ta.— 4. With verbs of freeing from, defending, protecting, from, against: ut a proeliis quietem habuerant, L.: provincia a calamitate est defendenda: sustinere se a lapsu, L.— 5. With verbs and adjectives, to define the respect in which, in relation to, with regard to, in respect to, on the part of: orba ab optimatibus contio: mons vastus ab naturā et humano cultu, S.: ne ab re sint omissiores, too neglectful of money or property, T.: posse a facundiā, in the matter of eloquence, T.; cf. with laborare, for the simple abl, in, for want of: laborare ab re frumentariā, Cs.— 6. In stating a motive, from, out of, on account of, in consequence of: patres ab honore appellati, L.: inops tum urbs ab longinquā obsidione, L.— 7. Indicating a part of the whole, of, out of: scuto ab novissimis uni militi detracto, Cs.: a quibus (captivis) ad Senatum missus (Regulus).— 8. Marking that to which anything belongs: qui sunt ab eā disciplinā: nostri illi a Platone et Aristotele aiunt.— 9. Of a side or party: vide ne hoc totum sit a me, makes for my view: vir ab innocentiā clementissimus, in favor of.—10. In late prose, of an office: ab epistulis, a secretary, Ta. Note. Ab is not repeated with a following pron interrog. or relat.: Arsinoën, Stratum, Naupactum... fateris ab hostibus esse captas. Quibus autem hostibus? Nempe iis, quos, etc. It is often separated from the word which it governs: a nullius umquam me tempore aut commodo: a minus bono, S.: a satis miti principio, L.—The poets join a and que, making āque; but in good prose que is annexed to the following abl. (a meque, abs teque, etc.): aque Chao, V.: aque mero, O.—In composition, ab- stands before vowels, and h, b, d, i consonant, l, n, r, s; abs- before c, q, t; b is dropped, leaving as- before p; ā- is found in āfuī, āfore ( inf fut. of absum); and au- in auferō, aufugiō.* * *IAh!; (distress/regret/pity, appeal/entreaty, surprise/joy, objection/contempt)IIby (agent), from (departure, cause, remote origin/time); after (reference)IIIante, abb. a.in calendar expression a. d. = ante diem -- before the day
-
13 āvellō
āvellō (vellī), volsus or vulsus, ere [ab + vello], to tear away, rend off, pluck, snatch away: poma ex arboribus vi: alqd a corpore: frondes, O.: leporum avulsos armos edere, H.: avolsum umeris caput, V.: truncis corpora, O.: tibi mavis pretium avellier? H.: sibi avelli iubet spiculum.— To tear away, remove by force: ab eā sese, T.: de matris hunc complexu: ut sperem posse avelli, be separated, T.: neque avelli possunt, leave the place, V.: complexu avulsus Iuli, V.—To pluck away, rescue: hunc convitio a tanto errore.* * *Iavellere, avelli, avolsus V TRANStear/pluck/wrench away/out/off; separate by force, part; take away, wrestIIavellere, avolsi, avolsus V TRANStear/pluck/wrench away/out/off; separate by force, part; take away, wrestIIIavellere, avulsi, avulsus V TRANStear/pluck/wrench away/out/off; separate by force, part; take away, wrest -
14 circā
circā adv. and praep., later for circum. I. Adv, around, round about, all around, near: gramen erat circa, O.: ripae Responsant circa, V.: ex montibus qui circa sunt, which are around, L.: sed non passi sunt ii, qui circa erant, who were at hand, N.: multarum circa civitatum inritatis animis, the surrounding towns, L.: corpora multa virūm circa, V.: farre ex agris circa undique convecto, all around, L.: cum circa omnia hostium essent, L.— II. Praep. with acc. (sometimes after or separated from the acc.). — In space, about, around, on the side of, surrounding, encompassing: quam (Hennam) circa sunt flores: ligna contulerunt circa casam, N.: aes triplex Circa pectus, H.: quem circa tigres iacent, O. — Around, about, among, through: Romulus legatos circa vicinas gentes misit, L.: circa domos ire, L.: circa civitates miserat nuntios, L.—In the region of, near to, near by: urbīs circa Capuam occupare: circa Liternum posuit castra, in the neighborhood of, L. —In vague designations of a place, in, at, about: Circa virentīs campos, H.: cum amor Saeviet circa iecur, H.: quadriduum circa rupem consumptum, L.: circa unam rem ambitūs facere, L.—Of persons as attendants, around, with, attending, accompanying: canes quos circa se haberet: trecentos iuvenes circa se habebat, L. — In time, about: circa eandem horam, L.: Circa lustra decem, H. —In numerical designations, about, nearly, almost: circa quingentos Romanorum, L.—Fig., about, in respect to: circa adfectationem originis, Ta.* * *Iaround, all around; round about; near, in vicinity/company; on either sideIIaround, on bounds of; about/near (space/time/numeral); concerning; with -
15 dis-cernō
dis-cernō crēvī, crētus, ere, to separate, set apart, mark off, bound, part, divide: muro di scerni a nobis: discrimina, quibus ordines discernerentur, L.: mons, qui finīs eorum discerneret, S.— Poet.: (saxum) telas auro, to interweave with gold, V.: Limes litem ut discerneret arvis, i. e. keep away, V.—P. perf., divided, separated: urbes magno inter se spatio discretae, L.: ubi discretas insula rumpit aquas, O.: sedes piorum, retired, H.: septem in ostia Nilus, O.: nec mors discreta fuisset, nor had we been divided in death, O.—Fig., to distinguish, discern, know apart: alba et atra: insidiatorem et petitum insidiis, L.: diem noctemque caelo, V.: fas atque nefas, H.: suos, Cs.: quid sit eiusdem generis: pecuniae an famae minus parceret, S.: nec discernatur, iussu iniussu pugnent, L. -
16 dissideō
dissideō ēdī, —, ēre [dis- + sedeo], to sit apart, be remote: sceptris quae (terra) libera nostris Dissidet, V.: quantum Hypanis dissidet Eridano, Pr. — Fig., to be at variance, disagree, differ: non consiliis, sed armis: dissidentibus consulibus: a populo R.: a Pompeio in tantis rebus: leviter inter se: cum Cleanthe multis rebus: virtus dissidens plebi, H.: Dissidet et variat sententia, O.: Medus luctuosis Dissidet armis, is distracted, H.—Of things, to be unlike, be dissimilar, differ, disagree: scriptum a sententiā: verba cum sententiā scriptoris: si toga dissidet impar, i. e. sits awry, H.* * *dissidere, dissedi, dissessus Vdisagree, be at variance; be separated -
17 dīstinctus
dīstinctus adj. with comp. [P. of distinguo], separated, separate, distinct: genera delictorum: acies distinctior, ex pluribus partibus constans, L.: concentus ex distinctis sonis. — Decorated, adorned, studded, impressive: pocula gemmis: herbae floribus, O.: oratio expolitione: in utroque genere Cato, eminent.* * *distincta, distinctum ADJseparate, distinct; definite, lucid -
18 dīversus or dīvorsus
dīversus or dīvorsus adj. with sup. [P. of diverto; dis + verto], turned different ways, opposite, contrary: in diversum iter equi concitati, L.: iter a proposito, Cs.: diversam aciem in duas partīs constituit, with a double front, Cs.: duo (cinguli) maxime inter se diversi (i. e. the two polar circles): procurrentibus in diversa terris, Ta.: auditis diversā valle mugitibus, from opposite quarters, O. — Turned away, apart, separate: diversi pugnabant, separately, Cs.: iam antea diversi audistis, individually, S.: diversi dissipatique in omnīs partīs fugere, Cs.: fuga, L.: diversi consules discedunt, L.: quo diversus abis? away, V.: in locis maxime diversis, very widely separated: regio ab se, remotely, L.: diversissimis locis, L.: diverso itinere, by a side-path, Cs.—As subst n.: ex diverso caeli, from another quarter, V.: ex diverso veniemus, from different directions, V.: diversa sequentes, other pursuits, H.— Remote, fardistant: Aesar, i. e. in a far country, O.: exsilia, V.—Fig., different, diverse, opposite, contrary, conflicting: naturae studia: inter se mala, S.: consilia, Cs.: Est huic diversum vitio vitium prope mains, H.: reges diversi pars ingenium, alii corpus exercebant, pursuing opposite courses, S.: fata duorum, V.: utrum... an... in diversum auctores trahunt, there is a conflict of authorities, L.: a te totus diversus est, dissents entirely: par ingenio, morum diversus, Ta.: iudices per diversa implacabiles, for opposite reasons, Ta.— Unsettled, irresolute, distracted: Metu ac libidine, S.: animi, Ta.: diversi inconstantia volgi, Tb. — Different, unlike, dissimilar, distinct: genera bellorum: filii longissime diversa ratio est: flumina diversa locis, V.: ab his divorsae litterae, S. -
19 partiō
partiō īvī, ītus, īre [pars], to share, part, distribute, apportion, divide: provincias inter se, S.: ordines: pes enim partitur in tria: Caesar partitis copiis cum Fabio, etc., Cs.: regionibus partitum imperium, L.: carcere partitos equos, separated by the barriers, O.: partiendum sibi exercitum putavit, Cs.* * *partire, partivi, partitus V TRANSshare, divide up, distribute -
20 sēclūsus
sēclūsus adj. [P. of secludo], sundered, separated, remote, secluded: iter a concilio deorum: nemus, V.: aliqua aquula, confined streamlet.
См. также в других словарях:
Separated at birth — Separated at birth, usually phrased as a question, is a light hearted media device for pointing out people who are unrelated but bear a notable facial resemblance. The title Separated at Birth? was a trademark of Spy Publishing Partners, the… … Wikipedia
Separated — can refer to:*Legal separation of spouses * Separated (song) by Avant *Separated sets, a concept in mathematical topology *Separation of conjoined twins, a procedure that gives them allows them to live independently … Wikipedia
separated — sep·a·rat·ed / se pə ˌrā təd/ adj: being in a state of estrangement between spouses usu. requiring the maintenance of separate residences and the intent to live apart permanently: being in a state of separation has been separated for a year… … Law dictionary
separated — separated; un·separated; … English syllables
Separated sets — In topology and related branches of mathematics, separated sets are pairs of subsets of a given topological space that are related to each other in a certain way.The notion of when two sets are separated or not is important both to the notion of… … Wikipedia
separated — [[t]se̱pəreɪtɪd[/t]] 1) ADJ: v link ADJ, oft ADJ from n Someone who is separated from their wife or husband lives apart from them, but is not divorced. Most single parents are either divorced or separated... Tristan had been separated from his… … English dictionary
Separated shoulder — Infobox Disease Name = Separated shoulder Caption = A Separated Shoulder XRay modified to easily show bones. Notice the separation between the end of the collarbone and the scapula. DiseasesDB = ICD10 = ICD10|S|43|1|s|40 ICD9 = ICD9|831.04,… … Wikipedia
Separated (song) — Infobox Single Name = Separated (Remix) Artist = Avant featuring Kelly Rowland from Album = My Thoughts B side = Released = July 2000 Format = CD single Recorded = Genre = R B Length = Label = Universal Records Writer = Producer = Certification … Wikipedia
Separated Vegetables — Infobox Album Name = Separated Vegetables Type = studio Artist = The Slickee Boys Released = 1977 Recorded = 1976–1977 Genre = Rock Length = Label = Dacoit Producer = The Slickee Boys Steve Lorber Reviews = Flex! (Favorable) [http://www.fuzzlogic … Wikipedia
Separated By Motorways — Infobox Single Name = Separated By Motorways Artist = The Long Blondes from Album = Someone to Drive You Home Released = flagicon|UK December 12, 2005 Format = 7 Genre = Indie rock Length = Label = Rough Trade Writer = Kate Jackson Producer =… … Wikipedia
separated — adjective 1. being or feeling set or kept apart from others (Freq. 5) she felt detached from the group could not remain the isolated figure he had been Sherwood Anderson thought of herself as alone and separated from the others had a set apart… … Useful english dictionary