-
1 Indi
Indi, ōrum, m., v. Indus. -
2 dēns
dēns dentis, m [ED-], a tooth: dentibus in ore constructis: eorum adversi acuti... intimi, qui genuini vocantur, the front teeth... grinders: puer, nondum omni dente renato, Iu.: dentīs exacuit sus, tusks, V.: viperei, O.: eburnei, elephants': Indi, the elephant's, O.: gemmae et dentes Indi, ivory, O.: Libycus, ivory, Pr.— A tooth, point, spike, prong, tine, fluke: aratri, V.: perpetui (serrae), O.: insecti pectine dentes (i. e. insectus dentibus pecten), O.: tenax (ancorae), V.: curvus Saturni, the pruning-hook, V.—Fig., a tooth: maligno dente carpunt, of hatred: invidus, H.: ater, H.: Theoninus, i. e. slanderous tongue, H.: tangere singula dente superbo, aristocratic daintiness, H.: dentes aevi, O.* * *tooth; tusk; ivory; tooth-like thing, spike; distructive power, envy, ill will -
3 indus
IInda, Indum ADJIndian, from/of/belonging to India; of Indian ivoryIIIndian, inhabitant of India; (applied to mahout/elephant driver)III -
4 colōrātus
-
5 extrēmus
extrēmus adj. sup. [exter], outermost, utmost, extreme, farthest, last: oppidum Allobrogum, Cs.: finis provinciae, L.: Indi, H.: in codicis extremā cerā: extremā lineā amare, i. e. to make love at a distance, T.: vinitor, i. e. at the end of his task, V.: cultores, in remotest lands, V.— The last part, end tip, extremity, boundary, surface (with a subst., denoting the whole): quibus (litteris) in extremis, at its end: in extremo libro tertio, at the end of: in extremo ponte, Cs.: cauda, tip, V.: extremis digitis aliquid attingere.—As subst n.: quod finitum est, habet extremum, an end: teretes, praeterquam ad extremum, at the end, L.: mundi: provinciae, Cs.: extrema agminis, L.—Of time or order, latest, last: mensis anni Februarius: finis vitae, L.: manus extrema non accessit operibus, finishing touches: extremum illud est, ut, etc., it remains only: ad extremam aetatem, old age, N.: extremo tempore, at last, N.: pueritia: extremo Peloponnesio bello, N.: Extremus galeāque imā subsedit Acestes, i. e. the lot of, V. — As subst m.: Extremi primorum, extremis usque priores, H.: Occupet extremum scabies, devil take the hindmost, H.—As subst n.: die extremum erat, S.: extremo anni, L.: in extremum (durare), O.: ad extremum incipit philosophari, at last: testis ad extremum reservatus, to the last: Extrema gemens, for the last time, V.— Fig., utmost, highest, greatest, extreme: fames, Cs.: ad extrema iura decurrere: extremae dementiae est (with infin.), the height of madness, S.: in extremis suis rebus, utmost danger, Cs. — As subst n.: audendi extrema cupido, V.: ad extrema ventum foret, ni, etc., L.: res p. in extremo sita, S.: non ad extremum perditus, utterly, L.— Last, least, lowest, meanest: Haud Ligurum, V.: ignis, flickering, V.: extremi ingeni est, qui, etc., L.* * *rear (pl.) -
6 gracilis
gracilis e ( plur f. gracilae, T.), adj., thin, slight, slender, slim, meagre, lean: virgo, T.: puer, H.: Indi, Iu.: capella, O.: equi hominesque, L.: cacumen, O.—Fig.: materia, a slight theme, O.* * *gracile, gracilior -or -us, gracillimus -a -um ADJslender, thin, slim, slight; fine, narrow; modest, unambitious, simple, plain -
7 īgnis or (once in H.) īgnīs
īgnis or (once in H.) īgnīs is (abl. īgnī; rarely īgne), m [1 AG-], fire: ignem ex lignis fieri iussit: ignīs restinguere: templis ignīs inferre: subditis ignibus aquae fervescunt: casurae inimicis ignibus arces, V.: ignīs fieri prohibuit, Cs.: ignem operibus inferre, Cs.: urbi ferro ignique minitari: gravis, a conflagration, Ta.: ignibus significatione factā, signal-fires, Cs.: ut fumo atque ignibus significatur, watch-fires, Cs.: quorundam igni et equus adicitur, the funeral pyre, Ta.: fulsere ignes, lightnings, V.: missos Iuppiter ignīs Excusat, thunderbolt, O.: inter ignīs Luna minores, i. e. stars, H.: clarior ignis Auditur, the crackling of fire, V.: Eumenidum, torches, Iu.: emendus, i. e. fuel, Iu.: sacer, St. Anthony's fire, erysipelas, V.: aqua et ignis, i. e. the necessaries of life.—Fire, brightness, splendor, brilliancy, lustre, glow, redness: curvatos imitatus ignīs lunae, H.: nox caret igne suo, starlight, O.: positi sub ignibus Indi, the sun, O.— Fig., fire, glow, rage, fury, love, passion: exarsere ignes animo, V.: huic ordini ignem novum subici: caeco carpitur igni, secret love, V.: tectus magis aestuat ignis, O.: socii ignes, i. e. nuptials, O.— A beloved object, flame: Accede ad ignem hunc, T.: meus, V.: pulchrior, H.—An agent of destruction, fire, flame: ne parvus hic ignis incendium ingens exsuscitet (i. e. Hannibal), L. -
8 coloro
cŏlōro, āvi, ātum, 1, v. a. [id.].I.To give a color to, to color, tinge (class.):B.corpora,
Cic. N. D. 1, 39, 110:lignum sinopide,
Plin. 35, 6, 13, § 31:lineas testa trita,
id. 35, 3, 5, § 16:medicamentum rubricā vel atramento,
Scrib. Comp. 228:coloratum Tithoni conjuge caelum,
Ov. Am. 2, 5, 35.—In partic., to color reddish or brownish, to tinge:II.cum in sole ambulem, natura fit ut colorer,
Cic. de Or. 2, 14, 60; Quint. 5, 10, 81; Sen. Ep. 108, 4:pira sole,
Plin. 15, 15, 16, § 54; Prop. 3 (4), 13, 16:colorat aequora Nilus,
Cat. 11, 7.—Trop. (cf. color, II.).A.In gen., to imbue thoroughly:B.sapientia nisi alte descendit et diu sedit animum non coloravit, sed infecit,
Sen. Ep. 71, 30.—Esp.1.Of discourse, to give it a coloring; and in pass., to retain or receive a coloring, to be tinged:2.cum istos libros studiosius legerim, sentio orationem meam illorum tactu quasi colorari,
Cic. de Or. 2, 14, 60; id. Or. 13, 42:urbanitate quādam quasi colorata oratio,
id. Brut. 46, 170. —(In a bad sense.) To give a coloring, to gloss over, palliate, Val. Max. 8, 2, 2:A.inepta sua serio vultu,
Prud. Cath. 2, 35 (cf. color, II. B. b.).—Hence, cŏlōrātus, a, um, P. a.Colored, having color:2.arcus,
Cic. N. D. 3, 20, 51:uvae,
Col. 11, 2:pira,
Plin. 15, 15, 16, § 56.—Esp., colored red, red, imbrowned, Quint. 5, 10, 81:B.corpora,
having a healthy color, id. 8, prooem. § 19; cf.virtus,
Sen. Vit. Beat. 7, 3:aliquis speciosior et coloratior,
Cels. 2, 2:Indi,
Verg. G. 4, 293:Seres,
Ov. Am. 1, 14, 6:Etrusci,
Mart. 10, 68.—Trop., colored, specious:ficta et colorata,
Sen. Ep. 16, 2.— Adv.: cŏlōrātē, in a specious or plausible manner:offert tale patrocinium,
Quint. Decl. 285. -
9 fertilis
fertĭlis, e, adj. [fero, I. B. 3.].I. A.Lit.(α).Absol.:(β).ager, quamvis fertilis, sine cultura fructuosus esse non potest,
Cic. Tusc. 2, 5, 13:Asia tam opima est ac fertilis. ut, etc.,
id. de Imp. Pomp. 6, 14:agri opimi et fertiles,
id. Agr. 2, 19, 51; cf.:agri uberrimi maximeque fertiles,
id. Div. 1, 42, 94:agri lati et fertiles,
id. Verr. 2, 3, 51, § 120; id. N. D. 2, 53:ager fertilis et praeda onustus,
Sall. J. 87, 1; Ov. F. 5, 12, 23:terra,
Liv. 45, 30, 4:Africa,
Hor. C. 3, 16, 31:Tibur,
id. ib. 4, 3, 10:oliveta,
id. ib. 2, 15, 8:Bacchus (i. e. vinum),
id. ib. 2, 6, 19:herba,
Ov. F. 3, 240:annus,
Prop. 4 (5), 8, 14:cornu nutricis (i. e. Copiae),
Ov. F. 5, 127.— Poet.:serpens, i. e. the Hydra,
continually producing new heads, Ov. H. 9, 95.— Comp.:uberius solum fertilioremve segetem,
Quint. 12, 10, 25.—Prov.: fertilior seges est alienis semper in agris,
Ov. A. A. 1, 349.— Sup.:quae fertilissima sunt Germaniae loca circum Hercyniam silvam,
Caes. B. G. 6, 24, 2:regio agri,
id. ib. 7, 13 fin.:ager,
Liv. 29, 25, 12:quaestus,
Plin. H. N. 14 praef. § 5.—With gen.:(γ).proferre possum multos fertiles agros alios aliorum fructuum,
fertile, some in one kind of produce, some in another, Cic. N. D. 2, 52, 131; cf.:ager frugum fertilis,
Sall. J. 17, 5:fertilis hominum frugumque Gallia,
Liv. 5, 34, 2:tellus frugum pecorisque,
Hor. C. S. 29:mare testae,
id. S. 2, 4, 31:insulae pabuli tantum,
Plin. 6, 22, 24, § 86:arenae vitri,
id. 5, 19, 17, § 75.— Comp.:incolae (Taprobanes) auri margaritarumque grandium fertiliores quam Indi,
richer in, Plin. 6, 22, 24, § 81.—With abl.:(δ).ager a litore arboribus fertilis, intus frugibus tantum,
Plin. 5, 5, 5, § 33:flumen auro,
id. 6, 23, 26, § 98.—With ad:(ε).tractus fertilis ad omnia,
Plin. 2, 78, 80, § 190.—With a and abl.:B.Aetna a sacro numquam non fertilis igni,
Lucil. Aetna, 556.—Trop., fertile, productive ( poet. and in post-Aug. prose):II.fertile pectus habes,
Ov. Pont. 4, 2, 11:Bacche, soles Phoebo fertilis esse tuo,
Prop. 4 (5), 6, 76:tanto priscorum cura fertilior fuit,
Plin. H. N. 14 praef. § 3.—That makes fruitful or fertile, fertilizing ( poet. and in post-Aug. prose): dea (i. e. Ceres), Ov. M. 5, 642:Nilus,
Tib. 1, 7, 22; [p. 741] Val. Fl. 7, 608:majores fertilissimum in agro oculum domini esse dixerunt,
Plin. 18, 6, 8, § 43.—Hence, * adv.: fertĭlĭter, fruitfully, abundantly:derelicta (metalla) fertilius revivescunt,
Plin. 34, 17, 49, § 164. -
10 funeratio
-
11 gracilis
grăcĭlis, e (also ante-class. grăcĭlus, a, um, Lucil. ap. Non. 489, 21; plur.:I.gracilae virgines,
Ter. Eun. 2, 3, 22), adj. [Sanscr. karc, to be lean; old Lat. cracentes, slender (Enn. Ann. 497 Vahl.); cf. Gr. kolokanos], thin, slight, slender, slim; meagre, lean ( poet. and in Aug. prose; not in Cic.; but cf. gracilitas; syn.: exilis, tenuis, macer).Physically:B.in gracili macies crimen habere potest,
Ov. R. Am. 328:gracili sic tamque pusillo,
Hor. S. 1, 5, 69:quis multa gracilis te puer in rosa, etc.,
id. C. 1, 5, 1:puer,
Mart. 11, 43, 4:Indi,
Juv. 6, 466:capella,
Ov. M. 1, 299:equi hominesque paululi et graciles,
Liv. 35, 11, 7:arbores succinctioresque,
Plin. 16, 10, 17, § 39:resina (opp. pinguis),
id. 24, 6, 22, § 33:gracilis et ejuncida vitis,
id. 17, 22, 35, § 173:folium,
id. 19, 8, 54, § 171:comae et lanuginis instar,
Ov. Am. 1, 14, 23:stamen,
id. M. 6, 54:catena,
id. ib. 4, 176; cf.:vinculum auri,
Petr. 126:cacumen,
Ov. M. 10, 140:coronae,
Juv. 12, 87:viae petauri,
Mart. 2, 86, 7; cf.rima,
App. M. 4, p. 149:libellus,
Mart. 8, 24, 1:umbra,
Ov. Tr. 4, 10, 86:spuma,
Vulg. Sap. 5, 15.— Comp.:glans brevior et gracilior,
Plin. 16, 6, 8, § 19.— Sup.:fuit (Nero) ventre projecto, gracillimis cruribus,
Suet. Ner. 51.—Transf., opp. to fat or rich, meagre, scanty, poor (post-Aug.):II.ager,
Plin. 17, 22, 35, § 187:clivi,
Col. 2, 4, 11:vindemiae,
Plin. Ep. 9, 20, 2; 8, 15, 1:gracili Lare vivere,
App. Mag. p. 287; cf.pauperies,
id. M. 9, p. 219.—Trop., of style, simple, plain, unadorned ( poet. and in post-Aug. prose): materiae gracili sufficit ingenium. Ov. P. 2, 5, 26; cf.:1.lusimus, Octavi, gracili modulante Thalia,
Verg. Cul. 1: et in carmine et in soluta oratione genera dicendi probabilia sunt tria, quae Graeci charaktêras vocant nominaque eis fecerunt hadron, ischnon, meson. Nos quoque, quem primum posuimus, uberem vocamus, secundum gracilem, tertium mediocrem. Uberi dignitas atque amplitudo est:gracili venustas et subtilitas: medius in confinio est utriusque modi particeps, etc.,
Gell. 7, 14, 1 sq.; cf.:inter gracile validumque tertium aliquid constitutum est,
Quint. 12, 10, 66:praefationes tersae, graciles, dulces,
Plin. Ep. 2, 3, 1.—Of the speaker:non possumus esse tam graciles, simus fortiores,
Quint. 12, 10, 36.—Hence, adv.: grăcĭlĭter, slenderly.Lit., App. M. 3, p. 130.—2.Trop.:alia ornatius, alia gracilius esse dicenda,
more simply, Quint. 9, 4, 130. -
12 Indus
1.Indus, a, um, adj., = Indos, of or belonging to India, Indian (as an adj. almost exclusively poet.):A.ebur,
Verg. A. 12, 67:dens,
ivory, Cat. 64, 48:belua, i. e. elephas,
Ov. Tr. 4, 6, 7:conchae,
pearls, Prop. 1, 8, 39 (1, 8 b. 13 M.).— Plur.: Indi, ōrum, the inhabitants of India, Indians, Cic. Div. 2, 46, 96:extremi,
Cat. 11, 2; Mela, 1, 2, 3 sq.; 3, 7, 3.—In sing.: Indus, i, m.Trop.1.An Indian, collect., Verg. G. 2, 172; Ov. A. A. 3, 130.—2. B.Transf. ( poet.).1.An Ethiopian, Verg. G. 4, 293.—2.An Arabian (sing. collect.), Ov. F. 3, 720.2.Indus, i, m., = Indos, the name of two rivers.I.The Indus, that empties into the Indian Ocean, now Sind, Cic. N. D. 2, 52, 130; Mel. 3, 7; Plin. 6, 20, 23, § 71; Ov. Tr. 5, 3, 24 al.—II.A river in Caria, Plin. 5, 28, 29, § 103; Liv. 38, 14, 2. -
13 inhabitabilis
1.ĭn-hăbĭtābĭlis, e, adj., uninhabitable:2.regiones,
Cic. N. D. 1, 10, 24: Indi ostia inhabitabilia, Mela, 3, 7 fin.; Plin. 6, 17, 20, § 53. -
14 introitus
1.intrŏĭtus, a, um, Part., from introeo.2. I.Lit.:2.nocturnus introitus Zmyrnam quasi in hostium urbem,
Cic. Phil. 11, 2, 5:militum,
Caes. B. C. 1, 21:in urbem,
id. Dom. 28:sol in Geminos introitum facit,
enters, Col. 11, 2, 43:primo statim introitu,
at his very first entrance, Tac. H. 1, 31:aliquem introitu prohibere,
Cic. Caecin. 13:cujus in Graeciam,
Just. 2, 11, 1:introitum alicujus rei pellere,
to keep a thing from entering, Plin. 20, 9, 39, § 101.—With in and abl. (rare):sol introitum in Cancro facit,
Col. 11, 2, 49.—Esp., the mouth of a river, its entrance into another:B.Averni,
Sil. 13, 398; also as the entrance to it from the sea (cf. B. infra):Indi,
Plin. 12, 12, 25, § 41 al. —Transf., a place of entrance, passage:II.ad omnes introitus, qua adiri poterat,
Cic. Caecin. 8:omnes introitus erant praeclusi,
Caes. B. G. 5, 9:clandestinus,
Suet. Ner. 48:aures duros et quasi corneolos habere introitus,
Cic. N. D. 2, 57:portus,
Caes. B. C. 3, 39, 2; Cic. Verr. 2, 5, 31, § 80:aedis,
Nep. Paus. 5, 3:ad ipsum introitum exspectare macelli,
Juv. 11, 10. —In the abl.:INTROITO,
Inscr. Orell. 2103. —Trop.A.An entering, entrance upon an office or into a society:B.certum aliquid pro introitu dare,
Plin. Ep. 10, 113:sacerdotii,
Suet. Claud. 9:militiam illam cum introitu comparari volo,
i. e. entrancemoney, Dig. 32, 1, 102.—A beginning, introduction, prelude (syn.:principium, exordium, prooemium): fabulae Clodianae,
Cic. Att. 1, 18:defensionis,
id. Cael. 2, 3:in introitu hujus operis,
Plin. 6, 27, 31, § 141. -
15 litoralis
lītŏrālis, e, adj. [3. litus], of or belonging to the sea-shore:dii litorales,
that guard the shore, gods of the sea-shore, Cat. 4, 22:pisces,
Plin. 9, 17, 30, § 65:Indi,
Just. 12, 10, 6. -
16 odoro
ŏdōro, āvi, ātum, 1, v. a. [odor], to give a smell or fragrance to, to perfume a thing ( poet. and in post-Aug. prose; cf.:oleo, fragro): odorant aëra fumis,
Ov. M. 15, 734:mella,
Col. 9, 4, 4:caelum sulfure,
Avien. Arat. 1430.—Hence, ŏdōrātus, a, um, P. a., that has a smell, that emits an odor; esp., sweet-smelling, fragrant:quid tibi odorato referam sudantia ligno Balsama?
Verg. G. 2, 119:cedrus,
id. A. 7, 13:pabula,
Col. 8, 17, 1:capilli,
Hor. C. 3, 20, 14:comae,
Ov. A. A. 2, 734:nectare odorato spargit corpus,
id. M. 4, 250:odoratis ignibus,
id. ib. 15, 574:Indi,
in whose country sweetsmelling spices grow, Sil. 17, 658:Armenii,
Tib. 1, 5, 36: dux, the prince of the Parthians or Assyrians, who border on Arabia, Prop. 4 (5), 3, 64.— Comp.:vina mustis odoratiora,
Plin. 21, 7, 18, § 35.— Sup.:odoratissimi flores,
Plin. 28, 8, 28, § 108. -
17 reperio
rĕ-pĕrĭo, repperi (less correctly reperi), rĕpertum, 4 (old fut. reperibit, Caecil. ap. Non. 508, 16:I.reperibitur,
Plaut. Ep. 1, 2, 48; Pompon. ap. Non. 1. 1.; inf. reperirier, Plaut. Truc. 4, 1, 1; Lucr. 4, 480), v. a. [pario] (orig., perh., to procure or find again; hence), in gen., to find, meet with, find out, either by searching or by accident (cf.: invenio, offendo, nanciscor).Lit.:II.ego illam reperiam,
will find her again, will find her out, Plaut. Ep. 4, 2, 32:Glycerium suos parentes repperit,
Ter. And. 4, 5, 11; 5, 6, 5:perscrutabor fanum, si inveniam uspiam Aurum: sed si repperero, etc.,
Plaut. Aul. 4, 2, 14:quid repperisti? Non quod pueri clamitant in fabā se repperisse,
id. ib. 5, 10; cf. id. Bacch. 3, 6, 33:facile invenies pejorem... meliorem neque tu reperies, etc.,
id. Stich. 1, 2, 53:curculiones in tritico,
id. Curc. 4, 4, 31; cf. Ov. M. 1, 654:aliquem hominem,
Plaut. Bacch. 1, 1, 8:multos,
Cic. Fin. 2, 9, 28:mortui sunt reperti,
id. Tusc. 1, 47, 114:puerum aut puellam sibi recens natum,
Plaut. Cist. 1, 2, 16:ibi quoque equi caput repertum,
Just. 18, 5, 16:ceterarum artium repertos antistites agriculturae neque discipulos neque praeceptores inventos,
Col. 11, 1, 10:divitiis incubare repertis,
Verg. A. 6, 610. —Trop.A.In gen., to find, find out, discern; to get, procure, obtain:B.occasionem,
Plaut. Ps. 4, 4, 9:propter paupertatem nomen,
id. Stich. 11, 3, 22:gloriam armis,
Ter. Heaut. 1, 1, 60:quamvis malam rem quaeris, illic reperias,
Plaut. Trin. 2, 4, 153; cf.:si quaerimus, cur, etc.... causas reperiemus verissimas duas,
Cic. Brut. 95, 325:rem repperi omnem ex tuo magistro, ne nega,
Plaut. Bacch. 3, 6, 37:verae amicitiae difficillime reperiuntur in iis, qui, etc.,
Cic. Lael. 17, 64:nec quicquam difficilius quam reperire, quod sit omni ex parte in suo genere perfectum,
id. ib. 21, 79:nec vos exitum reperitis,
id. N. D. 1, 38, 107:perpauci lintribus inventis sibi salutem reppererunt,
found, obtained, Caes. B. G. 1, 53 Oud. N. cr.:aristolochia nomen ex inventore reperit,
Cic. Div. 1, 10, 16: sollicitudinis finem, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 15, 4:cujus praeclara apud Vergilium multa exempla reperio,
Quint. 8, 3, 79; cf. in pass., id. 1, 5, 43:quibus (armis) quemadmodum salutariter uterentur, non reperiebant,
Cic. Brut. 2, 8. —In partic.1.With a double predicate, to find, discover, perceive, learn, ascertain a thing to be in any manner:2.qui invident, omnes inimicos mihi istoc facto repperi,
Plaut. Ep. 1, 2, 6:hoc si secus reperies, nullam causam dico,
id. Capt. 3, 4, 92:quam paucos reperias meretricibus Fideles evenire amatores,
Ter. Hec. 1, 1, 1; cf. id. ib. 2, 1, 3:re ipsā repperi, Facilitate nihil esse homini melius,
id. Ad. 5, 4, 6; cf.:cum transgressos repperisset consules,
Vell. 2, 50, 1:quorum de moribus Caesar cum quaereret, sic reperiebat,
Caes. B. G. 2, 15:neque, quanta esset insulae magnitudo, reperire poterat,
id. ib. 4, 20;1, 50: Caesar repperit ab Suevis auxilia missa,
id. ib. 6, 9:repperit esse vera,
id. ib. 1, 18:quem Tarentum venisse reperio,
Cic. Sen. 4, 10.— So pass., with a double subject (i.e. with a predicate nom.), to be found, discovered, recognized to be any thing:quos cum censeas Esse amicos, reperiuntur falsi falsimoniis,
Plaut. Bacch. 3. 6, 12:ingrato ingratus repertus est,
id. Pers. 5, 2, 59:improbissimus reperiebare,
Cic. Quint. 20, 56:ceteris rebus aut pares aut etiam inferiores reperiemur, religione multo superiores,
id. N. D. 2, 3, 8; id. Fl. 38, 94.— With inf.:quoniam duplex natura duarum Dissimilis rerum longe constare reperta'st,
Lucr. 1, 504:Sybarim et Crotonem et in eas Italiae partes Pythagoras venisse reperitur,
Cic. Rep. 2, 15, 28:nec ulli periisse nisi in proelio reperiuntur,
Suet. Caes. 75.—To find out, hit upon, invent, devise, discover (freq. after the Aug. period; cf. repertor;whereas invenire is used in this signif. in all periods): reperi, comminiscere, cedo calidum consilium cito,
Plaut. Mil. 2, 2, 71; cf.:aliquid calidi consilii,
id. Ep. 2, 2, 71:sibi aliquam astutiam,
id. Capt. 3, 4, 7:repperisti tibi quod placeat,
Ter. Heaut. 3, 3, 35; 3, 2, 22:consilium,
id. Phorm. 1, 4, 1:causam,
id. ib. 2, 1, 4:mihimet ineunda ratio et via reperiunda est, quā, etc.,
Cic. Verr. 2, 3, 46, § 110:nihil novi reperiens,
id. Ac. 2, 6, 16:hoc reperire difficilius, quam, cum inveneris, argumentis adjuvare,
Quint. 5, 10, 116:reperta verba (opp. nativa),
id. 8, 3, 36:medicina ex observatione salubrium reperta est,
id. 2, 17, 4; 9, 4, 114:ludusque (scaenicus) repertus,
Hor. A. P. 405:serrae reperit usum,
Ov. M. 8, 246; 1, 687:repertā nuper conjuratione,
discovered, Tac. A. 16, 15; cf.:posterius res inventa est aurumque repertum,
Lucr. 5, 1112; 1240:in quarum exercitationem reperta est (declamatio),
Quint. 2, 10, 4; 4, 2, 21; 4, 3, 2; 8, 3, 72; 12, 10, 72; Tac. Agr. 19.— With dat., Quint. 8, 6, 19.— With object-clause:Indi gemmas crystallum tingendo adulterare repererunt,
Plin. 35, 5, 20, § 79 (where, however, Jahn reads invenerunt).—Hence, rĕperta, ōrum, n., inventions (mostly in Lucr.):exponunt praeclara reperta,
Lucr. 1, 732; 136; 5, 2; 13; 6, 7;and (perh. in imitation),
Rhem. Fan. Pond. 15. -
18 reperta
rĕ-pĕrĭo, repperi (less correctly reperi), rĕpertum, 4 (old fut. reperibit, Caecil. ap. Non. 508, 16:I.reperibitur,
Plaut. Ep. 1, 2, 48; Pompon. ap. Non. 1. 1.; inf. reperirier, Plaut. Truc. 4, 1, 1; Lucr. 4, 480), v. a. [pario] (orig., perh., to procure or find again; hence), in gen., to find, meet with, find out, either by searching or by accident (cf.: invenio, offendo, nanciscor).Lit.:II.ego illam reperiam,
will find her again, will find her out, Plaut. Ep. 4, 2, 32:Glycerium suos parentes repperit,
Ter. And. 4, 5, 11; 5, 6, 5:perscrutabor fanum, si inveniam uspiam Aurum: sed si repperero, etc.,
Plaut. Aul. 4, 2, 14:quid repperisti? Non quod pueri clamitant in fabā se repperisse,
id. ib. 5, 10; cf. id. Bacch. 3, 6, 33:facile invenies pejorem... meliorem neque tu reperies, etc.,
id. Stich. 1, 2, 53:curculiones in tritico,
id. Curc. 4, 4, 31; cf. Ov. M. 1, 654:aliquem hominem,
Plaut. Bacch. 1, 1, 8:multos,
Cic. Fin. 2, 9, 28:mortui sunt reperti,
id. Tusc. 1, 47, 114:puerum aut puellam sibi recens natum,
Plaut. Cist. 1, 2, 16:ibi quoque equi caput repertum,
Just. 18, 5, 16:ceterarum artium repertos antistites agriculturae neque discipulos neque praeceptores inventos,
Col. 11, 1, 10:divitiis incubare repertis,
Verg. A. 6, 610. —Trop.A.In gen., to find, find out, discern; to get, procure, obtain:B.occasionem,
Plaut. Ps. 4, 4, 9:propter paupertatem nomen,
id. Stich. 11, 3, 22:gloriam armis,
Ter. Heaut. 1, 1, 60:quamvis malam rem quaeris, illic reperias,
Plaut. Trin. 2, 4, 153; cf.:si quaerimus, cur, etc.... causas reperiemus verissimas duas,
Cic. Brut. 95, 325:rem repperi omnem ex tuo magistro, ne nega,
Plaut. Bacch. 3, 6, 37:verae amicitiae difficillime reperiuntur in iis, qui, etc.,
Cic. Lael. 17, 64:nec quicquam difficilius quam reperire, quod sit omni ex parte in suo genere perfectum,
id. ib. 21, 79:nec vos exitum reperitis,
id. N. D. 1, 38, 107:perpauci lintribus inventis sibi salutem reppererunt,
found, obtained, Caes. B. G. 1, 53 Oud. N. cr.:aristolochia nomen ex inventore reperit,
Cic. Div. 1, 10, 16: sollicitudinis finem, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 15, 4:cujus praeclara apud Vergilium multa exempla reperio,
Quint. 8, 3, 79; cf. in pass., id. 1, 5, 43:quibus (armis) quemadmodum salutariter uterentur, non reperiebant,
Cic. Brut. 2, 8. —In partic.1.With a double predicate, to find, discover, perceive, learn, ascertain a thing to be in any manner:2.qui invident, omnes inimicos mihi istoc facto repperi,
Plaut. Ep. 1, 2, 6:hoc si secus reperies, nullam causam dico,
id. Capt. 3, 4, 92:quam paucos reperias meretricibus Fideles evenire amatores,
Ter. Hec. 1, 1, 1; cf. id. ib. 2, 1, 3:re ipsā repperi, Facilitate nihil esse homini melius,
id. Ad. 5, 4, 6; cf.:cum transgressos repperisset consules,
Vell. 2, 50, 1:quorum de moribus Caesar cum quaereret, sic reperiebat,
Caes. B. G. 2, 15:neque, quanta esset insulae magnitudo, reperire poterat,
id. ib. 4, 20;1, 50: Caesar repperit ab Suevis auxilia missa,
id. ib. 6, 9:repperit esse vera,
id. ib. 1, 18:quem Tarentum venisse reperio,
Cic. Sen. 4, 10.— So pass., with a double subject (i.e. with a predicate nom.), to be found, discovered, recognized to be any thing:quos cum censeas Esse amicos, reperiuntur falsi falsimoniis,
Plaut. Bacch. 3. 6, 12:ingrato ingratus repertus est,
id. Pers. 5, 2, 59:improbissimus reperiebare,
Cic. Quint. 20, 56:ceteris rebus aut pares aut etiam inferiores reperiemur, religione multo superiores,
id. N. D. 2, 3, 8; id. Fl. 38, 94.— With inf.:quoniam duplex natura duarum Dissimilis rerum longe constare reperta'st,
Lucr. 1, 504:Sybarim et Crotonem et in eas Italiae partes Pythagoras venisse reperitur,
Cic. Rep. 2, 15, 28:nec ulli periisse nisi in proelio reperiuntur,
Suet. Caes. 75.—To find out, hit upon, invent, devise, discover (freq. after the Aug. period; cf. repertor;whereas invenire is used in this signif. in all periods): reperi, comminiscere, cedo calidum consilium cito,
Plaut. Mil. 2, 2, 71; cf.:aliquid calidi consilii,
id. Ep. 2, 2, 71:sibi aliquam astutiam,
id. Capt. 3, 4, 7:repperisti tibi quod placeat,
Ter. Heaut. 3, 3, 35; 3, 2, 22:consilium,
id. Phorm. 1, 4, 1:causam,
id. ib. 2, 1, 4:mihimet ineunda ratio et via reperiunda est, quā, etc.,
Cic. Verr. 2, 3, 46, § 110:nihil novi reperiens,
id. Ac. 2, 6, 16:hoc reperire difficilius, quam, cum inveneris, argumentis adjuvare,
Quint. 5, 10, 116:reperta verba (opp. nativa),
id. 8, 3, 36:medicina ex observatione salubrium reperta est,
id. 2, 17, 4; 9, 4, 114:ludusque (scaenicus) repertus,
Hor. A. P. 405:serrae reperit usum,
Ov. M. 8, 246; 1, 687:repertā nuper conjuratione,
discovered, Tac. A. 16, 15; cf.:posterius res inventa est aurumque repertum,
Lucr. 5, 1112; 1240:in quarum exercitationem reperta est (declamatio),
Quint. 2, 10, 4; 4, 2, 21; 4, 3, 2; 8, 3, 72; 12, 10, 72; Tac. Agr. 19.— With dat., Quint. 8, 6, 19.— With object-clause:Indi gemmas crystallum tingendo adulterare repererunt,
Plin. 35, 5, 20, § 79 (where, however, Jahn reads invenerunt).—Hence, rĕperta, ōrum, n., inventions (mostly in Lucr.):exponunt praeclara reperta,
Lucr. 1, 732; 136; 5, 2; 13; 6, 7;and (perh. in imitation),
Rhem. Fan. Pond. 15. -
19 spondeo
spondĕo, spŏpondi, sponsum, 2 ( perf. spepondi, Cic., Caes., and Val. Antias ap. Gell. 7, 9, 12 sq.; Inscr. Orell. 4358;I.without redup. sponderat,
Tert. Carm. adv. Mart. 3, 135; subj. sponsis = spoponderis, an ancient formula of prayer in Fest. p. 351 Müll.), v. a. [akin with spendô, to pour out, = libare; cf. spondai, league].Jurid. and publicists' t. t.A.In bargains, covenants, treaties, etc., to promise solemnly, to bind, engage, or pledge one's self (class.; syn.: recipio, stipulor, promitto; cf.: vadimonium obire, vadari); according to the civil law in its original form, it was essential to a binding contract verbally made (verbis) that a proposition and its acceptance should be expressed by the question spondes? and the answer spondeo; and only at a later period was the use of promitto, etc., valid (v. Sandars, Introd. ad Just. Inst. p. LV): verbis obligatio fit ex interrogatione et responsione, velut, Dari spondes? Spondeo. Dabis? Dabo. Promittis? Promitto;B.sed haec quidem verborum obligatio: dari spondes? spondeo, propria civium Romanorum est, cetera vero juris gentium sunt,
Gai. Inst. 3, 91 sq.; Dig. 45, 1, 126; 45, 1, 133; cf.the whole title,
ib. 45, 1: De verborum obligationibus: He. Aeternum tibi dapinabo victum, si vera autumas... Er. Sponden' tu istut? He. Spondeo, Plaut. Capt. 4, 2, 118: qui stulte spondet, Cato ap. Rufin. 18, p. 210:quis stipulatus est? Ubi? Quo die? Quis spopondisse me dicit? Nemo,
Cic. Rosc. Com. 5, 13:ut aliquando spondere se diceret,
id. Verr. 2, 5, 54, § 142:si quis quod spopondit, quā in re verbo se obligavit uno, si id non facit, etc.,
id. Caecin. 3, 7:faeneris, quod stipulanti spoponderam tibi, reliquam pensiunculam percipe,
Col. 10 praef.:ego meā fide spondeo futurum ut omnia invenias, etc.,
Plin. Ep. 1, 14, 10.—To promise for another, to become security for a person, to enter bail, etc.:2.quod multis benigne fecerit, pro multis spoponderit,
has become security, Cic. Planc. 19, 47:sed tamen scire velim quando dicar spopondisse et pro patre anne pro filio,
id. Att. 12, 14, 2:quod pro Cornificio me abhinc annis XXV. spopondisse dicit Flavius,
id. ib. 12, 17:et se quisque paratum ad spondendum Icilio ostendere,
Liv. 3, 46, 7:sponsum diceres advocasse, Cic. Fragm. Clod. et Cur. 3, 4, p. 29 B. and K.: hic sponsum vocat,
Hor. Ep. 2, 2, 67:sponsum descendam, quia promisi,
Sen. Ben. 4, 39, 2. —Transf., of promises or pledges made in behalf of a government, etc.:C.non foedere pax Caudina, sed per sponsionem facta est... Spoponderunt consules, legati, quaestores, tribuni militum,
Liv. 9, 5, 4:quod spondendo pacem servassent exercitum,
id. 9, 8, 15:quid tandem si spopondissemus urbem hanc relicturum populum Romanum?
id. 9, 9, 6:ea demum sponsio esset, quam populi jussu spopondissemus,
id. 9, 9, 13:hosti nihil spopondistis, civem neminem spondere pro vobis jussistis,
id. 9, 9, 16.—Esp., to promise or engage in marriage, betroth: qui uxorem ducturus erat ab eo unde ducenda erat, stipulabatur eam in matrimonium ductam iri; [p. 1746] qui daturus erat itidem spondebat. Tum quae promissa erat sponsa appellabatur, qui spoponderat ducturum, sponsus, Sulp. Dot. ap. Gell. 4, 4, 2: Ly. Istac lege filiam tuam sponden' mihi uxorem dari? Ch. Spondeo. Ca. Et ego spondeo idem hoc, Plaut. Trin. 5, 2, 38 sq.; 2, 4, 172: Me. Etiam mihi despondes filiam? Eu. Illis legibus, Cum illā dote quam tibi dixi. Me. Sponden' ergo? Eu. Spondeo, id. Aul. 2, 2, 78: Ph. Spondesne, miles, mi hanc uxorem? Th. Spondeo. Ph. Et ego huic victum spondeo, id. Curc. 5, 2, 73 sq.: sponden tu ergo tuam gnatam uxorem mihi? Ch. Spondeo et mille auri Philippum dotis, id. Trin. 5, 2, 34.—Hence, of women, alicui sponsam esse, to be betrothed, engaged to a man:D.si volt Demipho Dare quantum ab hac accipio, quae sponsa est mihi,
Ter. Phorm. 4, 3, 52:scis, sponsam mihi (esse)?
id. Eun. 5, 9 (8), 6; Plaut. Trin. 2, 4, 101 sq.; 2, 4, 172; 2, 4, 174; id. Poen. 5, 3, 43.—= sponsionem facere (v. sponsio, II.), to lay a judicial wager, to enter into an agreement to pay contingent on the truth or falsity of an assertion: si hoc ita est, qui spondet mille nummūm? P. Afric. ap. Gell. 6 (7), 11, 9.— So, absol.:II. 1.cum illi jacenti latera tunderentur, ut aliquando spondere se diceret,
should declare that he made the required wager, Cic. Verr. 2, 5, 54, § 142 (cf. sponsum, P. a. fin. infra); Dig. 11, 5, 3.—With fut. inf.:2.promitto, recipio, spondeo, C. Caesarem talem semper fore civem, qualis hodie sit,
Cic. Phil. 5, 18, 51:ut (eum) inimicissimum huic conjurationi futurum esse, promittam et spondeam,
id. Mur. 41, 90:et ipse spondeo et omnes hoc tibi tui pro me recipient, te fructum esse capturum, etc.,
id. Fam. 13, 50, 2:quis est qui spondeat eundum, si differtur bellum, animum postea fore,
Liv. 5, 5, 9:quae si perpetua concordia sit, quis non spondere ausit, maximum hoc imperium brevi futurum esse?
id. 5, 3, 10:spondebant animis id (bellum) P. Cornelium finiturum,
with full conviction, id. 28, 38, 9; cf. id. 3, 59, 3:sponde affore reges,
Val. Fl. 3, 504.—With inf. pres., to warrant, give assurance of an existing fact:3.spondebo enim tibi, vel potius spondeo in meque recipio, eos esse M'. Curii mores,
Cic. Fam. 13, 17, 2.—With acc. of thing (and often dat. pers.):4.quibus cum consulem suum reliquissent, honores et praemia spopondistis,
Cic. Phil. 5, 11, 28: mihi sex menses sati' sunt vitae, septimum Orco spondeo, Poët. ap. Cic. Fin. 2, 7, 22: ea spondent, confirmant, quae, quidem mihi exploratiora essent, si remansissem, Cic Att. 11, 6, 3:quod ego non modo de me tibi spondere possum, sed de te etiam mihi,
id. Fam. 15, 21, 1:ac de infante (Tiberio) Scribonius mathematicus praeclara spopondit,
Suet. Tib. 14:tantum sibi vel de viribus suis, vel de fortunā spondentes,
Just. 3, 4, 1; Amm. 24, 1, 8:illius et dites monitis spondentibus Indi,
Val. Fl. 6, 117:non si mihi Juppiter auctor Spondeat, hoc sperem Italiam contingere caelo,
Verg. A. 5, 18:spondere fidem,
Ov. M. 10, 395:officium Amori,
id. ib. 10, 418.—Transf., of inanim. or abstract subjects (mostly poet. and post-Aug.):A.nec quicquam placidum spondentia Martis Sidera presserunt,
Ov. Ib. 217:quod prope diem futurum spondet et virtus et fortuna vestra,
Liv. 7, 30, 8:eorum hominum erat, qui, quantum spes spopondisset, cuperent, ni, etc.,
id. 45, 19, 7:magna de illo (Philippo) spes fuit propter ipsius ingenium, quod magnum spondebat virum,
Just. 7, 6, 1.— Hence, sponsus, a, um, P. a., promised, engaged, betrothed, affianced; substt,sponsus, i, m., a betrothed man, a bridegroom: virgo Sponso superba, Titin. ap. Non. 305, 5:B.accede ad sponsum audacter,
id. ib. 227, 15; Cic. Inv. 2, 26, 78:sponsus regius,
Hor. C. 3, 2, 10.— Poet., of Penelope's suitors, Hor. Ep. 1, 2, 28.—spon-sa, ae, f., a betrothed woman, a bride:C.scio equidem, sponsam tibi esse et filium ex sponsā tuā,
Plaut. Truc. 4, 4, 12; Ter. And. 2, 1, 24:flebilis sponsa,
Hor. C. 4, 2, 21 et saep.—Prov.: suam cuique sponsam, mihi meam, i. e. every one to his taste, Atil. ap. Cic. Att. 14, 20, 3.—sponsum, i, n., a covenant, agreement, engagement: sponsum negare, to break or disown one's pledge, Hor. S. 1, 3, 95:(β).sponsus contra sponsum rogatus,
Varr. L. L. 7, § 107 Müll.—Esp., a judicial wager (cf. sponsio, II.):ex sponso egit,
Cic. Quint. 9, 32.
См. также в других словарях:
Indi — may refer to: *Mag indi language *Division of Indi, an electoral division in the Australian House of Representatives *Indi, Karnataka, a town in the state of India *indi (Online Communications Medium), a Online Communications Medium *Instrument… … Wikipedia
indi — avv. [lat. inde ], lett. 1. a. [con valore locativo, da quel luogo: Poder di partirs i. a tutti tolle (Dante)] ▶◀ da lì. ▲ Locuz. prep.: ant., per indi [attraverso quel luogo: devi passare per i. ] ▶◀ di là, per là. b. (fig.) [con valore causale … Enciclopedia Italiana
indi — z. 1. Hazırda, bu anda, hazırkı vaxtda, bu saat, əlan. İndi gəldi. İndi gedəcəyəm. Görəsən, indi o haradadır? – Dağlar, sənin ilə həmdəm olmadım; Əsirgərsən indi qarı da məndən. Qur.. Dedi xatun ki: – Söylə, ey fərzənd; Noldu kim, olduq indi… … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
indi — ìn·di avv. LE 1. da lì, da quel luogo: poder di partirs indi a tutti tolle (Dante) | per di lì: richiudete... | la strada a messi suoi ch indi passaro (Petrarca) 2. da quel momento, in seguito: indi arrivò tra l altra gente Mora (Ariosto) 3. a… … Dizionario italiano
Indi — Original name in latin Indi Name in other language Indi State code IN Continent/City Asia/Kolkata longitude 17.17735 latitude 75.9526 altitude 466 Population 34075 Date 2013 02 08 … Cities with a population over 1000 database
indi — sf., esk., Ar. ˁindī Herkesçe kabul edilebilecek bir temele bağlanamayıp yalnız bir kişinin kendi kanısına dayanan Bizden evvelki zamanların tarihleri hep değilse de ekseriyetle indi vesikalara istinat etmiştir. A. Gündüz … Çağatay Osmanlı Sözlük
indi — {{hw}}{{indi}}{{/hw}}avv. 1 (lett.) Quindi, in seguito: gli dissi ciò che dovevo, indi me ne andai. 2 (poet.) Da quel luogo … Enciclopedia di italiano
indi — {{#}}{{LM I43876}}{{〓}} {{[}}indi{{]}} {{■}}(ing.){{□}} {{《}}▍ adj.inv./s.com.{{》}} → {{↑}}indie{{↓}}. {{★}}{{\}}ORTOGRAFÍA:{{/}} 1. Por ser un extranjerismo debe escribirse con cursiva u otra diferenciación gráfica. 2. Distinto de hindi … Diccionario de uso del español actual con sinónimos y antónimos
indi- — see ind * * * indi Chem. [f. L. Indus, as root of indicum, indigo.] A combining element used in naming substances derived from or related to indigo: e.g. indifulvin, indirubin … Useful english dictionary
Indi Villas — (Семиньяк,Индонезия) Категория отеля: 4 звездочный отель Адрес: Jl. Bali Deli No. 10X, 8 … Каталог отелей
Indi Villas Seminyak — (Семиньяк,Индонезия) Категория отеля: 4 звездочный отель Адрес: Jl. Drupadi I G … Каталог отелей