-
1 aestimō (older aestumō)
aestimō (older aestumō) āvī, ātus, āre, to determine the value of, estimate, value, rate, appraise: argentum: quanti haec signa aestimentur?: mancipia tanto pluris, L.: tritici modios singulos ternis denariis: haec aestimate pecuniā, estimate in money: aliquid tenuissime, at the lowest figure: sestertium ad triciens litem: Catoni sestertium octo milibus lis aestimata est, damages are assessed against: ea lis L. talentis aestimata est, N.: arbitri, qui litem aestument, Cs. — In criminal law: litem aestimare, to assess a penalty: in litibus aestimandis: de pecuniis repetundis litem; also, to commute a fine: ut lis haec capitis aestimaretur, that this capital charge be commuted: lites maiestatis. — Fig., to estimate, value, rate, weigh, hold, esteem: expendunt et aestimant voluptates, they weigh and rate their pleasures: sicut ego existimo, according to my estimate, S.: Volgus ex veritate pauca aestimant, value according to truth: aliquem ex artificio comico, according to his art as a comedian: amicitias non ex re, sed ex commodo, S.: virtutem annis, according to age, H.: aliquid per se, according to its own importance, L.: aliquos pro sociis, non pro hostibus, to regard as, Cu.: quanti est aestimanda virtus? valued: magni pecuniam, attach great value to: alqd parvi, L.: alqd minoris, N.: maximi alqd: sapientiam non magno: aestimare aliquid vitā, as dear as life, Cu.: illa multo gravius, Cs.: levius tempestates, Cs.: iuste aliquem, Cu. -
2 h.c.
• see Honoris causa -
3 corripio
to seize, snatch up, steal, (of a disease) attack -
4 Parrisiis
see Lutetiae Parisiorum -
5 Actorides
1.actor, ōris, m. [id.].I.One who drives or moves something:II. A.pecoris actor,
Ov. H. 1, 95:habenae,
a slinger, Stat. Ach. 2, 419.—In gen. of every kind of action:B.ut illum efficeret oratorem verborum actoremque rerum,
Cic. de Or. 3, 15, 57 (a translation of the Homer. prêktêra ergôn, Il. 9, 443):Cato dux, auctor, actor rerum illarum fuit,
id. Sest. 28 fin.; so Caes. B. C. 1, 26; Nep. Att. 3, 2 al.—In judicial lang., one who brings an action, a plaintiff:C.accusatorem pro omni actore et petitore appello,
Cic. Part. 32;esp. of lawyers: Moloni Rhodio et actori summo causarum et magistro,
id. Brut. 89 fin.; so Hor. A. P. 369 al.—Also, one who conducts a suit, an advocate, Cic. Caec. 1.—Hence,At a later period, an agent or attorney; in gen., an administrator or manager or steward, overseer of property or an estate.—So in Tac.: actor publicus, he who administers the public property, Ann. 2, 30; 3, 67: actor summarum, a keeper of accounts or cashier, Suet. Dom. 11, and so often in the Dig.: sub actoribus, overseers (of a household), Vulg. Gal. 4, 2.—D.In rhetor. lang., one who delivers any oral discourse; and esp. one who delivers an oration, an orator:2.inventor, compositor, actor,
Cic. Or. 19.—A player, an actor:2.actores secundarum et tertiarum partium,
Cic. Div. in Caecil. 15; so id. de Or. 1, 26; id. Q. Fr. 1, 1, 16 (cf. ago, II., and actio, II. C.).Actor, ŏris, m.I.A companion of Aeneas, Verg. A. 9, 500.—II.An Auruncan, ib. 12, 94; 96.—Hence, Actŏ-rĭdes, ae, patron. m., son or grandson of Actor: his son, Menoetius, Ov. F. 2, 39; his grandson, Patroclus, Ov. Tr. 1, 9, 29; id. M. 13, 273; Erithos, id. ib. 5, 79.—In plur.: Actŏrĭdae, i. e. Eurytus and Cleatus, sons of Actor, King of Phthia, id. ib. 8, 308. -
6 Ammodramus bairdii
ENG Baird's sparrowNLD Bairds gors -
7 calefacio
călĕ-făcĭo, or contr. calfăcĭo (as calidus = caldus, calidarius = caldarius, etc.), fēci, factum, 3, v. a. (in the time of Quint. the contracted form seems to have been the prevailing one, v. Quint. 1, 6, 21; also Charis. p. 220 P. gives as pass. calfio. In the poets usage varies according to the demands of the verse;I.e. g., cālfācìt,
Ov. F. 4, 698;cālfăcienda,
id. A. A. 2, 214;cālfācti,
id. Ib. 48, and călĕfēcit, Lucr. 6, 687;călēfacta,
Verg. A. 12, 66; 12, 269 al. In prose writers—e. g. Quint. 5, 10, 58—the best MSS. vary between the two forms. — Imperat. calface, Cic. Fam. 16, 18, 2.— Pass. regularly calefio;once by a solecism calefacientur,
Vitr. 5, 10; cf.concalefaciuntur,
id. 4, 7) [caleo-facio].Lit., to make warm or hot, to warm, heat: ventus ubi percaluit calefecitque omnia, *Lucr. 6, 687:II.dolium calfacito,
Cato, R. R. 69, 2:ad calefaciendum corpus,
Cic. N. D. 2, 60, 151:igne focum,
Ov. F. 4, 698.— Pass.:calamistris calefactis,
Varr. L. L. 5, § 129 Müll.:abi intro ac jube huic aquam calefieri,
Plaut. Ep. 5, 1, 48:calefieri jussi reliquias,
id. Pers. 1, 3, 25:fauces calefiunt,
Auct. Her. 3, 12, 21:balineum calfieri jubebo,
Cic. Att. 2, 3, 3:Algenti manus est calfacienda sinu,
Ov. A. A. 2, 214:ovum cum porri suco calefactum,
Plin. 29, 3, 11, § 47:ora calefacta,
Verg. A. 12, 66.—Trop.A.In colloquial lang., to trouble, vex:B.calface hominem,
Cic. Fam. 16, 18, 2: si Parthi vos nihil calfaciunt, nos hic frigore frigescimus, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 4:Gabinium calefecerat Memmius,
Cic. Q. Fr. 3, 2, 1.—Poet., of the passions, to heat, to rouse up, excite:C.calefacta corda tumultu,
Verg. A. 12, 269; Ov. Ib. 48:vino calefacta Venus,
Claud. B. Gild. 182.—To pursue something with zeal:forum aleatorium calfecimus,
Suet. Aug. 71 Ruhnk. -
8 acer
1.ăcer, ĕris, n. [kindred with Germ. Ahorn] (f. Serv. ap. Prisc. p. 698 P.), the maple-tree, Plin. 16, 15, 26, § 66 sq.—II.Transf., the wood of the maple-tree, maplewood, used, on account of its hardness and firmness, for writing-tablets, Plin. 33, 11, 52, § 146; Ov. Am. 1, 11, 28.2.ācer, cris, cre, adj. (m. acris, Enn.; f. acer, Naev. and Enn.; acrus, a um, Pall.; Veg.; cf. Charis. 63 and 93 P.) [cf. akis, akôn, akmê, akros, ôkus, oxus; Sanscr. acan = dart, acus = swift; Germ. Ecke; Engl. edge, to egg; and with change of quantity, ăcus, acuo, ăceo, ăcies, ăcerbus], sharp, pointed, piercing, and the like.I.Prop., of the senses and things affecting them, sharp, dazzling, stinging, pungent, fine, piercing:a.praestans valetudine, viribus, formā, acerrimis integerrimisque sensibus,
Cic. Tusc. 5, 15, 45. So,Of the sight:b.acerrimus sensus videndi,
Cic. de Or. 2, 87, 357:acres oculi,
id. Planc. 27:splendor,
Lucr. 4, 304:quidam colores ruboris acerrimi,
Sen. Q. N. 1, 14 al. —Of the hearing:c.voce increpet acri?
Lucr. 3, 953:aurium mensura, quod est acrius judicium et certius,
Cic. de Or. 3, 47:acrem flammae sonitum,
Verg. G. 4, 409:acri tibiā,
Hor. C. 1, 12, 1.—Of smell, Lucr. 4, 122:d.exstinctum lumen acri nidore offendit nares,
id. 6, 792; cf. ib. 1216:unguentis minus diu delectemur summa et acerrima suavitate conditis, quam his moderatis,
Cic. de Or. 3, 25, 99:odor,
Plin. 12, 17, 40.—Of taste: ut vitet acria, ut est sinapi, cepa, allium, Var. ap. Non. 201, 13:e.acres humores,
sharp juices, Cic. N. D. 2, 23:lactuca innatat acri stomacho,
an acid stomach, Hor. S. 2, 4, 59; cf. ib. 2, 8, 7:dulcibus cibis acres acutosque miscere,
Plin. Ep. 7, 3 al. —Of sensation in its widest extent: aestatem auctumnus sequitur, post acer hiems fit, sharp, severe, Enn. ap. Prisc. p. 647 P. (Ann. v. 406 ed. Vahl.—cf. Lucr. 3, 20; 4, 261); and so Hor.: solvitur acris hiems, C. 1. 4, 1. —B.Of the internal states of the human system, violent, sharp, severe, gnawing:II.fames, Naev. ap. Prisc. l. l. (B. Punic. p. 18 ed. Vahl.): somnus, Enn. ap. Prisc. l. l. (Ann. v. 369): morbus,
Plaut. Men. 5, 2, 119:dolor,
Lucr. 6, 650:sitis,
Tib. 1, 3, 77 al.Of the states of mind: violent, vehement, passionate, consuming: mors amici subigit, quae mihi est senium multo acerrimum, Att. ap. Non. 2, 22:B.acri ira percitus,
Lucr. 5, 400: cf. 3, 312;6, 754 (on the contrary, 5, 1194: iras acerbas): acres curae,
Lucr. 3, 463, and Var. ap. Non. 241:luctus,
ib. 87:dolor,
Verg. A. 7, 291:metus,
Lucr. 6, 1211; Verg. A. 1, 362:amor,
Tib. 2, 6, 15:acrior ad Venerem cupido,
Curt. 6, 5 al. (Among unpleasant sensations, acer designates a piercing, wounding by sharpness; but acerbus the rough, harsh, repugnant, repulsive.)—Applied to the intellectual qualities, subtle, acute, penetrating, sagacious, shrewd:C.acrem irritat virtutem animi,
Lucr. 1, 70:acri judicio perpende,
id. 2, 1041:memoria,
strong, retentive, Cic. de Or. 2, 87:vir acri ingenio,
id. Or. 5; cf. id. Sest. 20 al. —Applied to moral qualities.1.In a good sense, active, ardent, eager, spirited, brave, zealous:2.milites,
Cic. Cat. 2, 10:civis acerrimus,
an ardent patriot, id. Fam. 10, 28:defensor,
id. ib. 1, 1:studio acriore esse,
id. de Or. 1, 21:jam tum acer curas venientem extendit in annum rusticus,
Verg. G. 2, 405 al. —In a bad sense, violent, hasty, hot, passionate, fierce, severe (very freq.):D.uxor acerrima,
enraged, angry, Plaut. Merc. 4, 4, 56; Ter. Ph. 2, 1, 32:dominos acres,
Lucr. 6, 63; Nep. Tim. 3, 5; cf. Bremi Nep. Eum. 11, 1. Also, of animals, Lucr. 4, 421; 5, 860; Verg. A. 4, 156; Hor. Epod. 12, 6; 2, 31; Nep. Eum. 11, 1. —Of abstract things (mostly poet.), Ter. Ph. 2, 2, 32:egestas,
Lucr. 3, 65:poenas,
id. 6, 72:impetus,
ib. 128; 392:acerrimum bellum,
Cic. Balb. 6:nox acerrima atque acerbissima,
id. Sull. 18:acrius supplicium,
id. Cat. 1, 1; in Quint.: acres syllabae, which proceed from short to long, 9, 4.—Acer is constr. with abl., and also (esp. in the histt. of the silv. age) with gen., Vell. 1, 13; Tac. H. 2, 5 al.; cf. Ramsh. § 107, 6 note. With in, Cic. Fam. 8, 15; with inf., Sil. 3, 338.— Adv.: ācrĭter, sharply, strongly, vehemently, eagerly, zealously, etc., in all the signif. of the adj., Plaut. Cist. 1, 1, 110; id. Ps. 1, 3, 39; Lucr. 6, 783; Cic. Tusc. 1, 30 al.— Comp., Lucr. 3, 54; 5, 1147; Hor. S. 2, 3, 92; Tac. A. 6, 45; 13, 3.— Sup., Cic. Fl. 11; id. Fam. 10, 28; 15, 4.—Also, ācre, Sall. Fragm. ap. Non. p. 132, 25; App. M. 10, 32; and perh. Pers. 4, 34. -
9 admitto
ad-mitto, mīsi, missum, 3, v. a. (admĭsse sync. for admisisse, Plaut. Mil. 4, 7, 4: admittier arch. for admitti, as Verg. A. 9, 231), orig. to send to; hence with the access. idea of leave, permission (cf.: aditus, accessus), to suffer to come or go to a place, to admit. —Constr. with in and acc. ( in and abl. is rare and doubtful), ad, or dat. (class.).I.Lit.A.In gen.:B.ad eam non admissa sum,
Ter. Hec. 2, 1, 41;so Eun. 2, 2, 50: quam multis custodibus opus erit, si te semel ad meas capsas admisero,
Cic. Div. in Caecil. 16:in cubiculum,
id. Phil. 8, 10:lucem in thalamos,
Ov. A. A. 3, 807:domum ad se filium,
Nep. Tim. 1:plebem ad campestres exercitationes,
Suet. Ner. 10:aliquem per fenestram,
Petr. Sat. 79; cf. Ov. A. A. 3, 605:admissis intra moenia hostibus,
Flor. 1, 1.—Esp.1.Of those who admitted one on account of some business; and under the emperors, for the purpose of salutation, to allow one admittance or access, to grant an audience (the t. t. for this; v. admissio, admissionalis;2.opp. excludere,
Cic. Cat. 1, 4, 10; Plin. Pan. 48; cf.Schwarz ad h. 1. 47, 3): nec quemquam admisit,
admitted no one to his presence, Cic. Att. 13, 52:domus clari hominis, in quam admittenda hominum cujusque modi multitudo,
id. Off. 1, 39: Casino salutatum veniebant;admissus est nemo,
id. Phil. 2, 41, 105; Nep. Con. 3; id. Dat. 3; Suet. Aug. 79:spectatum admissi,
Hor. A. P. 5:admittier orant,
Verg. A. 9, 231:turpius eicitur quam non admittitur hospes,
Ov. Tr. 5, 6, 13:vetuit ad eum quemquam admitti,
Nep. Eum. 12; Curt. 4, 1, 25:promiscuis salutationibus admittebat et plebem,
Suet. Aug. 52.—Metaph.:ante fores stantem dubitas admittere Famam,
Mart. 1, 25.—Of a harlot:3.ne quemquam interea alium admittat prorsus quam me ad se virum,
Plaut. As. 1, 3, 83; Prop. 3, 20, 7.—Also of the breeding of animals, to put the male to the female (cf.:admissarius, admissura, admissus),
Varr. R. R. 3, 9, 22; 3, 10, 3; Plin. 8, 43, 68 al.; cf. id. 10, 63, 83; Just. 1, 10; Col. 6, 37; 7, 2.—Also used of the female of animals, Varr. R. R. 2, 7, and Non. 69, 85.—Admittere aliquem ad consilium, to admit one to counsel or consultation:4.nec ad consilium casus admittitur,
Cic. Marc. 2, 7:horum in numerum nemo admittebatur nisi qui, etc.,
Nep. Lys. 1 Halm.—Hence:admittere aliquem ad honores, ad officium,
to admit him to, to confer on, Nep. Eum. 1; Suet. Caes. 41; Prop. 2, 34, 16; Sen. Herc. Oet. 335.—Of a horse, to let go or run, to give loose reins to (cf.: remittere, immittere, less emphatic than concitare; usu. in the part. perf.):II.admisso equo in mediam aciem irruere,
Cic. Fin. 2, 19, 61:equites admissis equis ad suos refugerunt,
Caes. B. C. 2, 34:Considius equo admisso ad eum accurrit,
came at full speed, id. B. G. 1, 22:in Postumium equum infestus admisit,
Liv. 2, 19; so Ov. H. 1, 36; id. M. 6, 237.—Hence of the hair, to let it flow loosely:admissae jubae,
Ov. Am. 2, 16, 50 al. [p. 41]Fig.A.Of words, entreaties, etc., to permit a thing to come, to give access or grant admittance, to receive:B.pacis mentionem admittere auribus,
Liv. 34, 49;so 30, 3: nihil quod salutare esset, ad aurĭs admittebant,
id. 25, 21:quo facilius aures judicum, quae post dicturi erimus, admittant,
Quint. 4, 3, 10.—Hence also absol.:admittere precationem,
to hear, to grant, Liv. 31, 5 Gron.; Sil. 4, 698: tunc admitte jocos, give admittance to jesting, i. e. allow it, Mart. 4, 8.—So also:aliquid ad animum,
Liv. 7, 9:cogitationem,
Lact. 6, 13, 8.—Of an act, event, etc., to let it be done, to allow, permit (“fieri pati,” Don. ad Ter. Eun. 4, 6, 23).—With acc. of thing:C.sed tu quod cavere possis stultum admittere est, Ter. l. c.: quod semel admissum coërceri non potest,
Cic. Fin. 1, 1, 4:non admittere litem,
id. Clu. 116:aspicere ecquid jam mare admitteret,
Plin. Ep. 6, 16, 17:non admittere illicita,
Vulg. 2 Macc. 6, 20.—With subj. clause:hosti non admissuro, quo minus aggrederetur,
Tac. H. 2, 40.—With acc. and inf.:non admisit quemquam se sequi,
Vulg. Marc. 5, 37; so acc. of person alone:non admisit eum,
ib. 5, 19.—Hence, in the language of soothsayers, t. t. of birds which give a favorable omen, = addīco, to be propitious, to favor:inpetritum, inauguratum'st, quovis admittunt aves,
Plaut. As. 2, 1, 11:ubi aves non admisissent,
Liv. 1, 36, 6; id. 4, 18 al. (hence: ADMISSIVAE: aves, in Paul. ex Fest. p. 21. Müll.).—Of an unlawful act, design, etc., to grant admittance to one's self; hence, become guiliy of, to perpetrate, to commit (it thus expresses rather the moral liability incurred freely; while committere designates the overt act, punishable by civil law, Herz. ad Caes. B. G. 3, 9; freq. and class.), often with a reflexive pron., in me, etc. (acc.):me hoc delictum admisisse in me, vehementer dolet,
Ter. Ad. 4, 5, 48:ea in te admisisti quae, etc.,
Cic. Phil. 2, 19, 47:tu nihil admittes in te formidine poenae,
Hor. Ep. 1, 16, 53:admittere in se culpam,
Plaut. Trin. 1, 2, 61; Ter. Phorm. 2, 1, 40:scelera, quae in se admiserit,
Lucil. 27, 5 Müll.:quid umquam Habitus in se admisit, ut, etc.,
Cic. Clu. 60, 167:quantum in se facinus,
Caes. B. G. 3, 9.—And without such reflexive pron.:cum multos multa admĭsse acceperim,
Plaut. Mil. 4, 7, 4:quid ego tantum sceleris admisi miser?
Ter. Heaut. 5, 2, 83; so,si Milo admisisset aliquid, quod, etc.,
Cic. Mil. 23 fin.:dedecus,
id. Verr. 1, 17:commissum facinus et admissum dedecus confitebor,
id. Fam. 3, 10, 7:tantum dedecus,
Caes. B. G. 4, 25:si quod facinus,
id. ib. 6, 12:flagitium,
Cic. Clu. 128:fraudem,
id. Rab. 126:maleficium,
id. Sext. Rosc. 62:scelus,
Nep. Ep. 6:facinus miserabile,
Sall. J. 53, 7:pessimum facinus pejore exemplo,
Liv. 3, 72, 2:tantum dedccoris,
id. 4, 2; so 2, 37; 3, 59 al. -
10 aequo
aequo, āvi, ātum, 1, v. a. and n. [aequus].I.Act., to make one thing equal to another; constr. with cum and (in gen. in the histt.) with dat., and with cop. conj. (cf. adaequo).(α).With cum:(β).inventum est temperamentum, quo tenuiores cum principibus aequari se putarent,
Cic. Leg. 3, 10:cum suas quisque opes cum potentissimis aequari videat,
Caes. B. G. 6, 22:numerum (corporum) cum navibus,
Verg. A. 1, 193.—With dat.:(γ).Insedabiliter sitis arida, corpora mersans, Aequabat multum parvis umoribus imbrem,
an unquenchable, burning thirst... made the most copious stream seem to them as only a few drops, Lucr. 6, 1176:per somnum vinumque dies noctibus aequare,
Liv. 31, 41:aequavit togatus armati gloriam collegae,
id. 4, 10, 8:cujus magnitudini semper animum aequavit,
id. 33, 21, 3 (but in id. 6, 20, 8, facta dictis aequando, dictis is abl.; v Weissenb. ad h. l.); Vell. 2, 127;aequare solo templum,
to level with the ground, Tac. A. 1, 51;so domum,
Quint. 3, 7, 20, and Aur. Vict. Vir. lllustr. 17. 5;and in an extended sense: Scipio Numantiam excisam aequavit solo,
Vell. 2, 4.—Hence, trop.: solo aequandae sunt dictaturae consulatusque, entirely abolished, Liv 6, 18.—With cop. conj.:B.Curios aequare Fabriciosque,
Aur. Vict. Caes. 18, 2. — Poet.:si protinus illum Aequāsset nocti ludum,
had played through the whole night, Verg. A. 9, 338.—Hence also,In comparison, to place a thing on an equality with, to compare.; in Cic. with cum; later with dat.:C.aequare et conferre scelera alicujus cum aliis,
Cic. Verr. 1, 1, 8:ne aequaveritis Hannibali Philippum, ne Carthaginiensibus Macedonas: Pyrrho certe aequabitis,
Liv. 31, 7:Deum homini non aequabo,
Vulg. Job, 32, 21:quis in nubibus aequabitur Domino,
ib. Psa. 88, 7.—Of places, to make level, even, or smooth:D.aequata agri planities,
Cic. Verr. 2, 4, 48;and trop.: aequato discrimine,
at an equal distance, Lucr. 5, 690:aequato omnium periculo,
Caes. B. G. 1, 25:aequato Marte,
Liv. 1, 25:aequato jure omnium,
id. 2, 3.— Poet.: ibant aequati numero, [p. 58] divided into equal parts, Verg. A. 7, 698:foedera regum Vel Gabiis vel cum rigidis aequata Sabinis, i. e. aequis legibus icta,
Hor. Ep. 2, 1, 25; cf.:si foedus est, si societas aequatio juris est... cur non omnia aequantur?
placed in the same circumstances? Liv. 8, 4.—T. t.1.Aequare frontem, milit. t., to make an equal front, Liv. 5, 38:2.aequatis frontibus,
Tib. 4, 1, 102; v. frons.—Aequare sortes, to see that the lots are equal in number to those who draw, of the same material, and each with a different name. The classical passage for this phrase is Plaut. Cas. 2, 6, 35: conicite sortes: uxor, aequa (sc. eas); v. the preceding verses. So Cic. Fragm. Or. Corn. 1, p. 449 Orell.: dum sitella defertur, dum aequantur sortes, dum sortitio fit, etc.—II.Neutr. or act., to become equal to one, to equal, come up to, attain to (mostly in the histt.); constr. with dat., but oftener with acc. (cf. adaequo and aequipero, and Zumpt, §389, 1): qui jam illis fere aequārunt,
Cic. Off. 1, 1, 3; Ov. M. 6, 21:ea arte aequāsset superiores reges, ni, etc.,
Liv. 1, 53; so,cursu equum,
id. 31, 35;for which Curtius: cursum alicujus, 4, 1: gloriam alicujus,
Suet. Caes. 55:eam picturam imitati sunt multi, aequavit nemo,
Plin. 35, 11, 40, § 126; Luc. 3, 456.— Poet.: sagitta aequans ventos, like the winds in swiftness, Verg. A. 10, 248:valet nondum munia comparis Aequare (juvenca),
i. e. cannot yet draw even with her mate, Hor. C. 2, 5, 2. -
11 amor
ămor (old form ămŏs, like honos, labos, colos, etc., Plaut. Curc. 1, 2, 2; v. Neue, Formenl. I. p. 170), ōris, m. [amo], love (to friends, parents, etc.; and also in a low sense; hence in gen., like amo, while caritas, like diligere, is esteem, regard, etc.; hence amor is used also of brutes, but caritas only of men; v amo init.):I.Amicitiae caritate et amore cernuntur. Nam cum deorum, tum parentum, patriaeque cultus, eorumque hominum, qui aut sapientiā aut opibus excellunt, ad caritatem referri solet. Conjuges autem et liberi et fratres et alii, quos usus familiaritasque conjunxit, quamquam etiam caritate ipsā, tamen amore maxime continentur,
Cic. Part. Or. 25, 88; cf. id. ib. 16, 56; Doed. Syn. IV. p. 100 (but amor is related to benevolentia as the cause to the effect, since benevolentia designates only an external, friendly treatment; but amor a real, internal love):amor, ex quo amicitia nominata, princeps est ad benevolentiam conjungendam,
Cic. Am. 8, 26:nihil enim est, quod studio et benevolentiā, vel amore potius effici non possit,
id. Fam. 3, 9; cf. Doed. Syn. IV. p. 105 (very freq. in all periods, and in every kind of style; in a low sense most freq. in the com. and eleg. poets, Petron., and similar authors; v. amo init.); constr. with in, erga, or the obj. gen. (with the gen. of the gerund, never in Cic., and perh. in no prose writer; but it is so found in Lucr., Ovid, and Hor.).Lit.: ab his initiis noster in te amor profectus, Cic. Fam. 13, 29:II.si quid in te residet amoris erga me,
id. ib. 5, 5:amori nostro (i. e. quo a te amamur) plusculum etiam, quam concedit veritas, largiare,
id. ib. 5, 12;Postquam primus amor deceptam morte fefellit,
Verg. A. 4, 17:amabilis super amorem mulierum,
Vulg. 2 Reg. 1, 26: in paternitatis amore, brotherly love (Gr. philadelphia), ib. 1 Pet. 1, 22; ib. 2 Pet. 1, 7 bis:amplecti aliquem amore,
Cic. Att. 7, 1:habere amorem erga aliquem,
id. ib. 9, 14:respondere amori amore,
id. ib. 15, 21:conciliare amorem alicui,
id. de Or. 2, 51 et saep.—Of sexual love, whether lawful or unlawful: Medea amore saevo saucia, Enn. Med. ap. Auct. ad Her. 2, 22 (as a transl. of the Gr. erôti thumon ekplageis Iasonos, Eur. Med. prol. 8):videbantur illi (septem anni) pauci dies prae amoris magnitudine,
Vulg. Gen. 29, 20; 29, 30:is amore projecticiam illam deperit,
Plaut. Cist. 1, 3, 43:amore perdita est,
id. Mil. 4, 6, 38:in amore haec omnia sunt vitia,
Ter. Eun. 1, 1, 14:aeterno devictus volnere amoris,
Lucr. 1, 35:qui vitat amorem,
id. 4, 1069:Nec te noster amor tenet?
Verg. A. 4, 307; 4, 395; Ov. M. 4, 256:ne sit ancillae tibi amor pudori,
Hor. C. 2, 4, 1:meretricis amore Sollicitus,
id. S. 2, 3, 252:ut majus esset odium amore, quo ante dilexerat,
Vulg. 2 Reg. 13, 15:ambo vulnerati amore ejus,
ib. Dan. 13, 10 al. —In both significations also in the plur.:amores hominum in te,
Cic. Att. 5, 10:amores sancti,
id. Fin. 3, 20, 68; cf. id. Tusc. 4, 34, 72:Ille meos, primus qui me sibi junxit, amores Abstulit,
Verg. A. 4, 28:est is mihi in amoribus, i. e. valde a me amatur,
Cic. Fam. 7, 32:meos amores eloquar,
Plaut. Merc. 1, 1, 2:meretricii amores,
Ter. And. 5, 4, 10:quem amore venerio dilexerat,
Nep. Paus. 4, 1:amores et hae deliciae, quae vocantur,
Cic. Cael. 19:quando Dido tantos rumpi non speret amores,
Verg. A. 4, 292:Tabuit ex illo dementer amoribus usa,
Ov. M. 4, 259:insanos fateamur amores,
id. ib. 9, 519 et saep.; Hor. C. 3, 21, 3 et saep.—Meton.A.For the beloved object itself:B.amores et deliciae tuae,
Cic. Div. 1, 36;Pompeius, nostri amores,
id. Att. 2, 19; 16, 6;and ironic.: sed redeo ad amores deliciasque nostras, L. Antonium,
id. Phil. 6, 5; Plaut. Poen. 1, 1, 79; Ov. M. 1, 617; 4, 137 al.—Personified: Amor, the god of love, Love, Cupid, Erôs:C.O praeclaram emendatricem vitae poëticam, quae Amorem flagitii et levitatis auctorem in concilio deorum collocandum putet,
Cic. Tusc. 4, 32, 69:Deum esse Amorem turpis et vitio favens finxit libido,
Sen. Phaedr. 195: Illum conjugem, quem Amor dederat, qui plus pollet potiorque est patre, vet. poët. ap. Cic. Tusc. 4, 32, 69:Omnia vincit Amor, et nos cedamus Amori,
Verg. E. 10, 69:Improbe Amor, quid non mortalia corpora cogis?
id. A. 4, 412:Paret Amor dictis carae genetricis,
id. ib. 1, 689:Amor non talia curat,
id. E. 10, 28:nec quid Amor curat,
Ov. M. 1, 480:Amori dare ludum,
Hor. C. 3, 12, 1; Prop. 1, 2, 8:non tot sagittis, Spicula quot nostro pectore fixit Amor,
id. 3, 4, 2:pharetratus,
Ov. Tr. 5, 1, 22:Notaque purpureus tela resumit Amor,
id. Am. 2, 9, 34:movit Amor gemmatas aureus alas,
id. R. Am. 39 et saep.—Also in the plur., Cupids, Loves:corpora nudorum Amorum,
Ov. M. 10, 516:lascivi Amores,
Hor. C. 2, 11, 7:parvi Amores,
Prop. 3, 1, 11:Amores volucres,
Ov. Ep. 16, 201:pharetrati,
id. R. Am. 519 al. —A strong, passionate longing for something, desire, lust:* D.consulatūs amor,
Cic. Sull. 26, 73:gloriae,
id. Arch. 11, 28:amicitiae,
id. Tusc. 4, 33, 70:lactis,
Verg. G. 3, 394:vini,
Liv. 9, 18:auri,
Verg. A. 1, 349:argenti,
Hor. S. 2, 3, 78:nummi,
Juv. 14, 138:laudum,
Verg. A. 9, 197 et saep.:cognitionis,
Cic. Fin. 4, 7, 18.—With gerund:edundi,
Lucr. 4, 870:habendi,
Ov. M. 1, 131, and Hor. Ep. 1, 7, 85:scribendi,
id. S. 2, 1, 10.— Poet., with inf.:si tantus amor casus cognoscere nostros,
Verg. A. 2, 10:seu rore pudico Castaliae flavos amor est tibi mergere crines,
Stat. Th. 1, 698.—Poet., a love-charm, philtre:quaeritur et nascentis equi de fronte revolsus Et matri praereptus amor,
Verg. A. 4, 516; upon which passage Serv. remarks: Secundum Plinium, qui dicit in Naturali Historiā (8, 42, 66, § 163 sqq.) pullos equinos habere in fronte quandam carnem, quam eis statim natis adimit mater; quam si quis forte [p. 109] praeripuerit, odit pullum et lac ei denegat; v. hippomanes. -
12 Anubis
Ănūbis, is and ĭdis (acc. Anubin, Prop. 4, 10, 41:Anubim,
Plin. 33, 9, 46, § 131 Jan), m., = Anoubis [Egyptian], an Egyptian deity which was represented with the head of a dog (cf. Müll. Archaeol. § 408), tutelary deity of the chase:latrator Anubis,
Verg. A. 8, 698; so Ov. Am. 2, 13, 11. -
13 apra
ā̆pra, ae, f. [aper], a wild sow, Plin. ap. Prisc. p. 698 P.; v. aper. -
14 arator
ărātor, ōris, m. [aro].I.A.. Lit., one that ploughs, a ploughman; freq. poet. = agricola, a husbandman, farmer, Cic. Verr. 2, 5, 38: caput quassans grandis suspirat arator Crebrius, * Lucr. 2, 1164:B.luce sacrā requiescat arator,
Tib. 2, 1, 5:Concidere infelix validos miratur arator Inter opus tauros,
Ov. M. 7, 538; 8, 218; 15, 553: neque jam stabulis gaudet pecus aut aratorigni, * Hor. C. 1, 4, 3 et saep.— Adj.:taurus arator,
Ov. F. 1, 698:bos arator,
Suet. Vesp. 5; v. Zumpt, § 102.—In the Rom. lang. of finance, aratores, the cultivators of public lands for a tenth of the produce; cf. aratio, II. (usu. the Roman knights):II.aratorum penuria,
Cic. Verr. 2, 3, 55; so id. ib. 2, 1, 37; 2, 2, 13; 2, 2, 64; 2, 3, 20; 2, 3, 27; 2, 3, 50; id. Phil. 3, 9; Inscr. Orell. 3308; Suet. Aug. 42.—Meton., The Ploughman, a constellation, Nigid. and Varr. ap. Serv. ad Verg. G. 1, 19. -
15 cassis
1.cassis, ĭdis (access. form cassĭda, ae, like chlamyda from chlamys, Prop. 3 (4), 11, 15; Verg. A. 11, 775; cf. Prob. II. p. 1473 P. Lind.; Charis. p. 80 P.; Prisc. p. 698 ib. Also Paul. ex Fest. p. 48, instead of cassilam, the reading should be cassidam), f. [Etruscan, acc. to Isid. Orig. 18, 14, 1; cf. Müll. Etrusk. 1, p. 392; cf. Sanscr. khad, to cover, and Lat. castrum, casa], a helmet, commonly of metal (as galea was of leather, Isid. Orig. 18, 14, 1; cf. Tac. G. 6), Plaut. Trin. 3, 2, 100; Caes. B. G. 7, 45; Ov. M. 12, 89; 13, 107:b. 2.fracta,
Juv. 10, 134:caelata,
id. 11, 103.—But also promiscuously for galea, Ov. M. 8, 25 (cf.:aerea galea,
Verg. A. 5, 490).—cassis, is, v. casses. -
16 Castalia
Castălĭa, ae, f., = Kastalia, a fountain on Parnassus, sacred to Apollo and the Muses, Liv. Andron. ap. Fest. p. 310, b Müll.; Verg. G. 3, 293; Hor. C. 3, 4, 61; Stat. Th. 1, 698.—II.Hence the adjj.,A.Castă-lĭus, a, um, Castalian:B.fons,
Plin. 4, 3, 4, § 8; Sen. Oedip. 229; cf.fontes,
Stat. Th. 1, 565:arbor,
the laurel, Prop. 3 (4), 3, 13;hence, umbra,
Tib. 3, 1, 16:antrum,
i. e. the cave of the oracle at Delphi, Ov. M. 3, 14.— -
17 Castalis
Castălĭa, ae, f., = Kastalia, a fountain on Parnassus, sacred to Apollo and the Muses, Liv. Andron. ap. Fest. p. 310, b Müll.; Verg. G. 3, 293; Hor. C. 3, 4, 61; Stat. Th. 1, 698.—II.Hence the adjj.,A.Castă-lĭus, a, um, Castalian:B.fons,
Plin. 4, 3, 4, § 8; Sen. Oedip. 229; cf.fontes,
Stat. Th. 1, 565:arbor,
the laurel, Prop. 3 (4), 3, 13;hence, umbra,
Tib. 3, 1, 16:antrum,
i. e. the cave of the oracle at Delphi, Ov. M. 3, 14.— -
18 Castalius
Castălĭa, ae, f., = Kastalia, a fountain on Parnassus, sacred to Apollo and the Muses, Liv. Andron. ap. Fest. p. 310, b Müll.; Verg. G. 3, 293; Hor. C. 3, 4, 61; Stat. Th. 1, 698.—II.Hence the adjj.,A.Castă-lĭus, a, um, Castalian:B.fons,
Plin. 4, 3, 4, § 8; Sen. Oedip. 229; cf.fontes,
Stat. Th. 1, 565:arbor,
the laurel, Prop. 3 (4), 3, 13;hence, umbra,
Tib. 3, 1, 16:antrum,
i. e. the cave of the oracle at Delphi, Ov. M. 3, 14.— -
19 caverna
căverna, ae, f. [cavus], a hollow, cavity, cave, cavern, grotto, hole:caverna terrae,
Lucr. 6, 597; Cic. N. D. 2, 9, 25; 2, 60, 151: silicum, rocky vaults (of the interior of Aetna), Luc. 6, 683, for which curvae cavernae, Verg. A. 3, 674:imae,
Ov. M. 5, 502; 6, 698:caecae,
id. ib. 5, 639;15, 299: navium,
the holds of ships, Cic. de Or. 3, 46, 180 Orell. N. cr.:puppis,
Luc. 9, 110:aurium loco,
Plin. 11, 37, 50, § 137:vasorum fictilium,
id. 12, 3, 7, § 16:arboris,
clefts, Gell. 15, 16, 3 al.:caeli,
the vault of heaven, Lucr. 4, 171; 6, 252; Cic. Arat. 253:aetheriae,
Lucr. 4, 391;aëris,
Manil. 1, 202; the excrementary canal of animals, Plin. 8, 55, 81, § 218; 28, 8, 27, § 106; 30, 15, 47, § 137;hence, utraque (mulieris),
Aus. Epigr. 71, 7. -
20 coicio
cōnĭcĭo (also conjĭcio and cōicio; cf. Munro ad Lucr. 2, 1061; Laber. ap. Gell. 16, 7, 5), jēci, jectum, 3, v. a. (arch. temp. perf. conjexi, Plaut. Trin. 3, 2, 99) [jacio].I.To throw or bring together, to unite, = cogo, colligo.A.Lit. (very rare):B.cum semina rerum coaluerint quae, conjecta repente, etc.,
Lucr. 2, 1061; cf. id. 2, 1073 sq.:palliolum in collum,
Plaut. Ep. 2, 2, 10; id. Capt. 4, 1, 12 (cf. id. ib. 4, 2, 9:collecto pallio): sarcinas in medium,
Liv. 10, 36, 1 Weissenb. (MSS. in medio); ib. § 13; 31, 27, 7: tecta, quae conjectis celeriter stramentis erant inaedificata, Auct. B. G. 8, 5. —Trop.1.To throw together in speaking, to dispute, contend, discuss, manage judicially (ante-class.): verba inter sese, to bandy words, Afran. ap. Non. p. 267, 28;2.so without verba: noli, mea mater, me praesente cum patre, conicere,
id. ib. p. 267, 30;p. 268, 3: causam conicere hodie ad te volo (conicere, agere, Non.),
id. ib. p. 267, 32; cf. the law formula: ante meridiem causam coiciunto, Fragm. XII. Tab. ap. Auct. Her. 2, 13, 20; and Gell. 17, 2, 10.—Like the Gr. sumballein (v. Lidd. and Scott in h. v. III. 2.), to put together logically, connect, unite; hence (causa pro effectu), to draw a conclusion from collected particulars, to conclude, infer, conjecture (not in Quint., who very freq. employed the synon. colligo):b.aliquid ex aliquā re,
Lucr. 1, 751; 2, 121; Nep. Eum. 2, 2; id. Timoth. 4, 2:annos sexaginta natus es aut plus, ut conicio,
Ter. Heaut. 1, 1, 11:quid illud mali est? nequeo satis mirari, neque conicere,
id. Eun. 3, 4, 9:cito conjeci, Lanuvii te fuisse,
Cic. Att. 14, 21, 1:de futuris,
Nep. Them. 1, 4:quam multos esse oporteret, ex ipso navigio,
Cic. Verr. 2, 5, 28, § 71:conicito, possisne necne, etc.,
Plaut. Cas. 1, 1, 6:tu conicito cetera, Quid ego ex hac inopiā capiam,
Ter. Phorm. 1, 3, 15.—In partic., t. t. of the lang. of augury, to prophesy, foretell, divine from omens, signs ( a dream, oracle, etc.); to interpret an omen, a dream, an oracle, etc.:II.somnium huic,
Plaut. Curc. 2, 2, 3:qui de matre suaviandā ex oraculo Apollinis tam acute arguteque conjecerit,
Cic. Brut. 14, 53:male conjecta maleque interpretata falsa sunt, etc.,
id. Div. 1, 52, 119; cf. id. ib. 2, 31, 66:num igitur quae tempestas impendeat vatis melius coniciet quam gubernator? etc.,
id. ib. 2, 5, 12:bene qui coniciet, vatem hunc perhibebo optumum (transl. of a Greek verse),
id. ib. 2, 5, 12; cf. conjectura, II., conjector, and conjectrix.—To throw, cast, urge, drive, hurl, put, place, etc., a person or thing with force, quickly, etc., to or towards; and conicere se, to betake, cast, or throw one's self hastily or in flight somewhere (very freq. and class. in prose and poetry).A.Lit.(α).With in:(β).tela in nostros,
Caes. B. G. 1, 26; 1, 46; Nep. Dat. 9, 5:pila in hostes,
Caes. B. G. 1, 52: aliquem in carcerem, Cic. Verr. 2, 5, 7, § 17; id. Tusc. 1, 40, 96; Suet. Caes. 17:in vincula,
Caes. B. G. 4, 27; Sall. C. 42, 3; Nep. Milt. 7 fin.; id. Paus. 3, 5; id. Pelop. 5, 1; Liv. 29, 9, 8, and id. 19, 2, 4 et saep.:in catenas,
Caes. B. G. 1, 47 fin.; Liv. 29, 21, 2:in compedes,
Suet. Vit. 12:in custodiam,
Nep. Phoc. 3, 4; Gai Inst. 1, 13; Suet. Aug. 27 al.: incolas vivos constrictosque in flammam, Auct. B. Afr. 87; cf.:te in ignem,
Plaut. Rud. 3, 4, 64:in eculeum,
Cic. Tusc. 5, 5, 13:hostem in fugam,
Caes. B. G. 4, 12:exercitum in angustias,
Curt. 5, 3, 21:navem in portum (vis tempestatis),
Cic. Inv. 2, 32, 98:serpentes vivas in vasa fictilia,
Nep. Hann. 10, 4:cultros in guttura velleris atri,
to thrust into, Ov. M. 7, 245; cf.:ferrum in guttura,
id. ib. 3, 90:se in signa manipulosque,
Caes. B. G. 6, 40:se in paludem,
Liv. 1, 12, 10:se in sacrarium,
Nep. Them. 8, 4:se in ultimam provinciam Tarsum usque,
Cic. Att. 5, 16, 4:se in fugam,
id. Cael. 26, 63; so,se in pedes,
to take to one's heels, Ter. Phorm. 1, 4, 13 (cf.: se conferre in pedes, Enn. ap. Non. p. 518, 20, and Plaut. Bacch. 3, 1, 7; and:quin, pedes, vos in curriculum conicitis?
id. Merc. 5, 2, 91):se intro,
Lucil. 28, 47; Ter. Heaut. 2, 3, 36.—With dat. (rare):(γ).alii spolia... Coniciunt igni,
Verg. A. 11, 194:huic dea unum anguem Conicit,
id. ib. 7, 347:facem juveni conjecit,
id. ib. 7, 456:conjectaque vincula collo accipit,
thrown about the neck, Ov. Tr. 4, 1, 83.—With ad:(δ).animus domicilia mutet ad alias animalium formas conjectus,
removed, transposed, Sen. Ep. 88, 29.—With acc. alone (mostly poet.):(ε).magnus decursus aquaï Fragmina coniciens silvarum arbustaque tota,
bearing down, prostrating, Lucr. 1, 284:jaculum,
Verg. A. 9, 698:tela,
Ov. M. 5, 42:cultros,
id. ib. 15, 735:thyrsos,
id. ib. 11, 28:venabula manibus,
id. ib. 12, 454:domus inflammata conjectis ignibus,
Cic. Att. 4, 3, 2:telum inbelle sine ictu,
Verg. A. 2, 544.—With inter:B.jaculum inter ilia,
Ov. M. 8, 412.—Trop., to bring, direct, turn, throw, urge, drive, force something eagerly, quickly to or towards, etc.(α).With in:(β).aliquem in morbum ex aegritudine,
Plaut. Poen. prol. 69:aliquem in laetitiam,
Ter. Heaut. 2, 3, 51:(hostes) in terrorem ac tumultum,
Liv. 34, 28, 3:in metum,
id. 39, 25, 11:in periculum,
Suet. Oth. 10:rem publicam in perturbationes,
Cic. Fam. 12, 1, 1:aliquem in nuptias,
Ter. And. 3, 4, 23; cf. id. ib. 3, 5, 14;4, 1, 43: (Catilinam) ex occultis insidiis in apertum latrocinium,
Cic. Cat. 2, 1, 1:aliquem in tricas,
Plaut. Pers. 5, 2, 18; Liv. 36, 12, 4:se in saginam ad regem aliquem,
Plaut. Trin. 3, 2, 99: se mirificam in latebram, to fly to (in disputing), Cic. Div. 2, 20, 46:se in noctem,
to commit one's self to the night, travel by night, id. Mil. 19, 49: se mente ac voluntate in versum, to devote or apply one's self with zeal to the art of poetry, id. de Or. 3, 50, 194:oculos in aliquem,
id. Clu. 19, 54; id. Lael. 2, 9; Tac. H. 1, 17:orationem tam improbe in clarissimos viros,
Cic. Sest. 18, 40:tantam pecuniam in propylaea,
to throw away, squander, id. Off. 2, 17, 60; cf.:cum sestertium milies in culinam conjecisset (Apicius),
Sen. Cons. Helv. 10, 9:culpam in unum vigilem,
Liv. 5, 47, 10:crimina in tuam nimiam diligentiam,
Cic. Mur. 35, 73:maledicta in ejus vitam,
id. Planc. 12, 31: causas tenues simultatum in gregem locupletium, i. e. to cause, occasion, Auct. B. Alex. 49:crimen in quae tempora,
Liv. 3, 24, 5:omen in illam provinciam,
Cic. Verr. 2, 2, 6, § 18.—Absol.:* (γ).oculos,
Cic. de Or. 2, 55, 225:petitiones ita conjectae (the fig. taken from aiming at a thing with weapons),
id. Cat. 1, 6, 15: in disputando conjecit illam vocem Cn. Pompeius, omnes oportere senatui dicto audientes esse, threw out or let fall, etc., Cael. ap. Cic. Fam. 8, 4, 4.—With sub:2.id vos sub legis superbissimae vincula conicitis,
Liv. 4, 4, 10.—Of a verbal bringing forward, etc., to urge, press, treat, adduce: rem ubi paciscuntur, in comitio aut in foro causam coiciunto, XII. Tab. ap. Auct. Her. 2, 13, 20: causam coicere ad te volo, Afran. ap. Non. p. 267, 32 (Com. Rel. v. 216 Rib.):3.verba inter se acrius,
id. ib. p. 267, 27 (Com. Rel. v. 309 ib.): is cum filio Cojecerat nescio quid de ratiunculā, id. ap. Suet. Vit. Ner. 11 (Com. Rel. v. 191 ib.).—To throw, place, put into, include in, etc.: eum fasciculum, quo illam (epistulam) conjeceram, Cic. Att. 2, 13, 1:ex illo libello, qui in epistulam conjectus est,
id. ib. 9, 13, 7:conjeci id (prooemium) in eum librum, quem tibi misi,
id. ib. 16, 6, 4:pluraque praeterea in eandem epistulam conjeci,
id. ib. 7, 16, 1; cf.:quod multos dies epistulam in manibus habui... ideo multa conjecta sunt aliud alio tempore,
id. Q. Fr. 3, 1, 7, § 23:legem in decimam tabulam,
id. Leg. 2, 25, 64; id. Caecin. 22, 63.
См. также в других словарях:
698 — Années : 695 696 697 698 699 700 701 Décennies : 660 670 680 690 700 710 720 Siècles : VIe siècle VIIe siècle … Wikipédia en Français
698 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 6. Jahrhundert | 7. Jahrhundert | 8. Jahrhundert | ► ◄ | 660er | 670er | 680er | 690er | 700er | 710er | 720er | ► ◄◄ | ◄ | 694 | 695 | 696 | … Deutsch Wikipedia
698 — ГОСТ 698{ 84} Консервы мясные Баранина тушеная . Технические словия. ОКС: 67.120.10 КГС: Н13 Консервы мясные, мясорастительные и концентраты Взамен: ГОСТ 698 56 Действие: С 01.01.85 Изменен: ИУС 7/88 Примечание: переиздание 1989; см. также в сб.… … Справочник ГОСТов
698 — РСТ РСФСР 698{ 83} Приборы печные из листовой стали. Технические условия. ОКС: 97.040.20 КГС: У25 Кухонное оборудование (плиты и др.) Взамен: РСТ РСФСР 194 77, РСТ РСФСР 200 77, РСТ РСФСР 204 77, РСТ РСФСР 205 77 Действие: С 01.10.84 Текст… … Справочник ГОСТов
698 — Años: 695 696 697 – 698 – 699 700 701 Décadas: Años 660 Años 670 Años 680 – Años 690 – Años 700 Años 710 Años 720 Siglos: Siglo VI – … Wikipedia Español
698 (число) — 698 Шестьсот девяносто восемь 695 · 696 · 697 · 698 · 699 · 700 · 701 Факторизация: Римская запись: DCXCVIII Двоичное: 1010111010 Восьмеричное: 1272 Шестнадцатеричное: 2BA … Википедия
698-й артиллерийский полк противотанковых орудий — Награды: Почётные наименования: Войска … Википедия
698 Ernestina — is a minor planet orbiting the Sun.External links* [http://cfa www.harvard.edu/iau/lists/NumberedMPs.txt Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets] … Wikipedia
(698) Ernestina — Descubrimiento Descubridor Joseph Helffrich Fecha 5 de marzo de 1910 Nombre Provisional 1910 JX … Wikipedia Español
698-й полк — 698 й лёгкий артиллерийский полк 698 й истребительно противотанковый артиллерийский полк … Википедия
698 год — Эта статья о годе. См. также статью о числе 698. Годы 694 · 695 · 696 · 697 698 699 · 700 · 701 · 702 Десятилетия 670 е · 680 е 690 е … Википедия