-
1 ad-dubitō
ad-dubitō āvī, ātus, āre, to entertain a doubt, incline to doubt, hesitate, be uncertain: paulisper addubitavit, an, etc., was in doubt whether, etc., L.: illud addubitat, utrum, etc, leaves in doubt, N.: parumper, an, etc., Cu.: re addubitatā, left undecided. -
2 Coniunctis viribus
-
3 auditor
hearer, listener. -
4 Franekerae*
Franeker (Netherlands) [ne] -
5 abunde
ăbundē, adv. [as if from an obs. abundis, e], in great profusion or abundance, abundantly, exceedingly, very; constr.,A.With verbs: perfuse atque abunde usi magnum pondus auri, Sisenn. ap. Non. 516, 31:B.abunde satis facere quaestioni,
Cic. Div. 2, 1, 3:quibus mala abunde omnia erant,
Sall. C. 21;so with esse (like satis, frustra, bene est, etc.),
id. ib. 58, 9; id. J. 63, 2; cf.:mihi abunde est, si satis expressi, etc.,
I am more than satisfied, Plin. Ep. 4, 30 fin.; so,abunde est, si,
id. ib. 7, 2 fin.; cf.:cum sit satis abundeque, si, etc.,
id. Pan. 44, 7; and: abunde est, with a subject-clause:hoc dixisse abunde est,
Col. 4, 19, 1; so id. 5, 3, 9; Cels. 1, 3; Plin. Ep. 5, 8, 7 al.:sufficere,
Liv. 4, 22, 3:contingere,
Hor. Ep. 1, 4, 10:cavere,
Ov. M. 15, 759:persequi aliquid,
Vell. 2, 103, 3:abunde agnoscere,
id. 2, 116, 3:mirari,
id. 1, 16, 2; 2, 116, 3 al.—With adj.:C.abunde magna,
Sall. J. 14, 18:abunde pollens potensque,
id. ib. 1, 3:par,
Liv. 8, 29, 4:constans,
Curt. 6, 17, 13:pulchrum atque magnificum, Plin. H. N. praef. § 15: abunde similes,
Quint. 10, 1, 25:disertus,
id. 11, 1, 36:elatus spiritus,
id. 10, 1, 104 al. —With adv.:D.abunde satis est,
Hor. S. 1, 2, 59; so Quint. 12, 11, 19:abunde dixit bene,
id. 12, 9, 7.—With gen. (like satis, affatim, etc.; cf.Rudd. II. p. 317): terrorum et fraudis abunde est,
Verg. A. 7, 552:potentiae gloriaeque,
Suet. Caes. 86: honorum, Front. ap. Charis. p. 177 P.:quibus abunde et ingenii et otii et verborum est,
Gell. 6, 8, 4. -
6 Aepyceros melampus
ENG impalaNLD impalaGER Impala, SchwarzfersenantilopeFRA impalla -
7 abscedo
abs-cēdo, cessi, cessum, 3, v. n. (sync. abscēssem = abscessissem, Sil. 8, 109), to go off or away, to depart.I.Lit.A.In gen.:B.abscede hinc, sis, sycophanta,
Plaut. Poen. 1, 2, 162:meo e conspectu,
id. Capt. 2, 3, 74:numquam senator a curiā abscessit aut populus e foro,
Liv. 27, 50, 4; so,a corpore (mortui),
Tac. A. 1, 7; cf. id. ib. 3, 5:ut abscesserit inde (i. e. e castris) dictator,
Liv. 22, 25, 9:illorum navis longe in altum abscesserat,
Plaut. Rud. prol. 66.In partic.1.Milit. t. t., to march off, to depart, retire:2.non prius Thebani Spartā abscessissent quam, etc.,
Nep. Iphicr. 2 fin.:longius ab urbe hostium,
Liv. 3, 8, 8; cf.:a moenibus Alexandriae,
id. 44, 19, 11.— Absol.:si urgemus obsessos, si non ante abscedimus quam, etc.,
Liv. 5, 4, 10; so Nep. Epam. 9.— Impers.:abscedi ab hoste,
Liv. 22, 33, 10; cf. id. 27, 4, 1:nec ante abscessum est quam, etc.,
id. 29, 2, 16; so,a moenibus abscessum est,
id. 45, 11, 7:manibus aequis abscessum,
Tac. A. 1, 63.To disappear, withdraw, be lost from view: cor (est) in extis: jam abscedet, simul ac, etc., will disappear, Civ. Div. 2, 16 fin. — Poet.:3.Pallada abscessisse mihi,
has withdrawn from me, from my power, Ov. M. 5, 375.—Of stars, to set, Plin. 2, 17, 14, § 72 al.Of localities, to retire, recede, retreat:4.quantum mare abscedebat,
retired, Liv. 27, 47 fin.;so in architecture: frontis et laterum abscedentium adumbratio,
of the sides in the background, Vitr. 1, 2, 2; so id. 1, 2, 7, praef. 11.With respect to the result, to retire, to escape:II.abscedere latere tecto,
to escape with a whole skin, Ter. Heaut. 4, 2, 5.Fig., to leave off, retire, desist from, constr. with ab, the simple abl., or absol.: labor ille a vobis cito recedet, benefactum a vobis non abscedet (followed by abibit), Cato ap. Gell. 16, 1 fin.; so,cito ab eo haec ira abscedet,
Ter. Hec. 5, 2, 15.— With abl. only:haec te abscedat suspicio,
Plaut. Ep. 2, 2, 100:abscedere irrito incepto,
to desist from, Liv. 20, 7, 1.— Absol.:aegritudo abscesserit,
Plaut. Merc. 1, 2, 29; so,somnus,
Ov. F. 3, 307:imago,
Plin. Ep. 7, 27, 6:ille abscessit (sc. petitione sua),
desisted from the action, Tac. A. 2, 34:ne quid abscederet (sc. de hereditate),
Suet. Ner. 34; so,semper abscedente usufructu,
Dig. 7, 1, 3, § 2. -
8 acui
ĭn-ăcesco (also inăcisco), ăcŭi, 3, v. inch. n., to become sour in any thing, to turn sour (perh. not ante-Aug.).I.Lit.:II.lac,
Plin. 28, 9, 36, § 135:quibus frequenter inacescit cibus,
Scrib. Comp. 104. —Trop.: haec tibi per totos inacescant omnia sensus, let them sour. i. e. imbitter you, Ov. R. A. 307; cf.:si tibi inacuit nostra contumelia,
App. M. 5, p. 163, 23. -
9 admodum
ad-mŏdum, adv. [modus], prop., to the measure or limit (scarcely found in the poets, except the comic poets);I. (α).as, postea ubi occipiet fervere, paulisper demittito, usque admodum dum quinquies quinque numeres,
quite to the limit till you count, until you count, Cato, R. R. 156, 2 (like fere and omnino, freq. put after its word).— Hence,With adj.:(β).admodum causam gravem,
Lucil. 29, 19 Müll.:admodum antiqui,
Cic. Phil. 5, 47:admodum amplum et excelsum,
id. Verr. 4, 74:utrique nostrum gratum admodum feceris,
id. Lael. 4, 16; so id. Verr. 2, 3, 10:nec admodum in virum honorificum,
Liv. 6, 34, 8:in quo multum admodum fortunae datur,
Cic. Fin. 5, 5, 12:neque admodum sunt multi,
Nep. Reg. 1, 1:admodum magnis itineribus,
Caes. B. G. 7, 56:admodum pauci,
Cic. Phil. 3, 36; 14, 27; id. N. D. 3, 69; Tac. G. 18:pauci admodum,
Liv. 10, 41:iter angustum admodum,
Sall. J. 92:admodum nimia ubertas,
very excessive, Col. 4, 21:admodum dives,
Suet. Caes. 1:brevis admodum,
id. ib. 56.—And strengthened by quam, q. v. (only before and after the class. per.):hic admodum quam saevus est,
very cruel indeed, Plaut. Am. 1, 3, 43:voce admodum quam suavi,
Gell. 19, 9 (on this use of quam, cf. Rudd. II. p. 307, n. 15).—With part. adj.:(γ).admodum iratum senem,
Ter. Phorm. 3, 1, 13:iratum admodum,
id. Ad. 3, 3, 49:natio admodum dedita religionibus,
Caes. B. G. 6, 16:prorae admodum erectae,
id. ib. 3, 13:admodum mitigati,
Liv. 1, 10:munitus admodum,
Tac. A. 2, 80:admodum fuit militum virtus laudanda,
Caes. B. G. 5, 8.—Esp. is it joined (like komidêi in Dem.) with words denoting age; as, puer, adulescens, juvenis, senex, to enhance the idea (for which in some cases the dim. or the prefix per- is used;as, puellus, adulescentulus, peradulescentulus): Catulus admodum tum adulescens,
Cic. Rab. Perd. 7, 21; id. Off. 2, 13, 47; Tac. A. 1, 3:puer admodum,
Liv. 31, 28; Sen. Brev. Vit. 7, 3; Quint. 12, 6, 1:admodum infans,
Tac. A. 4, 13:juvenis admodum,
id. H. 4, 5:fratres admodum juvenes,
Curt. 7, 2, 12:admodum senex,
Eutr. 8, 1:admodum parvulus,
Just. 17, 3:non admodum grandem natu,
Cic. Sen. 4, 10.— Also with dim.: neque admodum adulescentulus est, Naev. ap. Sergium ad Don. Keil, Gr. Lat. IV. p. 559 (Rib. Com. Fragm. p. 11):hic admodum adulescentulus est,
Plaut. Trin. 2, 2, 90; so Nep. Ham. 1, 1 (cf. peradulescentulus, id. Eum. 1, 4), and Tac. A. 4, 44.—With verbs (in earlier Latin, mostly with delectare, diligere, placere): haec anus admodum frigultit, Enn. ap. Fulg. p. 175:(δ).irridere ne videare et gestire admodum,
Plaut. Most. 3, 2, 125:neque admodum a pueris abscessit,
Naev. Rib. Com. Fragm. p. 11:me superiores litterae tuae admodum delectaverunt,
Cic. Fam. 5, 19; id. Att. 7, 24:ejus familiarissimos, qui me admodum diligunt,
id. Fam. 4, 13:stomacho admodum prodest,
Plin. 20, 3, 7, § 13:bucinum pelagio admodum adligatur,
id. 9, 38, 62, § 134:(familia) ipsa admodum floruit,
Suet. Tib. 3:Marius auctis admodum copiis... vicit,
Flor. 1, 36, 13 Halm.—With adv.:II. A.haec inter nos nuper notitia admodum est,
Ter. Heaut. 1, 1, 1: si quando demersimus, aut nihil superum aut obscure admodum cernimus, Cic. Ac. ap. Non. 7, 57: acipenser, qui admodum raro capitur, id. de Fato ap. Macr. S. 2, 12:raro admodum admonitu amicorum... uti solebat,
Curt. 4, 13, 25:ubi satis admodum suorum animos est expertus,
Liv. 34, 13, 4 Weissenb. (Hertz cancels satis): quae maxime admodum oratori accommodata est, Auct. ad Her. 4, 12, 17 (Oudendorp regarded this as a mere pleonasm, and Hand seems to agree with him; Klotz and B. and K. adopt after Goerenz the reading maxime ad modum oratoris, but Hand condemned this form).—Of number (not used in this way by Cic., Tac., or Suet.): noctu turres admodum CXX. excitantur, full 120, Caes. B. G. 5, 40: sex milia hostium caesa;► The meaning, circiter, fere, about, near, or nearly, which used to be assigned to this head, as by Graevius ad Just.quinque admodum Romanorum,
Liv. 22, 24. 14; 42, 65, 3;44, 43, 8: mille admodum hostium utràque pugnā occidit,
id. 27, 30, 2:in laevo cornu Bactriani ibant equites, mille admodum,
a round thousand, Curt. 4, 12, 3: mille admodum equites praemiserat, quorum paucitate Alexander, etc., a thousand, but not more (as the context requires), id. 4, 9, 24:congregati admodum quingenti sponsos hostes consectantur, trucidatisque admodum novem milibus, etc.,
Just. 24, 1.24, 26, Gronovius ad Liv. 27, 30, 2, is rejected by recent scholars, as Hand, Turs. I. p. 175 sq., and by Corradini, Lex. Lat. s. h. v.B.Of time:C.legati ex Macedonia exacto admodum mense Februario redierunt,
when February was fully ended, Liv. 43, 11, 9:Alexandri filius, rex Syriae, decem annos admodum habens,
just ten years, Liv. Epit. 55:post menses admodum septem occiditur,
Just. 17, 2, 3.—With negatives, just, at all, absolutely:D.equestris pugna nulla admodum fuit,
no engagement with the cavalry at all, Liv. 23, 29, 14:armorum magnam vim transtulit, nullam pecuniam admodum,
id. 40, 59, 2:horunc illa nibilum quidquam facere poterit admodum,
Plaut. Merc. 2, 3, 65:Curio litterarum admodum nihil sciebat,
Cic. Brut. 58, 210:oratorem plane quidem perfectum et cui nihil admodum desit, Demosthenem facile dixeris,
id. 9, 35: alter non multum, alter nihil admodum scripti reliquit (by the latter is meant Antonius, who indeed, acc. to Brut. 44, 163, left a treatise de ratione dicendi, but no written oration at all, by which his eloquence could be judged), id. Or. 38, 132; id. Clu. 50, 140; id. Or. 2, 2, 8; eirôneia a tropo genere ipso nihil admodum distat, Quint. 9, 2, 44;quia nihil admodum super vite aut arbore colenda sciret,
Gell. 19, 12. —In emphatic affirmative or corroborative answers, = maxime (Gr. panu ge), exactly, just so, quite so, certainly, yes (freq. in Plaut., only twice in Ter.); cf. the remark of Cic.: scis solere, frater, in hujusmodi sermone, ut transiri alio possit, dici Admodum aut Prorsus ita est, Leg. 3, 11, 26: nempe tu hanc dicis, quam esse aiebas dudum popularem meam. Tr. Admodum, Certainly, Plaut. Rud. 4, 4, 36: num quidnam ad filium haec aegritudo attinet? Ni. Admodum, It does, id. Bacch. 5, 1, 24; 4, 1, 40; id. Rud. 1, 5, 10; 1, 2, 55; 3, 6, 2; id. Ps. 4, 7, 54: Advenis modo? Pa. Admodum, Yes, Ter. Hec. 3, 5, 8; id. Phorm. 2, 2, 1.► Admodum with an adj.may have the same force as in II., in:quandam formam ingenii, sed admodum impolitam et plane rudem,
absolutely without polish and altogether rude, Cic. Brut. 85, 294, compared with:(oratorem) plane perfectum et cui nihil admodum desit,
id. ib. 9, 35, where the same adverbs occur. -
10 aegroto
I.Lit., of men and brutes:II.vehementer diuque,
Cic. Clu. 62:gravissime aegrotans,
id. Fin. 2, 13:graviter,
id. Tusc. 1, 35:leviter,
id. Off. 1, 24:periculose,
id. Att. 8, 2:aegrotavit usque ad mortem,
Vulg. Isa. 38, 1:aegrotare timenti,
Hor. Ep. 1, 7, 4:morbo,
id. S. 1, 6, 30:aegrotare coepit,
Vulg. 2 Reg. 13, 6:quia armentum aegrotet in agris,
Hor. Ep. 1, 8, 6.—Of plants:(vites) aegrotant,
Plin. 17, 24, 37, § 226:aegrotant poma ipsa per se sine arbore,
id. 17, 24, 37, § 228.—Fig.A.Of the mind:B.ea res, ex qua animus aegrotat,
Cic. Tusc. 4, 37, 79:aegrotare animi vitio,
Hor. S. 2, 3, 307.—Of other abstr. things, to languish, etc. (cf. jaceo):in te aegrotant artes,
Plaut. Trin. 1, 2, 34; 1, 1, 8: languent officia, atque aegrotat fama vacillans, duties are neglected, reputation sickens and staggers, * Lucr. 4, 1124. -
11 aequiparo
aequĭpăro (better aequĭpĕr-; cf. Dietrich in Zeitschr. für vergl. Sprachf. 1, p. 550), āvi, ātum, 1, v. a. and n. [aequipar].I.Act., to put a thing on an equality with another thing, to compare, liken; with ad, cum, or dat.:II.suas virtutes ad tuas,
Plaut. Mil. 1, 1, 11:aequiperata cum P fratre gloria,
Cic. Mur. 14, 31:Jovis Solisque equis dictatorem,
Liv. 5, 23: Hadrianus Numae aequiperandus, Frontin. Princ. Hist. p. 317 Rom.—Neutr., to place one's self on an equality with another in worth, to become equal to, to equal, come up to, attain to (cf. aequo and adaequo); constr. with dat., but more frequently with acc., and absol.(α).With dat.: nam si qui, quae eventura sunt, provideant, aequiperent Jovi, Pac. ap. Gell. 14, 1, 34.—(β).With acc.: nemo est qui factis me aequiperare queat, Enn. ap. Cic. Tusc. 5, 17, 49 (Epigr. 8, p. 162 Vahl.):(γ).urbem dignitate,
Nep. Them. 6, 1; so id. Alc. 11, 3; Liv. 37, 55:voce magistrum,
Verg. E. 5, 48; Ov. P. 2, 5, 44.—Absol., Pac. ap. Non. 307, 11. -
12 aevom
aevum (archaic aevom), i, n.; but m., Plaut. Poen. 5, 4, 14; Lucr. 2, 561; 3, 603 [aiôn; cf. aies or aien, aei, aidios; Goth. aivs = time, aiv = ever, aiveins = everlasting; Germ. ewig, Ewigkeit; Eng. aye, ever].I.Lit.A.In gen., uninterrupted, never-ending time, eternity; per aevom, Lucr. 1, 634; 1, 950 al.—Hence of the future:B.in aevum,
for all time, Hor. C. 4, 14, 3; so Plin. 35, 2, 2, and Vulg. Eccli. 41, 16:nos peribimus in aevum,
ib. Bar. 3, 3.—Esp., in a more restricted sense of a definite time, period, lifetime, life, age: aevom agitare, Enn. ap. Gell. 12, 2, 3 (Ann. v. 308 Vahl.): in armis aevom agere, Pac. ap. Cic. Tusc. 2, 21, 49 (Trag. Rel. p. 110 Rib.); so, aevom degere, [p. 65] Lucr. 5, 1439:II.consumere,
id. 5, 1430: meum si quis te percontabitur aevum, my age or time of life, Hor. Ep. 1, 20, 26:aevum omne et breve et fragile est,
Plin. Pan. 78, 2: flos aevi, the bloom of life (cf. aetas, I.), Ov. M. 9, 435:integer aevi,
Verg. A. 9, 255:primum aevum,
Val. Fl. 7, 338.—Also (like aetas, q. v. I.) for old age:aevo confectus,
Verg. A. 11, 85:obsitus aevo,
id. ib. 8, 307:annis aevoque soluti,
Ov. M. 8, 712.—Transf.A.Age or generation, Ov. P. 1, 3, 83:B.ter aevo functus (of Nestor),
Hor. C. 2, 9, 13:ingenia nostri aevi,
Vell. 2, 36:in nostro aevo,
Plin. 2, 25, 23, § 92:nostro aevo,
id. 2, 13, 10, § 57:simulacrum tot aevis incorruptum,
id. 14, 1, 2, § 9.—Hence,The men living in the same age (cf. aetas, II. C.):C.de quibus consensus aevi judicaverit,
Plin. 14, 6, 8, § 72.—In a wider sense, time, in gen.:vitiata dentibus aevi omnia,
Ov. M. 15, 235:quae per tantum aevi occulta,
Tac. A. 16, 1. -
13 aevum
aevum (archaic aevom), i, n.; but m., Plaut. Poen. 5, 4, 14; Lucr. 2, 561; 3, 603 [aiôn; cf. aies or aien, aei, aidios; Goth. aivs = time, aiv = ever, aiveins = everlasting; Germ. ewig, Ewigkeit; Eng. aye, ever].I.Lit.A.In gen., uninterrupted, never-ending time, eternity; per aevom, Lucr. 1, 634; 1, 950 al.—Hence of the future:B.in aevum,
for all time, Hor. C. 4, 14, 3; so Plin. 35, 2, 2, and Vulg. Eccli. 41, 16:nos peribimus in aevum,
ib. Bar. 3, 3.—Esp., in a more restricted sense of a definite time, period, lifetime, life, age: aevom agitare, Enn. ap. Gell. 12, 2, 3 (Ann. v. 308 Vahl.): in armis aevom agere, Pac. ap. Cic. Tusc. 2, 21, 49 (Trag. Rel. p. 110 Rib.); so, aevom degere, [p. 65] Lucr. 5, 1439:II.consumere,
id. 5, 1430: meum si quis te percontabitur aevum, my age or time of life, Hor. Ep. 1, 20, 26:aevum omne et breve et fragile est,
Plin. Pan. 78, 2: flos aevi, the bloom of life (cf. aetas, I.), Ov. M. 9, 435:integer aevi,
Verg. A. 9, 255:primum aevum,
Val. Fl. 7, 338.—Also (like aetas, q. v. I.) for old age:aevo confectus,
Verg. A. 11, 85:obsitus aevo,
id. ib. 8, 307:annis aevoque soluti,
Ov. M. 8, 712.—Transf.A.Age or generation, Ov. P. 1, 3, 83:B.ter aevo functus (of Nestor),
Hor. C. 2, 9, 13:ingenia nostri aevi,
Vell. 2, 36:in nostro aevo,
Plin. 2, 25, 23, § 92:nostro aevo,
id. 2, 13, 10, § 57:simulacrum tot aevis incorruptum,
id. 14, 1, 2, § 9.—Hence,The men living in the same age (cf. aetas, II. C.):C.de quibus consensus aevi judicaverit,
Plin. 14, 6, 8, § 72.—In a wider sense, time, in gen.:vitiata dentibus aevi omnia,
Ov. M. 15, 235:quae per tantum aevi occulta,
Tac. A. 16, 1. -
14 alo
ălo, ălŭi, altum, and ălĭtum, 3, v. a. (the ante-class. and class. form of the part. perf. from Plautus until after Livy is altus (in Cic. four times); alitus seems to have been first used in the post-Aug. per. to distinguish it from altus, the adj. Altus is found in Plaut. Rud. 3, 4, 36; Varr. ap. Non. 237, 15; Cic. Planc. 33, 81; id. Brut. 10, 39; id. N. D. 2, 46, 118; id. Fam. 6, 1; Sall. J. 63, 3;I.on the contrary, alitus,
Liv. 30, 28; Curt. 8, 10, 8; Val. Max. 3, 4, 4; 5, 4, 7; 7, 4, 1; 9, 3, 8; Sen. Contr. 3, praef. 10; Just. 44, 4, 12; Dig. 27, 3, 1; cf. Prisc. 897; Diom. 371; Charis. 220 P.; Wund. ad Cic. Planc. p. 201) [cf.: an-altos = insatiable, alsos = growth (of wood), 1. ad-oleo, ad-olesco, elementum; Goth. alan = to bring up; Germ. alt = old; Engl. old, eld, elder, and alderman], to feed, to nourish, support, sustain, maintain (in gen. without designating the means, while nutrire denotes sustenance by animal food; cf. Herz. ad Caes. B. G. 1, 18; 7, 32; Doed. Syn. II. p. 99).Lit.:II.quem ego nefrendem alui, Liv. And. ap. Fest. s. v. nefrendes, p. 163 Müll. (Trag. Rel. p. 5 Rib.): Athenis natus altusque,
Plaut. Rud. 3, 4, 36:alebat eos,
Vulg. Gen. 47, 12:esurientes alebat,
ib. Tob. 1, 20.—With natus, educatus, or a similar word, several times: Alui, educavi, Att. ap. Non. 422, 14 (Trag. Rel. p. 150 Rib.):cum Hannibale alto atque educato inter arma,
Liv. 30, 28 (cf. II. infra):aut equos Alere aut canes ad venandum,
Ter. And. 1, 1, 30; id. Hec. 4, 4, 49:alere nolunt hominem edacem,
id. Phorm. 2, 2, 21:quoniam cibus auget corpus alitque,
Lucr. 1, 859; 5, 221 al.:quae etiam aleret adulescentes,
Cic. Cael. 38:milites,
id. Verr. 5, 80:nautas,
id. ib. 5, 87:exercitum,
id. Deiot. 24:magnum numerum equitatus,
Caes. B. G. 1, 18:cum agellus eum non satis aleret,
Cic. N. D. 1, 26, 72; so Nep. Phoc. 1, 4:locus ille, ubi altus aut doctus est,
Cic. Planc. 33, 81:quibus animantes aluntur,
id. N. D. 2, 19:(animus) aletur et sustentabitur isdem rebus, quibus astra sustentantur et aluntur,
id. Tusc. 1, 19, 43 al.:latrociniis se suosque alebat,
Caes. B. G. 8, 47; 1, 18:quos manus aut lingua perjurio aut sanguine civili alebat,
Sall. C. 14, 3; cf. Kritz ad Sall. C. 37, 3; Nep. Arist. 3 fin.:ut nepotem elephantos alere prohiberet,
Cic. Phil. 9, 4:canes,
id. Sex. Rosc. 56:quod alerentur regiones eorum ab illo,
Vulg. Act. 12, 20:velut amnis imbres Quem super notas aluere ripas,
have swollen, Hor. C. 4, 2, 5:rhombos aequora alebant,
id. S. 2, 2, 48 al.; Ov. M. 9, 339; 3, 411; and in a paradoxical phrase: infelix minuendo corpus alebat, and sustained his body by consuming it, i. e. nourished himself by his own flesh, id. ib. 8, 878 al.—Hence in pass. with the abl. = vesci, to be nourished or sustained with or by something, to live or feed upon:panico vetere atque hordeo corrupto omnes alebantur,
Caes. B. C. 2, 22:quia viperinis carnibus alantur,
Plin. 7, 2, 2, § 27:locustis eos ali, etc.,
id. 7, 2, 2, § 29:hoc cibo aliti sunt,
Vulg. Exod. 16, 35.—Fig., to nourish, cherish, promote, increase, strengthen:honos alit artes,
Cic. Tusc. 1, 2, 4:in eā ipsā urbe, in quā et nata et alta sit eloquentia,
id. Brut. 10, 39:hominis mens alitur discendo et cogitando,
id. Off. 1, 30:haec studia adulescentiam alunt,
id. Arch. 7, 16; cf.Ochsn. Eclog. 134 al.: civitas, quam ipse semper aluisset,
i. e. whose prosperity he had always promoted, Caes. B. G. 7, 33:vires,
id. ib. 4, 1:nolo meis impensis illorum ali augerique luxuriam,
Nep. Phoc. 1 fin.:alere morbum,
id. Att. 21 fin.:insita hominibus libido alendi de industriā rumores,
Liv. 28, 24:regina Vulnus alit venis,
Verg. A. 4, 2:divitiis alitur luxuriosus amor,
Ov. R. Am. 746:alitur diutius controversia,
Caes. B. G. 7, 32:quid alat formetque poëtam,
Hor. A. P. 307 al. —Hence, altus, a, um. -
15 amor
ămor (old form ămŏs, like honos, labos, colos, etc., Plaut. Curc. 1, 2, 2; v. Neue, Formenl. I. p. 170), ōris, m. [amo], love (to friends, parents, etc.; and also in a low sense; hence in gen., like amo, while caritas, like diligere, is esteem, regard, etc.; hence amor is used also of brutes, but caritas only of men; v amo init.):I.Amicitiae caritate et amore cernuntur. Nam cum deorum, tum parentum, patriaeque cultus, eorumque hominum, qui aut sapientiā aut opibus excellunt, ad caritatem referri solet. Conjuges autem et liberi et fratres et alii, quos usus familiaritasque conjunxit, quamquam etiam caritate ipsā, tamen amore maxime continentur,
Cic. Part. Or. 25, 88; cf. id. ib. 16, 56; Doed. Syn. IV. p. 100 (but amor is related to benevolentia as the cause to the effect, since benevolentia designates only an external, friendly treatment; but amor a real, internal love):amor, ex quo amicitia nominata, princeps est ad benevolentiam conjungendam,
Cic. Am. 8, 26:nihil enim est, quod studio et benevolentiā, vel amore potius effici non possit,
id. Fam. 3, 9; cf. Doed. Syn. IV. p. 105 (very freq. in all periods, and in every kind of style; in a low sense most freq. in the com. and eleg. poets, Petron., and similar authors; v. amo init.); constr. with in, erga, or the obj. gen. (with the gen. of the gerund, never in Cic., and perh. in no prose writer; but it is so found in Lucr., Ovid, and Hor.).Lit.: ab his initiis noster in te amor profectus, Cic. Fam. 13, 29:II.si quid in te residet amoris erga me,
id. ib. 5, 5:amori nostro (i. e. quo a te amamur) plusculum etiam, quam concedit veritas, largiare,
id. ib. 5, 12;Postquam primus amor deceptam morte fefellit,
Verg. A. 4, 17:amabilis super amorem mulierum,
Vulg. 2 Reg. 1, 26: in paternitatis amore, brotherly love (Gr. philadelphia), ib. 1 Pet. 1, 22; ib. 2 Pet. 1, 7 bis:amplecti aliquem amore,
Cic. Att. 7, 1:habere amorem erga aliquem,
id. ib. 9, 14:respondere amori amore,
id. ib. 15, 21:conciliare amorem alicui,
id. de Or. 2, 51 et saep.—Of sexual love, whether lawful or unlawful: Medea amore saevo saucia, Enn. Med. ap. Auct. ad Her. 2, 22 (as a transl. of the Gr. erôti thumon ekplageis Iasonos, Eur. Med. prol. 8):videbantur illi (septem anni) pauci dies prae amoris magnitudine,
Vulg. Gen. 29, 20; 29, 30:is amore projecticiam illam deperit,
Plaut. Cist. 1, 3, 43:amore perdita est,
id. Mil. 4, 6, 38:in amore haec omnia sunt vitia,
Ter. Eun. 1, 1, 14:aeterno devictus volnere amoris,
Lucr. 1, 35:qui vitat amorem,
id. 4, 1069:Nec te noster amor tenet?
Verg. A. 4, 307; 4, 395; Ov. M. 4, 256:ne sit ancillae tibi amor pudori,
Hor. C. 2, 4, 1:meretricis amore Sollicitus,
id. S. 2, 3, 252:ut majus esset odium amore, quo ante dilexerat,
Vulg. 2 Reg. 13, 15:ambo vulnerati amore ejus,
ib. Dan. 13, 10 al. —In both significations also in the plur.:amores hominum in te,
Cic. Att. 5, 10:amores sancti,
id. Fin. 3, 20, 68; cf. id. Tusc. 4, 34, 72:Ille meos, primus qui me sibi junxit, amores Abstulit,
Verg. A. 4, 28:est is mihi in amoribus, i. e. valde a me amatur,
Cic. Fam. 7, 32:meos amores eloquar,
Plaut. Merc. 1, 1, 2:meretricii amores,
Ter. And. 5, 4, 10:quem amore venerio dilexerat,
Nep. Paus. 4, 1:amores et hae deliciae, quae vocantur,
Cic. Cael. 19:quando Dido tantos rumpi non speret amores,
Verg. A. 4, 292:Tabuit ex illo dementer amoribus usa,
Ov. M. 4, 259:insanos fateamur amores,
id. ib. 9, 519 et saep.; Hor. C. 3, 21, 3 et saep.—Meton.A.For the beloved object itself:B.amores et deliciae tuae,
Cic. Div. 1, 36;Pompeius, nostri amores,
id. Att. 2, 19; 16, 6;and ironic.: sed redeo ad amores deliciasque nostras, L. Antonium,
id. Phil. 6, 5; Plaut. Poen. 1, 1, 79; Ov. M. 1, 617; 4, 137 al.—Personified: Amor, the god of love, Love, Cupid, Erôs:C.O praeclaram emendatricem vitae poëticam, quae Amorem flagitii et levitatis auctorem in concilio deorum collocandum putet,
Cic. Tusc. 4, 32, 69:Deum esse Amorem turpis et vitio favens finxit libido,
Sen. Phaedr. 195: Illum conjugem, quem Amor dederat, qui plus pollet potiorque est patre, vet. poët. ap. Cic. Tusc. 4, 32, 69:Omnia vincit Amor, et nos cedamus Amori,
Verg. E. 10, 69:Improbe Amor, quid non mortalia corpora cogis?
id. A. 4, 412:Paret Amor dictis carae genetricis,
id. ib. 1, 689:Amor non talia curat,
id. E. 10, 28:nec quid Amor curat,
Ov. M. 1, 480:Amori dare ludum,
Hor. C. 3, 12, 1; Prop. 1, 2, 8:non tot sagittis, Spicula quot nostro pectore fixit Amor,
id. 3, 4, 2:pharetratus,
Ov. Tr. 5, 1, 22:Notaque purpureus tela resumit Amor,
id. Am. 2, 9, 34:movit Amor gemmatas aureus alas,
id. R. Am. 39 et saep.—Also in the plur., Cupids, Loves:corpora nudorum Amorum,
Ov. M. 10, 516:lascivi Amores,
Hor. C. 2, 11, 7:parvi Amores,
Prop. 3, 1, 11:Amores volucres,
Ov. Ep. 16, 201:pharetrati,
id. R. Am. 519 al. —A strong, passionate longing for something, desire, lust:* D.consulatūs amor,
Cic. Sull. 26, 73:gloriae,
id. Arch. 11, 28:amicitiae,
id. Tusc. 4, 33, 70:lactis,
Verg. G. 3, 394:vini,
Liv. 9, 18:auri,
Verg. A. 1, 349:argenti,
Hor. S. 2, 3, 78:nummi,
Juv. 14, 138:laudum,
Verg. A. 9, 197 et saep.:cognitionis,
Cic. Fin. 4, 7, 18.—With gerund:edundi,
Lucr. 4, 870:habendi,
Ov. M. 1, 131, and Hor. Ep. 1, 7, 85:scribendi,
id. S. 2, 1, 10.— Poet., with inf.:si tantus amor casus cognoscere nostros,
Verg. A. 2, 10:seu rore pudico Castaliae flavos amor est tibi mergere crines,
Stat. Th. 1, 698.—Poet., a love-charm, philtre:quaeritur et nascentis equi de fronte revolsus Et matri praereptus amor,
Verg. A. 4, 516; upon which passage Serv. remarks: Secundum Plinium, qui dicit in Naturali Historiā (8, 42, 66, § 163 sqq.) pullos equinos habere in fronte quandam carnem, quam eis statim natis adimit mater; quam si quis forte [p. 109] praeripuerit, odit pullum et lac ei denegat; v. hippomanes. -
16 Amyntor
Ămyntor, ŏris, m., = Amuntôr, king of the Dolopians, and father of Phœnix, Ov. M. 8, 307; id. H. 3, 27.—Hence, Ămyn-tŏrĭdes, ae, m., son of Amyntor, i. e. Phœnix, Ov. A. A. 1, 337. -
17 Amyntorides
Ămyntor, ŏris, m., = Amuntôr, king of the Dolopians, and father of Phœnix, Ov. M. 8, 307; id. H. 3, 27.—Hence, Ămyn-tŏrĭdes, ae, m., son of Amyntor, i. e. Phœnix, Ov. A. A. 1, 337. -
18 aqua
ăqua, ae (ACVA, Inscr. Grut. 593, 5; gen. aquāï, Plaut. Mil. 2, 6, 71; Lucr. 1, 284; 1. 285; 1, 307; 1, 454 et saep.; Verg. A. 7, 464; poët. ap. Cic. Div. 1, 9, 15; Cic. Arat. 179; Prud. Apoth. 702; the dat. aquaï also was used acc. to Charis. p. 538; v. Neue, Formenl. I. pp. 9, 11, 12; pp. 14 sq.;I.aquae, as trisyl.,
Lucr. 6, 552 Lachm.), f. [cf. Sanscr. ap = water; Wallach. apa, and Goth. ahva = river; old Germ. Aha; Celt. achi; and the Gr. proper names Mess-api-oi and gê Api-a, and the Lat. Apuli, Apiola; prob. ultimately con. with Sanscr. ācus = swift, ācer, and ôkus, from the notion of quickly, easily moving. Curtius.].A.. Water, in its most gen. signif. (as an element, rainwater, river-water, sea-water, etc.; in class. Lat. often plur. to denote several streams, springs, in one place or region, and com. plur. in Vulg. O. T. after the Hebrew):B.aër, aqua, terra, vapores, Quo pacto fiant,
Lucr. 1, 567: SI. AQVA. PLVVIA. NOCET, Fragm. of the XII. Tab. ap. Dig. 40, 7, 21; cf. Dirks. Transl. p. 486; so also of titles in the Digg. 39, 3; cf. ib. 43, 20:pluvialis,
rain-water, Ov. M. 8, 335, and Sen. Q. N. 3, 1; so,aquae pluviae,
Cic. Mur. 9, 22; Plin. 2, 103, 106, § 233; Quint. 10, 1, 109 (and pluviae absol., Cic. Att. 15, 16, B; Lucr. 6, 519; Verg. G. 1, 92; Ov. F. 2, 71; Plin. 2, 106, 110, § 227); so,caelestes aquae,
Hor. Ep. 2, 1, 135; Liv. 4, 30, 7; 5, 12, 2; Plin. 17, 2, 2, § 14; so,aquae de nubibus,
Vulg. 2 Reg. 22, 12: aquae nivis, snow-water, ib. Job, 9, 30:fluvialis,
river-water, Col. 6, 22; so,aqua fluminis,
Vulg. Jer. 2, 18:aquaï fons,
Lucr. 5, 602:fons aquae,
Vulg. Gen. 24, 13:fontes aquarum, ib. Joel, 1, 20: flumen aquae,
Verg. A. 11, 495:fluvius aquae,
Vulg. Apoc. 22, 1:rivus aquae,
Verg. E. 8, 87:rivi aquarum,
Vulg. Isa. 32, 2:torrens aquae,
ib. Macc. 5, 40; and plur., ib. Jer. 31, 9: dulcis, fresh-water, Fr. eau douce, Lucr. 6, 890:fons aquae dulcis,
Cic. Verr. 4, 118; and plur.:aquae dulces,
Verg. G. 4, 61; id. A. 1, 167: marina, sea-water (v. also salsus, amarus), Cic. Att. 1, 16; so,aquae maris,
Vulg. Gen. 1, 22; ib. Exod. 15, 19:dulcis et amara aqua,
ib. Jac. 3, 11:perennis,
never-failing, Liv. 1, 21; and plur.:quo in summo (loco) est aequata agri planities et aquae perennes,
Cic. Verr. 4, 107:aqua profluens,
running-water, id. Off. 1, 16, 52; so,currentes aquae,
Vulg. Isa. 30, 25; so,aqua viva,
living-water, Varr. L. L. 5, 26, 35; Vulg. Gen. 26, 19; and plur.:aquae vivae,
ib. Num. 19, 17;and in a spiritual sense: aqua viva,
ib. Joan. 4, 10; so,vitae,
ib. Apoc. 22, 17:aquae viventes,
ib. Lev. 14, 5:stagna aquae,
standing-water, Prop. 4, 17, 2; and plur., Vulg. Psa. 106, 35; so, stativae aquae, Varr. ap. Non. p. 217, 2:aquae de puteis,
well-water, Vulg. Num. 20, 17:aqua de cisternā,
cisternwater, ib. 2 Reg. 23, 16; so,aqua cisternae,
ib. Isa. 36, 16:aquae pessimae,
ib. 4 Reg. 2, 19:aqua recens,
Verg. A. 6, 636:turbida,
Vulg. Jer. 2, 18:crassa,
ib. 2 Macc. 1, 20:munda,
ib. Heb. 10, 22:purissima,
ib. Ezech. 34, 18:aquae calidae,
warm-water, ib. Gen. 36, 24; and absol.:calida,
Cato, R. R. 156, 3; Plin. 25, 7, 38, § 77; Tac. G. 22;and contr.: calda,
Col. 6, 13; Plin. 23, 4, 41, § 83: aqua fervens, boiling-water:aliquem aquā ferventi perfundere,
Cic. Verr. 1, 67:aqua frigida,
cold-water, Plaut. Cist. 1, 1, 37; Vulg. Prov. 25, 23; ib. Matt. 10, 42; and absol.:frigida,
Cels. 1, 5; Plin. Ep. 3, 5, 11; Quint. 5, 11, 31: aqua decocta, water boiled and then cooled with ice or snow, Mart. 14, 116; and absol.:decocta,
Juv. 5, 50; Suet. Ner. 48 al.—Particular phrases.1.Praebere aquam, to invite to a feast, to entertain (with ref. to the use of water at table for washing and drinking), Hor. S. 1, 4, 88 (cf. id. ib. 2, 2, 69).—2.Aquam aspergere alicui, to give new life or courage, to animate, refresh, revive (the fig. taken from sprinkling one who is in a swoon):3.ah, adspersisti aquam! Jam rediit animus,
Plaut. Truc. 2, 4, 15.—Aqua et ignis, to express the most common necessaries of life:a.non aquā, non igni, ut aiunt, locis pluribus utimur quam amicitiā,
Cic. Lael. 6, 22.—Hence aquā et igni interdicere alicui, to deny intercourse or familiarity with one, to exclude from civil society, to banish, Cic. Phil. 1, 9; so the bride, on the day of marriage, received from the bridegroom aqua et ignis, as a symbol of their union: aquā et igni tam interdici solet damnatis quam accipiunt nuptae, videlicet quia hae duae res humanam vitam maxime continent, Paul. ex Fest. p. 3 Müll. (this custom is differently explained in [p. 148] Varr. L. L. 5, 9, 18): aquam et terram petere, of an enemy (like gên kai hudôr aitein), to demand submission, Liv. 35, 17:aquam ipsos (hostes) terramque poscentium, ut neque fontium haustum nec solitos cibos relinquerent deditis,
Curt. 3, 10, 8.— Provv.Ex uno puteo similior numquam potis Aqua aquaïb.sumi quam haec est atque ista hospita,
you can't find two peas more like, Plaut. Mil. 1, 6, 70 sq. —In aquā scribere = kath hudatos graphein, to write in water, of something transient, useless:II.cupido quod dicit amanti, In vento et rapidā scribere oportet aquā,
Cat. 70, 4 (cf. Keats' epitaph on himself: here lies one whose name was writ in water; and the Germ., etwas hinter die Feueresse schreiben).—Water, in a more restricted sense.A.The sea:B. C.coge, ut ad aquam tibi frumentum Ennenses metiantur,
on the sea-coast, Cic. Verr. 2, 3, 83:laborum quos ego sum terrā, quos ego passus aquā,
Ov. P. 2, 7, 30:findite remigio aquas!
id. F. 3, 586.— Trop.: Venimus in portum... Naviget hinc aliā jam mihi linter aquā, in other waters let my bark now sail (cf. Milton in the Lycidas:To-morrow to fresh woods and pastures new),
Ov. F. 2, 864.—A stream, a river. in Tuscae gurgite mersus aquae, i. e. Albula, Ov. F. 4, 48:D.alii in aquam caeci ruebant,
Liv. 1, 27:sonitus multarum aquarum,
of many streams, Vulg. Isa. 17, 12; ib. Apoc. 1, 15; 19, 6:lignum, quod plantatum est secus decursus aquarum,
along the watercourses, ib. Psa. 1, 3.—Rain:E. 1.cornix augur aquae,
Hor. C. 3, 17, 12:deūm genitor effusis aethera siccat aquis,
Ov. F. 3, 286:multā terra madescit aquā,
id. ib. 6, 198:aquae magnae bis eo anno fuerunt,
heavy rains, a flood, inundation, Liv. 24, 9; 38, 28.—In gen.:2.ad aquas venire,
Cic. Planc. 27, 65; id. Fam. 16, 24, 2:aquae caldae,
Varr. L. L. 9, 69, p. 219 Müll.:aquae calidae,
Plin. 2, 103, 106, § 227:aquae medicatae,
Sen. Q. N. 3, 25:aquae Salutiferae,
Mart. 5, 1.—Hence,As prop. noun, Waters. Some of the most important were.a.Ăquae Ăpollĭnāres, in Etruria, prob. the Phoebi vada of Mart. 6, 42, 7, now Bagni di Stigliano, Tab. Peut.—b. c. d. (α). (β).In Zeugitana on the Gulf of Carthage, now Hammam Gurbos, Liv. 30, 24, 9; Tab. Peut.—(γ). e.Ăquae Cĭcĕrōnĭānae, at Cicero's villa at Puteoli, Plin. 31, 2, 3, § 6.—f.Ăquae Mattĭăcae, among the Mattiaci in Germany, now Wiesbaden, Amm. 29, 4, also called Fontes Mattĭăci in Plin. 31, 2, 17, § 20.—g.Ăquae Sextĭae, near Massilia, once a famous watering-place, now Aix, Liv Epit 61; Vell. 1, 15; Plin. 3, 4, 5, § 36.—h.Ăquae Tauri or Tauri Thermae, in Etruria, now Bagni di Ferrata, Plin. 3, 5, 8, § 52. V. Smith, Dict. Geog., s. v. Aquae.—F.The water in the water-clock. From the use of this clock in regulating the length of speeches, etc. (cf. clepsydra), arose the tropical phrases,(α).Aquam dare, to give the advocate time for speaking, Plin. Ep. 6, 2, 7.—(β).Aquam perdere, to spend time unprofitably, to waste it, Quint. 11, 3, 52.—(γ).Aqua haeret, the water stops, i.e. I am at a loss, Cic. Off. 3, 33, 117:G.in hac causā mihi aqua haeret,
id. ad Q. Fr. 2, 7.—Aqua intercus, the water under the skin of a dropsical person;III.hence, as med. t.,
the dropsy, Plaut. Men. 5, 4, 3:medicamentum ad aquam intercutem dare,
Cic. Off. 3, 24, 92:decessit morbo aquae intercutis,
Suet. Ner 5; cf. Cels. 2, 8.— Trop.: aquam in animo habere intercutem, Lucil. ap. Non. p. 37, 3.—Aqua, the name of a constellation, Gr. Hudôr:hae tenues stellae perhibentur nomine Aquāī,
Cic. Arat. 179 (as translation of tous pantas kaleousin Hudôr); v. Orell. ad h. l. -
19 Aquae Apollinares
ăqua, ae (ACVA, Inscr. Grut. 593, 5; gen. aquāï, Plaut. Mil. 2, 6, 71; Lucr. 1, 284; 1. 285; 1, 307; 1, 454 et saep.; Verg. A. 7, 464; poët. ap. Cic. Div. 1, 9, 15; Cic. Arat. 179; Prud. Apoth. 702; the dat. aquaï also was used acc. to Charis. p. 538; v. Neue, Formenl. I. pp. 9, 11, 12; pp. 14 sq.;I.aquae, as trisyl.,
Lucr. 6, 552 Lachm.), f. [cf. Sanscr. ap = water; Wallach. apa, and Goth. ahva = river; old Germ. Aha; Celt. achi; and the Gr. proper names Mess-api-oi and gê Api-a, and the Lat. Apuli, Apiola; prob. ultimately con. with Sanscr. ācus = swift, ācer, and ôkus, from the notion of quickly, easily moving. Curtius.].A.. Water, in its most gen. signif. (as an element, rainwater, river-water, sea-water, etc.; in class. Lat. often plur. to denote several streams, springs, in one place or region, and com. plur. in Vulg. O. T. after the Hebrew):B.aër, aqua, terra, vapores, Quo pacto fiant,
Lucr. 1, 567: SI. AQVA. PLVVIA. NOCET, Fragm. of the XII. Tab. ap. Dig. 40, 7, 21; cf. Dirks. Transl. p. 486; so also of titles in the Digg. 39, 3; cf. ib. 43, 20:pluvialis,
rain-water, Ov. M. 8, 335, and Sen. Q. N. 3, 1; so,aquae pluviae,
Cic. Mur. 9, 22; Plin. 2, 103, 106, § 233; Quint. 10, 1, 109 (and pluviae absol., Cic. Att. 15, 16, B; Lucr. 6, 519; Verg. G. 1, 92; Ov. F. 2, 71; Plin. 2, 106, 110, § 227); so,caelestes aquae,
Hor. Ep. 2, 1, 135; Liv. 4, 30, 7; 5, 12, 2; Plin. 17, 2, 2, § 14; so,aquae de nubibus,
Vulg. 2 Reg. 22, 12: aquae nivis, snow-water, ib. Job, 9, 30:fluvialis,
river-water, Col. 6, 22; so,aqua fluminis,
Vulg. Jer. 2, 18:aquaï fons,
Lucr. 5, 602:fons aquae,
Vulg. Gen. 24, 13:fontes aquarum, ib. Joel, 1, 20: flumen aquae,
Verg. A. 11, 495:fluvius aquae,
Vulg. Apoc. 22, 1:rivus aquae,
Verg. E. 8, 87:rivi aquarum,
Vulg. Isa. 32, 2:torrens aquae,
ib. Macc. 5, 40; and plur., ib. Jer. 31, 9: dulcis, fresh-water, Fr. eau douce, Lucr. 6, 890:fons aquae dulcis,
Cic. Verr. 4, 118; and plur.:aquae dulces,
Verg. G. 4, 61; id. A. 1, 167: marina, sea-water (v. also salsus, amarus), Cic. Att. 1, 16; so,aquae maris,
Vulg. Gen. 1, 22; ib. Exod. 15, 19:dulcis et amara aqua,
ib. Jac. 3, 11:perennis,
never-failing, Liv. 1, 21; and plur.:quo in summo (loco) est aequata agri planities et aquae perennes,
Cic. Verr. 4, 107:aqua profluens,
running-water, id. Off. 1, 16, 52; so,currentes aquae,
Vulg. Isa. 30, 25; so,aqua viva,
living-water, Varr. L. L. 5, 26, 35; Vulg. Gen. 26, 19; and plur.:aquae vivae,
ib. Num. 19, 17;and in a spiritual sense: aqua viva,
ib. Joan. 4, 10; so,vitae,
ib. Apoc. 22, 17:aquae viventes,
ib. Lev. 14, 5:stagna aquae,
standing-water, Prop. 4, 17, 2; and plur., Vulg. Psa. 106, 35; so, stativae aquae, Varr. ap. Non. p. 217, 2:aquae de puteis,
well-water, Vulg. Num. 20, 17:aqua de cisternā,
cisternwater, ib. 2 Reg. 23, 16; so,aqua cisternae,
ib. Isa. 36, 16:aquae pessimae,
ib. 4 Reg. 2, 19:aqua recens,
Verg. A. 6, 636:turbida,
Vulg. Jer. 2, 18:crassa,
ib. 2 Macc. 1, 20:munda,
ib. Heb. 10, 22:purissima,
ib. Ezech. 34, 18:aquae calidae,
warm-water, ib. Gen. 36, 24; and absol.:calida,
Cato, R. R. 156, 3; Plin. 25, 7, 38, § 77; Tac. G. 22;and contr.: calda,
Col. 6, 13; Plin. 23, 4, 41, § 83: aqua fervens, boiling-water:aliquem aquā ferventi perfundere,
Cic. Verr. 1, 67:aqua frigida,
cold-water, Plaut. Cist. 1, 1, 37; Vulg. Prov. 25, 23; ib. Matt. 10, 42; and absol.:frigida,
Cels. 1, 5; Plin. Ep. 3, 5, 11; Quint. 5, 11, 31: aqua decocta, water boiled and then cooled with ice or snow, Mart. 14, 116; and absol.:decocta,
Juv. 5, 50; Suet. Ner. 48 al.—Particular phrases.1.Praebere aquam, to invite to a feast, to entertain (with ref. to the use of water at table for washing and drinking), Hor. S. 1, 4, 88 (cf. id. ib. 2, 2, 69).—2.Aquam aspergere alicui, to give new life or courage, to animate, refresh, revive (the fig. taken from sprinkling one who is in a swoon):3.ah, adspersisti aquam! Jam rediit animus,
Plaut. Truc. 2, 4, 15.—Aqua et ignis, to express the most common necessaries of life:a.non aquā, non igni, ut aiunt, locis pluribus utimur quam amicitiā,
Cic. Lael. 6, 22.—Hence aquā et igni interdicere alicui, to deny intercourse or familiarity with one, to exclude from civil society, to banish, Cic. Phil. 1, 9; so the bride, on the day of marriage, received from the bridegroom aqua et ignis, as a symbol of their union: aquā et igni tam interdici solet damnatis quam accipiunt nuptae, videlicet quia hae duae res humanam vitam maxime continent, Paul. ex Fest. p. 3 Müll. (this custom is differently explained in [p. 148] Varr. L. L. 5, 9, 18): aquam et terram petere, of an enemy (like gên kai hudôr aitein), to demand submission, Liv. 35, 17:aquam ipsos (hostes) terramque poscentium, ut neque fontium haustum nec solitos cibos relinquerent deditis,
Curt. 3, 10, 8.— Provv.Ex uno puteo similior numquam potis Aqua aquaïb.sumi quam haec est atque ista hospita,
you can't find two peas more like, Plaut. Mil. 1, 6, 70 sq. —In aquā scribere = kath hudatos graphein, to write in water, of something transient, useless:II.cupido quod dicit amanti, In vento et rapidā scribere oportet aquā,
Cat. 70, 4 (cf. Keats' epitaph on himself: here lies one whose name was writ in water; and the Germ., etwas hinter die Feueresse schreiben).—Water, in a more restricted sense.A.The sea:B. C.coge, ut ad aquam tibi frumentum Ennenses metiantur,
on the sea-coast, Cic. Verr. 2, 3, 83:laborum quos ego sum terrā, quos ego passus aquā,
Ov. P. 2, 7, 30:findite remigio aquas!
id. F. 3, 586.— Trop.: Venimus in portum... Naviget hinc aliā jam mihi linter aquā, in other waters let my bark now sail (cf. Milton in the Lycidas:To-morrow to fresh woods and pastures new),
Ov. F. 2, 864.—A stream, a river. in Tuscae gurgite mersus aquae, i. e. Albula, Ov. F. 4, 48:D.alii in aquam caeci ruebant,
Liv. 1, 27:sonitus multarum aquarum,
of many streams, Vulg. Isa. 17, 12; ib. Apoc. 1, 15; 19, 6:lignum, quod plantatum est secus decursus aquarum,
along the watercourses, ib. Psa. 1, 3.—Rain:E. 1.cornix augur aquae,
Hor. C. 3, 17, 12:deūm genitor effusis aethera siccat aquis,
Ov. F. 3, 286:multā terra madescit aquā,
id. ib. 6, 198:aquae magnae bis eo anno fuerunt,
heavy rains, a flood, inundation, Liv. 24, 9; 38, 28.—In gen.:2.ad aquas venire,
Cic. Planc. 27, 65; id. Fam. 16, 24, 2:aquae caldae,
Varr. L. L. 9, 69, p. 219 Müll.:aquae calidae,
Plin. 2, 103, 106, § 227:aquae medicatae,
Sen. Q. N. 3, 25:aquae Salutiferae,
Mart. 5, 1.—Hence,As prop. noun, Waters. Some of the most important were.a.Ăquae Ăpollĭnāres, in Etruria, prob. the Phoebi vada of Mart. 6, 42, 7, now Bagni di Stigliano, Tab. Peut.—b. c. d. (α). (β).In Zeugitana on the Gulf of Carthage, now Hammam Gurbos, Liv. 30, 24, 9; Tab. Peut.—(γ). e.Ăquae Cĭcĕrōnĭānae, at Cicero's villa at Puteoli, Plin. 31, 2, 3, § 6.—f.Ăquae Mattĭăcae, among the Mattiaci in Germany, now Wiesbaden, Amm. 29, 4, also called Fontes Mattĭăci in Plin. 31, 2, 17, § 20.—g.Ăquae Sextĭae, near Massilia, once a famous watering-place, now Aix, Liv Epit 61; Vell. 1, 15; Plin. 3, 4, 5, § 36.—h.Ăquae Tauri or Tauri Thermae, in Etruria, now Bagni di Ferrata, Plin. 3, 5, 8, § 52. V. Smith, Dict. Geog., s. v. Aquae.—F.The water in the water-clock. From the use of this clock in regulating the length of speeches, etc. (cf. clepsydra), arose the tropical phrases,(α).Aquam dare, to give the advocate time for speaking, Plin. Ep. 6, 2, 7.—(β).Aquam perdere, to spend time unprofitably, to waste it, Quint. 11, 3, 52.—(γ).Aqua haeret, the water stops, i.e. I am at a loss, Cic. Off. 3, 33, 117:G.in hac causā mihi aqua haeret,
id. ad Q. Fr. 2, 7.—Aqua intercus, the water under the skin of a dropsical person;III.hence, as med. t.,
the dropsy, Plaut. Men. 5, 4, 3:medicamentum ad aquam intercutem dare,
Cic. Off. 3, 24, 92:decessit morbo aquae intercutis,
Suet. Ner 5; cf. Cels. 2, 8.— Trop.: aquam in animo habere intercutem, Lucil. ap. Non. p. 37, 3.—Aqua, the name of a constellation, Gr. Hudôr:hae tenues stellae perhibentur nomine Aquāī,
Cic. Arat. 179 (as translation of tous pantas kaleousin Hudôr); v. Orell. ad h. l. -
20 Aquae Aureliae
ăqua, ae (ACVA, Inscr. Grut. 593, 5; gen. aquāï, Plaut. Mil. 2, 6, 71; Lucr. 1, 284; 1. 285; 1, 307; 1, 454 et saep.; Verg. A. 7, 464; poët. ap. Cic. Div. 1, 9, 15; Cic. Arat. 179; Prud. Apoth. 702; the dat. aquaï also was used acc. to Charis. p. 538; v. Neue, Formenl. I. pp. 9, 11, 12; pp. 14 sq.;I.aquae, as trisyl.,
Lucr. 6, 552 Lachm.), f. [cf. Sanscr. ap = water; Wallach. apa, and Goth. ahva = river; old Germ. Aha; Celt. achi; and the Gr. proper names Mess-api-oi and gê Api-a, and the Lat. Apuli, Apiola; prob. ultimately con. with Sanscr. ācus = swift, ācer, and ôkus, from the notion of quickly, easily moving. Curtius.].A.. Water, in its most gen. signif. (as an element, rainwater, river-water, sea-water, etc.; in class. Lat. often plur. to denote several streams, springs, in one place or region, and com. plur. in Vulg. O. T. after the Hebrew):B.aër, aqua, terra, vapores, Quo pacto fiant,
Lucr. 1, 567: SI. AQVA. PLVVIA. NOCET, Fragm. of the XII. Tab. ap. Dig. 40, 7, 21; cf. Dirks. Transl. p. 486; so also of titles in the Digg. 39, 3; cf. ib. 43, 20:pluvialis,
rain-water, Ov. M. 8, 335, and Sen. Q. N. 3, 1; so,aquae pluviae,
Cic. Mur. 9, 22; Plin. 2, 103, 106, § 233; Quint. 10, 1, 109 (and pluviae absol., Cic. Att. 15, 16, B; Lucr. 6, 519; Verg. G. 1, 92; Ov. F. 2, 71; Plin. 2, 106, 110, § 227); so,caelestes aquae,
Hor. Ep. 2, 1, 135; Liv. 4, 30, 7; 5, 12, 2; Plin. 17, 2, 2, § 14; so,aquae de nubibus,
Vulg. 2 Reg. 22, 12: aquae nivis, snow-water, ib. Job, 9, 30:fluvialis,
river-water, Col. 6, 22; so,aqua fluminis,
Vulg. Jer. 2, 18:aquaï fons,
Lucr. 5, 602:fons aquae,
Vulg. Gen. 24, 13:fontes aquarum, ib. Joel, 1, 20: flumen aquae,
Verg. A. 11, 495:fluvius aquae,
Vulg. Apoc. 22, 1:rivus aquae,
Verg. E. 8, 87:rivi aquarum,
Vulg. Isa. 32, 2:torrens aquae,
ib. Macc. 5, 40; and plur., ib. Jer. 31, 9: dulcis, fresh-water, Fr. eau douce, Lucr. 6, 890:fons aquae dulcis,
Cic. Verr. 4, 118; and plur.:aquae dulces,
Verg. G. 4, 61; id. A. 1, 167: marina, sea-water (v. also salsus, amarus), Cic. Att. 1, 16; so,aquae maris,
Vulg. Gen. 1, 22; ib. Exod. 15, 19:dulcis et amara aqua,
ib. Jac. 3, 11:perennis,
never-failing, Liv. 1, 21; and plur.:quo in summo (loco) est aequata agri planities et aquae perennes,
Cic. Verr. 4, 107:aqua profluens,
running-water, id. Off. 1, 16, 52; so,currentes aquae,
Vulg. Isa. 30, 25; so,aqua viva,
living-water, Varr. L. L. 5, 26, 35; Vulg. Gen. 26, 19; and plur.:aquae vivae,
ib. Num. 19, 17;and in a spiritual sense: aqua viva,
ib. Joan. 4, 10; so,vitae,
ib. Apoc. 22, 17:aquae viventes,
ib. Lev. 14, 5:stagna aquae,
standing-water, Prop. 4, 17, 2; and plur., Vulg. Psa. 106, 35; so, stativae aquae, Varr. ap. Non. p. 217, 2:aquae de puteis,
well-water, Vulg. Num. 20, 17:aqua de cisternā,
cisternwater, ib. 2 Reg. 23, 16; so,aqua cisternae,
ib. Isa. 36, 16:aquae pessimae,
ib. 4 Reg. 2, 19:aqua recens,
Verg. A. 6, 636:turbida,
Vulg. Jer. 2, 18:crassa,
ib. 2 Macc. 1, 20:munda,
ib. Heb. 10, 22:purissima,
ib. Ezech. 34, 18:aquae calidae,
warm-water, ib. Gen. 36, 24; and absol.:calida,
Cato, R. R. 156, 3; Plin. 25, 7, 38, § 77; Tac. G. 22;and contr.: calda,
Col. 6, 13; Plin. 23, 4, 41, § 83: aqua fervens, boiling-water:aliquem aquā ferventi perfundere,
Cic. Verr. 1, 67:aqua frigida,
cold-water, Plaut. Cist. 1, 1, 37; Vulg. Prov. 25, 23; ib. Matt. 10, 42; and absol.:frigida,
Cels. 1, 5; Plin. Ep. 3, 5, 11; Quint. 5, 11, 31: aqua decocta, water boiled and then cooled with ice or snow, Mart. 14, 116; and absol.:decocta,
Juv. 5, 50; Suet. Ner. 48 al.—Particular phrases.1.Praebere aquam, to invite to a feast, to entertain (with ref. to the use of water at table for washing and drinking), Hor. S. 1, 4, 88 (cf. id. ib. 2, 2, 69).—2.Aquam aspergere alicui, to give new life or courage, to animate, refresh, revive (the fig. taken from sprinkling one who is in a swoon):3.ah, adspersisti aquam! Jam rediit animus,
Plaut. Truc. 2, 4, 15.—Aqua et ignis, to express the most common necessaries of life:a.non aquā, non igni, ut aiunt, locis pluribus utimur quam amicitiā,
Cic. Lael. 6, 22.—Hence aquā et igni interdicere alicui, to deny intercourse or familiarity with one, to exclude from civil society, to banish, Cic. Phil. 1, 9; so the bride, on the day of marriage, received from the bridegroom aqua et ignis, as a symbol of their union: aquā et igni tam interdici solet damnatis quam accipiunt nuptae, videlicet quia hae duae res humanam vitam maxime continent, Paul. ex Fest. p. 3 Müll. (this custom is differently explained in [p. 148] Varr. L. L. 5, 9, 18): aquam et terram petere, of an enemy (like gên kai hudôr aitein), to demand submission, Liv. 35, 17:aquam ipsos (hostes) terramque poscentium, ut neque fontium haustum nec solitos cibos relinquerent deditis,
Curt. 3, 10, 8.— Provv.Ex uno puteo similior numquam potis Aqua aquaïb.sumi quam haec est atque ista hospita,
you can't find two peas more like, Plaut. Mil. 1, 6, 70 sq. —In aquā scribere = kath hudatos graphein, to write in water, of something transient, useless:II.cupido quod dicit amanti, In vento et rapidā scribere oportet aquā,
Cat. 70, 4 (cf. Keats' epitaph on himself: here lies one whose name was writ in water; and the Germ., etwas hinter die Feueresse schreiben).—Water, in a more restricted sense.A.The sea:B. C.coge, ut ad aquam tibi frumentum Ennenses metiantur,
on the sea-coast, Cic. Verr. 2, 3, 83:laborum quos ego sum terrā, quos ego passus aquā,
Ov. P. 2, 7, 30:findite remigio aquas!
id. F. 3, 586.— Trop.: Venimus in portum... Naviget hinc aliā jam mihi linter aquā, in other waters let my bark now sail (cf. Milton in the Lycidas:To-morrow to fresh woods and pastures new),
Ov. F. 2, 864.—A stream, a river. in Tuscae gurgite mersus aquae, i. e. Albula, Ov. F. 4, 48:D.alii in aquam caeci ruebant,
Liv. 1, 27:sonitus multarum aquarum,
of many streams, Vulg. Isa. 17, 12; ib. Apoc. 1, 15; 19, 6:lignum, quod plantatum est secus decursus aquarum,
along the watercourses, ib. Psa. 1, 3.—Rain:E. 1.cornix augur aquae,
Hor. C. 3, 17, 12:deūm genitor effusis aethera siccat aquis,
Ov. F. 3, 286:multā terra madescit aquā,
id. ib. 6, 198:aquae magnae bis eo anno fuerunt,
heavy rains, a flood, inundation, Liv. 24, 9; 38, 28.—In gen.:2.ad aquas venire,
Cic. Planc. 27, 65; id. Fam. 16, 24, 2:aquae caldae,
Varr. L. L. 9, 69, p. 219 Müll.:aquae calidae,
Plin. 2, 103, 106, § 227:aquae medicatae,
Sen. Q. N. 3, 25:aquae Salutiferae,
Mart. 5, 1.—Hence,As prop. noun, Waters. Some of the most important were.a.Ăquae Ăpollĭnāres, in Etruria, prob. the Phoebi vada of Mart. 6, 42, 7, now Bagni di Stigliano, Tab. Peut.—b. c. d. (α). (β).In Zeugitana on the Gulf of Carthage, now Hammam Gurbos, Liv. 30, 24, 9; Tab. Peut.—(γ). e.Ăquae Cĭcĕrōnĭānae, at Cicero's villa at Puteoli, Plin. 31, 2, 3, § 6.—f.Ăquae Mattĭăcae, among the Mattiaci in Germany, now Wiesbaden, Amm. 29, 4, also called Fontes Mattĭăci in Plin. 31, 2, 17, § 20.—g.Ăquae Sextĭae, near Massilia, once a famous watering-place, now Aix, Liv Epit 61; Vell. 1, 15; Plin. 3, 4, 5, § 36.—h.Ăquae Tauri or Tauri Thermae, in Etruria, now Bagni di Ferrata, Plin. 3, 5, 8, § 52. V. Smith, Dict. Geog., s. v. Aquae.—F.The water in the water-clock. From the use of this clock in regulating the length of speeches, etc. (cf. clepsydra), arose the tropical phrases,(α).Aquam dare, to give the advocate time for speaking, Plin. Ep. 6, 2, 7.—(β).Aquam perdere, to spend time unprofitably, to waste it, Quint. 11, 3, 52.—(γ).Aqua haeret, the water stops, i.e. I am at a loss, Cic. Off. 3, 33, 117:G.in hac causā mihi aqua haeret,
id. ad Q. Fr. 2, 7.—Aqua intercus, the water under the skin of a dropsical person;III.hence, as med. t.,
the dropsy, Plaut. Men. 5, 4, 3:medicamentum ad aquam intercutem dare,
Cic. Off. 3, 24, 92:decessit morbo aquae intercutis,
Suet. Ner 5; cf. Cels. 2, 8.— Trop.: aquam in animo habere intercutem, Lucil. ap. Non. p. 37, 3.—Aqua, the name of a constellation, Gr. Hudôr:hae tenues stellae perhibentur nomine Aquāī,
Cic. Arat. 179 (as translation of tous pantas kaleousin Hudôr); v. Orell. ad h. l.
См. также в других словарях:
307 av. J.-C. — 307 Années : 310 309 308 307 306 305 304 Décennies : 330 320 310 300 290 280 270 Siècles : Ve siècle … Wikipédia en Français
307 — Cette page concerne l année 307 du calendrier julien. Pour l année 307, voir 307. Pour le nombre 307, voir 307 (nombre). Pour la voiture, voir Peugeot 307 Années : 304 305 306 307 308 309 310 … Wikipédia en Français
307 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 3. Jahrhundert | 4. Jahrhundert | 5. Jahrhundert | ► ◄ | 270er | 280er | 290er | 300er | 310er | 320er | 330er | ► ◄◄ | ◄ | 303 | 304 | 305 | 306 | … Deutsch Wikipedia
-307 — Années : 310 309 308 307 306 305 304 Décennies : 330 320 310 300 290 280 270 Siècles : Ve siècle av. J.‑C. … Wikipédia en Français
307.1 — ГОСТ 307.1{ 95} Электроутюги бытовые. Технические условия. ОКС: 97.060 КГС: Е75 Электрические печи, электронагревательные и другие бытовые приборы Взамен: ГОСТ 307 81 в части технических требований и методов испытаний Действие: C 01.01.98 Изменен … Справочник ГОСТов
307.2 — ГОСТ 307.2{ 95} Электроутюги бытового и аналогичного назначения. Методы измерения рабочих характеристик. ОКС: 97.060 КГС: Е75 Электрические печи, электронагревательные и другие бытовые приборы Взамен: ГОСТ 307 81 в части методов измерений рабочих … Справочник ГОСТов
307 — РСТ РСФСР 307{ 88} Бытовое обслуживание населения. Диапозитивы и стереодиапозитивы цветные и черно белые. Общие технические условия. ОКС: 37.060 КГС: У95 Кинофильмы, микрофильмы и диапозитивы Взамен: РСТ РСФСР 307 79 Действие: С 01.04.89 Текст… … Справочник ГОСТов
307 a. C. — Años: 310 a. C. 309 a. C. 308 a. C. – 307 a. C. – 306 a. C. 305 a. C. 304 a. C. Décadas: Años 330 a. C. Años 320 a. C. Años 310 a. C. – Años 300 a. C. – Años 290 a. C. Años 280 a. C. Años 270 a. C. Siglos … Wikipedia Español
307 — yearbox in?= cp=3rd century c=4th century cf=5th century yp1=304 yp2=305 yp3=306 year=307 ya1=308 ya2=309 ya3=310 dp3=270s dp2=280s dp1=290s d=300s dn1=310s dn2=320s dn3=330s NOTOC EventsRoman Empire* March 31 After divorcing his wife Minervina,… … Wikipedia
307 — Años: 304 305 306 – 307 – 308 309 310 Décadas: Años 270 Años 280 Años 290 – Años 300 – Años 310 Años 320 Años 330 Siglos: Siglo III – … Wikipedia Español
307 (число) — 307 триста семь 304 · 305 · 306 · 307 · 308 · 309 · 310 Факторизация: простое Римская запись: CCCVII Двоичное: Восьмеричное: Шестнадцатеричное … Википедия