Перевод: с польского на все языки

wypędzić

См. также в других словарях:

  • wypędzić — dk VIa, wypędzićdzę, wypędzićdzisz, wypędzićpędź, wypędzićdził, wypędzićdzony wypędzać ndk I, wypędzićam, wypędzićasz, wypędzićają, wypędzićaj, wypędzićał, wypędzićany «zmusić do odejścia skądś, wyniesienia się gdzieś indziej; wygonić» Wypędzić… …   Słownik języka polskiego

  • wypędzać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, wypędzaćam, wypędzaća, wypędzaćają, wypędzaćany {{/stl 8}}– wypędzić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, wypędzaćdzę, wypędzaćdzi, wypędzaćpędź, wypędzaćdzony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pies — 1. pot. A to pies? «a to się nie liczy? nie ma znaczenia?» 2. pot. (Coś) goi się, zagoiło się na kimś jak na psie «czyjeś rany, zadrapania goją się szybko, łatwo»: Zerknęła raz jeszcze w moją stronę i dodała łagodniej: – do not worry... zagoi się …   Słownik frazeologiczny

  • pies — m IV, DB. psa, C. psu, Ms. psie; lm M. psy 1. «Canis familiaris, zwierzę domowe z rodziny o tej samej nazwie, powszechnie hodowane na świecie w różnych rasach i odmianach (około 300), często tresowane dla specjalnych celów, np. dla tropienia… …   Słownik języka polskiego

  • powypędzać — dk I, powypędzaćam, powypędzaćasz, powypędzaćają, powypędzaćaj, powypędzaćał, powypędzaćany «o wielu: wypędzić; wypędzić wielu (wiele), jednego po drugim» Powypędzał bydło na pastwisko …   Słownik języka polskiego

  • wiatr — m IV, D. u, Ms. wietrze; lm M. y 1. «poziomy ruch powietrza powstający wskutek nierównomiernego rozkładu ciśnienia atmosferycznego na powierzchni Ziemi; prąd, strumień powietrza» Wiatr północny. Gwałtowny, porywisty, przejmujący, silny wiatr.… …   Słownik języka polskiego

  • wiatr — 1. Chwycić, złapać wiatr w żagle «wykorzystać sprzyjające okoliczności»: Pochodził z rodziny, która umiała trafnie rozpoznawać sytuację, wiatr chwytać w żagle oraz chronić materialną podstawę rodu – folwarki, lasy (...). K. Moczarski, Rozmowy. 2 …   Słownik frazeologiczny

  • bydlątko — n II, N. bydlątkokiem; lm D. bydlątkotek zdr. od bydlę Nie miał kto bydlątek wypędzić na pastwisko …   Słownik języka polskiego

  • kot — m IV, DB. a, C. u, Ms. kocie; lm M. y 1. «Felis domestica, zwierzę domowe z rodziny o tej samej nazwie, powszechnie hodowane na świecie» Biały, bury, czarny kot. Puszysty, zwinny kot. Kot angorski, perski, syjamski. Kot mruczy, skrada się,… …   Słownik języka polskiego

  • łeb — m IV, D. łba, C. łbu, Ms. łbie; lm M. łby 1. «głowa zwierzęcia, szczególnie dużego» Łeb konia, krowy. ∆ Kocie łby «bruk ułożony z okrągłych, nietłuczonych kamieni» □ Koń ma duży łeb, niech się martwi. 2. «pogardliwie, rubasznie lub potocznie o… …   Słownik języka polskiego

  • pastewnik — m III, D. a, N. pastewnikkiem; lm M. i «miejsce, najczęściej ogrodzone, przeznaczone do wypasania bydła» Wypędzić krowy na pastewnik …   Słownik języka polskiego