-
21 Belial
Belĭal, indecl. ( Belĭas, ae, m.), = Heb., Belial, a chief of the evil spirits, Prud. Psych. 714; Tert. Cult. Fem. 1, 2; Vulg. Deut. 13, 13; id. 2 Cor. 6, 15. -
22 Cabiri
Căbīri, ōrum, m., = Kabeiroi (v. Liddell and Scott, s.v.), the Cabiri, deities worshipped by the Pelasgi as tutelary geniì, in whose honor mysteries were celebrated at Lemnos and Samothrace; originally attendants of the great gods (dei magni and potes, Varr. L. L. 5, 10, 18); they were afterwards identified with these, and, with the Dioscuri, worshipped as guardian spirits (cf. Samothraces, s.v. Samothracia): celsa Cabirūm Delubra tenes, Att. ap. Varr. L. L. 7, § 11 Müll. (Trag. Rel. v. 526 Rib.).— Sing.:Cabiro patre,
Cic. N. D. 3, 23, 58; Lact. 1, 15, 8. -
23 contraho
con-trăho, xi, ctum, 3, v. a., to draw or bring several objects together, to collect, assemble (freq. and class.).I.In gen.A.Lit. (syn. colligo;B.opp. dissipo): quae in rerum naturā constarent quaeque moverentur, ea contrahere amicitiam, dissipare discordiam,
Cic. Lael. 7, 24:cohortes ex finitimis regionibus,
Caes. B. C. 1, 15:exercitum in unum locum,
id. B. G. 1, 34; cf.:omnes copias Luceriam,
Cic. Att. 8, 1, 2; and:omnia in unum locum,
id. ib. 8, 11, B, 3:omnes copias eo,
Nep. Ages. 3, 1:navibus circiter LXXX. coactis, contractisque,
Caes. B. G. 4, 22; cf.:magnam classem,
Nep. Con. 4, 4:naves,
Suet. Calig. 19:agrestes,
Ov. F. 4, 811:captivos,
Liv. 37, 44, 3:utrumque ad colloquium,
id. 28, 18, 2:undique libros,
Suet. Aug. 31; cf.exemplaria,
id. Gram. 24:muscas in manu,
Plin. 12, 25, 54, § 122; cf.serpentes,
id. 28, 9, 42, § 151: ii, qui in idem (collegium) contracti fuerint, Traj. ap. Plin. Ep. 10, 34 (43), 1—Trop.1.To bring about, carry into effect, accomplish, execute, get, contract, occasion, cause, produce, make, etc. (very freq.):2.amicitiam,
Cic. Lael. 14, 48:vinculum amicitiae,
Val. Max. 4, 7 init.:aliquid litigii,
Plaut. Cas. 3, 2, 31; cf.lites,
id. Capt. prol. 63: qui hoc [p. 458] mihi contraxit, id. Cas. 3, 2, 21; cf.:negotium mihi,
Cic. Cat. 4, 5, 9; and:numinis iram mihi (arte),
Ov. M. 2, 660:bellum Saguntinis,
Liv. 24, 42, 11:aliquid damni,
Cic. Fin. 5, 30, 91:molestias,
id. Fam. 2, 16, 5; cf. Sall. H. 2, 41, 8 Dietsch:aes alienum,
Cic. Q. Fr. 1, 1, 8, § 25:causam certaminis,
Liv. 22, 28, 4; cf.certamen,
id. 23, 26, 11; 25, 34, 10 al.:necessitates ad bellum,
id. 44, 27, 12:culpam,
to incur, Cic. Att. 11, 24, 1 al.:cruditatem,
Quint. 7, 3, 38; cf. id. 2, 10, 6:morbum,
Plin. 30, 8, 21, § 65:pestilentiam,
id. 36, 27, 69, § 202:saginam corporis,
Just. 21, 2:causam valetudinis ex profluvio alvi,
Suet. Aug. 97 fin. et saep.: porca contracta, owed, due, sc. for the expiation of a crime, Cic. Leg. 2, 22, 57 fin. —In the lang. of business, t. t., to make a contract, conclude a bargain, to contract:b.rationem, rem cum illo,
Cic. Clu. 14, 41; cf. id. Off. 1, 17, 53; id. Sull. 20, 56; id. Att. 7, 7, 7:in tribuendo suum cuique et rerum contractarum fide,
id. Off. 1, 5, 14:ex rebus contrahendis,
id. ib. 3, 15, 61:in contrahendis negotiis,
id. ib. 2, 11, 40:adfinitas inter Caesarem et Pompeium contracta nuptiis,
Vell. 2, 44, 3 et saep.—Transf. beyond the sphere of business:II.cum aliquo,
to have intercourse with, to associate with, Cic. Off. 1, 2, 4:nihil cum populo,
id. Tusc. 5, 36, 105.—In partic., with the prevailing idea of shortening or diminishing by drawing together (cf.: cogo, colligo, etc.), to draw close or together, to draw in, contract, shorten, narrow, lessen, abridge, diminish (freq. and class.; opp. porrigo, dilato, tendo).A.Lit.:2.animal omne membra quocumque volt flectit, contorquet, porrigit, contrahit,
Cic. Div. 1, 53, 120:pulmones tum se contrahunt adspirantes, tum intrante spiritu dilatant,
id. N. D. 2, 55, 136:contractum aliquo morbo bovis cor,
id. Div. 2, 16, 37; cf.:se millepeda tactu,
Plin. 29, 6, 39, § 136:bina cornua (opp. protendere),
id. 9, 32, 51, § 101: collum. Cic. Tusc. 2, 17, 41;opp. tendere,
Quint. 11, 3, 82:frontem,
to wrinkle, contract, Cic. Clu. 26, 72; Hor. S. 2, 2, 125:supercilia (opp. deducere),
Quint. 11, 3, 79:medium digitum in pollicem,
id. 11, 3, 92; cf.:contractum genibus tangas caput,
Hor. S. 2, 7, 61:gravissimo frigore solus atque contractus vigilabit in lectulo,
Hier. Ep. 53:castra,
Caes. B. G. 7, 40:vela,
Hor. C. 2, 10, 23; Quint. 12, prooem. § 4; cf. Cic. Att. 1, 16, 2:orbem (lunae),
Ov. M. 15, 198:umbras,
id. ib. 3, 144:orationem (with summittere),
Quint. 11, 1, 45; cf. id. 12, 11, 16:tempora dicendi,
id. 6, 5, 4 et saep.:lac,
to curdle, coagulate, Plin. 23, 7, 63, § 117.—Of bees:contracto frigore pigrae ( = contractae frigore pigro),
Verg. G. 4, 259; cf.:pigrum est enim contractumque frigus,
Sen. Ira, 2, 19, 2:horrida tempestas contraxit caelum,
narrows, Hor. Epod. 13, 1:vulnera,
Plin. 24, 8, 33, § 48; cf.cicatrices,
id. 12, 17, 38, § 77:ventrem,
to stop, check, Cels. 4, 19; cf.alvum,
id. ib.:vomitiones,
Plin. 20, 2, 6, § 11.—Esp., archit. t. t., to narrow, make smaller or tapering:B.columnam,
Vitr. 4, 3, 4; cf. id. 3, 3, 12; 4, 7, 2:pyramis XXIV. gradibus in metae cacumen se contrahens,
Plin. 36, 5, 4, § 31.—Trop., to draw in, lessen, check, restrain ( = certis limitibus quasi coartare et circumscribere;A.opp. remittere, diffundere): cui non animus formidine divum contrahitur?
Lucr. 5, 1219; cf.:te rogo, ne contrahas ac demittas animum,
do not suffer your spirits to droop, Cic. Q. Fr. 1, 1, 1, § 4; and:animos varietas sonorum (opp. remittere),
id. Leg. 2, 15, 38: terram quasi tristitiā (sol;opp. laetificas),
id. N. D. 2, 40, 102:ut et bonis amici quasi diffundantur et incommodis contrahantur,
are made sad, id. Lael. 13, 48 (cf. id. Tusc. 4, 6, 14):ex quibus intellegitur, appetitus omnes contrahendos sedandosque,
id. Off. 1, 29, 103; cf.cupidmem,
Hor. C. 3, 16, 39 et saep. —Hence, contractus, a, um, P. a. (acc. to II.), drawn together into a narrow space, i. e. compressed, contracted, close, short, narrow, abridged, restricted, limited, etc.Lit.:B.tanto contractioribus ultimis digitis,
Quint. 11, 3, 95:nares contractiores habent introitus,
Cic. N. D. 2, 57, 145:contractior ignis,
smaller, Lucr. 5, 569:aequora,
Hor. C. 3, 1, 33; cf.freta,
Ov. F. 6, 495:locus (with exiguus),
Verg. G. 4, 295:Nilus contractior et exilior,
Plin. Pan. 30, 3: contractiora spatia ordinum, Col. 5, 5, 3.—Trop.1.Of language, etc.:2.et brevis ambitus verborum,
Cic. Brut. 44, 162; cf.:contractior oratio,
id. ib. 31, 120:propositum dicendi (opp. uberius),
Quint. 11, 1, 32:summissā atque contractā voce (opp. erectā et concitatā),
id. 11, 3, 175; so,vox,
id. 11, 3, 64: parvum opusculum lucubratum his jam contractioribus noctibus, Cic. Par. prooem. § 5.—In gen.:quae studia in his jam aetatibus nostris contractiora esse debent,
Cic. Cael. 31, 76:paupertas,
stinted, Hor. Ep. 1, 5, 20 (cf.:angusta pauperies,
id. C. 3, 2, 1);in the same sense transf. to the person: ad mare descendet vates tuus et sibi parcet Contractusque leget,
retired, solitary, id. ib. 1, 7, 12; cf.homo,
Verg. M. 78.— Adv.: contractē, on a contracted scale; only in comp.:assuescamus. servis paucioribus serviri, habitare contractius,
Sen. Tranq. 9, 3; Lact. 2, 8, 39 al. -
24 corpus
corpus, ŏris, n. [cf. Sanscr. kar-, to make; Lat. creo], any object composed of materials perceptible by the senses, body, substance (opp. anima and animus; cf. the definition in Dig. 41, 3, 30 pr.).I.Lit. (very frequent in every period and species of composition).A.In gen., a body, whether living or lifeless:B.tangere aut tangi nisi corpus nulla potest res,
Lucr. 1, 305:animi voluptates et dolores nasci fatemur e corporis voluptatibus et doloribus, etc.,
Cic. Fin. 1, 17, 55; cf. id. Tusc. 4, 10, 23:vita, quae corpore et spiritu continetur,
id. Marcell. 9, 28:parvissima quaeque Corpora constabunt ex partibus infinitis,
Lucr. 1, 617:ignea rerum,
id. 1, 680:terraï,
id. 5, 236:acerbum Neptuni,
id. 2, 472:aquae,
id. 2, 232 et saep.— Poet., plur. for sing.:nudabant corpora (nymphae) venti,
Ov. M. 1, 527; Tib. 1, 8, 52 (cf. sômata, Soph. Elec. 1232).—In partic.1.The flesh of animal bodies:b.ossa subjecta corpori,
Cic. N. D. 2, 55, 139; cf. Quint. 1, prooem. § 24;12, 10, 5: amittere,
to become poor, lean, Lucr. 1, 1038; Cic. Fam. 7, 26, 2 fin.; cf.:abiit corpusque colorque,
Ov. H. 3, 141;and the opp. facere,
to become fat, to thrive, Cels. 7, 3 fin.; cf.:quo cibo fecisti tantum corporis,
Phaedr. 3, 7, 5.—In a play upon words:inque omni nusquam corpore corpus erat,
Mart. Spect. 7, 6.—Transf., the wood under the bark of a tree, Plin. 17, 24, 37, § 234.—Of discourse:2.nervis illis, quibus causa continetur, adiciunt superinducti corporis speciem,
the covering, integument, Quint. 5, 8, 2; 2, 10, 5:corpus eloquentiae facere,
the substance, the most essential part, id. 10, 1, 87; cf.:corpus orationis enervatur,
Petr. 2.—A lifeless body, a corpse, Caes. B. G. 2, 10; 2, 27; Liv. 32, 13, 8 et saep.; Ov. M. 7, 548; id. F. 2, 835 al.—In a double sense, Cic. Sull. 31, 89 Halm.— Poet., the souls of the dead, the shades or departed spirits, Verg. A. 6, 303; 6, 306.—3.As opposed to the head, the trunk, Ov. M. 11, 794.—4.In mal. part., the body, person:5.usuram ejus corporis cepit sibi,
Plaut. Am. prol. 108:illa quae corpus puplicat volgo suum,
id. Bacch. 4, 8, 22; id. Cist. 2, 3, 21; cf.:corpore quaestum facere,
id. Poen. 5, 3, 21 al.;v. quaestus.— Hence also,
the testicles, Phaedr. 3, 11, 3; Hor. S. 1, 2, 43.—Periphrastically for the individual, the person (esp. poet., to suggest that which is physically admirable or excellent;II.also freq. in the histt.): delecta virum corpora,
Verg. A. 2, 18; cf.:lectissima matrum,
id. ib. 9, 272:quo pulchrior alter non fuit, excepto corpore Turni,
id. ib. 7, 650;11, 690: septena quot annis Corpora natorum,
id. ib. 6, 22:ultor vestrae, fidissima corpora, mortis,
Ov. M. 3, 58; 7, 655:sororum,
Sil. 14, 105; Val. Fl. 2, 653:conjugum vestraque ac liberorum vestrorum,
Liv. 21, 13, 7; Tac. A. 4, 72 et saep.:uti corpora nostra ab injuriā tuta forent,
Sall. C. 33, 2; Liv. 9, 8, 5; 31, 46, 16:qui liberum corpus (sc. Virginiam) in servitutem addixissent,
id. 3, 56, 8; so,liberum,
Sall. C. 33, 2; Liv. 5, 22, 1; 29, 21, 6; Plin. Pan. 33, 1.—Of animals: corpora [p. 473] magna boum, heads, Verg. G. 3, 369:seu quis Pascit equos... Corpora praecipue matrum legat,
id. ib. 3, 51; id. A. 1, 193:pro tribus corporibus triginta milia talentum auri precatur accipias,
Curt. 4, 11, 6.—Meton., a whole composed of parts united, a body, frame, system, structure, community, corporation, etc.;of ships,
the framework, Caes. B. C. 1, 54.—Of fortifications:totum corpus coronā militum cingere,
Caes. B. G. 7, 72.—Of a land:Sicilia dirempta velut a corpore majore,
Just. 4, 1, 1.—Of the state:alterum (praeceptum Platonis), ut totum corpus rei publicae curent, nec dum partem aliquam tuentur, reliquas deserant,
Cic. Off. 1, 25, 85:quae (multitudo) coalescere in populi unius corpus poterat,
Liv. 1, 8, 1; cf. id. 34, 9, 3; and:nullum civitatis,
a political body, id. 26, 16, 9; 38, 9, 12; Tac. G. 39; Just. 3, 2, 2:totum corpus Macedoniae,
id. 7, 1, 12; Liv. 26, 16, 9:sui corporis regem creari,
id. 1, 17, 2:corpus mercatorum,
guild, Ambros. Ep. 20, 6:corpori valido caput deerat (sc. exercitui dux),
Liv. 5, 46, 5:oriundi ab Sabinis sui corporis creari regem volebant,
id. 1, 17, 2; cf. id. 4, 9, 4; 6, 34, 5 al.:fabrorum et naviculariorum,
Dig. 50, 6, 5:utros ejus habueris libros... duo enim sunt corpora... an utrosque, nescio,
Cic. Q. Fr. 2, 11 (13), 4; so of a book, id. Fam. 5, 12, 4; Sen. Tranq. 9, 6; Suet. Gram. 6; Dig. 32, 50 al.; cf.:corpus omnis Romani juris,
Liv. 3, 34, 7;hence, Corpus Juris,
title of a Roman collection of laws, Cod. Just. 5, 13:rationum,
Dig. 40, 5, 37:patrimonii,
ib. 4, 2, 20:omnia maternae hereditatis,
ib. 4, 31, 79. -
25 exorcizo
exorcīzo, āvi, 1, v. a., = exorkizô, to drive away evil spirits by adjuration, to exorcise (post-class.), Dig. 50, 13, 1, § 3; Aug. Civ. D. 10, 22. -
26 Fata
fātum, i ( masc. fatus malus meus, Petr. 42, 77), n. [for II. A.], that which is said, an utterance. —Hence,I.Prop., a prophetic declaration, oracle, prediction (rare but class.): neque me Apollo fatis fandis dementem invitam ciet, Pac. ap. Cic. Div. 1, 31, 66 (Trag. v. 80 Vahl.):II.Lentulum sibi confirmasse ex fatis Sibyllinis haruspicumque responsis se, etc.,
Cic. Cat. 3, 4, 9:eo fatis quae Veientes scripta haberent,
id. Div. 1, 44, 100:fatis, ominibus oraculisque portendere,
Liv. 29, 10 fin. Drak. N. cr.:Siculisne resideret arvis Oblitus factorum,
Verg. A. 5, 703.—Transf.A.In gen., that which is ordained, desting, fate; the heimarmenê or moira of the Greeks (syn.:B.fortuna, fors, sors, casus): nec ii, qui dicunt immutabilia esse, quae futura sint nec posse verum futurum convertere in falsum, fati necessitatem confirmant, sed verborum vim interpretantur. At qui introducunt causarum seriem sempiternam, ii mentem hominis voluntate libera spoliatam necessitate fati devinciunt,
Cic. Fat. 9, 20 sq.; hence the philosophic use of the word to denote the eternal, immutable law of nature: fieri omnia fato, ratio cogit fateri. Fatum autem id appello, quod Graeci heimarmenên, id est ordinem seriemque causarum, cum causa causae nexa rem ex se gignat, id. Div. 1, 55, 125 sq.; cf.:cum vos fato fieri dicatis omnia, quod autem semper ex omni aeternitate verum fuerit, id esse fatum,
id. N. D. 3, 6, 14; and: cum duae sententiae fuissent veterum philosophorum, una eorum, qui censerent omnia ita fato fieri, ut id fatum vim necessitatis afferret;in qua sententia Democritus, Heraclitus, Empedocles, Aristoteles fuit: altera eorum, quibus viderentur sine ullo fato esse animorum motus voluntarii,
id. Fat. 17, 39; cf.also: ex hoc genere causarum ex aeternitate pendentium fatum a Stoicis nectitur,
id. Top. 15, 59; and:anile sane et plenum superstitionis fati nomen ipsum,
id. Div. 2, 7, 19:si Daphitae fatum fuit ex equo cadere,
id. Fat. 3, 5; cf. id. ib. 12, 28: cf.:neque si fatum fuerat, effugisset,
id. Div. 2, 8, 20:ut praedici posset, quid cuique eventurum et quo quisque fato natus esset,
id. ib. 1, 1, 2;quonam meo fato fieri dicam, ut, etc.,
id. Phil. 2, 1, 1: qua quidem in re singulari sum fato, I experience a remarkable fate, Caecin. ap. Cic. Fam. 6, 7, 1:si quid mihi humanitus accidisset multa autem impendere videntur praeter naturam etiam praeterque fatum,
i. e. beyond the natural and appointed course of events, id. Phil. 1, 4, 10:quasi debita sibi fato dominatione,
Suet. Aug. 19:persuasio, cuncta fato agi,
id. Tib. 69:nisi dii immortales omni ratione placati suo numine prope fata ipsa flexissent,
Cic. Cat. 3, 8, 19:orte Saturno, tibi cura magni Caesaris fatis data,
Hor. C. 1, 12, 51:quo (Caesare) nihil majus meliusve terris Fata donavere bonique divi,
id. ib. 4, 2, 38; id. Carm. Sec. 28:ut caneret fera Nereus Fata,
id. C. 1, 15, 5; so,acerba,
id. Epod. 7, 17:triste,
id. S. 1, 9, 29:caeca,
id. C. 2, 13, 16:plebeium in circo positum est fatum,
the fate of the vulgar, Juv. 6, 588:fata regunt homines,
id. 9, 32; 12, 63.—With ut:qui hoc fato natus est, ut, etc.,
Cic. Mil. 11, 30:fuit hoc sive meum sive rei publicae fatum, ut, etc.,
id. Balb. 26, 58.—With ne: eo [p. 730] fato se in iis terris collocatam esse arbitratur, ne, etc., Cic. Font. 16, 35.—Esp.1.Of the will or determination of the gods:2.heu stirpem invisam et fatis contraria nostris Fata Phrygum,
Verg. A. 7, 293; 7, 50; cf. Non. 455, 25.—And also of that which determines the fate of a person or thing: Ilio tria fuisse audivi fata, quae illi forent exitio: signum ex arce si perisset;alterum, etc.,
Plaut. Bacch. 4, 9, 29; so,Herculis sagittae, quae fatum Trojae fuere,
Just. 20, 1 fin. —Prov.:fata viam invenient,
Verg. A. 3, 395; 10, 113.— Fāta, ōrum, n., personified as deities, the Fates, Prop. 4, 7, 51; Stat. Th. 8, 26; id. S. 5, 1, 259; Inscr. Orell. 1771 sq.—a.. Bad fortune, ill fate, calamity, mishap:b.dictum facete et contumeliose in Metellos antiquum Naevii est: Fato Metelli Romae fiunt consules,
Pseudo Ascon. ad Cic. Verr. 1, 10, 29 (p. 140 ed. Orell.);and, alluding to this verse: hoc Verrem dicere aiebant, te (sc. Metellum) non fato, ut ceteros ex vestra familia, sed opera sua consulem factum,
id. ib. 10, 29:quibus ego confido impendere fatum aliquod et poenas jamdiu improbitati, nequitiae... debitas instare,
Cic. Cat. 2, 5, 11:exitii ac fati dies,
id. ib. 3, 7, 17:abditi in tabernaculis aut suum fatum querebantur aut, etc.,
Caes. B. G. 1, 39, 4; cf. Caes. B. C. 2, 6, 1:quod si jam (quod dii omen avertant) fatum extremum rei publicae venit,
Cic. Phil. 3, 14, 35:in illo paene fato rei publicae,
id. Dom. 57, 145.— So,Esp. freq. of death:3.sic Hortensii vox exstincta fato suo est, nostra publico,
id. Brut. 96, 328; cf.:nolite hunc maturius exstingui vulnere vestro quam suo fato,
id. Cael. 32, 79; cf.:omen fati,
id. Phil. 9, 4, 6; and:quia nec fato merita nec morte peribat,
Verg. A. 4, 696: ferro, non fato moerus Argivum (i. e. Achilles) occidit, Poët. ap. Quint. 8, 6, 10 Spald.:perfunctos jam fato = mortuos,
Liv. 9, 1, 6;qui fato sunt functi,
Quint. 3, 7, 10:fato cedere,
Liv. 26, 13: fato concessit, Pl. Pan. 11, 3; for which: concedere in fatum, Modestin. Dig. 34, 3, 20:fato obiit,
died a natural death, Tac. A. 6, 10:fato fungi,
id. ib. 14, 12 fin.:ille (uxorem) functam fato respondet,
id. ib. 11, 3:si me praeceperit fatum,
Curt. 9, 6; Quint. 6, 2, 33.—In this sense sometimes in the plur.:jamdudum peccas, si mea fata petis,
Ov. H. 19, 118;Minotauri,
Mel. 2, 7:mea fata,
my ashes, Prop. 1, 17, 11:sentiet vivus eam, quae post fata praestari magis solet, venerationem,
Quint. 12, 17, 7:si me fata intercepissent,
id. 6 praef. 1; cf.: (mater) acerbissimis rapta fatis, id. § 4; cf. the shades or spirits of the dead:cum fato jacentis,
Mel. 2, 2.—Concr., one who brings calamity, a plague:duo illa rei publicae paene fata, Gabinium et Pisonem,
Cic. Sest. 43, 93. -
27 fatum
fātum, i ( masc. fatus malus meus, Petr. 42, 77), n. [for II. A.], that which is said, an utterance. —Hence,I.Prop., a prophetic declaration, oracle, prediction (rare but class.): neque me Apollo fatis fandis dementem invitam ciet, Pac. ap. Cic. Div. 1, 31, 66 (Trag. v. 80 Vahl.):II.Lentulum sibi confirmasse ex fatis Sibyllinis haruspicumque responsis se, etc.,
Cic. Cat. 3, 4, 9:eo fatis quae Veientes scripta haberent,
id. Div. 1, 44, 100:fatis, ominibus oraculisque portendere,
Liv. 29, 10 fin. Drak. N. cr.:Siculisne resideret arvis Oblitus factorum,
Verg. A. 5, 703.—Transf.A.In gen., that which is ordained, desting, fate; the heimarmenê or moira of the Greeks (syn.:B.fortuna, fors, sors, casus): nec ii, qui dicunt immutabilia esse, quae futura sint nec posse verum futurum convertere in falsum, fati necessitatem confirmant, sed verborum vim interpretantur. At qui introducunt causarum seriem sempiternam, ii mentem hominis voluntate libera spoliatam necessitate fati devinciunt,
Cic. Fat. 9, 20 sq.; hence the philosophic use of the word to denote the eternal, immutable law of nature: fieri omnia fato, ratio cogit fateri. Fatum autem id appello, quod Graeci heimarmenên, id est ordinem seriemque causarum, cum causa causae nexa rem ex se gignat, id. Div. 1, 55, 125 sq.; cf.:cum vos fato fieri dicatis omnia, quod autem semper ex omni aeternitate verum fuerit, id esse fatum,
id. N. D. 3, 6, 14; and: cum duae sententiae fuissent veterum philosophorum, una eorum, qui censerent omnia ita fato fieri, ut id fatum vim necessitatis afferret;in qua sententia Democritus, Heraclitus, Empedocles, Aristoteles fuit: altera eorum, quibus viderentur sine ullo fato esse animorum motus voluntarii,
id. Fat. 17, 39; cf.also: ex hoc genere causarum ex aeternitate pendentium fatum a Stoicis nectitur,
id. Top. 15, 59; and:anile sane et plenum superstitionis fati nomen ipsum,
id. Div. 2, 7, 19:si Daphitae fatum fuit ex equo cadere,
id. Fat. 3, 5; cf. id. ib. 12, 28: cf.:neque si fatum fuerat, effugisset,
id. Div. 2, 8, 20:ut praedici posset, quid cuique eventurum et quo quisque fato natus esset,
id. ib. 1, 1, 2;quonam meo fato fieri dicam, ut, etc.,
id. Phil. 2, 1, 1: qua quidem in re singulari sum fato, I experience a remarkable fate, Caecin. ap. Cic. Fam. 6, 7, 1:si quid mihi humanitus accidisset multa autem impendere videntur praeter naturam etiam praeterque fatum,
i. e. beyond the natural and appointed course of events, id. Phil. 1, 4, 10:quasi debita sibi fato dominatione,
Suet. Aug. 19:persuasio, cuncta fato agi,
id. Tib. 69:nisi dii immortales omni ratione placati suo numine prope fata ipsa flexissent,
Cic. Cat. 3, 8, 19:orte Saturno, tibi cura magni Caesaris fatis data,
Hor. C. 1, 12, 51:quo (Caesare) nihil majus meliusve terris Fata donavere bonique divi,
id. ib. 4, 2, 38; id. Carm. Sec. 28:ut caneret fera Nereus Fata,
id. C. 1, 15, 5; so,acerba,
id. Epod. 7, 17:triste,
id. S. 1, 9, 29:caeca,
id. C. 2, 13, 16:plebeium in circo positum est fatum,
the fate of the vulgar, Juv. 6, 588:fata regunt homines,
id. 9, 32; 12, 63.—With ut:qui hoc fato natus est, ut, etc.,
Cic. Mil. 11, 30:fuit hoc sive meum sive rei publicae fatum, ut, etc.,
id. Balb. 26, 58.—With ne: eo [p. 730] fato se in iis terris collocatam esse arbitratur, ne, etc., Cic. Font. 16, 35.—Esp.1.Of the will or determination of the gods:2.heu stirpem invisam et fatis contraria nostris Fata Phrygum,
Verg. A. 7, 293; 7, 50; cf. Non. 455, 25.—And also of that which determines the fate of a person or thing: Ilio tria fuisse audivi fata, quae illi forent exitio: signum ex arce si perisset;alterum, etc.,
Plaut. Bacch. 4, 9, 29; so,Herculis sagittae, quae fatum Trojae fuere,
Just. 20, 1 fin. —Prov.:fata viam invenient,
Verg. A. 3, 395; 10, 113.— Fāta, ōrum, n., personified as deities, the Fates, Prop. 4, 7, 51; Stat. Th. 8, 26; id. S. 5, 1, 259; Inscr. Orell. 1771 sq.—a.. Bad fortune, ill fate, calamity, mishap:b.dictum facete et contumeliose in Metellos antiquum Naevii est: Fato Metelli Romae fiunt consules,
Pseudo Ascon. ad Cic. Verr. 1, 10, 29 (p. 140 ed. Orell.);and, alluding to this verse: hoc Verrem dicere aiebant, te (sc. Metellum) non fato, ut ceteros ex vestra familia, sed opera sua consulem factum,
id. ib. 10, 29:quibus ego confido impendere fatum aliquod et poenas jamdiu improbitati, nequitiae... debitas instare,
Cic. Cat. 2, 5, 11:exitii ac fati dies,
id. ib. 3, 7, 17:abditi in tabernaculis aut suum fatum querebantur aut, etc.,
Caes. B. G. 1, 39, 4; cf. Caes. B. C. 2, 6, 1:quod si jam (quod dii omen avertant) fatum extremum rei publicae venit,
Cic. Phil. 3, 14, 35:in illo paene fato rei publicae,
id. Dom. 57, 145.— So,Esp. freq. of death:3.sic Hortensii vox exstincta fato suo est, nostra publico,
id. Brut. 96, 328; cf.:nolite hunc maturius exstingui vulnere vestro quam suo fato,
id. Cael. 32, 79; cf.:omen fati,
id. Phil. 9, 4, 6; and:quia nec fato merita nec morte peribat,
Verg. A. 4, 696: ferro, non fato moerus Argivum (i. e. Achilles) occidit, Poët. ap. Quint. 8, 6, 10 Spald.:perfunctos jam fato = mortuos,
Liv. 9, 1, 6;qui fato sunt functi,
Quint. 3, 7, 10:fato cedere,
Liv. 26, 13: fato concessit, Pl. Pan. 11, 3; for which: concedere in fatum, Modestin. Dig. 34, 3, 20:fato obiit,
died a natural death, Tac. A. 6, 10:fato fungi,
id. ib. 14, 12 fin.:ille (uxorem) functam fato respondet,
id. ib. 11, 3:si me praeceperit fatum,
Curt. 9, 6; Quint. 6, 2, 33.—In this sense sometimes in the plur.:jamdudum peccas, si mea fata petis,
Ov. H. 19, 118;Minotauri,
Mel. 2, 7:mea fata,
my ashes, Prop. 1, 17, 11:sentiet vivus eam, quae post fata praestari magis solet, venerationem,
Quint. 12, 17, 7:si me fata intercepissent,
id. 6 praef. 1; cf.: (mater) acerbissimis rapta fatis, id. § 4; cf. the shades or spirits of the dead:cum fato jacentis,
Mel. 2, 2.—Concr., one who brings calamity, a plague:duo illa rei publicae paene fata, Gabinium et Pisonem,
Cic. Sest. 43, 93. -
28 immania
immānis ( inm-), e, adj. [i. e. in- and old Lat. mānus=bonus; kindr. with Sanscr. ma=metior, to measure; Lat. mānes, good spirits], monstrous in size, enormous, immense, huge, vast (class.).I.Lit. (usually of inanim. and abstr. things):II.corporum magnitudo,
Caes. B. G. 4, 1, 9; cf.:simulacra immani magnitudine,
id. ib. 6, 16, 4:immani corpore serpens,
Lucr. 5, 33; 3, 987:ingens immanisque praeda,
Cic. Verr. 2, 3, 46, § 110:pecunia,
id. Rosc. Com. 8, 23:pocula,
id. Phil. 2, 25, 63:immania ponti Aequora,
Lucr. 4, 410:templa caeli,
id. 5, 521:antrum,
Verg. A. 6, 11; cf.:spelunca vasto hiatu,
id. ib. 6, 237:barathrum,
id. ib. 8, 245:tegumen leonis,
id. ib. 7, 666:telum,
id. ib. 11, 552 al.:magna atque immanis,
Lucr. 4, 1163:cete,
Verg. A. 5, 822:numerus annorum,
Varr. R. R. 3, 1, 3; cf.:exercitus,
Vell. 2, 51, 1:frequentia amicorum,
id. 2, 59 fin.:geminos immani pondere caestus,
Verg. A. 5, 401:vox,
Quint. 11, 3, 32:ambitus redit immanis: numquam fuit par,
Cic. Q. Fr. 2, 15, b, 4:dissensio civitatis,
Vell. 2, 2, 1:studium loquendi,
Ov. M. 5, 678:avaritia,
Sall. J. 31, 12:vitium,
Hor. S. 2, 4, 76:soloecismus,
Gell. 15, 9, 3:impulsae praeceps inmane ruinae,
the vast crash, Juv. 10, 107.— Neutr. absol.: Immane quantum animi exarsere, Sall. H. Fragm. ap. Non. 127, 27 (2, 79 Dietsch); so,vino et lucernis Medus acinaces Immane quantum discrepat,
how exceedingly, wonderfully, Hor. C. 1, 27, 6:civilis lapsu equi prostratus immane quantum suis pavoris et hostibus alacritatis indidit,
Tac. H. 4, 34: quod matrimonium Aemiliano huic immane quanto fuit, App. Mag.;and in full: immane dictu est, quanti et quam multi ad Pompeium discesserint,
Sall. Orat. ad Caes. 1.—Trop., monstrous in character, frightful, inhuman, fierce, savage, wild (class.; syn.: ferus, immitis, barbarus, durus, saevus;1. 2. (α).opp. mansuetus, mitis): hostis in ceteris rebus nimis ferus et immanis,
Cic. Verr. 2, 2, 21, § 51; cf.:nulla gens tam fera, nemo omnium tam immanis, cujus, etc.,
id. Tusc. 1, 13, 30:ex feris et immanibus mites reddidit et mansuetos,
id. Inv. 1, 2, 2:ad humanitatem atque mansuetudinem revocavit animos hominum studiis bellandi jam immanes ac feros,
id. Rep. 2, 14:belua (with fera),
id. Ac. 2, 34, 108; id. N. D. 2, 64, 161;(with taetra),
id. Tusc. 4, 20, 45; cf.:immanis et vasta belua,
id. Rep. 2, 40:nihil ista immanius belua est,
id. ib. 3, 33:janitor aulae, Cerberus,
Hor. C. 3, 11, 15:ex hoc populo indomito, vel potius immani, etc.,
Cic. Rep. 1, 44:istius immanis atque importuna natura,
id. Verr. 2, 1, 3, § 8:immanis, intolerandus, vesanus,
Plaut. Trin. 4, 1, 7:immanis ac barbara consuetudo hominum immolandorum,
Cic. Font. 10, 21:tantum facinus, tam immane (patris occidendi),
id. Rosc. Am. 24, 68:coeptis effera Dido,
Verg. A. 4, 642:orae,
id. ib. 1, 616:Raeti,
Hor. C. 4, 14, 15:Agathyrsi,
Juv. 15, 125:Pyrrhus,
id. 14, 162.— Subst.: immānĭa, ium, n., frightful deeds or sayings:quamvis fabulosa et immania credebantur,
stories however fabulous and frightful, Tac. A. 4, 11:dira atque inmania pati,
Juv. 15, 104.— Comp.:scelere ante alios immanior omnes,
Verg. A. 1, 347.— Sup.:voluptatem immanissimus quisque acerrime sequitur,
Cic. Part. Or. 25, 90.—Hence, adv. in two forms, im-māne and immānĭter (not ante-Aug.).Form immane:(β).leo hians immane,
Verg. A. 10, 726:sonat fluctus per saxa,
id. G. 3, 239; cf.:fremant torrentes,
Claud. Cons. Mall. Theod. 237:spirans rapta securi,
Verg. A. 7, 510.—Form immaniter: leones per ea loca saevientes immaniter, Amm. 18, 7:b.perdite et immaniter vivere,
Aug. Conf. 10, 37.—Comp.:immanius efferascunt,
Amm. 18, 7. -
29 immanis
immānis ( inm-), e, adj. [i. e. in- and old Lat. mānus=bonus; kindr. with Sanscr. ma=metior, to measure; Lat. mānes, good spirits], monstrous in size, enormous, immense, huge, vast (class.).I.Lit. (usually of inanim. and abstr. things):II.corporum magnitudo,
Caes. B. G. 4, 1, 9; cf.:simulacra immani magnitudine,
id. ib. 6, 16, 4:immani corpore serpens,
Lucr. 5, 33; 3, 987:ingens immanisque praeda,
Cic. Verr. 2, 3, 46, § 110:pecunia,
id. Rosc. Com. 8, 23:pocula,
id. Phil. 2, 25, 63:immania ponti Aequora,
Lucr. 4, 410:templa caeli,
id. 5, 521:antrum,
Verg. A. 6, 11; cf.:spelunca vasto hiatu,
id. ib. 6, 237:barathrum,
id. ib. 8, 245:tegumen leonis,
id. ib. 7, 666:telum,
id. ib. 11, 552 al.:magna atque immanis,
Lucr. 4, 1163:cete,
Verg. A. 5, 822:numerus annorum,
Varr. R. R. 3, 1, 3; cf.:exercitus,
Vell. 2, 51, 1:frequentia amicorum,
id. 2, 59 fin.:geminos immani pondere caestus,
Verg. A. 5, 401:vox,
Quint. 11, 3, 32:ambitus redit immanis: numquam fuit par,
Cic. Q. Fr. 2, 15, b, 4:dissensio civitatis,
Vell. 2, 2, 1:studium loquendi,
Ov. M. 5, 678:avaritia,
Sall. J. 31, 12:vitium,
Hor. S. 2, 4, 76:soloecismus,
Gell. 15, 9, 3:impulsae praeceps inmane ruinae,
the vast crash, Juv. 10, 107.— Neutr. absol.: Immane quantum animi exarsere, Sall. H. Fragm. ap. Non. 127, 27 (2, 79 Dietsch); so,vino et lucernis Medus acinaces Immane quantum discrepat,
how exceedingly, wonderfully, Hor. C. 1, 27, 6:civilis lapsu equi prostratus immane quantum suis pavoris et hostibus alacritatis indidit,
Tac. H. 4, 34: quod matrimonium Aemiliano huic immane quanto fuit, App. Mag.;and in full: immane dictu est, quanti et quam multi ad Pompeium discesserint,
Sall. Orat. ad Caes. 1.—Trop., monstrous in character, frightful, inhuman, fierce, savage, wild (class.; syn.: ferus, immitis, barbarus, durus, saevus;1. 2. (α).opp. mansuetus, mitis): hostis in ceteris rebus nimis ferus et immanis,
Cic. Verr. 2, 2, 21, § 51; cf.:nulla gens tam fera, nemo omnium tam immanis, cujus, etc.,
id. Tusc. 1, 13, 30:ex feris et immanibus mites reddidit et mansuetos,
id. Inv. 1, 2, 2:ad humanitatem atque mansuetudinem revocavit animos hominum studiis bellandi jam immanes ac feros,
id. Rep. 2, 14:belua (with fera),
id. Ac. 2, 34, 108; id. N. D. 2, 64, 161;(with taetra),
id. Tusc. 4, 20, 45; cf.:immanis et vasta belua,
id. Rep. 2, 40:nihil ista immanius belua est,
id. ib. 3, 33:janitor aulae, Cerberus,
Hor. C. 3, 11, 15:ex hoc populo indomito, vel potius immani, etc.,
Cic. Rep. 1, 44:istius immanis atque importuna natura,
id. Verr. 2, 1, 3, § 8:immanis, intolerandus, vesanus,
Plaut. Trin. 4, 1, 7:immanis ac barbara consuetudo hominum immolandorum,
Cic. Font. 10, 21:tantum facinus, tam immane (patris occidendi),
id. Rosc. Am. 24, 68:coeptis effera Dido,
Verg. A. 4, 642:orae,
id. ib. 1, 616:Raeti,
Hor. C. 4, 14, 15:Agathyrsi,
Juv. 15, 125:Pyrrhus,
id. 14, 162.— Subst.: immānĭa, ium, n., frightful deeds or sayings:quamvis fabulosa et immania credebantur,
stories however fabulous and frightful, Tac. A. 4, 11:dira atque inmania pati,
Juv. 15, 104.— Comp.:scelere ante alios immanior omnes,
Verg. A. 1, 347.— Sup.:voluptatem immanissimus quisque acerrime sequitur,
Cic. Part. Or. 25, 90.—Hence, adv. in two forms, im-māne and immānĭter (not ante-Aug.).Form immane:(β).leo hians immane,
Verg. A. 10, 726:sonat fluctus per saxa,
id. G. 3, 239; cf.:fremant torrentes,
Claud. Cons. Mall. Theod. 237:spirans rapta securi,
Verg. A. 7, 510.—Form immaniter: leones per ea loca saevientes immaniter, Amm. 18, 7:b.perdite et immaniter vivere,
Aug. Conf. 10, 37.—Comp.:immanius efferascunt,
Amm. 18, 7. -
30 inmanis
immānis ( inm-), e, adj. [i. e. in- and old Lat. mānus=bonus; kindr. with Sanscr. ma=metior, to measure; Lat. mānes, good spirits], monstrous in size, enormous, immense, huge, vast (class.).I.Lit. (usually of inanim. and abstr. things):II.corporum magnitudo,
Caes. B. G. 4, 1, 9; cf.:simulacra immani magnitudine,
id. ib. 6, 16, 4:immani corpore serpens,
Lucr. 5, 33; 3, 987:ingens immanisque praeda,
Cic. Verr. 2, 3, 46, § 110:pecunia,
id. Rosc. Com. 8, 23:pocula,
id. Phil. 2, 25, 63:immania ponti Aequora,
Lucr. 4, 410:templa caeli,
id. 5, 521:antrum,
Verg. A. 6, 11; cf.:spelunca vasto hiatu,
id. ib. 6, 237:barathrum,
id. ib. 8, 245:tegumen leonis,
id. ib. 7, 666:telum,
id. ib. 11, 552 al.:magna atque immanis,
Lucr. 4, 1163:cete,
Verg. A. 5, 822:numerus annorum,
Varr. R. R. 3, 1, 3; cf.:exercitus,
Vell. 2, 51, 1:frequentia amicorum,
id. 2, 59 fin.:geminos immani pondere caestus,
Verg. A. 5, 401:vox,
Quint. 11, 3, 32:ambitus redit immanis: numquam fuit par,
Cic. Q. Fr. 2, 15, b, 4:dissensio civitatis,
Vell. 2, 2, 1:studium loquendi,
Ov. M. 5, 678:avaritia,
Sall. J. 31, 12:vitium,
Hor. S. 2, 4, 76:soloecismus,
Gell. 15, 9, 3:impulsae praeceps inmane ruinae,
the vast crash, Juv. 10, 107.— Neutr. absol.: Immane quantum animi exarsere, Sall. H. Fragm. ap. Non. 127, 27 (2, 79 Dietsch); so,vino et lucernis Medus acinaces Immane quantum discrepat,
how exceedingly, wonderfully, Hor. C. 1, 27, 6:civilis lapsu equi prostratus immane quantum suis pavoris et hostibus alacritatis indidit,
Tac. H. 4, 34: quod matrimonium Aemiliano huic immane quanto fuit, App. Mag.;and in full: immane dictu est, quanti et quam multi ad Pompeium discesserint,
Sall. Orat. ad Caes. 1.—Trop., monstrous in character, frightful, inhuman, fierce, savage, wild (class.; syn.: ferus, immitis, barbarus, durus, saevus;1. 2. (α).opp. mansuetus, mitis): hostis in ceteris rebus nimis ferus et immanis,
Cic. Verr. 2, 2, 21, § 51; cf.:nulla gens tam fera, nemo omnium tam immanis, cujus, etc.,
id. Tusc. 1, 13, 30:ex feris et immanibus mites reddidit et mansuetos,
id. Inv. 1, 2, 2:ad humanitatem atque mansuetudinem revocavit animos hominum studiis bellandi jam immanes ac feros,
id. Rep. 2, 14:belua (with fera),
id. Ac. 2, 34, 108; id. N. D. 2, 64, 161;(with taetra),
id. Tusc. 4, 20, 45; cf.:immanis et vasta belua,
id. Rep. 2, 40:nihil ista immanius belua est,
id. ib. 3, 33:janitor aulae, Cerberus,
Hor. C. 3, 11, 15:ex hoc populo indomito, vel potius immani, etc.,
Cic. Rep. 1, 44:istius immanis atque importuna natura,
id. Verr. 2, 1, 3, § 8:immanis, intolerandus, vesanus,
Plaut. Trin. 4, 1, 7:immanis ac barbara consuetudo hominum immolandorum,
Cic. Font. 10, 21:tantum facinus, tam immane (patris occidendi),
id. Rosc. Am. 24, 68:coeptis effera Dido,
Verg. A. 4, 642:orae,
id. ib. 1, 616:Raeti,
Hor. C. 4, 14, 15:Agathyrsi,
Juv. 15, 125:Pyrrhus,
id. 14, 162.— Subst.: immānĭa, ium, n., frightful deeds or sayings:quamvis fabulosa et immania credebantur,
stories however fabulous and frightful, Tac. A. 4, 11:dira atque inmania pati,
Juv. 15, 104.— Comp.:scelere ante alios immanior omnes,
Verg. A. 1, 347.— Sup.:voluptatem immanissimus quisque acerrime sequitur,
Cic. Part. Or. 25, 90.—Hence, adv. in two forms, im-māne and immānĭter (not ante-Aug.).Form immane:(β).leo hians immane,
Verg. A. 10, 726:sonat fluctus per saxa,
id. G. 3, 239; cf.:fremant torrentes,
Claud. Cons. Mall. Theod. 237:spirans rapta securi,
Verg. A. 7, 510.—Form immaniter: leones per ea loca saevientes immaniter, Amm. 18, 7:b.perdite et immaniter vivere,
Aug. Conf. 10, 37.—Comp.:immanius efferascunt,
Amm. 18, 7. -
31 paredros
părē̆dros, i, m., = paredros, that sits by one's side, remains with one:paredri spiritus,
familiar spirits, Tert. Anim. 28. -
32 psychomanteum
psychŏmantīum or - ēum, i, n., = psuchomanteion, a place where the spirits of the dead were interrogated, a place of [p. 1484] necromancy, Cic. Tusc. 1, 48, 115.— Plur., Cic. Div. 1, 58, 132. -
33 psychomantium
psychŏmantīum or - ēum, i, n., = psuchomanteion, a place where the spirits of the dead were interrogated, a place of [p. 1484] necromancy, Cic. Tusc. 1, 48, 115.— Plur., Cic. Div. 1, 58, 132. -
34 sinus
1.sĭnus, ūs, m.I.In gen., a bent surface (raised or depressed), a curve, fold, a hollow, etc. (so mostly poet. and in postAug. prose): draco... conficiens sinus e corpore flexos, folds, coils, Cic. poët. N. D. 2, 42, 106; so Ov. M. 15, 689; 15, 721:II.sinu ex togā facto,
Liv. 21, 18 fin. —Of the bag of a fishing-net:quando abiit rete pessum, tum adducit sinum (piscator),
Plaut. Truc. 1, 1, 15; so Juv. 4, 41;and of a hunter's net,
Mart. 13, 100; Grat. Cyn. 29;also of a spider's web,
Plin. 11, 24, 28, § 82.—Of the bend or belly of a sail swollen by the wind:velorum plenos subtrahis ipse sinus,
Prop. 3, 9 (4, 8), 30;and so with or without velum,
Tib. 1, 3, 38; Verg. A. 3, 455; 5, 831; Ov. A. A. 3, 500; Luc. 6, 472; Sil. 7, 242; Quint. 10, 7, 23; 12, 10, 37 al.—Of hair, a curl, ringlet:ut fieret torto flexilis orbe sinus,
Ov. Am. 1, 14, 26; id. A. A. 3, 148.— Of the curve of a reaping-hook:falcis ea pars, quae flectitur, sinus nominatur,
Col. 4, 25, 1 sq. —Of bones, a sinus:umeri,
Cels. 8, 1 med.; cf.ulceris,
id. 7, 2 med.:suppurationis ferro recisae,
Col. 6, 11, 1; Veg. 4, 9, 3.—In partic.A.The hanging fold of the upper part of the toga, about the breast, the bosom of a garment; also the bosom of a person; sometimes also the lap (= gremium, the predom. class. signif.; esp. freq. in a trop. sense).1.Lit.:b.est aliquid in amictu: quod ipsum aliquatenus temporum condicione mutatum est. Nam veteribus nulli sinus, perquam breves post illos fuerunt,
Quint. 11, 3, 137; cf.decentissimus,
id. 11, 3, 140 sq.:(Caesar moriens) sinistrā manu sinum ad ima crura deduxit, quo honestius caderet,
Suet. Caes. 82 (for which, of the same:togam manu demisit,
Val. Max. 4, 5, 6); Tib. 1, 6, 18:praetextae sinus,
Suet. Vesp. 5:ne admissum quidem quemquam senatorum nisi solum et praetentato sinu,
id. Aug. 35:ut conchas legerent galeasque et sinus replerent,
id. Calig. 46:cedo mihi ex ipsius sinu litteras Syracusanorum,
Cic. Verr. 2, 5, 57, § 147:aurum in sinu ejus invenerunt,
Quint. 7, 1, 30:paternos In sinu ferens deos,
Hor. C. 2, 18, 27:nuda genu, nodoque sinus collecta fluentis,
Verg. A. 1, 320:et fluit effuso cui toga laxa sinu,
Tib. 1, 6, 14; cf.:micat igneus ostro, Undantemque sinum nodis irrugat Iberis,
Stat. Th. 4, 265:ad haec, quae a fortunā sparguntur, sinum expandit,
eagerly embraces, grasps, Sen. Ep. 74, 6:aliquid velut magnum bonum intra sinum continere,
id. Vit. Beat. 23, 3; cf.:sinum subducere alicui rei,
to reject, id. Thyest. 430.—Prov.:sinu laxo (i. e. soluto) ferre aliquid,
i. e. to be careless about a thing, Hor. S. 2, 3, 172. —Transf.(α).The purse, money, which was carried in the bosom of the toga (cf. supra, the passage, Quint. 7, 1, 30, and v. crumena; poet. and in post-Aug. prose):(β).semper amatorum ponderat illa sinus,
Prop. 2, 16 (3, 8), 12:quo pretium condat, non habet ille sinum,
Ov. Am. 1, 10, 18:aere sinus plenos urbe reportare, Col. poët. 10, 310: plurium sinum ac domum inplere,
Sen. Ben. 6, 43, 1:qui etiam condemnationes in sinum vertisse dicuntur... praedam omnem in sinum contulit,
into his purse, Lampr. Commod. 14 fin.:avaritiae,
Juv. 1, 88.—Hence, M. Scaurus Marianis sodaliciis rapinarum provincialium sinus, the pocketer, i. e. the receiver, Plin. 36, 15, 24, § 116; cf. Tac. H. 2, 92 fin.; 4, 14.—Poet., a garment, in gen.:(γ).Tyrio prodeat apta sinu,
Tib. 1, 9, 72; 1, 6, 18:auratus,
Ov. F. 2, 310:purpureus,
id. ib. 5, 28:regalis,
id. H. 13, 36; 5, 71; Stat. S. 2, 1, 133.—The bosom of a person:2.manum in sinum alicui Inserere,
Ter. Heaut. 3, 3, 2:gelu rigentem colubram sinu fovit,
Phaedr. 4, 17, 3:opposuit sinum Antonius stricto ferro,
Tac. H. 3, 10:scortum in sinu consulis recubans,
Liv. 39, 43:tangitur, et tacto concipit illa sinu, i. e. utero,
Ov. F. 5, 256:usque metu micuere sinus, dum, etc.,
id. H. 1, 45:horum in sinum omnia congerebant,
Plin. Pan. 45.—Trop.a.The bosom, as in most other languages, for love, protection, asylum, etc. (usu. in the phrases in sinu esse, habere, etc.;b.syn. gremium): hic non amandus? hiccine non gestandus in sinu est?
Ter. Ad. 4, 5, 75:iste vero sit in sinu semper et complexu meo,
Cic. Fam. 14, 4, 3; cf.:postremum genus proprium est Catilinae, de ejus delectu, immo vero de complexu ejus ac sinu,
id. Cat. 2, 10, 22:suo sinu complexuque aliquem recipere,
id. Phil. 13, 4, 9; so (with complexus) id. ib. 2, 25, 61:(Pompeius), mihi crede, in sinu est,
is very dear to me, id. Q. Fr. 2, 13, 1:Bibulum noli dimittere e sinu tuo,
from your intimacy, id. ad Brut. 1, 7, 2:praesertim si in amici sinu defieas,
on the bosom, Plin. Ep. 8, 16, 5:in hujus sinu indulgentiāque educatus,
Tac. Agr. 4; so id. Or. 28; cf.: etsi commotus ingenio, simulationum tamen falsa in sinu avi perdidicerat, i. e. under the care or tuition, id. A. 6, 45 fin.:confugit in sinum tuum concussa respublica,
i. e. into your arms, Plin. Pan. 6, 3; id. Ep. 8, 12, 1:optatum negotium sibi in sinum delatum esse dicebat,
committed to his guardianship, care, Cic. Verr. 2, 1, 50, § 131; cf. Plin. Pan. 45, 2:respublica in Vespasiani sinum cessisset,
Tac. H. 3, 69; 3, 19; Dig. 22, 3, 27:sinum praebere tam alte cadenti,
protection, Sen. Ira, 3, 23, 6.—The interior, the inmost part of a thing:c.alii intra moenia atque in sinu urbis sunt hostes,
in the midst, in the heart of the city, Sall. C. 52, 35:in urbe ac sinu cavendum hostem,
Tac. H. 3, 38; Sil. 4, 34; 6, 652; Claud. Eutr. 2, 575:ut (hostis) fronte simul et sinu exciperetur,
in the centre, Tac. A. 13, 40:in intimo sinu pacis,
i. e. in the midst of a profound peace, Plin. Pan. 56, 4.—In sinu alicujus, in the power or possession of (postAug. and rare):d.opes Cremonensium in sinu praefectorum fore,
Tac. H. 3, 19:omnem fortunam in sinu meo habui,
Dig. 22, 3, 27.—A hiding-place, place of concealment: ut in sinu gaudeant, gloriose loqui desinunt, qs. in their bosoms (or, as we say, in their sleeve), i. e. in secret, Cic. Tusc. 3, 21, 51;e.so of secret joy,
Tib. 4, 13, 8:in tacito cohibe gaudia clausa sinu,
Prop. 2, 25 (3, 20), 30; Sen. Ep. 105, 3; cf.also: plaudere in sinum,
Tert. Pudic. 6: suum potius cubiculum ac sinum offerre contegendis quae, etc., the secrecy or concealment of her bed-chamber, Tac. A. 13, 13:abditis pecuniis per occultos aut ambitiosos sinus,
i. e. in hidingplaces offered by obscurity or by high rank, id. H. 2, 92.—Sinus Abrahae, the place of the spirits of the just (eccl. Lat.):B.sinum Abrahae, regionem non caelestem, sublimiorem tamen Inferis,
Tert. adv. Marc. 4, 34. —A bay, bight, gulf:2.ut primum ex alto sinus ab litore ad urbem inflectitur,
Cic. Verr. 2, 5, 12, § 30; cf.:portus infusi in sinus oppidi,
id. Rep. 3, 31, 43; 1, 3, 5; id. Imp. Pomp. 11, 31; id. Verr. 2, 5, 56, § 145; id. Att. 16, 6, 1; * Caes. B. C. 2, 32; Sall. J. 78, 2; Liv. 8, 24; Plin. 2, 43, 44, § 114 (Jahn, nivibus); Suet. Aug. 98; id. Tib. 16; Verg. A. 1, 243; 6, 132; Hor. C. 1, 33, 16; id. Epod. 10, 19.—Transf.(α).The land lying on a gulf, a point of land that helps to form it (perh. not ante-Aug.):(β).segetibus in sinu Aenianum vastatis,
Liv. 28, 5 Drak.:jam in sinum Maliacum venerat (with an army),
id. 37, 6; Tac. A. 14, 9; id. H. 3, 66; id. Agr. 23; Plin. 6, 8, 8, § 23; Just. [p. 1710] 2, 4, 26; 24, 4, 3.—A curve or fold in land, a basin, hollow, valley:2.Arpini terra campestri agro in ingentem sinum consedit,
Liv. 30, 2, 12:subito dehiscit terra, et immenso sinu laxata patuit,
Sen. Oedip. 582; id. Herc. Fur. 679; Plin. 2, 44, 44, § 115:jugum montis velut sinu quodam flexuque curvatum,
Curt. 3, 4, 6:montium,
id. 3, 9, 12.sīnus, i, m., v. sinum. -
35 spiritus
spīrĭtus, ūs (scanned spĭrĭtus, Sedul. Hymn. 1 fin.; dat. SPIRITO, Inscr. Orell. 3030; gen., dat., and abl. plur. only eccl. and late Lat., e. g. spirituum, Vulg. Marc. 6, 7:I.spiritibus,
Aug. Serm. 216, 11 fin.; Vulg. Luc. 8, 2), m. [spiro], a breathing or gentle blowing of air, a breath, breeze (syn.: aura, flatus).Lit.A.In gen.:B.spiritum a vento modus separat: vehementior enim spiritus ventus est, invicem spiritus leviter fluens aër,
Sen. Q. N. 5, 13, 4; cf. Plin. Ep. 5, 6, 5: spiritus Austri Imbricitor, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 423 Vahl.), Cic. poët. N. D. 2, 44, 114:Boreae,
Verg. A. 12, 365:quo spiritus non pervenit,
Varr. R. R. 1, 57, 2; cf.:silentis vel placidi spiritus dies,
Col. 3, 19 fin.:alvus cum multo spiritu redditur,
Cels. 2, 7 med. —In partic.1.The air: imber et ignis, spiritus et gravis terra, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 37 Müll. (Ann. v. 511 Vahl.):2.proximum (igni) spiritus, quem Graeci nostrique eodem vocabulo aëra appellant,
Plin. 2, 5, 4, § 10:quid tam est commune quam spiritus vivis?
Cic. Rosc. Am. 26, 72; cf. Quint. 12, 11, 13:potestne tibi haec lux, Catilina, aut hujus caeli spiritus esse jucundus?
Cic. Cat. 1, 6, 15.—An exhalation, smell, odor:3.spiritus unguenti suavis,
Lucr. 3, 222:foedi odoris,
Cels. 5, 26, 31 fin.:florum,
Gell. 9, 4, 10:sulfuris,
Pall. Aug. 9, 1; cf. Hor. C. 3, 11, 19.—Breathed air, a breath:C.quojus tu legiones difflavisti spiritu,
Plaut. Mil. 1, 1, 17.— Absol.: (equus) saepe jubam quassit simul altam: Spiritus ex animā calida spumas agit albas, Enn. ap. Macr. S. 6, 3 (Ann. v. 507 Vahl.):creber spiritus,
Lucr. 6, 1186:ardentes oculi atque attractus ab alto Spiritus,
Verg. G. 3, 505:petitus imo spiritus,
Hor. Epod. 11, 10:in pulmonibus inest raritas... ad hauriendum spiritum aptissima,
Cic. N. D. 2, 55, 136:diffunditur spiritus per arterias,
id. ib. 2, 55, 138:animantium vita tenetur, cibo, potione, spiritu,
id. ib. 2, 54, 134:si spiritum ducit, vivit,
id. Inv. 1, 46, 86:tranquillum atque otiosum spiritum ducere,
id. Arch. 12, 30:longissima est complexio verborum, quae volvi uno spiritu potest,
id. de Or. 3, 47, 182:versus multos uno spiritu pronuntiare,
id. ib. 1, 61, 261:spiritus nec crebro receptus concidat sententiam, nec eo usque trahatur, donec deficiat,
Quint. 11, 3, 53:lusit vir egregius (Socrates) extremo spiritu,
Cic. Tusc. 1, 40, 96; cf. id. Sest. 37, 79: quorum usque ad extremum spiritum est provecta prudentia, id. Sen. 9, 27:quos idem Deus de suis spiritibus figuravit,
Lact. Epit. 42, 3.—With gen.:ut filiorum suorum postremum spiritum ore excipere liceret,
Cic. Verr. 2, 5, 45, § 118; Cels. 4, 4; 3, 27; Col. 6, 9, 3; Quint. 9, 4, 68; 11, 3, 32; 11, 3, 53 sq.—Transf.1.In abstr., a breathing:2.aspera arteria excipiat animam eam, quae ducta sit spiritu,
Cic. N. D. 2, 54, 136; cf. id. ib. 2, 55, 138:aër spiritu ductus alit et sustentat animantes,
id. ib. 2, 39, 101:crevit onus neque habet quas ducat spiritus auras,
Ov. M. 12, 517.—Esp.: spiritum intercludere (includere), to stop the breath, suffocate, choke, etc.:lacrimae spiritum et vocem intercluserunt,
Liv. 40, 16, 1; 40, 24, 7; so,includere,
id. 21, 58, 4.—The breath of a god, inspiration:3.haec fieri non possent, nisi ea uno divino et continuato spiritu continerentur,
by a divine inspiration, Cic. N. D. 2, 7, 19; 3, 11, 28; cf.:poëtam quasi divino quodam spiritu inflari,
id. Arch. 8, 18.—The breath of life, life:4.eum spiritum, quem naturae debeat, patriae reddere,
Cic. Phil. 10, 10, 20:vos vero qui extremum spiritum in victoriā effudistis,
id. ib. 14, 12, 32:dum spiritus hos regit artus,
Verg. A. 4, 336; cf. Hor. C. 4, 8, 14:ne cum sensu doloris aliquo spiritus auferatur,
Cic. Verr. 2, 5, 45, § 118:aliquem spiritu privare,
Vell. 2, 87, 2:merula spiritum reddidit,
to expire, die, id. 2, 22, 2:spiritus tenues vanescat in auras,
Ov. H. 12, 85:non effundere mihi spiritum videbar, sed tradere,
Sen. Ep. 78, 4:novissimum spiritum per ludibrium effundere,
Tac. H. 3, 66 fin.; cf. supra, I. B.—Poet.,= suspirium, a sigh, Prop. 1, 16, 32; 2, 29 (3, 27), 38.—5.In gram., a breathing or aspiration (asper and lenis), Prisc. p. 572 P.; Aus. Idyll. 12 de Monos. Graec. et Lat. 19. —6.The hiss of a snake, Verg. Cul. 180.—II.Trop.A.(Class.) A haughty spirit, haughtiness, pride, arrogance; also, spirit, high spirit, energy, courage (esp. freq. in the plur.; syn. animi).(α).Sing. (in the best prose only in gen. and abl., which are wanting in plur.):(β).regio spiritu,
Cic. Agr. 2, 34, 93:quem hominem! quā irā! quo spiritu!
id. Q. Fr. 1, 2, 2, § 6:illos ejus spiritus Siciliensis,
id. Verr. 2, 3, 9, § 22:tantum fiduciae ac spiritūs,
Caes. B. C. 3, 72:filia Hieronis, inflata adhuc regiis animis ac muliebri spiritu,
Liv. 24, 22:patricii spiritūs animus,
id. 4, 42, 5:ex magnitudine rerum spiritum ducat,
Quint. 1, 8, 5:corpore majorem rides Turbonis in armis Spiritum et incessum,
Hor. S. 2, 3, 311:cecidit spiritus ille tuus,
Prop. 2, 3, 2:spiritu divino tactus,
Liv. 5, 22, 5:non negaverim fuisse alti spiritūs viros,
Sen. Ep. 90, 14.—Plur.:B. (α).res gestae, credo, meae me nimis extulerunt ac mihi nescio quos spiritus attulerunt,
Cic. Sull. 9, 27:noratis animos ejus ac spiritus tribunicios, etc.,
id. Clu. 39, 109; cf.:unius tribuni militum animos ac spiritus,
id. Imp. Pomp. 22, 66:tantos sibi spiritus, sumpserat, ut ferendus non videretur,
Caes. B. G. 1, 33 fin. in re militari sumere, id. ib. 2, 4:nam Dion regios spiritus repressit,
Nep. Dion, 5, 5:cum spiritus plebes sumpsisset,
Liv. 4, 54:si cui honores subdere spiritus potuerunt,
id. 7, 40:remittant spiritus, comprimant animos suos, sedent arrogantiam, etc.,
Cic. Fl. 22, 53:spiritus feroces,
Liv. 1, 31:quorum se vim ac spiritus fregisse,
id. 26, 24:cohibuit spiritus ejus Thrasea,
Tac. A. 16, 26:Antipater, qui probe nosset spiritus ejus,
Curt. 6, 1, 19.—Sing.:(β).quoslibet occupat artus Spiritus,
Ov. M. 15, 167; Tac. A. 16, 34: spiritum Phoebus mihi, Phoebus artem Carminis dedit, poetic spirit or inspiration, Hor. C. 4, 6, 29; cf.:mihi Spiritum Graiae tenuem Camenae Parca non mendax dedit,
id. ib. 2, 16, 38:qualis Pindarico spiritus ore tonat,
Prop. 3, 17 (4, 16), 40:imperator generosi spiritŭs,
Plin. 8, 40, 61, § 149: avidus (i. e. to epithumêtikon, the desiring, coveting soul), Hor. C. 2, 2, 10:quidam comoedia necne poëma Esset, quaesivere: quod acer spiritus ac vis Nec verbis nec rebus inest,
Hor. S. 1, 4, 46:majoris operis ac spiritūs,
Quint. 1, 9, 15:alti spiritūs plena,
id. 10, 1, 44:virtus magni spiritus est et recti,
Sen. Ep. 74, 29:qui spiritus illi, Quis vultus vocisque sonus,
Verg. A. 5, 648.—Plur.: Coriolanus hostiles jam tum spiritus gerens, Liv. 2, 35; Curt. 5, 8, 17.—* b. 2.Spiritus, personified, a spirit (late Lat.); so,esp., Spiritus Sanctus or simply Spiritus,
the Holy Ghost, Holy Spirit, Cod. Just. 1, 1, 1; Aus. Ephem. 2, 18:jurare per Deum et per Christum et per Spiritum Sanctum,
Veg. 2, 5:nocens ille Spiritus,
an evil spirit, Lact. 4, 27, 12:Spiritus nigri,
evil spirits, Sedul. Carm. 3, 41. -
36 substantialis
substantĭālis, e, adj. [substantia].I.Lit., of or belonging to the essence or substance, essential, substantial (post - class.):II.differentia,
Tert. Res. Carn. 45 fin. —Transf., substantial, substantive:potestates,
i. e. spirits, Amm. 21, 1, 8.— Adv.: sub-stantĭālĭter, essentially, substantially, Tert. adv. Valent. 7, 4; id. adv. Marc. 35 fin. -
37 substantialiter
substantĭālis, e, adj. [substantia].I.Lit., of or belonging to the essence or substance, essential, substantial (post - class.):II.differentia,
Tert. Res. Carn. 45 fin. —Transf., substantial, substantive:potestates,
i. e. spirits, Amm. 21, 1, 8.— Adv.: sub-stantĭālĭter, essentially, substantially, Tert. adv. Valent. 7, 4; id. adv. Marc. 35 fin. -
38 theurgia
thĕurgĭa, ae, f., = theourgia, a summoning of spirits, magic, theurgy, Aug. Civ. Dei, 10, 9 and 10. -
39 theurgus
thĕurgus, i, m., = theourgos, one who summons spirits, a magician, theurgist, Aug. Civ. Dei, 10, 10. -
40 vita
vīta, ae ( gen. sing. vitaï, Lucr. 1, 415; 2, 79; 3, 396), f. [vivo; Sanscr. gīv, to live; Gr. bios, life], life.I.Lit.A.In gen.:B.tribus rebus animantium vita tenetur, cibo, potione, spiritu,
Cic. N. D. 2, 54, 134:dare, adimere vitam alicui,
id. Phil. 2, 3, 5:necessaria praesidia vitae,
id. Off. 1, 17, 58:in liberos vitae necisque potestatem habere,
Caes. B. G. 6, 19:exiguum vitae curriculum,
Cic. Rab. Perd. 10, 30:ego in vitā meā nullā umquam voluptate tantā sum adfectus, etc.,
id. Att. 5, 20, 6:vitam agere honestissime,
id. Phil. 9, 7, 15; cf.:degere miserrimam,
id. Sull. 27, 75:vitam in egestate degere,
id. Rosc. Am. 49, 144:tutiorem vivere,
id. Verr. 2, 2, 47, § 118:profundere pro aliquo,
id. Phil. 14, 11, 30 fin.:amittere per summum dedecus,
id. Rosc. Am. 11, 30:auferre alicui,
id. Sen. 19, 71:in vitā manere,
id. Fam. 5, 15, 3:in vitā diutius esse,
id. Q. Fr. 1, 3, 5:e vitā discedere,
id. Fam. 2, 2; cf.cedere,
id. Brut. 1, 4:vitā cedere,
id. Tusc. 1, 15, 35:de vitā decedere,
id. Rab. Perd. 11:vitā se privare,
id. de Or. 3, 3, 9:vitā aliquem expellere,
id. Mur. 16, 34:si vita suppetet,
id. Fin. 1, 4, 11: si mihi vita contigerit, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 24, 1:ne ego hodie tibi bonam vitam feci,
a pleasant life, Plaut. Pers. 4, 8, 3:bonam vitam dare,
id. Cas. 4, 4, 21; cf., on the other hand: malae taedia vitae,
Ov. P. 1, 9, 31.—In partic., life, as a period of time = aetas (post-Aug.):II.ii quadragensimum annum vitae non excedunt,
Plin. 6, 30, 35, § 195; 7, 2, 2, § 30; 7, 49, 50, § 160:periit anno vitae septimo et quinquagesimo,
Suet. Vit. 18:septem et triginta annos vitae explevit,
Tac. A. 2, 88 fin.; Val. Max. 4, 1, 6; 8, 13, ext. 7; Gell. 15, 7, 1; Hier. in Dan. 6, 1.— Plur.:nec vero, si geometrae et grammatici... omnem suam vitam in singulis artibus consumpserint, sequitur, ut plures quasdam vitas ad plura discenda desideremus,
Quint. 12, 11, 20; cf. also in the foll.—Transf.A.A living, support, subsistence (Plautinian;B.syn. victus): vitam sibi repperire,
Plaut. Stich. 3, 2, 9; cf.:neque illi concedam quicquam de vitā meā,
id. Trin. 2, 4, 76.—A life, i. e. a way or mode of life (class.): vita hominis [p. 1999] ex ante factis spectabitur, Auct. Her. 2, 3, 4:C.vita rustica honestissima atque suavissima,
Cic. Rosc. Am. 17, 48:hanc usus, vita, mores respuit,
id. Mur. 35, 74; cf.:inquirendo in utriusque vitam et mores,
Liv. 40, 16, 2; so (with mores) Ov. H. 17, 172 Ruhnk.:neque ante philosophiam patefactam hac de re communis vita dubitavit,
nor was it doubted in common life, Cic. Div. 1, 39, 86:vita, victusque communis,
social life, id. Off. 1, 17, 58; cf.:omni vitā atque victu excultus,
id. Brut. 25, 95.— Plur.:inspicere, tamquam in speculum, in vitas omnium,
Ter. Ad. 3, 3, 61; cf.:per omnium vitas amicitia serpit,
Cic. Leal. 23, 87:(Minos) vitas et crimina discit,
Verg. A. 6, 433. —Life, real life (opp. fancy or fiction):D.ex quo est illud e vitā ductum ab Afranio,
Cic. Tusc. 4, 20, 45:de vitā hominum mediā sumptum,
Gell. 2, 23, 12:nil sine magno Vita labore dedit mortalibus,
Hor. S. 1, 9, 60.—Like our life, to denote a very dear object:E.certe tu vita es mihi,
Plaut. As. 3, 3, 24; cf. Ter. Ad. 3, 2, 33.—Hence, mea vita, or simply vita, my life, as a term of endearment, Plaut. Stich. 4, 2, 6; Cic. Fam. 14, 2, 3; 14, 4, 1; Prop. 1, 2, 1; 2, 20 (3, 13), 17.—The living, i. e. mankind, the world; like Gr. bios ( poet. and in postAug. prose):F.rura cano, rurisque deos, his vita magistris Desuevit quernā pellere glande famem,
Tib. 2, 1, 37:agnoscat mores vita legatque suos,
Mart. 8, 3, 20:verum falsumne sit, vita non decrevit,
Plin. 8, 16, 19, § 48:alias in tumultu vita erat,
id. 13, 13, 27, § 89.—A life, i. e. a course of life, career, as the subject of biography: in hoc exponemus libro de vitā (al. vitam) excellentium imperatorum, Nep. praef. § 8; id. Epam. 4 fin.:G.vitae memoriam prosā oratione composuit,
Suet. Claud. 1 fin.:propositā vitae ejus velut summā,
id. Aug. 9:referam nunc interiorem ac familiarem ejus vitam,
id. ib. 61; cf. Serv. Verg. A. 1, 368:qui vitas resque gestas clarorum hominum memoriae mandaverunt,
Gell. 1, 3, 1.—The duration of life (in plants, etc.), duration:H.arborum immensa,
Plin. 16, 44, 85, § 234; 16, 44, 90, § 241; Pall. 12, 7, 17.—An existence, a being, of spirits in the infernal regions:tenues sine corpore vitae,
Verg. A. 6, 292; cf. id. ib. 12, 952.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
Spirits — Données clés Titre original Shutter Réalisation Masayuki Ochiai Scénario Luke Dawson Acteurs principaux Joshua Jackson Rachael Taylor Megumi Okina Pays d’origine … Wikipédia en Français
Spirits — Desarrolladora(s) Topo Soft Distribuidora(s) Erbe Software Plataforma(s) Sinclair ZX Spectrum, MSX, Amstrad CPC … Wikipedia Español
Spirits — (торговая марка) (англ. Алкогольные напитки ) Торговая марка зарегистрированная в 2008 году на Украине. Под данным брендом разливается элитная и эксклюзивная сувенирная настойка (фруктовая водка) Spirits Pear (Спиритс Груша). Ее отличительная… … Википедия
spirits — index alcohol Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
spirits — n. mood 1) to lift, raise smb. s spirits 2) to dampen smb. s spirits 3) good, high spirits 4) spirits droop, flag; rise 5) in spirits (in high spirits) alcohol 6) to drink spirits * * * flag high spirits raise smb. s spirits … Combinatory dictionary
spirits — 1. a man s semen In obsolete use, the essence of maleness, whence the symbol of courage: Much use of Venus doth dim the light... The cause of dimness is the expense of spirits. (Bacon, 1627) The modern spunk has the same duality of… … How not to say what you mean: A dictionary of euphemisms
spirits — /ˈspɪrəts/ (say spiruhts) plural noun 1. feelings; mood. 2. strong alcoholic liquor: to drink wine or spirits. –phrase 3. in high spirits, in an exalted state of mind. 4. in low spirits, in a depressed state of mind …
Spirits — A term that commonly appears in ethnographic and religious discourse but remains of uncertain and/or misleading reference. Not only does it translate a wide range of terms for entirely different and distinct types of other than human persons,… … Historical dictionary of shamanism
spirits — Synonyms and related words: Angostura bitters, Canadian, Canadian whiskey, Cognac, Grand Champagne, Irish, Irish whiskey, John Barleycorn, Kirsch, Scotch, Scotch whiskey, absinthe, alcohol, alcoholic beverage, alcoholic drink, animal spirits,… … Moby Thesaurus
SPIRITS — disembodied entities which display the characteristics of INDIVIDUAL PERSONS that are sometimes regarded as the SOULS of dead ancestors. In most RELIGIONS, spirits are regarded as potentially dangerous and often as downright EVIL … Concise dictionary of Religion
spirits — n. pl. 1. Disposition, temper, mood, humor, spirit, frame of mind, turn of mind. 2. Distilled liquors, ardent spirits … New dictionary of synonyms