-
21 παν-α-ώριος
παν-α-ώριος, ganz unzeitig; παῖς, der zu einem ganz unzeitigen, zu frühen Tode bestimmt ist, Il. 24, 540; vgl. Paul. Sil. 10 (V, 264).
-
22 παλιν-δωμήτωρ
παλιν-δωμήτωρ, ορος, der wieder aufbau't, Paul. Sil. descr. soph. 83.
-
23 ποταμήῤ-ῥυτος
ποταμήῤ-ῥυτος, = ποταμόῤῥυτος, od. richtiger ποταμ-ήρυτος (ἀρύτω), aus dem Strome geschöpft, Paul. Sil. ecphr. 596, ὄλβος.
-
24 ποικιλο-εργός
ποικιλο-εργός, mit bunter, mannichfaltiger Arbeit, Paul. Sil. ecphr. 376 ambo 262.
-
25 ποιναῖος
-
26 πολυ-άντυξ
πολυ-άντυξ, ὁ, ἡ, viele Rundungen habend, Paul. Sil. Amb. 169.
-
27 πολυ-ώψ
-
28 ποθό-βλητος
ποθό-βλητος, von Verlangen, Sehnsucht, Liebe getroffen, verwundet; ἔργα, Paul. Sil. 41. 63 (VI, 71. IX, 620), u. a. sp. D., wie Nonn. D. 8, 254. 10, 268.
-
29 πολύ-στεπτος
πολύ-στεπτος, = Folgdm, Paul. Sil. Ambo 269.
-
30 πολύ-ψοφος
πολύ-ψοφος, viel, sehr, laut tönend, Paul. Sil. 74.
-
31 πολύ-γληνος
πολύ-γληνος, mit vielen Augen; Argus, Paul. Sil. 21 (V, 262); σαγήνη, mit vielen Maschen, Opp. Cyn. 1, 157.
-
32 πέντ-αιχμος
πέντ-αιχμος, fünfspitzig, ἀκμαὶ ποδῶν, fünfzehig, Paul. Sil. 47 (XI, 57).
-
33 πῆχυς
πῆχυς, ὁ, gen. πήχεως, u. plur. πήχεων, erst spät zusammengezogen πηχῶν, Lob. Phryn. 246, steht aber noch Xen. An. 4, 7, 16, – der Unterarm von der Handwurzel dis zum Armgelenk, der Ellenbogen, poet. auch der ganze Arm; ἀμφὶ δὲ ὃν φίλον υἱὸν ἐχεύατο πήχεε λευκώ, Il. 5, 314, vgl. Od. 17, 38. 23, 240; λευκὸν ἐμβαλοῦσα πῆχυν στέρνοις, Eur. Or. 1466; Heracl. 728; τά τε τῶν βραχιόνων ὀστᾶ καὶ τὰ τῶν πήχεων, Plat. Tim. 75 a. – Am Bogen, der Bug in der Mitte zwischen den beiden Enden, der eine Art Griff bildete und beim Spannen zusammengezogen wurde, τόν ῥ' (ὀϊστόν) ἐπὶ πήχει ἑλών, ἕλκεν νευρήν, Od. 21, 419, ὁ δὲ τόξου πήχυν ἀνέλκεν, Il. 11, 375. 13, 583, wo man es auch = κέρατα erklärt. – Bei der Lyra sind πήχεις die beiden gebogenen Enden od. Griffe, zwischen denen der Steg angebracht ist, Her. 4, 192, Luc. D. D. 7, 4; der Steg selbst, Artemo bei Ath. XIV, 637 d; vgl. Hesych. u. Phot. – An der Wage, der Wagebalken, = ζυγός. – Auch das Richtscheit, ἀκαμπής, Leon. Tar. 28 (VI, 204). – Als Längenmaaß ist es die Weite von der Spitze des Ellenbogens bis zu der des Mittelfingers, Elle, ursprünglich 24 δακτύλους, 11/2 Fuß enthaltend, Her. 2, 175, der 1, 178 unterscheidet πῆχυς βασιλήϊος u. μέτριος, so daß der erstere um 3 δακτύλους größer ist als der letztere, welchem ὁ κοινός oder ἰδιωτικός entspricht, der auch der asiatische, samische, ägyptische heißt; vgl. Her. 2, 149. 168. Später = 2 Fuß entsprach er unserer Elle; aber bei Vermessung des Holzes und der Steine, πῆχυς τοῦ πριστικοῦ ξύλου u. λιϑικός, ist er immer 11/2 Fuß gerechnet. – Ar. sagt übertr. καὶ κανόνας ἐξοίσουσι καὶ πήχεις ἐπῶν, Ran. 798. – Bei Sp. auch das gebogene Ende, der Winkel, Paul. Sil. ecphr. 1, 16.
-
34 σταθερός
σταθερός, stehend, feststehend, unbeweglich, fest; Aesch. frg. 261 bei Plat. Phaedr. 242 a, ἢ οὐχ ὁρᾷς ὡς σχεδὸν μεσημβρία ἵσταται ἤδη ( vulg. ἡ δὴ) καλουμένη σταϑερά, der hohe Mittag, wenn die Sonne im Zenith gleichsam stille steht; u. dem analog νυκτὸς τὸ σταϑερώτατον, die hohe Mitternacht, ϑέρος σταϑερόν, der hohe, heißeste Sommer, Antimach. 76; σταϑερὸν ἦμαρ, Ap. Rh. 1, 450; vgl. Ruhnk. Tim. p. 235. – Vom ruhigen Meere, Antiphil. ep. (X, 17), wo Jac. zu vergleichen; μέλαν σταϑερόν, Paul. Sil. 52 (VI, 62); vgl. βύϑος, D. Hal. 1, 71; ἡ σταϑερή sc. γῆ, das feste Land, Diocl. 4 (VII, 393); εὐδία, übtr. Ruhe im Staate, Plut. Dio 38. – S. auch σταϑηρός.
-
35 συν-εψιάω
συν-εψιάω, zusammenspielen, Paul. Sil. 19 (V, 288).
-
36 συν-εξ-ερύω
συν-εξ-ερύω, mit od. zugleich herausziehen, φοινῴ κρατὶ συνεξερύσας, Paul. Sil. 47 (VI, 57).
-
37 σύμ-πλοκος
σύμ-πλοκος, zusammengeflochten, Paul. Sil. 7. 14.
-
38 σεληνήεις
σεληνήεις, εσσα, εν, mondlich, mondhell, Paul. Sil. ambo 244.
-
39 σβέννῡμι
σβέννῡμι, auch σβεννύω, κεραυνὸν σβεννύεις, Pind. P. 1, 5; fut. σβέσω, aor. ἔσβεσα, inf. ep. σβέσσαι, perf. pass. ἔσβεσμαι u. aor. ἐσβέσϑην; – 1) im act. auslöschen, löschen; zunächst vom Feuer, πῠρ, πυρκαϊήν, Il. 16, 293. 23, 237. 250. 24, 791, in welchen Stellen richtiger eine tmesis von κατασβέννυμι angenommen wird; ἔσβεσεν ἀστέρας, Mel. 35 (XII, 59); – dann auch von flüssigen Dingen, erschöpfen, austrocknen machen; – u. übertr., stillen, dämpfen, mäßigen, bes. von Leidenschaften, χόλον, μένος σβέσσαι, Il. 9, 678. 16, 621; κεἰ μὴ ϑεῶν τις τήνδε πεῖραν ἔσβεσεν, Soph. Ai. 1036, Schol. ὁρμὴν ἔπαυσεν; Eur. vrbdt ὡς φόνῳ σβέσῃ φόνον, Herc. Fur. 40; in Prosa: οἳ μάλιστα ὕβριν σβεννύασιν, Plat. Legg. VIII, 835 d; σβέσαντες τὸν ϑυμόν, X, 888 a; auch ἐσβέσαϑ' ἡρώων κλέος, Alpheus Mit. 9 (IX, 104), u. oft in der Anth., z. B. ὕβριν Ep. ad. 159 (VI, 343); ἀγλαΐην Agath. 39 (VII, 602), ἀγηνορίην Paul. Sil. 36 (V, 301), εὐφροσύνην Ep. ad. 386 (IX, 375), u. sonst. – 2) im pass. σβέννυμαι, mit dem aor. II. act. ἔσβην, σβείην, σβῆναι ( fut. ἀποσβήσομαι), u. dem perf. ἔσβηκα, erlöschen, ausgehen; zunächst vom Feuer, Il. 9, 471; ὁ ϑάνατός ἐστι σβεσϑῆναι, Luc. V. H. 1, 29; von flüssigen Dingen, vertrocknen, austrocknen, versiegen, dah. αἶγες σβεννύμεναι, Ziegen, die nicht mehr säugen, Hes. O. 592; – überh. sich icgen, still oder ruhig werden, nachlassen, aufhören; vom Winde, ἔσβη οὖρος, Od. 3, 183; u. bes. von Leidenschaften, τὸ μάχιμον ἔδη σβεννύμενον ὑπὸ γήρως, Plut. Pomp. 8; oft in der Anth., wo auch ἐσβέσϑη Νίκανδρος gesagt ist, Ep. ad. 19 (XII, 39), seine Schönheit ist erloschen und die Liebesgluth, die er einflößte. – In der Kochkunst = dämpfen, μεϑ' ὰλῶν σβεσϑέντα καὶ ἐποπτηϑέντα, Ath. III, 121 c.
-
40 σοβαρο-βλέφαρος
σοβαρο-βλέφαρος, mit hoffährtig in die Höhe oder zusammen gezogenen Augenlidern, mit stolzen, vornehmen Mienen oder Gebehrden, Paul. Sil. 16 (V, 217).
См. также в других словарях:
sil — sil … Dictionnaire des rimes
silələmə — «Silələmək»dən f. is … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
şiləmə — «Şiləmək»dən f. is … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
sil — sil·ane; sil·crete; sil·hou·et·tist; sil·i·ca; sil·i·cane; sil·i·ca·tion; sil·i·ca·ti·za·tion; sil·i·ca·tor; sil·i·cic·o·lous; sil·i·cide; sil·i·cif·er·ous; sil·i·ci·sponge; sil·i·ci·spon·gi·ae; sil·i·cize; sil·i·cle; sil·i·co·aluminate;… … English syllables
SIL — as an acronym may refer to: * Safety Integrity Level, as defined by IEC 61508. * Son in law or sister in law, an on line and text messaging usage * Software in the Loop ( SIL or SiL or SWIL ), a method used in (software) regression testing *… … Wikipedia
Sil — Der Sil in GalicienVorlage:Infobox Fluss/KARTE fehlt DatenVorlage:Infobox Fluss/GKZ fehlt … Deutsch Wikipedia
sil — [ sil ] n. m. • 1547; mot lat. ♦ Techn. anc. Argile ocreuse avec laquelle les Anciens faisaient des poteries rouges ou jaunes. ⊗ HOM. Cil, scille. ● sil nom masculin (latin sil) Argile correspondant à une variété d ocre, utilisée par les Anciens… … Encyclopédie Universelle
SIL — Saltar a navegación, búsqueda SIL puede referirse a: SIL International, una organización religiosa dedicada al estudio de idiomas poco conocidos. Código SIL, un código de tres letras para idiomas desarrollado por SIL International. Solidaridad… … Wikipedia Español
SIL — ist die Abkürzung für: Sachplan Infrastruktur der Luftfahrt des Bundes (der schweizerischen Behörden) für den Infrastrukturbereich der Zivilluftfahrt Sicherheits Integritätslevel Samband Íslenskra Lúðrasveita, Musikverein aus Island Sawod imeni… … Deutsch Wikipedia
Şiləvəngə — or Shilavegyakh or Shilavengya or Shilyavyangya or Şiläväng may refer to: *Şiləvəngə, Jalilabad, Azerbaijan *Şiləvəngə, Yardymli, Azerbaijan … Wikipedia
sil|y — «SIHL ee», noun, plural sil|y or sil|ys. the unit of money of Guinea. It replaced the franc in 1972. Also, syli. ╂[< a native name] … Useful english dictionary