Перевод: с русского на испанский

с испанского на русский

remover

  • 1 выводить из строя

    Русско-испанский автотранспортный словарь > выводить из строя

  • 2 ворошить

    вороши́ть
    \ворошить се́но skui fojnon, skue aerumi fojnon.
    * * *
    несов., вин. п., разг.
    remover (непр.) vt

    вороши́ть се́но — remover el heno, henear vt

    * * *
    несов., вин. п., разг.
    remover (непр.) vt

    вороши́ть се́но — remover el heno, henear vt

    * * *
    v
    gener. revolver, remover, traspalar, traspalear

    Diccionario universal ruso-español > ворошить

  • 3 мешать

    меша́ть I
    1. (смешивать) miksi;
    2. (взбалтывать) kirli.
    --------
    меша́ть II
    malhelpi, malfaciligi;
    ĝeni (стеснять);
    bari (преграждать).
    * * *
    I несов.
    ( быть помехой) molestar vt, estorbar vt, impedir (непр.) vt; poner trabas, obstaculizar vt ( препятствовать); turbar vt ( беспокоить); incomodar vt ( стеснять)

    прости́те, что я вам меша́ю — perdone que le moleste

    что нам меша́ет сде́лать э́то? — ¿qué nos impide hacer esto?

    ••

    не меша́ет, не меша́ло бы — no estaría de más, estaría bien

    одно́ друго́му не меша́ет — lo cortés no quita lo valiente

    II несов., вин. п.
    1) ( размешивать) remover (непр.) vt, revolver (непр.) vt, menear vt

    меша́ть у́гли в пе́чке — atizar (remover) el fuego

    2) ( смешивать) mezclar vt, revolver (непр.) vt

    меша́ть кра́ски — mezclar las pinturas

    меша́ть вино́ с водо́й — echar agua al vino; bautizar el vino (fam.)

    меша́ть ка́рты — barajar vt

    3) разг. ( путать) confundir vt (con); tomar vt (por) (принимать за кого-либо, за что-либо)
    * * *
    I несов.
    ( быть помехой) molestar vt, estorbar vt, impedir (непр.) vt; poner trabas, obstaculizar vt ( препятствовать); turbar vt ( беспокоить); incomodar vt ( стеснять)

    прости́те, что я вам меша́ю — perdone que le moleste

    что нам меша́ет сде́лать э́то? — ¿qué nos impide hacer esto?

    ••

    не меша́ет, не меша́ло бы — no estaría de más, estaría bien

    одно́ друго́му не меша́ет — lo cortés no quita lo valiente

    II несов., вин. п.
    1) ( размешивать) remover (непр.) vt, revolver (непр.) vt, menear vt

    меша́ть у́гли в пе́чке — atizar (remover) el fuego

    2) ( смешивать) mezclar vt, revolver (непр.) vt

    меша́ть кра́ски — mezclar las pinturas

    меша́ть вино́ с водо́й — echar agua al vino; bautizar el vino (fam.)

    меша́ть ка́рты — barajar vt

    3) разг. ( путать) confundir vt (con); tomar vt (por) (принимать за кого-либо, за что-либо)
    * * *
    v
    1) gener. (áúáü ïîìåõîì) molestar, (ðàçìåøèâàáü) remover, (ñìåøèâàáü) mezclar, abollar, amasar, dificultar, embarazar, embargar, empatar, estorbar, hacer sombra a, implicar, incomodar (стеснять), infernar, inhibir, menear, mixturar, obstaculizar (препятствовать), obviarse, poner trabas, quitar, revolver, turbar (беспокоить), vedar, zabucar, atascar, empecer, entretallar, impedir, interrumpir, mecer, obstar, obstruir, ocupar, oponer, trabar, trabucar
    2) colloq. (ïóáàáü) confundir (con), encocorar, tomar (принимать за кого-л., за что-л.; por), zarandar, zarandear
    3) eng. agitar, obstaculizar, obstruir (напр., проходу)
    4) law. perturbar
    5) Col. rebullir

    Diccionario universal ruso-español > мешать

  • 4 перемешать

    перемеша́ть
    miksi;
    \перемешаться miksiĝi.
    * * *
    сов., вин. п.
    1) ( смешать) mezclar vt, entremezclar vt, mixturar vt
    2) ( переместить) remover (непр.) vt

    перемеша́ть у́гли в пе́чке — remover las ascuas

    перемеша́ть ка́рты в коло́де — barajar los naipes

    3) разг. (привести в беспорядок, спутать) embarullar vt
    * * *
    сов., вин. п.
    1) ( смешать) mezclar vt, entremezclar vt, mixturar vt
    2) ( переместить) remover (непр.) vt

    перемеша́ть у́гли в пе́чке — remover las ascuas

    перемеша́ть ка́рты в коло́де — barajar los naipes

    3) разг. (привести в беспорядок, спутать) embarullar vt
    * * *
    v
    1) gener. (беспорядочно спутаться) embrollarse, (ïåðåìåñáèáü) remover, (ñìåøàáü) mezclar, (ñìåøàáüñà) mezclarse (con), confundirse, entremezclar, mixturar
    2) colloq. (привести в беспорядок, спутать) embarullar

    Diccionario universal ruso-español > перемешать

  • 5 шевелить

    шевели́ть
    movi;
    \шевелить се́но turni (или aerumi) fojnon;
    \шевелиться sin movi.
    * * *
    несов.
    1) вин. п., твор. п. mover (непр.) vt, remover (непр.) vt, menear vt

    шевели́ть губа́ми — mover los labios

    шевели́ть руко́й, па́льцами — mover el brazo, los dedos

    2) ( шуршать) susurrar vi
    ••

    шевели́ть се́но с.-х. — remover el heno, henear vi

    шевели́ть мозга́ми прост. — calentarse (devanarse) los sesos, parar mientes ( en algo), dar vueltas ( a algo); rumiar vt (fam.)

    * * *
    несов.
    1) вин. п., твор. п. mover (непр.) vt, remover (непр.) vt, menear vt

    шевели́ть губа́ми — mover los labios

    шевели́ть руко́й, па́льцами — mover el brazo, los dedos

    2) ( шуршать) susurrar vi
    ••

    шевели́ть се́но с.-х. — remover el heno, henear vi

    шевели́ть мозга́ми прост. — calentarse (devanarse) los sesos, parar mientes ( en algo), dar vueltas ( a algo); rumiar vt (fam.)

    * * *
    v
    1) gener. bocear, bocezar, menear, mover, remover, traspalar (палкой, лопатой и т.п.), traspalear (палкой, лопатой и т.п.), ventilar
    2) Col. mecer

    Diccionario universal ruso-español > шевелить

  • 6 ворочать

    воро́чать
    turni, turnmovi, returni;
    \ворочаться turniĝi.
    * * *
    несов.
    1) вин. п., тж. твор. п. ( двигать с места) mover (непр.) vt, remover (непр.) vt, menear vt
    2) твор. п., разг. ( распоряжаться) dirigir vt, manejar vt, disponer (непр.) vt

    воро́чать дела́ми — dirigir los negocios

    * * *
    несов.
    1) вин. п., тж. твор. п. ( двигать с места) mover (непр.) vt, remover (непр.) vt, menear vt
    2) твор. п., разг. ( распоряжаться) dirigir vt, manejar vt, disponer (непр.) vt

    воро́чать дела́ми — dirigir los negocios

    * * *
    v
    1) gener. (двигать с места) mover, menear, remover
    2) colloq. (распоряжаться) dirigir, disponer, manejar

    Diccionario universal ruso-español > ворочать

  • 7 всколыхнуть

    всколыхну́ть
    1. (ek)movigi, (ek)skui, (ek)ŝanceli;
    2. перен. inciti, provoki;
    \всколыхнуться 1. (ek)moviĝi, (ek)skuiĝi, (ek)ŝanceliĝi;
    2. перен. incitiĝi.
    * * *
    сов., вин. п.
    1) agitar vt, sacudir vt
    2) перен. conmover (непр.) vt, alterar vt, remover (непр.) vt, estremecer (непр.) vt
    * * *
    сов., вин. п.
    1) agitar vt, sacudir vt
    2) перен. conmover (непр.) vt, alterar vt, remover (непр.) vt, estremecer (непр.) vt
    * * *
    v
    1) gener. agitar, agitarse, sacudir
    2) liter. alterar, alterarse, conmover, conmoverse, estremecer, estremecerse, remover, removerse

    Diccionario universal ruso-español > всколыхнуть

  • 8 двигать

    несов.
    1) вин. п. ( перемещать) mover (непр.) vt, desplazar vt, remover (непр.) vt; adelantar vt, avanzar vt ( вперёд); empujar vt ( толкать)
    2) твор. п. ( шевелить) mover (непр.) vt

    дви́гать па́льцами — mover los dedos

    дви́гать рука́ми, нога́ми — mover las manos, los pies

    е́ле дви́гать нога́ми — mover los pies a duras penas

    3) вин. п. ( направлять) lanzar vt, hacer marchar
    4) вин. п. ( содействовать развитию) hacer progresar, avanzar vt

    дви́гать де́ло вперёд — hacer avanzar el asunto

    дви́гать нау́ку — contribuir al progreso de la ciencia

    5) вин. п. ( побуждать к чему-либо) mover (непр.) vt; impulsar vt

    им дви́жет чу́вство сострада́ния — le mueve un sentimiento de compasión

    * * *
    несов.
    1) вин. п. ( перемещать) mover (непр.) vt, desplazar vt, remover (непр.) vt; adelantar vt, avanzar vt ( вперёд); empujar vt ( толкать)
    2) твор. п. ( шевелить) mover (непр.) vt

    дви́гать па́льцами — mover los dedos

    дви́гать рука́ми, нога́ми — mover las manos, los pies

    е́ле дви́гать нога́ми — mover los pies a duras penas

    3) вин. п. ( направлять) lanzar vt, hacer marchar
    4) вин. п. ( содействовать развитию) hacer progresar, avanzar vt

    дви́гать де́ло вперёд — hacer avanzar el asunto

    дви́гать нау́ку — contribuir al progreso de la ciencia

    5) вин. п. ( побуждать к чему-либо) mover (непр.) vt; impulsar vt

    им дви́жет чу́вство сострада́ния — le mueve un sentimiento de compasión

    * * *
    v
    1) gener. (ñàïðàâëàáü) lanzar, (ñàïðàâëàáüñà) dirigirse, (перемещаться, передвигаться) moverse, (содействовать развитию) hacer progresar, (øåâåëèáüñà) menearse, adelantar, avanzar (вперёд), desplazar, empujar (толкать), estar en movimiento, hacer marchar, mover, menear, remover, tabalear (взад и вперёд)
    2) amer. remecer
    3) eng. impulsar
    4) Col. mecer

    Diccionario universal ruso-español > двигать

  • 9 отставить

    отста́в||ить
    1. (отодвинуть) formeti, forŝovi;
    2. (дать отставку) уст. eksigi, eksoficigi;
    \отставитька eksigo, eksoficigo;
    пода́ть в \отставитьку deklari pri eksiĝo;
    вы́йти в \отставитьку eksiĝi, eksoficiĝi;
    \отставитьля́ть см. отста́вить;
    \отставитьно́й eksigita, eksiĝinta.
    * * *
    сов., вин. п.
    1) ( отодвинуть) desarrimar vt, retirar vt; poner a un lado ( в сторону)

    отста́вить но́гу — apartar (desjuntar) el pie

    2) уст. (уволить, дать отставку) destituir (непр.) vt, desacomodar vt, remover (непр.) vt
    ••

    отста́вить! ( команда) — ¡fuera!; ¡posición anterior!, ¡alto!

    * * *
    сов., вин. п.
    1) ( отодвинуть) desarrimar vt, retirar vt; poner a un lado ( в сторону)

    отста́вить но́гу — apartar (desjuntar) el pie

    2) уст. (уволить, дать отставку) destituir (непр.) vt, desacomodar vt, remover (непр.) vt
    ••

    отста́вить! ( команда) — ¡fuera!; ¡posición anterior!, ¡alto!

    * * *
    v
    1) gener. (îáîäâèñóáü) desarrimar, poner a un lado (в сторону), retirar
    2) obs. (уволить, дать отставку) destituir, desacomodar, remover

    Diccionario universal ruso-español > отставить

  • 10 помешать

    помеша́ть I
    (размешать) kirli;
    \помешать в пе́чке ŝoveli.
    --------
    помеша́ть II
    1. (препятствовать) malhelpi;
    2. (побеспокоить) maltrankviligi.
    * * *
    I сов., дат. п.
    molestar vt, estorbar vt, impedir (непр.) vt; turbar vt ( побеспокоить); incomodar vt ( стеснить)
    II сов., вин. п.
    (перемешать, размешать) remover (непр.) vt, revolver (непр.) vt ( un poco)

    помеша́ть в пе́чке — atizar el fuego

    * * *
    I сов., дат. п.
    molestar vt, estorbar vt, impedir (непр.) vt; turbar vt ( побеспокоить); incomodar vt ( стеснить)
    II сов., вин. п.
    (перемешать, размешать) remover (непр.) vt, revolver (непр.) vt ( un poco)

    помеша́ть в пе́чке — atizar el fuego

    * * *
    v
    gener. (перемешать, размешать) remover, estorbar, impedir, incomodar (стеснить), molestar, revolver (un poco), turbar (побеспокоить), Intervenir, interrumpir, molestar

    Diccionario universal ruso-español > помешать

  • 11 своротить

    сов.
    1) вин. п., разг. ( сдвинуть с места) quitar removiendo, remover (непр.) vt; retirar vt ( убрать)

    свороти́ть ка́мень — quitar (retirar) la piedra

    2) вин. п., разг. ( ударом повредить) romper (непр.) vt, destruir (непр.) vt, deformar vt (de un golpe, etc.)

    свороти́ть руль — romper el volante

    свороти́ть скулу́ — romper la mandíbula

    3) прост. ( свернуть) desviarse

    свороти́ть с доро́ги — desviarse del camino

    ••

    го́ру свороти́ть — mover cielo y tierra

    свороти́ть с ума́ прост.perder la chaveta

    * * *
    сов.
    1) вин. п., разг. ( сдвинуть с места) quitar removiendo, remover (непр.) vt; retirar vt ( убрать)

    свороти́ть ка́мень — quitar (retirar) la piedra

    2) вин. п., разг. ( ударом повредить) romper (непр.) vt, destruir (непр.) vt, deformar vt (de un golpe, etc.)

    свороти́ть руль — romper el volante

    свороти́ть скулу́ — romper la mandíbula

    3) прост. ( свернуть) desviarse

    свороти́ть с доро́ги — desviarse del camino

    ••

    го́ру свороти́ть — mover cielo y tierra

    свороти́ть с ума́ прост.perder la chaveta

    * * *
    v
    1) colloq. (ñäâèñóáü ñ ìåñáà) quitar removiendo, (ударом повредить) romper, deformar (de un golpe, etc.), destruir, remover, retirar (убрать)

    Diccionario universal ruso-español > своротить

  • 12 сгребать

    сгре||ба́ть, \сгребатьсти́
    1. rasti, kunrasti (граблями);
    ŝoveli, kunŝoveli (лопатой);
    2. (обхватить) разг. ĉirkaŭkapti.
    * * *
    несов.
    1) ( собирать) amontonar vt, apilar vt ( в кучу); rastrillar vt ( граблями)
    2) разг. ( сбрасывать) quitar vt, remover (непр.) vt; espalar vt, traspalar vt ( лопатой)

    сгреба́ть снег с кры́ши — echar (arrojar) nieve del tejado

    3) прост. ( хватать) coger vt

    сгреба́ть в объя́тия — abrazar vt, dar un abrazo

    * * *
    несов.
    1) ( собирать) amontonar vt, apilar vt ( в кучу); rastrillar vt ( граблями)
    2) разг. ( сбрасывать) quitar vt, remover (непр.) vt; espalar vt, traspalar vt ( лопатой)

    сгреба́ть снег с кры́ши — echar (arrojar) nieve del tejado

    3) прост. ( хватать) coger vt

    сгреба́ть в объя́тия — abrazar vt, dar un abrazo

    * * *
    v
    1) gener. (ñîáèðàáü) amontonar, apilar (в кучу), rastrillar (граблями)
    2) colloq. (ñáðàñúâàáü) quitar, espalar, remover, traspalar (лопатой)

    Diccionario universal ruso-español > сгребать

  • 13 сгрести

    сгре||ба́ть, \сгрестисти́
    1. rasti, kunrasti (граблями);
    ŝoveli, kunŝoveli (лопатой);
    2. (обхватить) разг. ĉirkaŭkapti.
    * * *
    (1 ед. сгребу́) сов., вин. п.
    1) ( собирать) amontonar vt, apilar vt ( в кучу); rastrillar vt ( граблями)
    2) разг. ( сбрасывать) quitar vt, remover (непр.) vt; espalar vt, traspalar vt ( лопатой)

    сгрести́ снег с кры́ши — echar (arrojar) nieve del tejado

    3) прост. ( хватать) coger vt

    сгрести́ в объя́тия — abrazar vt, dar un abrazo

    * * *
    (1 ед. сгребу́) сов., вин. п.
    1) ( собирать) amontonar vt, apilar vt ( в кучу); rastrillar vt ( граблями)
    2) разг. ( сбрасывать) quitar vt, remover (непр.) vt; espalar vt, traspalar vt ( лопатой)

    сгрести́ снег с кры́ши — echar (arrojar) nieve del tejado

    3) прост. ( хватать) coger vt

    сгрести́ в объя́тия — abrazar vt, dar un abrazo

    * * *
    v
    1) gener. (ñîáèðàáü) amontonar, apilar (в кучу), rastrillar (граблями)
    2) colloq. (ñáðàñúâàáü) quitar, espalar, remover, traspalar (лопатой)

    Diccionario universal ruso-español > сгрести

  • 14 зашевелить

    Diccionario universal ruso-español > зашевелить

  • 15 поболтать

    I сов., вин. п., разг.
    1) ( взболтать) agitar vt, remover (непр.) vt ( un tiempo)
    2) твор. п. ( покачать) agitar vt, mover (непр.) vt ( un tiempo)
    3) безл., вин. п., ав., разг.

    самолёт поря́дком поболта́ло — el avión se balanceó mucho

    II сов. разг.
    ( поговорить) hablar vi, charlar vi ( un tiempo)

    поболта́ть немно́го — charlar un poco

    * * *
    v
    colloq. (âçáîëáàáü) agitar, (поговорить) charlar (un tiempo), (поговорить) hablar, mover (un tiempo), remover (un tiempo)

    Diccionario universal ruso-español > поболтать

  • 16 поворочать

    сов., вин. п., разг.
    mover (непр.) vt, remover (непр.) vt, menear vt ( un tiempo)
    * * *
    v
    colloq. menear (un tiempo), mover, remover

    Diccionario universal ruso-español > поворочать

  • 17 помешивать

    поме́шивать
    см. помеша́ть I.
    * * *
    несов.
    remover (непр.) vt, revolver (непр.) vt ( de vez en cuando)

    поме́шивать в пе́чке — atizar el fuego de vez en cuando

    * * *
    v
    1) gener. remover, revolver (de vez en cuando)
    2) colloq. zarandar, zarandear

    Diccionario universal ruso-español > помешивать

  • 18 пошевеливать

    несов., вин. п., твор. п.
    remover (непр.) vt (un poco; de vez en cuando)
    * * *
    v
    gener. remover (un poco; de vez en cuando)

    Diccionario universal ruso-español > пошевеливать

  • 19 проворочать

    сов., вин. п., разг.
    mover (непр.) vt, remover (непр.) vt ( un tiempo)
    * * *
    v
    colloq. mover, remover (un tiempo)

    Diccionario universal ruso-español > проворочать

  • 20 промешать

    сов.
    * * *
    adj

    Diccionario universal ruso-español > промешать

См. также в других словарях:

  • remover — UK US /rɪˈmuːvər/ noun [C] ► UK (US mover) PROPERTY a person or company that transports furniture, etc. when people move to a new home, or a business moves to new offices: »a furniture remover »The office move was done by a local firm of removers …   Financial and business terms

  • Remover — Re*mov er ( ?r), n. One who removes; as, a remover of landmarks. Bacon. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • remover — Se conjuga como: mover Infinitivo: Gerundio: Participio: remover removiendo removido     Indicativo   presente imperfecto pretérito futuro condicional yo tú él, ella, Ud. nosotros vosotros ellos, ellas, Uds. remuevo remueves remueve removemos… …   Wordreference Spanish Conjugations Dictionary

  • remover — remover(se) 1. ‘Mover [algo] agitándolo o dándole vueltas’, ‘mover(se) ligera y repetidamente’ y ‘quitar o apartar [algo o a alguien] de un lugar’. Verbo irregular: se conjuga como mover (→ apéndice 1, n.º 41). 2. No hay por qué censurar su… …   Diccionario panhispánico de dudas

  • remover — verbo transitivo 1. Mover (una persona) [una o varias cosas] agitándolas o dándoles vueltas: Remueve el agua para que se disuelva la sustancia. Sinónimo: revolver. 2. Cambiar …   Diccionario Salamanca de la Lengua Española

  • remover — [ri mo͞o′vər] n. a person or thing that removes something [a paint remover] …   English World dictionary

  • remover — |ê| v. tr. 1. Mover novamente. 2. Remexer; agitar. 3. Frustrar; baldar. 4. Afastar. 5. Transferir. 6. Obstar a; evitar …   Dicionário da Língua Portuguesa

  • remover — (Del lat. removēre). 1. tr. Pasar o mudar algo de un lugar a otro. U. t. c. prnl.) 2. Mover algo, agitándolo o dándole vueltas, generalmente para que sus distintos elementos se mezclen. 3. Quitar, apartar u obviar un inconveniente. 4. Conmover,… …   Diccionario de la lengua española

  • remover — (Del lat. removere.) ► verbo transitivo 1 Mover una cosa dándole vueltas, por lo general para que los distintos elementos se mezclen: ■ echa el chocolate y la leche y luego remuévelo. SE CONJUGA COMO mover SINÓNIMO revolver 2 Cambiar una cosa de… …   Enciclopedia Universal

  • remover — A chemical or compound used to clear away unwanted material. See bug and tar remover rust remover spot weld remover stud remover tar remover valve guide remover …   Dictionary of automotive terms

  • remover — v tr (Se conjuga como amar, 2c) 1 Mover algo de modo que cada uno de sus elementos o cada una de sus partes cambie de lugar pero el conjunto que forman se conserve en el mismo sitio: revolver: remover cenizas, remover escombros, remover la tierra …   Español en México

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»