-
1 perstringo
perstringere, perstrinxi, perstrictus Vgraze, graze against; make tight all over; offend, make unfavorable mention -
2 perstringo
per-stringo, nxi, ctum, 3, v. a.I.To bind tightly together; to draw together, draw up, contract:II.vitem,
Cato, R. R. 32:stomachus nimio rigore perstrictus,
Veg. Vet. 3, 53; Grat. Cyneg. 296.—To graze, graze against a thing.A.Lit.:2.femur,
Verg. A. 10, 344:solum aratro,
to plough slightly, Cic. Agr. 2, 25:portam vomere,
to graze against, id. Phil. 2, 40 dub. (al. praestr-).—Transf., To blunt by grazing against, to make dull, to dull:B.minaci murmure aures,
to stun, deafen, Hor. C. 2, 1, 18:juvenem multo perstringunt lumine,
Stat. Th. 5, 666 (but for perstringere oculos, aciem, etc., cf. praestringo).—Trop.1.To seize:2.horror ingens spectantes perstringit,
Liv. 1, 25; Val. Fl. 7, 81; cf. id. 7, 194.—In partic.a.To touch or wound slightly with words; to blame, censure, reprimand, reprove (class.):b.alicujus voluntatem asperioribus facetiis,
Cic. Planc. 14, 33:aliquem vocis libertate,
id. Sest. 6, 14:aliquem suspicione,
id. Sull. 16, 46:aliquem oblique,
Tac. A. 5, 11:cultum habitumque alicujus lenibus verbis,
id. ib. 2, 59:modice perstricti,
id. ib. 4, 17:ad perstringendos mulcendosque militum animos,
id. H. 1, 85.—In speaking, to touch slightly, to glance over, to narrate briefly:leviter transire ac tantummodo perstringere unamquamque rem,
Cic. Rosc. Am. 32, 91:quod meis omnibus litteris in Pompeianā laude perstrictus est (Crassus),
belittled, slighted, id. Att. 1, 14, 3:perquam breviter perstringere atque attingere,
id. de Or. 2, 49, 201:celeriter perstringere reliquum vitae cursum,
id. Phil. 2, 19, 47:summatim,
Vulg. Dan. 7, 1. -
3 adspergo
1.a-spergo ( adsp-, Ritschl, Jan; asp-, others; in MSS. sometimes aspar-go, v. Cort. ad Luc. 1, 384, and Wagner ad Verg. G. 3, 419, and infra examples from Lucr. and Hor.; cf. 2. aspergo), ersi, ersum, 3, v. a. [spargo].I.Aliquid (alicui rei), to scatter, strew something on something; or of liquids, to sprinkle, spatter over (syn.: adfundo, inicio; never in Ovid, but he often uses the simple spargo).A.Lit.:B.aequor Ionium glaucis aspargit virus ab undis,
Lucr. 1, 719 Lachm.:Ah! adspersisti aquam, Jam rediit animus,
you have dashed water on me, have revived me, Plaut. Truc. 2, 4, 15:Euax, adspersisti aquam,
id. Bacch. 2, 3, 13:guttam bulbo (with a play upon the names Gutta and Bulbus),
Cic. Clu. 26, 71:pigmenta in tabulā,
id. Div. 1, 13, 23:corpus ejus adustum adspergunt aliis carnibus,
Plin. 8, 38, 57, § 136:liquor adspersus oculis,
id. 12, 8, 18, § 34:Bubus glandem tum adspergi convenit,
id. 18, 26, 63, § 232:corpus floribus aspersis veneratus est,
Suet. Aug. 18:pecori virus aspergere,
to infect, poison, Verg. G. 3, 419:aspergens cinerem capiti,
Vulg. 2 Reg. 13, 15:huc tu jussos asperge sapores,
Verg. G. 4, 62:Non nihil aspersis gaudet Amor lacrimis,
Prop. 1, 12, 16:sanguinem aspergere,
Vulg. 2 Par. 29, 24:nivem,
ib. Eccli. 43, 19.—Trop.:II.cum clarissimo viro non nullam laudatione tuā labeculam aspergas,
fasten upon, Cic. Vatin. 17, 41:ne qua ex tuā summā indignitate labes illius dignitati aspersa videatur,
id. ib. 6, 15:notam alicui,
Dig. 37, 14, 17 fin. (cf.:allinere notam,
Cic. Verr. 1, 6, 17).—So of an inheritance, to bestow, bequeath something to, to set apart for:Aebutio sextulam aspergit,
Cic. Caecin. 6, 17.— Poet.:alas: lacteus extentas aspergit circulus alas,
Claud. VI. Cons. Hon. 175.—In gen., to add to, to join, = adjungere:si illius (sc. Catonis majoris) comitatem et facilitatem tuae gravitati severitatique asperseris,
Cic. Mur. 31 fin.:huic generi orationis aspergentur etiam sales,
id. Or. 26, 87; id. ad Q. Fr. 2, 10:hos aspersi, ut scires etc.,
id. Fam. 2, 16 fin. —Aliquem or aliquid aliquā re (cf. Ramsh. Gr. p. 362; Zumpt, Gr. § 418), to strew some person or thing with something, to splash over, besprinkle, bespatter, bedew, lit. and trop.A.Lit.:B.ah, guttulā Pectus ardens mihi adspersisti (cf. supra, aquam),
Plaut. Ep. 4, 1, 28:quas (sedes) nec nubila nimbis Aspergunt,
Lucr. 3, 20:ne aram sanguine aspergeret,
Cic. N. D. 3, 36, 88; so Vulg. 4 Reg. 9, [p. 175] 33; ib. Apoc. 19, 13:sanguine mensas,
Ov. M. 5, 40; and with de:asperget de sanguine ejus (turturis) parietem altaris,
Vulg. Lev. 5, 9:vaccam semine,
Liv. 41, 13:Vinxit et aspersas altera vitta comas,
the sprinkled hair, Prop. 5, 11, 34 (Müller, † acceptas):imbre lutoque Aspersus,
Hor. Ep. 1, 11, 12 K. and H.; Claud. B. Gild. 494:aquā,
Vulg. Num. 8, 7; ib. 2 Macc. 1, 21:hyssopo,
ib. Psa. 50, 9:cinere,
ib. Jer. 25, 34:terrā,
ib. 2 Macc. 10, 25 al.—Trop.:2.(Mons Idae) primo parvis urbibus aspersus erat,
dotted over with, Mel. 1, 18, 2:aures gemitu,
to fill, Val. Max. 3, 3, ext. 1:auditiunculā quādam aspersus, i. e. imbutus,
instructed, Gell. 13, 19, 5:aspersi corda a conscientiā malā,
Vulg. Heb. 10, 22.—Esp., to spot, stain, sully, defile, asperse:hunc tu vitae splendorem maculis aspergis istis?
Cic. Planc. 12, 30; so also absol.:leviter aspersus,
id. Fam. 6, 6, 9:istius facti non modo suspitione, sed ne infamiā quidem est aspersus,
id. Cael. 10; so Liv. 23, 30:aspergebatur etiam infamiā, quod, etc.,
Nep. Alcib. 3 fin.; so Suet. Ner. 3: aliquem linguā, Auct. ad Her. 4, 49, 62:e quibus unus amet quāvis aspargere cunctos, i. e. quibusvis dicteriis perstringere, laedere,
Hor. S. 1, 4, 87 K. and H.aspergo (Merk., Müller, Strüb.; in MSS. sometimes aspargo, Lachm., Rib., e. g. Verg. A. 3, 534, acc. to Non. p. 405, 5, and Vel. Long. p. 2234 P.; v. 1. aspergo), ĭnis, f. (in the ante-class. per. com. acc. to Prisc. p. 658 P.) [1. aspergo].I.A sprinkling, besprinkling (most freq. in the poets, never in Cic., who uses aspersio, q. v.):II.aspergo aquarum,
Ov. M. 7, 108:aquae,
Petr. 102, 15:(Peneus) Nubila conducit, summasque aspergine silvas Impluit,
Ov. M. 1, 572:sanguis virides aspergine tinxerat herbas,
id. ib. 3, 86;3, 683 al.: Aspergine et gelu pruinisque (lapides) rumpuntur,
Plin. 36, 22, 48, § 167:parietum,
the moisture, sweat, upon walls, Cato, R. R. 128; so Vitr. 5, 11, 1, and Plin. 22, 21, 30, § 63.— Trop.:omni culparum aspergine liber,
Prud. Apoth. 1005.—Meton. (abstr. for concr.), that which is sprinkled, drops:hic ubi sol radiis.... Adversa fulsit nimborum aspargine contra,
opposite to the falling rain, Lucr. 6, 525 Lachm.:Objectae salsā spumant aspargine cautes,
the spray, Verg. A. 3, 534:Flammiferā gemini fumant aspergine postes,
Ov. M. 14, 796:maduere graves aspergine pennae,
id. ib. 4, 729:arborei fetus aspergine caedis in atram Vertuntur faciem,
by means of the sprinkled blood, id. ib. 4, 125 al. -
4 Asper
1.asper, ĕra, ĕrum, adj. (aspra = aspera, Enn. ap. App. Mag. p. 299, but Vahl. ad Enn. p. 166 reads spissa instead of aspra:I.aspris = asperis,
Verg. A. 2, 379;aspro = aspero,
Pall. Insit. 67) [etym. dub.; Doed. foll. by Hinter connects it with aspairô, to struggle, to resist; Corssen, Ausspr. II. p. 593, regards asper (i. e. ab spe) as the proper opposite of prosper (i. e. pro spe); thus asper originally meant hopeless, desperate; v. also id. ib. II. p. 870; cf. the use of res asperae as the opposite of res prosperae]; as affecting the sense of touch, rough, uneven (opp. lēvis or lenis; syn.: scaber, acutus, insuavis, acerbus, amarus, mordax, durus).1.. Lit.:2.lingua aspera tactu,
Lucr. 6, 1150; cf. Verg. G. 3, 508; Ov. M. 7, 556; Luc. 4, 325:mixta aspera levibus,
Lucr. 2, 471:in locis (spectatur) plani an montuosi, leves an asperi,
Cic. Part. Or. 10, 36: Quid judicant sensus? dulce, amarum;lene, asperum,
id. Fin. 2, 12, 36:tumulus asperi (sc. saxibus) soli,
Liv. 25, 36: saxa, Enn. ap. Cic. Pis. 19; Cic. Tusc. 1, 16, 37; Pac. ap. Mar. Vict. p. 2522 P.; Att. ap. Cic. Tusc. 2, 10, 23; Lucr. 4, 147; Ov. M. 6, 76; cf.Leucas,
Luc. 1, 42:loca,
Caes. B. C. 3, 42, and Vulg. Act. 27, 29:viae asperae,
ib. Bar. 4, 26:vallis aspera,
ib. Deut. 21, 4 et saep.: unda, Enn. ap. Macr. S. 6, 2:glacies,
Verg. E. 10, 49:hiems,
Ov. M. 11, 490; Claud. ap. Prob. Cons. 270: Phasis, i. e. frozen, ice-bound, Prob. ap. Rufin. I. 375;and of climate: aspera caelo Germania,
harsh, severe, Tac. G. 2: arteria. the windpipe (v. arteria), Cic. N. D. 2, 54, 136; Cels. 4, 1.—Of raised work (i. e. bas-relief, etc., as being rough), as in Gr. trachus (cf. exaspero):aspera signis Pocula,
Verg. A. 9, 263:Cymbiaque argento perfecta atque aspera signis,
id. ib. 5, 267:signis exstantibus asper Antiquus crater,
Ov. M. 12, 235 (cf.:stantem extra pocula caprum,
Juv. 1, 76):Summus inaurato crater erat asper acantho,
Ov. M. 13, 701:aspera pocula,
Prop. 2, 6, 17:ebur,
Sen. Hippol. 899:balteus,
Val. Fl. 5, 578:cingula bacis,
Claud. Laud. Stil. 2, 89; cf. Drak. ad Sil. 11, 279:nummus,
not worn smooth, new, Suet. Ner. 44; cf. Sen. Ep. 19:mare,
agitated by a storm, rough, tempestuous, Liv. 37, 16.—Of things that have a rough, thorny, prickly exterior:barba,
Tib. 1, 8, 32:sentes,
Verg. A. 2, 379:rubus,
id. E. 3, 89:mucro,
Luc. 7, 139 (cf. Tac. A. 15, 54: pugionem vetustate obtusum asperari saxo jussit; v. aspero).—Meton., of food: He. Asper meus victus sanest. Er. Sentisne essitas? He. My fare is very rough. Er. Do you feed on brambles? Plaut. Capt. 1, 2, 85; cf. id. ib. 3, 1, 37; also of a cough producing hoarseness:3.quas (fauces) aspera vexat Assidue tussis,
Mart. 11, 86, 1.—Subst.: aspĕrum, i, n., an uneven, rough place:II.latens in asperis radix,
Hor. Epod. 5, 67:aspera maris,
Tac. A. 4, 6:propter aspera et confragosa,
Plin. 3, 5, 9, § 53:per aspera et devia,
Suet. Tib. 60:erunt aspera in vias planas,
Vulg. Isa. 40, 4; ib. Luc. 3, 5.—Also in the sup. absol.:asperrimo hiemis Ticinum usque progressus,
Tac. A. 3, 5.—Transf.1.Of taste, rough, harsh, sour, bitter, brackish, acrid, pungent:2.asperum, Pater, hoc (vinum) est: aliud lenius, sodes, vide,
Ter. Heaut. 3, 1, 49:asper sapor maris,
Plin. 2, 100, 104, § 222: allium asperi saporis;quo plures nuclei fuere, hoc est asperius,
id. 19, 6, 34, § 111:asperrimum piper,
id. 12, 7, 14, § 27:acetum quam asperrimum,
id. 20, 9, 39, § 97.—Of sound, rough, harsh, grating, etc.:3. III.(pronuntiationis genus) lene, asperum,
Cic. de Or. 3, 57, 216.—Hence a poet. epithet of the letter R ( also called littera canina), Ov. F. 5, 481.—In rhetoric, rough, rugged, irregular: quidam praefractam et asperam compositionem probant;virilem putant et fortem, quae aurem inaequalitate percutiat,
Sen. Ep. 114; cf. Cic. Or. 16, 53:duram potius atque asperam compositionem malim esse quam effeminatam et enervem,
Quint. 9, 4, 142. And in gram., spiritus asper, the h sound, the aspirate, Prisc. p. 572 P.—Trop.A.a.. Of moral qualities, rough, harsh, hard, violent, unkind, rude (cf.: acerbus, acer, and Wagner ad Verg. A. 1, 14):b.quos naturā putes asperos atque omnibus iniquos,
Cic. Planc. 16, 40:orator truculentus, asper, maledicus,
id. Brut. 34, 129:aspera Juno,
Verg. A. 1, 279:juvenis monitoribus asper,
Hor. A. P. 163:patres vestros, asperrimos illos ad condicionem pacis,
Liv. 22, 59; cf. id. 2, 27:rebus non asper egenis,
Verg. A. 8, 365:cladibus asper,
exasperated, Ov. M. 14, 485:asperaque est illi difficilisque Venus,
unfriendly, Tib. 1, 9, 20; cf. id. 1, 6, 2:(Galatea) acrior igni, Asperior tribulis, fetā truculentior ursā,
Ov. M. 13, 803:Quam aspera est nimium sapientia indoctis hominibus,
Vulg. Eccli. 6, 21:asper contemptor divom Mezentius,
Verg. A. 7, 647:aspera Pholoe,
coy, Hor. C. 1, 33, 6.—Of a harsh, austere, rigid view of life, or manner of living:accessit istuc doctrina (sc. Stoicorum) non moderata nec mitis, sed paulo asperior et durior quam aut veritas aut natura patiatur,
Cic. Mur. 29:(Stoici) horridiores evadunt, asperiores, duriores et oratione et verbis,
id. Fin. 4, 28, 78 (v. asperitas, II. A.):(Cato) asperi animi et linguae acerbae et immodice liberae fuit, sed rigidae innocentiae,
Liv. 39, 40:(Karthago) studiis asperrima belli,
Verg. A. 1, 14, ubi v. Wagner:Camilla aspera,
id. ib. 11, 664; cf.:gens laboribus et bellis asperrima,
Just. 2, 3:virgo aspera,
i. e. Diana, Sen. Med. 87.—Of animals, wild, savage, fierce:B.(anguis) asper siti atque exterritus aestu,
Verg. G. 3, 434:bos aspera cornu, i. e. minax,
id. ib. 3, 57; cf. Hor. Epod. 6, 11:ille (lupus) asper Saevit,
Verg. A. 9, 62:lupus dulcedine sanguinis asper,
Ov. M. 11, 402:ille (leo) asper retro redit,
Verg. A. 9, 794:tigris aspera,
Hor. C. 1, 23, 9; 3, 2, 10:(equus) asper frena pati,
Sil. 3, 387.—Of things, rough, harsh, troublesome, adverse, calamitous, cruel, etc. (most freq. in the poets):a.in periculis et asperis temporibus,
Cic. Balb. 9: qui labores, pericula, dubias atque asperas res facile toleraverant, Sall. C. 10, 2: mala res, spes multo asperior, ( our) circumstances are bad, ( our) prospects still worse, id. ib. 20, 13:venatus,
Verg. A. 8, 318:bellum,
Sall. J. 48, 1; Hor. Ep. 2, 1, 7:pugna,
Verg. A. 11, 635; 12, 124:fata,
id. ib. 6, 882:odia,
id. ib. 2, 96.— Absol.:multa aspera,
Prop. 1, 18, 13; Hor. Ep. 1, 2, 21 al.—Of discourse, severe, abusive:asperioribus facetiis perstringere aliquem,
Cic. Planc. 14; Tac. A. 15, 68:verba,
Tib. 4, 4, 14; Ov. P. 2, 6, 8; Vulg. Psa. 90, 3:vox,
Curt. 7, 1.— Adv.Old form asperĭter, roughly, harshly: cubare, Naev. ap. Non. p. 513, 21; Plaut. ap. Prisc. p. 1010 P.—b. 1.Transf.:2.loqui,
Cic. de Or. 3, 12, 45; Quint. 6, 5, 5:dicere,
id. 2, 8, 15:syllabae aspere coëuntes,
id. 1, 1, 37.—Trop.:2.aspere accipere aliquid,
Tac. A. 4, 31:aspere et acerbe accusare aliquem,
Cic. Fam. 1, 5, 6:aspere agere aliquid,
Liv. 3, 50:aspere et ferociter et libere dicta,
Cic. Planc. 13, 33; Quint. 6, 3, 28:aspere et vehementer loqui,
Cic. de Or. 1, 53, 227: ne quid aspere loquaris, * Vulg. Gen. 31, 24.— Comp.:asperius loqui aliquid,
Cic. de Or. 1, 53, 227:asperius scribere de aliquo,
id. Att. 9, 15.— Sup.:asperrime loqui in aliquem,
Cic. Att. 2, 22, 5:asperrime pati aliquid,
Sen. Ira, 3, 37, 1:asperrime saevire in aliquem,
Vell. 2, 7.Asper, eri, m.I.A cognomen of L. Trebonius:II.L. Trebonius... insectandis patribus, unde Aspero etiam inditum est cognomen, tribunatum gessit,
Liv. 3, 65, 4. —Asper, Aspri (Prob. p. 201 Keil), m., a Latin grammarian, two of whose treatises have come down to us; v. Teuffel, Rom. Lit. § 474, 4. -
5 asper
1.asper, ĕra, ĕrum, adj. (aspra = aspera, Enn. ap. App. Mag. p. 299, but Vahl. ad Enn. p. 166 reads spissa instead of aspra:I.aspris = asperis,
Verg. A. 2, 379;aspro = aspero,
Pall. Insit. 67) [etym. dub.; Doed. foll. by Hinter connects it with aspairô, to struggle, to resist; Corssen, Ausspr. II. p. 593, regards asper (i. e. ab spe) as the proper opposite of prosper (i. e. pro spe); thus asper originally meant hopeless, desperate; v. also id. ib. II. p. 870; cf. the use of res asperae as the opposite of res prosperae]; as affecting the sense of touch, rough, uneven (opp. lēvis or lenis; syn.: scaber, acutus, insuavis, acerbus, amarus, mordax, durus).1.. Lit.:2.lingua aspera tactu,
Lucr. 6, 1150; cf. Verg. G. 3, 508; Ov. M. 7, 556; Luc. 4, 325:mixta aspera levibus,
Lucr. 2, 471:in locis (spectatur) plani an montuosi, leves an asperi,
Cic. Part. Or. 10, 36: Quid judicant sensus? dulce, amarum;lene, asperum,
id. Fin. 2, 12, 36:tumulus asperi (sc. saxibus) soli,
Liv. 25, 36: saxa, Enn. ap. Cic. Pis. 19; Cic. Tusc. 1, 16, 37; Pac. ap. Mar. Vict. p. 2522 P.; Att. ap. Cic. Tusc. 2, 10, 23; Lucr. 4, 147; Ov. M. 6, 76; cf.Leucas,
Luc. 1, 42:loca,
Caes. B. C. 3, 42, and Vulg. Act. 27, 29:viae asperae,
ib. Bar. 4, 26:vallis aspera,
ib. Deut. 21, 4 et saep.: unda, Enn. ap. Macr. S. 6, 2:glacies,
Verg. E. 10, 49:hiems,
Ov. M. 11, 490; Claud. ap. Prob. Cons. 270: Phasis, i. e. frozen, ice-bound, Prob. ap. Rufin. I. 375;and of climate: aspera caelo Germania,
harsh, severe, Tac. G. 2: arteria. the windpipe (v. arteria), Cic. N. D. 2, 54, 136; Cels. 4, 1.—Of raised work (i. e. bas-relief, etc., as being rough), as in Gr. trachus (cf. exaspero):aspera signis Pocula,
Verg. A. 9, 263:Cymbiaque argento perfecta atque aspera signis,
id. ib. 5, 267:signis exstantibus asper Antiquus crater,
Ov. M. 12, 235 (cf.:stantem extra pocula caprum,
Juv. 1, 76):Summus inaurato crater erat asper acantho,
Ov. M. 13, 701:aspera pocula,
Prop. 2, 6, 17:ebur,
Sen. Hippol. 899:balteus,
Val. Fl. 5, 578:cingula bacis,
Claud. Laud. Stil. 2, 89; cf. Drak. ad Sil. 11, 279:nummus,
not worn smooth, new, Suet. Ner. 44; cf. Sen. Ep. 19:mare,
agitated by a storm, rough, tempestuous, Liv. 37, 16.—Of things that have a rough, thorny, prickly exterior:barba,
Tib. 1, 8, 32:sentes,
Verg. A. 2, 379:rubus,
id. E. 3, 89:mucro,
Luc. 7, 139 (cf. Tac. A. 15, 54: pugionem vetustate obtusum asperari saxo jussit; v. aspero).—Meton., of food: He. Asper meus victus sanest. Er. Sentisne essitas? He. My fare is very rough. Er. Do you feed on brambles? Plaut. Capt. 1, 2, 85; cf. id. ib. 3, 1, 37; also of a cough producing hoarseness:3.quas (fauces) aspera vexat Assidue tussis,
Mart. 11, 86, 1.—Subst.: aspĕrum, i, n., an uneven, rough place:II.latens in asperis radix,
Hor. Epod. 5, 67:aspera maris,
Tac. A. 4, 6:propter aspera et confragosa,
Plin. 3, 5, 9, § 53:per aspera et devia,
Suet. Tib. 60:erunt aspera in vias planas,
Vulg. Isa. 40, 4; ib. Luc. 3, 5.—Also in the sup. absol.:asperrimo hiemis Ticinum usque progressus,
Tac. A. 3, 5.—Transf.1.Of taste, rough, harsh, sour, bitter, brackish, acrid, pungent:2.asperum, Pater, hoc (vinum) est: aliud lenius, sodes, vide,
Ter. Heaut. 3, 1, 49:asper sapor maris,
Plin. 2, 100, 104, § 222: allium asperi saporis;quo plures nuclei fuere, hoc est asperius,
id. 19, 6, 34, § 111:asperrimum piper,
id. 12, 7, 14, § 27:acetum quam asperrimum,
id. 20, 9, 39, § 97.—Of sound, rough, harsh, grating, etc.:3. III.(pronuntiationis genus) lene, asperum,
Cic. de Or. 3, 57, 216.—Hence a poet. epithet of the letter R ( also called littera canina), Ov. F. 5, 481.—In rhetoric, rough, rugged, irregular: quidam praefractam et asperam compositionem probant;virilem putant et fortem, quae aurem inaequalitate percutiat,
Sen. Ep. 114; cf. Cic. Or. 16, 53:duram potius atque asperam compositionem malim esse quam effeminatam et enervem,
Quint. 9, 4, 142. And in gram., spiritus asper, the h sound, the aspirate, Prisc. p. 572 P.—Trop.A.a.. Of moral qualities, rough, harsh, hard, violent, unkind, rude (cf.: acerbus, acer, and Wagner ad Verg. A. 1, 14):b.quos naturā putes asperos atque omnibus iniquos,
Cic. Planc. 16, 40:orator truculentus, asper, maledicus,
id. Brut. 34, 129:aspera Juno,
Verg. A. 1, 279:juvenis monitoribus asper,
Hor. A. P. 163:patres vestros, asperrimos illos ad condicionem pacis,
Liv. 22, 59; cf. id. 2, 27:rebus non asper egenis,
Verg. A. 8, 365:cladibus asper,
exasperated, Ov. M. 14, 485:asperaque est illi difficilisque Venus,
unfriendly, Tib. 1, 9, 20; cf. id. 1, 6, 2:(Galatea) acrior igni, Asperior tribulis, fetā truculentior ursā,
Ov. M. 13, 803:Quam aspera est nimium sapientia indoctis hominibus,
Vulg. Eccli. 6, 21:asper contemptor divom Mezentius,
Verg. A. 7, 647:aspera Pholoe,
coy, Hor. C. 1, 33, 6.—Of a harsh, austere, rigid view of life, or manner of living:accessit istuc doctrina (sc. Stoicorum) non moderata nec mitis, sed paulo asperior et durior quam aut veritas aut natura patiatur,
Cic. Mur. 29:(Stoici) horridiores evadunt, asperiores, duriores et oratione et verbis,
id. Fin. 4, 28, 78 (v. asperitas, II. A.):(Cato) asperi animi et linguae acerbae et immodice liberae fuit, sed rigidae innocentiae,
Liv. 39, 40:(Karthago) studiis asperrima belli,
Verg. A. 1, 14, ubi v. Wagner:Camilla aspera,
id. ib. 11, 664; cf.:gens laboribus et bellis asperrima,
Just. 2, 3:virgo aspera,
i. e. Diana, Sen. Med. 87.—Of animals, wild, savage, fierce:B.(anguis) asper siti atque exterritus aestu,
Verg. G. 3, 434:bos aspera cornu, i. e. minax,
id. ib. 3, 57; cf. Hor. Epod. 6, 11:ille (lupus) asper Saevit,
Verg. A. 9, 62:lupus dulcedine sanguinis asper,
Ov. M. 11, 402:ille (leo) asper retro redit,
Verg. A. 9, 794:tigris aspera,
Hor. C. 1, 23, 9; 3, 2, 10:(equus) asper frena pati,
Sil. 3, 387.—Of things, rough, harsh, troublesome, adverse, calamitous, cruel, etc. (most freq. in the poets):a.in periculis et asperis temporibus,
Cic. Balb. 9: qui labores, pericula, dubias atque asperas res facile toleraverant, Sall. C. 10, 2: mala res, spes multo asperior, ( our) circumstances are bad, ( our) prospects still worse, id. ib. 20, 13:venatus,
Verg. A. 8, 318:bellum,
Sall. J. 48, 1; Hor. Ep. 2, 1, 7:pugna,
Verg. A. 11, 635; 12, 124:fata,
id. ib. 6, 882:odia,
id. ib. 2, 96.— Absol.:multa aspera,
Prop. 1, 18, 13; Hor. Ep. 1, 2, 21 al.—Of discourse, severe, abusive:asperioribus facetiis perstringere aliquem,
Cic. Planc. 14; Tac. A. 15, 68:verba,
Tib. 4, 4, 14; Ov. P. 2, 6, 8; Vulg. Psa. 90, 3:vox,
Curt. 7, 1.— Adv.Old form asperĭter, roughly, harshly: cubare, Naev. ap. Non. p. 513, 21; Plaut. ap. Prisc. p. 1010 P.—b. 1.Transf.:2.loqui,
Cic. de Or. 3, 12, 45; Quint. 6, 5, 5:dicere,
id. 2, 8, 15:syllabae aspere coëuntes,
id. 1, 1, 37.—Trop.:2.aspere accipere aliquid,
Tac. A. 4, 31:aspere et acerbe accusare aliquem,
Cic. Fam. 1, 5, 6:aspere agere aliquid,
Liv. 3, 50:aspere et ferociter et libere dicta,
Cic. Planc. 13, 33; Quint. 6, 3, 28:aspere et vehementer loqui,
Cic. de Or. 1, 53, 227: ne quid aspere loquaris, * Vulg. Gen. 31, 24.— Comp.:asperius loqui aliquid,
Cic. de Or. 1, 53, 227:asperius scribere de aliquo,
id. Att. 9, 15.— Sup.:asperrime loqui in aliquem,
Cic. Att. 2, 22, 5:asperrime pati aliquid,
Sen. Ira, 3, 37, 1:asperrime saevire in aliquem,
Vell. 2, 7.Asper, eri, m.I.A cognomen of L. Trebonius:II.L. Trebonius... insectandis patribus, unde Aspero etiam inditum est cognomen, tribunatum gessit,
Liv. 3, 65, 4. —Asper, Aspri (Prob. p. 201 Keil), m., a Latin grammarian, two of whose treatises have come down to us; v. Teuffel, Rom. Lit. § 474, 4. -
6 aspergo
1.a-spergo ( adsp-, Ritschl, Jan; asp-, others; in MSS. sometimes aspar-go, v. Cort. ad Luc. 1, 384, and Wagner ad Verg. G. 3, 419, and infra examples from Lucr. and Hor.; cf. 2. aspergo), ersi, ersum, 3, v. a. [spargo].I.Aliquid (alicui rei), to scatter, strew something on something; or of liquids, to sprinkle, spatter over (syn.: adfundo, inicio; never in Ovid, but he often uses the simple spargo).A.Lit.:B.aequor Ionium glaucis aspargit virus ab undis,
Lucr. 1, 719 Lachm.:Ah! adspersisti aquam, Jam rediit animus,
you have dashed water on me, have revived me, Plaut. Truc. 2, 4, 15:Euax, adspersisti aquam,
id. Bacch. 2, 3, 13:guttam bulbo (with a play upon the names Gutta and Bulbus),
Cic. Clu. 26, 71:pigmenta in tabulā,
id. Div. 1, 13, 23:corpus ejus adustum adspergunt aliis carnibus,
Plin. 8, 38, 57, § 136:liquor adspersus oculis,
id. 12, 8, 18, § 34:Bubus glandem tum adspergi convenit,
id. 18, 26, 63, § 232:corpus floribus aspersis veneratus est,
Suet. Aug. 18:pecori virus aspergere,
to infect, poison, Verg. G. 3, 419:aspergens cinerem capiti,
Vulg. 2 Reg. 13, 15:huc tu jussos asperge sapores,
Verg. G. 4, 62:Non nihil aspersis gaudet Amor lacrimis,
Prop. 1, 12, 16:sanguinem aspergere,
Vulg. 2 Par. 29, 24:nivem,
ib. Eccli. 43, 19.—Trop.:II.cum clarissimo viro non nullam laudatione tuā labeculam aspergas,
fasten upon, Cic. Vatin. 17, 41:ne qua ex tuā summā indignitate labes illius dignitati aspersa videatur,
id. ib. 6, 15:notam alicui,
Dig. 37, 14, 17 fin. (cf.:allinere notam,
Cic. Verr. 1, 6, 17).—So of an inheritance, to bestow, bequeath something to, to set apart for:Aebutio sextulam aspergit,
Cic. Caecin. 6, 17.— Poet.:alas: lacteus extentas aspergit circulus alas,
Claud. VI. Cons. Hon. 175.—In gen., to add to, to join, = adjungere:si illius (sc. Catonis majoris) comitatem et facilitatem tuae gravitati severitatique asperseris,
Cic. Mur. 31 fin.:huic generi orationis aspergentur etiam sales,
id. Or. 26, 87; id. ad Q. Fr. 2, 10:hos aspersi, ut scires etc.,
id. Fam. 2, 16 fin. —Aliquem or aliquid aliquā re (cf. Ramsh. Gr. p. 362; Zumpt, Gr. § 418), to strew some person or thing with something, to splash over, besprinkle, bespatter, bedew, lit. and trop.A.Lit.:B.ah, guttulā Pectus ardens mihi adspersisti (cf. supra, aquam),
Plaut. Ep. 4, 1, 28:quas (sedes) nec nubila nimbis Aspergunt,
Lucr. 3, 20:ne aram sanguine aspergeret,
Cic. N. D. 3, 36, 88; so Vulg. 4 Reg. 9, [p. 175] 33; ib. Apoc. 19, 13:sanguine mensas,
Ov. M. 5, 40; and with de:asperget de sanguine ejus (turturis) parietem altaris,
Vulg. Lev. 5, 9:vaccam semine,
Liv. 41, 13:Vinxit et aspersas altera vitta comas,
the sprinkled hair, Prop. 5, 11, 34 (Müller, † acceptas):imbre lutoque Aspersus,
Hor. Ep. 1, 11, 12 K. and H.; Claud. B. Gild. 494:aquā,
Vulg. Num. 8, 7; ib. 2 Macc. 1, 21:hyssopo,
ib. Psa. 50, 9:cinere,
ib. Jer. 25, 34:terrā,
ib. 2 Macc. 10, 25 al.—Trop.:2.(Mons Idae) primo parvis urbibus aspersus erat,
dotted over with, Mel. 1, 18, 2:aures gemitu,
to fill, Val. Max. 3, 3, ext. 1:auditiunculā quādam aspersus, i. e. imbutus,
instructed, Gell. 13, 19, 5:aspersi corda a conscientiā malā,
Vulg. Heb. 10, 22.—Esp., to spot, stain, sully, defile, asperse:hunc tu vitae splendorem maculis aspergis istis?
Cic. Planc. 12, 30; so also absol.:leviter aspersus,
id. Fam. 6, 6, 9:istius facti non modo suspitione, sed ne infamiā quidem est aspersus,
id. Cael. 10; so Liv. 23, 30:aspergebatur etiam infamiā, quod, etc.,
Nep. Alcib. 3 fin.; so Suet. Ner. 3: aliquem linguā, Auct. ad Her. 4, 49, 62:e quibus unus amet quāvis aspargere cunctos, i. e. quibusvis dicteriis perstringere, laedere,
Hor. S. 1, 4, 87 K. and H.aspergo (Merk., Müller, Strüb.; in MSS. sometimes aspargo, Lachm., Rib., e. g. Verg. A. 3, 534, acc. to Non. p. 405, 5, and Vel. Long. p. 2234 P.; v. 1. aspergo), ĭnis, f. (in the ante-class. per. com. acc. to Prisc. p. 658 P.) [1. aspergo].I.A sprinkling, besprinkling (most freq. in the poets, never in Cic., who uses aspersio, q. v.):II.aspergo aquarum,
Ov. M. 7, 108:aquae,
Petr. 102, 15:(Peneus) Nubila conducit, summasque aspergine silvas Impluit,
Ov. M. 1, 572:sanguis virides aspergine tinxerat herbas,
id. ib. 3, 86;3, 683 al.: Aspergine et gelu pruinisque (lapides) rumpuntur,
Plin. 36, 22, 48, § 167:parietum,
the moisture, sweat, upon walls, Cato, R. R. 128; so Vitr. 5, 11, 1, and Plin. 22, 21, 30, § 63.— Trop.:omni culparum aspergine liber,
Prud. Apoth. 1005.—Meton. (abstr. for concr.), that which is sprinkled, drops:hic ubi sol radiis.... Adversa fulsit nimborum aspargine contra,
opposite to the falling rain, Lucr. 6, 525 Lachm.:Objectae salsā spumant aspargine cautes,
the spray, Verg. A. 3, 534:Flammiferā gemini fumant aspergine postes,
Ov. M. 14, 796:maduere graves aspergine pennae,
id. ib. 4, 729:arborei fetus aspergine caedis in atram Vertuntur faciem,
by means of the sprinkled blood, id. ib. 4, 125 al. -
7 asperum
1.asper, ĕra, ĕrum, adj. (aspra = aspera, Enn. ap. App. Mag. p. 299, but Vahl. ad Enn. p. 166 reads spissa instead of aspra:I.aspris = asperis,
Verg. A. 2, 379;aspro = aspero,
Pall. Insit. 67) [etym. dub.; Doed. foll. by Hinter connects it with aspairô, to struggle, to resist; Corssen, Ausspr. II. p. 593, regards asper (i. e. ab spe) as the proper opposite of prosper (i. e. pro spe); thus asper originally meant hopeless, desperate; v. also id. ib. II. p. 870; cf. the use of res asperae as the opposite of res prosperae]; as affecting the sense of touch, rough, uneven (opp. lēvis or lenis; syn.: scaber, acutus, insuavis, acerbus, amarus, mordax, durus).1.. Lit.:2.lingua aspera tactu,
Lucr. 6, 1150; cf. Verg. G. 3, 508; Ov. M. 7, 556; Luc. 4, 325:mixta aspera levibus,
Lucr. 2, 471:in locis (spectatur) plani an montuosi, leves an asperi,
Cic. Part. Or. 10, 36: Quid judicant sensus? dulce, amarum;lene, asperum,
id. Fin. 2, 12, 36:tumulus asperi (sc. saxibus) soli,
Liv. 25, 36: saxa, Enn. ap. Cic. Pis. 19; Cic. Tusc. 1, 16, 37; Pac. ap. Mar. Vict. p. 2522 P.; Att. ap. Cic. Tusc. 2, 10, 23; Lucr. 4, 147; Ov. M. 6, 76; cf.Leucas,
Luc. 1, 42:loca,
Caes. B. C. 3, 42, and Vulg. Act. 27, 29:viae asperae,
ib. Bar. 4, 26:vallis aspera,
ib. Deut. 21, 4 et saep.: unda, Enn. ap. Macr. S. 6, 2:glacies,
Verg. E. 10, 49:hiems,
Ov. M. 11, 490; Claud. ap. Prob. Cons. 270: Phasis, i. e. frozen, ice-bound, Prob. ap. Rufin. I. 375;and of climate: aspera caelo Germania,
harsh, severe, Tac. G. 2: arteria. the windpipe (v. arteria), Cic. N. D. 2, 54, 136; Cels. 4, 1.—Of raised work (i. e. bas-relief, etc., as being rough), as in Gr. trachus (cf. exaspero):aspera signis Pocula,
Verg. A. 9, 263:Cymbiaque argento perfecta atque aspera signis,
id. ib. 5, 267:signis exstantibus asper Antiquus crater,
Ov. M. 12, 235 (cf.:stantem extra pocula caprum,
Juv. 1, 76):Summus inaurato crater erat asper acantho,
Ov. M. 13, 701:aspera pocula,
Prop. 2, 6, 17:ebur,
Sen. Hippol. 899:balteus,
Val. Fl. 5, 578:cingula bacis,
Claud. Laud. Stil. 2, 89; cf. Drak. ad Sil. 11, 279:nummus,
not worn smooth, new, Suet. Ner. 44; cf. Sen. Ep. 19:mare,
agitated by a storm, rough, tempestuous, Liv. 37, 16.—Of things that have a rough, thorny, prickly exterior:barba,
Tib. 1, 8, 32:sentes,
Verg. A. 2, 379:rubus,
id. E. 3, 89:mucro,
Luc. 7, 139 (cf. Tac. A. 15, 54: pugionem vetustate obtusum asperari saxo jussit; v. aspero).—Meton., of food: He. Asper meus victus sanest. Er. Sentisne essitas? He. My fare is very rough. Er. Do you feed on brambles? Plaut. Capt. 1, 2, 85; cf. id. ib. 3, 1, 37; also of a cough producing hoarseness:3.quas (fauces) aspera vexat Assidue tussis,
Mart. 11, 86, 1.—Subst.: aspĕrum, i, n., an uneven, rough place:II.latens in asperis radix,
Hor. Epod. 5, 67:aspera maris,
Tac. A. 4, 6:propter aspera et confragosa,
Plin. 3, 5, 9, § 53:per aspera et devia,
Suet. Tib. 60:erunt aspera in vias planas,
Vulg. Isa. 40, 4; ib. Luc. 3, 5.—Also in the sup. absol.:asperrimo hiemis Ticinum usque progressus,
Tac. A. 3, 5.—Transf.1.Of taste, rough, harsh, sour, bitter, brackish, acrid, pungent:2.asperum, Pater, hoc (vinum) est: aliud lenius, sodes, vide,
Ter. Heaut. 3, 1, 49:asper sapor maris,
Plin. 2, 100, 104, § 222: allium asperi saporis;quo plures nuclei fuere, hoc est asperius,
id. 19, 6, 34, § 111:asperrimum piper,
id. 12, 7, 14, § 27:acetum quam asperrimum,
id. 20, 9, 39, § 97.—Of sound, rough, harsh, grating, etc.:3. III.(pronuntiationis genus) lene, asperum,
Cic. de Or. 3, 57, 216.—Hence a poet. epithet of the letter R ( also called littera canina), Ov. F. 5, 481.—In rhetoric, rough, rugged, irregular: quidam praefractam et asperam compositionem probant;virilem putant et fortem, quae aurem inaequalitate percutiat,
Sen. Ep. 114; cf. Cic. Or. 16, 53:duram potius atque asperam compositionem malim esse quam effeminatam et enervem,
Quint. 9, 4, 142. And in gram., spiritus asper, the h sound, the aspirate, Prisc. p. 572 P.—Trop.A.a.. Of moral qualities, rough, harsh, hard, violent, unkind, rude (cf.: acerbus, acer, and Wagner ad Verg. A. 1, 14):b.quos naturā putes asperos atque omnibus iniquos,
Cic. Planc. 16, 40:orator truculentus, asper, maledicus,
id. Brut. 34, 129:aspera Juno,
Verg. A. 1, 279:juvenis monitoribus asper,
Hor. A. P. 163:patres vestros, asperrimos illos ad condicionem pacis,
Liv. 22, 59; cf. id. 2, 27:rebus non asper egenis,
Verg. A. 8, 365:cladibus asper,
exasperated, Ov. M. 14, 485:asperaque est illi difficilisque Venus,
unfriendly, Tib. 1, 9, 20; cf. id. 1, 6, 2:(Galatea) acrior igni, Asperior tribulis, fetā truculentior ursā,
Ov. M. 13, 803:Quam aspera est nimium sapientia indoctis hominibus,
Vulg. Eccli. 6, 21:asper contemptor divom Mezentius,
Verg. A. 7, 647:aspera Pholoe,
coy, Hor. C. 1, 33, 6.—Of a harsh, austere, rigid view of life, or manner of living:accessit istuc doctrina (sc. Stoicorum) non moderata nec mitis, sed paulo asperior et durior quam aut veritas aut natura patiatur,
Cic. Mur. 29:(Stoici) horridiores evadunt, asperiores, duriores et oratione et verbis,
id. Fin. 4, 28, 78 (v. asperitas, II. A.):(Cato) asperi animi et linguae acerbae et immodice liberae fuit, sed rigidae innocentiae,
Liv. 39, 40:(Karthago) studiis asperrima belli,
Verg. A. 1, 14, ubi v. Wagner:Camilla aspera,
id. ib. 11, 664; cf.:gens laboribus et bellis asperrima,
Just. 2, 3:virgo aspera,
i. e. Diana, Sen. Med. 87.—Of animals, wild, savage, fierce:B.(anguis) asper siti atque exterritus aestu,
Verg. G. 3, 434:bos aspera cornu, i. e. minax,
id. ib. 3, 57; cf. Hor. Epod. 6, 11:ille (lupus) asper Saevit,
Verg. A. 9, 62:lupus dulcedine sanguinis asper,
Ov. M. 11, 402:ille (leo) asper retro redit,
Verg. A. 9, 794:tigris aspera,
Hor. C. 1, 23, 9; 3, 2, 10:(equus) asper frena pati,
Sil. 3, 387.—Of things, rough, harsh, troublesome, adverse, calamitous, cruel, etc. (most freq. in the poets):a.in periculis et asperis temporibus,
Cic. Balb. 9: qui labores, pericula, dubias atque asperas res facile toleraverant, Sall. C. 10, 2: mala res, spes multo asperior, ( our) circumstances are bad, ( our) prospects still worse, id. ib. 20, 13:venatus,
Verg. A. 8, 318:bellum,
Sall. J. 48, 1; Hor. Ep. 2, 1, 7:pugna,
Verg. A. 11, 635; 12, 124:fata,
id. ib. 6, 882:odia,
id. ib. 2, 96.— Absol.:multa aspera,
Prop. 1, 18, 13; Hor. Ep. 1, 2, 21 al.—Of discourse, severe, abusive:asperioribus facetiis perstringere aliquem,
Cic. Planc. 14; Tac. A. 15, 68:verba,
Tib. 4, 4, 14; Ov. P. 2, 6, 8; Vulg. Psa. 90, 3:vox,
Curt. 7, 1.— Adv.Old form asperĭter, roughly, harshly: cubare, Naev. ap. Non. p. 513, 21; Plaut. ap. Prisc. p. 1010 P.—b. 1.Transf.:2.loqui,
Cic. de Or. 3, 12, 45; Quint. 6, 5, 5:dicere,
id. 2, 8, 15:syllabae aspere coëuntes,
id. 1, 1, 37.—Trop.:2.aspere accipere aliquid,
Tac. A. 4, 31:aspere et acerbe accusare aliquem,
Cic. Fam. 1, 5, 6:aspere agere aliquid,
Liv. 3, 50:aspere et ferociter et libere dicta,
Cic. Planc. 13, 33; Quint. 6, 3, 28:aspere et vehementer loqui,
Cic. de Or. 1, 53, 227: ne quid aspere loquaris, * Vulg. Gen. 31, 24.— Comp.:asperius loqui aliquid,
Cic. de Or. 1, 53, 227:asperius scribere de aliquo,
id. Att. 9, 15.— Sup.:asperrime loqui in aliquem,
Cic. Att. 2, 22, 5:asperrime pati aliquid,
Sen. Ira, 3, 37, 1:asperrime saevire in aliquem,
Vell. 2, 7.Asper, eri, m.I.A cognomen of L. Trebonius:II.L. Trebonius... insectandis patribus, unde Aspero etiam inditum est cognomen, tribunatum gessit,
Liv. 3, 65, 4. —Asper, Aspri (Prob. p. 201 Keil), m., a Latin grammarian, two of whose treatises have come down to us; v. Teuffel, Rom. Lit. § 474, 4. -
8 gena
gĕna, ae, and more freq. gĕnae, ārum, f. [Sanscr. hanus, jaw; ganda, cheek; cf. Gr. genus; Germ. Kinn], lit., the upper part of the face, from the cheek-bones to the eyelids; hence, in gen., a cheek; plur., the cheeks (cf.: bucca, mala).I.Lit.:(α).genae ab inferiore parte tutantur subjectae leniterque eminentes,
Cic. N. D. 2, 57, 143; cf. Plin. 11, 37, 57, § 156 sqq.Plur.:(β).ad haec omnia exprimenda in palpebris etiam et genis est quoddam deserviens iis ministerium,
Quint. 11, 3, 77; cf. Plin. 23, 1, 24, § 49:ad genarum crassitudines et oculorum albugines,
id. 32, 9, 31, § 98: MVLIERES GENAS NE RADVNTO, Fragm. XII. Tab. ap. Cic. Leg. 2, 23 fin.; Plin. 11, 37, 58, § 157; Fest. s. v. radere, p. 273 Müll.: lacrimae peredere humore exsangues genas, Poët. (perh. Pacuv.) ap. Cic. Tusc. 3, 12, 26; cf.:manat rara meas lacrima per genas,
Hor. C, 4, 1, 34:lacrimis humectent ora genasque,
Lucr. 1, 920; cf. id. 2, 977; 3, 469:pulchrae,
Hor. C. 4, 13, 8: nunc primum opacat flore lanugo genas, Pac. ap. Paul. ex Fest. p. 94 Müll. (Trag. Rel. p. 103 Rib.):pilosae,
Cic. Pis. 1, 1:erasae,
Prop. 4 (5), 8, 26:tum mihi prima genas vestibat flore juventa,
Verg. A. 8, 160:leves,
Quint. 12, 10, 8:confusa pudore sensi me totis erubuisse genis,
Ov. H. 21, 112; Vulg. Cant. 1, 9 al.—Sing.: atque genua comprimit arta gena, i. e. presses (beseechingly) the cheek close to his knee, Enn. ap. Isid. Orig. 11, 1, 109 dub. (cf. Vahl. Enn. p. 176):II.genam non leviter perstringere,
Suet. Claud. 15 fin.:gena inferior, superior,
Plin. 11, 37, 57, § 156 (v. above).—Transf.: genae (not in sing.).A.In Ennius for palpebrae, the eyelids: genas Ennius palpebras putat, cum dicit hoc versu: Pandite sulti' genas et corde relinquite somnum, Paul. ex Fest. s. h. v. p. 94 Müll. (Ann. v. 521 Vahl.): imprimitque genae genam, Enn. ap. Serv. Verg. A. 6, 686 (Trag. v. 436 Vahl.).—B.The eye or eyes ( poet.):C.exustaeque tuae mox, Polypheme, genae,
Prop. 3, 12 (4, 11), 26:cornicum immeritas eruit ungue genas,
id. 4 (5), 5, 16; Ov. P. 2, 8, 66; id. H. 20, 206.—The sockets of the eyes:expilatque genis oculos,
Ov. M. 13, 562. -
9 genae
gĕna, ae, and more freq. gĕnae, ārum, f. [Sanscr. hanus, jaw; ganda, cheek; cf. Gr. genus; Germ. Kinn], lit., the upper part of the face, from the cheek-bones to the eyelids; hence, in gen., a cheek; plur., the cheeks (cf.: bucca, mala).I.Lit.:(α).genae ab inferiore parte tutantur subjectae leniterque eminentes,
Cic. N. D. 2, 57, 143; cf. Plin. 11, 37, 57, § 156 sqq.Plur.:(β).ad haec omnia exprimenda in palpebris etiam et genis est quoddam deserviens iis ministerium,
Quint. 11, 3, 77; cf. Plin. 23, 1, 24, § 49:ad genarum crassitudines et oculorum albugines,
id. 32, 9, 31, § 98: MVLIERES GENAS NE RADVNTO, Fragm. XII. Tab. ap. Cic. Leg. 2, 23 fin.; Plin. 11, 37, 58, § 157; Fest. s. v. radere, p. 273 Müll.: lacrimae peredere humore exsangues genas, Poët. (perh. Pacuv.) ap. Cic. Tusc. 3, 12, 26; cf.:manat rara meas lacrima per genas,
Hor. C, 4, 1, 34:lacrimis humectent ora genasque,
Lucr. 1, 920; cf. id. 2, 977; 3, 469:pulchrae,
Hor. C. 4, 13, 8: nunc primum opacat flore lanugo genas, Pac. ap. Paul. ex Fest. p. 94 Müll. (Trag. Rel. p. 103 Rib.):pilosae,
Cic. Pis. 1, 1:erasae,
Prop. 4 (5), 8, 26:tum mihi prima genas vestibat flore juventa,
Verg. A. 8, 160:leves,
Quint. 12, 10, 8:confusa pudore sensi me totis erubuisse genis,
Ov. H. 21, 112; Vulg. Cant. 1, 9 al.—Sing.: atque genua comprimit arta gena, i. e. presses (beseechingly) the cheek close to his knee, Enn. ap. Isid. Orig. 11, 1, 109 dub. (cf. Vahl. Enn. p. 176):II.genam non leviter perstringere,
Suet. Claud. 15 fin.:gena inferior, superior,
Plin. 11, 37, 57, § 156 (v. above).—Transf.: genae (not in sing.).A.In Ennius for palpebrae, the eyelids: genas Ennius palpebras putat, cum dicit hoc versu: Pandite sulti' genas et corde relinquite somnum, Paul. ex Fest. s. h. v. p. 94 Müll. (Ann. v. 521 Vahl.): imprimitque genae genam, Enn. ap. Serv. Verg. A. 6, 686 (Trag. v. 436 Vahl.).—B.The eye or eyes ( poet.):C.exustaeque tuae mox, Polypheme, genae,
Prop. 3, 12 (4, 11), 26:cornicum immeritas eruit ungue genas,
id. 4 (5), 5, 16; Ov. P. 2, 8, 66; id. H. 20, 206.—The sockets of the eyes:expilatque genis oculos,
Ov. M. 13, 562. -
10 obliquus
oblīquus ( oblīcus, v. Orthogr. Vergl. p. 449 Wagner), a, um, adj. [ob and liquus; root lek-; Gr. lechrios, lechris, slantwise (cf.: loxos, Loxias); Lat. licinus, limus, luxus, luxare], sidelong, slanting, awry, oblique (freq. and class.; cf.: transversus, imus).I.Lit.:II.motus corporis, pronus, obliquus, supinus,
Cic. Div. 1, 53, 120:hos partim obliquos, partim aversos, partim etiam adversos stare vobis,
on one side of you, sideways, id. Rep. 6, 19, 20:obliquo claudicare pede,
Ov. Am. 2, 17, 20:sublicae,
Caes. B. G. 4, 17:ordines,
id. ib. 7, 73:iter,
id. B. C. 1, 70:obliquam facere imaginem,
a side-likeness, profile, Plin. 35, 10, 36, § 90:chordae,
i. e. of the triangular harp, Juv. 3, 64:verris obliquum meditantis ictum Sanguine donare,
Hor. C. 3, 22, 7:obliquo dente timendus aper,
Ov. H. 4, 104:rex aquarum cursibus obliquis fluens,
id. M. 9, 18:radix,
id. ib. 10, 491:obliquo capite speculari,
Plin. 8, 24, 36, § 88:non istic obliquo oculo mea commoda quisquam Limat,
with a sidelong glance, an envious look, Hor. Ep. 1, 14, 37:non obliquis oculis sed circumacto capite cernere,
Plin. 11, 37, 55, § 151:obliquoque notat Proserpina vultu,
Stat. S. 2, 6, 102.— Adverbial phrases: ab obliquo, ex obliquo, per obliquum, in obliquum, obliquum, from the side, sideways, not straight on:ab obliquo,
Ov. R. Am. 121:nec supra ipsum nec infra, sed ex obliquo,
Plin. 2, 31, 31, § 99:serpens per obliquum similis sagittae Terruit mannos,
Hor. C. 3, 27, 6:cancri in obliquom aspiciunt,
Plin. 11, 37, 55, § 152: obliquum, obliquely, askance:oculis obliquum respiciens,
App. M. 3, p. 140.— Comp.:quia positio signiferi circa media sui obliquior est,
Plin. 2, 77, 79, § 188.—Fig.A.Of relationship, not direct, collateral ( poet. and late Lat.):B.obliquum a patre genus,
i. e. not born of the same mother with myself, Stat. Th. 5, 221:obliquo maculat qui sanguine regnum,
by collateral consanguinity, Luc. 8, 286; cf.:tertio gradu veniunt... ex obliquo fratris sororisque filius,
Paul. Sent. 4, 11, 3.—Of speech.1.Indirect, covert:2.obliquis orationibus carpere aliquem,
Suet. Dom. 2:insectatio,
Tac. A. 14, 11:dicta,
Aur. Vict. Epit. 9:verba,
Amm. 15, 5, 4.—In a bad sense, envious, hostile (post-class.):3.Cato adversus potentes semper obliquus,
Flor. 4, 2, 9.—In gram.a.Obliquus casus, an oblique case (i. e. all the cases except the nom. and voc.), opp. rectus:b.alia casus habent et rectos et obliquos,
Varr. L. L. 8, § 49 Müll.—Obliqua oratio, indirect speech: apud historicos reperiuntur obliquae allocutiones, ut in T. Livii primo statim libro (c. 9): urbes quoque, ut cetera, ex infimo nasci;A.deinde, etc.,
Quint. 9, 2, 37:oratio,
Just. 38, 3, 11.— Hence, adv.: oblīquē, sideways, athwart, obliquely.Lit. (class.):B.quae (atomi) recte, quae oblique ferantur,
Cic. Fin. 1, 6, 20:sublicae oblique agebantur,
Caes. B. G. 4, 17, 9: procedere. Plin. 9, 30, 50, § 95:situs signifer,
id. 2, 15, 13, § 63.—Trop., indirectly, covertly (post-Aug.):aliquem castigare,
Tac. A. 3, 35:perstringere aliquem,
id. ib. 5, 2:admonere,
Gell. 3, 2, 16:agere,
id. 7, 17, 4. -
11 praestringo
prae-stringo, inxi, ictum, 3, v. a., to bind fast or hard, to bind or tie up; to squeeze tight, compress, etc.I.Lit. ( poet. and in post-Aug. prose):II.praestrictā fauce,
Ov. Ib. 551:praestricta manus,
Sen. Troad. 560:pollices vincire, nodoque praestringere,
Tac. A. 12, 47:dracones circumplexu facili (elephantos) ambiunt, nexuque nodi praestringunt,
Plin. 8, 11, 11, § 32:praestringere et strangulare,
id. 17, 24, 37, § 234:vehementer praestringere aliquid,
id. 10, 72, 92, § 192:umor praestrictus gelu,
id. 17, 24, 37, § 217:ventus praestringit atque percellit radices arborum, i. e. comprimit,
id. 18, 34, 77, § 334:panis datur ex vino ad discutienda, quae praestringi opus est, i. e. coërceri, sisti,
id. 22, 25, 68, § 138.—Transf.A. B.To graze, touch:2.portam vomere,
Cic. Phil. 2, 40, 102 (al. perstringere):Taifalorum terras praestringens,
Amm. 31, 3, 7:praestrictis palatii januis,
i. e. passed without entering, id. 14, 7, 10.—Trop. (post-class.):C. 1.rerum novarum lugubri visu praestrictus,
touched, struck, Amm. 29, 6, 9; cf. id. 16, 10, 13.—Hence, esp., to touch in speaking, to mention:nomen,
Amm. 26, 1, 4; cf. id. 22, 15, 3.—With acc. and inf., Amm. 21, 7, 2.—In gen.:2.illi quorum lingua gladiorum aciem praestringit domi, i. e. by boasting,
Plaut. Truc. 2, 6, 11:acies ferri praestringitur,
Plin. 7, 15, 13, § 64:nitorem eboris,
to dim, id. ib.: vites, to deprive them of their eyes or buds, id. 17, 24, 37, § 227.—Esp.: praestringere aciem oculorum or oculos, to blind (class.):aciem oculorum,
Plaut. Mil. 1, 1, 4; Lucil. ap. Non. 34, 32; Liv. 40, 58, 4; cf. oculos, Varr. ap. Non. 35, 5; Cic. Vatin. 10, 24; Sen. Ep. 110, 17:obtutum oculorum,
Amm. 17, 7, 2.— Trop.:vos aciem animorum nostrorum virtutis splendore praestringitis,
Cic. Fin. 4, 14, 37; so,aciem animi,
id. Phil. 12, 2, 3; Vell. 2, 118, 4:aciem mentis,
Cic. Div. 1, 29, 61; cf.:oculos mentis,
id. Sen. 12, 42:aciem ingenii,
id. Div. in Caecil. 14, 46:mentes,
Amm. 30, 1, 15: praestigias, Caecil. ap. Cic. N. D. 3, 29, 73 (Com. Rel. p. 59 Rib.). -
12 transeo
trans-ĕo, īvi or ĭi, ĭtum, īre ( perf. -ivit, Sen. Ben. 1, 13, 3; fut. -iet, Tib. 1, 4, 27; Sen. Q. N. 3, 10, 4; Lact. 4, 18, 3), v. n. and a., to go over or across, to cross over, pass over, pass by, pass (syn. transgredior).I.Lit.A.In gen.(α).Neutr.:(β).ego ad vos eum jussero transire,
Plaut. Ep. 5, 1, 51:per hortum ad amicam,
id. Stich. 3, 1, 36:ad uxorem,
id. Caecin. 3, 4, 24; Ter. Phorm. 4, 5, 7: ad te, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 7, 1:ad forum,
Ter. Phorm. 5, 7 (8), 28:ne Germani e suis finibus in Helvetiorum fines transirent,
Caes. B. G. 1, 28:in agrum Noricum,
id. ib. 1, 5:in Britanniam,
id. ib. 4, 30:per eorum corpora transire conantes repulerunt,
id. ib. 2, 10:per media castra,
Sall. J. 107, 5:per illud (iter, i. e. vocis) Murmure blanditiae minimo transire solebant,
Ov. M. 4, 70: obsides ut inter sese dent, perficit;Helvetii, ut sine maleficio et injuriā transeant,
Caes. B. G. 1, 9; Liv. 10, 46, 3:Mosa in Rhenum transit,
Caes. B. G. 4, 10:caseum per cribrum facito transeat in mortarium,
Cato, R. R. 76, 3:odor foliorum transit in vestes,
Plin. 12, 3, 7, § 15:ficus ad nos ex aliis transire gentibus,
id. 15, 18, 19, § 69. —Act.:B.campos pedibus transire videmur,
Lucr. 4, 459:Taurum,
Cic. Fam. 3, 8, 5:Taurus transiri non potest,
id. Att. 5, 21, 14:Apenninum,
id. Fam. 11, 10, 4; Liv. 5, 33, 2; 5, 33, 4 sq.; 21, 38, 6; 26, 12, 14;21, 58, 3: paulatim Germanos consuescere Rhenum transire,
Caes. B. G. 1, 33:flumen,
id. ib. 1, 12;1, 13: Euphratem,
Cic. Fin. 3, 22, 75:maria,
id. Or. 42, 146; id. Pis. 24, 57; Hor. A. P. 345:paludem,
Hirt. B. G. 8, 10:forum,
Hor. Ep. 1, 6, 59:equum cursu,
to pass by, Verg. A. 11, 719:omnes mensas transiit,
Plaut. Curc. 5, 3, 4:quem (serpentem) rota transiit,
ran over, Verg. A. 5, 274:anulis medios articulos (digitorum) non transeuntibus,
Quint. 11, 3, 142:Domitii filius transiit Formias,
passed through Formiæ, Cic. Att. 9, 3, 1.—In pass.:Rhodanus nonnullis locis vado transitur,
is crossed by a ford, is fordable, Caes. B. G. 1, 6; cf.:flumen uno omnino loco pedibus transiri potest,
id. ib. 5, 18; 2, 10; 7, 55; Hirt. B. G. 8, 27; Liv. 21, 43, 4; Plin. 29, 4, 27, § 89:totus transibitur orbis,
Manil. 4, 398.—In partic.1.To go over to a party or side (cf. transfugio):2.ne deserat me atque ad hostes transeat,
Plaut. Ps. 4, 3, 10:ad adversarios transeas?
Cic. Verr. 2, 1, 15, § 40:ad Pompeium transierunt,
Caes. B. C. 3, 60:transit cohors ad eum,
id. ib. 1, 60:a Patribus ad plebem,
Liv. 4, 16, 3:cum iis pugnare ad quos transierant,
Nep. Dat. 6, 6:ad Q. Sextii philosophi sectam,
Suet. Gram. 18. — Absol.:nec manere nec transire aperte ausus,
Liv. 1, 27, 5:ut nulla ante Britanniae nova pars illacessita transierit,
Tac. Agr. 20.—To go or pass over into any thing by transformation, to be changed or transformed into a thing ( poet. and in postAug. prose):3.ille in humum saxumque undamque trabemque fallaciter transit,
Ov. M. 11, 643:in plures figuras,
id. ib. 8, 730:humana in corpora,
id. ib. 15, 167:in aestatem post ver,
id. ib. 15, 206:aqua mulsa longā vetustate transit in vinum,
Plin. 22, 24, 52, § 112; 9, 41, 65, § 139; 25, 9, 57, § 103; 37, 6, 23, § 87.—Of food. to pass through, pass off:4. II.cibi qui difficillime transeant sumpti,
Varr. R. R. 2, 11, 3; so,cibi,
Plin. 11, 37, 79, § 202:vinum tenue per urinam,
id. 23, 1, 22, § 39.—Trop.A.In gen.1.Neutr. (very rare):2.quod quaedam animalis intellegentia per omnia ea permanet et transeat,
runs through, pervades, Cic. Ac. 2, 37, 119:utinam ista saevitia inter peregrina exempla mansisset, nec in Romanos mores transisset,
Sen. Ira, 3, 18, 1.— Impers. pass.:cujus (ordinis) similitudine perspectā in formarum specie ac dignitate transitum est et ad honestatem dictorum atque factorum,
Cic. Fin. 2, 14, 47.— More freq.,Act.:B.ii sine dubio finem et modum transeunt,
go beyond, overstep, transgress, Cic. Off. 1, 29, 102; so,modum,
id. Tusc. 4, 17, 40:finem aequitatis et legis in judicando,
id. Verr. 2, 3, 95, § 220:fines verecundiae,
id. Fam. 5, 12, 3:aliquid silentio,
to pass over, pass by, id. Att. 2, 19, 3; Quint. 2, 3, 1; 5, 12, 23;nil transit amantes,
i. e. escapes, Stat. Th. 2, 335; so, ita compositi sumus ut nos cottidiana, etiamsi admiratione digna sunt, transeant, Sen. Q. N. 7, 1, 1.—In partic.1.To go or pass over to another opinion:2.in sententiam alicujus,
Liv. 34, 34, 1:senatus frequens in alia omnia transiit,
Hirt. B. G. 8, 53: transierunt illuc, ut ratio esset ejus habenda, qui neque exercitum neque provincias traderet, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 13, 2.—To pass over, be changed into any thing:3.quomodo quire et ruere vel in praeterita patiendi modo, vel in participia transibunt?
Quint. 1, 6, 26:in eam (vocalem sequentem) transire possit (M),
id. 9, 4, 40; 1, 4, 29:frequens imitatio transit in mores,
id. 1, 11, 3:jactantur cuncta et in contrarium transeunt jubente fortunā,
Sen. Ep. 99, 9:in vinum transire,
Plin. 22, 24, 52, § 112; Sen. Ep. 114, 24; 84, 6; 85, 15.—To overpass, surpass, excel:4.qui hoc agit, ut prior sit, forsitan, etiamsi non transierit, aequabit,
Quint. 10, 2, 10:verum ut transeundi spes non sit, magna tamen est dignitas subsequendi,
id. 12, 11, 28:Pompeium transire paras,
Luc. 2, 565:monumenta transibit nostra juventus,
id. 4, 499.—In speaking.a.To pass over to another subject:b.ad partitionem transeamus,
Cic. Inv. 1, 21, 30:ad alias (quaestiones),
Quint. 7, 1, 18:hinc ad rationem sermonis conjuncti,
id. 8, 3, 40:protinus ad dispositionem,
id. 6, 5, 1:ad responsum partis alterius,
id. 7, 1, 6:ad rhetoris officia (proximus liber),
id. 1, 12, 19:consumptis precibus violentam transit in iram,
Ov. M. 8, 106:inde in syllabas cura transibit,
Quint. 1, 4, 17.— Impers. pass.:seminarii curam ante convenit dici, quam transeatur ad alia genera,
Plin. 17, 10, 13, § 68:transeatur ad alteram contionem,
Liv. 45, 37, 11. —To go quickly or briefly through a subject (syn. transcurro):c.sed in animo est leviter transire ac tantummodo perstringere unamquamque rem,
to touch lightly upon, Cic. Rosc. Am. 32, 91:sperare et ea quae premant et ea quae inpendeant me facile transiturum,
id. Fam. 9, 1, 2:eos (libros) omnes duabus proximis noctibus cursim transeo,
Gell. 9, 4, 5:brevi auditu quamvis magna transibat,
Tac. H. 2, 59.—To pass over, pass by, leave untouched (so freq. first in post-Aug. prose;5.syn. praetermitto): malueram, quod erat susceptum ab illis, silentio transiri,
Cic. Att. 2, 19, 3: ex quo tu quae digna sunt, selige, multa transi, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 11, 4:ut alii transeunt quaedam imputantque quod transeant: sic ego nihil praetereo, etc.,
Plin. Ep. 8, 21, 4:Neronem enim transeo,
id. ib. 5, 3, 6; so,Protagoran transeo,
Quint. 3, 4, 10; cf. id. 10, 1, 57; 12, 1, 22; 12, 10, 22:sed hoc transeo,
id. 12, 2, 4:ut ne id quidem transeam,
id. 11, 3, 131:transeamus id quoque, quod, etc.,
id. 1, 10, 17:ut transeam, quemadmodum vulgo imperiti loquantur,
id. 1, 6, 45:lacrimas alicujus,
Stat. S. 5 praef. —In pass.:nec a nobis neglegenter locus iste transibitur,
Quint. 2, 4, 17:illa quoque minora non sunt transeunda,
id. 10, 3, 31; 10, 2, 3:levia haec et transeunda,
Plin. Ep. 8, 6, 5:transita signa,
Manil. 2, 486.—Of time, to pass by, elapse.a.Neutr.:b.cum legis dies transierit,
Cic. Att. 7, 7, 6:dies hibernorum complures,
Caes. B. G. 3, 2:multi jam menses,
id. B. C. 3, 25:quinquennium,
Dig. 7, 1, 37: tran et aetas;Quam cito!
Tib. 1, 4, 27:menses transeunt,
Phaedr. 5, 7, 11. —Act., to pass, spend:6.ne vitam silentio transeant,
pass through, spend, Sall. C. 1, 1; so,vitam,
id. ib. 2, 8 Kritz N. cr.:ipsum tribunatūs annum quiete et otio,
Tac. Agr. 6 fin.:hiemem (securi),
Sen. Ep. 90, 15:spatium juventae,
to pass beyond, Ov. M. 15, 226.—To pass away, cease:precarium seni imperium et brevi transiturum,
Tac. H. 1, 52 fin.:fortuna imperii transit,
id. ib. 3, 49:mutatam auctoritatem (unguenti) et saepius transisse gloriam,
Plin. 13, 1, 2, § 4:quidquid irarum fuit, transierit,
Sen. Thyest. 398:caelum et terra,
Vulg. Matt. 5, 18; id. 2 Pet. 3, 10; id. 1 Joan. 2, 17.—Hence, transĕunter, adv. (acc. to transeo, II. B. 4. b.), in passing, cursorily (late Lat.):commemorata quaestio, Aug. Civ. Dei, 15, 23: discussā indiciorum fide,
Amm. 28, 1, 14.
См. также в других словарях:
perstringere — index refer (direct attention) Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
Perstringe — Per*stringe , v. t. [L. perstringere; per + stringere to bind up, to touch upon.] 1. To touch; to graze; to glance on. [Obs.] [1913 Webster] 2. To criticise; to touch upon. [R.] Evelyn. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
refer — re·fer /ri fər/ vt re·ferred, re·fer·ring: to send or direct for treatment, aid, service, information, or decision referred the debtor to an attorney with expertise in bankruptcy; specif: commit (1c) Merriam Webster’s Dictionary of Law. Merriam… … Law dictionary
navrer — [ navre ] v. tr. <conjug. : 1> • XIIe; nafrer 1080; a. nord. °nafra « percer » 1 ♦ Vx Blesser. « Navrer à mort » ( ACADÉMIE ). 2 ♦ (1538) Affliger profondément. ⇒ attrister, consterner, désoler. Ce qui m « a profondément attristé, humilié,… … Encyclopédie Universelle
ALEXINUS — Eliensis Ebulidis Milesii discipulus, vir acer, et contentionis viribus ac nervis clarus, Zenonis inimicus; dum nataret in Alpheo fluv. arundinis acumine laesus, fatô functus est. Erat autem Philosophus Eristicus φιλονεικότα???ος, rixarum… … Hofmann J. Lexicon universale
PITHOLAUS — I. PITHOLAUS Commodi Imperatoris educator, Galen. et in aula Institutor, quem perstringere videtur Lamprid. in Commodo, c. 1. cum ait: Habuit literatorem Graecum, Onesicritum, Latmum, Capellam Antistium: Orator ei At teius Sanctus fuit. Sed tot… … Hofmann J. Lexicon universale
TITHONUS — Laomedontis, Troianorum Regis, fil. qui cum ob formae praestantiam ab Aurora adamaretur, ab eadem raptus est, et curru eius in Aethiopiam advectus, ubi et Memnonem ex ea genuit. Vide Servium in illud l. 4. Aen. v. 585. Et iam prima novô spargebat … Hofmann J. Lexicon universale
perstringieren — per|strin|gie|ren* <aus lat. perstringere »fest zusammenziehen, schnüren«> (veraltet) durchziehen, durchhecheln; tadeln … Das große Fremdwörterbuch
abbreger — Abbreger, act. acut. C est rendre bref et accourcir, Breuiare, Contrahere, Circuncidere quae ad rem non pertinent, B. ex Varrone, Aucuns prononcent Abbrevier. Abbreger quelque chose, et la dire en peu de paroles, Perstringere rem aliquam,… … Thresor de la langue françoyse
attainte — Attainte, f. C est heurt, choc, coup, au 3. livre d Amad. chapitre 5. Et se donnerent telle attainte qu ils se renverserent l un l autre, c est à dire tel coup de lance. Venir à ses attaintes, Cerchez Attente au mot Attendre. Il luy baille… … Thresor de la langue françoyse
brievement — Brievement, Breui, Breuiter, Circunscripte, Perbreuiter, Strictim, Tribus verbis. Le plus brievement que je puis, Quam quidem possum breuiter. Dire brievement quelque chose, et en peu de paroles, Comprehense loqui, Dicere presse, Leuiter aliquid… … Thresor de la langue françoyse