Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

grim

  • 1 torvus

        torvus adj.,    staring, keen, piercing, wild, stern, fierce, grim, savage (esp. in look or expression): oculi, O.: astantes lumine torvo fratres, V.: voltus, H.: forma minantis, O.: optima torvae Forma bovis, V.: leaena, V.: Medusa, O.: Mars, H. —Neut. As adv., fiercely, sternly, grimly: torvumque repente Clamat, V.: torva tuens, V.
    * * *
    torva, torvum ADJ
    pitiless, grim; savage

    Latin-English dictionary > torvus

  • 2 horridus

        horridus adj. with comp.    [HORS-], standing on end, rough, shaggy, bristly, prickly: barbula: caesaries, O.: Horridior rusco, V.: densis hastilibus horrida myrtus, V.— Rough, rude, crude, rugged, wild, savage: pecudis iecur: pastor, O.. Acestes in iaculis, V.: Silvanus, H.: Sedes Taenari, H.: Hiemps tremulo venit horrida passu, O.: Iuppiter austris, V.: stiria, V.: fluctus, H.— Unkempt, with dishevelled hair: Capillus passus, ipsa horrida, T.: mater, Iu.—Fig., in character or manners, rough, rude, blunt, stern, unpolished, uncouth: vitā, oratione: miles: Fidens iuventus horrida bracchiis, H.: gens, V.: horridus irā (Boreas), O.: horridiora verba: numerus Saturnius, H.— Causing tremor, exciting horror, terrible, frightful, horrid: horridiores aspectu, Cs.: acies, V.: virga (mortis), H.: iussa, V.
    * * *
    horrida, horridum ADJ
    wild, frightful, rough, bristly, standing on end, unkempt; grim; horrible

    Latin-English dictionary > horridus

  • 3 truculentus

        truculentus adj. with comp. and sup.    [trux], savage, fierce, ferocious, stern, grim, harsh, cruel, fell: parcus, truculentus, tenax, T.: quam truculentus! quam terribilis aspectu!: aequor, stormy, Ct.: est truculentior, H.: quo truculentior visu foret, Ta.—As subst n., a play of Plautus.—Plur. n. As adv.: spectat truculenta loquentem, O.
    * * *
    truculenta, truculentum ADJ
    ferocious, aggressive

    Latin-English dictionary > truculentus

  • 4 trux

        trux ucis (abl. truce, poet. also trucī), adj.,    wild, rough, hard, harsh, savage, fierce, ferocious, grim, stern: tribunus plebis: insectator, L.: taurus, O.: (testudo) aspectu truci: voltu truci, L.: pelagus, H.: Eurus, O.: animus, O.: sententia, L.: inimicitiae, H.
    * * *
    (gen.), trucis ADJ
    wild, savage, fierce

    Latin-English dictionary > trux

  • 5 torva

    torvus, a, um, adj. [perh. for torg-vus; Sanscr. root targ-, to threaten], orig. of the eyes, staring, keen, piercing, wild, stern; hence, in gen., wild, fierce, grim, gloomy, savage, in aspect or character ( poet. and in post-Aug. prose; syn.: trux, truculentus, ferus): ille tuens oculis immitem Phinea torvis, Ov. M. 5, 92:

    oculi,

    Quint. 11, 3, 75; Val. Max. 5, 1, ext. 6:

    cernimus astantes lumine torvo Aetnaeos fratres,

    Verg. A. 3, 677; so,

    lumine,

    Ov. M. 9, 27; and absol.:

    aspicit hanc torvis (sc. oculis),

    id. ib. 6, 34:

    vultus,

    Hor. Ep. 1, 19, 12; Sen. Ira, 2, 35, 3; Val. Max. 3, 8, 6; Quint. 6, 1, 43; 11, 3, 160:

    facies,

    Sen. Ira, 1, 1, 3:

    forma minantis,

    Ov. P. 2, 8, 22:

    aspectus (equi),

    Plin. 8, 42, 64, § 154 optima torvae Forma bovis, Verg. G. 3, 51:

    frons (Polyphemi),

    Verg. A. 3, 636:

    torvi cymba senis,

    Prop. 3, 18 (4, 17), 24: feroci ingenio torvus praegrandi gradu, Pac. ap. Fest. p. 355:

    torvu' draco serpit, Cic. poët. N. D. 2, 42, 106: angues,

    Verg. A. 6, 571:

    leaena,

    id. E. 2, 63:

    aper,

    Prop. 2, 3, 6:

    taurus,

    Ov. M. 8, 132:

    juvencus,

    id. ib. 6, 115;

    10, 237: Medusa,

    Ov. A. A. 2, 309:

    Mars,

    Hor. C. 1, 28, 17:

    Ister (as a horned river-god),

    Val. Fl. 8, 218 et saep.: ferox et torva confidentia, Pac. ap. Fest. p. 355 Müll.; cf.

    proclia,

    Cat. 66, 20:

    vina,

    i. e. harsh, sharp, tart, Plin. 17, 23, 35, § 213.— Comp.:

    voce hominis et tuba rudore torvior,

    App. Flor 3, p. 357.— Sup.:

    leonis torvissima facies,

    Arn. 6, p. 196.—
    (β).
    torvum and torva, adverb., fiercely, sternly, sharply, etc.:

    torvumque repente Clamat,

    Verg. A. 7, 399:

    torvum lacrimans,

    Stat. Th. 12, 127:

    torva tuens,

    Verg. A. 6, 467; Val. Fl. 2, 255. — Adv.: torvĭter, sharply, severely, sternly (ante-class.): aliquem increpare, Enn. ap. Non. 516, 16 (Ann. v. 79 Vahl.); Pomp. ap. Non. 516, 15 (Com. Fragm. v. 18 Rib.).

    Lewis & Short latin dictionary > torva

  • 6 torvum

    torvus, a, um, adj. [perh. for torg-vus; Sanscr. root targ-, to threaten], orig. of the eyes, staring, keen, piercing, wild, stern; hence, in gen., wild, fierce, grim, gloomy, savage, in aspect or character ( poet. and in post-Aug. prose; syn.: trux, truculentus, ferus): ille tuens oculis immitem Phinea torvis, Ov. M. 5, 92:

    oculi,

    Quint. 11, 3, 75; Val. Max. 5, 1, ext. 6:

    cernimus astantes lumine torvo Aetnaeos fratres,

    Verg. A. 3, 677; so,

    lumine,

    Ov. M. 9, 27; and absol.:

    aspicit hanc torvis (sc. oculis),

    id. ib. 6, 34:

    vultus,

    Hor. Ep. 1, 19, 12; Sen. Ira, 2, 35, 3; Val. Max. 3, 8, 6; Quint. 6, 1, 43; 11, 3, 160:

    facies,

    Sen. Ira, 1, 1, 3:

    forma minantis,

    Ov. P. 2, 8, 22:

    aspectus (equi),

    Plin. 8, 42, 64, § 154 optima torvae Forma bovis, Verg. G. 3, 51:

    frons (Polyphemi),

    Verg. A. 3, 636:

    torvi cymba senis,

    Prop. 3, 18 (4, 17), 24: feroci ingenio torvus praegrandi gradu, Pac. ap. Fest. p. 355:

    torvu' draco serpit, Cic. poët. N. D. 2, 42, 106: angues,

    Verg. A. 6, 571:

    leaena,

    id. E. 2, 63:

    aper,

    Prop. 2, 3, 6:

    taurus,

    Ov. M. 8, 132:

    juvencus,

    id. ib. 6, 115;

    10, 237: Medusa,

    Ov. A. A. 2, 309:

    Mars,

    Hor. C. 1, 28, 17:

    Ister (as a horned river-god),

    Val. Fl. 8, 218 et saep.: ferox et torva confidentia, Pac. ap. Fest. p. 355 Müll.; cf.

    proclia,

    Cat. 66, 20:

    vina,

    i. e. harsh, sharp, tart, Plin. 17, 23, 35, § 213.— Comp.:

    voce hominis et tuba rudore torvior,

    App. Flor 3, p. 357.— Sup.:

    leonis torvissima facies,

    Arn. 6, p. 196.—
    (β).
    torvum and torva, adverb., fiercely, sternly, sharply, etc.:

    torvumque repente Clamat,

    Verg. A. 7, 399:

    torvum lacrimans,

    Stat. Th. 12, 127:

    torva tuens,

    Verg. A. 6, 467; Val. Fl. 2, 255. — Adv.: torvĭter, sharply, severely, sternly (ante-class.): aliquem increpare, Enn. ap. Non. 516, 16 (Ann. v. 79 Vahl.); Pomp. ap. Non. 516, 15 (Com. Fragm. v. 18 Rib.).

    Lewis & Short latin dictionary > torvum

  • 7 torvus

    torvus, a, um, adj. [perh. for torg-vus; Sanscr. root targ-, to threaten], orig. of the eyes, staring, keen, piercing, wild, stern; hence, in gen., wild, fierce, grim, gloomy, savage, in aspect or character ( poet. and in post-Aug. prose; syn.: trux, truculentus, ferus): ille tuens oculis immitem Phinea torvis, Ov. M. 5, 92:

    oculi,

    Quint. 11, 3, 75; Val. Max. 5, 1, ext. 6:

    cernimus astantes lumine torvo Aetnaeos fratres,

    Verg. A. 3, 677; so,

    lumine,

    Ov. M. 9, 27; and absol.:

    aspicit hanc torvis (sc. oculis),

    id. ib. 6, 34:

    vultus,

    Hor. Ep. 1, 19, 12; Sen. Ira, 2, 35, 3; Val. Max. 3, 8, 6; Quint. 6, 1, 43; 11, 3, 160:

    facies,

    Sen. Ira, 1, 1, 3:

    forma minantis,

    Ov. P. 2, 8, 22:

    aspectus (equi),

    Plin. 8, 42, 64, § 154 optima torvae Forma bovis, Verg. G. 3, 51:

    frons (Polyphemi),

    Verg. A. 3, 636:

    torvi cymba senis,

    Prop. 3, 18 (4, 17), 24: feroci ingenio torvus praegrandi gradu, Pac. ap. Fest. p. 355:

    torvu' draco serpit, Cic. poët. N. D. 2, 42, 106: angues,

    Verg. A. 6, 571:

    leaena,

    id. E. 2, 63:

    aper,

    Prop. 2, 3, 6:

    taurus,

    Ov. M. 8, 132:

    juvencus,

    id. ib. 6, 115;

    10, 237: Medusa,

    Ov. A. A. 2, 309:

    Mars,

    Hor. C. 1, 28, 17:

    Ister (as a horned river-god),

    Val. Fl. 8, 218 et saep.: ferox et torva confidentia, Pac. ap. Fest. p. 355 Müll.; cf.

    proclia,

    Cat. 66, 20:

    vina,

    i. e. harsh, sharp, tart, Plin. 17, 23, 35, § 213.— Comp.:

    voce hominis et tuba rudore torvior,

    App. Flor 3, p. 357.— Sup.:

    leonis torvissima facies,

    Arn. 6, p. 196.—
    (β).
    torvum and torva, adverb., fiercely, sternly, sharply, etc.:

    torvumque repente Clamat,

    Verg. A. 7, 399:

    torvum lacrimans,

    Stat. Th. 12, 127:

    torva tuens,

    Verg. A. 6, 467; Val. Fl. 2, 255. — Adv.: torvĭter, sharply, severely, sternly (ante-class.): aliquem increpare, Enn. ap. Non. 516, 16 (Ann. v. 79 Vahl.); Pomp. ap. Non. 516, 15 (Com. Fragm. v. 18 Rib.).

    Lewis & Short latin dictionary > torvus

  • 8 truciter

    trux, ŭcis (abl. usually truci, but truce in Cic. Agr. 2, 25; Ov. Tr. 4, 7, 14), adj. [perh. trux, new, unfermented wine; hence, trop.], wild, rough, hard, harsh, savage, fierce, ferocious, grim, stern (mostly poet.; cf.; truculentus, torvus).
    I.
    Of living beings:

    horridus ac trux tribunus plebis,

    Cic. Agr. 2, 25, 65:

    M. Catonem oratorem non solum gravem sed interdum etiam trucem esse scimus,

    Liv. 34, 5, 6:

    insectator,

    id. 3, 33, 7:

    puer,

    i. e. Achilles, Sen. Troad. 832:

    puellae,

    i. e. Amazons, id. Oedip. 479:

    tyrannus,

    id. Herc. Fur. 937:

    arietes,

    Plaut. Bacch. 5, 2, 29:

    ferae,

    Tib. 1, 9, 76:

    aper,

    Ov. M. 10, 715:

    taurus,

    id. ib. 7, 111; 8, 297;

    9, 81: Theron,

    id. ib. 3, 211:

    blattae,

    ravaging, Mart. 14, 37, 2 et saep.—
    * (β).
    With inf.:

    trux audere,

    bold, daring, Sil. 13, 220. —
    II.
    Of things concrete and abstract: (testudo) aspectu truci, Pac. ap. Cic. Div. 2, 64, 133 (Trag. Rel. v. 3 Rib.):

    oculi (draconis), Cic. poët. N. D. 2, 42, 107: vultus,

    Hor. Epod. 5, 4:

    quemque vocant aliae vultum rigidumque trucemque,

    Ov. H. 4, 73:

    voltu truci,

    Liv. 45, 10, 8:

    faciesque truces oculique minaces,

    Luc. 7, 291:

    pelagus,

    Hor. C. 1, 3, 10:

    venti,

    Plin. 2, 36, 36, § 100:

    Eurus, Ov M. 15, 603: classicum,

    Hor. Epod. 2, 5:

    truci cantu,

    Liv. 5, 37, 8:

    sonor,

    Tac. A. 1, 65:

    vox,

    Sil. 1, 67:

    herbae tactu,

    Plin. 22, 6, 7, § 17:

    per lucos vetustā religione truces,

    Claud. Laud. Stil. 1, 229:

    animus,

    Ov. A. A. 2, 477:

    sententia,

    Liv. 29, 19, 4:

    genus dicendi trux atque violentum,

    Quint. 11, 1, 3:

    inimicitiae,

    Hor. Ep. 1, 19, 49:

    eloquentia,

    Tac. A. 6, 48:

    oratio,

    id. H 4, 42.— Comp. and sup. given without examples in Rhemn. Palaem. p. 1369 P.— Hence, trŭcĭter, adv., fiercely (late Lat.), Aldh. Laud. Virg. 35.

    Lewis & Short latin dictionary > truciter

  • 9 truculenta

    trŭcŭlentus, a, um, adj. [trux], savage, fierce, ferocious, stern, grim, harsh, cruel, fell (mostly poet. and in post-Aug. prose; syn.: saevus, crudelis, trux).
    1.
    Lit.:

    agrestis, saevus, tristis, parcus, truculentus, tenax,

    Ter. Ad. 5, 4, 12; cf.:

    quam taeter incedebat! quam truculentus! quam terribilis aspectu,

    Cic. Sest. 8, 19:

    truculentus atque saevus,

    Plaut. Bacch. 4, 5, 3; id. Truc. 2, 2, 10 sq.; 3, 2, 6; Quint. 11, 3, 73; Ov. M. 13, 558:

    tigris etiam feris ceteris truculenta,

    Plin. 8, 4, 5, § 10.— Hence, subst.: Trŭcŭlentus, i, m., a play by Plautus, Cic. Sen. 14, 50; Varr. L. L. 7, 3.— Comp.:

    nulla Getis gens est truculentior,

    Ov. P. 2, 7, 31:

    quo truculentior visu foret,

    Tac. H. 4, 22:

    feta truculentior ursa,

    Ov. M. 13, 803:

    Armeniam invasit truculentior quam antea,

    Tac. A. 12, 50.—
    2.
    Of things:

    truculentis oculis,

    Plaut. As. 2, [p. 1905] 3, 21:

    aequor,

    wild, stormy, Cat. 64, 179:

    vocibus truculentis strepere,

    wild, tumultuous, mutinous, Tac. A. 1, 25.— Subst.: trŭcŭlenta, ōrum, fierce conduct or language:

    truculenta pelagi tulistis,

    Cat. 63, 16; cf.

    caeli,

    Tac. A. 2, 24:

    truculenta loquens,

    Ov. M. 13, 558.— Sup.:

    truculentissimum ac nefarium facinus,

    Auct. Her. 4, 8, 12.— Adv.: trŭcŭlentē or trŭcŭ-lenter, savagely, fiercely, ferociously:

    nolite truculenter insequi inania verba populorum,

    Cassiod. Var. 1, 13; Ven. Fort. Vit. S. Mart. 4, 541.— Comp.:

    quod truculentius se gereret quam ceteri,

    Cic. Agr. 2, 5, 13:

    instans,

    Val. Max. 3, 8, 5.— Sup.:

    quam potuit truculentissime eum aspexit,

    Quint. 6, 1, 43.

    Lewis & Short latin dictionary > truculenta

  • 10 truculenter

    trŭcŭlentus, a, um, adj. [trux], savage, fierce, ferocious, stern, grim, harsh, cruel, fell (mostly poet. and in post-Aug. prose; syn.: saevus, crudelis, trux).
    1.
    Lit.:

    agrestis, saevus, tristis, parcus, truculentus, tenax,

    Ter. Ad. 5, 4, 12; cf.:

    quam taeter incedebat! quam truculentus! quam terribilis aspectu,

    Cic. Sest. 8, 19:

    truculentus atque saevus,

    Plaut. Bacch. 4, 5, 3; id. Truc. 2, 2, 10 sq.; 3, 2, 6; Quint. 11, 3, 73; Ov. M. 13, 558:

    tigris etiam feris ceteris truculenta,

    Plin. 8, 4, 5, § 10.— Hence, subst.: Trŭcŭlentus, i, m., a play by Plautus, Cic. Sen. 14, 50; Varr. L. L. 7, 3.— Comp.:

    nulla Getis gens est truculentior,

    Ov. P. 2, 7, 31:

    quo truculentior visu foret,

    Tac. H. 4, 22:

    feta truculentior ursa,

    Ov. M. 13, 803:

    Armeniam invasit truculentior quam antea,

    Tac. A. 12, 50.—
    2.
    Of things:

    truculentis oculis,

    Plaut. As. 2, [p. 1905] 3, 21:

    aequor,

    wild, stormy, Cat. 64, 179:

    vocibus truculentis strepere,

    wild, tumultuous, mutinous, Tac. A. 1, 25.— Subst.: trŭcŭlenta, ōrum, fierce conduct or language:

    truculenta pelagi tulistis,

    Cat. 63, 16; cf.

    caeli,

    Tac. A. 2, 24:

    truculenta loquens,

    Ov. M. 13, 558.— Sup.:

    truculentissimum ac nefarium facinus,

    Auct. Her. 4, 8, 12.— Adv.: trŭcŭlentē or trŭcŭ-lenter, savagely, fiercely, ferociously:

    nolite truculenter insequi inania verba populorum,

    Cassiod. Var. 1, 13; Ven. Fort. Vit. S. Mart. 4, 541.— Comp.:

    quod truculentius se gereret quam ceteri,

    Cic. Agr. 2, 5, 13:

    instans,

    Val. Max. 3, 8, 5.— Sup.:

    quam potuit truculentissime eum aspexit,

    Quint. 6, 1, 43.

    Lewis & Short latin dictionary > truculenter

  • 11 Truculentus

    trŭcŭlentus, a, um, adj. [trux], savage, fierce, ferocious, stern, grim, harsh, cruel, fell (mostly poet. and in post-Aug. prose; syn.: saevus, crudelis, trux).
    1.
    Lit.:

    agrestis, saevus, tristis, parcus, truculentus, tenax,

    Ter. Ad. 5, 4, 12; cf.:

    quam taeter incedebat! quam truculentus! quam terribilis aspectu,

    Cic. Sest. 8, 19:

    truculentus atque saevus,

    Plaut. Bacch. 4, 5, 3; id. Truc. 2, 2, 10 sq.; 3, 2, 6; Quint. 11, 3, 73; Ov. M. 13, 558:

    tigris etiam feris ceteris truculenta,

    Plin. 8, 4, 5, § 10.— Hence, subst.: Trŭcŭlentus, i, m., a play by Plautus, Cic. Sen. 14, 50; Varr. L. L. 7, 3.— Comp.:

    nulla Getis gens est truculentior,

    Ov. P. 2, 7, 31:

    quo truculentior visu foret,

    Tac. H. 4, 22:

    feta truculentior ursa,

    Ov. M. 13, 803:

    Armeniam invasit truculentior quam antea,

    Tac. A. 12, 50.—
    2.
    Of things:

    truculentis oculis,

    Plaut. As. 2, [p. 1905] 3, 21:

    aequor,

    wild, stormy, Cat. 64, 179:

    vocibus truculentis strepere,

    wild, tumultuous, mutinous, Tac. A. 1, 25.— Subst.: trŭcŭlenta, ōrum, fierce conduct or language:

    truculenta pelagi tulistis,

    Cat. 63, 16; cf.

    caeli,

    Tac. A. 2, 24:

    truculenta loquens,

    Ov. M. 13, 558.— Sup.:

    truculentissimum ac nefarium facinus,

    Auct. Her. 4, 8, 12.— Adv.: trŭcŭlentē or trŭcŭ-lenter, savagely, fiercely, ferociously:

    nolite truculenter insequi inania verba populorum,

    Cassiod. Var. 1, 13; Ven. Fort. Vit. S. Mart. 4, 541.— Comp.:

    quod truculentius se gereret quam ceteri,

    Cic. Agr. 2, 5, 13:

    instans,

    Val. Max. 3, 8, 5.— Sup.:

    quam potuit truculentissime eum aspexit,

    Quint. 6, 1, 43.

    Lewis & Short latin dictionary > Truculentus

  • 12 truculentus

    trŭcŭlentus, a, um, adj. [trux], savage, fierce, ferocious, stern, grim, harsh, cruel, fell (mostly poet. and in post-Aug. prose; syn.: saevus, crudelis, trux).
    1.
    Lit.:

    agrestis, saevus, tristis, parcus, truculentus, tenax,

    Ter. Ad. 5, 4, 12; cf.:

    quam taeter incedebat! quam truculentus! quam terribilis aspectu,

    Cic. Sest. 8, 19:

    truculentus atque saevus,

    Plaut. Bacch. 4, 5, 3; id. Truc. 2, 2, 10 sq.; 3, 2, 6; Quint. 11, 3, 73; Ov. M. 13, 558:

    tigris etiam feris ceteris truculenta,

    Plin. 8, 4, 5, § 10.— Hence, subst.: Trŭcŭlentus, i, m., a play by Plautus, Cic. Sen. 14, 50; Varr. L. L. 7, 3.— Comp.:

    nulla Getis gens est truculentior,

    Ov. P. 2, 7, 31:

    quo truculentior visu foret,

    Tac. H. 4, 22:

    feta truculentior ursa,

    Ov. M. 13, 803:

    Armeniam invasit truculentior quam antea,

    Tac. A. 12, 50.—
    2.
    Of things:

    truculentis oculis,

    Plaut. As. 2, [p. 1905] 3, 21:

    aequor,

    wild, stormy, Cat. 64, 179:

    vocibus truculentis strepere,

    wild, tumultuous, mutinous, Tac. A. 1, 25.— Subst.: trŭcŭlenta, ōrum, fierce conduct or language:

    truculenta pelagi tulistis,

    Cat. 63, 16; cf.

    caeli,

    Tac. A. 2, 24:

    truculenta loquens,

    Ov. M. 13, 558.— Sup.:

    truculentissimum ac nefarium facinus,

    Auct. Her. 4, 8, 12.— Adv.: trŭcŭlentē or trŭcŭ-lenter, savagely, fiercely, ferociously:

    nolite truculenter insequi inania verba populorum,

    Cassiod. Var. 1, 13; Ven. Fort. Vit. S. Mart. 4, 541.— Comp.:

    quod truculentius se gereret quam ceteri,

    Cic. Agr. 2, 5, 13:

    instans,

    Val. Max. 3, 8, 5.— Sup.:

    quam potuit truculentissime eum aspexit,

    Quint. 6, 1, 43.

    Lewis & Short latin dictionary > truculentus

  • 13 trux

    trux, ŭcis (abl. usually truci, but truce in Cic. Agr. 2, 25; Ov. Tr. 4, 7, 14), adj. [perh. trux, new, unfermented wine; hence, trop.], wild, rough, hard, harsh, savage, fierce, ferocious, grim, stern (mostly poet.; cf.; truculentus, torvus).
    I.
    Of living beings:

    horridus ac trux tribunus plebis,

    Cic. Agr. 2, 25, 65:

    M. Catonem oratorem non solum gravem sed interdum etiam trucem esse scimus,

    Liv. 34, 5, 6:

    insectator,

    id. 3, 33, 7:

    puer,

    i. e. Achilles, Sen. Troad. 832:

    puellae,

    i. e. Amazons, id. Oedip. 479:

    tyrannus,

    id. Herc. Fur. 937:

    arietes,

    Plaut. Bacch. 5, 2, 29:

    ferae,

    Tib. 1, 9, 76:

    aper,

    Ov. M. 10, 715:

    taurus,

    id. ib. 7, 111; 8, 297;

    9, 81: Theron,

    id. ib. 3, 211:

    blattae,

    ravaging, Mart. 14, 37, 2 et saep.—
    * (β).
    With inf.:

    trux audere,

    bold, daring, Sil. 13, 220. —
    II.
    Of things concrete and abstract: (testudo) aspectu truci, Pac. ap. Cic. Div. 2, 64, 133 (Trag. Rel. v. 3 Rib.):

    oculi (draconis), Cic. poët. N. D. 2, 42, 107: vultus,

    Hor. Epod. 5, 4:

    quemque vocant aliae vultum rigidumque trucemque,

    Ov. H. 4, 73:

    voltu truci,

    Liv. 45, 10, 8:

    faciesque truces oculique minaces,

    Luc. 7, 291:

    pelagus,

    Hor. C. 1, 3, 10:

    venti,

    Plin. 2, 36, 36, § 100:

    Eurus, Ov M. 15, 603: classicum,

    Hor. Epod. 2, 5:

    truci cantu,

    Liv. 5, 37, 8:

    sonor,

    Tac. A. 1, 65:

    vox,

    Sil. 1, 67:

    herbae tactu,

    Plin. 22, 6, 7, § 17:

    per lucos vetustā religione truces,

    Claud. Laud. Stil. 1, 229:

    animus,

    Ov. A. A. 2, 477:

    sententia,

    Liv. 29, 19, 4:

    genus dicendi trux atque violentum,

    Quint. 11, 1, 3:

    inimicitiae,

    Hor. Ep. 1, 19, 49:

    eloquentia,

    Tac. A. 6, 48:

    oratio,

    id. H 4, 42.— Comp. and sup. given without examples in Rhemn. Palaem. p. 1369 P.— Hence, trŭcĭter, adv., fiercely (late Lat.), Aldh. Laud. Virg. 35.

    Lewis & Short latin dictionary > trux

  • 14 vultus

    vultus ( volt-), ūs, m. ( neutr. collat. form, plur. volta, Enn. ap. Non. p. 230, 15, or Ann. v. 536 Vahl.; Lucr. 4, 1213) [etym. dub.; cf. Goth. vulthus, glory], an expression of countenance, the countenance, visage, as to features and expression; hence, often to be translated by features, looks, air, mien, expression, aspect (syn. aspectus).
    I.
    Lit.
    A.
    In gen., sing.: nam et oculi nimis arguti, quemadmodum animo affecti sumus, loquuntur, et is qui appellatur vultus, [p. 2017] qui nullo in animante esse praeter hominem potest, indicat:

    cujus vim Graeci norunt. nomen omnino non habent,

    Cic. Leg. 1, 9, 27:

    imago animi vultus est, indices oculi,

    id. de Or. 3, 59, 221:

    ea, quae nobis non possumus fingere, facies, voltus, sonus,

    id. ib. 1, 28, 127:

    oculi, supercilia, frons, vultus denique totus, qui sermo quidam tacitus mentis est, hic in fraudem homines impulit,

    id. Pis. 1, 1:

    vultus atque nutus,

    id. Lael. 25, 93:

    acer in hostem,

    Hor. C. 1, 2, 40:

    torvus,

    id. Ep. 1, 19, 12:

    maestus,

    id. A. P. 106:

    tali vultu gemens,

    Ov. Tr. 3, 4, 37:

    qui spiritus illi, Qui voltus,

    Verg. A. 5, 649; cf.:

    voltus tuus, cui regendum me tradidi,

    Sen. Ben. 6, 7, 1.— Plur.:

    vultus mehercule tuos mihi expressit omnes,

    Cic. Fam. 12, 30, 3:

    ficti simulatique vultus,

    id. Clu. 26, 72:

    non modo severitatem illorum, sed ne vultus quidem ferre possemus,

    id. Planc. 18, 45:

    tenere vultus mutantem Protea,

    Hor. Ep. 1, 1, 90:

    super omnia vultus Accessere boni,

    kindly, Ov. M. 8, 677:

    vultus modo sumit acerbos,

    id. Tr. 5, 8, 17.—
    B.
    In partic., an angry countenance, stern look, grim visage ( poet. and in post-Aug. prose):

    (justum virum) Non vultus instantis tyranni Mente quatit solidā,

    Hor. C. 3, 3, 3; id. S. 1, 6, 121; 2, 7, 44; Tac. A. 1, 12; Vulg. Psa. 20, 10; 33, 17. —
    II.
    Transf.
    1.
    In gen., the face (syn.: facies, os): simiae vultum subire, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 12, 2:

    bracchia et vultum teretesque suras laudo,

    Hor. C. 2, 4, 21:

    petamque vultus umbra curvis unguibus,

    id. Epod. 5, 93; so in the plur., Ov. M. 5, 59; 5, 217; 5, 292; 6, 630; Mart. 1, 32, 5; Plin. 26, 1, 2, § 2 al.—
    2.
    In partic., a painted face, portrait, likeness:

    vultus Epicurios per cubicula gestant,

    Plin. 35, 2, 2, § 5; Vop. Prob. 23; Treb. Poll. Claud. 14.—
    3.
    The face, look, appearance ( poet.):

    vultus capit illa priores,

    Ov. M. 1, 738:

    inque nitentem Inachidos vultus mutaverat ille juvencam,

    id. ib. 1, 611.—Of things:

    unus erat toto naturae vultus in orbe,

    Ov. M. 1, 6:

    salis placidi,

    Verg. A. 5, 848.

    Lewis & Short latin dictionary > vultus

См. также в других словарях:

  • grim — grim·ful; grim·i·ly; grim·i·ness; grim·ly; grim·mia; grim·mi·a·ce·ae; grim·mi·a·les; grim·mish; grim·ness; grim; grim·thorpe; pil·grim·er; pil·grim·ess; pil·grim·ize; me·grim; pil·grim; pil·grim·age; grim·mi·a·ceous; …   English syllables

  • Grim — may refer to:* Grim trigger, a strategy in Game Theory * Grim (Billy Mandy), a fictional character from the television series The Grim Adventures of Billy and Mandy * Grim, a Montenegrin rock group * Emanuel Grim, Polish priest and writer * Erik… …   Wikipedia

  • grim — [ grım ] adjective * ▸ 1 causing worry ▸ 2 serious and unfriendly ▸ 3 not attractive ▸ 4 not enjoyable ▸ 5 sick ▸ + PHRASES 1. ) grim news, situations, or events are unpleasant and make you feel upset and worried: The future looks pretty grim.… …   Usage of the words and phrases in modern English

  • grim — [grım] adj [: Old English; Origin: grimm] 1.) making you feel worried or unhappy = ↑harsh ▪ the grim reality of rebuilding the shattered town ▪ When he lost his job, his future looked grim. ▪ Millions of Britons face the grim prospect (=something …   Dictionary of contemporary English

  • grim´ly — grim «grihm», adjective, grim|mer, grim|mest. 1. without mercy; stern, harsh, or fierce: »grim, stormy weather. SYNONYM(S): cruel, merciless …   Useful english dictionary

  • Grim — (gr[i^]m), a. [Compar. {Grimmer} ( m[ e]r); superl. {Grimmest} ( m[e^]st).] [AS. grim; akin to G. grimm, equiv. to G. & D. grimmig, Dan. grim, grum, Sw. grym, Icel. grimmr, G. gram grief, as adj., hostile; cf. Gr. ?, a crushing sound, ? to… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Grim — ist der Familienname folgender Personen: Bobby Grim (1924–1995), US amerikanischer Rennfahrer Fred Grim (* 1965), niederländischer Fußballtorhüter Herman Niklas Grim (auch: Hermann Nicolaus Grimm, Hermannus Nicolaus Grimmius; 1641–1711),… …   Deutsch Wikipedia

  • grim — 1 Grim, implacable, relentless, unrelenting, merciless grievanceare comparable when they mean so inexorable or obdurate as to repel or bar any effort to move one from one s purpose or course. Grim (see also GHASTLY) usually implies tenacity of… …   New Dictionary of Synonyms

  • grim — [grim] adj. grimmer, grimmest [ME < OE grimm, akin to Ger < IE base * ghrem , to make a loud sound, roar angrily > GRUMBLE, Russ grom, thunder] 1. fierce; cruel; savage 2. hard and unyielding; relentless; stern; resolute [grim courage] 3 …   English World dictionary

  • grim´i|ly — grim|y «GRY mee», adjective, grim|i|er, grim|i|est. covered with grime; very dirty: »grimy hands. SYNONYM(S): begrimed, black. –grim´i|ly, adverb …   Useful english dictionary

  • grim|y — «GRY mee», adjective, grim|i|er, grim|i|est. covered with grime; very dirty: »grimy hands. SYNONYM(S): begrimed, black. –grim´i|ly, adverb …   Useful english dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»