-
61 caecidi
caedo, cĕcīdi (in MSS. freq. caecīdi, v. Neue, Formenl. 2, 460), caesum, 3, v. a. [root cīd- for scid-; cf. scindo; Gr. schizô].I.Lit.A.In gen.1.To cut, hew, lop, cut down, fell, cut off, cut to pieces: caesa abiegna trabes, Enn. ap. Cic. N. D. 3, 30, 75 (Trag. v. 281 Vahl.):b.frondem querneam caedito,
Cato, R. R. 5, 8:arbores,
Cic. Div. 2, 14, 33; Ov. M. 9, 230:robur,
Cic. Div. 2, 41, 86; Ov. M. 8, 769:lignum,
Plaut. Merc. 2, 3. 63: silvam, Varr ap. Non. p. 272, 5; Lucr. 5, 1265; Caes. B. G. 3, 29; Ov. M. 8, 329; Suet. Aug. 94 fin.; Pall. Mai, 4, 1:nemus,
Ov. M. 2, 418; cf. id. ib. 1, 94; 9, 230; 9, 374;14, 535: harundinem,
Dig. 7, 1, 59, § 2:arboris auctum,
Lucr. 6, 167:comam vitis,
Tib. 1, 7, 34:faenum,
Col. 2, 18, 1:murus latius quam caederetur ruebat,
Liv. 21, 11, 9:caesis montis fodisse medullis,
Cat. 68, 111; so,caedi montis in marmora,
Plin. 12, prooem. §2: lapis caedendus,
Cic. Verr. 2, 1, 56, § 147:silicem,
id. Div. 2, 41, 85:marmor,
Dig. 24, 3, 7, § 13:toga rotunda et apte caesa,
cut out, Quint. 11, 3, 139: caedunt securibus umida vina, with axes they cut out the wine (formerly liquid, now frozen), Verg. G. 3, 364: volutas, to carve or hollow out volutes, Vitr. 3, 3: tineae omnia caedunt, Lucil. ap. Non. p. 272, 14.—Prov.:c.ut vineta egomet caedam mea,
i. e. carry my own hide to market, Hor. Ep. 2, 1, 220 (proverbium in eos dicitur, qui sibi volentes nocent, Schol. Crucq.; cf. Tib. 1, 2, 98; Verg. A. 5, 672).—Ruta caesa; v ruo, P. a.—2.In gen., to strike upon something, to knock at, to beat, strike, cudgel, etc.:b.ut lapidem ferro quom caedimus evolat ignis,
strike upon with iron, Lucr. 6, 314:caedere januam saxis,
Cic. Verr 2, 1, 27, § 69:silicem rostro,
Liv. 41, 13, 1:vasa dolabris,
Curt. 5, 6, 5:femur, pectus, frontem,
Quint. 2, 12, 10; cf. id. 11, 3, 123 al.:verberibus,
Plaut. Most. 5, 2, 45; so Ter. And. 1, 2, 28:pugnis,
Plaut. Curc. 1, 3, [p. 262] 43:aliquem ex occulto,
Ter. Eun. 4, 7, 17:at validis socios caedebant dentibus apri,
they fell with their strong tusks upon their own party, Lucr. 5, 1325; cf. Plaut. Poen. 3, 3, 71:virgis ad necem caedi,
Cic. Verr. 2, 3, 28, § 69; Hor. S. 1, 2, 42:populum saxis,
id. ib. 2, 3, 128:ferulā aliquem,
id. ib. 1, 3, 120:flagris,
Quint. 6, 3, 25:aliquem loris,
Cic. Phil. 8, 8, 24; Suet. Ner. 26; 49; id. Dom. 8:caeduntur (agrestes) inter potentium inimicitias,
Sall. H. Fragm. 3, 61, 27 Dietsch:nudatos virgis,
Liv. 2, 5, 8:hastilibus caedentes terga trepidantium,
id. 35, 5, 10:servum sub furcā caesum medio egerat circo, i.e. ita ut simul caederet,
id. 2, 36, 1.—Prov.:c. B.stimulos pugnis caedere,
to kick against the pricks, to aggravate a danger by foolish resistance, Plaut. Truc. 4, 2, 55.—Pregn.1.(Cf. cado, I. B. 2.) To strike mortally, to kill, murder:b.ille dies, quo Ti. Gracchus est caesus,
Cic. Mil. 5, 14:P. Africanus de Tiberio Graccho responderat jure caesum videri,
id. de Or. 2, 25, 106; id. Off. 2, 12, 43:caeso Argo,
Ov. M. 2, 533; 5, 148; 12, 113; 12, 590; 12, 603; Suet. Caes. 76 al. — Poet., transf. to the blood shed in slaying:caeso sparsuros sanguine flammam,
Verg. A. 11, 82.—Esp. freq.,In milit. lang., to slay a single enemy; or, when a hostile army as a whole is spoken of, to conquer with great slaughter, to cut to pieces, vanquish, destroy (cf. Oud., Wolf, and Baumg.Crus. upon Suet. Vesp. 4):c.exercitus caesus fususque,
Cic. Phil. 14, 1, 1:Romani insecuti (hostem), caedentes spoliantesque caesos, castra regia diripiunt,
Liv. 32, 12, 10; 2, 47, 9:infra arcem caesi captique multi mortales,
id. 4, 61, 6; 22, 7, 2 and 9; Quint. 12, 10, 24; Suet. Aug. 21; 23; id. Vesp. 4:Indos,
Curt. 9, 5, 19:passim obvios,
id. 5, 6, 6:praesidium,
id. 4, 5, 17:propugnatores reipublicae,
Quint. 12, 10, 24:caesus (hostis) per calles saltusque vagando circumagatur,
Liv. 44, 36, 10 Kreyss.:consulem exercitumque caesum,
id. 22, 56, 2:legio-nes nostras cecidere,
id. 7, 30, 14; so Nep. Dat. 6, 4; Tac. Agr. 18; Suet. Claud. 1.— And poet., the leader is put for the army:Pyrrhum et ingentem cecidit Antiochum Hannibalemque dirum,
Hor. C. 3, 6, 36.—In poet. hypallage:caesi corporum acervi (for caesorum),
Cat. 64, 359.—To slaughter animals, esp. for offerings, to kill, slay, sacrifice:d.caedit greges armentorum,
Cic. Phil. 3, 12, 31:boves,
Ov. M. 15, 141:deorum mentes caesis hostiis placare,
Cic. Clu. 68, 194:caesis victimis,
id. Att. 1, 13, 1; Liv. 8, 6, 11; 10, 7, 10; 45, 7, 1; Tac. A. 2, 75; Suet. Caes. 81; id. Calig. 14; id. Ner. 25; id. Oth. 8; id. Galb. 18; id. Claud. 25; Just. 11, 5, 6 al.; Verg. A. 5, 96; Hor. Epod. 2, 59; Ov.M.13, 637; Juv. 6, 48; 6, 447; 8, 156; 12, 3 al.: inter caesa et porrecta; v. porricio.—Hence, since security for a person was anciently given by the deposit of sheep belonging to him, which were slaughtered in case of forfeiture, leg. t. t.: pignus caedere (or concidere), to declare the for feiture of a security, to confiscate a pledge: non tibi illa sunt caedenda, si L. Crassum vis coërcere, Crass. ap. Cic. de Or. 3, 1, 4.—2.In mal. part. ( = concido; cf.:II.jam hoc, caede, concide: nonne vobis verba depromere videtur ad omne genus nequitiae accommodata?
Cic. Verr. 2, 3, 66, § 155); Cat. 56, 7; Auct. Priap. 25, 10; Tert. Pall. 4.—Trop.: caedere sermones, a Grecism, acc. to Prisc. 18, p. 1118 P., = koptein ta rhêmata, to chop words, chat, talk, converse, Ter. Heaut. 2, 3, 1; cf. Non. p. 272, 13, and Prisc. p. 1188 P.:oratio caesa,
i. e. asyndeton, Auct. Her. 4, 19, 26; Aquil. Rom. §§ 18 and 19; Mart. Cap. 5; § 528.—Hence, caesum, i, n.; subst. in gram. synon. with comma, a stop, pause, comma, Mart. Cap. 5, § 527; Aquil. Rom. § 19; Fortun. Art. Rhet. 3, 10. -
62 caedo
caedo, cĕcīdi (in MSS. freq. caecīdi, v. Neue, Formenl. 2, 460), caesum, 3, v. a. [root cīd- for scid-; cf. scindo; Gr. schizô].I.Lit.A.In gen.1.To cut, hew, lop, cut down, fell, cut off, cut to pieces: caesa abiegna trabes, Enn. ap. Cic. N. D. 3, 30, 75 (Trag. v. 281 Vahl.):b.frondem querneam caedito,
Cato, R. R. 5, 8:arbores,
Cic. Div. 2, 14, 33; Ov. M. 9, 230:robur,
Cic. Div. 2, 41, 86; Ov. M. 8, 769:lignum,
Plaut. Merc. 2, 3. 63: silvam, Varr ap. Non. p. 272, 5; Lucr. 5, 1265; Caes. B. G. 3, 29; Ov. M. 8, 329; Suet. Aug. 94 fin.; Pall. Mai, 4, 1:nemus,
Ov. M. 2, 418; cf. id. ib. 1, 94; 9, 230; 9, 374;14, 535: harundinem,
Dig. 7, 1, 59, § 2:arboris auctum,
Lucr. 6, 167:comam vitis,
Tib. 1, 7, 34:faenum,
Col. 2, 18, 1:murus latius quam caederetur ruebat,
Liv. 21, 11, 9:caesis montis fodisse medullis,
Cat. 68, 111; so,caedi montis in marmora,
Plin. 12, prooem. §2: lapis caedendus,
Cic. Verr. 2, 1, 56, § 147:silicem,
id. Div. 2, 41, 85:marmor,
Dig. 24, 3, 7, § 13:toga rotunda et apte caesa,
cut out, Quint. 11, 3, 139: caedunt securibus umida vina, with axes they cut out the wine (formerly liquid, now frozen), Verg. G. 3, 364: volutas, to carve or hollow out volutes, Vitr. 3, 3: tineae omnia caedunt, Lucil. ap. Non. p. 272, 14.—Prov.:c.ut vineta egomet caedam mea,
i. e. carry my own hide to market, Hor. Ep. 2, 1, 220 (proverbium in eos dicitur, qui sibi volentes nocent, Schol. Crucq.; cf. Tib. 1, 2, 98; Verg. A. 5, 672).—Ruta caesa; v ruo, P. a.—2.In gen., to strike upon something, to knock at, to beat, strike, cudgel, etc.:b.ut lapidem ferro quom caedimus evolat ignis,
strike upon with iron, Lucr. 6, 314:caedere januam saxis,
Cic. Verr 2, 1, 27, § 69:silicem rostro,
Liv. 41, 13, 1:vasa dolabris,
Curt. 5, 6, 5:femur, pectus, frontem,
Quint. 2, 12, 10; cf. id. 11, 3, 123 al.:verberibus,
Plaut. Most. 5, 2, 45; so Ter. And. 1, 2, 28:pugnis,
Plaut. Curc. 1, 3, [p. 262] 43:aliquem ex occulto,
Ter. Eun. 4, 7, 17:at validis socios caedebant dentibus apri,
they fell with their strong tusks upon their own party, Lucr. 5, 1325; cf. Plaut. Poen. 3, 3, 71:virgis ad necem caedi,
Cic. Verr. 2, 3, 28, § 69; Hor. S. 1, 2, 42:populum saxis,
id. ib. 2, 3, 128:ferulā aliquem,
id. ib. 1, 3, 120:flagris,
Quint. 6, 3, 25:aliquem loris,
Cic. Phil. 8, 8, 24; Suet. Ner. 26; 49; id. Dom. 8:caeduntur (agrestes) inter potentium inimicitias,
Sall. H. Fragm. 3, 61, 27 Dietsch:nudatos virgis,
Liv. 2, 5, 8:hastilibus caedentes terga trepidantium,
id. 35, 5, 10:servum sub furcā caesum medio egerat circo, i.e. ita ut simul caederet,
id. 2, 36, 1.—Prov.:c. B.stimulos pugnis caedere,
to kick against the pricks, to aggravate a danger by foolish resistance, Plaut. Truc. 4, 2, 55.—Pregn.1.(Cf. cado, I. B. 2.) To strike mortally, to kill, murder:b.ille dies, quo Ti. Gracchus est caesus,
Cic. Mil. 5, 14:P. Africanus de Tiberio Graccho responderat jure caesum videri,
id. de Or. 2, 25, 106; id. Off. 2, 12, 43:caeso Argo,
Ov. M. 2, 533; 5, 148; 12, 113; 12, 590; 12, 603; Suet. Caes. 76 al. — Poet., transf. to the blood shed in slaying:caeso sparsuros sanguine flammam,
Verg. A. 11, 82.—Esp. freq.,In milit. lang., to slay a single enemy; or, when a hostile army as a whole is spoken of, to conquer with great slaughter, to cut to pieces, vanquish, destroy (cf. Oud., Wolf, and Baumg.Crus. upon Suet. Vesp. 4):c.exercitus caesus fususque,
Cic. Phil. 14, 1, 1:Romani insecuti (hostem), caedentes spoliantesque caesos, castra regia diripiunt,
Liv. 32, 12, 10; 2, 47, 9:infra arcem caesi captique multi mortales,
id. 4, 61, 6; 22, 7, 2 and 9; Quint. 12, 10, 24; Suet. Aug. 21; 23; id. Vesp. 4:Indos,
Curt. 9, 5, 19:passim obvios,
id. 5, 6, 6:praesidium,
id. 4, 5, 17:propugnatores reipublicae,
Quint. 12, 10, 24:caesus (hostis) per calles saltusque vagando circumagatur,
Liv. 44, 36, 10 Kreyss.:consulem exercitumque caesum,
id. 22, 56, 2:legio-nes nostras cecidere,
id. 7, 30, 14; so Nep. Dat. 6, 4; Tac. Agr. 18; Suet. Claud. 1.— And poet., the leader is put for the army:Pyrrhum et ingentem cecidit Antiochum Hannibalemque dirum,
Hor. C. 3, 6, 36.—In poet. hypallage:caesi corporum acervi (for caesorum),
Cat. 64, 359.—To slaughter animals, esp. for offerings, to kill, slay, sacrifice:d.caedit greges armentorum,
Cic. Phil. 3, 12, 31:boves,
Ov. M. 15, 141:deorum mentes caesis hostiis placare,
Cic. Clu. 68, 194:caesis victimis,
id. Att. 1, 13, 1; Liv. 8, 6, 11; 10, 7, 10; 45, 7, 1; Tac. A. 2, 75; Suet. Caes. 81; id. Calig. 14; id. Ner. 25; id. Oth. 8; id. Galb. 18; id. Claud. 25; Just. 11, 5, 6 al.; Verg. A. 5, 96; Hor. Epod. 2, 59; Ov.M.13, 637; Juv. 6, 48; 6, 447; 8, 156; 12, 3 al.: inter caesa et porrecta; v. porricio.—Hence, since security for a person was anciently given by the deposit of sheep belonging to him, which were slaughtered in case of forfeiture, leg. t. t.: pignus caedere (or concidere), to declare the for feiture of a security, to confiscate a pledge: non tibi illa sunt caedenda, si L. Crassum vis coërcere, Crass. ap. Cic. de Or. 3, 1, 4.—2.In mal. part. ( = concido; cf.:II.jam hoc, caede, concide: nonne vobis verba depromere videtur ad omne genus nequitiae accommodata?
Cic. Verr. 2, 3, 66, § 155); Cat. 56, 7; Auct. Priap. 25, 10; Tert. Pall. 4.—Trop.: caedere sermones, a Grecism, acc. to Prisc. 18, p. 1118 P., = koptein ta rhêmata, to chop words, chat, talk, converse, Ter. Heaut. 2, 3, 1; cf. Non. p. 272, 13, and Prisc. p. 1188 P.:oratio caesa,
i. e. asyndeton, Auct. Her. 4, 19, 26; Aquil. Rom. §§ 18 and 19; Mart. Cap. 5; § 528.—Hence, caesum, i, n.; subst. in gram. synon. with comma, a stop, pause, comma, Mart. Cap. 5, § 527; Aquil. Rom. § 19; Fortun. Art. Rhet. 3, 10. -
63 cillo
1.cillo, ĕre, to move, put in motion (only in mal. part.), Serv. ad Verg. G. 2, 389; Isid. Orig. 20, 14, 11.2.cillo, ōnis, m. [1. cillo], = cinaedus, Pseudo ic. in Sall. 6, 18. -
64 comitor
cŏmĭtor, ātus, 1, v. dep. a. [comes], to join one ' s self to any one as an attendant, to accompany, attend, follow (class.; esp. freq. after the Aug. per.); constr. with acc. or absol., with abstr. subjects by Cic. three times (qs. comitem esse) with dat. (v. B. b).I.In gen.(α).With acc.:(β).propinqui Indutiomari comitati eos ex civitate excesserunt,
Caes. B. G. 6, 8:matrem,
Lucr. 2, 640:patrem,
Suet. Calig. 10; Curt. 3, 8, 12:nautas fugā,
Verg. A. 4, 543:Metellum in exsilium,
Suet. Gram. 3:erilem filium in scholas,
id. ib. 23:hostiam,
Verg. G. 1, 346:iter alicujus,
id. A. 6, 112:gressum erilem,
id. ib. 8, 462:currum Augusti triumpho,
Suet. Tib. 6; id. Dom. 2 fin.:rem militarem,
Tac. A. 11, 22.—Absol. (esp. freq. in the Aug. poets and Tac.):B.lanigerae comitantur oves,
Verg. A. 3, 660; Plin. Pan. 24, 3:sex milia Dalmatarum, recens delectus, comitabantur,
Tac. H. 3, 50; 5, 1; id. G. 46:non aequo comitantes ordine,
Sil. 4, 31; Dig. 17, 10, 15, § 16.—In the abl. absol. of the part. pres., with the attendance of, attended by, etc., sometimes to be translated by with, together with, and with a negative, without:magnā comitante catervā,
Verg. A. 2, 40; 11, 498; Curt. 6, 5, 11.—In plur., Nep. Att. 22, 4; Ov. M. 11, 275; 13, 631; Tac. H. 3, 41; Suet. Ner. 48:domino comitante,
Ov. M. 13, 402: nupsi non comitante deo, without the assent, against the will of the god (Hymen), Prop. 4 (5), 3, 16. —Transf. to inanimate objects (cf. comes, I. B.).(α).With acc.:(β).comitatur fama unionis ejus parem, etc.,
Plin. 9, 35, 58, § 121:quando comitetur semper artem decor,
Quint. 9, 4, 7; cf. also Curt. 8, 5, 16; Claud. C. Mal. Theod. 243; Dig. 45, 1, 126, § 1.—With dat.:(γ).(Tarquinio Superbo) aliquamdiu prospera fortuna comitata est,
Cic. Rep. 2, 24, 44:tardis enim mentibus virtus non facile comitatur,
id. Tusc. 5, 24, 68:cetera, quae comitantur huic vitae,
id. ib. 5, 35, 100.—Absol.:II.an est aliquid per se ipsum flagitiosum, etiam si nulla comitetur infamia?
Cic. Fin. 2, 19, 60:Teucrum comitantibus armis Punica se quantis attollet gloria rebus!
Verg. A. 4, 48; Ov. M. 14, 235; id. F. 3, 865:comitante opinione,
Tac. Agr. 9.—In partic., to attend one to the grave:(Eumenem) comitante toto exercitu humaverunt,
Nep. Eum. 13, 4; id. Att. 22, 4:juvenem exanimum vano honore,
Verg. A. 11, 52; cf.:supremum comitentur honorem,
id. ib. 11, 61. -
65 compressor
compressor ( conp-), ōris, m. [id.], one who compresses (in mal. part.), Mythogr. Vatic. 1, 18; Plaut. Argum. Aul. 2, 7. -
66 concido
1.con-cĭdo, cĭdi, 3, v. n. [cado], to fall together, to fall down, to tumble to the ground (class. in prose and poetry).I.In gen., of buildings:II.conclave illud concidit,
Cic. de Or. 2, 86, 353:navis veluti terrestre machinamentum,
Tac. A. 14, 6:turris terrae motu,
Suet. Tib. 74; cf.:urbs acerbissimo concidat incendio conflagrata,
Auct. Her. 4, 8, 12.—Of other objects:omne caelum,
Cic. Rep. 6, 25, 27:ipse et equus ejus ante signum Jovis concidit,
id. Div. 1, 35, 77:(alces) infirmas arbores pondere adfligunt atque unā ipsae concidunt,
Caes. B. G. 6, 27:pinus bipenni Thessalā,
Phaedr. 4, 7, 7:ad terram pondere vasto,
Verg. A. 5, 448:sub onere,
Liv. 24, 8, 17:pronus in fimo,
Verg. A. 5, 333 al. —Pregn.A.To fall down faint or lifeless, to fall in battle or combat (cf. cado, I. B. 2.): concidit, et sonitum simul insuper arma dederunt, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 396 Vahl.):B.paene in cursu concidi,
Plaut. Ep. 2, 2, 16:vi morbi coactus concidere,
Lucr. 3, 488; cf.:accesserat ad religionem, quod consul concidit, et parte membrorum captus, etc.,
Liv. 41, 16, 3; 10, 29, 7; cf. Lucr. 6, 759:Entellus concidit, ut quondam cava concidit... pinus,
Verg. A. 5, 448; Ov. M. 7, 538:sanus bibit, statim concidit,
Quint. 4, 2, 54; cf.:concidere epoto poculo,
id. 5, 13, 15; and:ad primum gustum,
Suet. Ner. 33:deficientibus viribus,
id. Tib. 73:par quoddam (gladiatorum) mutuis ictibus,
id. Claud. 34; cf. Ov. M. 5, 77:Dido usa manu,
id. H. 7, 196:sparo percussus,
Nep. Epam. 9, 1:in proelio,
Cic. Tusc. 1, 37, 89:vitio adversariorum,
Nep. Ages. 5, 2.—Of game:multaeque per herbas Conciderant illo percutiente ferae,
Ov. H. 4, 94.—Of victims, to be slaughtered or slain, to fall:vitulus... propter mactatus concidit aras,
Lucr. 2, 353; Tib. 1, 2, 62; Ov. M. 8, 764; 10, 272;hence also of Iphigenia,
Lucr. 1, 99.—Trop. (cf. cado, II.), to lose strength, value, etc., to fall to the earth, to be overthrown, to fail, be defeated, to decay, perish, fall, to go to ruin, waste away, cease; of the wind, to fall, subside, go down:2.concidunt venti,
Hor. C. 1, 12, 30; Lucr. 4, 509. —Of a flame:jam illa flamma, quae magnā congerie convaluerat, diductis quibus alebatur, concidet,
Quint. 5, 13, 13; cf. in a figure: nonne, ut ignis in aquam conjectus continuo restinguitur et refrigeratur, sic refervens falsum crimen in purissimam et castissimam vitam collatum statim concidit et restinguitur? Cic. Rosc. Com. 6, 17:macie,
to shrink together, shrivel up, Ov. H. 21, 215:illas assumere robora gentes, Concidere has,
id. M. 15, 422; cf.:concidit auguris Argivi domus,
Hor. C. 3, 16, 11:quā concidit Ilia tellus,
Verg. A. 11, 245:eodem anno, quo Carthago concidit,
Vell. 1, 13:judicum vocibus fractus reus et unā patroni omnes conciderunt,
Cic. Att. 1, 16, 5; cf. id. ib. §10: ecquis umquam tam ex amplo statu concidit?
id. ib. 3, 10, 2:malas causas semper obtinuit, in optimā concidit,
id. ib. 7, 25 med.:concidit (Phocion) maxime uno crimine, quod, etc.,
Nep. Phoc. 2, 4; Tac. A. 16, 21; cf.:Tiberii saevitiā,
id. ib. 16, 29:hostes concidunt animis,
are disheartened, Hirt. B. G. 8, 19; cf. Cic. Div. 2, 58, 119:scimus Romae solutione impeditā fidem concidisse,
failed, was prostrated, id. Imp. Pomp. 7, 19; cf. id. ib. 7, 19 fin.:opes Persarum,
Tac. A. 12, 13:senatūs auctoritas,
Cic. Att. 1, 16, 7; cf.:imperii majestas,
Nep. Pelop. 2, 4; Cic. Or. 43, 148:artificia,
id. Ac. 2, 47, 146:praeclara nomina artificum,
id. Verr. 2, 4, 6, § 12:omnis ferocia,
Liv. 28, 26, 14:bellum,
Tac. H. 2, 57 al.con-cīdo, cīdi, cīsum, 3, v. a. [caedo], to cut up, cut through, cut away, cut to pieces, to bring to ruin, destroy, etc. (class. in prose and poetry).I.Prop.A.In gen.:B.nervos,
Cic. Fl. 30, 73:corpus in partes,
Petr. 141, 2:vitulum Ajax,
id. 59 fin.:ligna,
Ov. F. 2, 647:agrum umidiorem fossis,
Plin. 18, 6, 8, § 47:concidere et cremare naves,
to break up, Liv. 38, 39, 2:essedum argenteum,
Suet. Claud. 16:haec minute,
Col. 12, 22.—In partic.1.To cut to pieces, for to beat severely, cudgel soundly:2.aliquem virgis,
Cic. Verr. 2, 1, 47, § 122:loris,
Juv. 6, 413:pugnis,
id. 3, 300.—To cut to pieces in war, to cut down, destroy, kill:3.hi novissimos adorti magnam multitudinem eorum fugientium conciderunt,
Caes. B. G. 2, 11:eos inopinantes adgressus magnam partem eorum concidit,
id. ib. 1, 12; so Cic. Prov. Cons. 4, 9; id. Att. 5, 16, 4; Nep. Dion, 10, 1; id. Dat. 6, 6; id. Hann. 3, 4.—In mal. part. (cf. caedo, I. B. 3.), to lie with, Pompon. ap. Non. p. 166, 2;II.hence caede, concide, in a double sense as an address to gladiators,
Cic. Verr. 2, 3, 66, § 155 Zumpt; cf. Lampr. Elag. 10. —Trop.A.Of discourse, to divide minutely, dismember, render feeble:B.nec minutos numeros sequens concidat delumbetque sententias,
Cic. Or. 69, 231; cf.:(sunt qui) infringendis concidendisque numeris in quoddam genus abjectum incidant,
id. ib. 69, 230; so also Quint. praef. § 24; cf. id. 3, 11, 21; 5, 10, 91; 11, 3, 53 al.—To strike down, to prostrate, ruin, destroy, annul, by word or deed:* 2.omnem auctoritatem universi ordinis,
Cic. de Or. 3, 1, 4:Antonium decretis vestris,
id. Phil. 5, 11, 28:Vatinium arbitratu nostro,
to annihilate, id. Q. Fr. 2, 4, 1; cf.:Sevius adlisus est, ceteri conciduntur,
are condemned, id. ib. 2, 4, 6:Timocraten totis voluminibus,
to confute, id. N. D. 1, 33, 93:testamentum,
to revoke, Dig. 28, 4, 1.—In Plaut., to deceive, cheat, defraud:em istic homo te articulatim concidit,
Plaut. Ep. 3, 4, 52 Ritschl.—Hence, concīsus, a, um, P. a. (in acc. with II. A.), divided, broken up, short, concise:sententiae,
Cic. Brut. 17, 66:concisae et angustae disputationes,
id. de Or. 2, 14, 61:brevitas,
id. ib. 3, 53, 202:brevia illa atque concisa,
Quint. 10, 7, 10; cf.thus with brevis,
id. 6, 4, 2; and (opp. perpetuus) id. 2, 20, 7; 2, 21, 13; Cic. de Or. 2, 80, 327.— Transf. of the orator Thrasymachus, Cic. Or. 13, 40.— Comp.:insonuerit vox tubae longior atque concisior,
Vulg. Jos. 6, 5.— Adv.: concīsē, briefly, concisely:(philosophia) non tam est minute atque concise in actionibus utendum, etc.,
Quint. 12, 2, 11:ululare,
Vulg. Num. 10, 7. -
67 conficio
confĭcĭo, fēci, fectum, 3 ( perf. subj. confexim, Plaut. Truc. 4, 4, 39; in pass., besides the regular form conficior, freq., but not in Cic., in acc. with fīo, fieri:I.confit,
Plaut. Trin. 2, 4, 7; Lucr. 4, 291; Col. 2, 15, 1; Plin. 6, 23, 26, § 103; 31, 7, 40, § 83; Macr. S. 1, 14, 13; id. Somn. Scip. 2, 3; 1, 2:confiunt,
Lucr. 4, 738; Arn. 7, 219:confiat,
Col. 1, 8, 12; Lucr. 4, 929 Lachm.: confiant, Imp. Leo, Cod. 2, 7, 11: confieret, Balb. ap. Cic. Att. 8, 15, A, 3; 9, 7, A, 1; Liv. 5, 50, 7:confierent,
Suet. Caes. 20; Arn. 2, 73:confieri,
Lucr. 2, 1069; 5, 889; Caes. B. G. 7, 58; Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 5, 1; Verg. A. 4, 116; v. Forbig. ad loc.; Tac. A. 15, 59; cf. Neue, Formenl. II. p. 611), v. a. [facio].To make a thing completely ready, to make, prepare, bring about, complete, accomplish, execute, etc. (except in Quint., freq. in all periods and species of composition).A.Lit.1.In gen.:2.nisi cottidiano sesquiopus confeceris,
Plaut. Capt. 3, 5, 67; cf.pensum,
id. Merc. 2, 3, 81; id. Pers. 2, 4, 1:eme lanam, unde pallium conficiatur,
id. Mil. 3, 1, 93; cf.:anulum, pallium, soccos suā manu,
Cic. de Or. 3, 32, 127:vestem,
id. Verr. 2, 4, 26, § 59; Suet. Aug. 73:ligna ad fornacem,
to make ready, prepare for, Cato, R. R. 16; cf.:conficere atque contexere villos ovium,
Cic. N. D. 2, 63, 158:aurum et argentum,
Plin. 35, 12, 45, § 157:frumenta (with molere),
id. 7, 56, 57, § 191:tabulas litteris Graecis,
to write, draw up, Caes. B. G. 1, 29; [p. 413] cf.:libros Graeco sermone,
to compose, write, Nep. Hann. 13, 2;and librum Graece,
id. Att. 18, 6:tabulas,
Cic. Verr. 2, 1, 23, § 60:orationes,
Nep. Cato, 3, 3:illam partem superiorem orationis,
Cic. de Or. 2, 28, 121:nuptias,
Ter. Heaut. 5, 1, 22; Suet. Claud. 26:bellum,
Caes. B. G. 1, 54; Sall. C. 51, 5; Vatin. ap. Cic. Fam. 5, 10, 3; Liv. 21, 40, 11; so,duella,
Hor. Ep. 2, 1, 254 al.; cf.proelium,
Sall. C. 61, 1:tantum facinus,
Cic. Rosc. Am. 28, 76; cf.caedem,
Nep. Dion, 10, 1:legitima quaedam,
id. Phoc. 4, 2:residua diurni actus,
Suet. Aug. 78:mandata,
Cic. Planc. 11, 28; id. Phil. 9, 3, 6; id. Q. Fr. 2, 12 (14), 3; Sall. J. 12, 4:omnibus rebus magnā curā, multā operā et labore confectis,
Cic. Att. 16, 16, B, 8:ad eas res conficiendas biennium sibi satis esse ducere,
Caes. B. G. 1, 3:negotium,
id. B. C. 1, 29; Cic. Att. 1, 16, 5:quibus rebus confectis,
Sall. C. 46, 1; Nep. Pelop. 3, 3; Caes. B. G. 1, 13:confecto legationis officio,
id. B. C. 3, 103.—Esp.a.In the lang. of business, to settle, close a bargain, finish, etc.; absol.:b.tu cum Apellā Chio confice de columnis,
Cic. Att. 12, 19, 1:quod si mihi permisisses, confecissem cum coheredibus,
id. Fam. 7, 2, 1:de Acutiliano negotio quod mihi mandaras... confeceram,
id. Att. 1, 5, 4.—Of space or distance traversed, to pass over, accomplish, traverse, go over, make, accomplish:B.iter,
Cic. Att. 4, 14, 2; Caes. B. G. 2, 12; Nep. Ages. 4, 4 al.; cf.:tertiam partem itineris,
id. Eum. 8, 6; and poet.:nos immensum spatiis confecimus aequor,
Verg. G. 2, 541:cursum,
Cic. Att. 5, 12, 1; Verg. A. 5, 362:cursum vitae,
Cic. Tusc. 3, 1, 2:cursus annuos conficit sol,
id. N. D. 1, 31, 87; 2, 20, 52:longam viam,
id. Sen. 2, 6:celeritate incredibili longissimas vias,
Suet. Caes. 57.—Rarely of space occupied:tecta facturi, ut mille passuum conficiatur,
Cic. Att. 4, 16, 8 (14).—Trop.1.In gen., to produce, cause, make, bring about, effect:2.sollicitudines mihi,
Ter. And. 4, 1, 26:geminas nuptias,
id. ib. 4, 1, 50; cf.:aliquid mali gnato,
id. Heaut. 5, 3, 1:pacem,
id. ib. 5, 2, 45:motus animorum,
Cic. de Or. 2, 79, 324.—With two accs.:animum auditoris mitem et misericordem,
Cic. Inv. 1, 55, 106:reditum alicui,
to procure, id. Fam. 9, 13, 4.—Also absol., to be efficient, to accomplish a direct result, be an active cause (philos. t. t.):aliae causae ipsae conficiunt, aliae vim aliquam ad conficiendum afferunt,
Cic. Part. Or. 26, 93.—Of time, to complete, finish, end, spend, pass:3.cum sexaginta annos confecerit,
Cic. Tusc. 1, 38, 92:centum annos,
id. Or. 52, 176:diem,
Plaut. Trin. 3, 3, 78:tum denique judicetur beatusne fuerit, cum extremum vitae diem morte confecerit,
Cic. Fin. 3, 22, 76:annuum tempus,
id. Att. 15, 15, 4:omnem vitae suae cursum in labore corporis atque in animi contentione (just before: ut in amore et voluptatibus adulescentiam suam collocaret),
id. Cael. 17, 39:annuum munus,
id. Fam. 2, 12, 1:biennium,
id. Quint. 12, 40:suas horas (somnus),
Sil. 4, 89:aequinoctium,
Col. 2, 8, 2; cf.brumam,
id. 9, 14, 12; Plin. 18, 26, 63, § 232:commissum ac profligatum bellum,
Liv. 8, 25, 5; Flor. 2, 15, 2.—In philos. lang., to bring forward as proved, to show, deduce:II.conclusio est, quae ex eis quae ante dicta sunt, conficit, quid necessario consequatur,
Auct. Her. 4, 30, 41 fin.; Cic. Inv. 1, 31, 53; hence, conficior, to follow logically (from something), to be deduced; with ex:cum id perspicuum sit, quod conficiatur ex ratiocinatione,
Cic. Inv. 1, 40, 72; so Quint. 5, 14, 9; 5, 14, 22; 9, 4, 69; and absol., Cic. Inv. 1, 47, 87 al.—Transf., to diminish, lessen, weaken an object; to sweep away, destroy, kill, wear out, consume.A.Prop.:B.dentes intimi escas conficiunt,
grind, Cic. N. D. 2, 54, 134; so Liv. 2, 32, 10; Plin. 11, 37, 61, § 160; cf.cibos,
to digest, Cic. N. D. 2, 55, 137; Plin. 11, 37, 68, § 180 al.:ignes Conficerent vulgo silvas, arbusta cremarent,
Lucr. 1, 905; cf.:conficere, omnia igni, frigore,
id. 1, 536:patrimonium suum (corresp. with dissipare),
Cic. Fl. 36, 90:sapiens si fame ipse conficiatur... vir bonus, ne ipse frigore conficiatur, etc.,
id. Off. 3, 6, 29.—With acc. and inf.:ipse conficior venisse tempus cum possim, etc.,
Cic. Att. 10, 18, 3:nihil est opere et manu factum, quod non conficiat et consumat vetustas,
id. Marcell. 4, 11: quae vetustas est, quae vim divinam conficere possit? id. Div. 2, 57, 117.—In part. perf.: sicut fortis equus... senio confectu' quiescit, impaired, weakened, Enn. ap. Cic. Sen. 5, 14;and so very freq.: confectus senectute,
Cic. Rab. Perd. 7, 21:aetate,
Sall. J. 9, 4; Cat. 68, 119:aevo,
Verg. A. 11, 85:senectā, Ov M. 6, 37: cum corporis morbo tum animi dolore,
Cic. Mur. 40, 86; cf. id. Fin. 1, 12, 41; id. Att. 11, 11, 1:multis gravibusque vulneribus,
Caes. B. G. 2, 25; 3, 5; Sall. J. 60, 7:curā,
Ter. And. 2, 1, 4:dolore,
Cat. 65, 1.—Without abl.:ut fessos confectosque aggrediantur,
exhausted, Liv. 1, 23, 9; cf.:confectus et saucius,
Cic. Cat. 2, 11, 24:artus,
Lucr. 3, 947:ego te hic hac offatim conficiam,
to cut in pieces, Plaut. Truc. 2, 7, 52:Athenienses,
to subdue, Nep. Lys. 1, 1; so,provinciam,
Cic. Inv. 2, 37, 111; Liv. 26, 21, 2; 28, 28, 7; 40, 28, 8; 41, 12, 3; cf. Cic. Imp. Pomp. 10, 28; Liv. 27, 5, 3; 40, 35, 4:duos hostium exercitus,
id. 2, 40, 13:me (sica illa) paene confecit,
killed, Cic. Mil. 14, 37:alterum Curiatium,
Liv. 1, 25, 10; cf.saucium,
id. 42, 16, 1:Caligulam vulneribus triginta,
Suet. Calig. 58:maximam vim serpentium (ibes),
Cic. N. D. 1, 36, 101;so of the killing of animals,
Suet. Claud. 21; id. Dom. 19; Lampr. Com. 13 al.; cf. confector, II.;and in mal. part.,
Suet. Ner. 29 (v. the passage in its connection).—Trop.:III.conficere aliquem verbis,
Plaut. Ps. 1, 5, 49:(captivos) omnibus notis ignominiisque,
Liv. 22, 61, 9:lectio non cruda sed multa iteratione mollita et velut confecta,
Quint. 10, 1, 19:sidus confectum,
its influence has ceased, it has set, Plin. 16, 23, 36, § 87; 18, 25, 57, § 207.—In gen., to prepare, provide, procure, to bring together, = colligo:virginem, Quam amabat, eam confeci sine molestiā,
Ter. Eun. 5, 4, 6 Ruhnk.; so,centurias,
to secure their votes, Q. Cic. Pet. Cons. 5, 18; cf.:suam tribum necessariis suis,
Cic. Planc. 18, 45:hortos mihi,
id. Att. 12, 37, 2:bibliothecam,
id. ib. 1, 7 fin.:exercitum difficili rei publicae tempore,
id. Imp. Pomp. 21, 61:exercitus maximos,
id. Att. 8, 11, 2; cf.:armata milia centum,
Caes. B. G. 2, 4:(serpentum) magnam multitudinem (just before, colligere),
Nep. Hann. 10, 5:erat ei de ratiunculā apud me pauxillulum nummorum, id ut conficerem: confeci,
Ter. Phorm. 1, 1, 4:permagnam pecuniam ex illā re,
Cic. Verr. 2, 1, 52, § 138; cf.:conficiendae pecuniae rationes,
id. Fl. 9, 20.—Hence, confĭcĭ-ens, entis, P. a. (acc. to I.), effecting, causing, producing, efficient (rare, and only in Cic.):causae,
Cic. Part. Or. 26, 93: corporis bonorum conficientia (tha tôn agathôn poiêtika), productive of physical good, id. Fin. 5, 27, 81 Madv.:civitas conficientissima litterarum,
very carefully noting down every thing, id. Fl. 19, 44. -
68 conpressor
compressor ( conp-), ōris, m. [id.], one who compresses (in mal. part.), Mythogr. Vatic. 1, 18; Plaut. Argum. Aul. 2, 7. -
69 contero
con-tĕro, trīvi (rarely conterui, App. M. 8, p. 212, 12; Ven. Fort. C. 6, 4, 33), trītum, 3, v. a., to grind, bruise, pound, to crumble, separate into small pieces.I.Prop. (so freq. in medic. lang.):II.medium scillae cum aquā ad mellis crassitudinem,
Varr. R. R. 2, 7, 8:cornua cervi,
Ov. Med. Fac. 60:horrendis infamia pabula sucis,
id. M. 14, 44:radicem aridam in pulverem,
Plin. 26, 11, 70, § 113:fracta, contrita,
Lucr. 4, 697.—Far more freq. and class. in prose and poetry,Transf., to diminish by rubbing, to waste, destroy (cf.: conficio, consumo, etc.), to rub off, wear out.A.Of material objects:B.latera tua,
Plaut. As. 2, 4, 13:boves et vires agricolarum (followed by conficere),
Lucr. 2, 1161; cf.:conteritur ferrum, silices tenuantur ab usu,
Ov. A. A. 3, 91: superbiter contemptim conterit legiones, Naev. ap. Non. p. 516, 1;humorously imitated: ne nos tam contemptim conteras,
treat contemptuously, Plaut. Poen. 3, 1, 34; and:conteris Tu tuā me oratione, mulier,
you wear me out, id. Cist. 2, 3, 65 (cf. B. 1. b. infra):corpora ipsa ac manus silvis ac paludibus emuniendis inter verbera ac contumelias conterunt,
Tac. Agr. 31:heri in tergo meo Tris facile corios contrivisti bubulos,
Plaut. Poen. 1, 1, 11:Viam Sacram,
to tread upon frequently, Prop. 2 (3), 23, 15: Paideian Kurou legendo, i. e. to wear out with reading, Cic. Fam. 9, 25, 1:supellectilem pluribus et diversis officiis,
to wear out by use, Quint. 2, 4, 29.—In mal. part.:aliquas indigno quaestu, i. e. prostituere,
Plaut. Rud. 3, 4, 44; cf.tero.—Prov.: is vel Herculi conterere quaestum possiet,
squander the greatest possible fortune, Plaut. Most. 4, 2, 68 Lorenz ad loc.—Of immaterial objects.1.Most freq. (like the simple verb) of time, to waste, consume, spend, pass, employ, in a good and bad sense (cf. Sall. C. 4, 1 Kritz); constr. with in and abl. or the abl. only, with dum, or absol.(α).With in:(β).aetatem in pistrino,
Plaut. Bacch. 4, 6, 11:vitam atque aetatem meam in quaerendo,
Ter. Ad. 5, 4, 15:aetatem in litibus,
Cic. Leg. 1, 20, 53:omne otiosum tempus in studiis,
id. Lael. 27, 104:diem in eā arte,
Prop. 2, 1, 46.—With abl.:* (γ).totum hunc diem cursando atque ambulando,
Ter. Hec. 5, 3, 17:majorem aevi partem somno,
Lucr. 3, 1047:tempora spectaculis, etc.,
Quint. 1, 12, 18:diei brevitatem conviviis, longitudinem noctis stupris et flagitiis,
Cic. Verr. 2, 5, 10, § 26:bonum otium socordiā atque desidiā,
Sall. C. 4, 1.—With dum:(δ).contrivi diem, Dum asto, etc.,
Plaut. Cas. 3, 3, 4.—Absol.:b.vitae modum,
Prop. 1, 7, 9.—Transf. to the person:2.se, ut Plato, in musicis, geometriā, etc.,
Cic. Fin. 1, 21, 72; cf.in medial form: cum in causis et in negotiis et in foro conteramur,
id. de Or. 1, 58, 249; id. Caecin. 5, 14.—In gen.:b.operam,
Plaut. Most. 3, 1, 54; cf.:operam frustra,
Ter. Phorm. 1, 4, 31:quae sunt horum temporum,
to exhaust, Cic. Att. 9, 4, 1.—Trop.:ejus omnis gravissimas injurias quasi voluntariā oblivione,
to obliterate from the memory, Cic. Fam. 1, 9, 20: quam (dignitatem virtutis) reliquā ex collatione, facile est conterere atque contemnere, to tread under foot by comparison (opp. in caelum efferre), id. Tusc. 5, 30, 85.—Hence, contrītus, a, um, P. a., worn out, trite, common (mostly in Cic.):proverbium vetustate,
Cic. Fin. 2, 16, 52:praecepta (connected with communia),
id. de Or. 1, 31, 138:contritum et contemptum praemium,
id. Sest. 40, 86. -
70 Contumelia
con-tŭmēlĭa (post-class. access. form contŭmĭa, Mart. Cap. 4, § 424; cf.: contumia contumelia, Gloss. Isid.), ae, f. [from a root tem, whence also temno, contemno, and contumax; cf. Dig. 47, 10, 1], abuse, insult, affront, reproach, invective, contumely (cf.: injuria, hubris; very freq. and class. in sing. and plur.):* II.contumelia a contemptu dicta est, quia nemo nisi quem contempsit, tali injuriā notat,
Sen. Const. 11, 2: patior facile injuriam, si est vacua a contumeliā, Pac. ap. Non. p. 430, 16; cf.Caecil. ib.: contumeliam alteri facere,
Plaut. As. 2, 4, 82; Ter. Phorm. 5, 7 (8), 79; cf. id. Eun. 5, 2, 26:contumeliam dicere alicui,
Plaut. Curc. 4, 1, 17; id. Bacch. 2, 3, 33; Ter. Phorm. 2, 3, 29; Liv. 25, 22, 13:contumeliam si dicis, audies,
Plaut. Ps. 4, 7, 77:jacere in aliquem,
Cic. Sull. 7, 23:meretricum perpeti,
Ter. Eun. 1, 1, 3; cf. Cic. Verr. 2, 3, 41, § 96:in se accipere,
Ter. Eun. 4, 7, 1; cf.:tanta contumelia accepta,
Caes. B. G. 7, 10:alicui imponere,
Sall. C. 48, 9:quibus tu privatim injurias plurimas contumeliasque imposuisti,
Cic. Verr. 2, 4, 9, § 20:indignitates contumeliasque perferre,
Caes. B. G. 2, 14: graves, severe reproaches (opp. libera consilia), Hor. Epod. 11, 26:aliquid in suam contumeliam vertere,
Caes. B. C. 1, 8:per contumeliam,
id. ib. 1, 9; Quint. 4, 1, 11:contumeliā perfugae appellari ab aliquo,
Caes. B. C. 2, 28; cf. Liv. 3, 50, 6 et saep.:in contumeliam ignominiamque nostram certare juvat,
id. 4, 4, 12:contumeliae verborum,
Cic. Phil. 11, 2, 5.—In mal. part., violation, Liv. 8, 28, 2; Auct. Har. Resp. 20, 42.—The expression facere contumeliam is censured by Cic. (Phil. 3, 9, 22) in the words of Antonius: nulla contumelia est, quam facit dignus; but it is not clear on what grounds (whether as an archaism, or because it is used after the analogy of jacturam facere, in the sense of contumelia adfici); v. Quint. 9, 3, 13, and cf. esp. Gronov. Observv. 3, 8, pp. 488-502 (pp. 241-247 Frotsch.).—Personified: Contŭmē-lĭa, like Hubris, Cic. Leg. 2, 11, 28.—Transf., injury, assault, annoyance, violence, blows, etc. ( = injuria):naves totae factae ex robore ad quamvis vim et contumeliam perferendam,
injury, violence, Caes. B. G. 3, 13; so Phaedr. 1, 2, 21:praeberi ora contumeliis,
to the blows, Tac. H. 3, 31; 3, 85:debilitatis suae,
annoyance, hardship, Plin. Ep. 8, 18, 9; cf. injuria. -
71 contumelia
con-tŭmēlĭa (post-class. access. form contŭmĭa, Mart. Cap. 4, § 424; cf.: contumia contumelia, Gloss. Isid.), ae, f. [from a root tem, whence also temno, contemno, and contumax; cf. Dig. 47, 10, 1], abuse, insult, affront, reproach, invective, contumely (cf.: injuria, hubris; very freq. and class. in sing. and plur.):* II.contumelia a contemptu dicta est, quia nemo nisi quem contempsit, tali injuriā notat,
Sen. Const. 11, 2: patior facile injuriam, si est vacua a contumeliā, Pac. ap. Non. p. 430, 16; cf.Caecil. ib.: contumeliam alteri facere,
Plaut. As. 2, 4, 82; Ter. Phorm. 5, 7 (8), 79; cf. id. Eun. 5, 2, 26:contumeliam dicere alicui,
Plaut. Curc. 4, 1, 17; id. Bacch. 2, 3, 33; Ter. Phorm. 2, 3, 29; Liv. 25, 22, 13:contumeliam si dicis, audies,
Plaut. Ps. 4, 7, 77:jacere in aliquem,
Cic. Sull. 7, 23:meretricum perpeti,
Ter. Eun. 1, 1, 3; cf. Cic. Verr. 2, 3, 41, § 96:in se accipere,
Ter. Eun. 4, 7, 1; cf.:tanta contumelia accepta,
Caes. B. G. 7, 10:alicui imponere,
Sall. C. 48, 9:quibus tu privatim injurias plurimas contumeliasque imposuisti,
Cic. Verr. 2, 4, 9, § 20:indignitates contumeliasque perferre,
Caes. B. G. 2, 14: graves, severe reproaches (opp. libera consilia), Hor. Epod. 11, 26:aliquid in suam contumeliam vertere,
Caes. B. C. 1, 8:per contumeliam,
id. ib. 1, 9; Quint. 4, 1, 11:contumeliā perfugae appellari ab aliquo,
Caes. B. C. 2, 28; cf. Liv. 3, 50, 6 et saep.:in contumeliam ignominiamque nostram certare juvat,
id. 4, 4, 12:contumeliae verborum,
Cic. Phil. 11, 2, 5.—In mal. part., violation, Liv. 8, 28, 2; Auct. Har. Resp. 20, 42.—The expression facere contumeliam is censured by Cic. (Phil. 3, 9, 22) in the words of Antonius: nulla contumelia est, quam facit dignus; but it is not clear on what grounds (whether as an archaism, or because it is used after the analogy of jacturam facere, in the sense of contumelia adfici); v. Quint. 9, 3, 13, and cf. esp. Gronov. Observv. 3, 8, pp. 488-502 (pp. 241-247 Frotsch.).—Personified: Contŭmē-lĭa, like Hubris, Cic. Leg. 2, 11, 28.—Transf., injury, assault, annoyance, violence, blows, etc. ( = injuria):naves totae factae ex robore ad quamvis vim et contumeliam perferendam,
injury, violence, Caes. B. G. 3, 13; so Phaedr. 1, 2, 21:praeberi ora contumeliis,
to the blows, Tac. H. 3, 31; 3, 85:debilitatis suae,
annoyance, hardship, Plin. Ep. 8, 18, 9; cf. injuria. -
72 conturbo
con-turbo, āvi, ātum, 1, v. a., to throw into disorder or confusion, to confuse, derange, disorder, confound (rare, but class. in prose and poetry; most freq. in Lucr. and Cic.; not in Verg., Hor., or Quint.).I.In gen.A.Lit.:B.posituras principiorum corporis atque animi,
Lucr. 4, 943; cf. id. 4, 958; 3, 483 al.:ordines Romanorum (militum),
Sall. J. 50, 4; cf. id. ib. 98, 4:equites tormentis,
Curt. 7, 2, 4:rempublicam,
Sall. C. 37, 10; 48, 8; cf.rem,
id. J. 79, 7: annus neglegentiā conturbatus atque confusus, * Suet. Aug. 31:vocem,
Lucr. 4, 559:prima vulnera novis plagis,
id. 4, 1070: basia, i. e. to exchange in confused multitudes, * Cat. 5, 11.—In mal. part.:pedes, i. e. implicare,
Plaut. Cas. 2, 8, 24.—Trop., to disturb, disquiet in mind or feeling:II.valetudo tua me valde conturbat,
Cic. Att. 7, 2, 2:quid est? num conturbo te?
id. Phil. 2, 13, 32:incidunt multae causae, quae conturbent animos utilitatis specie,
id. Off. 3, 10, 40; cf.:vemens violentia vini Conturbare animum consuevit,
Lucr. 3, 483.— Absol.:haec sunt, quae conturbent in deliberatione non numquam, etc.,
Cic. Off. 3, 20, 81.—In partic., t. t. in the lang. of business: conturbare rationes or rationem, or absol. conturbare, to bring one's pecuniary affairs into disorder, to become bankrupt.A.Lit.:B.rationem sibi commissam,
Dig. 11, 3, 1 fin.:nihil esse, quod posthac arcae nostrae fiducia conturbaret,
bring into pecuniary embarrassment, Cic. Q. Fr. 2, 10 (12), 5:fac me multis debere, et in his Plancio: utrum igitur me conturbare oportet?
id. Planc. 28, 68:homo Graecus, qui conturbat et idem putat sibi licere quod equitibus Romanis,
id. Att. 4, 7, 1; Dig. 14, 3, 5, § 9; 15, 3, 16; cf. ib. 11, 3, 1, § 5; Juv. 7, 129 al.—Trop.:neque edepol quid nunc consili capiam scio De virgine istac: ita conturbasti mihi Rationes omnes,
you have so disturbed all my plans, Ter. Eun. 5, 2, 29.—Hence, contur-bātus, a, um, P a. (acc. to I. B.), distracted, disturbed, confused, disquieted (very rare):oculus,
diseased, disordered, Cic. Tusc. 3, 7, 15:homo tristis et conturbatus,
id. Verr. 2, 4, 14, § 32:eram in scribendo conturbatior,
id. Att. 1, 12, 4:animus,
id. Tusc. 3, 7, 15. -
73 corpus
corpus, ŏris, n. [cf. Sanscr. kar-, to make; Lat. creo], any object composed of materials perceptible by the senses, body, substance (opp. anima and animus; cf. the definition in Dig. 41, 3, 30 pr.).I.Lit. (very frequent in every period and species of composition).A.In gen., a body, whether living or lifeless:B.tangere aut tangi nisi corpus nulla potest res,
Lucr. 1, 305:animi voluptates et dolores nasci fatemur e corporis voluptatibus et doloribus, etc.,
Cic. Fin. 1, 17, 55; cf. id. Tusc. 4, 10, 23:vita, quae corpore et spiritu continetur,
id. Marcell. 9, 28:parvissima quaeque Corpora constabunt ex partibus infinitis,
Lucr. 1, 617:ignea rerum,
id. 1, 680:terraï,
id. 5, 236:acerbum Neptuni,
id. 2, 472:aquae,
id. 2, 232 et saep.— Poet., plur. for sing.:nudabant corpora (nymphae) venti,
Ov. M. 1, 527; Tib. 1, 8, 52 (cf. sômata, Soph. Elec. 1232).—In partic.1.The flesh of animal bodies:b.ossa subjecta corpori,
Cic. N. D. 2, 55, 139; cf. Quint. 1, prooem. § 24;12, 10, 5: amittere,
to become poor, lean, Lucr. 1, 1038; Cic. Fam. 7, 26, 2 fin.; cf.:abiit corpusque colorque,
Ov. H. 3, 141;and the opp. facere,
to become fat, to thrive, Cels. 7, 3 fin.; cf.:quo cibo fecisti tantum corporis,
Phaedr. 3, 7, 5.—In a play upon words:inque omni nusquam corpore corpus erat,
Mart. Spect. 7, 6.—Transf., the wood under the bark of a tree, Plin. 17, 24, 37, § 234.—Of discourse:2.nervis illis, quibus causa continetur, adiciunt superinducti corporis speciem,
the covering, integument, Quint. 5, 8, 2; 2, 10, 5:corpus eloquentiae facere,
the substance, the most essential part, id. 10, 1, 87; cf.:corpus orationis enervatur,
Petr. 2.—A lifeless body, a corpse, Caes. B. G. 2, 10; 2, 27; Liv. 32, 13, 8 et saep.; Ov. M. 7, 548; id. F. 2, 835 al.—In a double sense, Cic. Sull. 31, 89 Halm.— Poet., the souls of the dead, the shades or departed spirits, Verg. A. 6, 303; 6, 306.—3.As opposed to the head, the trunk, Ov. M. 11, 794.—4.In mal. part., the body, person:5.usuram ejus corporis cepit sibi,
Plaut. Am. prol. 108:illa quae corpus puplicat volgo suum,
id. Bacch. 4, 8, 22; id. Cist. 2, 3, 21; cf.:corpore quaestum facere,
id. Poen. 5, 3, 21 al.;v. quaestus.— Hence also,
the testicles, Phaedr. 3, 11, 3; Hor. S. 1, 2, 43.—Periphrastically for the individual, the person (esp. poet., to suggest that which is physically admirable or excellent;II.also freq. in the histt.): delecta virum corpora,
Verg. A. 2, 18; cf.:lectissima matrum,
id. ib. 9, 272:quo pulchrior alter non fuit, excepto corpore Turni,
id. ib. 7, 650;11, 690: septena quot annis Corpora natorum,
id. ib. 6, 22:ultor vestrae, fidissima corpora, mortis,
Ov. M. 3, 58; 7, 655:sororum,
Sil. 14, 105; Val. Fl. 2, 653:conjugum vestraque ac liberorum vestrorum,
Liv. 21, 13, 7; Tac. A. 4, 72 et saep.:uti corpora nostra ab injuriā tuta forent,
Sall. C. 33, 2; Liv. 9, 8, 5; 31, 46, 16:qui liberum corpus (sc. Virginiam) in servitutem addixissent,
id. 3, 56, 8; so,liberum,
Sall. C. 33, 2; Liv. 5, 22, 1; 29, 21, 6; Plin. Pan. 33, 1.—Of animals: corpora [p. 473] magna boum, heads, Verg. G. 3, 369:seu quis Pascit equos... Corpora praecipue matrum legat,
id. ib. 3, 51; id. A. 1, 193:pro tribus corporibus triginta milia talentum auri precatur accipias,
Curt. 4, 11, 6.—Meton., a whole composed of parts united, a body, frame, system, structure, community, corporation, etc.;of ships,
the framework, Caes. B. C. 1, 54.—Of fortifications:totum corpus coronā militum cingere,
Caes. B. G. 7, 72.—Of a land:Sicilia dirempta velut a corpore majore,
Just. 4, 1, 1.—Of the state:alterum (praeceptum Platonis), ut totum corpus rei publicae curent, nec dum partem aliquam tuentur, reliquas deserant,
Cic. Off. 1, 25, 85:quae (multitudo) coalescere in populi unius corpus poterat,
Liv. 1, 8, 1; cf. id. 34, 9, 3; and:nullum civitatis,
a political body, id. 26, 16, 9; 38, 9, 12; Tac. G. 39; Just. 3, 2, 2:totum corpus Macedoniae,
id. 7, 1, 12; Liv. 26, 16, 9:sui corporis regem creari,
id. 1, 17, 2:corpus mercatorum,
guild, Ambros. Ep. 20, 6:corpori valido caput deerat (sc. exercitui dux),
Liv. 5, 46, 5:oriundi ab Sabinis sui corporis creari regem volebant,
id. 1, 17, 2; cf. id. 4, 9, 4; 6, 34, 5 al.:fabrorum et naviculariorum,
Dig. 50, 6, 5:utros ejus habueris libros... duo enim sunt corpora... an utrosque, nescio,
Cic. Q. Fr. 2, 11 (13), 4; so of a book, id. Fam. 5, 12, 4; Sen. Tranq. 9, 6; Suet. Gram. 6; Dig. 32, 50 al.; cf.:corpus omnis Romani juris,
Liv. 3, 34, 7;hence, Corpus Juris,
title of a Roman collection of laws, Cod. Just. 5, 13:rationum,
Dig. 40, 5, 37:patrimonii,
ib. 4, 2, 20:omnia maternae hereditatis,
ib. 4, 31, 79. -
74 corvus
corvus, i, m. [root kar-, kal-, to sound; cf.: kaleô, korax, etc.], a raven, Plin. 10, 43, 60, § 121 sq.;B.acc. to the fable, orig. white, changed to a black bird in punishment for treachery,
Ov. M. 2, 541 sq.;on account of its gift of prophecy (oscen,
Hor. C. 3, 27, 11), consecrated to Apollo, Ov. M. 5, 329 (hence, Phoebeïus ales, id. ib. 2, 545:Delphicus ales,
Petr. 122; cf. also Stat. Th. 3, 506);its flight to the right indicated good fortune,
Plaut. As. 2, 1, 12; Cic. Div. 1, 39, 85.—Prov.:II. A.in cruce corvos pascere,
to be hanged, Hor. Ep. 1, 16, 48.—In form.1.A military implement, a grapnel, Curt. 4, 2, 12; 4, 3, 24 Mützell.—2.A battering-ram, Vitr. 10, 19.—3.A surgical instrument, in the form of a hook, Cels. 7, 19, § 33.—4.The constellation Corvus, Vitr. 9, 7; Hyg. Astr. 3, 39.—B.From its color, a sea-fish, Plin. 32, 11, 53, § 146; Cels. 2, 18; Aus. Ep. 4, 63.—C.In mal. part. = fellator, Juv. 2, 63; cf. Mart. 14, 74. -
75 criso
-
76 culcitella
culcĭtella, ae, f. dim. [id.], a little cushion or mattress, transf. in mal. part., Plaut. Most. 4, 2, 14; cf.:sponda interior regiae lecticae,
Suet. Caes. 49. -
77 divido
dī-vĭdo, vīsi, vīsum, 3 ( perf. sync. divisse, Hor. S. 2, 3, 169), v. a. [root vidh-, to part, split; Sanscr. vidhyati, to penetrate, whence vidhava; Lat. vidua].I.To force asunder, part, separate, divide (very freq. and class.; cf.: distribuo, dispertio; findo, scindo, dirimo, divello, separo, sejungo, segrego, secerno).A.Lit.: Europam Libyamque rapax ubi dividit unda, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 20; and id. N. D. 3, 10:2.discludere mundum membraque dividere,
Lucr. 5, 440; cf.:si omne animal secari ac dividi potest, nullum est eorum individuum,
Cic. N. D. 3, 12:crassum aërem,
id. Tusc. 1, 19 fin. (with perrumpere); cf.nubila,
Hor. C. 1, 34, 6:muros,
to break through, Verg. A. 2, 234:marmor cuneis,
to split, Plin. 36, 5, 4, § 14; cf.:hunc medium securi,
Hor. S. 1, 1, 100:mediam frontem ferro,
Verg. A. 9, 751; also simply, insulam, for to divide into two parts, Liv. 24, 6.— Poet.:vagam caelo volucrem,
i. e. to cleave, to shoot, Sil. 2, 90:sol... in partes non aequas dividit orbem,
Lucr. 5, 683;so Galliam in partes tres,
Caes. B. G. 1, 1:vicum in duas partes flumine,
id. ib. 3, 1, 6:civitatem Helvetiam in quatuor pagos,
id. ib. 1, 12, 4:populum unum in duas partes,
Cic. Rep. 1, 19; cf. Caes. B. G. 7, 32, 5; id. B. C. 1, 35, 3:divisi in factiones,
Suet. Ner. 20 et saep.—Transf.a.For distribuere, to divide among several, to distribute, apportion:b.praedam,
Plaut. Rud. 4, 3, 72:argentum,
id. Aul. 2, 2, 3:pecudes et agros,
Lucr. 5, 1109; cf.agros,
Cic. Rep. 2, 18:agrum viritim,
id. Brut. 14, 57; cf.:bona viritim,
id. Tusc. 3, 20, 48:munera, vestem, aurum, etc.,
Suet. Aug. 7 et saep.:nummos in viros,
Plaut. Aul. 1, 2, 30:Thracia in Rhoemetalcen inque liberos Cotyis dividitur,
Tac. A. 2, 67; cf. id. ib. 3, 38. So of distributing troops in any place:equitatum in omnes partes,
Caes. B. G. 6, 43, 4:exercitum omnem passim in civitates,
Liv. 28, 2; cf. id. 6, 3 fin.:Romanos in custodiam civitatium,
id. 43, 19; cf. id. 37, 45 fin.; cf.also: conjuratos municipatim,
Suet. Caes. 14:agros viritim civibus,
Cic. Rep. 2, 14; so with dat. (most freq.):agrum sordidissimo cuique,
Liv. 1, 47; cf. id. 34, 32; Suet. Caes. 20 et saep.:tabellas toti Italiae,
Cic. Sull. 15:praedam militibus,
Sall. J. 91, 6:loca praefectis,
Liv. 25, 30:duo praedia natis duobus,
Hor. S. 2, 3, 169:oscula nulli,
id. C. 1, 36, 6 et saep.; cf.in double construction: divisit in singulos milites trecenos aeris, duplex centurionibus, triplex equiti,
Liv. 40, 59:inter participes praedam,
Plaut. Pers. 5, 1, 5; so,inter se,
id. Poen. 3, 5, 30; Nep. Thras. 1 fin.:per populum fumantia (liba),
Ov. F. 3, 672; so,agros per veteranos,
Suet. Dom. 9:dimidiam partem cum aliquo,
Plaut. Aul. 4, 10, 37; so id. Am. 5, 1, 73; id. Stich. 5, 4, 15:praemia mecum,
Ov. F. 4, 887.— Absol.:non divides (with dispertire),
Plaut. Aul. 2, 4, 4; so Liv. 44, 45; Ov. M. 13, 102 al.—In mercant. lang. like distrahere and divendere, to sell piecemeal, in parcels, to retail, Suet. Caes. 54; id. Ner. 26.—c.In mal. part., Plaut. Aul. 2, 4, 4 Wagner; 7; cf. Petr. 11 Büch.—B.Trop.1.In gen.:2.bona tripartito,
Cic. Tusc. 5, 13 fin.:annum ex aequo,
Ov. M. 5, 565:horas (bucina),
Luc. 2, 689:tempora curarum remissionumque,
Tac. Agr. 9:dignitatem ordinum,
id. A. 13, 27:et explanare ambigua,
Cic. Or. 32 fin.:idem genus universum in species certas partietur et dividet,
id. ib. 33, 117; cf.of logical or rhet. division,
id. Fin. 2, 9, 28; Quint. 3, 6, 37 et saep.: verba, to divide at the end of the line, Suet. Aug. 87:nos alio mentes, alio divisimus aures,
Cat. 62, 15; cf.:animum nunc huc celerem, nunc dividit illuc,
Verg. A. 4, 285.—In partic.a.Sententiam, polit. t. t., to divide the question, i. e. to take the vote separately upon the several parts of a motion or proposition:b.divisa sententia est postulante nescio quo,
Cic. Mil. 6, 14; id. Fam. 1, 2; Plin. Ep. 8, 14, 15; Sen. Ep. 21; id. Vit. Beat. 3. The expression used in requiring this was DIVIDE, Ascon. Cic. Mil. 6, 14.—(Acc. to A. 2. a.) To distribute, apportion:c.sic belli rationem esse divisam, ut, etc.,
Caes. B. C. 3, 17, 3:haec temporibus,
Ter. And. 3, 1, 18;Just. Praef. § 3: ea (negotia) divisa hoc modo dicebantur, etc.,
Sall. C. 43, 2.—Pregn., to break up, dissolve, destroy = dissolvere:d.nostrum concentum,
Hor. Ep. 1, 14, 31:ira fuit capitalis ut ultima divideret mors,
id. S. 1, 7, 13:dividitur ferro regnum,
Luc. 1, 109; cf.:dividimus muros, et moenia pandimus urbis,
Verg. A. 2, 234.—To accompany, i. e. to share upon an instrument a song sung by a voice:II. A.grata feminis Imbelli cithara carmina divides,
Hor. C. 1, 15, 15.Lit.:B.flumen Rhenus agrum Helvetium a Germanis dividit... flumen Rhodanus provinciam nostram ab Helvetiis dividit,
Caes. B. G. 1, 2, 3; 1, 8, 1; 5, 11, 9:Macedoniam a Thessalia,
id. B. C. 3, 36, 3:Gallos ab Aquitanis,
id. B. G. 1, 1, 2 al.:tota cervice desecta, divisa a corpore capita,
Liv. 31, 34, 4:populum distribuit in quinque classes, senioresque a junioribus divisit,
Cic. Rep. 2, 22:tam multa illa meo divisast milia lecto, Quantum, etc.,
Prop. 1, 12, 3; cf.:dextras miseris complexibus,
Stat. Th. 3, 166:tuis toto dividor orbe rogis,
Ov. Pont. 1, 9, 48:dividor (sc.: ab uxore) haud aliter, quam si mea membra relinquam,
Ov. Tr. 1, 3, 73; cf. Prop. 1, 12, 10:(Italiam) Longa procul longis via dividit invia terris,
separates, keeps distant, Verg. A. 3, 383; cf. id. ib. 12, 45:discedite a contactu ac dividite turbidos,
Tac. A. 1, 43 fin. —Trop., to separate, distinguish:2.legem bonam a mala,
Cic. Leg. 1, 16, 44:defensionem (opp. se comitem exitii promittebat),
Tac. A. 3, 15. —Transf., for distinguere (II.), to distinguish, decorate, adorn (very rare):(α). (β).qualis gemma micat, fulvum quae dividit aurum,
Verg. A. 10, 134:scutulis dividere,
Plin. 8, 48, 74, § 196.—Hence, dīvīsus, a, um, P. a., divided, separated:divisior,
Lucr. 4, 962.— Adv.dīvīsim, separately, Hier. Ep. 100, 14. -
78 divisio
I.Lit. (very rare).A.In gen.:B.si divisio fieret,
Just. 11, 13, 7:animae ac spiritus,
Vulg. Hebr. 4, 12.—In partic.1. b.Concr., an allotment, portion of food, etc., Dig. 30, 122; 33, 1, 23: POPVLO VIRITIM DIVISIONEM DEDIT, Inscr. Mommsen, 73; cf. Inscr. Orell. 3094; 4396.—2.In mal. part., a violation, dishonoring, acc. to Cic. Fam. 9, 22, 4, and Quint. 8, 3, 46.—3. II.Trop., logical or rhetorical division (freq. in Cic. and Quint.), Cic. N. D. 3, 3; id. Off. 3, 2, 9; id. Ac. 2, 31, 99; Quint. 7, 1, 1; 5, 10, 63; 2 cap. 6: De divisione, etc. -
79 Dolo
1.dŏlo, āvi, ātum, 1 (access. form of the part. pass. dolītus, Varr. ap. Non. 99, 17, and 436, 15), v. a. [cf. Sanscr. dar-, dal-, to tear apart; whence doleo; Lat. dolium], to chip with an axe, to hew.I.Lit.:B.materiem,
Cato R. R. 31 fin.:taleas,
Cat. 45:robur,
Cic. Div. 2, 41, 86: scyphum caelo, Varr. ap. Non. 99, 18:perticas in quadrum,
Col. 8, 3, 7:stipes falce dolatus,
Prop. 4 (5), 2, 59:dolato confisus ligno,
Juv. 12, 57; cf.:non est e robore dolatus,
Cic. Ac. 2, 31, 100:de lapidibus dolatis,
Vulg. 3 Reg. 6, 7.—Transf.:II.fuste,
i. e. to cudgel soundly, belabor, drub, Hor. S. 1, 5, 23.—In mal. part.: uxorem, Pompon. ap. Non. 166, 1. Cf. dedolo.—Trop., to shape, construct:2.(historiam) sicut potuit, dolavit,
Cic. de Or. 2, 13, 54.—And in an alliteration:hodie hunc dolum dolamus,
i. e. to fashion, contrive, devise, Plaut. Mil. 3, 3, 64.† dŏlo or dŏlon, ōnis, m., = dolôn, a staff with a short sharp iron point; a pike, sword-stick (cf.: lancea, spiculum, gaesum, hastile, sarissa, sparus): ingens contus cum ferro brevissimo, Varr. ap. Serv. Verg. A. 7, 664. So Verg. l. l.; Sil. 3, 250.—2.A small sword-cane, hidden dagger, Suet. Claud. 13; id. Dom. 17; Dig. 9, 2, 52; cf. Isid. Orig. 18, 9, 4; Serv. Verg. l. l.—II.Transf., of a fly's sting, Phaedr. 3, 6, 3.—2.The fore-topsail, Liv. 36, 44; 45; 37, 30; cf. Isid. Orig. 19, 3, 3.2.Dŏlo, ōnis, m. nom. propr., = Dolôn.I.A spy of the Trojans in the Trojan war, Ov. M. 13, 98, Verg. A. 12, 347 Serv, Macr S. 5, 16 al.—II.A son of Priam, Hyg. Fab 90. -
80 dolo
1.dŏlo, āvi, ātum, 1 (access. form of the part. pass. dolītus, Varr. ap. Non. 99, 17, and 436, 15), v. a. [cf. Sanscr. dar-, dal-, to tear apart; whence doleo; Lat. dolium], to chip with an axe, to hew.I.Lit.:B.materiem,
Cato R. R. 31 fin.:taleas,
Cat. 45:robur,
Cic. Div. 2, 41, 86: scyphum caelo, Varr. ap. Non. 99, 18:perticas in quadrum,
Col. 8, 3, 7:stipes falce dolatus,
Prop. 4 (5), 2, 59:dolato confisus ligno,
Juv. 12, 57; cf.:non est e robore dolatus,
Cic. Ac. 2, 31, 100:de lapidibus dolatis,
Vulg. 3 Reg. 6, 7.—Transf.:II.fuste,
i. e. to cudgel soundly, belabor, drub, Hor. S. 1, 5, 23.—In mal. part.: uxorem, Pompon. ap. Non. 166, 1. Cf. dedolo.—Trop., to shape, construct:2.(historiam) sicut potuit, dolavit,
Cic. de Or. 2, 13, 54.—And in an alliteration:hodie hunc dolum dolamus,
i. e. to fashion, contrive, devise, Plaut. Mil. 3, 3, 64.† dŏlo or dŏlon, ōnis, m., = dolôn, a staff with a short sharp iron point; a pike, sword-stick (cf.: lancea, spiculum, gaesum, hastile, sarissa, sparus): ingens contus cum ferro brevissimo, Varr. ap. Serv. Verg. A. 7, 664. So Verg. l. l.; Sil. 3, 250.—2.A small sword-cane, hidden dagger, Suet. Claud. 13; id. Dom. 17; Dig. 9, 2, 52; cf. Isid. Orig. 18, 9, 4; Serv. Verg. l. l.—II.Transf., of a fly's sting, Phaedr. 3, 6, 3.—2.The fore-topsail, Liv. 36, 44; 45; 37, 30; cf. Isid. Orig. 19, 3, 3.2.Dŏlo, ōnis, m. nom. propr., = Dolôn.I.A spy of the Trojans in the Trojan war, Ov. M. 13, 98, Verg. A. 12, 347 Serv, Macr S. 5, 16 al.—II.A son of Priam, Hyg. Fab 90.
См. также в других словарях:
MAL — Le propre du mal tient en ceci qu’il ne peut être nommé, pensé, vécu qu’en relation avec une certaine idée du bien. Qu’il n’y ait pas de bien en soi, que ce que les hommes appellent le bien soit relatif aux situations et aux cultures, et le mal… … Encyclopédie Universelle
mal — mal, ale (mal, ma l ; au pluriel, maux, qu on prononce mô ; l x se lie : des mô z affreux) 1° Adj. Quinuit, qui blesse. 2° S. m. Ce qui nuit, ce qui blesse. 3° La part de mal qui, aux yeux de l homme, règne dans l univers. 4° Ce qui est… … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
mal — mal·a·bar; mal·a·can·thid; mal·a·cob·del·lid; mal·a·cop·te·ryg·ian; mal·a·ga; mal·a·gasy; mal·a·pert; mal·a·prop; mal·ap·ro·pos; mal·content; mal·dan·id; mal·div·i·an; mal·e·dict; mal·function; mal·ice; mal·le·ate; mal·lee; mal·let; mal·odor·ant; … English syllables
mal — MAL, male. adj. Meschant, mauvais. Il n est en usage que dans quelques mots composez qui se trouveront chacun dans leur ordre sous leur simple, comme, Malheur. maltalent. malencontre. maladventure. à la maleheure, &c. Mal. s. m. Ce qui est… … Dictionnaire de l'Académie française
Mal Meninga — Personal information Full name Malcolm Norman Meninga … Wikipedia
Mal Waldron — (1987) Malcolm Earl Waldron (* 16. August 1925[1] in New York City, New York; † 2. Dezember 2002 in Brüssel, Belgien) war ein US amerikanischer Pianist des Mo … Deutsch Wikipedia
mal — adjetivo 1. (antepuesto a s. m. o infinitivo) Malo: Es un mal amigo. Tiene un mal despertar. sustantivo masculino 1. Contrario al bien o a la razón: Las fuerzas del mal se aliaban contra el héroe de la película. 2. Daño moral: Le puedo hacer… … Diccionario Salamanca de la Lengua Española
MAL (gene) — Mal, T cell differentiation protein, also known as MAL, is a human gene.cite web | title = Entrez Gene: MAL mal, T cell differentiation protein| url = http://www.ncbi.nlm.nih.gov/sites/entrez?Db=gene Cmd=ShowDetailView TermToSearch=4118|… … Wikipedia
mal — Mal, Malum, Maleficium. Un mal qui vient soudain, Maturum malum. Quand le mal infini croissoit de plus en plus, Quum serperet in vrbe infinitum malum. Le vent m a fait mal en la teste, Mihi de vento condoluit caput, B. ex Plauto. Ce mal est entré … Thresor de la langue françoyse
Mal Waldron — in 1987 Background information Birth name Malcolm Earl Waldron Born August 16, 1925 … Wikipedia
Mal (Sänger) — Mal ist der Künstlername des britischen Sängers Paul Bradley Couling (* 27. Februar 1944 in Llanfrechfa, Wales; weitere Pseudonyme: Paul Bradley, Michael Florence und Mal Ryder), der seit Mitte der 1960er Jahre in Italien lebt und dort einer der… … Deutsch Wikipedia