-
1 abverto
ā-verto (arch. - vorto; in MSS. also abverto; cf. ab init.), ti, sum, 3, v. a., to turn something away from a place, to avert, turn off, remove, etc. (opp. adverto).I.Lit.A.In gen.a.Constr. aliquem ab or with the simple abl.; the limit designated by in with acc. (more rarely by ad):b.ab saxo avortit fluctus ad litus scapham,
Plaut. Rud. 1, 2, 76: Jup. Te volo, uxor, conloqui. Quor ted avortisti? Alc. Est ita ingenium meum:Inimicos semper osa sum optuerier,
id. Am. 3, 2, 18:(M. Lepidus) Antonio diadema Caesari imponente se avertit,
Cic. Phil. 5, 14; id. Balb. 5, 11:aliquid ab oculis,
id. N. D. 2, 56, 141:nos flumina arcemus, dirigimus, avertimus,
turn off, id. ib. 2, 60, 152; so Liv. 41, 11, 3: quod iter ab Arari Helvetii averterant, had turned aside their march from Caes. B. G. 1, 16 et saep.:locis seminis ic tum,
Lucr. 4, 1273:Italiā Teucrorum regem,
Verg. A. 1, 42:a ceteris omnium in se oculos,
Liv. 2, 5, 6:in comitiorum disceptationem ab lege certamen,
id. 3, 24, 9:ab hominibus ad deos preces,
id. 6, 20, 10: se alicui, instead of ab aliquo. Col. 6, 37, 10.—And poet. with acc.:quo regnum Italiae Libycas averteret oras,
Verg. A. 4, 106. —With dat.:Quod mihi non patrii poterant avertere amici,
Prop. 4, 24, 9; so Val. Fl. 3, 491.—Also without an antecedent ab (since this is included in the verb) with in with acc.:in fugam classem, Liv 22, 19, 11: dissipatos in fugam,
id. 34, 15, 2; hence absol.:mille acies avertit avertetque (sc. in fugam),
put to flight, id. 9, 19, 17.—Pass. in mid. signif. with the acc., in the Greek manner, to turn away from:c.equus fontes avertitur,
Verg. G. 3, 499 (cf. the Gr. apostrephesthai to hudôr, and aversari):oppositas impasta avertitur herbas,
Stat. Th. 6, 192; Petr. 124, 248.—As v. n. avertere = se avertere, to turn one's self away, to retire:B.ob eam causam huc abs te avorti,
Plaut. Mil. 4, 2, 83:ecce avortit,
id. ib. 2, 2, 50:dixit et avertens roseā cervice refulsit,
Verg. A. 1, 402:tum prora avertit,
id. ib. 1, 104:avertit et ire in Capitolium coepit,
Gell. 4, 18, 4 al. —To take away, drive away, carry off, steal, embezzle, to appropriate to one ' s self:II.pecuniam publicam,
Cic. Verr. 2, 1, 4:compertum publicam pecuniam avertisse,
Tac. H. 1, 53:aliquid domum tuam,
Cic. Verr. 2, 3, 19:praedam omnem domum avertebant,
Caes. B. C. 3, 59:intellexistis innumerabilem frumenti numerum per triennium aversum a re publicā esse ereptumque aratoribus,
Cic. Verr. 2, 3, 69 fin.:auratam Colchis pellem,
to carry off, Cat. 64, 5:quattuor a stabulis tauros,
Verg. A. 8, 208:avertere praedas,
id. ib. 10, 78:carā pisces avertere mensā,
Hor. S. 2, 4, 37.—Trop.A.To turn, divert a person from a course of action, purpose, etc.:B.accusandi terrores et minae populi opinionem a spe adipiscendi avertunt,
Cic. Mur. 21:avertant animos a spe recuperandae arcis,
Liv. 9, 24, 11:qui mentem optimi viri a defensione meae salutis averterant,
Cic. Sest. 31:ut nec vobis averteretur a certamine animus,
Liv. 1, 28, 5:animum a pietate,
id. 7, 5, 7:aliquem ab incepto avertit,
id. 23, 18, 9:a philosophiā,
Suet. Ner. 52.—Aliquem, to turn away from one in feeling, i. e. to make averse or disinclined to, to alienate, estrange:A.legiones abducis a Bruto. Quas? nempe eas, quas ille a C. Antonii scelere avertit et ad rem publicam suā auctoritate traduxit,
Cic. Phil. 10, 3:ipse Pompeius totum se ab ejus (sc. Caesaris) amicitiā averterat,
had quite alienated himself from, Caes. B. C. 1, 4:civitates ab alicujus amicitiā,
id. ib. 3, 79:popularium animos,
Sall. J. 111, 2:futurum, uti totius Galliae animi a se averterentur,
Caes. B. G. 1, 20:nobis mentem deorum,
Cat. 64, 406.—Hence, āver-sus, a, um, P. a.Turned off or away: aversum hostem videre nemo potuit, turned away, i. e. turned in flight, Caes. B. G. 1, 26; hence, backwards, behind, back ( = a tergo; opp. adversus), distant:B.et adversus et aversus impudicus es,
before and behind, Cic. de Or. 2, 63, 256:canities homini semper a priori parte capitis, tum deinde ab aversā,
Plin. 11, 37, 47, § 131; 11, 52, 113, § 272: ne aversos nostros aggrederentur, fall upon our troops in the rear, Galba ap. Cic. Fam. 10, 30, 3:ne aversi ab hoste circumvenirentur,
from behind, in the rear, Caes. B. G. 2, 26:aversos proterere,
id. B. C. 2, 41: aversi vulnerantur, Auct. B. Alex. 30;32: aversum ferro transfixit,
Nep. Dat. 11, 5:aversos boves caudis in speluncam traxit,
backwards, Liv. 1, 7, 5 (cf. Prop. 5, 9, 12:Aversos caudā traxit in antra boves): aversa hosti porta,
Tac. A. 1, 66:scribit in aversā Picens epigrammata chartā,
upon the back of the paper, Mart. 8, 62 (cf. Juv. 1, 6: liber scriptus in tergo), and so al.— Trop.:milites aversi a proelio,
withdrawn from the battle, Caes. B. C. 2, 12. — Subst.: āversum, i, n., the hinder or back part, the back (as subst. only in the plur.):per aversa castrorum receptus est,
Vell. 2, 63 Ruhnk.:per aversa urbis fugam dederat,
Liv. 5, 29, 4: ad aversa insulae, id. [p. 215] 37, 27, 2:aversa montis,
Plin. 4, 11, 18, § 41: aversa Indiae, the back or remoter parts of India, id. 37, 8, 33, § 110.—So in adverb. phrase: in aversum, backwards:Cetera animalia in aversum posterioribus pedibus quam prioribus,
Plin. 11, 45, 101, § 248 (Jan, in diversum):collum circum agit (lynx) in aversum,
id. 11, 47, 107, § 256 (Jan, in aversum se; Sillig, in adversum). —Disinclined, alienated, unfavorable, opposed, hostile, averse; constr. with ab, with dat., or absol.(α).With ab (so most frequently in Cicero):(β).aversus a Musis,
Cic. Arch. 9, 20:aversus a vero,
id. Cat. 3, 9, 21:turbidi animorum motus, aversi a ratione, et inimicissimi mentis vitaeque tranquillae,
id. Tusc. 4, 15, 34:Quintus aversissimo a me animo fuit,
id. Att. 11, 5 fin.; Col. 11, 1, 14:aversissimus ab istis prodigiis sum,
Sen. Ep. 50.—With dat.:(γ).aversus mercaturis,
Hor. S. 2, 3, 107:vilicus aversus contubernio,
Col. 12, 1, 2:defensioni aversior,
Quint. 7, 1, 11 (but acc. to the MSS., adversior seems here to deserve the preference; so Halm; cf. Spald. and Zumpt ad h. l.).—Absol.:aversa deae mens,
Verg. A. 2, 170:aversa voluntas,
id. ib. 12, 647:aversos soliti componere amicos,
Hor. S. 1, 5, 29:aversus animus,
Tac. H. 4, 80 et saep.:vultus aversior,
Sen. Ira, 2, 24:aversi animis,
Tac. A. 14, 26.— Adv. not used. -
2 aversum
ā-verto (arch. - vorto; in MSS. also abverto; cf. ab init.), ti, sum, 3, v. a., to turn something away from a place, to avert, turn off, remove, etc. (opp. adverto).I.Lit.A.In gen.a.Constr. aliquem ab or with the simple abl.; the limit designated by in with acc. (more rarely by ad):b.ab saxo avortit fluctus ad litus scapham,
Plaut. Rud. 1, 2, 76: Jup. Te volo, uxor, conloqui. Quor ted avortisti? Alc. Est ita ingenium meum:Inimicos semper osa sum optuerier,
id. Am. 3, 2, 18:(M. Lepidus) Antonio diadema Caesari imponente se avertit,
Cic. Phil. 5, 14; id. Balb. 5, 11:aliquid ab oculis,
id. N. D. 2, 56, 141:nos flumina arcemus, dirigimus, avertimus,
turn off, id. ib. 2, 60, 152; so Liv. 41, 11, 3: quod iter ab Arari Helvetii averterant, had turned aside their march from Caes. B. G. 1, 16 et saep.:locis seminis ic tum,
Lucr. 4, 1273:Italiā Teucrorum regem,
Verg. A. 1, 42:a ceteris omnium in se oculos,
Liv. 2, 5, 6:in comitiorum disceptationem ab lege certamen,
id. 3, 24, 9:ab hominibus ad deos preces,
id. 6, 20, 10: se alicui, instead of ab aliquo. Col. 6, 37, 10.—And poet. with acc.:quo regnum Italiae Libycas averteret oras,
Verg. A. 4, 106. —With dat.:Quod mihi non patrii poterant avertere amici,
Prop. 4, 24, 9; so Val. Fl. 3, 491.—Also without an antecedent ab (since this is included in the verb) with in with acc.:in fugam classem, Liv 22, 19, 11: dissipatos in fugam,
id. 34, 15, 2; hence absol.:mille acies avertit avertetque (sc. in fugam),
put to flight, id. 9, 19, 17.—Pass. in mid. signif. with the acc., in the Greek manner, to turn away from:c.equus fontes avertitur,
Verg. G. 3, 499 (cf. the Gr. apostrephesthai to hudôr, and aversari):oppositas impasta avertitur herbas,
Stat. Th. 6, 192; Petr. 124, 248.—As v. n. avertere = se avertere, to turn one's self away, to retire:B.ob eam causam huc abs te avorti,
Plaut. Mil. 4, 2, 83:ecce avortit,
id. ib. 2, 2, 50:dixit et avertens roseā cervice refulsit,
Verg. A. 1, 402:tum prora avertit,
id. ib. 1, 104:avertit et ire in Capitolium coepit,
Gell. 4, 18, 4 al. —To take away, drive away, carry off, steal, embezzle, to appropriate to one ' s self:II.pecuniam publicam,
Cic. Verr. 2, 1, 4:compertum publicam pecuniam avertisse,
Tac. H. 1, 53:aliquid domum tuam,
Cic. Verr. 2, 3, 19:praedam omnem domum avertebant,
Caes. B. C. 3, 59:intellexistis innumerabilem frumenti numerum per triennium aversum a re publicā esse ereptumque aratoribus,
Cic. Verr. 2, 3, 69 fin.:auratam Colchis pellem,
to carry off, Cat. 64, 5:quattuor a stabulis tauros,
Verg. A. 8, 208:avertere praedas,
id. ib. 10, 78:carā pisces avertere mensā,
Hor. S. 2, 4, 37.—Trop.A.To turn, divert a person from a course of action, purpose, etc.:B.accusandi terrores et minae populi opinionem a spe adipiscendi avertunt,
Cic. Mur. 21:avertant animos a spe recuperandae arcis,
Liv. 9, 24, 11:qui mentem optimi viri a defensione meae salutis averterant,
Cic. Sest. 31:ut nec vobis averteretur a certamine animus,
Liv. 1, 28, 5:animum a pietate,
id. 7, 5, 7:aliquem ab incepto avertit,
id. 23, 18, 9:a philosophiā,
Suet. Ner. 52.—Aliquem, to turn away from one in feeling, i. e. to make averse or disinclined to, to alienate, estrange:A.legiones abducis a Bruto. Quas? nempe eas, quas ille a C. Antonii scelere avertit et ad rem publicam suā auctoritate traduxit,
Cic. Phil. 10, 3:ipse Pompeius totum se ab ejus (sc. Caesaris) amicitiā averterat,
had quite alienated himself from, Caes. B. C. 1, 4:civitates ab alicujus amicitiā,
id. ib. 3, 79:popularium animos,
Sall. J. 111, 2:futurum, uti totius Galliae animi a se averterentur,
Caes. B. G. 1, 20:nobis mentem deorum,
Cat. 64, 406.—Hence, āver-sus, a, um, P. a.Turned off or away: aversum hostem videre nemo potuit, turned away, i. e. turned in flight, Caes. B. G. 1, 26; hence, backwards, behind, back ( = a tergo; opp. adversus), distant:B.et adversus et aversus impudicus es,
before and behind, Cic. de Or. 2, 63, 256:canities homini semper a priori parte capitis, tum deinde ab aversā,
Plin. 11, 37, 47, § 131; 11, 52, 113, § 272: ne aversos nostros aggrederentur, fall upon our troops in the rear, Galba ap. Cic. Fam. 10, 30, 3:ne aversi ab hoste circumvenirentur,
from behind, in the rear, Caes. B. G. 2, 26:aversos proterere,
id. B. C. 2, 41: aversi vulnerantur, Auct. B. Alex. 30;32: aversum ferro transfixit,
Nep. Dat. 11, 5:aversos boves caudis in speluncam traxit,
backwards, Liv. 1, 7, 5 (cf. Prop. 5, 9, 12:Aversos caudā traxit in antra boves): aversa hosti porta,
Tac. A. 1, 66:scribit in aversā Picens epigrammata chartā,
upon the back of the paper, Mart. 8, 62 (cf. Juv. 1, 6: liber scriptus in tergo), and so al.— Trop.:milites aversi a proelio,
withdrawn from the battle, Caes. B. C. 2, 12. — Subst.: āversum, i, n., the hinder or back part, the back (as subst. only in the plur.):per aversa castrorum receptus est,
Vell. 2, 63 Ruhnk.:per aversa urbis fugam dederat,
Liv. 5, 29, 4: ad aversa insulae, id. [p. 215] 37, 27, 2:aversa montis,
Plin. 4, 11, 18, § 41: aversa Indiae, the back or remoter parts of India, id. 37, 8, 33, § 110.—So in adverb. phrase: in aversum, backwards:Cetera animalia in aversum posterioribus pedibus quam prioribus,
Plin. 11, 45, 101, § 248 (Jan, in diversum):collum circum agit (lynx) in aversum,
id. 11, 47, 107, § 256 (Jan, in aversum se; Sillig, in adversum). —Disinclined, alienated, unfavorable, opposed, hostile, averse; constr. with ab, with dat., or absol.(α).With ab (so most frequently in Cicero):(β).aversus a Musis,
Cic. Arch. 9, 20:aversus a vero,
id. Cat. 3, 9, 21:turbidi animorum motus, aversi a ratione, et inimicissimi mentis vitaeque tranquillae,
id. Tusc. 4, 15, 34:Quintus aversissimo a me animo fuit,
id. Att. 11, 5 fin.; Col. 11, 1, 14:aversissimus ab istis prodigiis sum,
Sen. Ep. 50.—With dat.:(γ).aversus mercaturis,
Hor. S. 2, 3, 107:vilicus aversus contubernio,
Col. 12, 1, 2:defensioni aversior,
Quint. 7, 1, 11 (but acc. to the MSS., adversior seems here to deserve the preference; so Halm; cf. Spald. and Zumpt ad h. l.).—Absol.:aversa deae mens,
Verg. A. 2, 170:aversa voluntas,
id. ib. 12, 647:aversos soliti componere amicos,
Hor. S. 1, 5, 29:aversus animus,
Tac. H. 4, 80 et saep.:vultus aversior,
Sen. Ira, 2, 24:aversi animis,
Tac. A. 14, 26.— Adv. not used. -
3 averto
ā-verto (arch. - vorto; in MSS. also abverto; cf. ab init.), ti, sum, 3, v. a., to turn something away from a place, to avert, turn off, remove, etc. (opp. adverto).I.Lit.A.In gen.a.Constr. aliquem ab or with the simple abl.; the limit designated by in with acc. (more rarely by ad):b.ab saxo avortit fluctus ad litus scapham,
Plaut. Rud. 1, 2, 76: Jup. Te volo, uxor, conloqui. Quor ted avortisti? Alc. Est ita ingenium meum:Inimicos semper osa sum optuerier,
id. Am. 3, 2, 18:(M. Lepidus) Antonio diadema Caesari imponente se avertit,
Cic. Phil. 5, 14; id. Balb. 5, 11:aliquid ab oculis,
id. N. D. 2, 56, 141:nos flumina arcemus, dirigimus, avertimus,
turn off, id. ib. 2, 60, 152; so Liv. 41, 11, 3: quod iter ab Arari Helvetii averterant, had turned aside their march from Caes. B. G. 1, 16 et saep.:locis seminis ic tum,
Lucr. 4, 1273:Italiā Teucrorum regem,
Verg. A. 1, 42:a ceteris omnium in se oculos,
Liv. 2, 5, 6:in comitiorum disceptationem ab lege certamen,
id. 3, 24, 9:ab hominibus ad deos preces,
id. 6, 20, 10: se alicui, instead of ab aliquo. Col. 6, 37, 10.—And poet. with acc.:quo regnum Italiae Libycas averteret oras,
Verg. A. 4, 106. —With dat.:Quod mihi non patrii poterant avertere amici,
Prop. 4, 24, 9; so Val. Fl. 3, 491.—Also without an antecedent ab (since this is included in the verb) with in with acc.:in fugam classem, Liv 22, 19, 11: dissipatos in fugam,
id. 34, 15, 2; hence absol.:mille acies avertit avertetque (sc. in fugam),
put to flight, id. 9, 19, 17.—Pass. in mid. signif. with the acc., in the Greek manner, to turn away from:c.equus fontes avertitur,
Verg. G. 3, 499 (cf. the Gr. apostrephesthai to hudôr, and aversari):oppositas impasta avertitur herbas,
Stat. Th. 6, 192; Petr. 124, 248.—As v. n. avertere = se avertere, to turn one's self away, to retire:B.ob eam causam huc abs te avorti,
Plaut. Mil. 4, 2, 83:ecce avortit,
id. ib. 2, 2, 50:dixit et avertens roseā cervice refulsit,
Verg. A. 1, 402:tum prora avertit,
id. ib. 1, 104:avertit et ire in Capitolium coepit,
Gell. 4, 18, 4 al. —To take away, drive away, carry off, steal, embezzle, to appropriate to one ' s self:II.pecuniam publicam,
Cic. Verr. 2, 1, 4:compertum publicam pecuniam avertisse,
Tac. H. 1, 53:aliquid domum tuam,
Cic. Verr. 2, 3, 19:praedam omnem domum avertebant,
Caes. B. C. 3, 59:intellexistis innumerabilem frumenti numerum per triennium aversum a re publicā esse ereptumque aratoribus,
Cic. Verr. 2, 3, 69 fin.:auratam Colchis pellem,
to carry off, Cat. 64, 5:quattuor a stabulis tauros,
Verg. A. 8, 208:avertere praedas,
id. ib. 10, 78:carā pisces avertere mensā,
Hor. S. 2, 4, 37.—Trop.A.To turn, divert a person from a course of action, purpose, etc.:B.accusandi terrores et minae populi opinionem a spe adipiscendi avertunt,
Cic. Mur. 21:avertant animos a spe recuperandae arcis,
Liv. 9, 24, 11:qui mentem optimi viri a defensione meae salutis averterant,
Cic. Sest. 31:ut nec vobis averteretur a certamine animus,
Liv. 1, 28, 5:animum a pietate,
id. 7, 5, 7:aliquem ab incepto avertit,
id. 23, 18, 9:a philosophiā,
Suet. Ner. 52.—Aliquem, to turn away from one in feeling, i. e. to make averse or disinclined to, to alienate, estrange:A.legiones abducis a Bruto. Quas? nempe eas, quas ille a C. Antonii scelere avertit et ad rem publicam suā auctoritate traduxit,
Cic. Phil. 10, 3:ipse Pompeius totum se ab ejus (sc. Caesaris) amicitiā averterat,
had quite alienated himself from, Caes. B. C. 1, 4:civitates ab alicujus amicitiā,
id. ib. 3, 79:popularium animos,
Sall. J. 111, 2:futurum, uti totius Galliae animi a se averterentur,
Caes. B. G. 1, 20:nobis mentem deorum,
Cat. 64, 406.—Hence, āver-sus, a, um, P. a.Turned off or away: aversum hostem videre nemo potuit, turned away, i. e. turned in flight, Caes. B. G. 1, 26; hence, backwards, behind, back ( = a tergo; opp. adversus), distant:B.et adversus et aversus impudicus es,
before and behind, Cic. de Or. 2, 63, 256:canities homini semper a priori parte capitis, tum deinde ab aversā,
Plin. 11, 37, 47, § 131; 11, 52, 113, § 272: ne aversos nostros aggrederentur, fall upon our troops in the rear, Galba ap. Cic. Fam. 10, 30, 3:ne aversi ab hoste circumvenirentur,
from behind, in the rear, Caes. B. G. 2, 26:aversos proterere,
id. B. C. 2, 41: aversi vulnerantur, Auct. B. Alex. 30;32: aversum ferro transfixit,
Nep. Dat. 11, 5:aversos boves caudis in speluncam traxit,
backwards, Liv. 1, 7, 5 (cf. Prop. 5, 9, 12:Aversos caudā traxit in antra boves): aversa hosti porta,
Tac. A. 1, 66:scribit in aversā Picens epigrammata chartā,
upon the back of the paper, Mart. 8, 62 (cf. Juv. 1, 6: liber scriptus in tergo), and so al.— Trop.:milites aversi a proelio,
withdrawn from the battle, Caes. B. C. 2, 12. — Subst.: āversum, i, n., the hinder or back part, the back (as subst. only in the plur.):per aversa castrorum receptus est,
Vell. 2, 63 Ruhnk.:per aversa urbis fugam dederat,
Liv. 5, 29, 4: ad aversa insulae, id. [p. 215] 37, 27, 2:aversa montis,
Plin. 4, 11, 18, § 41: aversa Indiae, the back or remoter parts of India, id. 37, 8, 33, § 110.—So in adverb. phrase: in aversum, backwards:Cetera animalia in aversum posterioribus pedibus quam prioribus,
Plin. 11, 45, 101, § 248 (Jan, in diversum):collum circum agit (lynx) in aversum,
id. 11, 47, 107, § 256 (Jan, in aversum se; Sillig, in adversum). —Disinclined, alienated, unfavorable, opposed, hostile, averse; constr. with ab, with dat., or absol.(α).With ab (so most frequently in Cicero):(β).aversus a Musis,
Cic. Arch. 9, 20:aversus a vero,
id. Cat. 3, 9, 21:turbidi animorum motus, aversi a ratione, et inimicissimi mentis vitaeque tranquillae,
id. Tusc. 4, 15, 34:Quintus aversissimo a me animo fuit,
id. Att. 11, 5 fin.; Col. 11, 1, 14:aversissimus ab istis prodigiis sum,
Sen. Ep. 50.—With dat.:(γ).aversus mercaturis,
Hor. S. 2, 3, 107:vilicus aversus contubernio,
Col. 12, 1, 2:defensioni aversior,
Quint. 7, 1, 11 (but acc. to the MSS., adversior seems here to deserve the preference; so Halm; cf. Spald. and Zumpt ad h. l.).—Absol.:aversa deae mens,
Verg. A. 2, 170:aversa voluntas,
id. ib. 12, 647:aversos soliti componere amicos,
Hor. S. 1, 5, 29:aversus animus,
Tac. H. 4, 80 et saep.:vultus aversior,
Sen. Ira, 2, 24:aversi animis,
Tac. A. 14, 26.— Adv. not used. -
4 avorto
ā-verto (arch. - vorto; in MSS. also abverto; cf. ab init.), ti, sum, 3, v. a., to turn something away from a place, to avert, turn off, remove, etc. (opp. adverto).I.Lit.A.In gen.a.Constr. aliquem ab or with the simple abl.; the limit designated by in with acc. (more rarely by ad):b.ab saxo avortit fluctus ad litus scapham,
Plaut. Rud. 1, 2, 76: Jup. Te volo, uxor, conloqui. Quor ted avortisti? Alc. Est ita ingenium meum:Inimicos semper osa sum optuerier,
id. Am. 3, 2, 18:(M. Lepidus) Antonio diadema Caesari imponente se avertit,
Cic. Phil. 5, 14; id. Balb. 5, 11:aliquid ab oculis,
id. N. D. 2, 56, 141:nos flumina arcemus, dirigimus, avertimus,
turn off, id. ib. 2, 60, 152; so Liv. 41, 11, 3: quod iter ab Arari Helvetii averterant, had turned aside their march from Caes. B. G. 1, 16 et saep.:locis seminis ic tum,
Lucr. 4, 1273:Italiā Teucrorum regem,
Verg. A. 1, 42:a ceteris omnium in se oculos,
Liv. 2, 5, 6:in comitiorum disceptationem ab lege certamen,
id. 3, 24, 9:ab hominibus ad deos preces,
id. 6, 20, 10: se alicui, instead of ab aliquo. Col. 6, 37, 10.—And poet. with acc.:quo regnum Italiae Libycas averteret oras,
Verg. A. 4, 106. —With dat.:Quod mihi non patrii poterant avertere amici,
Prop. 4, 24, 9; so Val. Fl. 3, 491.—Also without an antecedent ab (since this is included in the verb) with in with acc.:in fugam classem, Liv 22, 19, 11: dissipatos in fugam,
id. 34, 15, 2; hence absol.:mille acies avertit avertetque (sc. in fugam),
put to flight, id. 9, 19, 17.—Pass. in mid. signif. with the acc., in the Greek manner, to turn away from:c.equus fontes avertitur,
Verg. G. 3, 499 (cf. the Gr. apostrephesthai to hudôr, and aversari):oppositas impasta avertitur herbas,
Stat. Th. 6, 192; Petr. 124, 248.—As v. n. avertere = se avertere, to turn one's self away, to retire:B.ob eam causam huc abs te avorti,
Plaut. Mil. 4, 2, 83:ecce avortit,
id. ib. 2, 2, 50:dixit et avertens roseā cervice refulsit,
Verg. A. 1, 402:tum prora avertit,
id. ib. 1, 104:avertit et ire in Capitolium coepit,
Gell. 4, 18, 4 al. —To take away, drive away, carry off, steal, embezzle, to appropriate to one ' s self:II.pecuniam publicam,
Cic. Verr. 2, 1, 4:compertum publicam pecuniam avertisse,
Tac. H. 1, 53:aliquid domum tuam,
Cic. Verr. 2, 3, 19:praedam omnem domum avertebant,
Caes. B. C. 3, 59:intellexistis innumerabilem frumenti numerum per triennium aversum a re publicā esse ereptumque aratoribus,
Cic. Verr. 2, 3, 69 fin.:auratam Colchis pellem,
to carry off, Cat. 64, 5:quattuor a stabulis tauros,
Verg. A. 8, 208:avertere praedas,
id. ib. 10, 78:carā pisces avertere mensā,
Hor. S. 2, 4, 37.—Trop.A.To turn, divert a person from a course of action, purpose, etc.:B.accusandi terrores et minae populi opinionem a spe adipiscendi avertunt,
Cic. Mur. 21:avertant animos a spe recuperandae arcis,
Liv. 9, 24, 11:qui mentem optimi viri a defensione meae salutis averterant,
Cic. Sest. 31:ut nec vobis averteretur a certamine animus,
Liv. 1, 28, 5:animum a pietate,
id. 7, 5, 7:aliquem ab incepto avertit,
id. 23, 18, 9:a philosophiā,
Suet. Ner. 52.—Aliquem, to turn away from one in feeling, i. e. to make averse or disinclined to, to alienate, estrange:A.legiones abducis a Bruto. Quas? nempe eas, quas ille a C. Antonii scelere avertit et ad rem publicam suā auctoritate traduxit,
Cic. Phil. 10, 3:ipse Pompeius totum se ab ejus (sc. Caesaris) amicitiā averterat,
had quite alienated himself from, Caes. B. C. 1, 4:civitates ab alicujus amicitiā,
id. ib. 3, 79:popularium animos,
Sall. J. 111, 2:futurum, uti totius Galliae animi a se averterentur,
Caes. B. G. 1, 20:nobis mentem deorum,
Cat. 64, 406.—Hence, āver-sus, a, um, P. a.Turned off or away: aversum hostem videre nemo potuit, turned away, i. e. turned in flight, Caes. B. G. 1, 26; hence, backwards, behind, back ( = a tergo; opp. adversus), distant:B.et adversus et aversus impudicus es,
before and behind, Cic. de Or. 2, 63, 256:canities homini semper a priori parte capitis, tum deinde ab aversā,
Plin. 11, 37, 47, § 131; 11, 52, 113, § 272: ne aversos nostros aggrederentur, fall upon our troops in the rear, Galba ap. Cic. Fam. 10, 30, 3:ne aversi ab hoste circumvenirentur,
from behind, in the rear, Caes. B. G. 2, 26:aversos proterere,
id. B. C. 2, 41: aversi vulnerantur, Auct. B. Alex. 30;32: aversum ferro transfixit,
Nep. Dat. 11, 5:aversos boves caudis in speluncam traxit,
backwards, Liv. 1, 7, 5 (cf. Prop. 5, 9, 12:Aversos caudā traxit in antra boves): aversa hosti porta,
Tac. A. 1, 66:scribit in aversā Picens epigrammata chartā,
upon the back of the paper, Mart. 8, 62 (cf. Juv. 1, 6: liber scriptus in tergo), and so al.— Trop.:milites aversi a proelio,
withdrawn from the battle, Caes. B. C. 2, 12. — Subst.: āversum, i, n., the hinder or back part, the back (as subst. only in the plur.):per aversa castrorum receptus est,
Vell. 2, 63 Ruhnk.:per aversa urbis fugam dederat,
Liv. 5, 29, 4: ad aversa insulae, id. [p. 215] 37, 27, 2:aversa montis,
Plin. 4, 11, 18, § 41: aversa Indiae, the back or remoter parts of India, id. 37, 8, 33, § 110.—So in adverb. phrase: in aversum, backwards:Cetera animalia in aversum posterioribus pedibus quam prioribus,
Plin. 11, 45, 101, § 248 (Jan, in diversum):collum circum agit (lynx) in aversum,
id. 11, 47, 107, § 256 (Jan, in aversum se; Sillig, in adversum). —Disinclined, alienated, unfavorable, opposed, hostile, averse; constr. with ab, with dat., or absol.(α).With ab (so most frequently in Cicero):(β).aversus a Musis,
Cic. Arch. 9, 20:aversus a vero,
id. Cat. 3, 9, 21:turbidi animorum motus, aversi a ratione, et inimicissimi mentis vitaeque tranquillae,
id. Tusc. 4, 15, 34:Quintus aversissimo a me animo fuit,
id. Att. 11, 5 fin.; Col. 11, 1, 14:aversissimus ab istis prodigiis sum,
Sen. Ep. 50.—With dat.:(γ).aversus mercaturis,
Hor. S. 2, 3, 107:vilicus aversus contubernio,
Col. 12, 1, 2:defensioni aversior,
Quint. 7, 1, 11 (but acc. to the MSS., adversior seems here to deserve the preference; so Halm; cf. Spald. and Zumpt ad h. l.).—Absol.:aversa deae mens,
Verg. A. 2, 170:aversa voluntas,
id. ib. 12, 647:aversos soliti componere amicos,
Hor. S. 1, 5, 29:aversus animus,
Tac. H. 4, 80 et saep.:vultus aversior,
Sen. Ira, 2, 24:aversi animis,
Tac. A. 14, 26.— Adv. not used. -
5 post
post (form poste, Enn. An. 235; Plaut. Most. 1, 3, 131; id. Stich. 2, 2, 56), adv. and prep. [root pas-; Sanscr. pac-kas, behind; Gr. pumatos (for posmatos); Lat. pone, postremus].I.Adv.A.Of place, behind, back, backwards (class.):B.ante aut post,
Liv. 22, 5, 8:servi, qui post erant,
Cic. Mil. 10, 29:lacertis priora genua post curvantur,
backwards, Plin. 11, 45, 102, § 249: sed ubi periculum advenit, invidia atque superbia post fuere, remained behind, were forgotten, Sall. C. 23, 7:post minor est,
i.e. shorter when seen from behind, Juv. 6, 504. —Of time, afterwards, after: nunc et post semper, old poet in Plin. 35, 10, 37, § 115.—2.Ante... post, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 47 Vahl.):II.post duobus mensibus,
Ter. Hec. 3, 3, 33:initio... post autem,
Cic. Fam. 7, 5; id. Dom. 55, 140; Sall. J. 55, 8: duxi probum, erravi, post cognovi, Enn. ap. Auct. Her. 2, 24, 38 (Trag. v. 160 Vahl.):multis post annis,
many years after, Cic. Fl. 23, 56:paucis diebus post,
Plaut. Men. prol. 36:multis annis post,
id. ib. 5, 9, 72:biennio post,
Cic. Brut. 91, 316: quam te post multis tueor tempestatibus? after how long a time? Pac. ap. Non. 414, 3:aliquanto post,
some time after, shortly after, Cic. Caecin. 4, 11:post aliquanto,
id. Or. 30, 107:paulo post valens,
a little later, id. Fam. 16, 5, 2:post paulo,
soon after, Caes. B. C. 1, 29:multo post quam,
long after, Cic. Att. 12, 49; cf. Liv. 24, 3, 14 Weissenb.:post tanto,
so long after, Verg. G. 3, 476:post non multo,
not long afterwards, Nep. Paus. 3, 1:neque ita multo,
and not very long afterwards, id. Cim. 3, 4.—With inde, deinde, and afterwards, and then: et post inde, Enn. ap. Varr. L. L. 5, § 59 Müll. (Ann. v. 11 Vahl.):inde pedes et crura mori, post inde per artus, etc.,
Lucr. 3, 529:primum... post deinde,
Ter. And. 3, 2, 3; Nep. Eum. 5, 5.—Prep. with acc., behind.A.Of place: post me erat Aegina, ante Megara, Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 5, 4; Plaut. Ep. 2, 2, 52:2.post nostra castra,
Caes. B. G. 2, 9:post tergum,
id. ib. 7, 88:post carecta,
Verg. E. 3, 20:post montem se occultare,
Caes. B. G. 7, 83:post se alligare,
Plin. 26, 9, 58, § 91:post equitem sedet atra cura,
Hor. C. 3, 1, 40.—Trop., beneath, inferior to, less important than:B.neque erat Lydia post Chloen,
Hor. C. 3, 9, 6:tantus erat ambitionis furor, ut nemo tibi post te videatur, si aliquis ante te fuerit,
Sen. Ep. 104, 9:ut sua necessaria post illius honorem haberent,
Sall. J. 73, 6; Plin. 33, 2, 8, § 34.—Of time, after, since:C.aliquot post menses,
Cic. Rosc. Am. 44, 128:maxima post hominum memoriam classis,
since the memory of man, Nep. Them. 5, 3:post M. Brutum proconsulem,
after the proconsulate, Cic. Phil. 2, 38, 97.—So with part. constr.:post urbem conditam,
since the city was founded, Cic. Cat. 4, 7, 14:post homines natos,
id. Brut. 62, 224; id. Mil. 26, 69:sexennio post Veios captos,
after the taking of Veii, id. Div. 1, 44, 100 al. —Put after the noun:hunc post,
Cic. Tusc. 2, 6, 15.—With quam:decessit post annum quartum quam expulsus fuerat,
Nep. Arist. 3, 3; cf.:post annum quintum, quo expulsus erat,
id. Cim. 3, 3: post id, post illa, after this, after that, afterwards:post id cum lassus fueris,
Plaut. Cas. 1, 42: qui foret post illa natus, Enn. ap. Cic. Div. 1, 21, 42 (Trag. v. 67 Vahl.):eum numquam post illa vidi,
Plaut. Curc. 4, 2, 43:post illa,
Ter. Phorm. 2, 2, 33:post haec deinde,
then after this, and next, Col. 3, 4:post Hectora,
Ov. M. 12, 607.— -
6 post
post adv. [POS-].—Of place, behind, back backwards: ante aut post, L.: servi, qui post erant: ubi periculum advenit, invidia atque superbia post fuere, i. e. were forgotten, S.: post minor est, i. e. shorter when seen from behind, Iu.—Of time, afterwards, after, later: post duobus mensibus, T.: initio... post autem: rursus... post, S.: multis post annis, many years after: aliquanto post, somewhat later: paulo post valens, a little later: multo post quam, long after: post tanto, so long after, V.—Of order, afterwards, next: primum... post deinde, T.: primo... inde... post, S.* * *Ibehind, afterwards, afterIIbehind (space), after (time); subordinate to (rank) -
7 pone
pōne, adv. and prep. [for posine, posne; cf. Gr. pumatos, the last, and v. post].I.Adv., after, behind, back, = post, a tergo (opp. ante, before; rare and mostly poet.; by Quint., 8, 3, 25, considered as archaic; cf.II.also: pone gravi sono antiqui utebantur pro loci significatione,
Fest. p. 249 Müll.; Plaut. Cas. 5, 1, 16):(moveri) et ante et pone, ad laevam et ad dextram,
Cic. Univ. 13 fin.:(remiges) Pone petunt, exim referunt ad pectora tonsas, Enn. ap. Fest. s. v. tonsam, p. 356 Müll. (Ann. v. 236 Vahl.): pone venire,
Prop. 3, 15, 30 (4, 14, 28):pars cetera pontum Pone legit,
Verg. A. 2, 208:pone subit conjux,
id. ib. 2, 725:pone sequens,
id. ib. 10, 226; Sil. 8, 561:respicere,
Val. Max. 1, 7, ext. 1.—With vorsum, behind, backwards: pone vorsum illac mare est, Cato ap. Charis. p. 191 P.; cf. infra fin. —Prep. with acc., behind (mostly anteclass. and post-Aug.):pone quos aut ante labantur,
Cic. Univ. 10 fin.:pone me,
Plaut. Curc. 4, 2, 1; cf.:pone nos recede,
id. Poen. 3, 2, 34:pone aedem Castoris,
id. Curc. 4, 1, 20; id. Trin. 3, 2, 37:pone castra,
Liv. 40, 30 fin.:aedes Africani pone Veteres,
id. 44, 16, 10:vinctae pone tergum manus,
Tac. H. 3, 85; so,pone tergum insurgebat silva,
id. A. 2, 16; id. H. 2, 83; 3, 60; 4, 82:comam pone verticem submittere,
Suet. Ner. 51; id. Tib 68; Val. Max. 1, 7, ext. 1; Sen. ad Marc. 9, 3; Just. 2, 7, 8.—With vorsus: postquam auspicaviatque exercitum adduxi pone vorsus castra hostium, Cato ap. Charis. p. 191 P. -
8 pōne
pōne adv. [POS-], after, behind, back: adprendit pallio, T.: et ante et pone (moveri): sequens, V.* * * -
9 retrō
retrō adv. —Of motion, backward, back, to the rear: vestigia sequor, V.: ora Flectit, O.: inhibitā nave, L.: fugam retro spectante milite, L.: fugit, H.: meretrix retro Periura cedit, H.: properare, O.—Of rest, behind, on the back side, in the rear: ultimis conclave in aedibus, T.: quid retro atque a tergo fieret, ne laboraret: retro Marsigni, etc., Ta.—Fig., in time, back, in time back, in past times, before, formerly: deinceps retro usque ad Romulum: Quodcumque retro est, is past, H.—In thought, back, behind, in return, on the contrary, on the other hand, vice versa: ut omnia, quae sine eā (honestate) sint, longe retro ponenda censeat: vide rursus retro: omnia fatis In peius ruere, a<*> retro sublapsa referri, i. e. against one's wish, V.* * *backwards, back, to the rear; behind, on the back side; back (time), formerly -
10 tergum
tergum, i ( poet. and in post-Aug. prose also tergus, ŏris), n. ( masc.:I.familiarem tergum,
Plaut. As. 2, 2, 53; cf. Non. 227, 23) [cf. Gr. trachêlos, neck; perh. root trechô, to run], the back of men or beasts (syn. dor sum).Lit.(α).Form tergum:(β).dabitur pol supplicium mihi de tergo vestre,
Plaut. As. 2, 4, 75:vae illis virgis miseris quae hodie in tergo morientur meo,
id. Capt 3, 4, 117: manibus ad tergum rejectis, Asin ap. Cic. Fam. 10, 32, 3:boum terga,
id. N D. 2, 63, 159; cf. tergo poenae pendere Ter. Heaut. 4, 4, 6:tergo ac capite puniri, Liv 3, 55, 14.—Of cranes eaeque in tergo praevolantium Colla reponunt,
Cic. N. D. 2 49, 125. —Of the dolphin, Ov F 2, 113.— Of the crocodile: ejus terga cataphracta,
Amm. 22, 15, 16.—Form tergus aurea quam molli tergore vexit ovis, Prop. 2, 26 (3, 21), 6:II.ut equa facilem sui tergoris ascensum praebeat,
Col. 6, 37, 10.—Transf.A. 1.Esp. in the phrases terga vertere or dare, to turn the back, pregn., for to take to flight, to flee: omnes hostes terga verterunt;2.neque prius fugere destiterunt, quam, etc.,
Caes. B. G. 1, 53; so,terga vertere,
id. ib. 3, 19; 3, 21; id. B. C. 3, 63;and even of a single person: terga vertit,
Sen. Ep. 22, 7:qui plures simul terga dederant, etc., Liv 22, 29, 5: terga dare,
id. 36, 38, 4:inter duas acies Etrusci, cum in vicem his atque illis terga darent,
id. 2, 51, 9; Ov. M. 13, 224:terga fugae praebere,
id. ib. 10, 706:terga praestare (fugae),
Tac. Agr 37; Juv. 15, 75. — Trop. jam felicior aetas Terga dedit, tremuloque gradu venit aegra senectus, Ov M. 14, 143.—In gen.:B.inflexo mox dare terga genu,
i. e. yield to the burden, Prop. 3, 9 (4, 8), 6: praebere Phoebo [p. 1859] terga, to sun itself, Ov. M. 4, 715:concurrit ex insidiis versisque in Lucretium Etruscis terga caedit,
the rear, Liv. 2, 11, 9; Flor. 4, 12, 7:terga Parthorum dicam,
the flight, Ov. A. A. 1, 209:terga collis,
Liv. 25, 15, 12; cf.:terga vincentium,
Tac. Agr. 37:summi plena jam margine libri Scriptus et in tergo necdum finitus Orestes,
written on the back, Juv. 1, 6:retro atque a tergo,
behind one, Cic. Div. 1, 24, 49; cf.:a tergo, a fronte, a lateribus tenebitur,
id. Phil. 3, 13, 32:ut a tergo Milonem adorirentur,
behind, id. Mil. 10, 29; 21, 56; id. Verr 2, 5, 38, § 98:tumultum hostilem a tergo accepit,
Sall. J. 58, 4; Caes. B. G 7, 87; Curt. 3, 1, 19; 3, 8, 27; 8, 5, 1:post tergum hostium legionem ostenderunt,
Caes. B. G. 7, 62:ne nostros post tergum adorirentur,
id. B. C. 3, 44:Germani post tergum clamore audito,
id. B. G. 4, 15:post tergum hostem relinquere,
id. ib. 4, 22:qui jam post terga reliquit Sexaginta annos,
has left behind him, has passed, Juv. 13, 16:omnia jam diutino bello exhausta post tergum sunt,
Curt. 4, 14, 11:omnia, quae post tergum erant, strata,
id. 3, 10, 7:tot amnibus montibusque post tergum objectis,
id. 4, 13, 7.—The back of any thing spread out horizontally, as land or water, i. e. the surface ( poet.):C.proscisso quae suscitat aequore terga,
Verg. G. 1, 97:crassa,
id. ib. 2, 236:amnis,
Ov. P. 1, 2, 82; Claud. B. G. 338; Luc. 5, 564; 9, 341.—(Pars pro toto.) The body of an animal ( poet.).(α).Form tergum:(β).(serpens) Squamea convolvens sublato pectore terga,
Verg. G. 3, 426;so of a serpent,
id. A. 2, 208; Petr 89;of Cerberus,
Verg. A. 6, 422:horrentia centum Terga suum,
i. e. a hundred head of swine, id. ib. 1, 635:nigrantis terga juvencos,
id. ib. 6, 243:perpetui tergo bovis,
id. ib. 8, 183.—Form tergus:D.resecat de tergore (suis) partem,
of a chine of bacon, Ov. M. 8, 649:diviso tergore (juvenci),
Phaedr. 2, 1, 11:squalenti tergore serpens,
Sil. 3, 209.—The covering of the back, the skin, hide, leather, etc. (in this signif. tergus freq. occurs; syn.: pellis, corium).(α).Form tergum:(β).taurino quantum possent circumdare tergo,
ox-hide, Verg. A. 1, 368:ferre novae nares taurorum terga recusant,
Ov. A. A. 2, 655.—Form tergus:2.tergora deripiunt costis et viscera nudant,
Verg. A. 1, 211; so Cels. 7, 25, 1; 8, 1 med.:durissimum dorso tergus,
Plin. 8, 10, 10, § 30; cf. id. 9, 35, 53, § 105; Col. 7, 4 fin. —Transf., a thing made of hide or leather.(α).Form tergum: venti bovis inclusi tergo, i. e. in a bag made of a bull ' s hide, Ov. M. 14, 225; 15, 305:(β).et feriunt molles taurea terga manus,
i. e. tymbals, id. F. 4, 342; so id. ib. 4, 212:Idae terga,
Stat. Th. 8, 221:pulsant terga,
id. Achill. 2, 154: rupit Terga novena boum, i. e. the nine thicknesses of bull ' s hide, Ov. M. 12, 97:tergum Sulmonis,
Verg. A. 9, 412; 10, 482; 10, 718;hence even: per linea terga (scuti),
id. ib. 10, 784 (v. the passage in connection):duroque intendere bracchia tergo, i. e. cestus,
id. ib. 5, 403; so id. ib. 5, 419.—Form tergus:gestasset laevā taurorum tergora septem,
a shield covered with seven layers of hide, Ov. M. 13, 347:Martis tergus Geticum,
Mart. 7, 2, 2. -
11 respiciō
respiciō spēxī, spectus, ere [re-+*specio], to look back, look behind, look about, see behind, look back upon, gaze at, look for: longe retro: respicere vetitus, L.: inproviso ad eum, T.: patriae ad oras, O.: tanta militum virtus fuit, ut paene ne respiceret quidem quisquam, Cs.: Respiciunt atram in nimbo volitare favillam, see behind them, V.: modo Prospicit occasūs, interdum respicit ortūs, O.: proxima signa, Cs.: Italiae litora, L.: amissam (Creüsam) respexi, looked back for, V.: versas ad litora puppīs, V.: medio cum Sol orbe Tantum respiceret, quantum, etc., i. e. had already passed, O.—Fig., to look, have regard, turn attention, regard, look to, contemplate: ad hunc summa imperi respiciebat, i. e. was centred in him, Cs.: maiores tuos respice: subsidia, quae respicerent in re trepidā, etc., might look to, L.: exemplar vitae morumque, have in mind, H.— To look at anxiously, have a care for, regard, be mindful of, consider, respect: nisi quis nos deus respexerit: Sive neglectum genus et nepotes Respicis, auctor, H.: Respiciens ad opem ferendam (an epithet of Fortuna): miseros aratores: non Pylium Nestora respicis, H.: Quantum quisque ferat respiciendus erit, O.: salutem cum meam tum meorum: neque te respicis, spare yourself, T.: si quid pietas antiqua labores Respicit humanos, V.* * *respicere, respexi, respectus Vlook back at; gaze at; consider; respect; care for, provide for -
12 remitto
rĕ-mitto, mīsi, missum, 3, v. a. and n.I.Act., to let go back, send back, despatch back, drive back, cause to return (class. and very freq.; cf. reddo).A.Lit.1.In gen.: Al. Redde mihi illam (filiam)... Non remissura es mihi illam?... non remittes? Me. Non remittam! Plaut. Cist. 2, 1, 29 sq.:b.a legione omnes remissi sunt domum Thebis,
id. Ep. 2, 2, 22:aliquem domum,
Caes. B. G. 1, 43 fin.; 4, 21; 7, 4 fin.; id. B. C. 3, 27 fin.:mulieres Romam,
Cic. Att. 7, 23, 2:paucos in regnum,
Caes. B. C. 2, 44:Fabium cum legione in sua hiberna,
id. B. G. 5, 53:partem legionum in sua castra,
id. B. C. 3, 97:ad parentes aliquem nuntium,
Plaut. Capt. 2, 3, 15:aliquem ad aliquem,
id. Cas. 2, 8, 1; Cic. Fam. 16, 5, 1; Caes. B. C. 1, 24; 26:obsides alicui,
id. B. G. 3, 8 fin.; Lucil. ap. Lact. 5, 14:is argentum huc remisit,
Plaut. As. 2, 2, 69:librum tibi remisi,
Cic. Att. 9, 9, 2: pila intercepta, to cast or hurl back, Caes. B. G. 2, 27; so,tractum de corpore telum,
Ov. M. 5, 95:epistulam ad aliquem,
Plaut. Truc. 2, 4, 43:litteras Caesari,
Caes. B. G. 5, 47; cf.:scripta ad eum mandata per eos,
id. B. C. 1, 10:naves ad aliquem,
id. B. G. 5, 23; so,naves,
id. B. C. 1, 27:obsides,
id. B. G. 3, 8; 3, 29:nonne vides etiam, quantā vi tigna trabesque Respuat umor aquae?.. Tam cupide sursum revomit magis atque remittit,
drives back, Lucr. 2, 199; so,aquas longe (cautes),
Sen. Hippol. 583:calces (equi),
i. e. kick out behind, Nep. Eum. 5, 5.—To send forth from itself, give out, yield:2.ut melius muriā, quam testa marina remittit,
gives forth, yields, Hor. S. 2, 8, 53:muriam,
Col. 12, 9 init.:minimum seri,
id. 12, 13:umorem (humus),
id. 12, 15 init.:aeruginem (vasa aenea),
id. 12, 20, 2:nec umenti sensit tellure remitti (nebulas),
Ov. M. 1, 604:umorem ex se ipsa remittit,
Verg. G. 2, 218:quod baca remisit olivae,
Hor. S. 2, 4, 69:sanguinem e pulmone,
Ov. P. 1, 3, 19.—In partic.a.To let go back, to loosen, slacken, relax any thing strained, bound, rigid, etc. (syn. relaxo;b. c.opp. intendo, adduco): in agro ambulanti ramulum adductum, ut remissus esset, in oculum suum recidisse,
Cic. Div. 1, 54, 123; cf.:habenas vel adducere vel remittere,
id. Lael. 13, 45:frena,
Ov. M. 2, 191 (opp. retinere);6, 228: lora,
id. ib. 2, 200; id. Am. 3, 2, 14; cf.:vela pennarum,
Lucr. 6, 743:ira contractis, hilaritas remissis (superciliis) ostenditur,
Quint. 11, 3, 79:quattuor remissis (digitis) magis quam tensis,
id. 11, 3, 99:digitis,
Ov. H. 19, 197:remissis,
id. M. 4, 229: junctasque manus remisit;vinclis remissis, etc.,
i. e. to loose, id. ib. 9, 314 sq.:digitum contrahens ac remittens,
Plin. 11, 26, 32, § 94: bracchia, i. e. to let sink or fall down, Verg. G. 1, 202: remissas manus, sinking or failing, Vulg. Heb. 12, 12:frigore mella Cogit hiems eademque calor liquefacta remittit,
dissolves again, melts, Verg. G. 4, 36; cf.:cum se purpureo vere remittit humus,
opens again, thaws, Tib. 3, 5, 4:vere remissus ager,
Ov. F. 4, 126. —Jurid. t. t.: remittere nuntium or repudium, to send a bill of divorce, to dissolve a marriage or betrothal; v. nuntius and repudium.—B.Trop.1.In gen., to send back, give back, return, restore, dismiss, remove, etc.:2.(specula) simulacra remittunt,
Lucr. 4, 337 Lachm.:vocem late nemora alta remittunt,
Verg. A. 12, 929; cf.:totidemque remisit Verba locus,
Ov. M. 3, 500:chorda sonum... remittit acutum (with reddere),
Hor. A. P. 349:vos me imperatoris nomine appellavistis: cujus si vos paenitet, vestrum vobis beneficium remitto, mihi meum restituite nomen,
Caes. B. C. 2, 32 fin.:quin etiam ipsis (imperium) remittere,
id. B. G. 7, 20: integram causam ad senatum remittit, refers, Tac. A. 3, 10:a quibus appellatum erit, si forte ad eosdem remittemur,
Quint. 11, 1, 76; 12, 10, 21:veniam,
to return, repay, Verg. A. 4, 436:quae nisi respuis ex animo longeque remittis,
Lucr. 6, 68; cf.:opinionem animo,
to dismiss, reject, cast off, Cic. Clu. 2, 6:si quid ab omnibus conceditur, id reddo ac remitto,
resign it, id. Sull. 30, 84:utramque provinciam remitto, exercitum depono,
id. Phil. 8, 8, 25:Galliam togatam,
id. ib. 8, 9, 27.—In partic.a.(Acc. to I A. 2. a.) To slacken, relax, relieve, release, abate, remit (freq. and class.):(β).omnes sonorum tum intendens tum remittens persequetur gradus,
Cic. Or. 18, 59; cf.:(sonorum vis) tum remittit animos, tum contrahit,
id. Leg. 2, 15, 38: quaero enim non quibus intendam rebus animum, sed quibus relaxem ac remittam, relieve, recreate, refresh, id. Fragm. ap. Non. 383, 23:ut requiescerem curamque animi remitterem,
id. Verr. 2, 4, 61, § 137:animum per dies festos licentius,
Liv. 27, 31; and in a like sense with se, Nep. Alcib. 1 fin.;and mid.: mirum est, ut opusculis animus intendatur remittaturque,
Plin. Ep. 7, 9, 13:animos a contentione pugnae,
Liv. 5, 41:animos a certamine,
id. 9, 12:animos a religione,
id. 5, 25; cf.:nihil apud milites remittitur a summo certamine,
id. 6, 24, 10:superioris temporis contentionem,
Caes. B. C. 2, 14 fin.; cf. Cic. Brut. 55, 202:diligentiam in perdiscendo ac memoriam,
Caes. B. G. 6, 14; cf.:curam et diligentiam remittunt,
id. B. C. 2, 13:summum illud suum studium remisit,
Cic. Brut. 93, 320:ea studia remissa temporibus revocavi,
id. Tusc. 1, 1, 1:belli opera,
Liv. 30, 3:bellum,
id. 30, 23:pugnam,
Sall. J. 60, 3 al.:urguent tamen et nihil remittunt,
Cic. Fin. 4, 28, 77: equites petere ut sibi laxaret aliquid laboris;quibus ille, ne nihil remissum dicatis, remitto, etc.,
Liv. 9, 16:cottidie aliquid iracundiae remittebat,
Cic. Phil. 8, 6, 19; cf. id. Att. 10, 4, 2:aliquid de suo,
id. Rab. Post. 11, 31:horam de meis legitimis horis,
id. Verr. 2, 1, 9, § 25:aliquid de severitate cogendi,
id. Phil. 1, 5, 12; 13, 17, 36:nihil de saevitiā,
Tac. A. 6, 25 al.; cf. Caes. B. C. 3, 17:ex eo, quod ipse potest in dicendo, aliquantum remittet,
Cic. Div. in Caecil. 15, 48:aliquid ex pristinā virtute,
Caes. B. C. 3, 28:aliquid ex curā verborum,
Quint. 10, 7, 22; 7, 1, 22.—With ellipsis of aliquid, etc.:illum viris fortissimis remittere de summā non potuisse, te mulieri deterrimae recte remississe, etc.,
Cic. Verr. 2, 3, 35, § 82; Liv. 4, 43, 11:de voluntate nihil,
Cic. Brut. 5, 17:nihil e solito luxu,
Tac. H. 3, 55:nihil ex arrogantiā,
id. Agr. 27 al. — Impers.:tum aequo animo remittendum de celeritate existumabat,
Caes. B. G. 5, 49.—With inf., to cease, leave off, omit to do any thing (rare;(γ).not in Cic. or Cæs.): si cogites, remittas jam me onerare injuriis,
Ter. And. 5, 1, 8:neque remittit quid ubique hostis ageret explorare,
Sall. J. 52, 5; cf.:quid bellicosus Cantaber cogitet, remittas Quaerere,
Hor. C. 2, 11, 3.—With se, or mid., to relax, abate:(δ).ubi dolor et inflammatio se remiserunt,
Cels. 4, 24 fin.; cf.:cum se furor ille remisit,
Ov. H. 4, 51:quae (febres) certum habent circuitum et ex toto remittuntur,
Cels. 3, 12; cf. under II.—Mid., to recreate one ' s self:(ε).eundem, cum scripsi, eundem etiam cum remittor, lego,
Plin. Ep. 1, 16, 7; cf.:fas est et carmine remitti,
id. ib. 7, 9, 9; cf.supra: animus remittatur,
id. ib. 7, 9, 13.—To give free course to (opp. continere):b.animi appetitus, qui tum remitterentur, tum continerentur,
Cic. N. D. 2, 12, 34.—With respect to a person, to free one from any thing; to give up, grant, forgive, yield, resign, concede, surrender, sacrifice a thing to any one (= concedere, condonare); with acc. of the offence:(β).Tranioni remitte quaeso hanc noxiam causā meā,
Plaut. Most. 5, 2, 47:injuriam,
Sall. H. 3, 61, 2 Dietsch:quare tum cito senex ille remisit injuriam?
Sen. Contr. 2, 11, 1:ut ex animo tibi volens omne delictum remittam,
App. M. 3, p. 137, 29; so freq. in late Lat., to remit, forgive a sin or offence:peccata,
Vulg. Matt. 9, 2:blasphemia,
id. ib. 12, 31:cogitationem,
id. Act. 8, 22. — Freq. with acc. of the penalty:multam,
Cic. Phil. 11, 8, 18:poenam alicui,
Liv. 40, 10, 9: ipso remittente Verginio ultimam poenam, id. 3, 59, 10; 8, 35, 1:omnia tibi ista concedam et remittam,
Cic. Verr. 2, 5, 9, § 22; cf. id. Ac. 2, 33, 106; and:alicui remittere atque concedere, ut, etc.,
id. Planc. 30, 73: meam animadversionem et suppli cium... remitto tibi et condono, Vatin. ap. Cic. Fam. 5, 10, 2:quod natura remittit, Invida jura negant,
Ov. M. 10, 330:si per populum Romanum stipendium remittatur,
Caes. B. G. 1, 44:pecunias, quas erant in publicum Varroni cives Romani polliciti, remittit,
id. B. C. 2, 21; cf. Liv. 42, 53: aedes (venditas) alicui, to give up, resign a purchase, Plaut. Most. 3, 2, 111:tempus vobis,
Cic. Verr. 2, 1, 11, § 30:ut patria tantum nobis in nostrum privatum usum, quantum ipsi superesse posset, remitteret,
id. Rep. 1, 4, 8:navem imperare debuisti ex foedere: remisisti in triennium: militem nullum umquam poposcisti per tot annos,
id. Verr. 2, 4, 9, § 21:tibi remittunt omnes istam voluptatem et eā se carere patiuntur,
resign that pleasure to you, id. de Or. 1, 58, 246:ut memoriam simultatium patriae remitteret,
sacrifice to his country, Liv. 9, 38; cf.:privata odia publicis utilitatibus remittere,
Tac. A. 1, 10:ut sibi poenam magistri equitum remitteret (dictator),
that he would remit for their sake, Liv. 8, 35:dictator consulibus in senatu magnifice conlaudatis et suarum quoque rerum illis remisso honore, dictaturā se abdicavit,
having been resigned in their favor, id. 7, 11:jus ipsi remittent,
will abandon their claim, id. 6, 18, 7.— Absol.:remittentibus tribunis plebis comitia per interregem sunt habita,
withdrawing their opposition, Liv. 6, 36, 3:de tributo remiserunt,
id. 5, 12, 13; cf. Tac. A. 1, 8:si hoc ipsi remitti vellent, remitterent ipsi de maritumis custodiis,
Caes. B. C. 3, 17.—Poet., with inf., to allow, permit:II.sed mora damnosa est nec res dubitare remittit,
Ov. M. 11, 376; cf.:(Fides) occulte saevire vetat, prodesse remittit,
Claud. Laud. Stil. 2, 37. —Neutr., to decrease, abate (very rare, but class.):A.si forte ventus remisisset,
Caes. B. C. 3, 26:imbres,
Liv. 40, 33, 4:pestilentia,
id. 2, 34, 6:cum remiserant dolores pedum,
Cic. Brut. 34, 130; cf.:si remittent quippiam Philumenae dolores,
Ter. Hec. 3, 2, 14:tumor remittens,
Cels. 7, 18:vapor calidus primo non remittit propter levitatem,
does not sink, Vitr. 8, 2.— Hence, rĕmissus, a, um, P. a. (acc. to I. A. 2. a.), slack, loose, relaxed, languid (opp. contentus, contendere):membra,
Lucr. 5, 852.Lit.:B. 1.ut onera contentis corporibus facilius feruntur, remissis opprimunt,
Cic. Tusc. 2, 23, 54; cf.:vox, ut nervi, quo remissior, hoc gravior et plenior,
Quint. 11, 3, 42:ridens Venus et remisso Filius arcu,
Hor. C. 3, 27, 67:ammoniacum,
i. e. liquid, Pall. 1, 41, 2; cf.adeps,
Veg. 1, 11, 4. —Mild, gentle, soft, indulgent, cheerful, good-humored, gay, etc. (syn.:2.lenis, mitis, dulcis): remissior ventus,
Caes. B. C. 3, 26:remissiora frigora,
id. B. G. 5, 12 fin.:cantūs remissiores,
Cic. de Or. 1, 60, 254; cf.:tum intentis tum remissis modis,
Quint. 11, 3, 17:si me non improbissime Dolabella tractasset, dubitassem fortasse, utrum remissior essem, an summo jure contenderem,
Cic. Att. 16, 15, 1:in eo sermone non remissi sumus,
id. Fin. 3, 1, 2:remissus et subridens,
Tac. Or. 11 init.:nisi magistratus valde lenes et remissi sint,
Cic. Rep. 1, 43, 66:in ulciscendo remissior,
id. Red. ad Quir. 7, 23:animus (with lenis),
id. de Or. 2, 46, 193; cf.:remississimo ad otium et ad omnem comitatem animo,
i. e. most prone, Suet. Aug. 98:remissus et mitis,
Plin. Ep. 3, 14, 5:cum tristibus severe, cum remissis jucunde vivere,
Cic. Cael. 6, 13; cf. Suet. Galb. 14; id. Claud. 21:decorus est sermo senis quietus et remissus,
Cic. Sen. 9, 28:remissius genus dicendi,
id. Sest. 54, 115:amicitia remissior esse debet et liberior et dulcior,
id. Lael. 18, 66; cf.affectus,
Quint. 10, 1, 73:egressiones dulces et remissae,
id. 11, 3, 164: joci, gay, merry (opp. curae graves), Ov. M. 3, 319; cf.:remissiores hilarioresque sermones,
Suet. Tib. 21:opus,
Ov. Tr. 2, 547. —Slack, negligent, remiss (syn. languidus):b.esse remisso ac languido animo,
Caes. B. C. 1, 21; cf.:nostris languentibus atque animo remissis,
id. ib. 2, 14: dolus Numidarum [p. 1563] nihil languidi neque remissi patiebatur, i. e. no negligence, Sall. J. 53, 6; 88, 2:in labore,
Nep. Iphic. 3, 1:oderunt agilem gnavumque remissi,
Hor. Ep. 1, 18, 90:remissior in petendo,
Cic. Mur. 26, 52:vita remissior,
Suet. Tib. 52.—Lower, cheaper:remissior aliquanto ejus fuit aestimatio quam annona,
below the market price, Cic. Verr. 2, 3, 92, § 214. — Hence, adv.: rĕ-missē (acc. to B. 1.), gently, mildly (with leniter, urbane;opp. severe, graviter, vehementer, etc.),
Cic. de Or. 3, 26, 102; id. Cael. 14, 33; Col. 1, 8, 10; Quint. 10, 2, 23; 12, 10, 71; Suet. Claud. 30.— Comp., Cic. de Or. 1, 60, 255; id. Verr. 2, 4, 34, § 76; Quint. 9, 2, 91.— Sup. is not found. -
13 Respiciens
rē-spĭcĭo, spexi, spectum, 3 (old form of subj. perf. respexis, Plaut. Aul. 1, 1, 19; id. Most. 2, 2, 90; id. Rud. 3, 3, 16), v. n. and a., to look back or behind, to look about, look; to see behind one; to look back upon, to look at, look to or for any thing (very freq. and class.).I.Lit.(α).Neutr.:(β).respicere quasi retro aspicere, Varro Manio: sedens... neque post respiciens, neque ante prospiciens,
Non. p. 442, 31 sq. (cf. infra, b):longe retro respicere non possunt,
Cic. Tusc. 5, 2, 6; Liv. 21, 22, 7; cf. Cic. Div. 1, 24, 49:subito exaudivit hinnitum respexitque et equum alacrem laetus aspexit,
id. ib. 1, 33 fin.: Er. Ergasilum qui vocat? He. Respice... respice ad me, Plaut. Capt. 4, 2, 54 sq.:huc ad aliquem,
id. Trin. 4, 3, 61; so,ad aliquem,
id. Curc. 1, 2, 20; id. Cas. 3, 5, 10; id. Ps. 1, 3, 16; id. Poen. 4, 2, 35; id. Truc. 2, 2, 2; Ter. And. 2, 5, 6; id. Phorm. 5, 1, 13 al.; cf.:nocte ad oppidum,
Cic. Div. 1, 32, 69:patriae ad oras,
Ov. M. 11, 547:ad libellos,
Quint. 10, 7, 31; 11, 2, 45; Ter. Eun. 2, 3, 51:ad laevam,
Plaut. Mil. 2, 4, 8:in aliquem,
App. M. 2, p. 118:huc,
Plaut. Ps. 1, 3, 30; id. Rud. 3, 4, 2; id. Truc. 1, 2, 20; 21:tanta militum virtus fuit, ut non modo de vallo decederet nemo, sed paene ne respiceret quidem quisquam,
Caes. B. G. 5, 43:transque caput jace, nec respexeris,
Verg. E. 8, 102:respicit Aeneas subito,
id. A. 6, 548:a tergo,
id. ib. 8, 697:quod respicere vetitus est,
Liv. 21, 22.—Act. (in lit. sense rare in good prose, but freq. in all styles in the trop. signif.; v. infra, II.):II.ipsi Respiciunt atram in nimbo volitare favillam,
look back on, see behind them, Verg. A. 5, 666:modo Prospicit occasus, interdum respicit ortus,
Ov. M. 2, 190:respice me et relinque egentem parasitum,
Plaut. Stich. 2, 2, 7:repudia istos comites atque hoc respice et revortere,
id. Merc. 5, 2, 30:proxima respiciens signa,
Caes. B. C. 2, 39; cf.Caesarem,
id. ib. 3, 91:(Hannibalem) respexisse saepe Italiae litora,
Liv. 30, 20, 7:nec prius amissam (Creüsam) respexi animumve reflexi, Quam, etc.,
Verg. A. 2. 741; id. G. 4, 491; Ov. M. 11, 66; cf.:ut stetit et frustra absentem respexit amicum,
Verg. A. 9, 389:instantem tergo Cloanthum,
id. ib. 5, 168:donec versas ad litora puppes Respiciunt,
id. ib. 10, 269; cf. id. ib. 5, 666:oculis pignora cara,
Ov. Tr. 1, 3, 60: medio cum Sol altissimus orbe Tantum respiceret, quantum superesse videret, looked back upon, i. e. had already passed over, id. M. 11, 354. —Trop.A. (α).Neutr.:(β).neque se in multa simul intendere animus totum potest: et, quocumque respexit, desinit intueri, quod propositum erat,
at whatsoever it looks, Quint. 10, 3, 23:si propter singula verba ad singulas formas respiciendum erit,
id. 11, 2, 26; cf.:non respiciendum ad haec,
id. 7, 10, 14:M. Bibulus cuncta administrabat: ad hunc summa imperii respiciebat,
looked to him, was centred in him, Caes. B. C. 3, 5 fin.; cf.:periculum (emptionis) ad venditorem respicere,
Dig. 18, 6, 4 (with ad venditorem pertinere). —Act., to look at, regard, look to:B.quom respicias immensi temporis omne Praeteritum spatium,
Lucr. 3, 854; cf.:quoad longissime potest mens mea respicere spatium praeteriti temporis,
Cic. Arch. 1, 1: cum vastitatem Italiae respexerint, Asin. Poll. ap. Cic. Fam. 10, 33, 1: subsidia, quae respicerent in re trepidā, etc., which they might look to, i. e. from which they might expect aid, Liv. 4, 46; cf.:ne respicere spem ullam ab Romanis posset,
id. 4, 17:respicere exemplar vitae morumque jubebo Doctum imitatorem,
to look at, have in his eye, Hor. A. P. 317:de te pendentis, te respicientis amici,
id. Ep. 1, 1, 105. — With rel.-clause:quid sit prius actum, respicere aetas Nostra nequit, nisi, etc.,
Lucr. 5, 1446; cf. id. 3, 972:respiciens, an vera soror,
Val. Fl. 6, 661.—Pregn., to look at with solicitude, i. e. to have a care for, regard, be mindful of, consider, respect, etc. (in this sense mostly act.; cf. provideo).1.Of a protecting deity:2.di homines respiciunt,
Plaut. Rud. 5, 2, 29:deus respiciet nos aliquis,
id. Bacch. 4, 2, 39; Ter. Phorm. 5, 3, 34; id. Hec. 5, 2, 6:nisi quis nos deus respexerit,
Cic. Att. 1, 16, 6: [p. 1581] Sive neglectum genus et nepotes Respicis auctor, Hor. C. 1, 2, 36; Verg. E. 1, 28:nisi idem deus, qui, etc., respexerit rem publicam,
Cic. Att. 7, 1, 2:et me et te, nisi quid dī respiciunt, perdidi,
Ter. And. 4, 1, 19.— Hence, Rēspĭcĭens, the Provident, an epithet of Fortuna:ad opem ferendam,
Cic. Leg. 2, 11, 28; Inscr. Orell. 477; 1766.—Rarely, in a bad sense, of an avenging deity: at vos, devota capita, respiciant di perjuriorum vindices,
may they remember it against you, Just. 14, 4, 10.—Of persons that have a care or regard for any thing:hercle alius nemo respicit nos,
Ter. Ad. 3, 2, 55; so,aliquem,
Plaut. Truc. 2, 3, 19; id. Aul. 2, 2, 54:age, me in tuis secundis respice,
Ter. And. 5, 6, 11; id. Ad. 5, 8, 9:miseros aratores,
Cic. Verr. 2, 3, 10, § 26; Caes. B. G. 7, 77:sin Caesarem respiciant,
id. B. C. 1, 1; Mart. 10, 10, 5:non Pylium Nestora respicis,
Hor. C. 1, 15, 22:quantum quisque ferat respiciendus erit,
Ov. Am. 1, 8, 38: mox deos respexere;restitui Capitolium placuit,
bethought themselves of, Tac. H. 4, 4:aetatem tuam,
Ter. Phorm. 2, 3, 87:populi Romani commoda (with prospicere),
Cic. Verr. 2, 3, 55, § 127:salutem cum meam tum aliorum,
id. Planc 38, 91; cf. Caes. B. C. 1, 5:rem publicam,
Cic. Phil. 2, 46, 118; Planc. ap. Cic. Fam. 10, 11, 3:mala sua,
Lucr. 4, 1159 et saep. —With se, to think of or have regard for one ' s self, Plaut. Ps. 2, 2, 18; Ter. Heaut. 1, 1, 18; 5, 1, 46; Cic. Fin. 2, 24, 79; id. pro Scaur. Fragm. 41, p. 267 Orell.: quod si Caesar se respexerit, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 24, 8.—With ad (Quintilian):ad utilitatem Ligarii respicit,
looks to the advantage of, Quint. 9, 2, 28; so,modice ad hanc partem,
id. 9, 4, 36:Graecas litteras (corresp. to studere Latinis),
id. 1, 12, 6:saepius ad curam rerum ab elocutione,
id. 10, 1, 120.—With an abstr. subj.:si quid pietas antiqua labores Respicit humanos,
Verg. A. 5, 689.— With object-clause, to observe, perceive, notice:respicio nihili meam vos gratiam facere,
Plaut. Curc. 1, 2, 68. -
14 respicio
rē-spĭcĭo, spexi, spectum, 3 (old form of subj. perf. respexis, Plaut. Aul. 1, 1, 19; id. Most. 2, 2, 90; id. Rud. 3, 3, 16), v. n. and a., to look back or behind, to look about, look; to see behind one; to look back upon, to look at, look to or for any thing (very freq. and class.).I.Lit.(α).Neutr.:(β).respicere quasi retro aspicere, Varro Manio: sedens... neque post respiciens, neque ante prospiciens,
Non. p. 442, 31 sq. (cf. infra, b):longe retro respicere non possunt,
Cic. Tusc. 5, 2, 6; Liv. 21, 22, 7; cf. Cic. Div. 1, 24, 49:subito exaudivit hinnitum respexitque et equum alacrem laetus aspexit,
id. ib. 1, 33 fin.: Er. Ergasilum qui vocat? He. Respice... respice ad me, Plaut. Capt. 4, 2, 54 sq.:huc ad aliquem,
id. Trin. 4, 3, 61; so,ad aliquem,
id. Curc. 1, 2, 20; id. Cas. 3, 5, 10; id. Ps. 1, 3, 16; id. Poen. 4, 2, 35; id. Truc. 2, 2, 2; Ter. And. 2, 5, 6; id. Phorm. 5, 1, 13 al.; cf.:nocte ad oppidum,
Cic. Div. 1, 32, 69:patriae ad oras,
Ov. M. 11, 547:ad libellos,
Quint. 10, 7, 31; 11, 2, 45; Ter. Eun. 2, 3, 51:ad laevam,
Plaut. Mil. 2, 4, 8:in aliquem,
App. M. 2, p. 118:huc,
Plaut. Ps. 1, 3, 30; id. Rud. 3, 4, 2; id. Truc. 1, 2, 20; 21:tanta militum virtus fuit, ut non modo de vallo decederet nemo, sed paene ne respiceret quidem quisquam,
Caes. B. G. 5, 43:transque caput jace, nec respexeris,
Verg. E. 8, 102:respicit Aeneas subito,
id. A. 6, 548:a tergo,
id. ib. 8, 697:quod respicere vetitus est,
Liv. 21, 22.—Act. (in lit. sense rare in good prose, but freq. in all styles in the trop. signif.; v. infra, II.):II.ipsi Respiciunt atram in nimbo volitare favillam,
look back on, see behind them, Verg. A. 5, 666:modo Prospicit occasus, interdum respicit ortus,
Ov. M. 2, 190:respice me et relinque egentem parasitum,
Plaut. Stich. 2, 2, 7:repudia istos comites atque hoc respice et revortere,
id. Merc. 5, 2, 30:proxima respiciens signa,
Caes. B. C. 2, 39; cf.Caesarem,
id. ib. 3, 91:(Hannibalem) respexisse saepe Italiae litora,
Liv. 30, 20, 7:nec prius amissam (Creüsam) respexi animumve reflexi, Quam, etc.,
Verg. A. 2. 741; id. G. 4, 491; Ov. M. 11, 66; cf.:ut stetit et frustra absentem respexit amicum,
Verg. A. 9, 389:instantem tergo Cloanthum,
id. ib. 5, 168:donec versas ad litora puppes Respiciunt,
id. ib. 10, 269; cf. id. ib. 5, 666:oculis pignora cara,
Ov. Tr. 1, 3, 60: medio cum Sol altissimus orbe Tantum respiceret, quantum superesse videret, looked back upon, i. e. had already passed over, id. M. 11, 354. —Trop.A. (α).Neutr.:(β).neque se in multa simul intendere animus totum potest: et, quocumque respexit, desinit intueri, quod propositum erat,
at whatsoever it looks, Quint. 10, 3, 23:si propter singula verba ad singulas formas respiciendum erit,
id. 11, 2, 26; cf.:non respiciendum ad haec,
id. 7, 10, 14:M. Bibulus cuncta administrabat: ad hunc summa imperii respiciebat,
looked to him, was centred in him, Caes. B. C. 3, 5 fin.; cf.:periculum (emptionis) ad venditorem respicere,
Dig. 18, 6, 4 (with ad venditorem pertinere). —Act., to look at, regard, look to:B.quom respicias immensi temporis omne Praeteritum spatium,
Lucr. 3, 854; cf.:quoad longissime potest mens mea respicere spatium praeteriti temporis,
Cic. Arch. 1, 1: cum vastitatem Italiae respexerint, Asin. Poll. ap. Cic. Fam. 10, 33, 1: subsidia, quae respicerent in re trepidā, etc., which they might look to, i. e. from which they might expect aid, Liv. 4, 46; cf.:ne respicere spem ullam ab Romanis posset,
id. 4, 17:respicere exemplar vitae morumque jubebo Doctum imitatorem,
to look at, have in his eye, Hor. A. P. 317:de te pendentis, te respicientis amici,
id. Ep. 1, 1, 105. — With rel.-clause:quid sit prius actum, respicere aetas Nostra nequit, nisi, etc.,
Lucr. 5, 1446; cf. id. 3, 972:respiciens, an vera soror,
Val. Fl. 6, 661.—Pregn., to look at with solicitude, i. e. to have a care for, regard, be mindful of, consider, respect, etc. (in this sense mostly act.; cf. provideo).1.Of a protecting deity:2.di homines respiciunt,
Plaut. Rud. 5, 2, 29:deus respiciet nos aliquis,
id. Bacch. 4, 2, 39; Ter. Phorm. 5, 3, 34; id. Hec. 5, 2, 6:nisi quis nos deus respexerit,
Cic. Att. 1, 16, 6: [p. 1581] Sive neglectum genus et nepotes Respicis auctor, Hor. C. 1, 2, 36; Verg. E. 1, 28:nisi idem deus, qui, etc., respexerit rem publicam,
Cic. Att. 7, 1, 2:et me et te, nisi quid dī respiciunt, perdidi,
Ter. And. 4, 1, 19.— Hence, Rēspĭcĭens, the Provident, an epithet of Fortuna:ad opem ferendam,
Cic. Leg. 2, 11, 28; Inscr. Orell. 477; 1766.—Rarely, in a bad sense, of an avenging deity: at vos, devota capita, respiciant di perjuriorum vindices,
may they remember it against you, Just. 14, 4, 10.—Of persons that have a care or regard for any thing:hercle alius nemo respicit nos,
Ter. Ad. 3, 2, 55; so,aliquem,
Plaut. Truc. 2, 3, 19; id. Aul. 2, 2, 54:age, me in tuis secundis respice,
Ter. And. 5, 6, 11; id. Ad. 5, 8, 9:miseros aratores,
Cic. Verr. 2, 3, 10, § 26; Caes. B. G. 7, 77:sin Caesarem respiciant,
id. B. C. 1, 1; Mart. 10, 10, 5:non Pylium Nestora respicis,
Hor. C. 1, 15, 22:quantum quisque ferat respiciendus erit,
Ov. Am. 1, 8, 38: mox deos respexere;restitui Capitolium placuit,
bethought themselves of, Tac. H. 4, 4:aetatem tuam,
Ter. Phorm. 2, 3, 87:populi Romani commoda (with prospicere),
Cic. Verr. 2, 3, 55, § 127:salutem cum meam tum aliorum,
id. Planc 38, 91; cf. Caes. B. C. 1, 5:rem publicam,
Cic. Phil. 2, 46, 118; Planc. ap. Cic. Fam. 10, 11, 3:mala sua,
Lucr. 4, 1159 et saep. —With se, to think of or have regard for one ' s self, Plaut. Ps. 2, 2, 18; Ter. Heaut. 1, 1, 18; 5, 1, 46; Cic. Fin. 2, 24, 79; id. pro Scaur. Fragm. 41, p. 267 Orell.: quod si Caesar se respexerit, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 24, 8.—With ad (Quintilian):ad utilitatem Ligarii respicit,
looks to the advantage of, Quint. 9, 2, 28; so,modice ad hanc partem,
id. 9, 4, 36:Graecas litteras (corresp. to studere Latinis),
id. 1, 12, 6:saepius ad curam rerum ab elocutione,
id. 10, 1, 120.—With an abstr. subj.:si quid pietas antiqua labores Respicit humanos,
Verg. A. 5, 689.— With object-clause, to observe, perceive, notice:respicio nihili meam vos gratiam facere,
Plaut. Curc. 1, 2, 68. -
15 tergum
tergum ī, n [TRAG-], the back: manibus ad tergum reiectis: tergo poenas pendere, T.: tergo ac capite puniri, L.: recurvum (of the dolphin), O.— The back part, reverse, hinder part, rear: Praebere Phoebo terga, to sun itself, O.: Terga Parthorum dicam, the flight, O.: terga vincentium, Ta.: libri in tergo necdum finitus Orestes, written on the back, Iu.—In phrase, a tergo or post tergum, behind, in the rear: a tergo, fronte, lateribus tenebitur: ut a tergo Milonem adorirentur, behind: tumultum hostilem a tergo accepit, S.: post tergum hostium legionem ostenderunt, Cs.: qui iam post terga reliquit Sexaginta annos, has passed, Iu.: tot amnibus montibusque post tergum obiectis, Cu.—With verto or do, to turn the back, turn back, take flight, run away, flee, retreat: omnes hostes terga verterunt, Cs.: qui plures simul terga dederant, etc., L.: terga fugae praebere, O.: terga praestare (fugae), Ta.— The back, surface: proscisso quae suscitat aequore terga, V.: amnis, O. —Of an animal, the body: (serpens) Squamea convolvens sublato pectore terga, V.: horrentia centum Terga suum, i. e. head of swine, V.: perpetuo tergo bovis, V.— The covering of the back, skin, hide, leather: Taurino quantum possent circumdare tergo, ox-hide, V.: venti bovis inclusi tergo, i. e. in a bag of bull's hide, O.: Et feriunt molles taurea terga manūs, i. e. tymbals, O.: rupit Terga novena boum, i. e. the nine thicknesses of bull's hide, O.: per linea terga (scuti), V.* * *back, rear; reverse/far side; outer covering/surface -
16 āversus
āversus adj. with sup. [P. of averto], turned away, turned back, on the back side, behind, backwards: et adversus et aversus impudicus es: aversum hostem videre, the backs of the enemy, Cs.: ne aversi ab hoste circumvenirentur, shut off in the rear, Cs.: quem aversum transfixit, in the back, N.: aversos boves caudis in speluncam traxit, L.: porta, in the rear, L.: porta aversissima, farthest back, L. — Plur n. as subst, the hinder part, back: per aversa urbis fuga, L.: insulae, L.—Fig., withdrawn: milites a proelio, Cs.— Disinclined, alienated, unfavorable, opposed, averse, hostile: a Musis: aversissimo a me animo esse: a proposito, L.: aversis auribus questa, to deaf. ears, L.: Deae mens, V.: amici, H.—With dat: nobis, Ta.: mercaturis, H.: lucro, not greedy of, H.* * *aversa -um, aversior -or -us, aversissimus -a -um ADJturned/facing away, w/back turned; behind, in rear; distant; averse; hostile -
17 retro
rē̆trō, adv. [from re and the pronominal suffix ter, as in citro, ultro, intro, etc.].I. a.Denoting tendency, direction, with verbs or nouns of motion:b.multa videbis retro repulsa revorti,
Lucr. 2, 130; so very often with redire, regredi, repetere, remittere, respicere, reverti, revocare, etc., v. h. vv., and cf. Drak. ad Liv. 22, 6, 7, and 27, 28, 6:vestigia retro sequor,
Verg. A. 2, 753; 9, 392; 11, 405:dare lintea retro,
id. ib. 3, 686:ora retro Flectit,
Ov. M. 15, 685:retro inhibitā nave,
Liv. 30, 10 et saep.: iter mihi retro ad Alpes versus incidit, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 15, 2; cf.:fugam retro spectante milite,
Liv. 8, 19:fugit retro,
Hor. C. 2, 11, 5:ne currente retro funis eat rotā,
id. ib. 3, 10, 10:meretrix retro Perjura cedit,
id. ib. 1, 35, 25:retro properare,
Ov. H. 5, 31:unde ad hunc orbem redii, unde retro nemo,
Sen. Herc. Oet. 48.—Denoting rest (rare):II.est mihi in ultimis conclave aedibus quoddam retro,
Ter. Heaut. 5, 1, 29:quid retro atque a tergo fieret, ne laboraret,
Cic. Div. 1, 24, 49:perculsis nullum retro subsidium foret,
Tac. H. 2, 26:retro Marsigni, etc.,
id. G. 43:MEMORIAM SE VIVA FECIT SIBI... CVM AEDICVLIS ANTE ET A RETRO,
Inscr. Orell. 4512.—Trop.A.Of time, back; in time back, in past times, before, formerly:B.et deinceps retro usque ad Romulum,
Cic. Rep. 1, 37, 58; cf.:SVPER OMNES RETRO PRINCIPES FORTISSIMO IMP. CAES., etc.,
Inscr. Orell. 1049;and so, OMNES RETRO PRINCIPES,
ib. 1098:quodcumque retro est,
is past, Hor. C. 3, 29, 46:praemissa retro nobilitas,
Stat. S. 1, 4, 68; Traj. ap. Plin. Ep. 10, 118 (120):cujus vim si retro quoque velimus custodire (opp. in futurum),
id. ib. 10, 115 (116) fin.:meliorum retro principum ( = superiorum),
Lampr. Alex. Sev. 34:cum id ab aliis retro factum recordarer,
Tert. Uxor. 2, 2:Hebraei retro, qui nunc Judaei,
id. Apol. 18.—In other relations, back, behind, in return, on the contrary, on the other hand, vice versa:► The words containing retro in composition (except retroversus and retrorsus) are post-Aug.ab imā (voce) ad summam ac retro multi sunt gradus,
Quint. 11, 3, 15:ut omnia, quae sine eā (honestate) sint, longe retro ponenda censeat,
Cic. Tusc. 5, 31, 87:rursum versus retroque,
id. Part. 7, 24; cf.:vide rursus retro,
id. Fin. 5, 28, 83: sic omnia fatis In pejus ruere, ac retro sublapsa referri, i. e. against one ' s efforts or wish, Verg. G. 1, [p. 1588] 200; cf.:retro vivere,
Sen. Ep. 122 fin.:si malum perfidia, non est fallendum. Idem retro,
Quint. 5, 10, 74:fructus hominis in operis consistit et retro in fructu hominis operae sunt,
Dig. 7, 7, 4; cf. ib. 46, 1, 21; 46, 3, 67 et saep.; they are sometimes written separately. -
18 posticus
postīcus, a, um, adj. [post; like anticus from ante].I.That is behind, hinder, back -, posterior (class., but not in Cic. or Cæs.):II.est etiam hic ostium aliud posticum nostrarum aedium,
backdoor, Plaut. Stich. 3, 1, 40; cf.: posticum ostium dicitur in posteriore parte aedium. Ceterum antiqui etiam vicinum habitantem ad posteriorem partem aedium sic appellarunt, Paul. ex Fest. p. 220 Müll.:locus erat posticis aedium partibus,
Liv. 23, 8: perrexit in interiores partes domuis posticae, of the backbuilding, out - house, Varr. ap. Non. 217, 7:domo posticā egressus,
Val. Max. 5, 7, 3:muri,
Varr. L. L. 5, § 42 Müll.: vicinus, v. Paul. ex Fest. l. l.: non peperit, verum posticā parte profudit, with the posteriors, Lucil. ap. Non. 217, 17:sannae,
made behind the back, Pers. 1, 62:pedes,
hind feet, Sol. 26:pars palatii,
Suet. Oth. 6:posticam lineam in agris dividendis Serv. Sulpicius appellavit, ab exoriente sole ad occidentem quae spectabat,
Fest. p. 233 Müll.: quae ante nos sunt, antica: et quae post nos sunt, postica dicuntur: et dextram anticam, sinistram posticam dicimus. Sic etiam ea caeli pars, quae sole illustratur ad meridiem, antica nominatur, quae ad septentrionem postica, Paul. ex Fest. p. 220 Müll.; cf.:ejus templi partes quattuor dicuntur: sinistra ab oriente, dextra ab occasu, antica ad meridiem, postica ad septentrionem,
Varr. L. L. 7, § 7 Müll.—Subst.A.postīca, ae, f., a backdoor (post-class.), App. M. 9, p. 217, 25; Dig. 7, 1, 13.—B.postīcum, i, n.1.A backdoor (the prevailing form for this signif.):2.per posticum se conferre,
Plaut. Most. 3, 3, 27:atria servantem postico falle clientem,
Hor. Ep. 1, 5, 31; Vulg. Dan. 13, 18.—The back part of a building, the rear front, Titin. ap. Non. 217, 19:3.in pronao, et postico,
Vitr. 3, 1.—A backhouse, privy (anteclass.), Lucil. ap. Non. 217, 20.—4.The posteriors, the fundament (ante- and postclass.): retrimenta cibi, quae exierunt per posticum, Varr. ap. Non. 217, 24; also in plur., Arn. 2, 54. -
19 reicio
rē-ĭcĭo (better than rē-jĭcĭo), rejēci, jectum, 3 (reicis, dissyl., Stat. Th. 4, 574;I.and likewise reice,
Verg. E. 3, 96;and perh. also,
Plaut. As. 2, 1, 6; scanned elsewhere throughout rēĭcio, etc.), v. a. [jacio], to throw, cast, or fling back (freq. and class.; cf.: remitto, retorqueo).Lit.A.In gen.a.Of inanim. objects:b.imago nostros oculos rejecta revisit,
Lucr. 4, 285; 4, 107; cf. id. 4, 570:telum in hostes,
Caes. B. G. 1, 46: tunicam reicere, i. e. to fling back, fling over the shoulder (whereas abicere is to throw off, Cic. Att. 4, 2, 4), Lucil. ap. Varr. L. L. 6, § 69 Müll.; cf.:togam in umerum,
Quint. 11, 3, 131; 140:togam a sinistro,
id. 11, 3, 144:togam ab umero,
Liv. 23, 8 fin.:amictum ex umeris,
Verg. A. 5, 421:ex umeris' vestem,
Ov. M. 2, 582:de corpore vestem,
id. ib. 9, 32:penulam,
Cic. Mil. 10, 29; Phaedr. 5, 2, 5 Burm.:sagulum,
Cic. Pis. 23, 55; Suet. Aug. 26:amictum,
Prop. 2, 23 (3, 17), 13:vestem,
Cat. 66, 81 al.:ab ore colubras,
Ov. M. 4, 474:capillum circum caput neglegenter,
Ter. Heaut. 2, 3, 50: manibus ad tergum rejectis, thrown back or behind, Asin. Pol. ap. Cic. Fam. 10, 32, 3:manus post terga,
Plin. 28, 4, 11, § 45: scutum, to throw over one ' s back (in flight), Cic. de Or. 2, 72, 294; Galb. ap. Cic. Fam. 10, 30, 3:parmas,
Verg. A. 11, 619:ut janua in publicum reiceretur,
might be thrown back, Plin. 36, 15, 24, § 112:fatigata membra rejecit,
i. e. stretched on the ground, Curt. 10, 5, 3:voluit... Reicere Alcides a se mea pectora,
to push back, Ov. M. 9, 51:librum e gremio suo,
to fling away, id. Tr. 1, 1, 66:sanguinem ore,
to cast up, vomit, Plin. 26, 12, 82, § 131; so,sanguinem,
Plin. Ep. 5, 19, 6; 8, 1, 2:bilem,
Plin. 23, 6, 57, § 106:vinum,
Suet. Aug. 77:aliquid ab stomacho,
Scrib. Comp. 191.— Poet.:oculos Rutulorum reicit arvis,
turns away, averts, Verg. A. 10, 473:pars (vocum) solidis adlisa locis rejecta sonorem Reddit,
echoed, Lucr. 4, 570.—Of living objects, to drive back, chase back, force back, repel (so in gen. not found in class. prose authors):(β).hominem,
Plaut. Bacch. 4, 3, 19:aliquem,
id. Merc. 5, 2, 69:in bubilem reicere (boves),
id. Pers. 2, 5, 18:pascentes a flumine capellas,
Verg. E. 3, 96:in postremam aciem,
to place in the rear, Liv. 8, 8.—Reicere se, to throw or cast one ' s self back or again; or, in gen., to throw or fling one ' s self anywhere:B.tum illa Rejecit se in eum,
flung herself into his arms, Ter. And. 1, 1, 109:se in gremium tuom,
Lucr. 1, 34:se in grabatum,
Petr. 92, 3; cf.:in cubile rejectus est,
id. 103, 5; cf.:fatigata membra rejecit,
leaned back, Curt. 10, 5, 3.—In partic.1.Milit. t. t., to force back, beat back, repel, repulse the enemy (cf.:2.repello, reprimo, refuto): eos, qui eruptionem fecerant, in urbem reiciebant,
Caes. B. C. 2, 2 fin.:reliqui in oppidum rejecti sunt,
id. B. G. 2, 33; 1, 24 fin.:Tusci rejecti armis,
Verg. A. 11, 630:ab Antiocheā hostem,
Cic. Fam. 2, 10, 2; cf.:praesidia adversariorum Calydone,
Caes. B. C. 3, 35 (where, however, as id. ib. 3, 46, the MSS. vacillate between rejecti and dejecti; v. Oud. N. cr.).—Nautical t. t.: reici, to be driven back by a storm (while deferri or deici signifies to be cast away, and eici to be thrown on the shore, stranded; v. Liv. 44, 19, 2 Drak.): naves tempestate rejectas eodem, unde erant profectae, revertisse, Caes. B. G. 5, 5; so,II.naves,
id. ib. 5, 23:a Leucopetrā profectus... rejectus sum austro vehementi ad eandem Leucopetram,
Cic. Att. 16, 7, 1; cf. id. Phil. 1, 3, 7; id. Caecin. 30, 88:sin reflantibus ventis reiciemur,
id. Tusc. 1, 49, 119; id. Att. 3, 8, 2.Trop.A.In gen., to cast off, remove, repel, reject:B.abs te socordiam omnem reice,
Plaut. As. 2, 1, 6: abs te religionem, Att. ap. Varr. L. L. 7, § 65 Müll. (Trag. Rel. v. 430 Rib.):quam ut a nobis ratio verissima longe reiciat,
Lucr. 6, 81:(hanc proscriptionem) nisi hoc judicio a vobis reicitis et aspernamini,
Cic. Rosc. Am. 53, 153:ab his reicientur plagae balistarum,
Vitr. 10, 20:foedum contactum a casto corpore,
Plin. Ep. 4, 11, 9; Ter. Phorm. prol. 18:ferrum et audaciam,
Cic. Mur. 37, 79; cf.ictus,
Stat. Th. 6, 770; and:minas Hannibalis retrorsum,
Hor. C. 4, 8, 16:(in Verrinis) facilius quod reici quam quod adici possit invenient,
Quint. 6, 3, 5.—In partic.1.Pregn., to reject contemptuously; to refuse, scorn, disdain, despise; esp. of a lover, etc.:b.forsitan nos reiciat,
Ter. Phorm. 4, 5, 5:petentem,
Ov. M. 9, 512:Lydiam,
Hor. C. 3, 9, 20:Socratem omnem istam disputationem rejecisse et tantum de vitā et moribus solitum esse quaerere,
Cic. Rep. 1, 10, 16:refutetur ac reiciatur ille clamor,
id. Tusc. 2, 23, 55:qui Ennii Medeam spernat aut reiciat,
id. Fin. 1, 2, 4;of an appeal to the Senate: quae cum rejecta relatio esset,
Liv. 2, 31, 9:recens dolor consolationes reicit ac refugit,
Plin. Ep. 5, 16, 11:ad bona deligenda et reicienda contraria,
Cic. Leg. 1, 23, 60; cf.(vulgares reïce taedas, deligere),
Ov. M. 14, 677:rejectā praedā,
Hor. S. 2, 3, 68:condiciones, Auct. B. Alex. 39: rejecit dona nocentium,
Hor. C. 4, 9, 42.—In jurid. lang.: judices reicere, to set aside, challenge peremptorily, reject the judges appointed by lot:c.cum ex CXXV. judicibus quinque et LXX. reus reiceret,
Cic. Planc. 17, 41; 15, 36; id. Att. 1, 16, 3; id. Verr. 2, 1, 7, § 18; 2, 3, 11, § 28; 2, 3, 13, § 32; 2, 3, 59, § 146; id. Vatin. 11, 27; Plin. Pan. 36, 4.—In the philosoph. lang. of the Stoics: reicienda and rejecta (as a transl. of the Gr. apoproêgmena), rejectable things, i. e. evils to be rejected, Cic. Fin. 5, 26, 78; 3, 16, 52; id. Ac. 1, 10, 37; cf. rejectaneus.—2.With a designation of the term. ad quem, to refer to, make over to, remand to:b.ad ipsam te epistulam reicio,
Cic. Att. 9, 13, 8:in hunc gregem vos Sullam reicietis?
id. Sull. 28, 77 (with transferre).—Publicists' t. t.: reicere aliquid or aliquem ad senatum (consules, populum, pontifices, etc.), to refer a matter, or the one whom it concerns, from one ' s self to some other officer or authorized body (esp. freq. in Liv.; v. the passages in Liv. 2, 22, 5 Drak.):c.totam rem ad Pompeium,
Caes. B. C. 3, 17:senatus a se rem ad populum rejecit,
Liv. 2, 27, 5; cf.:ab tribunis ad senatum res est rejecta,
id. 40, 29; and:rem ad senatum,
id. 5, 22, 1:aliquid ad pontificum collegium,
id. 41, 16; so, rem ad pontifices, Ver. Flac. ap. Gell. 5, 17, 2:rem ad Hannibalem,
Liv. 21, 31; id. 2, 28:tu hoc animo esse debes, ut nihil huc reicias,
Cic. Fam. 10, 16, 2.—Of personal objects:legati ab senatu rejecti ad populum, deos rogaverunt, etc.,
Liv. 7, 20; so id. 8, 1; 9, 43; 24, 2; 39, 3.— Absol.:tribuni appellati ad senatum rejecerunt,
Liv. 27, 8; 42, 32 fin. —With respect to time, to put off to a later period, to defer, postpone (Ciceronian):* d.a Kal. Febr. legationes in Idus Febr. reiciebantur,
Cic. Q. Fr. 2, 3, 1:reliqua in mensem Januarium,
id. ib. 2, 1, 3:repente abs te in mensem Quintilem rejecti sumus,
id. Att. 1, 4, 1.—Reicere se aliquo, to fling one ' s self on a thing, i. e. apply one ' s self to it (very rare): crede mihi, Caesarem... maximum beneficium te sibi dedisse judicaturum, si huc te reicis, Balb. ap. Cic. Att. 8, 15, A, § 1. -
20 resideo
rĕ-sĭdĕo, sēdi, 2, v. n. and a. [sedeo], to sit back, remain sitting anywhere (cf. resisto); to remain behind, to remain, rest, linger, tarry, abide, reside (syn. remaneo; class.).I.Lit.:2. B.sine mente animoque nequit residere per artus pars ulla animai,
Lucr. 3, 398:piger pandi tergo residebat aselli,
Ov. F. 3, 749:in tergo,
id. M. 10, 124; cf.:Acidis in gremio (latitans),
resting, id. ib. 13, 787:in hoc facto de cautibus antro,
residing, id. ib. 1, 575; cf.:Erycina Monte suo residens,
id. ib. 5, 364:in villā,
Cic. Mil. 19, 51:si te interfici jussero, residebit in re publicā reliqua conjuratorum manus,
id. Cat. 1, 5, 12:corvus altā arbore residens,
Phaedr. 1, 13, 4 (but the correct read., Cic. Fin. 3, 2, 9, is residamus; v. Madv. ad h. l.).— In perf.:Lydum patriis in terris resedisse, Tyrrheno datum novas ut conderet sedes,
Tac. A. 4, 55:in oppido aliquo mallem resedisse, quoad arcesserer,
Cic. Att. 11, 6, 2:erravitne viā seu lassa resedit, Incertum,
remained behind, Verg. A. 2, 739; cf.:fessus valle,
id. ib. 8, 232:lassus in humo,
Ov. A. A. 3, 3, 696:medio rex ipse resedit Agmine,
id. M. 7, 102:orba resedit Exanimes inter natos natasque,
id. ib. 6, 301:saxo resedit Pastor,
id. Tr. 4, 1, 11. — Act. (very rare):dorsum meum residebat,
App. M. 8, p. 209, 23. —Meton., to sit inactive, to remain idle or listless (rare):II.artifex cum exprimere vellet Athamantis furorem Learcho filio praecipitato residentis poenitentiā,
sitting listlessly subdued by remorse, Plin. 34, 14, 40, § 140:miles residet,
Petr. 112. — Hence, act., to keep or celebrate a holiday:venter gutturque resident esuriales ferias (v. esurialis),
Plaut. Capt. 3, 1, 8. — Pass.:nec vero tam denicales (quae a nece appellatae sunt, quia residentur mortuis) quam ceterorum caelestium quieti dies Feriae nominarentur,
because they are kept in honor of the dead, Cic. Leg. 2, 22, 55 Creuz (codd. leg. residentur mortui; B. and K. resident mortui; cf.I.supra).—Trop., to remain behind, remain, be left (a favorite word with Cic.; syn.: resto, supersum); constr most freq., in aliquā re:in corpore perspicuum est, vel exstincto animo vel elapso, nullum residere sensum,
Cic. Tusc. 1, 43, 104; cf. id. Fam. 5, 16, 4:si ex tanto latrocinio iste unus tolletur, periculum residebit,
id. Cat. 1, 13, 31:ne quas inimicitias residere in familiis nostris arbitretur,
id. Att. 14, 13, B, § 4; cf.:in vobis resident mores pristini,
Plaut. Truc. prol. 7:qui ullas resedisse in te simultatis reliquias senserit,
Cic. Deiot. 3, 8:si quid amoris erga me in te residet,
id. Fam. 5, 5, 3:etiam nunc residet spes in virtute tuā,
id. ib. 12, 3, 2:quorum non in sententiā solum, sed etiam in nutu residebat auctoritas,
id. Sen. 17, 61:quorum in consilio pristinae residere virtutis memoria videtur,
Caes. B. G. 7, 77.—With dat.:cum horum tectis et sedibus residere aliquod bellum semper videtur,
Cic. Dom. 23, 61.— With apud:apud me plus officii residere facile patior,
Cic. Fam. 5, 7, 2:hujus incommodi culpa ubi resideat, facilius possum existimare quam scribere,
id. Att. 1, 17, 3:si qua (ira) ex certamine residet,
Liv. 40, 7. — Business t. t., to be or remain behind, i. e. to be unaccounted for, in default:pecunia publica resedit apud aliquem,
Dig. 8, 13, 4, § 3.
См. также в других словарях:
behind back — behind (someone s) back if you do something behind someone s back, you do it without them knowing, in a way which is unfair. I don t want to talk about it behind his back. She was accused of going behind her colleagues backs to talk to management … New idioms dictionary
behind back — behind (your) back when you are not present. I often wonder what they say about me behind my back … New idioms dictionary
could do something with one arm tied behind back — could do (something) with one arm/hand tied behind (their) back informal if someone could do something with one hand tied behind their back, they can do it very easily. Her part in the film wasn t very demanding she could have played it with one… … New idioms dictionary
could do something with one hand tied behind back — could do (something) with one arm/hand tied behind (their) back informal if someone could do something with one hand tied behind their back, they can do it very easily. Her part in the film wasn t very demanding she could have played it with one… … New idioms dictionary
could do with one arm tied behind back — could do (something) with one arm/hand tied behind (their) back informal if someone could do something with one hand tied behind their back, they can do it very easily. Her part in the film wasn t very demanding she could have played it with one… … New idioms dictionary
could do with one hand tied behind back — could do (something) with one arm/hand tied behind (their) back informal if someone could do something with one hand tied behind their back, they can do it very easily. Her part in the film wasn t very demanding she could have played it with one… … New idioms dictionary
do something with one hand tied behind back — (do something) with one hand tied behind (your) back to do something very easily. Cleaning your bike chain is so simple a chimp could do it with one hand tied behind its back … New idioms dictionary
with one hand tied behind back — (do something) with one hand tied behind (your) back to do something very easily. Cleaning your bike chain is so simple a chimp could do it with one hand tied behind its back … New idioms dictionary
back of, in back of, behind — Use of back of and in back of to mean behind is widespread, but opinions differ as to their respectability. Each should be considered standard, but both are wordy and can safely be omitted in favor of behind: The wheelbarrow is behind (back of or … Dictionary of problem words and expressions
back-to-back — adjective one after the other (Freq. 1) back to back home runs • Syn: ↑consecutive • Similar to: ↑succeeding * * * back to back «BAK tuh BAK», adjective. 1. placed with backs near or joined: » … Useful english dictionary
back — back1 [bak] n. [ME bak < OE baec; akin to ON bak, OHG bahho] 1. the part of the body opposite to the front; in humans and many other animals, the part to the rear or top reaching from the nape of the neck to the end of the spine 2. the… … English World dictionary