-
21 abstineō
abstineō tinuī (tentus), ēre [abs+teneo], to keep back, keep off, hold back: vix a se manūs: vim uxore et gnato, H.: ferrum quercu, O.: Gemitūs, screatūs, suppress, T.: facis iniuriam illi, qui non abstineas manum, by not keeping your hands off, T.: milites, restrain, L.: militem direptione, L.: militem a praedā, L.: ab uno eo (agro) ferrum ignemque abstineri iussit, L.: duobus omne ius belli, refrained from exercising against them the rights of war, L.: eorum finibus vim, L.—Esp. with se, to keep oneself from, refrain, abstain: ab eis se vitiis: his se armis, L.— Intrans, to refrain (cf. se abstinere), abstain: neque facto ullo neque dicto, S.: proelio, Cs.: pugnā, L.: maledictis: tactu, V.: caelo, O.: a ceteris coniurationis causis: ne a mulieribus quidem atque infantibus, Cs.: aegre abstinent, quin castra oppugnent, L.: ut seditionibus abstineretur, L.: non tamen abstinuit, hold his peace, V.* * *abstinere, abstinui, abstentus Vwithhold, keep away/clear; abstain, fast; refrain (from); avoid; keep hands of -
22 ambigō
ambigō ere, only present stem [ambi + ago], to go about, go around, avoid: patriam, Ta.—Fig., to hesitate, waver, doubt, be in doubt about: ius. quod ambigitur, of which there is a doubt: Quale quid sit, ambigitur, is uncertain: adspici volucrem, non ambigitur, cannot be doubted, Ta.: ne quis ambigat decus eam habere, Ta.—To argue, dispute, contend, debate: de vero: cum eo: de quo (fundo) nihil ambigebatur, there was no dispute.* * *ambigere, -, - Vhesitate, be in doubt; argue, dispute, contend; call in question; be at issue -
23 āversor
āversor ōris, m [averto], a thief, embezzler: pecuniae.* * *Iaversari, aversatus sum V DEPturn oneself away in disgust/horror, recoil; avoid, shun; refuse, rejectIIembezzler; pilferer, thief -
24 dē-fugiō
dē-fugiō fūgī, —, ere, to run off, flee away, make an escape: ripa, quo sinistrum cornu defugit, L.: iniurias fortunae defugiendo relinquas, i. e. by death.—Fig., to flee from, shun, avoid, escape from: proelium, Cs.: contentiones: iudicia. —To decline, shrink from, shun: auctoritatem consulatūs mei: sin timore defugiant, Cs. -
25 dē-precor
dē-precor ātus, ārī, dep., to avert by prayer, deprecate, plead against, beg to escape, seek to avoid: ullam ab sese calamitatem: a me patriae querimoniam: nullum genus supplici: mortem, Cs.: inimici imperium, S.: sui periculi deprecandi facultas, Cs.: ignominiam, L.: primum deprecor, ne me, etc.: unum, ne se armis despoliaret, Cs.: non deprecor, quin, etc., Ct.: illam, i. e. curse, Ct.—To pray, plead with, apply to, solicit, offer a plea: quem deprecarere?: patres, ne festinarent decernere, L.: errasse regem deprecati sunt, plead in excuse, S.: pro filio patres deprecamur: neque illum se deprecari, quo minus pergat, L.: roget, deprecetur: merui, nec deprecor, inquit, V.—Supin. acc.: ad me deprecatum venire.—To pray for, intercede in behalf of: multorum vitam a Sullā: quos ad pacem deprecandam miserat: me a vobis. -
26 dē-vītō
dē-vītō āvī, ātus, āre, to avoid, shun: procellam temporis: Quae (mala), T.: repulsam, H. -
27 effugiō (ecf-)
effugiō (ecf-) fūgī, —, ere [ex + fugio].— Intrans, to flee away, get away, escape: huc foras, T.: e proelio: ad regem, Cu.: Numquam hodie effugies, V.: viā Nolam ferente, L.: ne quid simile paterentur, L.— Trans, to flee from, escape, avoid, shun: pericula: mortem, Cs.: equitatum, Cs.: vincula, H.: haec morte effugiuntur: petitiones corpore effugi, i. e. barely: beatus futura effugisse, the evil to come, Ta.— To escape the notice of, be disregarded by: nihil te effugiet: nullius rei cura Romanos effugiebat, L.: meas effugit nuntius aurīs, V. -
28 ē-vītō
ē-vītō āvī, ātus, āre, to shun, avoid: meta Evitata rotis, H.: fraxinum, O.: causas suspicionum: tela amictu, Ct. -
29 ēvītō
ēvītō āvī, —, āre [ex + vita], to deprive of life, kill: Priamo vi vitam evitari, Enn. ap. C.* * *evitare, evitavi, evitatus Vshun, avoid -
30 ex-eō
ex-eō iī (exīt, V.; exīsse, C.), itus, īre, to go out, go forth, go away, depart, withdraw, retire: ex oppido, Cs.: e patriā: ab Thaide, from the house of, T.: ad me, i. e. to visit me, T.: ab urbe, L.: domo eius: in provinciam, Cs.: in terram: Exit ad caelum Arbos, rises, V.: colles exire videntur, O.: de vitā: e vitā tamquam e theatro: limen, pass, T.: Avernas vallīs, O.—Of lots, to fall out, be drawn: cum de consularibus mea prima sors exisset.—To march out: de tertiā vigiliā, Cs.: ad pugnam, V.: ex Italiā ad bellum civile: praedatum in agros, L.: non posse clam exiri, Cs.—To flow, gush, pour forth: exire cruorem Passa, O.: saxo exit ab imo Rivus, O.—Fig., to go out, escape, be freed: ex potestate, i. e. to lose self-possession: de consilio, de mente: aere alieno: modum, to exceed, O.—In time, to run out, end, expire: quinto anno exeunte: indutiarum dies exierat, L. — To pass away, perish: memoriā, L. — To go forth, issue, turn out, result: currente rotā cur urceus exit? H.—To go out, become public: libri ita exierunt: fama exiit, N. — To go out of the way of, avoid, evade, ward off: tela oculis, V.: vim viribus, to repel force with force, V. -
31 fallō
fallō fefellī, falsus, ere [1 FAL-], to trip, cause to fall: glacies fallit pedes, L.: alqm, Cu.—Fig., to deceive, trick, dupe, cheat, elude, fail, disappoint: alquem dolis, T.: falli te sinas Techinis, T.: Nec sidus regione viae (nos) fefellit, misled, V.: credentem puellam, O.: sui fallendi causā factum, Cs.: nisi me forte fallo: nisi me fallit animus: nisi me omnia fallunt, unless I utterly mistake: neque eum prima opinio fefellit, Cs.: nisi quid me fallit: mentīs monstro, V.: cum maxime fallunt, id agunt, ut, etc.: non in sortitione fallere: ne falleret bis relata eadem res, lead into error, L.: ut de indutiis fallendo impetrarent, Cs.: numquam fallentis termes olivae, H.: nescia fallere vita, without guile, V.: eas fallam, ut ab illis fallimur, T.— Pass reflex., to be deceived, err, mistake, deceive oneself: Falsus es, T.: neque ea res falsum me habuit, did not deceive me, S.: errore quodam fallimur: quā (spe) possumus falli: deus falli quo potuit?: nisi fallor, V.: aut ego fallor, or I am far wrong, H.—Impers., with acc, to mistake, be deceived: nisi me fallit: nec eum fefellit.— To violate, break, betray, deceive, disappoint: fidem hosti datam: meam spem: si res opinionem meam fefellerit: mandata mariti, O.: foedus ac fidem, L.: promissum, Cu.: tu faciem illius Falle dolo, put on, V.: retia, avoid, O.: quā signa sequendi Falleret error, confound, V.— To deceive in swearing, swear falsely, be perjured: si sciens fallo: si falleret, precatus Deos, ita se mactarent, L.: expedit matris cineres opertos Fallere, swear falsely by, H.: dominorum dextras, faith pledged to, etc., V.— To lie concealed, be unseen, escape notice, remain undiscovered, elude: per biennium, L.: ne quid falleret Volturno ad urbem missum, L.: ne falleret ad urbem incedens, arrive secretly, L.: qui natus moriensque fefellit, in obscurity, H.: veneno, infuse undetected, V.: bonus longe fallente sagittā, V.: nequiquam fallis dea, escape recognition, V.: neque hoc te fallit, quam multa sint, etc., nor do you fail to see: custodes, L.: deos, O.: nec nos via fallet euntīs, V.: me nec fallunt iussa Iovis, nor do I fail to recognize, V.: nec quicquam eos fallebat, L.: segetis fides meae Fulgentem Falli sorte beatior, i. e. is a happier lot, though he knows it not, etc., H.: neutros fefellit hostīs appropinquare, L.: in lege nullā esse eiusmodi caput te non fallit: neque vero Caesarem fefellit, quin, etc., Cs.— To lighten, appease, silence, beguile: medias sermonibus horas, O.: somno curam, H.: austerum studio fallente laborem, H.* * *fallere, fefelli, falsus Vdeceive; slip by; disappoint; be mistaken, beguile, drive away; fail; cheat -
32 flectō
flectō flēxī, flexus, ere [FALC-], to bend, bow, curve, turn, turn round: equos brevi, Cs.: de foro in Capitolium currūs: habenas, O.: cursūs in orbem, O.: iter ad Privernum, L.: flexa In burim ulmus, V.: artūs, L.: ora retro, O.: geminas acies huc, direct, V.: lumina, avert, V.: salignas cratīs, weave, V.: flex<*> fractique motūs, contorted: flexum mare, a bay, Ta.: (silva) se sinistrorsus, Cs.: (milvus) Flectitur in gyrum, wheels, O.: flector in anguem, wind myself into a snake, O.: Cera multas Flectitur in facies, is moulded, O.— To turn, double, pass around: in flectendis promunturiis: Leucatam.— To turn from, avoid, turn out of: viam, C., L.: iter, V.— To turn, go, divert one's course, march, pass: laevo flectentes limine, V.: ex Gabino in Tusculanos flexere colles, L.: ad Oceanum, L.: ad sapientiam, Ta.—Fig., to bend, turn, direct, sway, change: animum, T.: teneros et rudīs: suam naturam huc et illuc: vocem, modulate: flexus sonus, i. e. melancholy: mentīs suas ad nostrum imperium: aliquem a proposito, divert, L.: animos, quin, etc., L.: animos ad carmina, O.: Quo vobis mentes sese flexere viaï? Enn. ap. C.: Cereus in vitium flecti, H.: flexo in meridiem die, Ta.: versūs, qui in Tiberium flecterentur, i. e. might be applied, Ta.— To bend, move, persuade, influence, prevail upon, overcome, soften, appease: quibus rebus ita flectebar animo, ut, etc.: flectere mollibus Iam durum imperiis, H.: Superos, V.: fata deum precando, V.: ingenium alicuius avorsum, S.: si flectitur ira deorum, O.: ad deditionem animos, L.* * *flectere, flexi, flexus Vbend, curve, bow; turn, curl; persuade, prevail on, soften -
33 forum
forum ī, n [1 FOR-], an open space, public place, court, market-place: forum, id est, vestibulum sepulcri: per fora loqui, Ta.: Pars forum celebrant, O.— A market-place, market, enclosure for selling, exchange: fora exstruere, Ta.: rerum venalium, S.: cui fora multa restarent, had many market-places to visit: boarium, the cattle-market (adjoining the circus), L.: holitorium, the vegetable-market, L.: piscatorium, the fish-market, L.— Prov.: Scisti uti foro, i. e. to act for your advantage, T.— A market-place, forum, public square, exchange (in each city, the centre of public life): Nunc forum quem spectat, i. e. all the people, H.: statua eius (Anici) Praeneste in foro statuta, I<*>: mane forum pete, H.—In Rome, esp. Forum Romanum, or Forum, an open space between the Capitoline and Palatine hills, surrounded by porticos and shops: toto quantum foro spatium est, L.: adripere verba de foro, pick up in the street: caruit foro Pompeius, i. e. was compelled to avoid: filiam in foro suā manu interemere: forumque Litibus orbum, H.: ut primum forum attigerim, i. e. engaged in public affairs: studia fori, Ta.: forum Mandabo siccis, i. e. affairs of state, H.: ut forum et iuris dictionem cum ferro et armis conferatis, the courts: cedat forum castris: Insanum, V.: forum agere, hold court: fori harena, Iu.: civitates, quae in id forum convenerant, that court-district: extra suum forum vadimonium promittere, jurisdiction: annos iam triginta in foro versaris, in trade: sublata erat de foro fides: hunc in foro non haberemus, i. e. he would have been bankrupt: Cedere foro, become bankrupt, Iu.: Forum Augustum (with an ivory statue of Apollo), O.; called forum, Iu.—As nom propr. of many market and assize towns.—Esp.: Appī, a markettown in Latium, on the Via Appia, C., H.: Aurelium, a small town on the Via Aurelia, C.* * *market; forum (in Rome); court of justice -
34 ipse
ipse (old ipsus, T.), a, um, gen. ipsīus (rarely ipsius, V., disyl. T.), dat. ipsī, pron demonstr. I. In gen., to express eminence or emphasis. A. Self, in person (often rendered by an emphatic he, or by very, just, precisely): adest optume ipse frater, T.: ille ipse Marcellus: ipsa virtus: rex ipse Aeneas, V.: in ipsā arce habitare, L.: naturas quas Iuppiter ipse Addidit, V.: Audentīs deus ipse iuvat, O.: ego enim ipse cum eodem isto non invitus erraverim: eaque ipsa causa belli fuit, the very cause, L.: cui tutor is fuerat ipse, L.: iam id ipsum absurdum: Tullius eos ipsos deduxit, L.: eorum ipsorum facta: quid iuvat quod... si ipsum, quod veni, nihil iuvat? the mere fact.—As subst: atque ipsis, ad quorum commodum pertinebat, durior inventus est Caelius, Cs.: ex ipsā quaeram: agrum dare ipsi, qui accepisset, L.: ipsi omnia, quorum negotium est, ad nos deferunt.— B. To emphasize one of the subjects of a common predicate.—With et, he too, himself in person, even he: deseret eos, cum habeat praesertim et ipse cohortīs triginta?: credo ego vos, soeii, et ipsos cernere, L.—With neque (cf. ne... quidem): pauca, neque ea ipsa enucleate dicta: primis repulsis Maharbal missus nec ipse eruptionem cohortium sustinuit, L.—With etiam: ipse etiam Fufidius in numero fuit.—With quoque: quia plebs SC solvit, ipsi quoque solutum voltis, L.—He for his part, he too, also, as well: litterae adlatae sunt a Clodiā, quae ipsa transiit, also in person: trīs ipse excitavit recitatores, he too: Hoc Rhipeus, hoc ipse Dymas omnisque iuventus Laeta facit, V.— II. Esp. A. As subst., of an eminent person: ipsus tristis, the master, T.: Pythagorei respondere solebant, ipse dixit, i. e. Pythagoras: lectica Mathonis plena ipso, the great man, Iu.: anseris ante ipsum iecur, before the host, Iu.— B. Of oneself, spontaneously: de manibus delapsa arma ipsa ceciderunt: Ipsae lacte domum referent distenta capellae Ubera, V.— C. Excluding others, by oneself, alone, mere, very: haec ipse suo tristi cum corde volutat, V.: ipso terrore ordines perturbant, Cs.: qui ipso nomine ac rumore defenderit: aestimando ipse secum, L.: ipsam aequitatem et ius ipsum amare, for its own sake: nunc ipsum, just now: tum ipsum, just then.— D. With numerals, just, exactly, precisely: triginta dies erant ipsi, cum, etc.: ipsas undecim esse legiones: ipso vigesimo anno.— E. In a reflexive clause.—With the subject emphat. opposed to other agents: non egeo medicinā, me ipse consolor: Artaxerxes se ipse reprehendit, N.: ipsa se virtus satis ostendit, S.: ut non modo populo R., sed etiam sibi ipse condemnatus videretur: qui ipsi sibi bellum indixissent.—With the object: omne animal se ipsum diligit: Lentulum, quem mihi ipsi antepono.—In place of se or suus.—For emphatic distinction: cum omnes se expetendos putent, nec id ob aliam rem, sed propter ipsos: quos, quidquid ipsis expediat, facturos arbitrabimur: pravitas consulum discordiaque inter ipsos, L.—To avoid ambiguity in the use of se or suus: ne aut suae magnopere virtuti tribueret aut ipsos despiceret, Cs.: legatos mittit, qui tantum modo ipsi liberisque vitam peterent, S.: nihil umquam audivi... nihil de re p. gravius, nihil de ipso modestius.—For se or sibi: inexperta remedia haud iniuriā ipsis esse suspecta, Cu.: rex propius ipsum considere amicos iubet, Cu.—With abl absol.: cum dies venit, causā ipse pro se dictā, damnatur (i. e. cum causam ipse pro se dixisset), L.: amisso et ipse Pacoro, Ta.—With abl. of gerund: deponendo tutelam ipse, in se unum virīs convertit, L.: agendo ipse, L.* * *ipsa, ipsum PRONhimself/herself/itself; the very/real/actual one; in person; themselves (pl.) -
35 lateō
lateō uī, —, ēre [LAT-], to lurk, lie hid, be concealed, escape notice, skulk: in occulto: sub nomine pacis bellum latet: non latuit scintilla ingeni: naves latent portu, H.—Prov.: latet anguis in herbā, V.: bene qui latuit, bene vixit, remained in obscurity, O.— To be hidden, be in safety, seek shelter: in tutelā ac praesidio bellicae virtutis: sub umbrā amicitiae Romanae, L.: tutā arce, V. — To keep out of sight, avoid a summons: fraudationis causā.— To be concealed, remain unknown, escape notice: aliae (causae) latent, are obscure: quae tantum accenderit ignem Causa latet, V.: ubi nobis haec auctoritas tamdiu tanta latuit?: Nec latuere doli fratrem Iunonis, escape, V.: nil illum latet, O.* * *latere, latui, - Vlie hidden, lurk; live a retired life, escape notice -
36 (ops)
(ops) opis (no nom. or dat sing.), f [2 AP-], aid, help, support, assistance, succor: opis egens tuae: siquid opis potes adferre huic, T.: moran-tibus opem ferre, Cs.: aliquid opis rei p. tulissemus: ad opem iudicum confugiunt: exitium superabat opem, i. e. baffled medical skill, O.: Adfer opem! help! O.: sine hominum opibus et studiis: (equus) Imploravit opes hominis, H.—Power, might, strength, ability, influence, weight: summa nituntur opum vi, V.: summā ope niti, S.: omni ope atque operā enitar, with might and main: quācumque ope possent: Non opis est nostrae, in our power, V.: Dissimulator opis propriae, H.— Means, property, substance, wealth, riches, treasure, resources, might, power (rare in sing.): vidi ego te, astante ope barbaricā, etc., Enn. ap. C.: barbarica, V.— Plur: nostrae opes contusae erant, S.: privatae, H.: magnas inter opes inops, H.: ruris parvae, O.: vita opibus firma, copiis locuples: Troianas ut opes Eruerint Danai, V.: opes amovento, avoid display.—Person., the goddess of abundance, sister and wife of Saturn, identified with the Earth, C., O.: ad Opis (sc. aedem). -
37 parcō
parcō pepercī or (old and late) parsī, parsus, ere [SPAR-], to act sparingly, be sparing, spare, refrain from, use moderately: paulo longius tolerari posse parcendo, Cs.: non parcam operae: nec labori, nec periculo parsurum, L.: ne cui rei parcat ad ea efficienda, N.: talenta Gnatis parce tuis, reserve for your children, V.—Fig., to spare, preserve by sparing, treat with forbearance, use carefully, not injure: tibi parce, T.: omnibus: non mulieribus, non infantibus pepercerunt, Cs.: Capuae, L.: Parcere subiectis, et debellare superbos, show mercy, V.: eius auribus, i. e. avoid a disagreeable topic: qui mihi non censeret parci oportere. — To abstain, refrain, forbear, leave off, desist, stop, cease, let alone, omit: Parcite iam, V.: auxilio, refuse: lamentis, L.: bello, abstain from, V.: parce metu (dat.), cease from, V.: nec divom parcimus ulli, i. e. shrink from facing, V.: hancine ego vitam parsi perdere, T.: parce fidem ac iura societatis iactare, L.: ne parce dare, H.: Parce temerarius esse, O.: precantes, ut a caedibus parceretur, refrain from, L.—With abl gerund.: ne hic quidem contumeliis in eos dicendis parcitis, L.* * *Iparcere, parcui, parsus Vforbear, refrain from; spare; show consideration; be economical/thrifty withIIparcere, parsi, parsus Vforbear, refrain from; spare; show consideration; be economical/thrifty withIIIparcere, peperci, parsus Vforbear, refrain from; spare; show consideration; be economical/thrifty with -
38 possum
possum (possiem, possiet, T.), potuī, posse (old potesse), irreg. [potis+sum], to be able, have power, can: quantum valeam, quantumque possim: ut, quoad possem numquam discederem: Caesari te commendavi, ut gravissime potui, as earnestly as I possibly could: potest fieri, ut fallar, it may be: non possum quin exclamem, I cannot but: ut nihil ad te dem litterarum, facere non possum, I cannot help writing to you: aequitatem tuam non potui non probare, I could not avoid approving: non potest, it is impossible, T.: nos dignitatem, ut potest, retinebimus, as far as possible: comprendi iube (eum), quantum potest, T.: posse loqui, the power of speech, O.: posse moveri, O.—Esp., as an auxiliary, represented in English by the potential mood, to have power, be able: plurima proferre possumus, I might adduce many more, N.: munitiones Caesaris prohibere non poterat, nisi, etc., he could not have hindered, Cs.: quamquam et illud dicere poteram, might have said, L.: consul esse qui potui, nisi tenuissem, etc., might have been consul: ut, si hostem habuisset consul, magna clades accipi potuerit, L.— To be able, be strong, be powerful, have influence, be efficacious, avail, accomplish: non dubium, quin totius Galliae plurimum Helvetii possent, Cs.: quod poterant, id audebant: apud me plurimum: quoniam multum potest provisio animi ad minuendum dolorem: ad beate vivendum satis posse virtutem: non omnia possumus omnes, V. —Ellipt.: quod vi non poterant, fraude adsequi temptant, Cu.: ut collegam vi, si aliter non possent, de foro abducerent, L.* * *posse, potui, - Vbe able, canmultum posse -- have much/more/most influence/power
-
39 praelūstris
praelūstris e, adj., very illustrious, magnificent: arx, O.— Plur n. as subst: praelustria vita, avoid grandeur, O.* * *praelustris, praelustre ADJ -
40 praeter-eō
praeter-eō iī, itus, īre, to go by, go past, pass by, pass: praeteriens modo, in passing by, T.: quasi praeteriens satisfaciam universis: te praetereunte, Iu.: hortos: hos cursu, outstrips, V.: Pudicitiae aram, Iu.: praeterita est virgo, O.: decrescentia ripas Flumina praetereunt, H.—Of time, to pass, go by: biennium praeteriit hora, O.—Fig., to pass by, pass over, leave out, omit, disregard, overlook, neglect: temere alqd, T.: quae nunc ego omnia praetereo: et quod paene praeterii, Bruti tui causā feci omnia: ut pars orationis silentio praeteriretur, i. e. be without applause: praeteream, referamne tuum... Dedecus? O.: nullum genus crudelitatis, leave unpractised: praeterire non potui, quin scriberem, could not neglect to write: cum vir suffragiis praeteritur: fratris filium (in a last will): retinuit quosdam Lepidus a collegā praeteritos, i. e. dropped from the roll (of the Senate), L.: Me quoque praeteriere patres, forgot, O.—To escape, avoid: nescis quid mali Praeterieris, T.—To go beyond, outstrip, surpass, excel: virtus alios tua praeterit omnīs, O.: ut Aiax praeteriit Telamonem, Iu.—To overpass, transgress: iustum modum, O.—To escape, be unnoticed by: non me praeterit... me prolapsum esse: te non praeterit, quam sit difficile.
См. также в других словарях:
avoid — vt [modification of Old French esvuider to destroy, literally, to empty, from es out + vuider to empty] 1: to make void or undo: annul the trustee may avoid any transfer of interest of the debtor in property U.S. Code 2: to respond to (an… … Law dictionary
Avoid — A*void , v. t. [imp. & p. p. {Avoided}; p. pr. & vb. n. {Avoiding}.] [OF. esvuidier, es (L. ex) + vuidier, voidier, to empty. See {Void}, a.] 1. To empty. [Obs.] Wyclif. [1913 Webster] 2. To emit or throw out; to void; as, to avoid excretions.… … The Collaborative International Dictionary of English
avoid — a‧void [əˈvɔɪd] verb [transitive] TAX LAW if you avoid tax, you manage to not pay it legally, for example by the way that you enter profits or losses into your accounts: • Investing in this way allows savers to avoid tax upon withdrawal. compare… … Financial and business terms
avoid — avoid; avoid·a·ble; un·avoid·abil·i·ty; avoid·ant; avoid·ance; avoid·a·bly; un·avoid·able·ness; … English syllables
avoid — [ə void′] vt. [ME avoiden < Anglo Fr avoider < OFr esvuidier, to empty < es (< L ex ), out + vuidier: see VOID] 1. to make void; annul, invalidate, or quash (a plea, etc. in law) 2. to keep away from; evade; shun [to avoid crowds] 3.… … English World dictionary
avoid — avoid, avert, evade Avoid and evade overlap in meaning, but evade has a stronger sense of guile or trickery in escaping from an obligation (such as paying income tax). Avert means ‘to turn aside’ (which is its literal meaning in averting one s… … Modern English usage
Avoid — A*void , v. i. 1. To retire; to withdraw. [Obs.] [1913 Webster] David avoided out of his presence. 1 Sam. xviii. 11. [1913 Webster] 2. (Law) To become void or vacant. [Obs.] Ayliffe. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
avoid — (v.) c.1300, from Anglo Fr. avoider to clear out, withdraw (oneself), partially anglicized from O.Fr. esvuidier to empty out, from es out (see EX (Cf. ex )) + vuidier to be empty, from voide empty, vast, wide, hollow, waste (see VOID (Cf … Etymology dictionary
avoid — *escape, shun, eschew, evade, elude Analogous words: avert, ward, *prevent, obviate: forestall, anticipate (see PREVENT): flee, fly (see ESCAPE) Antonyms: face: meet Contrasted words: *incur, contract, catch: court, solicit, * … New Dictionary of Synonyms
avoid — [v] refrain or stay away from; prevent abstain, avert, bypass, circumlocute, circumvent, deflect, desist, ditch, divert, dodge, duck, elude, escape, eschew, evade, fake out*, fend off, flee, give the slip*, hide, hold off, jump, keep clear, lay… … New thesaurus
avoid — ► VERB 1) keep away or refrain from. 2) prevent from doing or happening. DERIVATIVES avoidable adjective avoidably adverb avoidance noun. ORIGIN Old French evuider clear out, get rid of … English terms dictionary