-
1 accessus
accessus ūs, m [accedo], a coming near, approach: ad urbem nocturnus: ad urbem accessus hominum multitudine florebat, i. e. was escorted by: ventorum, V. — Meton., a way of approach, passage, entrance: omnem accessum lustrans, V.: alium navibus accessum petere, for the ships, L.* * *approach, arrival; entry, admittance, audience; hostile approach/attack; onset -
2 accessus
1.accessus, a, um, Part. of accedo.2.accessus, ūs, m. [accedo], a going or coming to or near, an approaching, approach (syn. aditus; opp. recessus, discessus).I.Lit.:B.accessus nocturnus ad urbem,
Cic. Mil. 19:(bestiarum) ad res salutares (opp. recessus),
id. N. D. 2, 12 fin.:accessus prohibet refugitque viriles,
Ov. M. 14, 636:solisaccessus discessusque,
Cic. N. D. 2, 7;of the tide,
id. Div. 2, 14 fin.;of a disease,
Gell. 4, 2;of soldiers: difficilis,
Caes. B. Afr. 5: maritimus, from the sea:pedestris,
on the land side, id. B. Alex. 26:loci,
to a place, id. B. Hisp. 38.—Transf.1.Poet. of permission to approach, access, admittance (cf. aditus):2.dare accessum alicui,
Ov. Pont. 2, 2, 41:negare,
id. Her. 10, 64.—The place by which one approaches, a passage, an entrance (in sing. and plur.), Verg. A. 8, 229; Suet. Caes. 58; Flor. 2, 12, 5;II.for ships,
Liv. 29, 27, 9.—Fig.A.An approaching, approach:B.ita pedetemptim cum accessus a se ad causam facti, tum recessus,
an approach to the matter, Cic. Fam. 9, 14, 7.—An accession, increase: accessu istius splendoris, Cod. Th. 6, 35, 7. -
3 in-accessus
in-accessus adj., unapproached, inaccessible: lucus, V.: spelunca radiis, V. -
4 recessus
1.rĕcessus, a, um, Part. and P. a., v. recedo.2.rĕcessus, ūs, m. [recedo], a going back, receding, retiring, retreat, departure; opp. accessus (class.; cf.B.receptus): accessus ad res salutares, a pestiferis recessus,
Cic. N. D. 2, 12, 34:ut luna accessu et recessu suo lumen accipiat,
id. de Or. 3, 45, 178.— Of the ebb of the tide:quid de fretis aut de marinis aestibus plura dicam? quorum accessus et recessus lunae motu gubernantur,
Cic. Div. 2, 14, 34; so Col. 8, 17, 9: recessum primis ultimi non dabant, i. e. means of retreat, * Caes. B. G. 5, 43; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 10, 1:gemmae,
its removal from the eye, Plin. 37, 6, 23, § 88: cum processui et recessui cani juberet, i. e. in going home, Treb. Gall. 17, 3; Amm. 20, 11, 8.—Meton. (abstr. pro concreto), a distant, retired, or secret spot, a nook, corner, retreat, recess (acc. to recedo, I. B. 2.;II.syn.: secessus, secretum): mihi solitudo et recessus provincia est,
Cic. Att. 12, 26, 2; cf.:nos terrarum ac libertatis extremos recessus ipse ac sinus famae in hunc diem defendit,
our remote position itself and our distant renown, Tac. Agr. 30:nec, sicut aestivas aves, statim auctumno tecta ac recessum circumspicere,
Liv. 5, 6, 2:cum vox quasi in recessu oris auditur,
Quint. 1, 5, 32:hic spelunca fuit, vasto submota recessu,
in a deep recess, Verg. A. 8, 193; cf. Ov. M. 3, 157; 10, 691; 11, 592:ubi marmoreo Superi sedere recessu,
in the marble hall, id. ib. 1, 177:oculi in recessu cavo,
Plin. 8, 33, 51, § 121.—In plur., Verg. A. 11, 527; Liv. 38, 45 (along with anguli); Vell. 2, 32, 4; Plin. 3, 1, 1, § 5; Quint. 11, 2, 18; Ov. M. 7, 670; 13, 902; id. F. 1, 555; Curt. 7, 2, 22.—Trop.:tum accessus a te ad causam facti, tum recessus,
advances and retreats, Cic. Fam. 9, 14, 7:habeat illa in dicendo admiratio ac summa laus umbram aliquam et recessum, quo magis id, quod erit illuminatum, extare atque eminere videatur,
somewhat of shade and background, Cic. de Or. 3, 26, 101; cf.:haec professio plus habet in recessu quam fronte promittit,
Quint. 1, 4, 2.—In plur.:vita hominum altos recessus magnasque latebras habet,
Plin. Ep. 3, 3, 6:in animis hominum tantae latebrae sunt et tanti recessus,
Cic. Marc. 7, 22:strenua ingenia, quo plus recessus sumunt,
leisure, Val. Max. 3, 6, 1. -
5 aditus
1.ădĭtus, a, um, Part. of 1. adeo.2. I.Lit.:II.quorum abitu aut aditu,
Lucr. 1, 677:urbes permultas uno aditu atque adventu esse captas,
Cic. Imp. Pomp. 8:quo neque sit ventis aditus,
Verg. G. 4, 9; so id. A. 4, 293, 423 al.—With ad:aditus ad eum difficilior,
Cic. Att. 15, 8; so id. N. D. 2, 47 fin.; Ov. F. 1, 173; Tac. A. 2, 28.—With in (cf. 1. adeo):aditus in id sacrarium non est viris,
Cic. Verr. 2, 4, 45; so Auct. Or. pro Dom. 42, 110 al.: aditus ad me minime provinciales, which are not made in the manner customary ( with the prœtor), Cic. Att. 1, 2.—Transf.A.The possibility, leave, permission, or right of approaching, or of admittance, access (cf. accessus):B.faciles aditus ad eum privatorum,
Cic. Imp. Pomp. 14; so id. Rosc. Am. 38; id. Fam. 6, 13; Nep. Paus. 3; Liv. 41, 23; Hor. S. 1, 9, 56:homo rari aditūs,
a man rarely accessible, Liv. 24, 5.— Trop.:si qui mihi erit aditus de tuis fortunis agendi,
Cic. Fam. 6, 10; so Caes. B. G. 5, 41; id. B. C. 1, 31.—Coner., the place through which one approaches a thing, an entrance, avenue, etc. (opp. abitus; cf.also accessus): primo aditu vestibuloque prohibere,
Cic. Caecin. 12; id. Verr. 2, 2, 66, § 160:aditus insulae muniti,
id. Att. 4, 16; so id. Phil. 1, 10; Caes. B. G. 4, 20; id. B. C. 2, 16; Liv. 36, 10; Ov. M. 3, 226; id. F. 6, 157; id. H. 18, 44.—Hence trop. (in Cic. very freq.):quartus aditus ad initia rerum,
Varr. L. L. 5, § 8 Müll.:aditus ad causam,
Cic. Sull. 2:vestibula honesta aditusque ad causam illustres facere,
id. Or. 15; so id. de Or. 1, 21, 47; 3, 2; id. Off. 2, 9; id. Font. 5; id. Caecin. 25, 72; id. Agr. 2, 15; id. Att. 2, 17 al. -
6 discessus
discessus ūs, m [dis- + 1 CAD-], a going asunder, parting: non longinquus inter nos: caeli, i. e. lightning.—A going away, departure, removal, withdrawal: tuus:. ab urbe: e vitā: latronis: meus, banishment: discessu mugire boves, V.: solis accessūs discessūsque.— A marching away, marching off, decamping: Belgarum, Cs.* * *going apart; separation departure, marching off -
7 pedetemptim (-tentim)
pedetemptim (-tentim) adv. [pes+tempto], step by step, slowly: pedetemptim et sedato nisu, Pac. ap. C.: quaerendis pedetentim vadis in terram evasere (elephanti), L.—Fig., by degrees, gradually, cautiously: accessus: caute pedetemptimque omnia dici. -
8 recessus
recessus ūs, m [re-+CAD-], a going back, receding, retiring, retreat, departure: a pestiferis (rebus): ut luna accessu et recessu suo solis lumen accipiat: recessum primis ultimi non dabant, i. e. means of retreat, Cs.— A remote place, retired spot, nook, corner, retreat, recess: mihi solitudo et recessus provincia est: non recessus ipse defendit, our remote position, Ta.: auctumno tecta ac recessum circumspicere, L.: spelunca vasto submota recessu, in a deep recess, V.: Luminis exigui prope templa, inner chamber, O.: Phrygiae recessūs omnīs peragrasti, L.: pulchri, inner rooms, O.—Fig., a withdrawal: tum accessus a te ad causam fati, tum recessus, advance<*> and retreats: habere in dicendo umbram aliquam et recessum, shade and background: in animis hominum sunt recessūs.* * *retreat; recess -
9 sōlstitium
sōlstitium ī, n [sol-+STA-], a standing still of the sun, stoppage of the sun's motion, solstice.— Esp., the summer solstice, longest day: solis accessūs discessūsque solstitiis brumisque cognosci: ante solstitium.— The summer time, heat of summer: Solstitium pecori defendite, V., H.* * *solstice; summer-time, heat of the summer-solstice -
10 accedo
accedere, accessi, accessus Vcome near, approach; agree with; be added to (w/ad or in + ACC); constitute -
11 accessa
accessa, ae, f., in later Lat. = accessus, the flood-tide, lect. dub., Serv. ad Verg. A. 1, 244 (cf. Salmas. Exerc. p. 203). -
12 adjectio
I.In gen.:II.Romana res adjectione populi Albani aucta,
Liv. 1, 30:illiberalis,
a small addition, id. 38, 14 ext.:caloris,
Sen. Ep. 189:litterarum,
Quint. 1, 5, 16; also the permission of adding, etc. (cf.:accessus, aditus): Hispalensibus familiarum adjectiones dedit,
he granted to them the right of settling new families, Tac. II. 1, 78.—More freq.,Esp., as t. t.A.In archit.1. B.In medicine, a strengthening, invigorating remedy:C.quae (i. e. diseases) non detractionibus, sed adjectionibus curantur,
Vitr. 1, 6, 3.—In rhet., the repetition of the same word, e. g. occidi, occidi, Quint. 9, 3, 28 (in Cic., adjunctio, q. v.).—D.In auctions, the addition to a bid, Dig. 18, 2, 17 al.; cf. adjicio. -
13 admitto
ad-mitto, mīsi, missum, 3, v. a. (admĭsse sync. for admisisse, Plaut. Mil. 4, 7, 4: admittier arch. for admitti, as Verg. A. 9, 231), orig. to send to; hence with the access. idea of leave, permission (cf.: aditus, accessus), to suffer to come or go to a place, to admit. —Constr. with in and acc. ( in and abl. is rare and doubtful), ad, or dat. (class.).I.Lit.A.In gen.:B.ad eam non admissa sum,
Ter. Hec. 2, 1, 41;so Eun. 2, 2, 50: quam multis custodibus opus erit, si te semel ad meas capsas admisero,
Cic. Div. in Caecil. 16:in cubiculum,
id. Phil. 8, 10:lucem in thalamos,
Ov. A. A. 3, 807:domum ad se filium,
Nep. Tim. 1:plebem ad campestres exercitationes,
Suet. Ner. 10:aliquem per fenestram,
Petr. Sat. 79; cf. Ov. A. A. 3, 605:admissis intra moenia hostibus,
Flor. 1, 1.—Esp.1.Of those who admitted one on account of some business; and under the emperors, for the purpose of salutation, to allow one admittance or access, to grant an audience (the t. t. for this; v. admissio, admissionalis;2.opp. excludere,
Cic. Cat. 1, 4, 10; Plin. Pan. 48; cf.Schwarz ad h. 1. 47, 3): nec quemquam admisit,
admitted no one to his presence, Cic. Att. 13, 52:domus clari hominis, in quam admittenda hominum cujusque modi multitudo,
id. Off. 1, 39: Casino salutatum veniebant;admissus est nemo,
id. Phil. 2, 41, 105; Nep. Con. 3; id. Dat. 3; Suet. Aug. 79:spectatum admissi,
Hor. A. P. 5:admittier orant,
Verg. A. 9, 231:turpius eicitur quam non admittitur hospes,
Ov. Tr. 5, 6, 13:vetuit ad eum quemquam admitti,
Nep. Eum. 12; Curt. 4, 1, 25:promiscuis salutationibus admittebat et plebem,
Suet. Aug. 52.—Metaph.:ante fores stantem dubitas admittere Famam,
Mart. 1, 25.—Of a harlot:3.ne quemquam interea alium admittat prorsus quam me ad se virum,
Plaut. As. 1, 3, 83; Prop. 3, 20, 7.—Also of the breeding of animals, to put the male to the female (cf.:admissarius, admissura, admissus),
Varr. R. R. 3, 9, 22; 3, 10, 3; Plin. 8, 43, 68 al.; cf. id. 10, 63, 83; Just. 1, 10; Col. 6, 37; 7, 2.—Also used of the female of animals, Varr. R. R. 2, 7, and Non. 69, 85.—Admittere aliquem ad consilium, to admit one to counsel or consultation:4.nec ad consilium casus admittitur,
Cic. Marc. 2, 7:horum in numerum nemo admittebatur nisi qui, etc.,
Nep. Lys. 1 Halm.—Hence:admittere aliquem ad honores, ad officium,
to admit him to, to confer on, Nep. Eum. 1; Suet. Caes. 41; Prop. 2, 34, 16; Sen. Herc. Oet. 335.—Of a horse, to let go or run, to give loose reins to (cf.: remittere, immittere, less emphatic than concitare; usu. in the part. perf.):II.admisso equo in mediam aciem irruere,
Cic. Fin. 2, 19, 61:equites admissis equis ad suos refugerunt,
Caes. B. C. 2, 34:Considius equo admisso ad eum accurrit,
came at full speed, id. B. G. 1, 22:in Postumium equum infestus admisit,
Liv. 2, 19; so Ov. H. 1, 36; id. M. 6, 237.—Hence of the hair, to let it flow loosely:admissae jubae,
Ov. Am. 2, 16, 50 al. [p. 41]Fig.A.Of words, entreaties, etc., to permit a thing to come, to give access or grant admittance, to receive:B.pacis mentionem admittere auribus,
Liv. 34, 49;so 30, 3: nihil quod salutare esset, ad aurĭs admittebant,
id. 25, 21:quo facilius aures judicum, quae post dicturi erimus, admittant,
Quint. 4, 3, 10.—Hence also absol.:admittere precationem,
to hear, to grant, Liv. 31, 5 Gron.; Sil. 4, 698: tunc admitte jocos, give admittance to jesting, i. e. allow it, Mart. 4, 8.—So also:aliquid ad animum,
Liv. 7, 9:cogitationem,
Lact. 6, 13, 8.—Of an act, event, etc., to let it be done, to allow, permit (“fieri pati,” Don. ad Ter. Eun. 4, 6, 23).—With acc. of thing:C.sed tu quod cavere possis stultum admittere est, Ter. l. c.: quod semel admissum coërceri non potest,
Cic. Fin. 1, 1, 4:non admittere litem,
id. Clu. 116:aspicere ecquid jam mare admitteret,
Plin. Ep. 6, 16, 17:non admittere illicita,
Vulg. 2 Macc. 6, 20.—With subj. clause:hosti non admissuro, quo minus aggrederetur,
Tac. H. 2, 40.—With acc. and inf.:non admisit quemquam se sequi,
Vulg. Marc. 5, 37; so acc. of person alone:non admisit eum,
ib. 5, 19.—Hence, in the language of soothsayers, t. t. of birds which give a favorable omen, = addīco, to be propitious, to favor:inpetritum, inauguratum'st, quovis admittunt aves,
Plaut. As. 2, 1, 11:ubi aves non admisissent,
Liv. 1, 36, 6; id. 4, 18 al. (hence: ADMISSIVAE: aves, in Paul. ex Fest. p. 21. Müll.).—Of an unlawful act, design, etc., to grant admittance to one's self; hence, become guiliy of, to perpetrate, to commit (it thus expresses rather the moral liability incurred freely; while committere designates the overt act, punishable by civil law, Herz. ad Caes. B. G. 3, 9; freq. and class.), often with a reflexive pron., in me, etc. (acc.):me hoc delictum admisisse in me, vehementer dolet,
Ter. Ad. 4, 5, 48:ea in te admisisti quae, etc.,
Cic. Phil. 2, 19, 47:tu nihil admittes in te formidine poenae,
Hor. Ep. 1, 16, 53:admittere in se culpam,
Plaut. Trin. 1, 2, 61; Ter. Phorm. 2, 1, 40:scelera, quae in se admiserit,
Lucil. 27, 5 Müll.:quid umquam Habitus in se admisit, ut, etc.,
Cic. Clu. 60, 167:quantum in se facinus,
Caes. B. G. 3, 9.—And without such reflexive pron.:cum multos multa admĭsse acceperim,
Plaut. Mil. 4, 7, 4:quid ego tantum sceleris admisi miser?
Ter. Heaut. 5, 2, 83; so,si Milo admisisset aliquid, quod, etc.,
Cic. Mil. 23 fin.:dedecus,
id. Verr. 1, 17:commissum facinus et admissum dedecus confitebor,
id. Fam. 3, 10, 7:tantum dedecus,
Caes. B. G. 4, 25:si quod facinus,
id. ib. 6, 12:flagitium,
Cic. Clu. 128:fraudem,
id. Rab. 126:maleficium,
id. Sext. Rosc. 62:scelus,
Nep. Ep. 6:facinus miserabile,
Sall. J. 53, 7:pessimum facinus pejore exemplo,
Liv. 3, 72, 2:tantum dedccoris,
id. 4, 2; so 2, 37; 3, 59 al. -
14 adscensus
1. 2. I.A.. Lit.:B.primos prohibere ascensu coeperunt,
Caes. B. G. 5, 32:homines audaces ab ejus templi aditu atque ascensu repulisti,
Cic. Dom. 21:quod hosti aditum ascensum ve difficilem praeberet,
Liv. 25, 36 summi fastigia tecti Ascensu supero, Verg. A. 2, 303 ascensus muri, Vulg. 2 Esdr. 12, 36. ascensus altaris, ib. Eccli. 50, 12. adscensus siderum, a rising of the stars to our hemisphere, Plin. 29, 4, 15, § 59:ascensus aurorae,
Vulg. 2 Esdr. 4, 21; ib. Jon. 4, 7.—Also in plur: hostes partim scalis ascensus tentant, Liv 36, 24.—Trop.:II.ollisque ad honoris amplioris gradum is primus ascensus esto,
Cic. Leg. 3, 3;olla propter quae datur homini ascensus in caelum,
id. ib. 2, 8.—Meton. (abstr. for concr., cf.. aditus, accessus, etc.), a place by which one ascends, an approach, ascent:inambulans atque ascensu ingrediens arduo,
Cic. de Or 1, 61, 261 difficilis atque arduus, id. Verr 2, 4, 23:riget arduus alto Tmolus in ascensu,
Ov. M. 11, 151:quae aedes tribunal habent et ascensum,
a flight of stairs, ascent, Vitr. 4, 7, p. 93 Rode; so id. 5, 6, p. 111 Rode.—In plur ut obtinerent ascensus montium, Vulg. Judith, 2, 6; ib. 1 Reg. 14, 4.— Trop.. in virtute multi ascensus many degrees, Cic. Planc. 25 Wund. -
15 aestus
aestus, ūs (archaic gen. aesti, Pac. 97 Rib.; rare form of nom. plur. aestuus). m. [kind. with aestas and Gr. aithô; v. aestas], an undulating, boiling, waving, tossing; a waving, heaving, billowy motion.I.Lit.A.Of fire; hence, in gen., fire, glow, heat (orig. in relation to its flashing up; while fervor denotes a glowing, ardor a burning, and calor a warming heat; yet it was early used for warming heat;B.v. the following example): nam fretus ipse anni permiscet frigus et aestum,
heat and cold are blended, Lucr. 6, 364 (for which calor, id. 6, 368, 371 al.):multa aestu victa per agros,
id. 5, 1104:exsuperant flammae, furit aestus ad auras,
Verg. A. 2, 759:caniculae,
Hor. C. 1, 17, 18; so id. Ep. 1, 8, 5:labore et aestu languidus,
Sall. J. 51.—In plur.:neque frigora neque aestus facile tolerabat,
Suet. Aug. 81.—So of midday heat:aestibus at mediis umbrosam exquirere vallem,
Verg. G. 3, 331 (cf. Cic. Ac. 2, 22: ille cum aestuaret, umbram secutus est).—And of the heat of disease (of [p. 63] wounds, fever, inflammation, etc.): ulceris aestus, Att. ap. Cic. Tusc. 2, 7, 19:homines aegri cum aestu febrique jactantur,
Cic. Cat. 1, 13.—The undulating, heaving motion of the sea, the swell, surge: fervet aestu pelagus, Pac. ap. Cic. de Or. 3, 39; hence, meton. for the sea in agitation, waves, billows:C.delphines aestum secabant,
Verg. A. 8, 674:furit aestus harenis,
id. ib. 1, 107:aestus totos campos inundaverant,
Curt. 9, 9, 18.—In Verg. once of the boiling up of water in a vessel: exsultant aestu latices, Aen. 7, 464.—Esp., the periodical flux and reflux or ebb and flow of the sea, the tide (cf. Varr. L. L. 9, 19; Mel. 3, 1:II.aestus maris accedere et reciprocare maxime mirum, pluribus quidem modis, sed causa in sole lunāque,
Plin. 2, 97, 99); Plaut. As. 1, 3, 6: quid de fretis aut de marinis aestibus dicam? quorum accessus et recessus ( flow and ebb) lunae motu gubernantur, Cic. Div. 2, 14 fin.:crescens,
Plin. 2, 100, 97, § 219:decedens,
id. ib.:recedens,
id. 2, 98, 101, § 220: secundus, in our favor, Sall. Fragm. ap. Gell. 10, 26, 2: adversus, against us, id. ap. Non. 138, 8.—Trop.A.The passionate ferment or commotion of the mind, the fire, glow, ardor of any ( even a good) passion (cf. aestuo, II. A.):B.et belli magnos commovit funditus aestus (genus humanum),
has stirred up from their very bottom the waves of discord, Lucr. 5, 1434:civilis belli aestus,
Hor. Ep. 2, 2, 47 (cf. id. C. 2, 7, 15):repente te quasi quidam aestus ingenii tui procul a terrā abripuit atque in altum abstraxit,
Cic. de Or. 3, 36:hunc absorbuit aestus quidam gloriae,
id. Brut. 81:stultorum regum et populorum continet aestus,
Hor. Ep. 1, 2, 8:perstet et, ut pelagi, sic pectoris adjuvet aestum,
the glow of love, Ov. H. 16, 25.—A vacillating, irresolute state of mind, doubt, uncertainty, hesitation, trouble, embarrassment, anxiely:C.qui tibi aestus, qui error, quae tenebrae,
Cic. Div. in Caecin. 14:vario fluctuat aestu,
Verg. A. 12, 486:amor magno irarum fluctuat aestu,
id. ib. 4, 532; cf. id. ib. 8, 19:aestus curaeque graves,
Hor. S. 1, 2, 110.—In the Epicurean philos. lang. of Lucretius, the undulatory flow or stream of atoms, atomic efflux, as the cause of perception (cf. affluo, I.):Perpetuoque fluunt certis ab rebus odores, Frigus ut a fluviis, calor ab sole, aestus ab undis Aequoris, exesor moerorum litora propter, etc.,
Lucr. 6, 926; and in id. 6, 1002 sq., the magnetic fluid is several times designated by aestus lapidis. -
16 ascensus
1. 2. I.A.. Lit.:B.primos prohibere ascensu coeperunt,
Caes. B. G. 5, 32:homines audaces ab ejus templi aditu atque ascensu repulisti,
Cic. Dom. 21:quod hosti aditum ascensum ve difficilem praeberet,
Liv. 25, 36 summi fastigia tecti Ascensu supero, Verg. A. 2, 303 ascensus muri, Vulg. 2 Esdr. 12, 36. ascensus altaris, ib. Eccli. 50, 12. adscensus siderum, a rising of the stars to our hemisphere, Plin. 29, 4, 15, § 59:ascensus aurorae,
Vulg. 2 Esdr. 4, 21; ib. Jon. 4, 7.—Also in plur: hostes partim scalis ascensus tentant, Liv 36, 24.—Trop.:II.ollisque ad honoris amplioris gradum is primus ascensus esto,
Cic. Leg. 3, 3;olla propter quae datur homini ascensus in caelum,
id. ib. 2, 8.—Meton. (abstr. for concr., cf.. aditus, accessus, etc.), a place by which one ascends, an approach, ascent:inambulans atque ascensu ingrediens arduo,
Cic. de Or 1, 61, 261 difficilis atque arduus, id. Verr 2, 4, 23:riget arduus alto Tmolus in ascensu,
Ov. M. 11, 151:quae aedes tribunal habent et ascensum,
a flight of stairs, ascent, Vitr. 4, 7, p. 93 Rode; so id. 5, 6, p. 111 Rode.—In plur ut obtinerent ascensus montium, Vulg. Judith, 2, 6; ib. 1 Reg. 14, 4.— Trop.. in virtute multi ascensus many degrees, Cic. Planc. 25 Wund. -
17 bruma
brūma, ae, f. [for brevima, breuma = brevissima:I.dicta bruma quod brevissimus tunc dies est,
Varr. L. L. 6, § 8 Müll.: bruma a brevitate dierum dicta, Paul. ex Fest. p. 31 Müll.; cf. Isid. Orig. 5, 35, 6; Gesn. Claud. Rapt. Pros. 2, 106; Ruhnk. ad Ter. Phorm. 4, 4, 28].Lit., the shortest day in the year, the winter solstice, * Lucr. 5, 746; Varr. L. L. l. l.; Ter. Phorm. 4, 4, 28:II.circa brumam serendum non esse,
Plin. 18, 24, 56, § 204 al. — Plur.:solis accessus discessusque solstitiis brumisque cognosci,
Cic. N. D. 2, 7, 19; 2, 19, 50; Ov. F. 1, 163.—Transf.A.In gen., the winter time, winter (mostly poet.):B.musculorum jecuscula brumā dicuntur augeri,
Cic. Div. 2, 14, 33:novissimus dies brumae,
Plin. 16, 39, 74, § 191:ver proterit aestas, Interitura, simul Pomifer auctumnus fruges effuderit, et mox Bruma recurrit iners,
Hor. C. 4, 7, 12; Phaedr. 4, 23, 19:serite hordea campis Usque sub extremum brumae intractabilis imbrem,
even to the last rain of rough winter, Verg. G. 1, 211; 3, 321.—So, horrida cano gelu, Verg. G. 3, 443:frigida,
id. A. 2, 472:hiberna,
Tib. 1, 4, 5; Ov. Ib. 37; Prop. 1, 8, 9:tepidae,
Hor. C. 2, 6, 18:nives illinet agris,
id. Ep. 1, 7, 10:per brumam,
id. ib. 1, 11, 19:brumae tempore,
Juv. 3, 102; Val. Fl. 5, 602; Stat. S. 1, 3, 89 al.—In the most gen. sense (pars pro toto), poet., a year; plur., Manil. 3, 607; Mart. 4, 40, 5; 10, 104, 9. -
18 decessus
dēcessus, ūs, m. [decedo], a going away, departure (opp. accessus—good prose).I.In gen.:II.post Dionysii decessum,
Nep. Tim. 2, 3.—Esp.A.The withdrawal, retirement of a magistrate from the province he has governed (in Cic. oftener decessio):B.post M. Bruti decessum,
Cic. Phil. 2, 38; so Cael. ap. Cic. Fam. 8, 10 fin. —Pregn., decrease, disappearance, departure:2.aestūs,
the ebbing, subsidence, Caes. B. G. 3, 13;Nili,
Plin. 18, 18, 47, § 168:febris,
Cels. 3, 12:morbi,
Gell. 4, 2, 13.—Decease, death:amicorum decessu plerique angi solent,
Cic. Lael. 3, 10; cf.: EX DECESSV L. CAESARIS, Cenot. Pis. ap. Orell. Inscr. 643. -
19 digressus
1.dīgressus, a, um, Part., from digredior.2.dīgressus, ūs, m. [digredior], a parting, separating; a going away, departure.I.Lit. (good prose):II.congressus nostri lamentationem pertimui, digressum vero non tulissem,
Cic. Q. Fr. 1, 3, 4;opp. accessus,
id. N. D. 2, 19, 50;c. c. discessus,
id. de Sen. 23, 85; cf. also id. Pis. 26, 63; id. Att. 1, 5, 4; Plin. 11, 29, 35, § 107 al. —Trop. only in Quint., a deviating in speech, digression, Quint. 10, 5, 17; 4, 3, 14; in plur., id. 10, 1, 49. -
20 discessus
1.discessus, a, um, Part., from discedo.2.discessus, ūs, m. [discedo].I.A going asunder, separation, opening (very rare):II.caeli,
i. e. lightning, Cic. Div. 2, 28, 60:est interitus quasi discessus et secretio ac diremptus earum partium, quae ante interitum junctione aliqua tenebantur,
id. Tusc. 1, 29, 71.—A going away, departure, removal.A.In gen. (class.):B.ut me levarat tuus adventus, sic discessus afflixit,
Cic. Att. 12, 50: subitus (with praeceps profectio), Att. ap. Cic. Att. 9, 10, 6:ab urbe,
Cic. ib. 8, 3, 3:praeclarus e vita,
id. Div. 1, 23, 47; cf. id. de Sen. 23:latronis,
id. Phil. 5, 11, 30; cf.ceterorum,
id. Cat. 1, 3, 7:legatorum,
Caes. B. G. 7, 5 fin.:discessu mugire boves,
Verg. A. 8, 215 al. —In plur.:solis accessus discessusque,
Cic. N. D. 2, 7, 19.—In partic.1.In milit. lang., a marching away, marching off, decamping, Caes. B. G. 2, 14, 1; 4, 4, 6; 7, 20, 1 et saep.; Tac. A. 2, 44; Front. Strat. 1, 1, 9; 1, 5, 25 al.—2.In Cic. applied to his banishment from Rome:cum, discessu meo, religionum jura polluta sunt,
Cic. Leg. 2, 17, 42 (cf. absum); so id. de domo 32, 85.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
Accessus — • A term applied to the voting in conclave for the election of a pope, by which a cardinal changes his vote and accedes to some other candidate Catholic Encyclopedia. Kevin Knight. 2006. Accessus Accessus … Catholic encyclopedia
Accessus — is a term applied to the voting in conclave for the election of a pope, by which a cardinal changes his vote and accedes to some other candidate. When the votes of the cardinals have been counted after the first balloting and the two thirds… … Wikipedia
accessus — index access (right of way) Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
Accessus — L accessus est un terme utilisé lors des conclaves pontificaux, destinés à élire un successeur au Saint Siège à la mort souverain pontife. Ce terme est utilisé lorsqu un cardinal modifie son vote et accède à un autre candidat. L accessus fut… … Wikipédia en Français
ACCESSUS seu ACCESSIO — ACCESSUS, seu ACCESSIO de Mari, cum crescit, Lat. Venilia, vide ibi. Item de Nilo. Seneca, l. 4. Natural. Quaesi. c. 2. Nilus autem per quatuor menses liquitur, et aequalis illi accessio est. Quod Herodot. de eodem flumine loquens, πελάζειν vocat … Hofmann J. Lexicon universale
ACCESSUS AD ALTARE — ACCÉSSUS AD ALTÁRE [лат. приближение к престолу], название одного из моментов литургии верных, когда священнослужители приступают к престолу и готовят себя к совершению Евхаристии чтению анафоры и Причащению. В большинстве богослужебных традиций… … Православная энциклопедия
Accessus interendothelialis — endotelio įeiga statusas T sritis limfinė sistema ir blužnis atitikmenys: lot. Accessus interendothelialis ryšiai: platesnis terminas – pirminis limfinis antis … Paukščių anatomijos terminai
Accessus interendothelialis — endotelio įeiga statusas T sritis limfinė sistema ir blužnis atitikmenys: lot. Accessus interendothelialis ryšiai: platesnis terminas – skaidulinio tipo limfagyslė … Paukščių anatomijos terminai
припадок — (accessus) внезапно возникающее кратковременное, обычно многократно повторяющееся, четко ограниченное во времени болезненное состояние (потеря сознания, судороги и т. п.) … Большой медицинский словарь
припадок эпилептический — (accessus epilepticus) припадок при эпилепсии, обусловленный чрезмерно интенсивным возбуждением головного мозга … Большой медицинский словарь
приступ глаукомы острый — (accessus glaucomatis acutus; син.: глаукома декомпенсированная, глаукома острая) крайняя степень выраженности патологических изменений при глаукоме, характеризующаяся значительным повышением внутриглазного давления и проявляющаяся снижением… … Большой медицинский словарь