-
1 cōnspectus
cōnspectus adj. with comp. [P. of conspicio], visible, in full view: tumulus hosti, L.—Striking, distinguished, eminent, noteworthy, remarkable: Pallas in armis, V.: heros in auro, H.: supra modum hominis privati, L.: ne conspectior mors foret, Ta.: supplicium eo conspectius, quod, etc., signal, L.: crimen, glaring, Iu.* * *Iconspecta -um, conspectior -or -us, conspectissimus -a -um ADJvisible, open to view; remarkable/striking/eminent/distinguished; conspicuousIIview, (range of) sight; aspect/appearance/look; perception/contemplation/survey -
2 ingēns
ingēns tis, adj. with comp. [2 in+GEN-], not natural, immoderate, vast, huge, prodigious, enormous, great, remarkable: agere gratias mihi Ingentīs, T.: magnitudo corporum, Cs.: praeda: pecunia, exorbitant: aes alienum, S.: pinus, H.: telum, V.: gloria, L.: flagitia, T.: vir famā ingens, ingentior armis, extraordinary, V.—Fig., great, strong, powerful: virtus, S.: ingentis spiritūs vir, L.: Cui genus a proavis ingens, V.* * *ingentis (gen.), ingentior -or -us, ingentissimus -a -um ADJnot natural, immoderate; huge, vast, enormous; mighty; remarkable, momentous -
3 memorābilis
memorābilis e, adj. with comp. [memoro], that may be told, heard of, credible: Hocine credibile aut memorabile? T.— Worth repeating. memorable, remarkable, worthy of remembrance. vir bellicis quam pacis artibus memorabilior, L. nomen, V.: virtus: facinus, S.— Plur n. as subst. multa memorabilia effecerat, notable achievements.* * *memorabilis, memorabile ADJmemorable; remarkable -
4 singulāris
singulāris e, adj. [singuli], one by one, one at a time, alone, single, solitary, singular: genus, i. e. solitary: singularis mundus atque unigena: homo cupidus imperi singularis, exclusive dominion: sunt quaedam in te singularia... quaedam tibi cum multis communia, peculiar.—Plur. m. as subst., under the empire, the select horse, body-guard: ala Singularium, Ta.— Singular, unique, matchless, unparalleled, extraordinary, remarkable: magnitudo animi: vir: homines ingenio: facultas dicendi: mihi gratias egistis singularibus verbis: fides, N.: inpudentia: crudelitas, Cs.: quid tam singulare (est), quam ut, etc.* * *singularis, singulare ADJalone, unique; single, one by one; singular, remarkable -
5 ingens
ingens, tis, adj. [2. in-genus, gens, that goes beyond its kind or species, qs. uncouth, monstrous], of immoderate size, vast, huge, prodigious, enormous; great, remarkable: magnas vero agere gratias Thais mihi? Gn. Ingentes, Ter. Eun. 3, 1, 1 (cf.:(β).satis erat respondere magnas: ingentes inquit, semper auget assentator,
Cic. Lael. 26, 98):ingens immanisque praeda,
Cic. Verr. 2, 3, 46, § 110:ingens immensusque campus,
id. de Or. 3, 19, 70:pecunia,
an exorbitant sum, id. Div. in Caecil. 10 init.; cf. id. Prov. Cons. 3, 5:aquae,
Liv. 35, 9, 2:aequor,
Hor. C. 1, 7, 32:pinus,
id. ib. 2, 3, 9:exitus Istri,
Val. Fl. 8, 185:clamor,
Liv. 2, 23, 7:gloria,
id. 2, 22, 6:virtus atque animus,
Hor. S. 2, 7, 103:ingentia facta,
id. Ep. 2, 1, 6:vir,
Sen. Herc. Fur. 441: ingens aliquā re, great, remarkable, distinguished in any respect:vir famā ingens, ingentior armis,
Verg. A. 11, 124:gloriā,
Tac. A. 11, 10:viribus opibusque,
id. H. 1, 61:eloquio,
Stat. S. 1, 4, 71.—With gen.:(γ).ingens virium atque animi,
Sall. H. 3, 13 Dietsch: femina [p. 951] ingens animi, Tac. A. 1, 69:vir ingens rerum,
id. H. 4, 66.—With inf.:II.ingens ferre mala,
Sil. 10, 216.— Comp. ( poet.), Verg. A. 11, 124.— -
6 insignio
insignĭo, īvi or ĭi, ītum, 4 ( imperf. insignibat, Verg. A. 7, 790; Stat. Th. 7, 56), v. a. [insignis], to put a mark upon, to mark; to distinguish (mostly post-Aug.): pueri insigniti, marked with some bodily defect, Plaut. Fragm. ap. Fest. p. 375, 19 (id. Mil. 3, 1, 127 Weise):A.clipeum auro,
Verg. A. 7, 790:mulli insigniuntur barba gemina inferiori labro,
Plin. 9, 17, 30, § 64:oratorem fucatis et meretriciis vestibus,
Tac. Or. 26: nec insigniri, nec misceri omnibus, to distinguish one ' s self, Sen. Ep. 18:cum omnis annus funeribus et cladibus insigniretur,
was distinguished by, remarkable for, Tac. Agr. 41:aliquem,
to make known, to name, Plin. Ep. 8, 22, 4.—Hence, insig-nītus, a, um, P. a.Marked, clear, plain:B.englyphus, id est bene insignitus,
Ambros. in Psa. 118, Serm. 16, §42: utendum imaginibus agentibus, acribus, insignitis,
Cic. de Or. 2, 87, 358:conformatio,
id. Top. 5, 27:notae veritatis,
id. Div. 1, 30, 64. —Distinguished, striking, remarkable, notable: injuriae, Cato ap. Gell. 10, 3, 17:C.ignominia (al. insignior),
Liv. 7, 15, 10:lacus nomen ab hac recentiore insignitius fabula est,
id. 7, 6, 6:flagitium,
Tac. A. 4, 51:infamia,
id. ib. 3, 70. —Arrayed with banners, with standards: insigneita fere tum milia militum octo duxit, Enn. ap. Prisc. 1, p. 556 P. (Ann. v. 336 Vahl.).—D.Subst.: insignīta, ōrum, n., bruises, black and blue marks, Plin. 27, 4, 5, § 18; 27, 12, 105, § 128.— Adv.: insignītē, remarkably, extraordinarily, notably:mihi insignite facta est magna injuria,
Plaut. Cas. 5, 4, 31; id. Mil. 2, 6, 77:insignite improbus,
Cic. Quint. 23, 73:laudare ac vituperari,
id. de Or. 2, 85, 349.— Comp., Liv. 8, 13, 1. -
7 insignis
insignis, e, adj. [in-signum], distinguished by a mark; remarkable, noted, eminent, distinguished, prominent, extraordinary (class.): insignes appellantur boves, qui in femine et in pede album habent, quasi insigniti, Paul. ex Fest. p. 114 Müll.:maculis insignis et albo, i. e. maculis albis,
Verg. G. 3, 56:insigni eum veste adornavit,
Liv. 1, 20, 2:officinae,
Plin. 35, 12, 46, § 161:virtus,
Cic. Lael. 27, 102:vis,
id. N. D. 2, 31, 80; id. de Or. 2, 22, 90:ad deformitatem puer,
id. Leg. 3, 8, 19:homo omnibus insignis notis turpitudinis,
id. Rab. Perd. 9, 24:vir,
illustrious, Tac. A. 11, 19:totā cantabitur urbe,
i. e. notorious, Hor. S. 2, 1, 46:debilitate aliqua corporis,
remarkable, Suet. Calig. 26:indignus genere et praeclaro nomine tantum Insignis,
Juv. 8, 32:cujus studium insigne fuit erga me,
Cic. Fin. 2, 22, 72:odium in aliquem,
id. Att. 14, 13, B, 3:improbitas,
id. de Or. 2, 58, 237:temeritas,
id. Ac. 1, 12, 45:impudentia,
id. Verr. 2, 4, 29, § 66:honorum pagina,
glorious. Juv. 10, 57:magnificentia,
Tac. A. 11, 1: jamdiu causam quaerebat senex, quamobrem insigne aliquid faceret his, i. e. of punishing them severely, Ter. Eun. 5, 5, 31.—With gen.:libidinum,
Tert. Pall. 4.—With inf.:insignis ventos anteire lacerto,
Sil. 16, 561.— Sup.:spectaculum,
Tert. Spect. 12:religio,
id. Apol. 21.— Adv.: insignĭter, remarkably, extraordinarily, notably:amicos diligere,
Cic. Part. 23, 80:pullus insigniter cristatus,
Suet. Tib. 14:dimicare,
Just. 33, 2:facere unum aliquid,
Plin. Ep. 9, 29, 1:verba nove et insigniter dicta,
Gell. 19, 7, 2.— Comp.:ornari,
Nep. Ages. 3, 2. -
8 insignita
insignĭo, īvi or ĭi, ītum, 4 ( imperf. insignibat, Verg. A. 7, 790; Stat. Th. 7, 56), v. a. [insignis], to put a mark upon, to mark; to distinguish (mostly post-Aug.): pueri insigniti, marked with some bodily defect, Plaut. Fragm. ap. Fest. p. 375, 19 (id. Mil. 3, 1, 127 Weise):A.clipeum auro,
Verg. A. 7, 790:mulli insigniuntur barba gemina inferiori labro,
Plin. 9, 17, 30, § 64:oratorem fucatis et meretriciis vestibus,
Tac. Or. 26: nec insigniri, nec misceri omnibus, to distinguish one ' s self, Sen. Ep. 18:cum omnis annus funeribus et cladibus insigniretur,
was distinguished by, remarkable for, Tac. Agr. 41:aliquem,
to make known, to name, Plin. Ep. 8, 22, 4.—Hence, insig-nītus, a, um, P. a.Marked, clear, plain:B.englyphus, id est bene insignitus,
Ambros. in Psa. 118, Serm. 16, §42: utendum imaginibus agentibus, acribus, insignitis,
Cic. de Or. 2, 87, 358:conformatio,
id. Top. 5, 27:notae veritatis,
id. Div. 1, 30, 64. —Distinguished, striking, remarkable, notable: injuriae, Cato ap. Gell. 10, 3, 17:C.ignominia (al. insignior),
Liv. 7, 15, 10:lacus nomen ab hac recentiore insignitius fabula est,
id. 7, 6, 6:flagitium,
Tac. A. 4, 51:infamia,
id. ib. 3, 70. —Arrayed with banners, with standards: insigneita fere tum milia militum octo duxit, Enn. ap. Prisc. 1, p. 556 P. (Ann. v. 336 Vahl.).—D.Subst.: insignīta, ōrum, n., bruises, black and blue marks, Plin. 27, 4, 5, § 18; 27, 12, 105, § 128.— Adv.: insignītē, remarkably, extraordinarily, notably:mihi insignite facta est magna injuria,
Plaut. Cas. 5, 4, 31; id. Mil. 2, 6, 77:insignite improbus,
Cic. Quint. 23, 73:laudare ac vituperari,
id. de Or. 2, 85, 349.— Comp., Liv. 8, 13, 1. -
9 observabilis
observābĭlis, e, adj. [observo], remarkable, observable (post-Aug.):manus,
Quint. 9, 1, 20:patientia,
remarkable, App. M. 11, p. 267, 8:nox ista est observabilis Domini,
Vulg. Exod. 12, 42. -
10 admīrābilis
admīrābilis e, adj. with comp. [admiror], admirable, wonderful: clementia: in dicendo homines. —Esp., strange, like paradox.* * *admirabilis, admirabile ADJadmirable, wonderful; strange, astonishing, remarkable; paradoxical, contrary -
11 admīrandus
admīrandus adj. [P. of admiror], to be wondered at, admirable, wonderful: homo: admirandum in modum, N.: spectacula, V.* * *admiranda, admirandum ADJwonderful, admirable; astonishing, remarkable, extraordinary -
12 cōnspectus
cōnspectus ūs, m [com- + SPEC-], a seeing, look, sight, view, range of sight, power of vision: casurusne in conspectum animus: quo longissime conspectum oculi ferebant, L.: conspectu urbis frui: Dari mi in conspectum, T.: paene in conspectu exercitūs, before the eyes, Cs.: conspectu in medio constitit, before all eyes, V.: illam e conspectu amisi meo, T.: in conspectum venire, N.: ex hominum conspectu morte decedere, N.: (mons) in conspectu omnium excelsissimus, Cs.: conspectum fugit, notice, O.—Presence, proximity, countenance, sight: scio fore meum conspectum invisum, T.: huic vestrum conspectum eripere, banish from: missis in conspectu cecidere lapides, L.: frequens vester, i. e. your assembled presence: procul a conspectu imperii: velut e conspectu tolli, Ta. — Appearance: animi partes, quarum est conspectus inlustrior: conspectu suo proelium restituit, L.— Fig., a mental view, glance, survey, consideration, contemplation: in conspectu animi: ut ea ne in conspectu quidem relinquantur: me a conspectu malorum avertere, L.* * *Iconspecta -um, conspectior -or -us, conspectissimus -a -um ADJvisible, open to view; remarkable/striking/eminent/distinguished; conspicuousIIview, (range of) sight; aspect/appearance/look; perception/contemplation/survey -
13 cōnspicuus
cōnspicuus adj. [com- + SPEC-], in view, visible, apparent, obvious: res, O.: late vertex, H.: signum in proeliis, Ph.—Striking, conspicuous, distinguished, illustrious, remarkable, eminent: ambo, O.: duces, Ta.: monstrum, Iu.: Romanis conspicuum eum facere, L.: clipeo gladioque, O.: fide, O.: equi formā, Ta.* * *conspicua, conspicuum ADJvisible, clearly seen, in sight/full view; illustrious/notable/famous/striking -
14 īnsīgniō
īnsīgniō (imperf. īnsīgnībat, V.), īvī, ītus, īre [insignis], to mark, make conspicuous, distinguish: clipeum Auro, V.: tropaeis agros, V.: cum annus funeribus insigniretur, was remarkable for, Ta.* * *insignire, insignivi, insignitus Vmark with a characteristic feature; distinguish -
15 īnsīgnis
īnsīgnis e, adj. with comp. [1 in+signum], distinguished by a mark, remarkable, noted, eminent, distinguished, prominent, extraordinary: alae, V.: vestis, L.: insigniora monumenta, L.: virtus: vis: studium erga me: insignis totā cantabitur urbe, notorious, H.: calamitas, Cs.: honorum pagina, glorious, Iu.: insigne aliquid facere eis, i. e. make an example of, T.: maculus insignis et albo (i. e. maculis albis), V.: notis turpitudinis: praeclaro nomine, Iu.* * *insignis, insigne ADJconspicuous, manifest, eminent, notable, famous, distinguished, outstanding -
16 īnsīgnītus
īnsīgnītus adj. with comp. [P. of insignis], marked, clear, plain: utendum imaginibus insignitis: notae veritatis.—Distinguished, striking, remarkable, notable: ignominia insignitior, L.: lacūs nomen insignitius, L.: insignitius flagitium, Ta. -
17 mīrē
mīrē adv. [mirus], wonderfully, marvellously, strangely, uncommonly, exceedingly: ea mire scite facta: fallere hospites, H.: gratum, L.—With quam, it is strange how, incredibly: mire quam illius loci cogitatio delectat.* * *uncommonly, marvelously; in an amazing manner; to a remarkable extent -
18 mīrus
mīrus adj. [2 MI-], wonderful, marvellous, astonishing, extraordinary, amazing: populi R. aequitas: miris modis odisse Sostratam, exceedingly, T.: visenda modis animalis miris, wonderful to the view, V.: mirum in modum, surprisingly, Cs.: quod vos ignorare non mirum est: sibi mirum videri, quid esset, etc., Ct.: quid istuc tam mirumst, si, etc., what is so strange in that? T.: nisi hoc mirum est, si, etc.: id mirum quantum profuit ad, etc., i. e. extraordinarily, L.: Mirum ni cantem? Is it strange I don't sing, Naev. ap. C.—As subst n.: si quid miri faciat natura, H.: Mira loquar, O.* * *mira, mirum ADJwonderful, strange, remarkable, amazing, surprising, extraordinary -
19 mōnstrātus
mōnstrātus adj. [P. of monstro], conspicuous, remarkable: et hostibus simul suisque, Ta. -
20 notābilis
notābilis e, adj. with comp. [noto], noteworthy, conspicuous, extraordinary, memorable, notable: exitus: via Lactea candore notabilis, O.: cunctis, Iu. — Infamous, notorious: notabilior caedes, Ta.* * *notabilis, notabile ADJremarkable, notable
См. также в других словарях:
Remarkable — is a UK company that makes stationery products out of recycled products. Its most famous was the recycled pencil, each made from one recycled vending machine cup. The cups are collected from the Save a Cup Recycling Company. The invention became… … Wikipedia
Remarkable — Re*mark a*ble ( ? b l), a. [F. remarquable.] Worthy of being remarked or noticed; noticeable; conspicuous; hence, uncommon; extraordinary. [1913 Webster] T is remarkable, that they Talk most who have the least to say. Prior. [1913 Webster] There… … The Collaborative International Dictionary of English
remarkable — I adjective amazing, astonishing, astounding, celebrated, consequential, conspicuous, conspicuus, curious, distinct, distinctive, distinguished, egregious, exceptional, extraordinary, eye catching, fabulous, flagrant, great, important, imposing,… … Law dictionary
remarkable — c.1600, from REMARK (Cf. remark) + ABLE (Cf. able). Related: Remarkably … Etymology dictionary
remarkable — *noticeable, prominent, outstanding, conspicuous, salient, signal, striking, arresting Analogous words: *exceptional: important, significant, weighty, momentous (see corresponding nouns at IMPORTANCE): singular, unique, peculiar, *strange … New Dictionary of Synonyms
remarkable — [adj] extraordinary, unusual arresting, arrestive, conspicuous, curious, distinguished, exceptional, famous, gilt edged*, greatest, important, impressive, marked, miraculous, momentous, notable, noteworthy, noticeable, odd, outstanding, peculiar … New thesaurus
remarkable — ► ADJECTIVE ▪ extraordinary or striking. DERIVATIVES remarkably adverb … English terms dictionary
remarkable — [ri mär′kə bəl] adj. 1. worthy of remark or notice 2. unusual; extraordinary SYN. NOTICEABLE remarkableness n. remarkably adv … English World dictionary
remarkable — adj. 1) remarkable for 2) remarkable to + inf. (it s remarkable to see such clean streets) 3) remarkable that + clause (it s remarkable that the streets are so clean after the parade) * * * [rɪ mɑːkəb(ə)l] remarkable for remarkable that + clause… … Combinatory dictionary
remarkable — re|mark|a|ble W3 [rıˈma:kəbəl US a:r ] adj unusual or surprising and therefore deserving attention or praise ▪ She has made remarkable progress. ▪ a remarkable coincidence remarkable feat/achievement/accomplishment ▪ It s a remarkable achievement … Dictionary of contemporary English
remarkable — re|mark|a|ble [ rı markəbl ] adjective *** unusual in a way that surprises or impresses you: The play has been a remarkable success. Her mother made a remarkable recovery. a remarkable achievement/feat/performance remarkable that: It s remarkable … Usage of the words and phrases in modern English