-
1 amphibolia
-
2 Mater
• Mother -
3 dilabor
to break up, scatter, dissolve, slip away, fall apart. -
4 adhortatio
ădhortātĭo, ōnis, f. [id.], an exhortation, encouragement (class.): omissa nostra adhortatione veniamus ad eorum sermonem, * Cic. de Or. 2, 3, 11:cum clamore comprobata adhortatio esset,
Liv. 4, 38; 9, 13; Curt. 3, 11, 9; Plin. 8, 42, 65, § 159; Quint. 11, 3, 64; Suet. Aug. 94 al. -
5 Anthrenus
ENG carpet beetlesNLD (spektorren)GER Kabinettkafer, Museumskafer, Pelzkafer und TeppichkaferFRA anthrenes -
6 Confluentes
con-flŭo, xi, 3 (confluxet = confluxisset, Lucr. 1, 987), v. n., to flow or run together (class. in prose and poetry).I.Prop.:B.materies umoris,
Lucr. 6, 637:in imum,
id. 5, 498:copia materiai Undique confluxet ad imum,
id. 1, 987:confluat aër,
id. 1, 389 al.:Fibrenus divisus aequaliter in duas partes cito in unum confluit,
Cic. Leg. 2, 3, 6:ibi Isara Rhodanusque amnes... confluunt in unum,
Liv. 21, 31, 4:qui (portus) cum diversos inter se aditus habeant, in exitu conjunguntur et confluunt,
Cic. Verr. 2, 4, 52, § 117:vasti amnes e diverso in Phasin confluunt,
Plin. 6, 4, 4, § 13:qualis et in curvum pontus confluxerit orbem,
Tib. 4, 1, 20:Panticapen confluere infra Olbiam cum Borysthene,
Plin. 4, 12, 26, § 83: a confluente Rhodano castra movi, i. e. where it unites with the Saōne, Lepidus ap. Cic. Fam. 10, 34, 1:aqua in rivum confluit,
Dig. 8, 3, 20, § 1.—Hence,conflŭens, entis, or conflŭentes, ium, subst. m., the place where two rivers unite, the confluence:II.cum ad confluentem Mosae et Rheni pervenissent,
Caes. B. G. 4, 15.—In sing., Plin. 6, 26, 30, § 122:a confluente supra dicto,
id. 3, 26, 29, § 149; Just. 32, 3, 8:ubi Anienem transiit, ad confluentes collocat castra,
at the confluence of the Anio with the Tiber, Liv. 1, 27, 4; 4, 17, 2; id. Epit. 137; Plin. 6, 26, 31, § 126; Tac. H. 2, 40 al.—Hence, kat exochên, Conflŭentes, ium, the town of Coblentz, situated at the confluence of the Moselle with the Rhine, Suet. Calig. 8; Flor. 4, 6, 3; Amm. 16, 3, 1.—Trop., of other objects, esp. of a great multitude, to flock or crowd together, to come together in multitudes:b.multi confluxerunt et Athenas et in hanc urbem,
Cic. Brut. 74, 258:perfugarum magnus ad eum cotidie numerus confluebat,
Caes. B. G. 7, 44:ut ad ejus triremem vulgus conflueret,
Nep. Alcib. 6, 1:ad spectacula,
Suet. Caes. 39:Neapolin,
id. Ner. 20:plures ad haec studia,
Cic. Tusc. 2, 2, 6:undique ad eum auxiliis confluentibus,
Vell. 2, 55, 2; 2, 80, 4.— Absol.:multitudo confluens,
Suet. Caes. 16:turba undique confluentis fluctuantisque populi,
Gell. 10, 6, 2:ut nos dicamur duo Omnium dignissimi quo cruciatus confluant,
Plaut. As. 2, 2, 48; cf. id. Ep. 4, 1, 3.—With abstr. subjects:maeror,
Lucr. 6, 1260:ad ipsos laus, honos, dignitas confluit,
Cic. Inv. 1, 4, 5:ut ad nos pleraeque (causae) confluant, etc.,
id. Planc. 34, 84; Ov. M. 9, 741; Suet. Tib. 10. -
7 confluo
con-flŭo, xi, 3 (confluxet = confluxisset, Lucr. 1, 987), v. n., to flow or run together (class. in prose and poetry).I.Prop.:B.materies umoris,
Lucr. 6, 637:in imum,
id. 5, 498:copia materiai Undique confluxet ad imum,
id. 1, 987:confluat aër,
id. 1, 389 al.:Fibrenus divisus aequaliter in duas partes cito in unum confluit,
Cic. Leg. 2, 3, 6:ibi Isara Rhodanusque amnes... confluunt in unum,
Liv. 21, 31, 4:qui (portus) cum diversos inter se aditus habeant, in exitu conjunguntur et confluunt,
Cic. Verr. 2, 4, 52, § 117:vasti amnes e diverso in Phasin confluunt,
Plin. 6, 4, 4, § 13:qualis et in curvum pontus confluxerit orbem,
Tib. 4, 1, 20:Panticapen confluere infra Olbiam cum Borysthene,
Plin. 4, 12, 26, § 83: a confluente Rhodano castra movi, i. e. where it unites with the Saōne, Lepidus ap. Cic. Fam. 10, 34, 1:aqua in rivum confluit,
Dig. 8, 3, 20, § 1.—Hence,conflŭens, entis, or conflŭentes, ium, subst. m., the place where two rivers unite, the confluence:II.cum ad confluentem Mosae et Rheni pervenissent,
Caes. B. G. 4, 15.—In sing., Plin. 6, 26, 30, § 122:a confluente supra dicto,
id. 3, 26, 29, § 149; Just. 32, 3, 8:ubi Anienem transiit, ad confluentes collocat castra,
at the confluence of the Anio with the Tiber, Liv. 1, 27, 4; 4, 17, 2; id. Epit. 137; Plin. 6, 26, 31, § 126; Tac. H. 2, 40 al.—Hence, kat exochên, Conflŭentes, ium, the town of Coblentz, situated at the confluence of the Moselle with the Rhine, Suet. Calig. 8; Flor. 4, 6, 3; Amm. 16, 3, 1.—Trop., of other objects, esp. of a great multitude, to flock or crowd together, to come together in multitudes:b.multi confluxerunt et Athenas et in hanc urbem,
Cic. Brut. 74, 258:perfugarum magnus ad eum cotidie numerus confluebat,
Caes. B. G. 7, 44:ut ad ejus triremem vulgus conflueret,
Nep. Alcib. 6, 1:ad spectacula,
Suet. Caes. 39:Neapolin,
id. Ner. 20:plures ad haec studia,
Cic. Tusc. 2, 2, 6:undique ad eum auxiliis confluentibus,
Vell. 2, 55, 2; 2, 80, 4.— Absol.:multitudo confluens,
Suet. Caes. 16:turba undique confluentis fluctuantisque populi,
Gell. 10, 6, 2:ut nos dicamur duo Omnium dignissimi quo cruciatus confluant,
Plaut. As. 2, 2, 48; cf. id. Ep. 4, 1, 3.—With abstr. subjects:maeror,
Lucr. 6, 1260:ad ipsos laus, honos, dignitas confluit,
Cic. Inv. 1, 4, 5:ut ad nos pleraeque (causae) confluant, etc.,
id. Planc. 34, 84; Ov. M. 9, 741; Suet. Tib. 10. -
8 cis
cis, prep. [pronom. stem ki-, whence -ce; Gr. e-kei; cf.: hic, sic, etc.] (far more rare than the kindr. citra), on this side (opp. uls, ultra, and trans; cf. Varr. L. L. 5, § 83 Müll.; Liv. 5, 35, 4; 5, 33, 9 al.); with acc.I.In space.A.With verb of motion (rare): eo die cis Tiberim redeundum est, Varr. ap. Non. p. 92, 11.—B.With verb of rest: Oppius mons, terticeps cis lucum Exquilinum, Sacr. Argae. ap. Varr. L. L. 5, § 50 Müll.:II.cis Tiberim redire,
Liv. 8, 14, 6:Gallia cis Rhenum perdomita,
Sall. H. 1, 8 Dietsch; cf.:quae cis Taurum sunt,
Cic. Fam. 3, 8, 4:cis Euphratem,
id. Att. 7, 2, 6:Germanos, qui cis Rhenum incolunt,
Caes. B. G. 2, 3: hic primus cis Anienem cum rege Veientium conflixit. Liv. 4, 17, 18:cis Taurum montem usque ad Halyn amnem,
id. 38, 38, 4:cis Padum ultraque,
id. 5, 35, 4; Dig. 1, 2, 2, § 32.—In time, within (only in Plaut. and post-class. writers;III.in the former always in connection with pauci): cis dies paucos,
Plaut. Truc. 2, 3, 27:paucos cis mensīs,
id. Merc. 1, 2, 42 Lorenz ad loc.:cis paucas tempestates,
id. Most. 1, 1, 17:cis pauculos dies,
Mamert. Grat. Act. Jul. 15:cis mensem decimum,
Aur. Vict. Caes. 42, 1.—Acc. to Priscian, also in other designations of limits = intra:cis naturae leges, ut ultra naturae leges,
Prisc. p. 987 P.;but the only passage cited for this meaning is: veniam petens, quod ei cis Vettios, Plautios dissimulavisset,
Tac. A. 11, 30 Ritter (Halm: ei Titios, Vettios; al. aliter), a very corrupt passage. -
9 fortis
fortis (archaic form FORCTIS, Fragm. XII. Tab. ap. Fest. s. v. sanates, p. 348 Müll.; cf. Paul. ex Fest. p. 84; and perh. also in the form FORCTUS; v. id. s. v. horctum, p. 102; cf. Müll. ad Fest. p. 320, b), e, adj. [Sanscr. dhar-; v. forma, firmus], strong, powerful.I.Physically (rare;II.syn.: firmus, strenuus, incolumis, animosus): ecquid fortis visa est (mulier),
powerful, Plaut. Mil. 4, 3, 13:set Bacchis etiam fortis tibi vissast?
id. Bacch. 2, 2, 38: sicut fortis equus, spatio qui saepe supremo Vicit Olympia, nunc senio confectus quiescit, a powerful horse, Enn. ap. Cic. de Sen. 5, 14 (Ann. v. 441 ed. Vahl.); so,equus,
Lucr. 3, 8; 764; 4, 987; Verg. A. 11, 705.— Poet. transf.:aquarum,
Lucr. 6, 530:terrae pingue solum... Fortes invortant tauri,
Verg. G. 1, 65:contingat modo te filiamque tuam fortes invenire,
i. e. hearty, well, Plin. Ep. 4, 1 fin.; 4, 21, 4; 6, 4, 3:antecedebat testudo pedum LX., facta item ex fortissimis lignis,
Caes. B. C. 2, 2, 4; so,ligna fortissima,
Veg. 1, 24 fin.:invalidissimum urso caput, quod leoni fortissimum,
Plin. 8, 36, 54, § 130:fortiores stomachi,
id. 32, 7, 26, § 80:plantae fortiores fient,
Pall. Febr. 24, 7:fortiorem illum (pontem) tueri, Auct. B. Alex. 19, 2: castra,
Cic. Div. 1, 33, 72:aratra,
Plin. Ep. 5, 6, 10:fortiora remedia,
Tac. A. 1, 29:humeri,
Val. Fl. 1, 434:vincula,
Sen. Hippol. 34: sol (with medius), powerful, i. e. fierce, hot, id. Med. 588:fortiora ad hiemes frumenta, legumina in cibo,
Plin. 18, 7, 10, § 60:(vites) contra pruinas fortissimae,
id. 14, 2, 4, § 23.—Mentally, strong, powerful, vigorous, firm, steadfast, stout, courageous, brave, manly, etc., answering to the Gr. andreios (very freq. in all periods and sorts of composition).A.Of human beings: fortis et constantis est, non perturbari in rebus asperis nec tumultuantem de gradu deici, ut dicitur;B.sed praesenti animo uti et consilio, nec a ratione discedere,
Cic. Off. 1, 23, 80:temperantia libidinem (aspernatur), ignaviam fortitudo: itaque videas rebus injustis justos maxime dolere, imbellibus fortes,
id. Lael. 13, 47:gladiatores fortes et animosos et se acriter ipsos morti offerentes servare cupimus,
id. Mil. 34, 92:rebus angustis animosus atque Fortis appare,
Hor. C. 2, 10, 22:viri fortes et magnanimi,
Cic. Off. 1, 19, 63:vir fortis et acris animi magnique,
id. Sest. 20, 45:boni et fortes et magno animo praediti,
id. Rep. 1, 5; 1, 3:sapientissimi et fortissimi,
id. ib. 2, 34:vir liber ac fortis,
id. ib. 2, 19:horum omnium fortissimi sunt Belgae,
Caes. B. G. 1, 1, 3:fortissimus vir,
id. ib. 2, 25, 1; 2, 33, 4;3, 20, 2: hunc liberta securi Divisit medium, fortissima Tyndaridarum,
Hor. S. 1, 1, 100:vis recte vivere? quis non? Si virtus hoc una potest dare, fortis omissis Hoc age deliciis,
id. Ep 1, 6, 30:seu quis capit acria fortis Pocula,
id. S. 2, 6, 69: cavit, ne umquam infamiae ea res sibi esset, ut virum fortem decet, an honorable or worthy man, Ter. And. 2, 6, 13; cf.: FORCTIS frugi et bonus, sive validus, Paul. ex Fest. p. 84 Müll.; and:HORCTUM et FORCTUM pro bono dicebant,
id. p. 102:ego hoc nequeo mirari satis, Eum sororem despondisse suam in tam fortem familiam... Familiam optimam occupavit,
so respectable, honorable a family, Plaut. Trin. 5, 2, 9;(cf. bonus): vir ad pericula fortis,
Cic. Font. 15, 33:nondum erant tam fortes ad sanguinem civilem,
Liv. 7, 40, 2:vir contra audaciam fortissimus,
Cic. Rosc. Am. 30, 85: vidi in dolore podagrae hospitem meum fortiorem, id. Fragm. ap. Non. 527, 33:imperator in proeliis strenuus et fortis,
Quint. 12, 3, 5:virum fortem ac strenuum scio dixisse, etc.,
Sall. C. 51, 16:si fortes fueritis in eo, quem nemo sit ausus defendere,
if you had proceeded with vigor, energy, Cic. Verr. 2, 1, 1, § 3.— Poet., with dat.:fugacibus,
Ov. M. 10, 543; and with inf.:fortis et asperas Tractare serpentes,
Hor. C. 1, 37, 26:contemnere honores,
id. S. 2, 7, 86:aurum spernere fortior Quam cogere,
id. C. 3, 3, 50; Stat. Th. 10, 906.—Prov.:fortes fortuna adjuvat,
fortune favors the brave, Ter. Phorm. 1, 4, 26; cf.:fortes enim non modo fortuna adjuvat, ut est in vetere proverbio, sed multo magis ratio,
Cic. Tusc. 2, 4, 11: audendum est;fortes adjuvat ipsa Venus,
Tib. 1, 2, 16: fortibus est fortuna viris data, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 262 ed. Vahl.;for which: audentes fortuna iuvat,
Verg. A. 10, 284; and:audentes deus ipse juvat,
Ov. M. 10, 586); cf. also elliptically: sedulo, inquam, faciam: sed fortuna fortes;quare conare, quaeso,
Cic. Fin. 3, 4, 16; id. Fam. 7, 25.—Of animals (rare):C.fortes ad opera boves,
Col. 6, 1, 2:bestiae et fortiora animalia,
Lact. 6, 10, 13.—Of inanim. and abstr. things:1.ex quo fit, ut animosior senectus sit quam adolescentia et fortior,
Cic. de Sen. 22, 72:fortibus oculis,
with eyes sparkling with courage, id. Att. 15, 11, 1:fortissimo et maximo animo ferre,
id. Fam. 6, 13 fin.:animus,
Hor. S. 2, 5, 20:pectus,
id. Epod. 1, 14; id. S. 2, 2, 136:fortissimo quodam animi impetu,
Cic. de Or. 3, 8, 31:acerrima et fortissima populi Romani libertatis recuperandae cupiditas,
id. Phil. 12, 3, 7:in re publica forte factum,
id. Att. 8, 14, 2:ut nullum paulo fortius factum latere posset,
Caes. B. G. 3, 14, 8:fortia facta,
Sall. C. 59, 6; id. J. 53, 8; Liv. 26, 39, 3; Curt. 7, 2, 38:opera,
service, Liv. 40, 36, 11:consilia,
id. 9, 11, 4; 25, 31, 6; Cic. Sest. 23, 57; Tac. H. 3, 67:solatia,
id. A. 4, 8:nulla poterat esse fortior contra dolorem et mortem disciplina,
Cic. Tusc. 2, 17, 41:acerrimae ac fortissimae sententiae,
id. Cat. 3, 6, 13:oratio fortis et virilis,
id. de Or. 1, 54, 231; cf.:genus dicendi forte, vehemens,
id. ib. 3, 9, 32:non semper fortis oratio quaeritur, sed saepe placida, summissa, lenis,
id. ib. 2, 43, 183:placidis miscentem fortia dictis,
Ov. M. 4, 652:verba,
Prop. 1, 5, 14.—Hence, adv.: fortĭter.(Acc. to I.) Strongly, powerfully, vigorously (rare):2.astringere,
Plaut. Bacch. 4, 7, 25:verberare virgis uvas,
Pall. Oct. 19.— Comp.:sublatis fortius manibus,
Petr. 9:fortius attrahere lora,
Ov. R. Am. 398:ardere,
id. M. 6, 708.— Sup.:fortissime urgentes,
Plin. 9, 8, 9, § 32:rigorem fortissime servat ulmus,
id. 16, 40, 77, § 210. —(Acc. to II.) Strongly, powerfully, boldly, intrepidly, valiantly, bravely, manfully (very freq. in all periods and kinds of composition):quae (vincla, verbera, etc.) tulisse illum fortiter et patienter ferunt,
Cic. Phil. 11, 3, 7; cf.:fortiter et sapienter ferre,
id. Att. 14, 13, 3:fortiter excellenterque gesta,
id. Off. 1, 18, 61:facere quippiam (with animose),
id. Phil. 4, 2, 6:repudiare aliquid (with constanter),
id. Prov. Cons. 17, 41:bellum gerere,
id. Fl. 39, 98; cf.:sustinere impetum hostium,
Caes. B. G. 2, 11, 4:perire,
Hor. S. 2, 3, 42:absumptis rebus maternis atque paternis,
manfully made away with, id. Ep. 1, 15, 27.— Comp.:pugnare,
Caes. B. G. 2, 26, 2:evellere spinas animo an agro,
Hor. Ep. 1, 14, 4:et melius secat res,
id. S. 1, 10, 15.— Sup.:Dolabella injuriam facere fortissime perseverat,
Cic. Quint. 8, 31:restitit hosti,
Caes. B. G. 4, 12, 5. -
10 immania
immānis ( inm-), e, adj. [i. e. in- and old Lat. mānus=bonus; kindr. with Sanscr. ma=metior, to measure; Lat. mānes, good spirits], monstrous in size, enormous, immense, huge, vast (class.).I.Lit. (usually of inanim. and abstr. things):II.corporum magnitudo,
Caes. B. G. 4, 1, 9; cf.:simulacra immani magnitudine,
id. ib. 6, 16, 4:immani corpore serpens,
Lucr. 5, 33; 3, 987:ingens immanisque praeda,
Cic. Verr. 2, 3, 46, § 110:pecunia,
id. Rosc. Com. 8, 23:pocula,
id. Phil. 2, 25, 63:immania ponti Aequora,
Lucr. 4, 410:templa caeli,
id. 5, 521:antrum,
Verg. A. 6, 11; cf.:spelunca vasto hiatu,
id. ib. 6, 237:barathrum,
id. ib. 8, 245:tegumen leonis,
id. ib. 7, 666:telum,
id. ib. 11, 552 al.:magna atque immanis,
Lucr. 4, 1163:cete,
Verg. A. 5, 822:numerus annorum,
Varr. R. R. 3, 1, 3; cf.:exercitus,
Vell. 2, 51, 1:frequentia amicorum,
id. 2, 59 fin.:geminos immani pondere caestus,
Verg. A. 5, 401:vox,
Quint. 11, 3, 32:ambitus redit immanis: numquam fuit par,
Cic. Q. Fr. 2, 15, b, 4:dissensio civitatis,
Vell. 2, 2, 1:studium loquendi,
Ov. M. 5, 678:avaritia,
Sall. J. 31, 12:vitium,
Hor. S. 2, 4, 76:soloecismus,
Gell. 15, 9, 3:impulsae praeceps inmane ruinae,
the vast crash, Juv. 10, 107.— Neutr. absol.: Immane quantum animi exarsere, Sall. H. Fragm. ap. Non. 127, 27 (2, 79 Dietsch); so,vino et lucernis Medus acinaces Immane quantum discrepat,
how exceedingly, wonderfully, Hor. C. 1, 27, 6:civilis lapsu equi prostratus immane quantum suis pavoris et hostibus alacritatis indidit,
Tac. H. 4, 34: quod matrimonium Aemiliano huic immane quanto fuit, App. Mag.;and in full: immane dictu est, quanti et quam multi ad Pompeium discesserint,
Sall. Orat. ad Caes. 1.—Trop., monstrous in character, frightful, inhuman, fierce, savage, wild (class.; syn.: ferus, immitis, barbarus, durus, saevus;1. 2. (α).opp. mansuetus, mitis): hostis in ceteris rebus nimis ferus et immanis,
Cic. Verr. 2, 2, 21, § 51; cf.:nulla gens tam fera, nemo omnium tam immanis, cujus, etc.,
id. Tusc. 1, 13, 30:ex feris et immanibus mites reddidit et mansuetos,
id. Inv. 1, 2, 2:ad humanitatem atque mansuetudinem revocavit animos hominum studiis bellandi jam immanes ac feros,
id. Rep. 2, 14:belua (with fera),
id. Ac. 2, 34, 108; id. N. D. 2, 64, 161;(with taetra),
id. Tusc. 4, 20, 45; cf.:immanis et vasta belua,
id. Rep. 2, 40:nihil ista immanius belua est,
id. ib. 3, 33:janitor aulae, Cerberus,
Hor. C. 3, 11, 15:ex hoc populo indomito, vel potius immani, etc.,
Cic. Rep. 1, 44:istius immanis atque importuna natura,
id. Verr. 2, 1, 3, § 8:immanis, intolerandus, vesanus,
Plaut. Trin. 4, 1, 7:immanis ac barbara consuetudo hominum immolandorum,
Cic. Font. 10, 21:tantum facinus, tam immane (patris occidendi),
id. Rosc. Am. 24, 68:coeptis effera Dido,
Verg. A. 4, 642:orae,
id. ib. 1, 616:Raeti,
Hor. C. 4, 14, 15:Agathyrsi,
Juv. 15, 125:Pyrrhus,
id. 14, 162.— Subst.: immānĭa, ium, n., frightful deeds or sayings:quamvis fabulosa et immania credebantur,
stories however fabulous and frightful, Tac. A. 4, 11:dira atque inmania pati,
Juv. 15, 104.— Comp.:scelere ante alios immanior omnes,
Verg. A. 1, 347.— Sup.:voluptatem immanissimus quisque acerrime sequitur,
Cic. Part. Or. 25, 90.—Hence, adv. in two forms, im-māne and immānĭter (not ante-Aug.).Form immane:(β).leo hians immane,
Verg. A. 10, 726:sonat fluctus per saxa,
id. G. 3, 239; cf.:fremant torrentes,
Claud. Cons. Mall. Theod. 237:spirans rapta securi,
Verg. A. 7, 510.—Form immaniter: leones per ea loca saevientes immaniter, Amm. 18, 7:b.perdite et immaniter vivere,
Aug. Conf. 10, 37.—Comp.:immanius efferascunt,
Amm. 18, 7. -
11 immanis
immānis ( inm-), e, adj. [i. e. in- and old Lat. mānus=bonus; kindr. with Sanscr. ma=metior, to measure; Lat. mānes, good spirits], monstrous in size, enormous, immense, huge, vast (class.).I.Lit. (usually of inanim. and abstr. things):II.corporum magnitudo,
Caes. B. G. 4, 1, 9; cf.:simulacra immani magnitudine,
id. ib. 6, 16, 4:immani corpore serpens,
Lucr. 5, 33; 3, 987:ingens immanisque praeda,
Cic. Verr. 2, 3, 46, § 110:pecunia,
id. Rosc. Com. 8, 23:pocula,
id. Phil. 2, 25, 63:immania ponti Aequora,
Lucr. 4, 410:templa caeli,
id. 5, 521:antrum,
Verg. A. 6, 11; cf.:spelunca vasto hiatu,
id. ib. 6, 237:barathrum,
id. ib. 8, 245:tegumen leonis,
id. ib. 7, 666:telum,
id. ib. 11, 552 al.:magna atque immanis,
Lucr. 4, 1163:cete,
Verg. A. 5, 822:numerus annorum,
Varr. R. R. 3, 1, 3; cf.:exercitus,
Vell. 2, 51, 1:frequentia amicorum,
id. 2, 59 fin.:geminos immani pondere caestus,
Verg. A. 5, 401:vox,
Quint. 11, 3, 32:ambitus redit immanis: numquam fuit par,
Cic. Q. Fr. 2, 15, b, 4:dissensio civitatis,
Vell. 2, 2, 1:studium loquendi,
Ov. M. 5, 678:avaritia,
Sall. J. 31, 12:vitium,
Hor. S. 2, 4, 76:soloecismus,
Gell. 15, 9, 3:impulsae praeceps inmane ruinae,
the vast crash, Juv. 10, 107.— Neutr. absol.: Immane quantum animi exarsere, Sall. H. Fragm. ap. Non. 127, 27 (2, 79 Dietsch); so,vino et lucernis Medus acinaces Immane quantum discrepat,
how exceedingly, wonderfully, Hor. C. 1, 27, 6:civilis lapsu equi prostratus immane quantum suis pavoris et hostibus alacritatis indidit,
Tac. H. 4, 34: quod matrimonium Aemiliano huic immane quanto fuit, App. Mag.;and in full: immane dictu est, quanti et quam multi ad Pompeium discesserint,
Sall. Orat. ad Caes. 1.—Trop., monstrous in character, frightful, inhuman, fierce, savage, wild (class.; syn.: ferus, immitis, barbarus, durus, saevus;1. 2. (α).opp. mansuetus, mitis): hostis in ceteris rebus nimis ferus et immanis,
Cic. Verr. 2, 2, 21, § 51; cf.:nulla gens tam fera, nemo omnium tam immanis, cujus, etc.,
id. Tusc. 1, 13, 30:ex feris et immanibus mites reddidit et mansuetos,
id. Inv. 1, 2, 2:ad humanitatem atque mansuetudinem revocavit animos hominum studiis bellandi jam immanes ac feros,
id. Rep. 2, 14:belua (with fera),
id. Ac. 2, 34, 108; id. N. D. 2, 64, 161;(with taetra),
id. Tusc. 4, 20, 45; cf.:immanis et vasta belua,
id. Rep. 2, 40:nihil ista immanius belua est,
id. ib. 3, 33:janitor aulae, Cerberus,
Hor. C. 3, 11, 15:ex hoc populo indomito, vel potius immani, etc.,
Cic. Rep. 1, 44:istius immanis atque importuna natura,
id. Verr. 2, 1, 3, § 8:immanis, intolerandus, vesanus,
Plaut. Trin. 4, 1, 7:immanis ac barbara consuetudo hominum immolandorum,
Cic. Font. 10, 21:tantum facinus, tam immane (patris occidendi),
id. Rosc. Am. 24, 68:coeptis effera Dido,
Verg. A. 4, 642:orae,
id. ib. 1, 616:Raeti,
Hor. C. 4, 14, 15:Agathyrsi,
Juv. 15, 125:Pyrrhus,
id. 14, 162.— Subst.: immānĭa, ium, n., frightful deeds or sayings:quamvis fabulosa et immania credebantur,
stories however fabulous and frightful, Tac. A. 4, 11:dira atque inmania pati,
Juv. 15, 104.— Comp.:scelere ante alios immanior omnes,
Verg. A. 1, 347.— Sup.:voluptatem immanissimus quisque acerrime sequitur,
Cic. Part. Or. 25, 90.—Hence, adv. in two forms, im-māne and immānĭter (not ante-Aug.).Form immane:(β).leo hians immane,
Verg. A. 10, 726:sonat fluctus per saxa,
id. G. 3, 239; cf.:fremant torrentes,
Claud. Cons. Mall. Theod. 237:spirans rapta securi,
Verg. A. 7, 510.—Form immaniter: leones per ea loca saevientes immaniter, Amm. 18, 7:b.perdite et immaniter vivere,
Aug. Conf. 10, 37.—Comp.:immanius efferascunt,
Amm. 18, 7. -
12 inmanis
immānis ( inm-), e, adj. [i. e. in- and old Lat. mānus=bonus; kindr. with Sanscr. ma=metior, to measure; Lat. mānes, good spirits], monstrous in size, enormous, immense, huge, vast (class.).I.Lit. (usually of inanim. and abstr. things):II.corporum magnitudo,
Caes. B. G. 4, 1, 9; cf.:simulacra immani magnitudine,
id. ib. 6, 16, 4:immani corpore serpens,
Lucr. 5, 33; 3, 987:ingens immanisque praeda,
Cic. Verr. 2, 3, 46, § 110:pecunia,
id. Rosc. Com. 8, 23:pocula,
id. Phil. 2, 25, 63:immania ponti Aequora,
Lucr. 4, 410:templa caeli,
id. 5, 521:antrum,
Verg. A. 6, 11; cf.:spelunca vasto hiatu,
id. ib. 6, 237:barathrum,
id. ib. 8, 245:tegumen leonis,
id. ib. 7, 666:telum,
id. ib. 11, 552 al.:magna atque immanis,
Lucr. 4, 1163:cete,
Verg. A. 5, 822:numerus annorum,
Varr. R. R. 3, 1, 3; cf.:exercitus,
Vell. 2, 51, 1:frequentia amicorum,
id. 2, 59 fin.:geminos immani pondere caestus,
Verg. A. 5, 401:vox,
Quint. 11, 3, 32:ambitus redit immanis: numquam fuit par,
Cic. Q. Fr. 2, 15, b, 4:dissensio civitatis,
Vell. 2, 2, 1:studium loquendi,
Ov. M. 5, 678:avaritia,
Sall. J. 31, 12:vitium,
Hor. S. 2, 4, 76:soloecismus,
Gell. 15, 9, 3:impulsae praeceps inmane ruinae,
the vast crash, Juv. 10, 107.— Neutr. absol.: Immane quantum animi exarsere, Sall. H. Fragm. ap. Non. 127, 27 (2, 79 Dietsch); so,vino et lucernis Medus acinaces Immane quantum discrepat,
how exceedingly, wonderfully, Hor. C. 1, 27, 6:civilis lapsu equi prostratus immane quantum suis pavoris et hostibus alacritatis indidit,
Tac. H. 4, 34: quod matrimonium Aemiliano huic immane quanto fuit, App. Mag.;and in full: immane dictu est, quanti et quam multi ad Pompeium discesserint,
Sall. Orat. ad Caes. 1.—Trop., monstrous in character, frightful, inhuman, fierce, savage, wild (class.; syn.: ferus, immitis, barbarus, durus, saevus;1. 2. (α).opp. mansuetus, mitis): hostis in ceteris rebus nimis ferus et immanis,
Cic. Verr. 2, 2, 21, § 51; cf.:nulla gens tam fera, nemo omnium tam immanis, cujus, etc.,
id. Tusc. 1, 13, 30:ex feris et immanibus mites reddidit et mansuetos,
id. Inv. 1, 2, 2:ad humanitatem atque mansuetudinem revocavit animos hominum studiis bellandi jam immanes ac feros,
id. Rep. 2, 14:belua (with fera),
id. Ac. 2, 34, 108; id. N. D. 2, 64, 161;(with taetra),
id. Tusc. 4, 20, 45; cf.:immanis et vasta belua,
id. Rep. 2, 40:nihil ista immanius belua est,
id. ib. 3, 33:janitor aulae, Cerberus,
Hor. C. 3, 11, 15:ex hoc populo indomito, vel potius immani, etc.,
Cic. Rep. 1, 44:istius immanis atque importuna natura,
id. Verr. 2, 1, 3, § 8:immanis, intolerandus, vesanus,
Plaut. Trin. 4, 1, 7:immanis ac barbara consuetudo hominum immolandorum,
Cic. Font. 10, 21:tantum facinus, tam immane (patris occidendi),
id. Rosc. Am. 24, 68:coeptis effera Dido,
Verg. A. 4, 642:orae,
id. ib. 1, 616:Raeti,
Hor. C. 4, 14, 15:Agathyrsi,
Juv. 15, 125:Pyrrhus,
id. 14, 162.— Subst.: immānĭa, ium, n., frightful deeds or sayings:quamvis fabulosa et immania credebantur,
stories however fabulous and frightful, Tac. A. 4, 11:dira atque inmania pati,
Juv. 15, 104.— Comp.:scelere ante alios immanior omnes,
Verg. A. 1, 347.— Sup.:voluptatem immanissimus quisque acerrime sequitur,
Cic. Part. Or. 25, 90.—Hence, adv. in two forms, im-māne and immānĭter (not ante-Aug.).Form immane:(β).leo hians immane,
Verg. A. 10, 726:sonat fluctus per saxa,
id. G. 3, 239; cf.:fremant torrentes,
Claud. Cons. Mall. Theod. 237:spirans rapta securi,
Verg. A. 7, 510.—Form immaniter: leones per ea loca saevientes immaniter, Amm. 18, 7:b.perdite et immaniter vivere,
Aug. Conf. 10, 37.—Comp.:immanius efferascunt,
Amm. 18, 7. -
13 insterno
in-sterno, strāvi, strātum, 3, v. a.I.To cover, cover over:B.instrata cubilia fronde,
Lucr. 5, 987; so,instratos ostro,
Verg. A. 7, 277; cf.:si palo adacto caverna paleā insternatur,
Plin. 19, 5, 26, § 84:pontes altos,
Verg. A. 12, 675.—Transf., to lay upon as a cover, to spread over: modicis instravit pulpita tignis (dat.), laid the stage over an insignificant scaffolding, Hor. A. P. 279.—II. -
14 instratus
1.instrātus, a, um, Part., from insterno.2.in-strātus, a, um, adj. [2. insterno], not covered or spread over:cubile,
an unspread couch, Verg. G. 3, 230 (so interpp. plur. ad loc.; but it is better to construe instrato as part. of insterno, with frondibus hirsutis; cf.:instrata cubilia fronde,
Lucr. 5, 987 Wakef. ad loc.). -
15 intervallum
inter-vallum, i, n., prop., the open space within the mound or breastwork of a camp, the space between two palisades.I.Lit.: opus, pedum sexaginta, quod est inter vallum et legiones... a quibusdam intervallum [p. 987] cognominatum, Hyg. de Munit. Cast. 6:B.intervalla sunt spatia inter capita vallorum,
Isid. 15, 9, 2.—In gen., space between, interval, distance:II.trabes directae, paribus intervallis in solo collocantur. Ea autem intervalla grandibus saxis effarciuntur,
Caes. B. G. 7, 23:pari intervallo,
at an equal distance, id. ib. 1, 43:respiciens videt magnis intervallis sequentes,
Liv. 1, 25:unius signi,
Cic. N. D. 2, 20:digitorum,
Suet. Dom. 19:sonorum,
Cic. Tusc. 1, 18:locorum et temporum,
id. Fam. 1, 7:ex intervallo,
from a distance, Liv. 48, 44, 8:proximus longo intervallo insequi,
Verg. A. 5, 320:juvenes modicis intervallis disponere,
Suet. Aug. 49:quinque milium intervallo,
Liv. 23, 29:mille passuum intervallo distantes,
id. 33, 1 saep.—Transf.A.Interval of time, intermission, respite:B.annuum regni,
an interregnum, Liv. 1, 17:sine intervallo loquacitas,
i. e. incessant, Cic. de Or. 3, 48, 185:dolor si longus, levis, dat enim intervalla,
relaxes sometimes, id. Fin. 2, 29, 94:litterarum,
id. Fam. 7, 18:intervallum jam hos dies multos fuit,
Plaut. Men. 1, 1, 28:distinctio et aequalium et saepe variorum intervallorum numerum conficit,
Cic. de Or. 3, 48, 186; cf. the context. —A pause:C.flumen aliis verborum volubilitasque cordi est: distincta alios et interpuncta intervalla, morae, respirationesque delectant,
Cic. Or. 16:trochaeus temporibus et intervallis est par iambo,
id. ib. 57:ut te tanto intervallo viderem,
after so long a time, id. Fam. 15, 14:vocem paululum attenuata crebris intervallis et divisionibus oportet uti,
Auct. Her. 3, 14, 24:tanto ex intervallo,
Quint. 11, 2, 5; Liv. 3, 38:intervallo dicere,
after a pause, Cic. Or. 66: ex intervallo, farther on, lower down (in the discourse), Gell. 15, 12, 4:sine intervallo cibum dare,
without loss of time, Varr. R. R. 2, 1: dare quippiam alicui per intervalla, at intervals, i. e. from time to time, Plin. 8, 42, 66, § 164 (al. intervalla dantur):per intervallum adventantes,
Tac. A. 4, 73:scelerum,
time for the perpetration of crimes, id. ib. 3.—Difference, dissimilitude:D.videte, quantum intervallum sit interjectum inter majorum consilia, et istorum dementiam,
Cic. Agr. 2, 33, 89; id. Rab. Perd. 5, 15.—An interval in music, Cic. N. D. 2, 58, 146.inter-vectus,.a, um, adj. [veho], carried up, raised up (post-class.):inter-vello,.arbores,
Jul. Val. Res Gest. Alex. M. 3, 38.vulsi (rarely velli, v. infra), vulsum, 3, v. a., to pluck, pull, or pick out here and there, to lop, prune (post-Aug.).I.In partic., to pluck out here and there, to thin. —Of wings:II.ne ego homo infelix fui qui non alas intervelli (sc. vocis),
Plaut. Am. 1, 1, 170.—Of the beard:isti, qui aut vellunt barbam, aut intervellunt,
Sen. Ep. 114, 20. — Of fruit and trees, to pluck here and there, to prune:poma intervelli melius est, ut quae relicta sint, grandescant,
Plin. 17, 27, 47, § 260:arbores,
Col. 5, 10:semina,
id. 4, 33, 3. —In gen., to tear out, take away:num aliquid ex illis intervelli, atque ex tempore dicendis inseri possit,
Quint. 12, 9, 17:quae ita sunt natura copulata, ut mutari aut intervelli sine confusione non possint,
id. 10, 7, 5. -
16 nidor
nīdor, ōris, m. [cf. Gr. knissa for knidia], a vapor, steam, smell, from any thing boiled, roasted, burned, etc.:nidoris odores, Lucr 6, 987: galbaneus,
Verg. G. 3, 415:pinguescant madidi laeto nidore Penates,
Mart. 7, 27, 5; Plin. 24, 15, 85, § 135:nocturnumque recens exstinctum lumen ubi acri Nidore offendit nares,
Lucr. 6, 792:ganearum nidor atque fumus,
Cic. Pis. 6, 13:foedus quidam nidor ex adustā plumā,
Liv. 38, 7; Plin. 13, 1, 1, § 2:captus nidore culinae,
Juv. 5, 162:nidor e culinā, said of a slave who hangs constantly about the kitchen,
a fume of the kitchen, kitchen-companion, Plaut. Most. 1, 1, 5. -
17 projectus
1.prōjectus, a, um, Part. and P. a., from proicio.2.prōjectus, ūs (only in abl. sing.), m. [proicio], a jutting out, projecting, projection (very rare):corporis,
Lucr. 3, 987:frondis,
Plin. 17, 11, 19, § 92. -
18 semen
sēmen, ĭnis, n. [root sa-, sē-; cf.: sero, sevi; Saturnus, sator, etc.].I.Seed.1.Of plants, Cato, R. R. 17; 27; 31 fin.; 34; Varr. R. R. 1, 40 sq.:2.semen manu spargere,
Cic. Rosc. Am. 18, 50:terra semen excepit,
id. Sen. 15, 51; id. N. D. 2, 32, 81; Ov. M. 1, 108; 7, 623 et saep.—Of men, animals, etc., Plaut. Am. 5, 2, 9; Varr. R. R. 2, 2, 4; 2, 3, 4; 3, 7, 10 al.; Lucr. 4, 1031; 4, 1034 sq.; Cels. 4, 19; Ov. M. 1, 748; 15, 760 et saep.—3.Poet., of the elements of other bodies (of fire, water, stones, etc.):B.ignis semina convolvunt e nubibus,
Lucr. 6, 201 sq.; 6, 444; 6, 507;6, 841: quaerit pars semina flammae in venis silicis,
Verg. A. 6, 6; Ov. M. 11, 144 et saep.:in animis quasi virtutum igniculi et semina,
Cic. Fin. 5, 7, 18; so id. Div. 1, 3, 6:alicujus quaestionis,
Liv. 40, 19.—kat exochên, spelt-seed, spelt, Plin. 18, 8, 19, § 82; 18, 24, 55, § 198; Col. 2, 12, 1; cf. Isid. Orig. 17, 3, 6.—II.Transf.A.A shoot used for propagating; a graft, scion, set, slip, cutting, Varr. R. R. 1, 40, 5; Verg. G. 2, 354; Col. 3, 3, 4; 3, 4, 1; 5, 10, 1 et saep.—2.A stock, race (very rare):3.genus ac semen,
Cic. Agr. 2, 35, 95; so (with genus) id. Phil. 4, 5, 13:ipsa regio semine orta,
Liv. 1, 47:videndum, ut boni seminis pecus habeas,
Varr. R. R. 2, 2, 4.—Posterity, progeny, offspring, child ( poet.):II.non tulit in cineres labi sua Phoebus eosdem Semina, sed natum flammis Eripuit,
Ov. M. 2, 629; so,semina,
id. ib. 10, 470; 15, 216; id. F. 2, 383; id. Tr. 2, 415; Sen. Herc. Fur. 987; Vulg. Gen. 15, 5 et saep.—Trop., as in all languages, seed, i. e. origin, occasion, ground, cause; of persons, an author, prompter, insligator, etc. (class.).(α).Sing. (the predom. signif. in Cic.):(β).stirps ac semen malorum omnium,
Cic. Cat. 1, 12, 30:bellorum civilium semen et causa,
id. Off. 2, 8, 29, cf. ut in seminibus est causa arborum et stirpium:sic hujus belli semen ut fuisti (for which, just before: causam belli in personā tuā constitisse),
id. Phil. 2, 22, 55:sceleris,
Plaut. Rud. 2, 2, 21.—Plur.:in animis, quasi virtutum igniculi atque semina,
Cic. Fin. 5, 7, 18:quod et Zeno in suis commentariis quasi semina quaedam sparsisset,
id. Div. 1, 3, 6:si virtutes sunt, ad quas nobis initia quaedam ac semina sunt concessa naturā,
Quint. 2, 20, 6:loquaces, seditiosos, semina discordiarum (tribunos plebis),
Liv. 3, 19, 5:vix tamen illa semina erant futurae luxuriae,
the small beginnings, id. 39, 6, 9; cf. id. 40, 19, 9:discordiae,
Tac. H. 1, 53; 4, 18 fin.:belli,
id. A. 4, 27; 16, 7:rebellionis,
id. ib. 11, 19:motus,
id. ib. 3, 41. futuri exitii, id. ib. 4, 60:ejus facultatis,
Quint. 2, 20, 6:quamquam semina ejus (translationis) quaedam apud Aristotelen reperiuntur,
id. 3, 6, 60:quaedam probationum,
id. 4, 2, 54:veteris eloquentiae,
Tac. Or. 33; Sen. Ep. 90, 29. -
19 Serapis
Sĕrāpis (a short, Prud. adv. Symm. 2, 531; Mart. Cap. 2, § 191; Paul. Nol. Carm. 26, 100), is and ĭdis, m., = Sarapis, a chief divinity of the Egyptians, subsequently worshipped also in Greece and Rome, Varr. L. L. 5, § 57 Müll.; id. ap. Aug. Civ. Dei, 18, 5; Macr. S. 1, 20 fin.; Cic. Div. 2, 59, 123; id. N. D. 3, 19, 47; id. Verr. 2, 2, 66, § 160; Varr. ap. Charis. p. 69 P.; Plin. 37, 5, 19, § 75; Tac. H. 4, 81; 4, 84; Suet. Vesp. 7; Spart. Sev. 17; Mart. 9, 30, 6; Inscr. Orell. 931; 950; 987; 1887 sq.—Hence,A.Sĕ-rāpēum, i, n., a temple of Serapis, the most celebrated in Alexandria, Tert. Apol. 18 fin.; id. Spect. 8 fin.; Lampr. Alex. Sev. 27; Amm. 22, 16, 12; cf. Tac. H. 4, 84.—B.Sĕrāpĭcus, a, um, adj., of or belonging to Serapis, Serapian; transf., splendid, sumptuous:cenae,
Tert. Apol. 39 med. -
20 tetrasemus
tē̆trăsēmus, a, um, adj., = tetrasêmos, of four syllables, quadrisyllabic:pes,
a poetical foot of four syllables, Mart. Cap. 9, § 987.
См. также в других словарях:
987 — Années : 984 985 986 987 988 989 990 Décennies : 950 960 970 980 990 1000 1010 Siècles : IXe siècle Xe siècle … Wikipédia en Français
987 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 9. Jahrhundert | 10. Jahrhundert | 11. Jahrhundert | ► ◄ | 950er | 960er | 970er | 980er | 990er | 1000er | 1010er | ► ◄◄ | ◄ | 983 | 984 | 985 | … Deutsch Wikipedia
987 — Años: 984 985 986 – 987 – 988 989 990 Décadas: Años 950 Años 960 Años 970 – Años 980 – Años 990 Años 1000 Años 1010 Siglos: Siglo IX – … Wikipedia Español
987 Prague Hotel Prague (Prague) — 987 Prague Hotel Prague country: Czech Republic, city: Prague (Prague 1 / Old Town) 987 Prague Hotel Prague From its dazzling location at the historical centre of Prague, 987 Prague Hotel is a dramatic and daring reinvention of the urban design.… … International hotels
987 Barcelona Hotel — (Барселона,Испания) Категория отеля: 4 звездочный отель Адрес: Mallorca, 288, Эш … Каталог отелей
987 Design Prague Hotel — (Прага,Чехия) Категория отеля: 4 звездочный отель Адрес: Senovazne Namesti 15 … Каталог отелей
(987) Валлия — Открытие Первооткрыватель Карл Рейнмут Место обнаружения Хайдельберг Дата обнаружения 23 октября 1922 Альтернативные обозначения 1922 MR; A899 PJ Категория Главное кольцо … Википедия
987 Wallia — is a minor planet orbiting the Sun.External links* [http://cfa www.harvard.edu/iau/lists/NumberedMPs.txt Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets] … Wikipedia
987 год — Годы 983 · 984 · 985 · 986 987 988 · 989 · 990 · 991 Десятилетия 960 е · 970 е 980 е 990 е · … Википедия
987 год до н. э. — Годы 991 до н. э. · 990 до н. э. · 989 до н. э. · 988 до н. э. 987 до н. э. 986 до н. э. · 985 до н. э. · 984 до н. э. · 983 до н. э. Десятилетия 1000 е… … Википедия
(987) Wallia — Asteroid (987) Wallia Eigenschaften des Orbits (Animation) Orbittyp Hauptgürtelasteroid Große Halbachse 3,1490 AE … Deutsch Wikipedia