-
1 ā-migrō
ā-migrō —, —, āre, to migrate: Romam, L. -
2 Magnum bonum
-
3 dictito
to say often, reiterate. -
4 adgressor
aggressor ( adg-), ōris, m. [id.], one that attacks, an assailant, aggressor (only in the Lat. of the Pandects), Dig. 29, 5, 1 fin.; also for a robber, ib. 48, 9, 7 al. -
5 Anthoscopus sylviella
ENG buff-bellied penduline-tit -
6 atrium
ātrĭum, ii, n. [acc. to Scaliger, from aithrion, subdiale, since it was a part of the uncovered portion of the house (but the atrium of the Romans was always covered); acc. to Varr. L. L. 5, § 161 Müll., from the Tuscan town Atria, where this style of architecture originated; cf. Paul. ex Fest. p. 13 Müll.; and Müller, Etrusk. 1, p. 254 sq.; but better from ater, acc. to the explanation of Servius: ibi etiam culina erat, unde et atrium dictum est; atrum enim erat ex fumo, ad Verg. A. 1, 730].I.The fore-court, hall, entrance-room, entry; that part of the Roman house into which one first came after passing the entrance (janua); cf. Vitr. 6, 4; O. Müller, Archaeol. III. § 293, and Etrusk. above cited. In earlier times, the atrium was used as a dining-room, Cato ap. Serv. ad Verg. A. 1, 726. Here stood, opposite the door, the lectus genialis, Hor. Ep. 1, 1, 87;II.here sat the housewife with her maidens spinning,
Arn. adv. Gent. 2, 67;here clients were in attendance,
Hor. Ep. 1, 5, 31; Juv. 7, 7 and 91;and here hung the family portraits and other paintings,
Plin. 34, 8, 19, § 55; Mart. 2, 90; Val. Max. 5, 8, 3; Vulg. Matt. 26, 58; ib. Marc. 14, 54; ib. Joan. 18, 15 al.— Poet. in the plur., of a single atrium:Apparet domus intus et atria longa patescunt,
Verg. A. 2, 483; so Ov. M. 14, 260; Juv. 8, 20 al.— Meton. for the house itself:nec capient Phrygias atria nostra nurus,
Ov. H. 16, 184; id. M. 13, 968.—So of the entrance-room in the dwelling of the gods: dextrā laevāque deorum Atria nobilium (as it were clients, v. supra) valvis celebrantur apertis, Ov. M. 1, 172; Stat. Th. 1, 197.—In temples and other public buildings there was often an atrium, a hall, court:in atrio Libertatis,
Cic. Mil. 22, 59; Liv. 25, 7; 45, 15; Tac. H. 1, 31; Suet. Aug. 29:Vestae,
Plin. Ep. 7, 19, 2;also called atrium regium,
Liv. 26, 27; cf. Ov. F. 6, 263; id. Tr. 3, 1, 30:atrium tabernaculi,
Vulg. Exod. 27, 9; ib. Lev. 6, 26:in atriis Domūs Dei,
ib. Psa. 91, 14; 134, 2;Smith, Dict. Antiq.—So atrium auctionarium,
an auction-hall, auction-room, Cic. Agr. 1, 3; so Inscr. Orell. 3439; and absol., atria:cum desertis Aganippes Vallibus esuriens migraret in atria Clio,
Juv. 7, 7. Such halls were the Atria Licinia, Cic. Quinct. 6, 25: ATRIVM SVTORIVM, the shoemakers' hall, a place in Rome, Calend. Praenest. Inscr. Orell. II. 386. -
7 auctor
auctor (incorrectly written autor or author), ōris, comm. [id.], he that brings about the existence of any object, or promotes the increase or prosperity of it, whether he first originates it, or by his efforts gives greater permanence or continuance to it; to be differently translated according to the object, creator, maker, author, inventor, producer, father, founder, teacher, composer, cause, voucher, supporter, leader, head, etc. (syn.: conditor, origo, consiliarius, lator, suasor, princeps, dux).I.Lit.A.Of persons, a progenitor, father, ancestor:B.L. Brutus, praeclarus auctor nobilitatis tuae,
the founder, progenitor of your nobility, Cic. Tusc. 4, 1, 2:generis,
Verg. A. 4, 365; so Ov. M. 4, 640, and Suet. Vit. 2:tu sanguinis ultimus auctor,
Verg. A. 7, 49; so Ov. M. 12, 558, and 13, 142:tantae propaginis,
id. F. 3, 157:originis,
Suet. Ner. 1:gentis,
id. Claud. 25:auctores parentes animarum,
Vulg. Sap. 12, 6:auctore ab illo ducit originem,
Hor. C. 3, 17, 5:Sive neglectum genus et nepotes Respicis auctor,
id. ib. 1, 2, 36:mihi Tantalus auctor,
Ov. M. 6, 172:auctores saxa fretumque tui,
id. H. 10, 132:Juppiter e terrā genitam mentitur, ut auctor Desinat inquiri,
id. M. 1, 615.—Of animals, Col. 6, 27, 1.—Of buildings, etc., founder, builder:C.Trojae Cynthius auctor,
Verg. G. 3, 36:murorum Romulus auctor,
Prop. 5, 6, 43 ( augur, Müll.):auctor posuisset in oris Moenia,
Ov. M. 15, 9:porticus auctoris Livia nomen habet,
id. A. A. 1, 72:amphitheatri,
Plin. 36, 15, 24, § 118:omnia sub titulo tantum suo ac sine ullā pristini auctoris memoriā,
Suet. Dom. 5.—Of works of art, a maker, artist:II.statua auctoris incerti,
Plin. 34, 8, 19, § 93: apparuit summam artis securitatem auctori placaisse, id. praef. § 27.—Transf.A.In gen., the originator, executor, performer, doer, cause, occasion of other things (freq. interchanged with actor):B.tametsi haud quaquam par gloriá sequitur scriptorem et auctorem rerum, tamen etc.,
Sall. C. 3, 2 Kritz (cf. without rerum: Suam quisque culpam auctores ad negotia transferunt, id. J. 1, 4):praeclari facinoris,
Vell. 2, 120, 6:facti,
Ov. M. 9, 206; Vell. 1, 8:cum perquirerent auctorem facti,
Vulg. Jud. 6, 29:optimi statūs auctor,
Suet. Aug. 28:honoris,
Ov. M. 10, 214:vitae,
Vulg. Act. 3, 15:salutis,
ib. Heb. 2, 10:fidei,
ib. ib. 12, 2:funeris,
Ov. M. 10, 199:necis,
id. ib. 8, 449;9, 214: mortis,
id. ib. 8, 493:vulneris,
id. ib. 5, 133;8, 418: plagae,
id. ib. 3, 329:seditionis sectae,
Vulg. Act. 24, 5.—Also, in gen., one from whom any thing proceeds or comes:auctor in incerto est: jaculum de parte sinistrā Venit,
i. e. the sender, Ov. M. 12, 419; so,teli,
id. ib. 8, 349:muneris,
the giver, id. ib. 2, 88;5, 657, 7, 157 al.: meritorum,
id. ib. 8, 108 al.—An author of scientific or literary productions.1.An investigator:2.non sordidus auctor Naturae verique,
Hor. C. 1, 28, 14.—And as imparting learning, a teacher:quamquam in antiquissimā philosophiā Cratippo auctore versaris,
Cic. Off. 2, 2, 8:dicendi gravissimus auctor et magister Plato,
id. Or. 3, 10:divini humanique juris auctor celeberrimus,
Vell. 2, 26, 2:Servius Sulpicius, juris civilis auctor,
Gell. 2, 10; Dig. 19, 1, 39; 40, 7, 36.—The author of a writing, a writer:C.ii quos nunc lectito auctores,
Cic. Att. 12, 18:ingeniosus poëta et auctor valde bonus,
id. Mur. 14:scripta auctori perniciosa suo,
Ov. Tr. 5, 1, 68:Belli Alexandrini Africique et Hispaniensis incertus auctor est,
Suet. Caes. 56; id. Aug. 31:sine auctore notissimi versus,
i. e. anonymous verses, id. ib. 70; so id. Calig. 8; id. Dom. 8 al.— Meton. of cause for effect, for a literary production, writing, work:in evolvendis utriusque linguae auctoribus, etc.,
Suet. Aug. 89. —In partic., the author of historical works, an historian (with and without rerum):ego cautius posthac historiam attingam, te audiente, quem rerum Romanarum auctorem laudare possum religiosissimum,
Cic. Brut. 11, 44; so,Matrem Antoniam non apud auctores rerum, non diurnā actorum scripturā reperio ullo insigni officio functam,
Tac. A. 3, 3; 3, 30 (diff. from auctor rerum in II. A.):Polybius bonus auctor in primis,
Cic. Off. 3, 32, 113; so Nep. Them. 10, 4; Liv. 4, 20; Tac. A. 5, 9; 14, 64 al.—With historiae (eccl. Lat.):historiae congruit auctori,
Vulg. 2 Macc. 2, 31.—Hence, in gen., one that gives an account of something, a narrator, reporter, informant (orally or in writing):sibi insidias fieri: se id certis auctoribus comperisse,
Cic. Att. 14, 8:celeberrimos auctores habeo tantam victoribus irreverentiam fuisse, ut, etc.,
Tac. H. 3, 51:criminis ficti auctor, i. e. nuntius,
Ov. M. 7, 824:Non haec tibi nuntiat auctor Ambiguus,
id. ib. 11, 666; 12, 58; 12, 61; 12, 532.—Hence, auctorem esse, with acc. and inf., to relate, recount:Auctores sunt ter novenis punctis interfici hominem,
Plin. 11, 21, 24, § 73:Fabius Rustiçus auctor est scriptos esse ad Caecinam Tuscum codicillos,
Tac. A. 13, 20:Auctor est Julius Marathus ante paucos quam nasceretur menses prodigium Romae factum (esse) publice, etc.,
Suet. Aug. 94 et saep.—One by whose influence, advice, command, etc., any thing is done, the cause, occasion, contriver, instigator, counsellor, adviser, promoter; constr. sometimes with ut, acc. and inf., or gen. gerund.: quid mihi es auctor ( what do you counsel me?) huic ut mittam? Plaut. Ps. 1, 3, 2; 4, 7, 70; id. Poen. 1, 3, 1:2.idne estis auctores mihi?
Ter. Ad. 5, 8, 16:mihique ut absim, vehementer auctor est,
Cic. Att. 15, 5:Gellium ipsis (philosophis) magno opere auctorem fuisse, ut controversiarum facerent modum,
id. Leg. 1, 20, 53:ut propinqui de communi sententiā coërcerent, auctor fuit,
Suet. Tib. 35; id. Claud. 25; id. Calig. 15:a me consilium petis, qui sim tibi auctor in Siciliāne subsidas, an proficiscare,
Cic. Fam. 6, 8: ego quidem tibi non sim auctor, si Pompeius Italiam reliquit, te quoque profugere, Att. ap. Cic. Att. 9, 10:ne auctor armorum duxque deesset, Auct. B. G. 8, 47: auctor facinori non deerat,
Liv. 2, 54:auctores Bibulo fuere tantundem pollicendi,
Suet. Caes. 19:auctores restituendae tribuniciae potestatis,
id. ib. 5; so id. Dom. 8:auctor singulis universisque conspirandi simul et ut... communem causam juvarent,
id. Galb. 10 al. —So freq. in the abl. absol.: me, te, eo auctore, at my, your, his instance, by my [p. 199] advice, command, etc.:non me quidem Faciet auctore, hodie ut illum decipiat,
Plaut. Stich. 4, 2, 23:an paenitebat flagiti, te auctore quod fecisset Adulescens?
Ter. Eun. 5, 6, 12:quare omnes istos me auctore deridete atque contemnite,
Cic. de Or. 3, 14, 54:quia calida fomenta non proderant, frigidis curari coactus auctore Antonio Musā,
Suet. Aug. 81; 96; id. Galb. 19; id. Vit. 2 al.: agis Carminibus grates et dis auctoribus horum, the promoters or authors of spells, Ov. M. 7, 148.—Esp., in political lang., t. t.a.Auctor legis.(α).One who proposes a law, a mover, proposer (very rare):(β).quarum legum auctor fuerat, earum suasorem se haud dubium ferebat,
Liv. 6, 36:Quid desperatius, qui ne ementiendo quidem potueris auctorem adumbrare meliorem,
Cic. Dom. 30, 80.—One who advises the proposal of a law, and exerts all his influence to have it passed, a supporter (stronger than suasor; cf. Suet. Tib. 27:(γ).alium dicente, auctore eo Senatum se adīsse, verba mutare et pro auctore suasorem dicere coegit): isti rationi neque lator quisquam est inventus neque auctor umquam bonus,
Cic. Leg. 3, 15, 34:cum ostenderem, si lex utilis plebi Romanae mihi videretur, auctorem me atque adjutorem futurum (esse),
id. Agr. 2, 5; id. Att. 1, 19:quo auctore societatem cum Perseo junxerunt,
Liv. 45, 31; Suet. Oth. 8; id. Vesp. 11 al.—Sometimes in connection with suasor:atque hujus deditionis ipse Postumius suasor et auctor fuit,
Cic. Off. 3, 30, 109:Nisi quis retinet, idem suasor auctorque consilii ero,
Tac. H. 3, 2 al. —Of a senate which accepts or adopts a proposition for a law, a confirmer, ratifier:b.nunc cum loquar apud senatores populi Romani, legum et judiciorum et juris auctores,
Cic. Verr. 2, 5, 67.— Poet., in gen., a law-giver:animum ad civilia vertet Jura suum, legesque feret justissimus auctor,
Ov. M. 15, 833;and of one who establishes conditions of peace: leges captis justissimus auctor imposuit,
id. ib. 8, 101. —Hence, auctores fieri, to approve, accept, confirm a law:cum de plebe consulem non accipiebat, patres ante auctores fieri coëgerit,
Cic. Brut. 14, 55:Decreverunt ut, cum populus regem jussisset, id sic ratum esset, si patres auctores fierent,
Liv. 1, 17; 1, 22; 2, 54; 2, 56; 6, 42; 8, 12 al.—Auctor consilii publici, he who has the chief voice in the senate, a leader:D.hunc rei publicae rectorem et consilii publici auctorem esse habendum,
Cic. de Or. 1, 48, 211; 3, 17, 63. —Also absol.:regem Ariobarzanem, cujus salutem a senatu te auctore, commendatam habebam,
by your influence, and the decree of the senate occasioned by it, Cic. Fam. 15, 4, 6; cf. Gron. ad Liv. 24, 43.—One who is an exemplar, a model, pattern, type of any thing:E.Caecilius, malus auctor Latinitatis,
Cic. Att. 7, 3, 10:nec litterarum Graecarum, nec philosophiae jam ullum auctorem requiro,
id. Ac. 2, 2, 5; cf.Wopk. Lect. Tull. p. 34: unum cedo auctorem tui facti, unius profer exemplum,
i. e. who has done a similar thing, Cic. Verr. 2, 5, 26:Cato omnium virtutum auctor,
id. Fin. 4, 16, 44 al. —One that becomes security for something, a voucher, bail, surety, witness:F.id ita esse ut credas, rem tibi auctorem dabo,
Plaut. Trin. 1, 2, 70:auctorem rumorem habere,
Cic. Verr. 2, 3, 19: fama nuntiabat te esse in Syriā;auctor erat nemo,
id. Fam. 12, 4:non si mihi Juppiter auctor Spondeat,
Verg. A. 5, 17:gravis quamvis magnae rei auctor,
Liv. 1, 16:auctorem levem, nec satis fidum super tantā re Patres rati,
id. 5, 15 fin.:urbs auspicato deis auctoribus in aeternum condita,
under the guaranty of the gods, id. 28, 28.—Also with acc. and inf.:auctores sumus tutam ibi majestatem Romani nominis fore,
Liv. 2, 48.—In judic. lang., t. t.1.A seller, vender (inasmuch as he warrants the right of possession of the thing to be sold, and transfers it to the purchaser; sometimes the jurists make a distinction between auctor primus and auctor secundus; the former is the seller himself, the latter the bail or security whom the former brings, Dig. 21, 2, 4; cf.2.Salmas. Mod. Usur. pp. 728 and 733): quod a malo auctore emīssent,
Cic. Verr. 2, 5, 22:auctor fundi,
id. Caecin. 10; Dig. 19, 1, 52: Inpero (auctor ego sum), ut tu me quoivis castrandum loces, Plaut. Aul. 2, 2, 73 Wagn.; id. Ep. 3, 2, 21; id. Curc. 4, 2, 12.— Trop.:auctor beneficii populi Romani,
Cic. Mur. 2.—A guardian, trustee (of women and minors):3.dos quam mulier nullo auctore dixisset,
Cic. Caecin. 25:majores nostri nullam ne privatam quidem rem agere feminas sine auctore voluerunt,
Liv. 34, 2:pupillus obligari tutori eo auctore non potest,
Dig. 26, 8, 5.—In espousals, auctores are the witnesses of the marriage contract (parents, brothers, guardians, relatives, etc.):G.nubit genero socrus, nullis auspicibus, nullis auctoribus,
Cic. Clu. 5.—An agent, factor, spokesman, intercessor, champion:► In class.praeclarus iste auctor suae civitatis,
Cic. Fl. 22:(Plancius) princeps inter suos... maximarum societatum auctor, plurimarum magister,
id. Planc. 13, 22:meae salutis,
id. Sest. 50, 107:doloris sui, querelarum, etc.,
id. Fl. 22 fin.Lat. auctor is also used as fem.:eas aves, quibus auctoribus etc.,
Cic. Div. 1, 15, 27:Et hostes aderant et (Theoxena) auctor mortis instabat,
Liv. 40, 4, 15:auctor ego (Juno) audendi,
Verg. A. 12, 159; Ov. M. 8, 108; id. F. 5, 192; 6, 709; id. H. 14, 110; 15, 3; Sen. Med. 968; cf. Paul. ex Fest. p. 29 Müll. The distinction which the grammarians, Serv. ad Verg. A. 12, 159, Prob. p. 1452 sq. P., and others make between auctor fem. and auctrix, that auctrix would refer more to the lit. signif. of the verb, augeo, while auctor fem. has more direct relation to the prevailing signif. of its noun, auctoritas, is unfounded. -
8 Circe
Circē, ēs ( gen. Circae, Liv. And. ap. Fest. s. v. topper, p. 270; Verg. A. 3, 386:II.Circes,
Prop. 3 (4), 12, 27; acc Circam, Plaut. Ep. 4, 2, 34 Ritschl; Cic. N D. 3, 21, 54;together with Circen,
id. ib. 3, 19, 48; v. Inscr. Orell. N. cr.; abl. Circā, Hor. Epod. 17, 17; Tert. Spect. 8; cf. Charis. 1, 15, p. 46), f., = Kirkê, the daughter of the Sun and of Perse or Perseis, sister of Æetes, a sea-nymph, distinguished for her magic arts, whose abode, after her flight from Colchis, was said to be in the region of the promontory of Circeii, in Latium, Cic. N. D. 3, 19, 48; id. Off. 1, 31, 113; Verg. E. 8, 70; id. A. 7, 20 and 282, Ov. M. 4, 205; 13, 968; 14, 10; 14, 247 sq.; 14, 312 sq.; id. R. Am. 263; 287; Hyg. Fab. 125; 156; 199; Plin. 25, 2, 5, § 10; Tib. 2, 4, 55; Hor. C. 1, 17, 20; id. Ep. 1, 2, 23 et saep.—Traces of divine homage paid to her among the Circeii; v. in Inscr. Orell. 1849; cf. Cic. N. D. 3, 19, 48.—Hence,Circaeus, a, um, adj., pertaining to Circe, Circean. poculum, Cic. Div. in Caecil. 17, 57:gramen,
i. e. magical, poisoning, Prop. 2, 1, 53: campi, i e. the region of Colchis, the native land of Circe, Val. Fl. 5, 328; 6, 426, where also is the town Circæum, Plin. 6, 4, 4, § 13: litus, the Circeian promontory, Ov M. 14, 248; cf. id. ib. 14, 348:terra,
Circeii, Verg. A 7, 10: moenia, i. e. Tusculum, after its builder, Telegonus, the son of Circe, Hor. Epod. 1, 30; cf.dorsum,
the Hill of Tusculum, Sil. 7, 692. -
9 clava
clāva, ae, f. [root cel- of percello; cf. Gr. klaô and clades].I.A knotty branch or stick, a staff, cudgel, club:II.adfer duas clavas... probas,
Plaut. Rud. 3, 5, 20; Lucr. 5, 968:sternentes agmina clavā,
Verg. A. 10, 318; Curt. 9, 4, 3; Ov. F. 1, 575; Cic. Verr. 2, 4, 43, § 94; Plin. 19, 1, 3, § 18; a bar, lever, Cato, R. R. 13, 1.—As a weapon for exercising, used by young men, and esp. by soldiers, a foil, Cic. Sen. 16, 58; Veg. Mil. 1, 11.—As a badge of Hercules, Prop. 4 (5) 9, 39; Ov. H. 9, 117; id. M. 9, 114; 9, 236; * Suet. Ner. 53; cf. Paul. ex Fest. p. 62 Müll.—Hence, prov., clavam Herculi extorquere, for an impossible undertaking, Macr. S. 5, 3; Don. Vit. Verg.— Also Clava Herculis, a plant, otherwise called nymphea, Marc. Emp. 33.— -
10 conduco
con-dūco, xi, ctum, 3, v. a. and n.I.Act., to draw, bring, or lead together, to assemble, collect (class. in prose and poetry).A.In gen.1.Of persons (esp. freq. of the collecting, assembling of troops in any place): milites de castellis ad castra, Sisenn. ap. Non. p. 514, 7:2.populum in forum,
Varr. ib. p. 274, 20:exercitum in unum locum,
Caes. B. G. 2, 2:eo copias omnes,
id. B. C. 3, 13 fin.:copias suas,
id. B. G. 6, 31 init.; cf.auxilia,
Liv. 30, 21, 3; 23, 13, 8:dispersas suorum copias,
Tac. H. 4, 71:virgines unum in locum,
Cic. Inv. 2, 1, 3:omnis clientes suos eodem,
Caes. B. G. 1, 4:milites in unum,
Sall. J. 51, 3; cf. Tac. A. 4, 47.—Of inanimate objects:B.vineas,
Cic. Phil. 8, 6, 17:nubila,
Ov. M. 1, 572 al. —Esp.,1.Intens., to connect, unite, by bringing together, = cogo, colligo.a.Prop. (so several times in Lucr., elsewhere rare):b.partes in unum,
Lucr. 1, 398; 3, 533; cf. id. 1, 651; 6, 968; Vitr. 8, 1 fin.:cortice ramos,
Ov. M. 4, 375:lac,
to coagulate, curdle, Col. 7, 8, 1:conducere musculum aut laxare,
to contract, Cael. Aur. Tard. 2, 1, n. 8:ubi sunt nervi, interiores conducunt membra,
Plin. 11, 37, 88, § 218:vulnera cerā,
to close up, Val. Fl. 1, 479 al. —Trop.:2.propositionem et assumptionem in unum,
Cic. Inv. 1, 40, 73; cf. Quint. 5, 14, 9:omnia probra in deorum maledicta,
Arn. 4, p. 146:dies adeo conductus,
i. e. short, Sol. 22.—T. t. of the lang. of business, to hire, take on lease, to farm (correlative of locare; cf. Dig. 19, 2, 1; very freq. and class.).a.To hire for one's use, to hire, rent, employ; of things:(α).aedes aliquas mihi,
Plaut. Merc. 3, 2, 17; Suet. Tib. 35; cf.: domum in Palatio, [p. 410] Cic. Cael. 7, 18; id. Q. Fr. 2, 3, 7:hortum,
id. Fam. 16, 18, 2:qui colonus habuit conductum de Caesenniā fundum,
id. Caecin. 32, 94:habitationem in annum,
Dig. 19, 2, 19:ad certum tempus,
ib. 19, 2, 14:insulam,
ib. 19, 2, 30:conduxi domum a te,
Sen. Ben. 7, 5, 2:nummos,
to borrow, Hor. S. 1, 2, 9; cf.pecuniam,
Juv. 11, 46.—Esp., of persons:ille qui me conduxit, ubi conduxit, abduxit domum,
Plaut. Trin. 4, 2, 11:cocum,
id. Ps. 3, 2, 10 and 15; id. Aul. 2, 4, 1:fidicinam, quae cantaret sibi,
id. Ep. 2, 3, 10:meretricem,
id. Bacch. 5, 1, 11; cf. id. Am. 1, 1, 131; Nep. praef. § 4; and poet.:torum,
Ov. Am. 1, 10, 44:consulem vestrum ad caedem faciendam,
Cic. Prov. Cons. 4, 9:praeceptores publice,
Plin. Ep. 4, 13, 6:choragum,
Suet. Aug. 70:homines,
Caes. B. G. 2, 1; so, militem (the Gr. xenologein), to hire soldiers, Curt. 3, 1, 1; 3, 9, 2 al.; cf. the foll. subst. —With ut or quin: aliquem uti taceat, to hire, bribe, employ, Cato ap. Gell. 1, 15, 10; cf.:tribus non conduci possim libertatibus, quin, etc.,
could not be hired, Plaut. Cas. 2, 8, 68; cf. Lucil. ap. Non. p. 274, 21:mercede aliquem,
Cic. Off. 2, 6, 22:mercede diurnā conductus,
Hor. S. 2, 7, 18:pictorem magno pretio,
Cic. Inv. 2, 1, 1.— Subst.conducti, ōrum, m., hirelings, mercenary soldiers, Hor. A. P. 431; Nep. Dat. 8, 2; cf. Liv. 30, 7, 10; 30, 21, 3; 23, 13, 8 al.—Hence, poet.:(β).bella conducta,
carried on by mercenary troops, Sil. 5, 196. —conductum, i, n., any thing hired, esp. a house, dwelling, etc., Cic. Clu. 62, 175; Sen. Ben. 7, 5, 3; Petr. 9, 4; Dig. 9, 3, 1; cf.:b.locati conducti,
ib. 19, 2 tit.: actio ex conducto, an action upon a lease or contract, ib. 19, 2, 19, §§ 4 and 8 al.—To undertake any service (building, transportation, the customs, etc.), to contract for, farm:II.caedundum illum (agnum) ego conduxi,
Plaut. Aul. 3, 6, 31; cf.:caedundos agnos,
id. Capt. 4, 2, 39:redemptor, qui columnam illam de Cottā conduxerat faciendam,
Cic. Div. 2, 21, 47:locare faciendum quod ego conduxeram,
Dig. 19, 2, 48; so,mulierem vehendam nave,
ib. 19, 2, 19:aliquem docendum,
ib. 19, 2, 13, § 3; 13, 6, 19:praebenda, quae ad exercitum opus essent,
to undertake the supplies, Liv. 23, 48, 11:vectigalia,
to farm, Cic. Att. 1, 17, 9; Liv. 43, 16, 2:tabulas in Italiam portandas,
Vell. 1, 13, 4; so,portorium,
Cic. Inv. 1, 30, 47 al. —Neutr., to contribute to something by being useful, to be of use or profitable, to profit, serve, etc. (syn.: convenit, utile est; class.; used only in the 3 d pers. of the sing. and plur.); constr. with in, ad aliquid, the dat., or absol.(α).With in:(β).quod tuam in rem bene conducat,
Plaut. Cist. 3, 4; so, maxime in rempublicam, Sisenn. ap. Non. p. 274, 29:in commune,
Tac. A. 2, 38.—With ad:(γ).ad ventris victum,
Plaut. Capt. 4, 3, 6:ad vitae commoditatem,
Cic. Off. 1, 3, 9.—With dat. (so most freq.):(δ).huic aetati non conducit latebrosus locus,
Plaut. Bacch. 1, 1, 22:maxime rei publicae,
Cic. Prov. Cons. 1, 1; id. Off. 3, 27, 101:neque homini infanti injuste facta conducunt,
id. Fin. 1, 16, 52; Col. 9, 1, 3:omnibus,
Cic. Rep. 1, 32, 49:tuae laudi,
id. Fam. 13, 48:nostris rationibus,
id. Att. 1, 1, 2:maxime sibi,
Quint. 11, 1, 12:alvo citae (vinum),
Plin. 23, 1, 23, § 41:proposito,
Hor. A. P. 195 et saep.:imbres non conducunt vitibus,
Plin. 17, 2, 2, § 14.—Absol.:dubitare non possumus. quin ea maxime conducant, quae sunt rectissima,
Cic. Fam. 5, 19, 2:conducere arbitror talibus auris tuas vocibus undique circumsonare,
id. Off. 3, 2, 5.—Hence, P. a. as subst.; v. I. C. 2. b fin. supra.— Adv.: condūcenter, becomingly, fitly, Gell. 16, 12, 4. -
11 conducti
con-dūco, xi, ctum, 3, v. a. and n.I.Act., to draw, bring, or lead together, to assemble, collect (class. in prose and poetry).A.In gen.1.Of persons (esp. freq. of the collecting, assembling of troops in any place): milites de castellis ad castra, Sisenn. ap. Non. p. 514, 7:2.populum in forum,
Varr. ib. p. 274, 20:exercitum in unum locum,
Caes. B. G. 2, 2:eo copias omnes,
id. B. C. 3, 13 fin.:copias suas,
id. B. G. 6, 31 init.; cf.auxilia,
Liv. 30, 21, 3; 23, 13, 8:dispersas suorum copias,
Tac. H. 4, 71:virgines unum in locum,
Cic. Inv. 2, 1, 3:omnis clientes suos eodem,
Caes. B. G. 1, 4:milites in unum,
Sall. J. 51, 3; cf. Tac. A. 4, 47.—Of inanimate objects:B.vineas,
Cic. Phil. 8, 6, 17:nubila,
Ov. M. 1, 572 al. —Esp.,1.Intens., to connect, unite, by bringing together, = cogo, colligo.a.Prop. (so several times in Lucr., elsewhere rare):b.partes in unum,
Lucr. 1, 398; 3, 533; cf. id. 1, 651; 6, 968; Vitr. 8, 1 fin.:cortice ramos,
Ov. M. 4, 375:lac,
to coagulate, curdle, Col. 7, 8, 1:conducere musculum aut laxare,
to contract, Cael. Aur. Tard. 2, 1, n. 8:ubi sunt nervi, interiores conducunt membra,
Plin. 11, 37, 88, § 218:vulnera cerā,
to close up, Val. Fl. 1, 479 al. —Trop.:2.propositionem et assumptionem in unum,
Cic. Inv. 1, 40, 73; cf. Quint. 5, 14, 9:omnia probra in deorum maledicta,
Arn. 4, p. 146:dies adeo conductus,
i. e. short, Sol. 22.—T. t. of the lang. of business, to hire, take on lease, to farm (correlative of locare; cf. Dig. 19, 2, 1; very freq. and class.).a.To hire for one's use, to hire, rent, employ; of things:(α).aedes aliquas mihi,
Plaut. Merc. 3, 2, 17; Suet. Tib. 35; cf.: domum in Palatio, [p. 410] Cic. Cael. 7, 18; id. Q. Fr. 2, 3, 7:hortum,
id. Fam. 16, 18, 2:qui colonus habuit conductum de Caesenniā fundum,
id. Caecin. 32, 94:habitationem in annum,
Dig. 19, 2, 19:ad certum tempus,
ib. 19, 2, 14:insulam,
ib. 19, 2, 30:conduxi domum a te,
Sen. Ben. 7, 5, 2:nummos,
to borrow, Hor. S. 1, 2, 9; cf.pecuniam,
Juv. 11, 46.—Esp., of persons:ille qui me conduxit, ubi conduxit, abduxit domum,
Plaut. Trin. 4, 2, 11:cocum,
id. Ps. 3, 2, 10 and 15; id. Aul. 2, 4, 1:fidicinam, quae cantaret sibi,
id. Ep. 2, 3, 10:meretricem,
id. Bacch. 5, 1, 11; cf. id. Am. 1, 1, 131; Nep. praef. § 4; and poet.:torum,
Ov. Am. 1, 10, 44:consulem vestrum ad caedem faciendam,
Cic. Prov. Cons. 4, 9:praeceptores publice,
Plin. Ep. 4, 13, 6:choragum,
Suet. Aug. 70:homines,
Caes. B. G. 2, 1; so, militem (the Gr. xenologein), to hire soldiers, Curt. 3, 1, 1; 3, 9, 2 al.; cf. the foll. subst. —With ut or quin: aliquem uti taceat, to hire, bribe, employ, Cato ap. Gell. 1, 15, 10; cf.:tribus non conduci possim libertatibus, quin, etc.,
could not be hired, Plaut. Cas. 2, 8, 68; cf. Lucil. ap. Non. p. 274, 21:mercede aliquem,
Cic. Off. 2, 6, 22:mercede diurnā conductus,
Hor. S. 2, 7, 18:pictorem magno pretio,
Cic. Inv. 2, 1, 1.— Subst.conducti, ōrum, m., hirelings, mercenary soldiers, Hor. A. P. 431; Nep. Dat. 8, 2; cf. Liv. 30, 7, 10; 30, 21, 3; 23, 13, 8 al.—Hence, poet.:(β).bella conducta,
carried on by mercenary troops, Sil. 5, 196. —conductum, i, n., any thing hired, esp. a house, dwelling, etc., Cic. Clu. 62, 175; Sen. Ben. 7, 5, 3; Petr. 9, 4; Dig. 9, 3, 1; cf.:b.locati conducti,
ib. 19, 2 tit.: actio ex conducto, an action upon a lease or contract, ib. 19, 2, 19, §§ 4 and 8 al.—To undertake any service (building, transportation, the customs, etc.), to contract for, farm:II.caedundum illum (agnum) ego conduxi,
Plaut. Aul. 3, 6, 31; cf.:caedundos agnos,
id. Capt. 4, 2, 39:redemptor, qui columnam illam de Cottā conduxerat faciendam,
Cic. Div. 2, 21, 47:locare faciendum quod ego conduxeram,
Dig. 19, 2, 48; so,mulierem vehendam nave,
ib. 19, 2, 19:aliquem docendum,
ib. 19, 2, 13, § 3; 13, 6, 19:praebenda, quae ad exercitum opus essent,
to undertake the supplies, Liv. 23, 48, 11:vectigalia,
to farm, Cic. Att. 1, 17, 9; Liv. 43, 16, 2:tabulas in Italiam portandas,
Vell. 1, 13, 4; so,portorium,
Cic. Inv. 1, 30, 47 al. —Neutr., to contribute to something by being useful, to be of use or profitable, to profit, serve, etc. (syn.: convenit, utile est; class.; used only in the 3 d pers. of the sing. and plur.); constr. with in, ad aliquid, the dat., or absol.(α).With in:(β).quod tuam in rem bene conducat,
Plaut. Cist. 3, 4; so, maxime in rempublicam, Sisenn. ap. Non. p. 274, 29:in commune,
Tac. A. 2, 38.—With ad:(γ).ad ventris victum,
Plaut. Capt. 4, 3, 6:ad vitae commoditatem,
Cic. Off. 1, 3, 9.—With dat. (so most freq.):(δ).huic aetati non conducit latebrosus locus,
Plaut. Bacch. 1, 1, 22:maxime rei publicae,
Cic. Prov. Cons. 1, 1; id. Off. 3, 27, 101:neque homini infanti injuste facta conducunt,
id. Fin. 1, 16, 52; Col. 9, 1, 3:omnibus,
Cic. Rep. 1, 32, 49:tuae laudi,
id. Fam. 13, 48:nostris rationibus,
id. Att. 1, 1, 2:maxime sibi,
Quint. 11, 1, 12:alvo citae (vinum),
Plin. 23, 1, 23, § 41:proposito,
Hor. A. P. 195 et saep.:imbres non conducunt vitibus,
Plin. 17, 2, 2, § 14.—Absol.:dubitare non possumus. quin ea maxime conducant, quae sunt rectissima,
Cic. Fam. 5, 19, 2:conducere arbitror talibus auris tuas vocibus undique circumsonare,
id. Off. 3, 2, 5.—Hence, P. a. as subst.; v. I. C. 2. b fin. supra.— Adv.: condūcenter, becomingly, fitly, Gell. 16, 12, 4. -
12 conductum
con-dūco, xi, ctum, 3, v. a. and n.I.Act., to draw, bring, or lead together, to assemble, collect (class. in prose and poetry).A.In gen.1.Of persons (esp. freq. of the collecting, assembling of troops in any place): milites de castellis ad castra, Sisenn. ap. Non. p. 514, 7:2.populum in forum,
Varr. ib. p. 274, 20:exercitum in unum locum,
Caes. B. G. 2, 2:eo copias omnes,
id. B. C. 3, 13 fin.:copias suas,
id. B. G. 6, 31 init.; cf.auxilia,
Liv. 30, 21, 3; 23, 13, 8:dispersas suorum copias,
Tac. H. 4, 71:virgines unum in locum,
Cic. Inv. 2, 1, 3:omnis clientes suos eodem,
Caes. B. G. 1, 4:milites in unum,
Sall. J. 51, 3; cf. Tac. A. 4, 47.—Of inanimate objects:B.vineas,
Cic. Phil. 8, 6, 17:nubila,
Ov. M. 1, 572 al. —Esp.,1.Intens., to connect, unite, by bringing together, = cogo, colligo.a.Prop. (so several times in Lucr., elsewhere rare):b.partes in unum,
Lucr. 1, 398; 3, 533; cf. id. 1, 651; 6, 968; Vitr. 8, 1 fin.:cortice ramos,
Ov. M. 4, 375:lac,
to coagulate, curdle, Col. 7, 8, 1:conducere musculum aut laxare,
to contract, Cael. Aur. Tard. 2, 1, n. 8:ubi sunt nervi, interiores conducunt membra,
Plin. 11, 37, 88, § 218:vulnera cerā,
to close up, Val. Fl. 1, 479 al. —Trop.:2.propositionem et assumptionem in unum,
Cic. Inv. 1, 40, 73; cf. Quint. 5, 14, 9:omnia probra in deorum maledicta,
Arn. 4, p. 146:dies adeo conductus,
i. e. short, Sol. 22.—T. t. of the lang. of business, to hire, take on lease, to farm (correlative of locare; cf. Dig. 19, 2, 1; very freq. and class.).a.To hire for one's use, to hire, rent, employ; of things:(α).aedes aliquas mihi,
Plaut. Merc. 3, 2, 17; Suet. Tib. 35; cf.: domum in Palatio, [p. 410] Cic. Cael. 7, 18; id. Q. Fr. 2, 3, 7:hortum,
id. Fam. 16, 18, 2:qui colonus habuit conductum de Caesenniā fundum,
id. Caecin. 32, 94:habitationem in annum,
Dig. 19, 2, 19:ad certum tempus,
ib. 19, 2, 14:insulam,
ib. 19, 2, 30:conduxi domum a te,
Sen. Ben. 7, 5, 2:nummos,
to borrow, Hor. S. 1, 2, 9; cf.pecuniam,
Juv. 11, 46.—Esp., of persons:ille qui me conduxit, ubi conduxit, abduxit domum,
Plaut. Trin. 4, 2, 11:cocum,
id. Ps. 3, 2, 10 and 15; id. Aul. 2, 4, 1:fidicinam, quae cantaret sibi,
id. Ep. 2, 3, 10:meretricem,
id. Bacch. 5, 1, 11; cf. id. Am. 1, 1, 131; Nep. praef. § 4; and poet.:torum,
Ov. Am. 1, 10, 44:consulem vestrum ad caedem faciendam,
Cic. Prov. Cons. 4, 9:praeceptores publice,
Plin. Ep. 4, 13, 6:choragum,
Suet. Aug. 70:homines,
Caes. B. G. 2, 1; so, militem (the Gr. xenologein), to hire soldiers, Curt. 3, 1, 1; 3, 9, 2 al.; cf. the foll. subst. —With ut or quin: aliquem uti taceat, to hire, bribe, employ, Cato ap. Gell. 1, 15, 10; cf.:tribus non conduci possim libertatibus, quin, etc.,
could not be hired, Plaut. Cas. 2, 8, 68; cf. Lucil. ap. Non. p. 274, 21:mercede aliquem,
Cic. Off. 2, 6, 22:mercede diurnā conductus,
Hor. S. 2, 7, 18:pictorem magno pretio,
Cic. Inv. 2, 1, 1.— Subst.conducti, ōrum, m., hirelings, mercenary soldiers, Hor. A. P. 431; Nep. Dat. 8, 2; cf. Liv. 30, 7, 10; 30, 21, 3; 23, 13, 8 al.—Hence, poet.:(β).bella conducta,
carried on by mercenary troops, Sil. 5, 196. —conductum, i, n., any thing hired, esp. a house, dwelling, etc., Cic. Clu. 62, 175; Sen. Ben. 7, 5, 3; Petr. 9, 4; Dig. 9, 3, 1; cf.:b.locati conducti,
ib. 19, 2 tit.: actio ex conducto, an action upon a lease or contract, ib. 19, 2, 19, §§ 4 and 8 al.—To undertake any service (building, transportation, the customs, etc.), to contract for, farm:II.caedundum illum (agnum) ego conduxi,
Plaut. Aul. 3, 6, 31; cf.:caedundos agnos,
id. Capt. 4, 2, 39:redemptor, qui columnam illam de Cottā conduxerat faciendam,
Cic. Div. 2, 21, 47:locare faciendum quod ego conduxeram,
Dig. 19, 2, 48; so,mulierem vehendam nave,
ib. 19, 2, 19:aliquem docendum,
ib. 19, 2, 13, § 3; 13, 6, 19:praebenda, quae ad exercitum opus essent,
to undertake the supplies, Liv. 23, 48, 11:vectigalia,
to farm, Cic. Att. 1, 17, 9; Liv. 43, 16, 2:tabulas in Italiam portandas,
Vell. 1, 13, 4; so,portorium,
Cic. Inv. 1, 30, 47 al. —Neutr., to contribute to something by being useful, to be of use or profitable, to profit, serve, etc. (syn.: convenit, utile est; class.; used only in the 3 d pers. of the sing. and plur.); constr. with in, ad aliquid, the dat., or absol.(α).With in:(β).quod tuam in rem bene conducat,
Plaut. Cist. 3, 4; so, maxime in rempublicam, Sisenn. ap. Non. p. 274, 29:in commune,
Tac. A. 2, 38.—With ad:(γ).ad ventris victum,
Plaut. Capt. 4, 3, 6:ad vitae commoditatem,
Cic. Off. 1, 3, 9.—With dat. (so most freq.):(δ).huic aetati non conducit latebrosus locus,
Plaut. Bacch. 1, 1, 22:maxime rei publicae,
Cic. Prov. Cons. 1, 1; id. Off. 3, 27, 101:neque homini infanti injuste facta conducunt,
id. Fin. 1, 16, 52; Col. 9, 1, 3:omnibus,
Cic. Rep. 1, 32, 49:tuae laudi,
id. Fam. 13, 48:nostris rationibus,
id. Att. 1, 1, 2:maxime sibi,
Quint. 11, 1, 12:alvo citae (vinum),
Plin. 23, 1, 23, § 41:proposito,
Hor. A. P. 195 et saep.:imbres non conducunt vitibus,
Plin. 17, 2, 2, § 14.—Absol.:dubitare non possumus. quin ea maxime conducant, quae sunt rectissima,
Cic. Fam. 5, 19, 2:conducere arbitror talibus auris tuas vocibus undique circumsonare,
id. Off. 3, 2, 5.—Hence, P. a. as subst.; v. I. C. 2. b fin. supra.— Adv.: condūcenter, becomingly, fitly, Gell. 16, 12, 4. -
13 coxendix
coxendix, ĭcis (ī, Plaut. Bacch. 5, 2, 40; Lucil. ap. Non. p. 94, 6;I.I,
Ser. Samm. 702; 968), f. [kindr. with coxa], the hip.Prop., Varr. R. R. 1, 20; Lucil. ap. Non. p. 94, 6; Plaut. Bacch. 5, 2, 40; Suet. Aug. 8.—II.The hip-bone, Plin. 10, 61, 81, § 168; 28, 11, 49, § 179. -
14 dego
dēgo, dēgi, 3, v. a. [de-ago], to spend, pass, sc. time (for syn. cf.: ago, gero, facio—very freq. and class.).(α).With acc.:(β).a mane ad noctem usque in foro dego diem,
Plaut. Most. 3, 1, 3; so,diem in laetitia,
Ter. Ad. 4, 1, 6:aetatem,
Plaut. Cist. 1, 1, 79; Ter. Ph. 2, 3, 70; Cic. Rosc. Am. 52, 150; id. Fin. 2, 35, 118 al.:omne tempus aetatis,
id. de Sen. 1, 2:aevom,
Lucr. 2, 1094; 5, 173;Cic. Fragm. ap. Augustin. Trin. 4, 2: vitam,
Lucr. 3, 313; Cic. Sull. 27, 75; Verg. A. 4, 551 al.:quod reliquum est vitae,
Cic. Fam. 11, 28 fin.:senectam turpem,
Hor. Od. 1, 31, 20: otia pacato in thalamo, Catull. 68, 104 al.— Pass.:quantis periclis degitur hoc aevi,
Lucr. 2, 16; so,aetas,
id. 4, 1178; Cic. Lael. 23, 87; id. Off. 1, 32, 117; id. N. D. 1, 19, 50:vita,
id. Fin. 4, 12, 30; Plin. 12, 1, 2, § 5 al.—Absol., to live (not freq. till after the Aug. period):II.laetus deget,
Hor. Od. 3, 29, 42:gentes sic degunt,
Plin. H. N. 12 prooem. §1: certus procul urbe degere,
Tac. A. 4, 57:sine nequitia,
Sen. Ep. 74; cf. Plin. 6, 17, 19, § 50; 6, 25, 29, § 112: vita humanior sine sale non quit degere, to continue, endure, id. 31, 7, 41, § 88.—To carry on, wage:► "DEGERE antiqui posuerunt pro exspectare," Paul.nautae contractum cum ventis degere bellum (cf.: agere, peragere bellum),
Lucr. 4, 968.ex Fest. 73, 4 Müll. -
15 dispensatrix
dispensātrix, īcis, f. [dispensator], she that dispenses, a female steward, Hier. Quaest. Hebr. in Paralip. 8; Inscr. Murat. 968, 9. -
16 inspectus
1.inspectus, a, um, Part., from inspicio.2.inspectus, ūs, m. [inspicio].I. II.Contemplation:animus liber ad inspectum, oculis inspectu minacibus,
App. M. 10, p. 254, 26:universi,
Sen. Ep. 92, 6. [p. 968] -
17 lacero
lăcĕro, āvi, ātum, 1, v. a. [lacer], to tear to pieces, to mangle, rend, mutilate, lacerate (class., esp. in the trop. sense; syn.: lanio, discerpo).I.Lit.:B.quin spolies, mutiles, laceres quemquam nacta sis,
Ter. Hec. 1, 1, 8: lacerat lacertum Largi mordax Memmius, Crass. ap. Cic. de Or. 2, 59, 240:corpus uti volucres lacerent in morte feraeque,
Lucr. 3, 880:membra aliena,
Juv. 15, 102; cf.: lacerato corpore, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Trag. v. 95 Vahl.):morsu viscera, Cic. poët. Tusc. 2, 8: ora, comas, vestem lacerat,
Ov. M. 11, 726:amictus,
Sil. 13, 389:genas,
Ov. Tr. 3, 3, 51:verbere terga,
id. F. 2, 695:Tum autem Syrum impulsorem, vah, quibus illum lacerarem modis,
Ter. Ad. 3, 2, 17:tergum virgis,
Liv. 3, 58; 26, 13:unguibus cavos recessus luminum,
Sen. Oedip. 968:quid miserum laceras?
Verg. A. 3, 41:ferro,
Hor. C. 3, 27, 46:loricam,
Verg. A. 12, 98: lacerari morsibus saevis canum, Phaedr. 1, 12, 11:ferae corpus lacerabant,
Petr. 115 sq.:carnes dentibus,
Vulg. Job, 13, 4; id. Gen. 40, 19.—Esp.1.To break up, to wreck, shatter:2.navem Ulixis,
Ov. P. 3, 6, 19:majorem partem classis,
Vell. 2, 79, 3:naves,
Liv. 29, 8:navigia,
Curt. 4, 3, 18:lecticam,
Suet. Aug. 91.—To cut up, carve:3.obsonium,
Petr. 36:anserem,
id. 137; 74.—To waste, plunder: cum Hannibal terram Italiam laceraret atque vexaret, Cato ap. Serv. Verg. E. 6, 7, 6:II.orbem,
Juv. 4, 37.—Trop.A.To tear to pieces with words, to censure, asperse, abuse, rail at:B.obtrectatio invidiaque, quae solet lacerare plerosque,
Cic. Brut. 42, 156:optimum virum verborum contumeliis,
id. Phil. 11, 2:aliquem probris,
Liv. 31, 6:Pompeium dempto metu lacerant,
Sall. H. 3, 61, 21 Dietsch:meque vosque male dictis,
id. J. 85, 26:famam alicujus,
to slander, calumniate, id. 38, 54:alicujus carmina,
Ov. P. 4, 16, 1:lacerari crebro vulgi rumore,
Tac. A. 15, 73.—To distress, torture, pain, afflict:C.intolerabili dolore lacerari,
Cic. Ac. 2, 8, 23:quam omni crudelitate lacerastis,
id. Dom. 23, 59:quid laceras pectora nostra morā?
Ov. H. 15, 212:meus me maeror cottidianus lacerat et conficit,
Cic. Att. 3, 8, 2; cf.:aegritudo lacerat, exest animum planeque conficit,
id. Tusc. 3, 13, 27.—To ruin, destroy, dissipate, squander, waste:male suadendo et lustris lacerant homines,
Plaut. Curc. 4, 2, 22:patriam omni scelere,
Cic. Off. 1, 17, 57:bonorum emptores, ut carnifices, ad reliquias vitae lacerandas et distrahendas,
to scatter, disperse, Cic. Quint. 15, 50:pecuniam,
to squander, id. Verr. 2, 3, 70, § 164:lacerari valde suam rem,
Plaut. Merc. 1, 1, 48; cf.:bona patria manu, ventre,
to lavish, squander, Sall. C. 14, 2:diem,
to waste, Plaut. As. 2, 2, 25; id. Stich. 3, 1, 45. -
18 monetarius
mŏnētārĭus, a, um, adj. [id.], of or belonging to the mint:FAMILIA,
Inscr. Orell. 3226.—Hence, subst.: mŏnētārĭus, i, m., a master of the mint, Inscr. Mur. 968, 5: monetarii, minters, coiners (post-class.), Aur. Vict. Epit. Eutr. 35; Eutr. 9, 14; Vop. Aur. 38. -
19 octotopi
octōtŏpi, ōrum, m., = oktô topoi, in astrology, eight places in the heavens. between the four cardinal points, Manil. 2, 968. -
20 prodigiosus
prōdĭgĭōsus, a, um, adj. [prodigium], unnatural, strange, wonderful, marvellous, prodigious ( poet. and in post-Aug. prose):atria Circes,
Ov. M. 13, 968:cura Veneris,
id. ib. 9, 727:mendacia,
id. Am. 3, 6, 17:corpora,
Quint. 1, 1, 2; cf. id. 2, 5, 11:astra,
Stat. Th. 3, 523:ostentatio (virium),
Plin. 7, 20, 19, § 83:fides,
Juv. 13, 62:prodigiosum dictu!
Tac. H. 3, 56: ora prodigiosa Tartarei canis, mart. 5, 36, 2.— Comp.: quo nihil prodigiosius passa est respublica, Trebell. XXX. Tyr. 31; Salv. Gub. Dei, 7, p. 281. — Adv.: prōdĭgĭōsē, in an unnatural, strange, or wonderful manner:lien cum jecinore locum aliquando permutat, sed prodigiose,
Plin. 11, 37, 80, § 204; 30, 11, 29, § 95.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
+968 — can mean: * Sultante of Oman ITU country code Numbering Plan Area. See also *968 (disambiguation) *++ … Wikipedia
968 — was a year in the 10th century. NOTOC EventsBy PlaceAsia* The Pechenegs begin the Siege of Kiev.Europe* The Battle near Silistra occurs in the spring near the Bulgarian town of Silistra, but most probably on the modern territory of Romania.By… … Wikipedia
968 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 9. Jahrhundert | 10. Jahrhundert | 11. Jahrhundert | ► ◄ | 930er | 940er | 950er | 960er | 970er | 980er | 990er | ► ◄◄ | ◄ | 964 | 965 | 966 … Deutsch Wikipedia
968 — Années : 965 966 967 968 969 970 971 Décennies : 930 940 950 960 970 980 990 Siècles : IXe siècle Xe siècle … Wikipédia en Français
968 — ГОСТ 968{ 68} Пиломатериалы авиационные (бруски и доски). Технические условия. ОКС: 79.040 КГС: К21 Пиломатериалы Взамен: ГОСТ 968 49 Действие: С 01.01.70 Изменен: ИУС 11/78, 5/88 Примечание: переиздание 1996 в сб. Пиломатериалы, заготовки,… … Справочник ГОСТов
968 — Años: 965 966 967 – 968 – 969 970 971 Décadas: Años 930 Años 940 Años 950 – Años 960 – Años 970 Años 980 Años 990 Siglos: Siglo IX – … Wikipedia Español
968 Park Hotel — (Саус Лэйк Тахо,США) Категория отеля: 3 звездочный отель Адрес: 968 Park Avenue, Саус Лэйк Тахо … Каталог отелей
968 Petunia — is a minor planet orbiting the Sun.External links* [http://cfa www.harvard.edu/iau/lists/NumberedMPs.txt Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets] … Wikipedia
968 год — Годы 964 · 965 · 966 · 967 968 969 · 970 · 971 · 972 Десятилетия 940 е · 950 е 960 е 970 е · … Википедия
968 год до н. э. — Годы 972 до н. э. · 971 до н. э. · 970 до н. э. · 969 до н. э. 968 до н. э. 967 до н. э. · 966 до н. э. · 965 до н. э. · 964 до н. э. Десятилетия 980 е… … Википедия
(968) Petunia — Asteroid (968) Petunia Eigenschaften des Orbits (Animation) Orbittyp Hauptgürtelasteroid Große Halbachse 2,8672 AE … Deutsch Wikipedia