-
1 vindemia
I.Lit., Varr. L. L. 5, § 37 Müll.; id. R. R. 1, 54, 1; Plaut. Curc. 1, 2, 16; Col. 3, 21, 5; 11, 2, 70; Plin. 18, 31, 74, § 315.— Plur., Plin. Ep. 9, 20, 2; Suet. Caes. 40.—II.Transf.A.Grapes, wine, vintage:B.non eadem arboribus pendet vindemia nostris,
Verg. G. 2, 89:mitis,
id. ib. 2, 522; cf.:spumat plenis vindemia labris,
id. ib. 2, 6:ursi fruge, fronde, vindemiā, pomis vivunt,
Plin. 10, 73, 93, § 199.—Plur., the time of grape-gathering, the vintage season, M. Aurel. ap. Fronto, Ep. ad M. Caes. 5, 23 and 47.—C.The gathering or harvest of similar things:olearum,
Plin. 15, 1, 2, § 5:turis,
id. 12, 14, 32, § 58:mellis,
Col. 9, 15, 1; Plin. 11, 14, 14, § 35. -
2 vīndēmia
vīndēmia ae, f [vinum+demo], the grapeharvest, grapes: Non eadem arboribus pendet vindemia nostris, V.: mitis, V.* * *grape-gathering; produce of a vineyard in any given year -
3 coquō
coquō coxī, coctus, ere [COC-], to cook, prepare by cooking, bake, boil, roast, parch, steep, melt, heat: cena ei coquebatur, N.: cibaria, L.: coctus cibus, S.: venena, L.: aere cavo, O.: liba in foro, O.—To burn, parch, bake, dry up: glaebas solibus, V.: flumina, V.: obsonia (i. e. putrefacite), H.: cruor coquitur veneno, O.—To ripen, make mature: mitis vindemia, V.: poma cocta. — To digest: cibus confectus iam coctusque.— To prepare by fire: Telum solidum robore cocto, firedried, V.: rastra, to forge, Iu.—Fig., to elaborate, think out, mature, plan: consilia secreto, L.: bellum, L. — To vex, harass, disquiet, disturb: quae (cura) nunc te coquit, Enn. ap. C.: quam irae coquebant, V.* * *coquere, coxi, coctus V TRANScook; boil, fry, bake; burn, parch (sun); stir up; ripen, mature (plot); digest -
4 lābrum
lābrum ī, n [3 LV-], a basin, tub, bathtub, vat: labrum si in balineo non est: aëna, V.: marmorea duo labra ante fornicem posuit, L.: spumat plenis vindemia labris, in the full vats, V.: labra Dianae, bath, O.* * *Ilip (of person/vessel/ditch/river), rim, edgeIIbowl; large basin/vat; tub/bathing place; teazel (prickly plant/genus Dipsacus) -
5 saxum
saxum ī, n [2 SAC-], a large stone, rough stone, broken rock, bowlder, rock: e saxo sculptus: magni ponderis saxa, Cs.: saxis suspensa rupes, V.: inter saxa rupīsque, L.: Capitolium saxo quadrato substructum, with foundations of hewn stone, L.—Prov.: satis diu iam hoc saxum vorso, i. e. struggle in vain (as Sisyphus with his stone), T.—As nom prop., the Tarpeian Rock: quis audeat laedere propositā cruce aut saxo?: Deicere de saxo civīs? H.— The Sacred Rock (on the Aventine hill, where Remus consulted the auspices): pulvinar sub Saxo dedicare: Appellant Saxum, pars bona montis ea est, O.—In the name, Saxa Rubra; see ruber.— Plur, stony ground, rocky places: in apricis coquitur vindemia saxis, V.— A stone wall: saxo lucum circumdedit, O.* * * -
6 spūmō
spūmō āvī, ātus, āre [spuma], to foam, froth: fluctu spumabant caerula cano, V.: Spumans aper, V.: spumat plenis vindemia labris, V.: frena spumantia, covered with foam, V.: sanguis, V.: spumantibus ardens visceribus, foaming with wrath, Iu.: saxa salis niveo spumata liquore, frothed over, C. poët.* * *spumare, spumavi, spumatus Vfoam, froth; be covered in foam; cover with foam -
7 vīndēmiātor
-
8 vīndēmiola
vīndēmiola ae, f dim. [vindemia], a little vintage, i. e. a bit of profit.* * *little vintage; a perquisite -
9 voveō
voveō vōvī, vōtus, ēre, to vow, promise solemnly, engage religiously, pledge, devote, dedicate, consecrate: Herculi decumam: pro salute patriae sua capita: tibi hinc decimam partem praedae, L.: Dona quae femina voverat, O.: vovisse dicitur, uvam se deo daturum: se immolaturos vovere, Cs.: dictator ludos magnos vovit Veiis captis se facturum, L.: ludi voti, L.: Tyrrheno vindemia regi (Mezentio), i. e. solemnly promised, O.—To wish, desire, wish for: Elige, quid voveas, O.: Quid voveat dulci nutricula maius alumno? H.: Ut tua sim voveo, O.* * *vovere, vovi, votus Vvow, dedicate, consecrate -
10 coctum
cŏquo, xi, ctum, 3, v. a. [kindr. with Sanscr. pak; Gr. pep in peptô or pessô; Germ. backen; Engl. bake], to cook, to prepare by cooking, to bake, boil, roast, parch, steep, melt, heat (very freq. and class.).I.Lit.:B.cenam,
Plaut. Aul. 3, 2, 17; id. Ps. 3, 2, 7:cottidie sic cena ei coquebatur, ut, etc.,
Nep. Cim. 4, 3:cibum,
Lucr. 5, 1102; cf.cibaria,
Liv. 3, 27, 3; 29, 25, 6; 44, 32, 11;44, 35, 13 al.: qui illa coxerat,
Cic. Tusc. 5, 34, 98:quae coxerat aere cavo,
Ov. M. 4, 505:dulce dedit, tostā quod coxerat ante polentā,
cooked from parched malt, id. ib. 5, 450:humana exta,
Hor. A. P. 186:(pavonem),
id. S. 2, 2, 28:aliquid ex oleo,
in oil, Cels. 5, 177; so,aliquid ex aceto,
Scrib. Comp. 252. — Absol.:si nusquam coctum is, quidnam cenat Juppiter?
Plaut. Ps. 3, 2, 56:in nonum diem solet ire coctum,
id. Aul. 2, 4, 46; 3, 2, 15:coquendo sit faxo et molendo,
Ter. Ad. 5, 3, 61.—Subst.1.coctum, i, n., cooked food:2.quid tu, malum, curas, utrum crudum an coctum edim?
Plaut. Aul. 3, 2, 16 Ussing:ne quid in popinas cocti praeter legumina aut olera veniret,
Suet. Ner. 16.— Plur.:cocta vendere,
Suet. Claud. 38.—cocta, ae, f., water boiled, and cooled by ice; a decoction, Mart. 2, 85, 1; cf. Plin. 19, 4, 19, § 55; Suet. Ner. 48.—II.Transf.A.To prepare by fire, to burn, parch, etc.:B.laterculos,
Cato, R. R. 39, 2:calcem,
id. ib. 38, 1 sq.:carbonem,
id. ib. fin.:locum sol,
Varr. R. R. 3, 14, 2; cf.:glaebas maturis solibus aestas,
Verg. G. 1, 66:cocta ligna,
dried, hardened by drying, Dig. 32, 1, 55, § 7:coctus agger,
i. e. built of bricks, Prop. 3 (4), 11, 22:rosaria cocta matutino Noto,
dried up, parched, id. 4 (5), 5, 62; cf.:at vos, praesentes Austri, coquite horum obsonia,
Hor. S. 2, 2, 41:aurum cum plumbo,
Plin. 33, 3, 19, § 60:aera fornacibus,
Luc. 6, 405.—To ripen, make mature:C.arbores sol ac luna,
Varr. R. R. 1, 7, 4:uvas,
id. ib. 1, 54, 1; cf.vinum,
Plaut. Trin. 2, 4, 125; and:mitis vindemia,
Verg. G. 2, 522:poma (with matura),
Cic. Sen. 19, 71:fructus solibus,
Plin. 12, 5, 11, § 23:messem,
Mart. 10, 62 al. —= concoquo, to digest:III.cibus confectus jam coctusque,
Cic. N. D. 2, 55, 137; 2, 54, 136 (but in these passages Madv. ad Cic. Fin. 2, 20, 64, would read concoquo, denying that coquo ever means to digest; cf. Spald. ad Quint. 8, 4, 16); Lact. Opif. Dei, 14, 5; cf.:balineae ardentes, quibus persuasere in corporibus cibos coqui,
Plin. 29, 1, 8, § 26:plerique... bubulum coquunt,
Cels. 4, 5, § 27; 4, 18, § 4.—Trop. (in the poets and prose writers after the Aug. per.).A.To elaborate something in mind, to consider, to think, meditate upon, contrive, plan: quicquid est, incoctum non expromet;B.bene coctum dabit,
Plaut. Mil. 2, 2, 55: bene cocto, condito, sermone bono, Lucil. ap. Cic. Att. 13, 52, 1; cf. Cic. Fin. 2, 8, 25; cf.:consilia secreto,
Liv. 2, 36, 2:bellum,
id. 8, 3, 2:trucem invidiam,
Stat. Th. 2, 300:iras cum fraude,
Sil. 7, 403:Latio extrema coepta,
id. 10, 431.—To vex, harass, torment, disturb the mind:egomet me coquo et macero et defetigo,
Plaut. Trin. 2, 1, 3: si quid ego adjuero curamve levasso, quae nunc te coquit et versat in pectore fixa, Enn. ap. Cic. Sen. 1, 1; cf.:si sollicitudo oratorem macerat et coquit,
Quint. 12, 10, 77:quos ira metusque coquebat,
Sil. 14, 103:quam... Femineae ardentem curaeque iraeque coquebant,
Verg. A. 7, 345.—Hence, Ital. cuocere; Fr. cuire. —Hence, coctus, a, um, P. a. (acc. to III. A. supra), well considered, well digested: bene coctus sermo, Lucil. ap. Cic. Att. 13, 52, 1.— Transf., of persons: hodie juris coctiores non sunt, qui lites creant. Quam, etc. (alluding to the double meaning of jus), better skilled in, etc., Plaut. Poen. 3, 2, 9. -
11 coquo
cŏquo, xi, ctum, 3, v. a. [kindr. with Sanscr. pak; Gr. pep in peptô or pessô; Germ. backen; Engl. bake], to cook, to prepare by cooking, to bake, boil, roast, parch, steep, melt, heat (very freq. and class.).I.Lit.:B.cenam,
Plaut. Aul. 3, 2, 17; id. Ps. 3, 2, 7:cottidie sic cena ei coquebatur, ut, etc.,
Nep. Cim. 4, 3:cibum,
Lucr. 5, 1102; cf.cibaria,
Liv. 3, 27, 3; 29, 25, 6; 44, 32, 11;44, 35, 13 al.: qui illa coxerat,
Cic. Tusc. 5, 34, 98:quae coxerat aere cavo,
Ov. M. 4, 505:dulce dedit, tostā quod coxerat ante polentā,
cooked from parched malt, id. ib. 5, 450:humana exta,
Hor. A. P. 186:(pavonem),
id. S. 2, 2, 28:aliquid ex oleo,
in oil, Cels. 5, 177; so,aliquid ex aceto,
Scrib. Comp. 252. — Absol.:si nusquam coctum is, quidnam cenat Juppiter?
Plaut. Ps. 3, 2, 56:in nonum diem solet ire coctum,
id. Aul. 2, 4, 46; 3, 2, 15:coquendo sit faxo et molendo,
Ter. Ad. 5, 3, 61.—Subst.1.coctum, i, n., cooked food:2.quid tu, malum, curas, utrum crudum an coctum edim?
Plaut. Aul. 3, 2, 16 Ussing:ne quid in popinas cocti praeter legumina aut olera veniret,
Suet. Ner. 16.— Plur.:cocta vendere,
Suet. Claud. 38.—cocta, ae, f., water boiled, and cooled by ice; a decoction, Mart. 2, 85, 1; cf. Plin. 19, 4, 19, § 55; Suet. Ner. 48.—II.Transf.A.To prepare by fire, to burn, parch, etc.:B.laterculos,
Cato, R. R. 39, 2:calcem,
id. ib. 38, 1 sq.:carbonem,
id. ib. fin.:locum sol,
Varr. R. R. 3, 14, 2; cf.:glaebas maturis solibus aestas,
Verg. G. 1, 66:cocta ligna,
dried, hardened by drying, Dig. 32, 1, 55, § 7:coctus agger,
i. e. built of bricks, Prop. 3 (4), 11, 22:rosaria cocta matutino Noto,
dried up, parched, id. 4 (5), 5, 62; cf.:at vos, praesentes Austri, coquite horum obsonia,
Hor. S. 2, 2, 41:aurum cum plumbo,
Plin. 33, 3, 19, § 60:aera fornacibus,
Luc. 6, 405.—To ripen, make mature:C.arbores sol ac luna,
Varr. R. R. 1, 7, 4:uvas,
id. ib. 1, 54, 1; cf.vinum,
Plaut. Trin. 2, 4, 125; and:mitis vindemia,
Verg. G. 2, 522:poma (with matura),
Cic. Sen. 19, 71:fructus solibus,
Plin. 12, 5, 11, § 23:messem,
Mart. 10, 62 al. —= concoquo, to digest:III.cibus confectus jam coctusque,
Cic. N. D. 2, 55, 137; 2, 54, 136 (but in these passages Madv. ad Cic. Fin. 2, 20, 64, would read concoquo, denying that coquo ever means to digest; cf. Spald. ad Quint. 8, 4, 16); Lact. Opif. Dei, 14, 5; cf.:balineae ardentes, quibus persuasere in corporibus cibos coqui,
Plin. 29, 1, 8, § 26:plerique... bubulum coquunt,
Cels. 4, 5, § 27; 4, 18, § 4.—Trop. (in the poets and prose writers after the Aug. per.).A.To elaborate something in mind, to consider, to think, meditate upon, contrive, plan: quicquid est, incoctum non expromet;B.bene coctum dabit,
Plaut. Mil. 2, 2, 55: bene cocto, condito, sermone bono, Lucil. ap. Cic. Att. 13, 52, 1; cf. Cic. Fin. 2, 8, 25; cf.:consilia secreto,
Liv. 2, 36, 2:bellum,
id. 8, 3, 2:trucem invidiam,
Stat. Th. 2, 300:iras cum fraude,
Sil. 7, 403:Latio extrema coepta,
id. 10, 431.—To vex, harass, torment, disturb the mind:egomet me coquo et macero et defetigo,
Plaut. Trin. 2, 1, 3: si quid ego adjuero curamve levasso, quae nunc te coquit et versat in pectore fixa, Enn. ap. Cic. Sen. 1, 1; cf.:si sollicitudo oratorem macerat et coquit,
Quint. 12, 10, 77:quos ira metusque coquebat,
Sil. 14, 103:quam... Femineae ardentem curaeque iraeque coquebant,
Verg. A. 7, 345.—Hence, Ital. cuocere; Fr. cuire. —Hence, coctus, a, um, P. a. (acc. to III. A. supra), well considered, well digested: bene coctus sermo, Lucil. ap. Cic. Att. 13, 52, 1.— Transf., of persons: hodie juris coctiores non sunt, qui lites creant. Quam, etc. (alluding to the double meaning of jus), better skilled in, etc., Plaut. Poen. 3, 2, 9. -
12 hosticum
hostĭcus, a, um, adj. [hostis].I.Of or belonging to an enemy, hostile (mostly poet. and in post-Aug. prose;II.not in Cic. or Cæs.): ager,
Liv. 44, 13:tellus,
Ov. P. 1, 3, 65:moenia,
Hor. C. 3, 2, 6:vindemia,
Ov. F. 4, 893:manus,
Plaut. Capt. 2, 1, 49; 2, 2, 61:ensis,
Hor. S. 1, 9, 31:incursiones, Col. praef. § 19: tumultus,
Flor. 3, 10, 17.—In neutr. as subst.: hostĭcum, i, the enemy's territory:castra in hostico incuriose posita,
Liv. 8, 38, 2:raptae ex hostico messes,
Plin. Pan. 29, 3:transire in hosticum,
Eum. Pan. ad Constant. 13; also enmity:hosticum spirare,
Tert. Mag. 35.—Of or belonging to a stranger, strange, foreign:hosticum hoc mihi domiciliumst, Athenis domus est,
Plaut. Mil. 2, 5, 40. -
13 hosticus
hostĭcus, a, um, adj. [hostis].I.Of or belonging to an enemy, hostile (mostly poet. and in post-Aug. prose;II.not in Cic. or Cæs.): ager,
Liv. 44, 13:tellus,
Ov. P. 1, 3, 65:moenia,
Hor. C. 3, 2, 6:vindemia,
Ov. F. 4, 893:manus,
Plaut. Capt. 2, 1, 49; 2, 2, 61:ensis,
Hor. S. 1, 9, 31:incursiones, Col. praef. § 19: tumultus,
Flor. 3, 10, 17.—In neutr. as subst.: hostĭcum, i, the enemy's territory:castra in hostico incuriose posita,
Liv. 8, 38, 2:raptae ex hostico messes,
Plin. Pan. 29, 3:transire in hosticum,
Eum. Pan. ad Constant. 13; also enmity:hosticum spirare,
Tert. Mag. 35.—Of or belonging to a stranger, strange, foreign:hosticum hoc mihi domiciliumst, Athenis domus est,
Plaut. Mil. 2, 5, 40. -
14 labrum
1.lā̆brum, i, n. [root lab, as in labium; v. lambo], a lip.I.Lit.:B.cape cultrum ac seca digitum vel nasum vel labrum,
Plaut. Merc. 2, 2, 39:apes, quas dixisti in labris Platonis consedisse pueri,
Cic. Div. 2, 31, 66:vide ut discidit labrum,
Ter. Ad. 4, 2, 20:labrum superius,
the upper lip, Caes. B. G. 5, 14:(poculis) labra admovere,
Verg. E. 3, 43:labra movere,
Hor. Ep. 1, 16, 60; Juv. 13, 114:sive puer furens impressit memorem dente labris notam,
Hor. C. 1, 13, 12:haec ego mecum Compressis agito labris,
id. S. 1, 4, 137:labra distorquere,
Quint. 1, 11, 9:labra male porrigere, scindere, adstringere, diducere, replicare, in latus trahere,
id. 11, 3, 81: labra labris conserere, to kiss, Cn. Matius ap. Gell. 20, 9, 2:labra labellis ferrummare,
to kiss, Plaut. Mil. 4, 8, 25; so,labra ad labella adjungere,
id. Ps. 5, 1, 14:labra valgiter commovere,
Petr. 26:viscantur labra mariti,
Juv. 6, 466.—Prov.:II.linere alicui labra,
to deceive one, Mart. 3, 42, 2:non in pectore, sed in labris habere bonitatem,
Lact. 3, 16, 4:primis or primoribus labris gustare, or attingere aliquid,
to get a slight taste of, to get only a superficial knowledge of a thing, Cic. N. D. 1, 8, 20:quae ipsi rhetores ne primoribus quidem labris attigissent,
id. de Or. 1, 19, 87:multos vidi qui primoribus labris gustassent genus hoc vitae,
id. Cael. 12, 28:non a summis labris venire,
not to be lightly spoken, Sen. Ep. 10, 3: similem habent labra lactucam, a saying of M. Crassus when he saw an ass eating thistles, and which may be rendered, like lips, like lettuce; meaning, like has met its like, Hier. Ep. 7, 5.—Transf.A.An edge, margin, brim (of a vessel, a ditch, etc.):* B.ut ejus fossae solum tantundem pateret, quantum summa labra distarent,
Caes. B. G. 7, 72:extra duplex vallum fossae circumdedit, interiore labro murum objecit,
Liv. 37, 37, 11:labra doliorum,
Cato, R. R. 107, 1:fontis,
Plin. 31, 2, 19, § 28:lilium resupinis per ambitum labris,
id. 21, 5, 11, § 23; 17, 22, 35, § 168.—Poet., a trench, Aus. de Clar. Urb. 5, 9.—C.Labrum Venerium, a plant growing by rivers, Plin. 25, 13, 108, § 171;2.called also labrum Veneris,
Ser. Samm. 1038.lābrum, i, n. [for lavabrum, q. v.], a basin, a tub for bathing; a vat for treading out grapes:II.labrum si in balineo non est,
Cic. Fam. 14, 20:marmoreo labro aqua exundat,
Plin. Ep. 5, 6, 20:splendentia,
Verg. A. 12, 417:aëna,
id. ib. 8, 22:marmorea duo labra ante fornicem posuit,
Liv. 37, 3, 7:unda labris nitentibus instat,
Stat. S. 1, 5, 49:eluacrum,
Cato, R. R. 11:lupinarium,
id. ib.:olearium,
id. ib. 13; Col. 12, 50, 10 sq.; cf.: spumat plenis vindemia labris, in the full vats or vessels, Verg. G. 2, 6;of a tub or basin for bathing,
Vitr. 5, 10, 4;of a fountain,
Dig. 19, 1, 15.—Poet. transf., a bath:nec Dryades, nec nos videamus labra Dianae,
Ov. F. 4, 761; cf. id. Ib. 481; id. H. 21, 178. -
15 lacesso
lăcesso, īvi or ĭi, ītum, 3 ( inf. pass. lacessiri, Col. 9, 8, 3; 9, 15, 4; Ambros. Ep. 6, 1:I.lacessi,
Liv. 31, 18, 4 al.; Lact. 5, 2, 2:lacessientium,
Liv. 27, 12, 13:lacessiebant,
id. 23, 46, 11), v. a. [lacio; v. Roby, 1, § 625], to excite, provoke, challenge, exasperate, irritate (syn.: irrito, provoco).Lit.:II.aliquem ferro,
Cic. Mil. 31, 84:sponsione me homo promtus lacessivit,
id. Pis. 23, 55:tu ultro me maledictis lacessisti,
id. Phil. 2, 1, 1:me amabis et scripto aliquo lacesses,
by writing, force me to write in return, id. Fam. 12, 20:vetus si poeta non lacessisset prior,
Ter. Phorm. prol. 14:hostes proelio,
i. e. to attack, assail, Caes. B. G. 4, 11:aliquem bello,
id. ib. 6, 5:Aeduos injuriā,
id. ib. 1, 35:nos te nulla lacessiimus injuria,
Cic. Fam. 11, 3, 1:Saguntini nec lacessentes nec lacessiti,
Liv. 21, 11:aliquos lacessiturus bello,
id. 28, 28; Cic. de Imp. Pomp. 10, 23:quorum alter relictus, alter lacessitus,
id. ib. 2, 4:quid tam necessarium quam tenere semper arma, quibus... to ulcisci lacessitus,
id. de Or. 1, 8, 32:ne rudis agminum sponsus lacessat leonem,
Hor. C. 3, 2, 11:Caesar neque cedentes tanto collis ascensu lacessendos judicabat,
Hirt. B. G. 8, 14:aliquem capitaliter,
to make a deadly attack upon one, Plin. Ep. 1, 5:(corpora) quae feriunt oculorum acies visumque lacessunt,
to strike, meet, Lucr. 4, 217; 691; cf. id. 4, 597:nares odor lacessit,
id. 4, 691:fores nondum reserati carceris acer nunc pede nunc ipsa fronte lacessit Equus,
Ov. Tr. 5, 9, 30.— Poet.:aëra Sole lacessita ( = percussa radiis solis),
struck with the sunbeams' glitter, Verg. A. 7, 527; cf.vindemia pluviisque aut ventis lacessita,
Col. 3, 21, 5.—Transf., in gen.A.To urge, arouse, excite, stimulate, shake, move:B.a quo non modo impulsi sumus ad philosophas scriptiones, verum Etiam lacessiti,
Cic. Tusc. 1, 41, 121:ad scribendum,
id. Att. 1, 13, 1:ad pugnam,
Liv. 2, 45 init.:usus luxuriantis aetatis signaturas pretiosis gemmis coepit insculpere, et certatim haec omnis imitatio lacessivit,
Macr. S. 7, 13, 11: aurigae manibusque lacessunt Pectora plausa cavis, pat them on their breasts (in order to animate them), Verg. A. 12, 85:pugnam,
id. ib. 5, 429:bella,
id. ib. 11, 254:ne quemquam voce lacessas,
id. E. 3, 51:his se stimulis dolor ipse lacessit,
Luc. 2, 42:Nilus spuma astra lacessit,
id. 10, 320:taurus lacessit campum,
Stat. Th. 12, 604:clamore sidera,
Sil. 17, 387:deos (precibus),
to assail, importune, Hor. C. 2, 18, 12:pelagus carinā,
to stir, chafe, id. ib. 1, 35, 7.—To call forth, arouse, produce:sermones,
Cic. Fam. 3, 8, 7:ferrum,
Verg. A. 10, 10. -
16 mel
mĕl, mellis ( abl. sing. melli, Plaut. Truc. 2, 4, 20.— Gen. and dat. plur. obsol. acc. to Prisc. p. 744 P.), n. [Gr. meli, honey; melissa, bee; cf. mulsus], honey.I.Lit.:II.hoc est melli dulci dulcius,
Plaut. Truc. 2, 4, 20 (Spengel, dulce):villa abundat lacte, caseo, melle,
Cic. Sen. 16, 56; cf. Plin. 11, 14, 14, § 33:roscida mella,
Verg. E. 4, 30:mellis vindemia,
Col. 9, 15, 1.—Trop., honey for sweetness, pleasantness:poëtica mella,
Hor. Ep. 1, 19, 44:hoc juvat et melli est,
is pleasant, id. S. 2, 6, 32.—Of sweetness, pleasantness of speech:Nestoreum mel, Auct. Pan. ad Pison. 64: Homerici senis mella,
Plin. Ep. 4, 3, 3.—Prov.: quia te tango, mel mihi videor lingere,
it seems to me as sweet as honey, Plaut. Cas. 2, 8, 21:mella petere in medio flumine,
of a vain search, Ov. A. A. 1, 748. —As a term of endearment, darling, sweet, honey:meum mel, meum cor,
Plaut. Poen. 1, 2, 157; 173; id. Curc. 1, 3, 8; id. Trin. 2, 1, 18: Sempronium, mel ac delicias tuas, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 1. -
17 mellis
mĕl, mellis ( abl. sing. melli, Plaut. Truc. 2, 4, 20.— Gen. and dat. plur. obsol. acc. to Prisc. p. 744 P.), n. [Gr. meli, honey; melissa, bee; cf. mulsus], honey.I.Lit.:II.hoc est melli dulci dulcius,
Plaut. Truc. 2, 4, 20 (Spengel, dulce):villa abundat lacte, caseo, melle,
Cic. Sen. 16, 56; cf. Plin. 11, 14, 14, § 33:roscida mella,
Verg. E. 4, 30:mellis vindemia,
Col. 9, 15, 1.—Trop., honey for sweetness, pleasantness:poëtica mella,
Hor. Ep. 1, 19, 44:hoc juvat et melli est,
is pleasant, id. S. 2, 6, 32.—Of sweetness, pleasantness of speech:Nestoreum mel, Auct. Pan. ad Pison. 64: Homerici senis mella,
Plin. Ep. 4, 3, 3.—Prov.: quia te tango, mel mihi videor lingere,
it seems to me as sweet as honey, Plaut. Cas. 2, 8, 21:mella petere in medio flumine,
of a vain search, Ov. A. A. 1, 748. —As a term of endearment, darling, sweet, honey:meum mel, meum cor,
Plaut. Poen. 1, 2, 157; 173; id. Curc. 1, 3, 8; id. Trin. 2, 1, 18: Sempronium, mel ac delicias tuas, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 1. -
18 occupo
occŭpo, āvi, ātum, 1 (occupassis for occupaveris, Plaut. Most. 5, 1, 48:I.occupassit for occupaverit,
id. As. 4, 2, 9), v. a. [obcapio; lit., to lay hold of; hence], to take possession of, seize, occupy any thing (esp. a place; class.; cf.: expugno, obsideo).Lit.:B.totam Italiam suis praesidiis obsidere atque occupare cogitat,
Cic. Agr. 2, 28, 75:locum,
id. Fin. 3, 20, 67:possessiones,
id. Phil. 13, 5, 12:urbes,
Liv. 33, 31:montem,
Tac. A. 4, 47:portum,
Hor. C. 1, 14, 2:aditum,
to go in, enter, Verg. A. 6, 424:regnum,
Cic. Lael. 12, 40:tyrannidem,
id. Off. 3, 23, 90:familiam optimam occupavit,
has got hold of, has got into, Plaut. Trin. 5, 2, 11:occupando adquirere aliquid,
Gai. Inst. 2, 66 sqq.; cf. id. ib. 2, 215:vindemia occupabit sementem,
shall reach to, Vulg. Lev. 26, 5.— Poet.:aliquem amplexu,
to clasp in one's arms, to embrace, Ov. F. 3, 509.—Transf.1.To occupy, i. e. to take up, fill with any thing:2.atrā nube polum,
Hor. C. 3, 29, 44:urbem (sc. aedificiis),
Liv. 5, 55:caementis Tyrrhenum mare,
Hor. C. 3, 24, 3.—To fall upon, attack one with any thing (syn. invado):3.Latagum saxo... Occupat os faciemque adversam,
Verg. A. 10, 699:aliquem gladio,
id. ib. 9, 770:aliquem morsu,
Ov. M. 3, 48:canes ense,
Prop. 4, 4, 82 (5, 4, 84):ne occupet te pluvia,
Vulg. 3 Reg. 18. 44: caligo, id. Job, 3, 5.— Poet., in a friendly sense, to surprise:Volteium Philippus Vilia vendentem Occupat,
Hor. Ep. 1, 7, 64.—To get the start of, to be beforehand with, to anticipate, to do a thing first, to outstrip:II.occupat egressas quamlibet ante rates,
Ov. Tr. 1, 10, 6:volo, tu prior ut occupes adire,
that you should present yourself the first, Plaut. Ps. 4, 1, 15:praeloqui,
id. Rud. 1, 4, 18:bellum facere,
to begin the war first, Liv. 1, 14:rapere oscula,
Hor. C. 2, 12, 28.—Trop.A.To seize, take possession of, fill, invade, engross:B.tantus timor omnem exercitum occupavit,
Caes. B. G. 1, 39:tremor occupat artus,
Ov. M. 3, 40:sopor occupat artus,
Verg. G. 4, 190:animos magnitudine rei,
Cic. Font. 5, 20:pallor ora,
Verg. A. 4, 499.—To take up, occupy, employ: haec causa primos menses occupabit, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 10, 3:cum in mentem venit tres et sexaginta annos aeque multa volumina occupasse mihi,
Liv. 31, 1, 3:in funambulo Animum,
Ter. Hec. prol. 1, 4:contio, quae homines occupatos occupat,
Plaut. Men. 2, 1, 7:tanta superstitio mentis Siculorum occupavit,
Cic. Verr. 2, 4, 51, § 113: pecuniam, to put out or lay out money:pecuniam adulescentulo grandi fenore occupavisti,
have loaned it at a high rate, id. Fl. 21, 51:pecunias apud populos,
id. Verr. 2, 1, 36, § 91:pecuniam animalibus,
to lay out, invest in cattle, Col. 1, 8, 13:pecuniam in pecore,
id. 11, 1:argentum,
Plaut. Ep. 2, 2, 13.— Pass.:ante occupatur animus ab iracundiā,
Cic. Q. Fr. 1, 1, 13, § 38; Liv. 22, 15, 6.—Hence, oc-cŭpātus, a, um, P. a., taken up, occupied, employed, busy, engaged (class.):ut si occupati profuimus aliquid civibus nostris, prosimus etiam otiosi,
Cic. Tusc. 1, 3, 5:in eo, ut,
Nep. Alc. 8, 1:tempora,
Cic. Planc. 27, 66:qui in patriā delendā occupati et sunt et fuerunt,
id. Off. 1, 17, 57:hostibus opere occupatis,
Liv. 21, 45, 2: Nep. Hann. 7, 1.—Hence, married, occupatae (opp. to vacuae), Quint. Decl. 376.— Comp.: comitiorum dilationes occupatiorem me habebant, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 4, 3.— Sup.:non dubito, quin occupatissimus fueris,
very much occupied, Cic. Att. 12, 38, 1; Plin. Ep. 9, 21, 2. -
19 oleitas
ŏlĕĭtas, ātis, f. [olea], the olive-gathering, olive-harvest (ante- and post-class.):ubi vindemia et oleitas facta erit,
Cato, R. R. 68; id. ib. 144; Minuc. Fel. 17, 9; Mamert. Grat. Act. 22. -
20 pando
1.pando, āvi, ātum, 1, v. a. and n. [for spando; root spa-; Sanscr. spha-, spread, grow; Gr. spaô; cf. spatium].I.Act., to bend, bow, curve any thing (cf.:(β).flecto, curvo): pandant enim posteriora,
Quint. 11, 3, 122:manus leviter pandata,
id. 11, 3, 100. —Mid., to bend itself, to bend:II. 2.in inferiora pandantur,
Plin. 16, 42, 81, § 223; 16, 39, 74, § 189; 16, 40, 79, § 219:apes sarcinā pandatae,
id. 11, 10, 10, § 21:firmiora juga sunt alliganda, ut rigorem habeant nec pandentur onere fructuum,
Col. 4, 16 fin. —pando pandi (acc. to Prisc. p. 891 P.), passum, and less freq. pansum (v. Neue, Formenl. 2, p. 567 sq.), 3, v. a., to spread out, extend; to unfold, expand [from the root pat of pateo, cf. petannumi, q. v.] (syn.: explano, explico, extendo).I.Lit.:(β).pandere palmas Ante deum delubra,
Lucr. 5, 1200; so,ad solem pennas,
Verg. G. 1, 398:retia,
Plin. 9, 8, 9, § 29:telas in parietibus latissime,
id. 29, 4, 27, § 87: aciem, to extend, deploy, = explicare, Tac. H. 2, 25; 4, 33:rupem ferro,
i. e. to split, Liv. 21, 37:utere velis, Totos pande sinus,
Juv. 1, 150.—With se or pass., to spread one's self, stretch, open out, extend, etc.:2.immensa panditur planities,
Liv. 32, 4:dum se cornua latius pandunt,
id. 2, 31:rosa sese pandit in calices,
Plin. 21, 4, 10, § 14:ubi mare coepit in latitudinem pandi,
id. 6, 13, 15, § 38:si panditur ultra (gremium),
i. e. is not yet full, Juv. 14, 327.—In partic., in econom. lang., to spread out to dry, to dry fruits:B.ficos pandere,
Col. 2, 22, 3:uvas in sole,
id. 12, 39, 1.—Transf.1.To throw open, to open any thing by extending it (mostly poet.;2.syn.: patefacio, aperio, recludo): pandite atque aperite propere januam hanc Orci,
Plaut. Bacch. 3, 1, 1:pandite, sulti', genas (i. e. palpebras), Enn. ap. Paul. ex Fest. s. v. genas, p. 94 Müll. (Ann. v. 521 Vahl.): dividimus muros et moenia pandimus urbis,
Verg. A. 2, 234:(Cerberus) tria guttura pandens,
id. ib. 6, 421:limina,
id. ib. 6, 525: agros pingues, to lay open, i. e. to plough up, till, Lucr. 5, 1248:piceae tantum taxique nocentes Interdum aut hederae pandunt vestigia nigrae,
disclose, Verg. G. 2, 257:torridam incendio rupem ferro pandunt,
lay open, split, Liv. 21, 37, 3:pandite nunc Helicona, deae,
Verg. A. 7, 641; 10, 1.—Mid., to open itself, to open: panduntur inter ordines [p. 1297] viae, Liv. 10, 41:II.cum caudā omnis jam panditur Hydra,
i. e. displays itself, Cic. Arat. 449.—Trop.A.To spread, extend; and with se, to spread or extend itself:B. 2.cum tempora se veris florentia pandunt,
Lucr. 6, 359:illa divina (bona) longe lateque se pandunt caelumque contingunt,
Cic. Tusc. 5, 27, 76:quaerebam utrum panderem vela orationis,
id. ib. 4, 5, 9:umbriferos ubi pandit Tabrica saltus,
Juv. 10, 194. —Mid.:ab aquilone pandetur malum super omnes,
Vulg. Jer. 1, 14; see also under P. a. B.—In partic., to unfold in speaking, to make known, publish, relate, explain (mostly poet.):A.omnem rerum naturam dictis,
Lucr. 5, 54:primordia rerum,
id. 1, 55:res altā terrā et caligine mersas,
Verg. A. 6, 267; 3, 252; 3, 479:nomen,
Ov. M. 4, 679:fata,
Luc. 6, 590:Hesiodus agricolis praecepta pandere orsus,
Plin. H. N. 14, 1, 1, § 3.—Hence,pansus, a, um, P. a., spread out, outspread, outstretched, extended (rare and mostly post-Aug.):B.manibus et pedibus pansis,
Vitr. 3, 1:suppliciter pansis ad numina palmis, Germ. Arat. 68: sago porrectius panso,
Amm. 29, 5, 48:pansis in altum bracchiis,
Prud. Cath. 12, 170: panso currere carbaso, id. adv. Symm. praef. 1, 48.—passus, a, um (cf.:1.ab eo, quod est pando passum veteres dixerunt, non pansum, etc.,
Gell. 15, 15, 1), P. a., outspread, outstretched, extended, open.Lit.:2.velo passo pervenire,
under full sail, Plaut. Stich. 2, 2, 45; so,velis passis pervehi,
Cic. Tusc. 1, 49, 119:passis late palmis,
Caes. B. C. 3, 98:passis manibus,
Plin. 7, 17, 17, § 77; Gell. 15, 15, 3: crinis passus, and more freq. in plur., crines passi, loose, dishevelled hair:capillus passus,
Ter. Phorm. 1, 2, 56; Caes. B. G. 1. 51; 7, 48; Liv. 1, 13; Verg. A. 1, 480 et saep.—Hence, verba passa, loose, relaxed, i. e. prose, App. Flor. 2, 15, p. 352, 1.—Transf.(α).Spread out to dry (v. supra, I. 2.); hence, dried, dry:(β).uvae,
i. e. raisins, Col. 12, 39, 4; Front. Ep. ad M. Caes. 4, 4 Mai; Vulg. Num. 6, 4; so,acini,
Plin. 14, 1, 3, § 16:racemi,
Verg. G. 4, 269:rapa,
Plin. 18, 13, 34, § 127:uva passa pendilis,
Plaut. Poen. 1, 2, 99:lac passum,
boiled milk, Ov. M. 14, 274.—Hence,Transf.: rugosi passique senes, dried up, withered, Lucil. ap. Non. 12, 5 (Sat. 19, 11).— Hence, subst.: passum, i, n. (sc. vinum), wine made from dried grapes, raisin-wine: passum nominabant, si in vindemiā uvam diutius coctam legerent, eamque passi essent in sole aduri, Varr. ap. Non. 551, 27; Plaut. Ps. 2, 4, 51:3.passo psythia utilior,
Verg. G. 2, 93; Juv. 14, 271; cf. Col. 12, 39, 1; Plin. 14, 9, 11, § 81; Pall. 11, 19, 1:passum quo ex sicciore uva est, eo valentius est,
Cels. 2, 18.—Trop.: verba passa, prose (post-class.), App. Flor. p. 352, 1.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
Vindémia — Création 5 février 1991 Forme juridique Société par actions simplifiée Siège social … Wikipédia en Français
VINDEMIA quasi VINIDEMIA — VINDEMIA, quasi VINIDEMIA a vino vel vite demeuda, peragebatur apud Romanos a Vindemaiore seu Vinaeuntore, de quo vide Laur. Piguorium, Comm. de Servis. Eius tempore Fetiae memorantur l. 1. ff. de Feriis. Nec tantum in Foro, sed etiam in Scholis … Hofmann J. Lexicon universale
vindemia — vin·dè·mia s.f. OB var. → vendemmia … Dizionario italiano
VINDEMIA — vindemiarum … Abbreviations in Latin Inscriptions
ВИНДЕМИЯ — • Vindemĭa, см. Vinum, Вино, 3 … Реальный словарь классических древностей
vendémiaire — [ vɑ̃demjɛr ] n. m. • 1793; lat. vindemia « vendange » ♦ Premier mois du calendrier républicain qui commençait le 22 (ou 23) septembre. ● vendémiaire nom masculin (latin vindemia, vendange) Premier mois de l année républicaine, commençant à l… … Encyclopédie Universelle
vendimia — (Del lat. vindemia.) ► sustantivo femenino 1 AGRICULTURA Recolección de la uva. 2 AGRICULTURA Temporada en que se efectúa esta recolecta. 3 Beneficio o provecho grande que se saca de algo. SINÓNIMO cosecha * * * vendimia (del lat. «vindemĭa») f.… … Enciclopedia Universal
vendange — [ vɑ̃dɑ̃ʒ ] n. f. • 1553; vendeignes « raisins récoltés » 1291; lat. vindemia, de vinum « vin » et demere « récolter » 1 ♦ Le fait de cueillir et de rassembler les raisins mûrs pour la fabrication du vin. « Les vendanges, la récolte des fruits,… … Encyclopédie Universelle
Französischer Revolutionskalender — Der Französische Revolutionskalender (auch Republikanischer Kalender) wurde infolge der Französischen Revolution von 1789 geschaffen, jedoch trat er in offizieller Form erst ab dem 22. September 1792 auf. Seit dem 15. Juli 1789, einem Tag nach… … Deutsch Wikipedia
Republikanischer Kalender — Der Republikanische Kalender (auch Französischer Revolutionskalender) wurde infolge der Französischen Revolution von 1789 geschaffen. Seit dem 15. Juli 1789, einem Tag nach Erstürmung der Bastille wurde das An I de la liberté („Jahr I der… … Deutsch Wikipedia
Revolutionskalender — Der Republikanische Kalender (auch Französischer Revolutionskalender) wurde infolge der Französischen Revolution von 1789 geschaffen. Seit dem 15. Juli 1789, einem Tag nach Erstürmung der Bastille wurde das An I de la liberté („Jahr I der… … Deutsch Wikipedia