-
41 vicepraepositus
vice-provost; (Erasmus) -
42 vitiosus
vicious, full of vice, corrupt. -
43 vitium
fault, vice, crime. -
44 ala
āla, ae, f. [for axla, contr. from axilla, Cic. Or. 45, 153; cf. anchos = ômos (Hesych.) = shoulder = O. H. Germ. Ahsala; Germ. Achsel].I.Lit., a wing, as of a bird: galli plausu premunt alas, Enn. ap. Cic. Div. 2, 26; Verg. A. 3, 226 al.: Me. Vox mihi ad aurīs advolavit. So. Ne ego homo infelix fui, qui non alas intervelli, that I did not pluck off its wings, Plaut. Am. 1, 1, 170.— Poet., of the gods:II.Mors atris circumvolat alis,
Hor. S. 2, 1, 58:volucris Fati Tardavit alas,
id. C. 2, 17, 25:bibulae Cupidinis alae,
Ov. A. A. 1, 233:furvis circumdatus alis Somnus,
Tib. 2, 1, 89:me jocundis Sopor impulit alis,
Prop. 1, 3, 45:Madidis Notus evolat alis,
Ov. M. 1, 264.—Of sails:velorum pandimus alas,
Verg. A. 3, 520.—Of oars:classis centenis remiget alis,
Prop. 4, 6, 47:remigium alarum,
Verg. A. 1, 301 (cf. Hom. Od. 11, 125);so inversely remi is used of wings: super fluctus alarum insistere remis,
Ov. M. 5, 558 (cf. pterois eressei, Eur. Iphig. Taur. 289; Aeschyl. Agam. 52; and cf. Lucr. 6, 743). —Of wind and lightning:Nisus Emicat et ventis et fulminis ocior alis,
Verg. A. 5, 319 al. —Transf.A.In man, the upper and under part of the arm, where it unites with the shoulder; the armpit, Liv. 9, 41; 30, 34:B.aliquid sub alā portare,
Hor. Ep. 1, 13, 12:hirquinae,
Plaut. Poen. 4, 2, 51:hirsutae,
Hor. Epod. 12, 5:halitus oris et alarum vitia,
Plin. 21, 20, 83, § 142:virus alarum et sudores,
id. 35, 15, 52, § 185:sudor alarum,
Petr. 128 (many Romans were accustomed to pluck out the hair from the armpits, Sen. Ep. 114; Juv. 11, 157; v. alipilus).—In animals, the hollow where the foreleg is joined to the shoulder; the shoulder - blade. —Of elephants, Plin. 11, 40, 95, § 324.—Of frogs, Plin. 9, 51, 74, § 159.—C.In trees and plants, the hollow where the branch unites with the stem, Plin. 16, 7, 10, § 29; so id. 22, 18, 21, § 45; 25, 5, 18, § 38 al.—D.In buildings, the wings, the side apartments on the right and left of the court, the side halls or porches, the colonnades; called also in Gr. ptera, Vitr. 6, 4, 137; 4, 7, 92.—E.In milit. lang., the wing of an army (thus conceived of as a bird of prey), commonly composed of the Roman cavalry and the troops of the allies, esp. their horsemen; hence, alarii in contrast with legionarii, and separated from them in enumeration, also having a leader, called praefectus alae, Tac. H. 2, 59 al.; cf. Lips. de Milit. Rom. 1, 10 Manut.; Cic. Fam. 2, 17 fin.; Herz. ad Caes. B. G. 1, 51; Smith, Dict. Antiq.; Cincius ap. Gell. 16, 4, 6; cf. Gell. 10, 9, 1:► Such alae gave names to several towns, since they were either levied from them, quartered in them, or, after the expiration of their time of service, received the lands of such towns.Alae, equites: ob hoc alae dicti, quia pedites tegunt alarum vice,
Serv. ad Verg. A. 4, 121: peditatu, equitibus atque alis cum hostium legionibus pugnavit, Cato ap. Gell. 15, 9, 5; Cic. Off. 2, 13, 45:dextera ala (in alas divisum socialem exercitum habebat) in primā acie locata est,
Liv. 31, 21; Vell. 2, 117 al.—An ala, as a military division, usu. consisted of about 500 men, Liv. 10, 29.—So, Ala Flaviana, Ala Nova, et saep. (cf. castrum, II. 1. fin.). -
45 alacer
ălăcer, cris, e, adj. (also in masc. alacris, Enn., v. below; Ter. Eun. 2, 3, 13, and Verg. A. 5, 380; cf. Charis. p. 63 P.—In more ancient times, alacer comm.; cf. Serv. ad Verg. A. 6, 685, and 2. acer) [perh. akin to alere = to nourish, and olēre = to grow; cf. Cic. Verr. 1, 6, 17; Auct. ad Her. 2, 19, 29], lively, brisk, quick, eager, active; glad, happy, cheerful (opp. languidus; cf. Doed. Syn. 3, 247, and 4, 450.—In the class. per., esp. in Cicero, with the access. idea of joyous activity).I.Lit.A.Of men: ignotus juvenum coetus, alternā vice Inibat alacris, Bacchio insultans modo, Enn. ap. Charis. p. 214 P.:B.quid tu es tristis? quidve es alacris?
why are you so disturbed? or why so excited? Ter. Eun. 2, 3, 13 ( = incitatus, commotus, Ruhnk.):videbant Catilinam alacrem atque laetum,
active and joyous, Cic. Mur. 24, 49:valentes imbecillum, alacres perterritum superare,
id. Cael. 28:Aman laetus et alacer,
Vulg. Esth. 5, 9:alacres animo sumus,
are eager in mind, Cic. Fam. 5, 12 fin. Manut.; Verg. A. 6, 685 al.—With ad: alacriores ad reliquum perficiendum, Auct. ad Her. 2, 31:ad maleficia,
id. ib. 2, 30:ad bella suscipienda alacer et promptus animus,
Caes. B. G. 3, 19; so Sall. C. 21, 5:ad rem gerendam,
Nep. Paus. 2, 6.—With super:alacri corde super omnibus,
Vulg. 3 Reg. 8, 66.—In Sall. once for nimble, active: cum alacribus saltu, cum velocibus cursu certabat, Fragm. 62, p. 248 Gerl.—Of animals:II.equus,
Cic. Div. 33, 73: bestiae, Auct. ad Her. 2, 19. —Transf., poet., of concrete and abstract things:alacris voluptas,
a lively pleasure, Verg. E. 5, 58; so, alacres enses, quick, ready to cut, Claud. Eutr. 2, 280:involant (in pugnam) impetu alacri,
with a spirited, vigorous onset, Plaut. Am. 1, 1, 90. — Sup. not used; cf. Charis. 88 P.; Rudd. I. p. 177, n. 48.— Adv.: ălăcrĭter, briskly, eagerly, Amm. 14, 2.— Comp., Just. 1, 6, 10. -
46 alternus
alternus, a, um, adj. [alter], one after the other, by turns, interchangeable, alternate (class. and also poet.).I.In gen.: ( Sem)VNIS. ALTERNEI. ADVOCAPIT. CONCTOS (i. e. Semones alterni advocate cunctos), Carm. Fr. Arv. 36 (v. advoco fin.): alternā vice inire, Enn. ap. Charis. p. 214 P. (Trag. v. 151 Vahl.):II.alternae arbores,
Plaut. Trin. 2, 4, 138:Alterno tenebras et lucem tempore gigni,
Lucr. 5, 978:ex duabus orationibus capita alterna recitare,
Cic. Clu. 51, 140:alternis trabibus ac saxis,
with beams and stones regularly interchanged, Caes. B. G. 7, 23 Herz.:(bibere) alternis diebus modo aquam, modo vinum,
Cels. 3, 2:Alterno terram quatiunt pede,
Hor. C. 1, 4, 7:per alternas vices,
Ov. P. 4, 2, 6:vix hostem, alterni si congrediamur, habemus,
Verg. A. 12, 233; 6, 121: alternum foedus amicitiae, Cat. 109, 6: alternus metus, mutual or reciprocal fear, Liv. 26, 25; cf. id. 23, 26:alternas servant praetoria ripas,
the opposite, Stat. S. 1, 3, 25:aves,
the eagles which stand opposite to each other, Claud. Mall. Theod. prol. 16 (v. the passage in its connection):alternis paene verbis T. Manlii factum laudans,
with almost every other word, Liv. 8, 30: alternis dicetis;amant alterna Camenae,
responsive song, Verg. E. 3, 59:versibus alternis,
Hor. Ep. 2, 1, 146: alternis aptum sermonibus, alternate discourse, i. e. dialogue, id. A. P. 81. —Of verses: interchanging between hexameter and pentameter, elegiac:pedes alternos esse oportebit,
Cic. de Or. 3, 50, 193:epigramma alternis versibus longiusculis,
id. Arch. 10, 25; Ov. H. 15, 5:canere alterno carmine,
id. F. 2, 121; so id. Tr. 3, 1, 11; 3, 1, 56; 3, 7, 10 (cf.:modos impares,
id. ib. 2, 220).—Esp., in the Roman courts of justice the accused, and afterwards the accuser, could alternately reject all the judges appointed by the prætor;a. b.hence, alterna consilia or alternos judices reicere,
to reject by turns, Cic. Vatin. 11, 27; id. Planc. 15, 36:cum alternae civitates rejectae sunt,
id. Verr. 2, 2, 13.— Comp. and sup. are not used. — Advv. (only in posit.).Form alternīs ( abl. plur.; sc. vicibus), alternately, by turns ( poet. and prose; freq. in Lucr.;* c.not in Cic.),
Lucr. 1, 524; 1, 768; 1, 1011; 1, 1066; 3, 373; 4, 790; 6, 570; Varr. R. R. 3, 16, 9; Verg. E. 3, 59; id. G. 1, 71; 1, 79; Liv. 2, 2 med.; Sen. Ep. 120 fin.; Plin. Ep. 18, 2.—Form alternă, neutr. plur., Plin. 11, 37, 51, § 138 Jan; App. M. 10, p. 247, 8 Elm. -
47 annua
annŭus, a, um, adj. [annus].I.That lasts a year or continues through a year, of a year's duration:II. A.penus,
Plaut. Ps. 1, 2, 45:tempus,
Cic. Att. 6, 5:provincia,
id. Fam. 15, 14 fin.:magistratus,
Caes. B. G. 1, 16:reges,
Nep. Hann. 7, 4:imperium,
Tac. H. 3, 46 al.:spatium,
Hor. C. 4, 5, 11:cultura,
id. ib. 3, 24, 14:annui victus,
Plin. 7, 46, 47, § 151 et saep.—Adj.: annuo in cursu, Att. ap. Non. p. 20, 28:B.tempora,
Lucr. 5, 618:commutationes,
changes of the seasons, Cic. Inv. 1, 34:labor (agricolarum),
id. Verr. 2, 3, 48:plenitudo annuae messis,
Vulg. Jer. 5, 24:deponit flavas annua terra comas,
Tib. 2, 1, 48:annua magnae Sacra refer Cereri,
Verg. G. 1, 338:annuos reditus non dabunt,
Vulg. 1 Esdr. 4, 13:annuā vice,
annually, Plin. 28, 8, 27, § 92:annuis vicibus,
id. 10, 20, 22, § 44 al. —Hence,Subst.: annŭum, i, and more freq. in the plur.: annŭa, ōrum, n., an annuity, annual stipend, pension:publici servi annua accipiunt,
Plin. Ep. 10, 40; Suet. Vesp. 18; id. Tib. 50; id. Gram. 3, 23:si cui annuum relictum fuerit,
Dig. 33, 1, 14; 33, 1, 10. -
48 annuum
annŭus, a, um, adj. [annus].I.That lasts a year or continues through a year, of a year's duration:II. A.penus,
Plaut. Ps. 1, 2, 45:tempus,
Cic. Att. 6, 5:provincia,
id. Fam. 15, 14 fin.:magistratus,
Caes. B. G. 1, 16:reges,
Nep. Hann. 7, 4:imperium,
Tac. H. 3, 46 al.:spatium,
Hor. C. 4, 5, 11:cultura,
id. ib. 3, 24, 14:annui victus,
Plin. 7, 46, 47, § 151 et saep.—Adj.: annuo in cursu, Att. ap. Non. p. 20, 28:B.tempora,
Lucr. 5, 618:commutationes,
changes of the seasons, Cic. Inv. 1, 34:labor (agricolarum),
id. Verr. 2, 3, 48:plenitudo annuae messis,
Vulg. Jer. 5, 24:deponit flavas annua terra comas,
Tib. 2, 1, 48:annua magnae Sacra refer Cereri,
Verg. G. 1, 338:annuos reditus non dabunt,
Vulg. 1 Esdr. 4, 13:annuā vice,
annually, Plin. 28, 8, 27, § 92:annuis vicibus,
id. 10, 20, 22, § 44 al. —Hence,Subst.: annŭum, i, and more freq. in the plur.: annŭa, ōrum, n., an annuity, annual stipend, pension:publici servi annua accipiunt,
Plin. Ep. 10, 40; Suet. Vesp. 18; id. Tib. 50; id. Gram. 3, 23:si cui annuum relictum fuerit,
Dig. 33, 1, 14; 33, 1, 10. -
49 annuus
annŭus, a, um, adj. [annus].I.That lasts a year or continues through a year, of a year's duration:II. A.penus,
Plaut. Ps. 1, 2, 45:tempus,
Cic. Att. 6, 5:provincia,
id. Fam. 15, 14 fin.:magistratus,
Caes. B. G. 1, 16:reges,
Nep. Hann. 7, 4:imperium,
Tac. H. 3, 46 al.:spatium,
Hor. C. 4, 5, 11:cultura,
id. ib. 3, 24, 14:annui victus,
Plin. 7, 46, 47, § 151 et saep.—Adj.: annuo in cursu, Att. ap. Non. p. 20, 28:B.tempora,
Lucr. 5, 618:commutationes,
changes of the seasons, Cic. Inv. 1, 34:labor (agricolarum),
id. Verr. 2, 3, 48:plenitudo annuae messis,
Vulg. Jer. 5, 24:deponit flavas annua terra comas,
Tib. 2, 1, 48:annua magnae Sacra refer Cereri,
Verg. G. 1, 338:annuos reditus non dabunt,
Vulg. 1 Esdr. 4, 13:annuā vice,
annually, Plin. 28, 8, 27, § 92:annuis vicibus,
id. 10, 20, 22, § 44 al. —Hence,Subst.: annŭum, i, and more freq. in the plur.: annŭa, ōrum, n., an annuity, annual stipend, pension:publici servi annua accipiunt,
Plin. Ep. 10, 40; Suet. Vesp. 18; id. Tib. 50; id. Gram. 3, 23:si cui annuum relictum fuerit,
Dig. 33, 1, 14; 33, 1, 10. -
50 circumago
circum-ăgo, ēgi, actum, 3, v. a.I.To drive or turn in a circle, turn round (most freq. since the Aug. per.;2.not in Cic. or Quint.): impera suovetaurilia circumagi,
Cato, R. R. 141, 1.—And with two acc. (on account of circum):terram fundumque meum suovetaurilia circumagi jussi,
Cato, R. R. 141, § 2:(annus) qui solstitiali circumagitur orbe,
Liv. 1, 19, 6:chamaeleonis oculos ipsos circumagi totos tradunt,
Plin. 11, 37, 55, § 152.— Act. in mid. sense (very rare):Aegeum pelagus summotas terras hinc ad promunturium, quod Sunium vocatur, magno ambitu mollique circumagit,
rolls around, surrounds, Mel. 2, 2, 8.—To drive around, produce by going around:B.pinctis bobus... aratro circumagebant sulcum,
Varr. L. L. 5, § 143 Müll.—Hence,T. t., to manumit a slave by turning him round. since the slave, in such a case, was taken by his master with the right hand, and turned around in a circle (cf. vertigo, Casaub. Pers. 5, 75 sq., and Dict. of Antiq.);C.fig.: qui se illi (philosophiae) subjecit et tradidit, statim circumagitur: hoc enim ipsum philosophiae servire libertas est,
Sen. Ep. 8, 6.—Trop.1.Of time, with se, or more freq. in pass, to pass away, to be spent (so most freq. in temp. perf. and in Liv.):2.in ipso conatu rerum circumegit se annus,
Liv. 9, 18, 14:sed prius se aestas circumegit, quam, etc.,
id. 23, 39, 4:prius circumactus est annus, quam, etc.,
id. 6, 38, 1:circumactis decem et octo mensibus,
id. 9, 33, 3; 6, 1, 4; 26, 40, 1; 27, 30, 11; 44, 36, 1; Plin. 7, 16, 17, § 76;and in tmesis: circum tribus actis annis,
Lucr. 5, 881.—In temp. pres.:annus, qui solstitiali circumagitur orbe,
Liv. 1, 19, 6:nobis in apparatu ipso annus circumagitur,
id. 24, 8, 8.—Of the vicissitudes of fortune, etc.:II.cum videamus tot varietates tam volubili orbe circumagi,
Plin. Ep. 4, 24, 6.—To turn, turn about, wheel around:2.equos frenis,
Liv. 1, 14, 9; 8, 7, 10; 10, 11, 1; Curt. 3, 11, 14 sq.:collum in aversam se,
Plin. 11, 47, 107, § 256:corpora,
Tac. H. 4, 29:se ad dissonos clamores,
Liv. 4, 28, 2:circumagitur, cum venit, imago (in speculis),
Lucr. 4, 316 (340):circumagente se vento,
Liv. 37, 16, 4:aciem,
id. 42, 64, 5:signa,
id. 10, 36, 9; 6, 24, 7; Curt. 4, 6, 14:ut qui (milites) ultimi stabant... verti tamen et in frontem circumagi possent,
id. 4, 13, 32:se,
to turn about, Plin. 6, 31, 36, § 199; 16, 41, 80, § 220:legiones,
to lead back, Flor. 3, 21, 6. —Hence, prov.:circumagetur hic orbis,
the tide will turn, Liv. 42, 42, 6; cf.' praecipua cenationum rotunda, quae perpetuo diebus ac noctibus vice mundi circumageretur,
Suet. Ner. 31.—Esp., to agitate, disturb:B.verna (mala) stomacho inutilia sunt, alvom, vesicam circumagunt,
Plin. 23, 6, 54, § 100.—Trop.:III.hic paululum circumacta fortuna est,
changes, is changed, Flor. 2, 2, 22:sed unā voce, quā Quirites eos pro militibus appellarat, tam facile circumegit et flexit,
Suet. Caes. 70:quo te circumagas?
whither will you now turn? Juv. 9, 81:universum prope humanum genus circumegit in se,
brought over to his side, Plin. 26, 3, 7, § 13.—(Acc. to circum, II. C.) To run or drive about, proceed from one place to another:B.(milites) huc illuc clamoribus hostium circumagi,
Tac. H, 3, 73: nil opus est te Circumagi, i. e. that you wander about with me, * Hor. S. 1, 9, 17.—Trop.:IV.non pendere ex alterius vultu ac nutu, nec alieni momentis animi circumagi,
Liv. 39, 5, 3:rumoribus vulgi circumagi,
id. 44, 34, 4; 26, 8, 3.—Aliquem aliquā re = circumdare, to surround with something:fratrem Saturnum muro,
Lact. 1, 14.—Hence, circumactus, a, um, P. a., bent around, curved (perh. only in the two Plin.):in orbem circumactus,
Plin. 9, 33, 52, § 102; 15, 14, 15, § 51; 16, 34, 62, § 146:sensim circumactis curvatisque litoribus,
Plin. Ep. 6, 16, 12. -
51 consulo
consŭlo, lŭi, ltum, 3, v. n. and a. [from con and root sal-; cf. consul and consilium].I.To consider, reflect, deliberate, take counsel, reflect upon, consult.A. 1.In gen.(α).Absol.: quid nunc? etiam consulis? do you still deliberate, i. e. hesitate? Plaut. Trin. 2, 4, 171; cf. id. Truc. 2, 4, 75 Speng.: ne quid in consulendo adversi eveniat, Cato ap. Gell. 7, 3, 14:(β).consulto opus est,
there is need of deliberation, Sall. C. 1, 6:dum tempus consulendi est,
Ter. Hec. 5, 1, 19:satis facere consulentibus,
Cic. Or. 42, 143:ut omnium rerum vobis ad consulendum potestas esset,
Liv. 8, 13, 18:ut tot uno tempore motibus animi turbati trepidarent magis quam consulerent,
id. 21, 16, 2:praesidium consulenti curiae,
Hor. C. 2, 1, 14 et saep.—With in and acc.:(γ).consulere in longitudinem,
to take thought for the future, Ter. Heaut. 5, 2, 10:in commune,
for the common good, id. And. 3, 3, 16; Liv. 32, 21, 1; Tac. A. 12, 5; id. Agr. 12; Curt. 5, 9, 14;and in the same sense: in medium,
Verg. A. 11, 335; Liv. 24, 22, 15; Tac. H. 2, 5; Luc. 5, 46:in unum,
Tac. H. 1, 68; 4, 70:in publicum (opp. suscipere proprias simultates),
Plin. Ep. 9, 13, 21; Tac. A. 1, 24.—With de and abl.:(δ).bello confecto de Rhodiis consultum est,
Sall. C. 51, 5; so,de communibus negotiis,
id. J. 105, 1:de salute suorum,
Cic. Sull. 22, 63:omnibus de rebus,
Tac. A. 4, 40.—With ut or ne:2.consulere vivi ac prospicere debemus, ut illorum (liberorum) solitudo munita sit,
Cic. Verr. 2, 1, 58, § 153:tu ne qua manus se attollere nobis A tergo possit, custodi et consule longe,
Verg. A. 9, 322.— Impers.:ut urbi... satis esset praesidii, consultum atque provisum est,
Cic. Cat. 2, 12, 26:ne deficerent, consulendum esse,
Cels. 3, 4, 31.—Esp., consulere alicui or alicui rei, to take care for some person or thing, to be mindful of, take care of, look to, have regard for, to counsel or consult for:B.tuae rei bene consulere cupio,
Plaut. Trin. 3, 2, 9:quid me fiat, parvi pendis, dum illi consulas,
Ter. Heaut. 4, 3, 37:qui parti civium consulunt, partem neglegunt,
Cic. Off. 1, 25, 85: consulere eorum commodis et utilitati salutique [p. 442] servire, id. Q. Fr. 1, 1, 9, § 27; so,famae, pudicitiae tuae,
id. Phil. 2, 2, 3:dignitati meae,
id. Fam. 11, 29, 1:suae vitae,
Caes. B. G. 7, 12:receptui sibi,
id. B. C. 3, 69:reipublicae juxta ac sibi,
Sall. C. 37, 8; id. J. 58, 2; Hor. Ep. 1, 17, 1:timori magis quam religioni,
Caes. B. C. 1, 67; cf.:magis irae quam famae,
Sall. C. 51, 7:qui mi consultum optime velit esse,
Ter. Phorm. 1, 3, 1: mi ires consultum male? to counsel evil or badly, Plaut. Bacch. 3, 6, 36; so,male patriae,
Nep. Epam. 10, 1; id. Phoc. 2, 2.—With si:melius consulet (sibi), si, etc.,
Cels. 1, 3, 55.—Act.1.Consulere aliquem (or aliquid), to consult with one, to ask his opinion or advice, to ask counsel of, to consult, question (for the sake of advice).a.In gen.:b.cum te consuluissem, quid mihi faciendum esse censeres,
Cic. Fam. 11, 29, 1:te, qui philosophum audis,
id. ib. 9, 26, 1:Apellem tragoedum, uter, etc.,
Suet. Calig. 33 al. —Of inanim. objects:speculum suum,
Ov. A. A. 3, 136; cf.:spectatas undas, quid se deceat,
id. M. 4, 312:nares, an olerent aera Corinthōn,
Mart. 9, 60, 11:diem de gemmis, etc.,
Ov. A. A. 1, 251 sq.:animum nostrum,
Quint. 4, 2, 52:aures meas,
id. 9, 4, 93:suas vires,
id. 10, 2, 18 al. —With two accs.:ibo et consulam hanc rem amicos, quid faciundum censeant,
Plaut. Men. 4, 3, 26:nec te id consulo,
Cic. Att. 7, 20, 2:consulere prudentiorem coepi aetates tabularum,
Petr. 88.—Freq.,Esp. as t. t.(α).In the lang. of religion, to consult a deity, an oracle, omens, etc.:(β).Apollinem de re,
Cic. Leg. 2, 16, 40:deum consuluit auguriis, quae suscipienda essent,
Liv. 1, 20, 7:deos hominum fibris,
Tac. A. 14, 30 fin.:Phoebi oracula,
Ov. M. 3, 9; Suet. Vesp. 5:Tiresiam conjectorem,
Plaut. Am. 5, 1, 76:haruspicem,
Cic. Div. 2, 4, 11; Suet. Tib. 63; Cato, R. R. 5, 4:vates nunc extis, nunc per aves,
Liv. 2, 42, 10:Cumaeam anum,
Ov. F. 4, 158:avem primum visam augur,
id. ib. 1, 180:spirantia exta,
Verg. A. 4, 64; so,trepidantia exta,
Ov. M. 15, 576:sacras sortes,
id. ib. 11, 412:Etrusci haruspices male consulentes,
Gell. 4, 5, 5.— Pass. impers.:si publice consuletur... sin privatim,
Tac. G. 10. —With dependent question:senatus pontificum collegium consuli jussit, num omne id aurum in ludos consumi necessum esset,
Liv. 39, 5, 9:consulti per ludibrium pontifices, an concepto necdum edito partu rite nuberet,
Tac. A. 1, 10.—In judic. lang., to ask advice of a lawyer, to consult, etc.:(γ).quam inanes domus eorum omnium, qui de jure civili consuli solent,
Cic. Verr. 2, 1, 46, § 120:consuli quidem te a Caesare scribis: sed ego tibi ab illo consuli mallem,
id. Fam. 7, 11, 2:si jus consuleres, peritissimus,
Liv. 39, 40, 6:munus hoc eorum qui consuluntur,
i. e. who are skilled in the law, Cic. Leg. 1, 4, 14; so id. Quint. 16, 53.—With dependent question: consulens eum, an seni jam testato suaderet ordinare suprema judicia,
Quint. 6, 3, 92.—The formula usual in asking advice was, licet consulere? Cic. Mur. 13, 28; cf. Hor. S. 2, 3, 192.—In publicists' lang., to take counsel with the competent authorities, to consult:2.Quirites, utrum, etc.,
Liv. 31, 7, 2; so,senatum,
Sall. J. 28, 2:senatum de foedere,
id. ib. 39, 2;62, 10: populum de ejus morte,
Cic. Mil. 7, 16:plebem in omnia (tribuni),
Liv. 6, 39, 2 al. —Aliquid.a.To take counsel or deliberate upon something, to consider:b.est consulere quiddam quod tecum volo,
Plaut. Most. 5, 1, 53; id. Pers. 5, 2, 63:rem delatam consulere ordine non licuit,
Liv. 2, 28, 2; so,consulere et explorare rem,
Cic. Att. 2, 16, 4:consulis rem nulli obscuram,
Verg. A. 11, 344 al.:bis repulsi Galli quid agant consulunt,
Caes. B. G. 7, 83.—To advise something, to give advice:II.tun' consulis quicquam?
Ter. Ad. 1, 2, 47; id. Phorm. 1, 3, 22.— Absol.:ab re consulit blandiloquentulus,
advises to his hurt, Plaut. Trin. 2, 1, 17.Sometimes meton. (causa pro effectu).A.To take a resolution, resolve, conclude, determine.1.Neutr.; constr. absol. or with de aliquo or in aliquem:2.de nullis quam de vobis infestius aut inimicius consuluerunt,
Liv. 28, 29, 8; so,de perfugis gravius quam de fugitivis,
id. 30, 43, 13:in humiliores libidinose crudeliterque consulebatur,
id. 3, 36, 7; so,crudeliter in deditos victosque,
id. 8, 13, 15; cf. Tac. Agr. 16. —Act.:B.quid in concilio consuluistis?
Plaut. Bacch. 1, 1, 6:animum ego inducam tamen, ut illud, quod tuam in rem bene conducat, consulam,
id. Cist. 3, 4: ne quid gravius de salute tuā consulas, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 16, 1:pessime istuc in te atque in illum consulis,
Ter. Heaut. 3, 1, 28:quae reges irā inpulsi male consuluerint,
Sall. C. 51, 4:nisi quod de uxore potuit honestius consuli,
id. J. 95, 3.— Pass. impers.:aliter mihi de illis ac de me ipso consulendum est,
Cic. Att. 7, 13, 3.—With the access. idea of judging, in the connection boni, optimi aliquid consulere, to excuse, take in good part, interpret favorably; be contented, pleased, or satisfied with:1.sit consul a consulendo vel a judicando: nam et hoc consulere veteres vocaverunt, unde adhuc remanet illud Rogat boni consulas, id est bonum judices,
Quint. 1, 6, 32; cf. Paul. ex Fest. p. 41, 8 Müll.: nemo hoc rex ausus est facere, eane fieri bonis, bono genere gnatis boni consulitis? Cato ap. Gell. 10, 3, 17:boni consulendum,
Varr. L. L. 7, § 40 Müll.:tu haec quaeso consule missa boni,
Ov. P. 3, 8, 24; cf. id. Tr. 4, 1, 106; so,nostrum laborem,
Quint. 6, prooem. § 16; Plin. Ep. 7, 12, 3:hoc munus,
Sen. Ben. 1, 1, 8; id. Prov. 2, 4; id. Ep. 9, 20; 17, 9; 88, 17:quaerebat argentum avaritia: boni consuluit interim invenisse minium,
Plin. 33, prooem. 2, § 4;8, 16, 17, § 44: boni et optimi consulere,
App. M. 8, p. 205, 28.— Hence,consultus, a, um, P. a.A.Well considered or weighed, deliberated upon, maturely pondered:B.bene consultum consilium surripitur saepissume, si minus, etc.,
Plaut. Mil. 3, 1, 5 sq.:ipsi omnia, quorum negotium est, consulta ad nos et exquisita deferunt,
Cic. de Or. 1, 58, 250: neque eam usquam invenio, neque quo eam, neque quā quaeram consultum'st, I know neither, etc., Plaut. Rud. 1, 4, 6:operā consultā,
with mature reflection, Gell. 7 (6), 17, 3;in the same sense, consulto consilio,
Paul. Sent. 1, 9, 6:consultius est huic poenalem quoque stipulationem subjungere,
it is better. more advantageous, Dig. 2, 15, 15.—(Acc. to I. B. 1.) Knowing, skilful, experienced, practised, esp. in law; skilled or learned in the law:2.non ille magis juris consultus quam justitiae fuit,
Cic. Phil. 9, 5, 10:juris atque eloquentiae,
Liv. 10, 22, 7:consultissimus vir omnis divini atque humani juris,
id. 1, 18, 1; cf. Gell. 1, 13, 10:insanientis sapientiae,
Hor. C. 1, 34, 3:universae disciplinae,
Col. 11, 1, 12.—Hence, subst.: consultus, i, m., a lawyer:tu consultus modo rusticus,
Hor. S. 1, 1, 17; id. Ep 2, 2, 87; 2, 2, 159; Ov. A. A. 1, 83.— Esp. with juris, often written as one word, jūrisconsultus, i, m., v. h. v.— Absol.:ut natura non disciplinā consultus esse videatur,
Cic. Caecin. 27, 78:consultorum alterum disertissimum, disertorum alterum consultissimum fuisse,
id. Brut. 40, 148:consultiores sibimet videntur Deo,
Tert. adv. Marc. 2, 2.—Subst.: consultum, i, n.A.(Acc. to I. B. 1. b.) A consultation, inquiry of a deity:B.Sostratus (sacerdos) ubi laeta et congruentia exta magnisque consultis annuere deam videt, etc.,
Tac. H. 2, 4.—(Acc. to II.) A decree, decision, resolution, plan; so first, Senatus consultum, or in one word, Senatusconsul-tum, a decree of the Senate (most freq. in all periods; the senatus consulta were not, like the plebiscita, the supreme law of the republic; but under the emperors, all new laws took this form, v. esp. Sandars, Introd., Just. Inst. § 15;(α).1, 2, 5),
Sall. C. 42, 3; Cic. Verr. 2, 4, 66, § 149:senatus consultum est quod senatus jubet atque constituit, nam cum auctus esset populus Romanus... aequum visum est senatum vice populi consuli,
Just. Inst. 1, 2, 5;for which, consulta Patrum,
Hor. Ep. 1, 16, 41. —Of a decree of the Sicilian council:ne senatus consultum Siculi homines facere possent,
Cic. Verr. 2, 4, 65, § 146.—Also in other connections:facta et consulta fortium et sapientium,
Cic. Leg. 1, 24, 62; cf.:facta consultaque Alexandri,
Sall. H. 3, 7 Dietsch:consulta et decreta,
id. J. 11, 5:consulta sese omnia cum illo integra habere,
all objects of consultation, plans, id. ib. 108, 2; cf.:ab occultis cavendum hominibus consultisque,
plans, Liv. 25, 16, 4; and:approbare collegam consulta,
id. 10, 39, 10:dum consulta petis,
responses, oracles, divinations, Verg. A. 6, 151:tua magna,
decisions, id. ib. 11, 410; so,mollia,
Tac. A. 1, 40:mala,
id. ib. 6, 6:ex consulto factum,
purposely, voluntarily, Auct. Her. 2, 30, 49.—Hence, adv., considerately, deliberately, designedly, on purpose.Form consultō (class. in prose and poetry):(β).utrum perturbatione aliquā animi an consulto et cogitata fiat injuria,
Cic. Off. 1, 8, 27; Plaut. Poen. 3, 5, 43; Cic. N. D. 1, 31, 85; id. Leg. 1, 8, 25; Caes. B. G. 5, 16; 5, 37; Sall. J. 60, 5; 64, 5; Quint. 8, 4, 19; Tac. A. 4, 16; Suet. Caes. 56; * Hor. S. 1, 10, 14 al. —Form consultē (mostly ante- and post-class.):qui consulte, docte atque astute cavet,
Plaut. Rud. 4, 7, 14:caute atque consulte gesta,
Liv. 22, 38, 11; Spart. Had. 2.— Comp., Liv. 22, 24, 3; Tac. H. 2, 24. — Sup., Capitol. Pert. 7. -
52 contaminata
con-tāmĭno, āvi, ātum, 1, v. a. [from stem tag, tango].I.Orig., to bring into contact, touch.A.In gen. (very rare):B.manus quibus contaminatur,
Tert. Apol. 17; cf.: contaminare, contingere, Gloss. ap. Mai, Auct. Class. VI. p. 518 a.—To bring into union, to mingle, blend together, unite. So twice in Ter. of the blending of parts of different comedies into one whole:II.multas Graecas fabulas,
Ter. Heaut. prol. 17; id. And. prol. 16; cf. upon this Grauert, Analekten. p. 116 sq.—To deteriorate by mingling, corrupt, contaminate, defile, stain, pollute (something by something; very freq., esp. in the trop. signif., and in Cic.; not in Quint.).A.Lit.:B.deam Syriam urinā,
Suet. Ner. 56:lacus (connected with spurcare aquas),
Dig. 47, 11, 1:spiritum,
Cic. Pis. 9, 20.—Of unnatural vice:ingenuos,
Petr. 108, 3.—Trop.:1.gaudium aegritudine aliquā,
to mar, efface, Ter. Eun. 3, 5, 4:se humanis vitiis (joined with se inquinare domesticis vitiis atque flagitiis),
Cic. Tusc. 1, 30, 72:sanguinem suum lege (Canuleia),
Liv. 4, 1, 2:gentes, i. e. by adoption into a plebeian family,
Cic. Dom. 13, 35:ordines neglegentiā,
Suet. Vesp. 9:veritatem aliquo mendacio,
Cic. Sull. 16, 45:mentem omni scelere,
Liv. 40, 13, 4; cf.:aliquem scelere,
Tac. A. 1, 35; and:se sanguine,
Cic. Cat. 1, 12, 29:sese maleficio,
id. Rosc. Am. 40, 116:se ipsos ac domos suas nefanda praeda,
Liv. 29, 18, 8 al. —In part. perf.:contaminati facinore,
Caes. B. G. 7, 43; so,tot parricidiis,
Cic. Phil. 12, 7, 15:multis flagitiis,
id. Clu. 35, 97:omnibus probris,
Suet. Aug. 65; id. Vit. 4:judicia vitio paucorum (joined with corrupta),
Cic. Div. in Caecil. 21, 70:verbum assiduo usu,
Gell. 2, 6, 25.—Hence, contāmĭnā-tus, a, um, P. a., stained with guilt, polluted, contaminated, impure, vile, defiled:se ut consceleratos contaminatosque ab ludis abactos esse,
Liv. 2, 37, 9; cf.:pars civitatis, velut contaminata,
id. 4, 4, 6:superstitio,
Cic. Clu. 68, 194 al. —So several times of incontinence, * Hor. C. 1, 37, 9:flos aetatis,
Suet. Caes. 49:paene omnibus membris,
id. Ner. 29.— Sup.: homo sceleribus [p. 445] flagitiisque contaminatissimus, Cic. Prov. Cons. 6, 14; id. Dom. 9, 23.—Subst.contāmĭnāti, ōrum, m., abandoned youths, Tac. A. 15, 37.—2.contāmĭ-nāta, ōrum, n., adulterated things:ut anteponantur... integra contaminatis,
Cic. Top. 18, 69.— Comp. and adv. not in use. -
53 contaminati
con-tāmĭno, āvi, ātum, 1, v. a. [from stem tag, tango].I.Orig., to bring into contact, touch.A.In gen. (very rare):B.manus quibus contaminatur,
Tert. Apol. 17; cf.: contaminare, contingere, Gloss. ap. Mai, Auct. Class. VI. p. 518 a.—To bring into union, to mingle, blend together, unite. So twice in Ter. of the blending of parts of different comedies into one whole:II.multas Graecas fabulas,
Ter. Heaut. prol. 17; id. And. prol. 16; cf. upon this Grauert, Analekten. p. 116 sq.—To deteriorate by mingling, corrupt, contaminate, defile, stain, pollute (something by something; very freq., esp. in the trop. signif., and in Cic.; not in Quint.).A.Lit.:B.deam Syriam urinā,
Suet. Ner. 56:lacus (connected with spurcare aquas),
Dig. 47, 11, 1:spiritum,
Cic. Pis. 9, 20.—Of unnatural vice:ingenuos,
Petr. 108, 3.—Trop.:1.gaudium aegritudine aliquā,
to mar, efface, Ter. Eun. 3, 5, 4:se humanis vitiis (joined with se inquinare domesticis vitiis atque flagitiis),
Cic. Tusc. 1, 30, 72:sanguinem suum lege (Canuleia),
Liv. 4, 1, 2:gentes, i. e. by adoption into a plebeian family,
Cic. Dom. 13, 35:ordines neglegentiā,
Suet. Vesp. 9:veritatem aliquo mendacio,
Cic. Sull. 16, 45:mentem omni scelere,
Liv. 40, 13, 4; cf.:aliquem scelere,
Tac. A. 1, 35; and:se sanguine,
Cic. Cat. 1, 12, 29:sese maleficio,
id. Rosc. Am. 40, 116:se ipsos ac domos suas nefanda praeda,
Liv. 29, 18, 8 al. —In part. perf.:contaminati facinore,
Caes. B. G. 7, 43; so,tot parricidiis,
Cic. Phil. 12, 7, 15:multis flagitiis,
id. Clu. 35, 97:omnibus probris,
Suet. Aug. 65; id. Vit. 4:judicia vitio paucorum (joined with corrupta),
Cic. Div. in Caecil. 21, 70:verbum assiduo usu,
Gell. 2, 6, 25.—Hence, contāmĭnā-tus, a, um, P. a., stained with guilt, polluted, contaminated, impure, vile, defiled:se ut consceleratos contaminatosque ab ludis abactos esse,
Liv. 2, 37, 9; cf.:pars civitatis, velut contaminata,
id. 4, 4, 6:superstitio,
Cic. Clu. 68, 194 al. —So several times of incontinence, * Hor. C. 1, 37, 9:flos aetatis,
Suet. Caes. 49:paene omnibus membris,
id. Ner. 29.— Sup.: homo sceleribus [p. 445] flagitiisque contaminatissimus, Cic. Prov. Cons. 6, 14; id. Dom. 9, 23.—Subst.contāmĭnāti, ōrum, m., abandoned youths, Tac. A. 15, 37.—2.contāmĭ-nāta, ōrum, n., adulterated things:ut anteponantur... integra contaminatis,
Cic. Top. 18, 69.— Comp. and adv. not in use. -
54 contamino
con-tāmĭno, āvi, ātum, 1, v. a. [from stem tag, tango].I.Orig., to bring into contact, touch.A.In gen. (very rare):B.manus quibus contaminatur,
Tert. Apol. 17; cf.: contaminare, contingere, Gloss. ap. Mai, Auct. Class. VI. p. 518 a.—To bring into union, to mingle, blend together, unite. So twice in Ter. of the blending of parts of different comedies into one whole:II.multas Graecas fabulas,
Ter. Heaut. prol. 17; id. And. prol. 16; cf. upon this Grauert, Analekten. p. 116 sq.—To deteriorate by mingling, corrupt, contaminate, defile, stain, pollute (something by something; very freq., esp. in the trop. signif., and in Cic.; not in Quint.).A.Lit.:B.deam Syriam urinā,
Suet. Ner. 56:lacus (connected with spurcare aquas),
Dig. 47, 11, 1:spiritum,
Cic. Pis. 9, 20.—Of unnatural vice:ingenuos,
Petr. 108, 3.—Trop.:1.gaudium aegritudine aliquā,
to mar, efface, Ter. Eun. 3, 5, 4:se humanis vitiis (joined with se inquinare domesticis vitiis atque flagitiis),
Cic. Tusc. 1, 30, 72:sanguinem suum lege (Canuleia),
Liv. 4, 1, 2:gentes, i. e. by adoption into a plebeian family,
Cic. Dom. 13, 35:ordines neglegentiā,
Suet. Vesp. 9:veritatem aliquo mendacio,
Cic. Sull. 16, 45:mentem omni scelere,
Liv. 40, 13, 4; cf.:aliquem scelere,
Tac. A. 1, 35; and:se sanguine,
Cic. Cat. 1, 12, 29:sese maleficio,
id. Rosc. Am. 40, 116:se ipsos ac domos suas nefanda praeda,
Liv. 29, 18, 8 al. —In part. perf.:contaminati facinore,
Caes. B. G. 7, 43; so,tot parricidiis,
Cic. Phil. 12, 7, 15:multis flagitiis,
id. Clu. 35, 97:omnibus probris,
Suet. Aug. 65; id. Vit. 4:judicia vitio paucorum (joined with corrupta),
Cic. Div. in Caecil. 21, 70:verbum assiduo usu,
Gell. 2, 6, 25.—Hence, contāmĭnā-tus, a, um, P. a., stained with guilt, polluted, contaminated, impure, vile, defiled:se ut consceleratos contaminatosque ab ludis abactos esse,
Liv. 2, 37, 9; cf.:pars civitatis, velut contaminata,
id. 4, 4, 6:superstitio,
Cic. Clu. 68, 194 al. —So several times of incontinence, * Hor. C. 1, 37, 9:flos aetatis,
Suet. Caes. 49:paene omnibus membris,
id. Ner. 29.— Sup.: homo sceleribus [p. 445] flagitiisque contaminatissimus, Cic. Prov. Cons. 6, 14; id. Dom. 9, 23.—Subst.contāmĭnāti, ōrum, m., abandoned youths, Tac. A. 15, 37.—2.contāmĭ-nāta, ōrum, n., adulterated things:ut anteponantur... integra contaminatis,
Cic. Top. 18, 69.— Comp. and adv. not in use. -
55 continuus
contĭnŭus, a, um, adj. [contineo, II.], joining, connecting with something, or hanging together, in space or time, uninterrupted, continuous.I.Of space (so mostly Aug. and post-Aug.; cf., however, continue); with dat. or absol.A.Lit.:b.aër continuus terrae est,
Sen. Q. N. 2, 6, 1: Leucada continuam veteres habuere coloni;nunc freta circuëunt,
joined to the mainland, Ov. M. 15, 289:ignis proxima quaeque et deinceps continua amplexus,
Liv. 30, 5, 7; 30, 6, 5: montes, * Hor. Ep. 1, 16, 5; Plin. 6, 30, 35, § 189:agri,
Suet. Caes. 38:fluere continuo alveo (Euphraten),
Plin. 6, 26, 30, § 124; cf.:Rhenus uno alveo continuus,
Tac. A. 2, 6:mare,
id. Agr. 10 fin.:aliqui vice dentium continuo osse gignuntur,
Plin. 7, 16, 15, § 69:omnia continua et paria,
Plin. Pan. 51, 4:serpens,
Stat. Th. 5, 517.—Subst.: contĭnŭus, i, m., he who is always about one, an attendant:B.Cocceius Nerva, continuus principis,
Tac. A. 6, 26 (32) Halm, Draeg. ad loc. (Nipperd. and Ritter, principi).—Tron., of rhet. matters (most freq. in Quint.): cum fluxerunt plures continuae translationes (the figure derived from an uninterrupted, flowing stream; v. the preced.), Cic. Or. 27, 94:II.expositio (opp. partita),
Quint. 7, 10, 11:loci,
id. 11, 3, 84:lumina,
id. 12, 10, 46:ab exordio usque ad ultimam vocem continuus quidam gemitus,
id. 11, 1, 54:oratio,
id. 6, 1, 46; 6, 4, 1 et saep.:adfectus,
id. 6, 2, 10:impetus,
id. 10. 7, 14 et saep.—Of time and objects relating to it, following one after another, successive, continuous (class. in all periods and species of composition): auferet ex oculis veniens Aurora Boöten;1.continuāque die sidus Hyantis erit,
the next day, Ov. F. 5, 734; so,continuā nocte,
the following night, id. ib. 6, 720:triduum continuum, dies decem continuos,
Plaut. Mil. 3, 1, 146 sq.:dies quinque ex eo die,
Caes. B. G. 1, 48:annos prope quinquaginta,
Cic. Verr. 1, 13, 38:duabus noctibus,
Suet. Aug. 94:secutae sunt continuos complures dies tempestates,
Caes. B. G. 4, 34 Oud. N. cr. prioribus diebus, Liv. 42, 58, 3:aliquot an nos continuos,
Cic. Imp. Pomp. 18, 54:tot dies,
id. Verr. 2, 5, 36, § 94:triennium,
Plaut. Stich. 1, 3, 61; Suet. Calig. 7:biennio,
id. Tib. 38:bella,
Liv. 10, 31, 10; cf.:cursus proeliorum,
Tac. Agr. 27:consulatus,
Suet. Caes. 76; Plin. Pan. 58: itinera, Lepid. ap. Cic. Fam. 10, 34, 1:regna,
Liv. 1, 47, 6:duo tri umphi ex Hispaniā acti,
id. 41, 7, 1:labor,
Quint. 1, 3, 8:amor,
Prop. 1, 20, 1:incom moda,
Caes. B. G. 7, 14: messe senescit ager; Ov. A. A. 3, 82:eos (patricios) ab Atto Clauso continuos duravisse,
Tac. A. 12, 25 fin. et saep.—With abl. resp.:continuus inde et saevus accusandis reis Suilius,
incessant, Tac. A. 11, 5; cf.:postulandis reis tam continuus annus fuit,
incessantly occupied, id. ib. 4, 36.—Hence the advv.,contĭ-nŭē, continuously, without interruption; in space or time (very rare, perh. only anteand post-class. for continenter, assidue):2. A.* flumen quod fluit continue,
Varr. L. L. 5, § 27 Müll.:protinus jugiter et continue,
Non. p. 376, 26.—To designate an act that in time immediately follows something, immediately, forthwith, directly, without delay, = statim, autika (very freq. in all periods and kinds of composition).1.In gen.(α).Corresp. with the particles of time: ubi, ut, postquam, cum, etc.; with ubi:(β).ubi primum terram tetigimus, Continuo, etc.,
Plaut. Am. 1, 1, 49; so id. Cist. 2, 3, 35; Ter. Eun. 3, 1, 51 al.—With ut, etc.:quae ut aspexi, me continuo contuli, etc.,
Plaut. Bacch. 3, 1, 7; so,iste continuo ut vidit, non dubitavit, etc.,
Cic. Verr. 2, 4, 22, § 48:ut quisque insanus... latum demisit pectore clavum, Audit continuo, etc.,
Hor. S. 1, 6, 29: nam postquam audivi [p. 451]... cominuo argentum dedi, Ut emeretur, Plaut. Ep. 4, 1, 37:cum te summis laudibus ad caelum extulerunt, mihi continuo maximas gratias agant,
Cic. Fam. 9, 14, 1; 10, 12, 2:ut vel continuo patuit, cum, etc.,
Hor. S. 2, 8, 29:ne mora sit, si innuerim, quin pugnus continuo in malā haereat,
Ter. Ad. 2, 1, 17: si quid narrare occepi, continuo dari Tibi verba censes, forthwith you think, etc., id. And. 3, 2, 24; cf. id. Eun. 1, 2, 24; Lucr. 2, 1091; Hor. S. 2, 3, 160:continuo consilium dimisit (Q. Maximus), simulac me fractum ac debilitatum metu viderit,
Cic. de Or. 1, 26, 121.—Absol.:2.continuo, ventis surgentibus, aut freta ponti Incipiunt agitata tumescere, etc.,
Verg. G. 1, 356:continuo hic ero,
Plaut. Ep. 3, 3, 43: haud mora;continuo matris praecepta facessit,
Verg. G. 4, 548; so Ov. M. 14, 362; cf. Quint. 12, 3, 3;corresp. with statim,
Cic. Rosc. Com. 6, 17:quod lubet, non lubet jam id continuo,
the next moment, immediately, Plaut. Cist. 2, 1, 10:hos prius intro ducam et quae volo Simul inperabo: poste continuo exeo,
Ter. Eun. 3, 2, 40: hanc mihi in manum dat;mors continuo ipsam occupat,
id. And. 1, 5, 62:hercle ego te barbā continuo arripiam, et in ignem coniciam,
Plaut. Rud. 3, 4, 64: egomet continuo mecum;certe captus est!
I immediately thought within myself, Ter. And. 1, 1, 55:senatus est continuo convocatus,
Cic. Fam. 10, 12, 3:hos continuo in itinere adorti,
Caes. B. G. 7, 42 fin.:subitae necessitates continuo agendi,
on the spot, immediately, Quint. 10, 7, 2 et saep.: perturbationes, amplificatae certe, pestiferae sunt;igitur etiam susceptae continuo in magnā pestis parte versantur,
even immediately on their inception, Cic. Tusc. 4, 18, 42; cf. id. Fin. 3, 9, 32.—Of a point of time closely following a time named, speedily, without interval:3.deinde absens factus aedilis, continuo praetor,
Cic. Ac. 2, 1, 1:qui summam spem civium, quam de eo jam puero habuerant, continuo adulescens incredibili virtute superavit,
id. Lael. 3, 11.—Esp., with the statement of a logical consequence from a fact; only in connection with a negative, or a question implying a negative, not by consequence, not necessarily, not as an immediate consequence, in questions; perhaps then? perhaps therefore? (very freq. in Cic.); with si:B.non continuo, si me in gregem sicariorum contuli, sum sicarius,
Cic. Rosc. Am. 33, 94; so id. de Or. 2, 48, 199; Gai Inst. 2, 204.—With cum, Manil. 2, 345. — Absol.:cum nec omnes, qui curari se passi sunt, continuo etiam convalescant,
Cic. Tusc. 3, 3, 5; so,ego summum dolorem... non continuo dico esse brevem,
id. ib. 2, 19, 45: aeque enim contingit omnibus fidibus, ut incontentae sint;illud non continuo, ut aeque incontentae,
id. Fin. 4, 27, 75:si malo careat, continuone fruitur summo bono?
id. Tusc. 3, 18, 40; so,continuone si? etc.,
Quint. 9, 2, 84.—In Quint. twice (for the ante- and post-class. continue), in an uninterrupted series, one after another, continuously:qualis (labor) fuit illius, qui grana ciceris ex spatio distante missa, in acum continuo et sine frustratione inserebat,
Quint. 2, 20, 3; 9, 1, 11. -
56 dedecus
dē-dĕcus, ŏris, n., disgrace, dishonor, infamy, shame (for syn. cf.: offensio, contumelia, infamia, ignominia, turpitudo, obscoenitas, injuria—freq. and class.).I.In gen.: eos dolores atque carnificinas per dedecus atque maximam contumeliam te facere ausum esse? Cato ap. Gell. 10, 3, 17;B.so with ignominia,
Cic. Div. 2, 9;with infamia,
id. Cluent. 22, 61; cf. id. Cat. 1, 6;with flagitium,
id. Mur. 5, 12;with probrum,
id. Rosc. Am. 24, 68:vitam per dedecus amittere,
Sall. C. 20, 9:in dedecora incurrunt,
Cic. Fin. 1, 14, 47; cf.with damnum,
Plaut. Bacch. 1, 1, 39:magnum fuit generi vestro,
Cic. Brut. 34, 130:dedecori est,
Ter. Heaut. 2, 3, 93:dedecori esse (alicui),
Cic. Off. 1, 33 fin.; id. Att. 8, 11 et saep.; cf.also: aliter ampla domus dedecori domino fit,
id. Off. 1, 39, 139.—Concr. (as sometimes our word shame), that which causes shame; a disgrace, blot, blemish: cum nec prodere visum dedecus auderet (viz., the ass's ears of Midas), Ov. M. 11, 184; cf.: naturae dedecus, a monster, said of the ass, Phaedr. 1, 21, 11; cf. Petr. 74, 9; Vulg. Sir. 3, 13. —II.(Acc. to decus, no. II.) Like to kakon, moral dishonor, vice, turpitude; a vicious action, shameful deed, etc. (very freq.):decus, quod antiqui summum bonum esse dixerant... itemque dedecus illi summum malum,
Cic. Leg. 1, 21, 55; cf. id. Tusc. 2, 5, 14; id. Fin. 3, 11, 38:dedecus admittere,
Caes. B. G. 4, 25, 5; id. B. C. 3, 64 fin.; Cic. Verr. 1, 17, 51; id. Fam. 3, 10, 2 al.:ad avertendos tantorum dedecorum rumores,
Suet. Calig. 48 et saep.; of unchastity, Ov. M. 2, 473; 9, 26; Suet. Aug. 68:dedecorum pretiosus emptor,
Hor. Od. 3, 6, 32:abdicamus occulta dedecoris,
Vulg. 2 Cor. 4, 2. -
57 delego
dē-lēgo, āvi, ātum, 1, v. a., to send, assign, dispatch, delegate a person to any place, person or business; to assign, confide, commit, intrust any thing to a person (for attention, care, protection, etc.); to charge a person with a business; to lay or impose upon a person any charge, order, business, command, etc., esp. of that which one prefers not to attend to in person (good prose; not in Caes.; perh. not in Cic.; v. the doubtful passage Cic. Fam. 7, 5, 2, and Orell. ad loc.).I.In gen.A.With personal objects:B.si cui fautores delegatos viderint, etc.,
Plaut. Am. prol. 67 and 83:aliquem in Tullianum,
Liv. 29, 22 fin.:infantem ancillis ac nutricibus,
Tac. G. 20; cf. id. Or. 29:Cassium Longinum occidendum delegaverat,
Suet. Calig. 57:studiosos Catonis ad illud volumen delegamus,
refer to, Nep. Cato 3 fin.:ad senatum,
Liv. 5, 20 fin. —With a thing as object: hunc laborem alteri delegavi, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1; so,II.curam nepotum alicui,
Quint. 4 prooem. §2: officium alicui,
id. 6 prooem. §1: ministerium triumviris,
Tac. Agr. 2; cf.:jurisdictionem magistratibus,
Suet. Claud. 23:ordinandas bibliothecas alicui,
id. Caes. 56; cf. id. Gramm. 21:obsidione delegata in curam collegae,
Liv. 9, 13:delegato sibi officio functi sunt,
Lact. 1, 4, 6. —In partic., t. t. in the lang. of business, to assign, transfer, make over, either one who is to pay a debt or the debt itself: delegare est vice sua alium reum dare creditori, vel cui jusserit, Dig. 46, 2, 11:B.debitorem,
ib. 12:debitores nobis deos,
Sen. Ben. 4, 11; cf.:delegabo te ad Epicurum, ab illo fiet numeratio,
id. Ep. 18, 14:nomen paterni debitoris,
Dig. 37, 6, 1.— Absol.:Quinto delegabo, si quid aeri meo alieno superabit,
Cic. Att. 13, 46, 3:Balbi regia condicio est delegandi,
id. ib. 12, 12:terram,
to assign, Vulg. 3 Reg. 11, 18.—Trop., to attribute, impute, ascribe to:si hoc crimen optimis nominibus delegare possumus,
Cic. Font. 4, 8; so,causam peccati mortuis,
Hirt. B. G. 8, 22, 2:scelera ipsa aliis,
Tac. A. 13, 43:omne rei bene aut secus gestae in Etruria decus dedecusque ad Volumnium,
Liv. 10, 19; cf.:servati consulis decus ad servum,
id. 21, 46 fin. -
58 excogito
ex-cōgĭto, āvi, ātum, 1, v. a., to find out by thinking, to contrive, devise, invent (freq. and class.; cf.:II.comminiscor, simulo, confingo, fingo, etc.): quid enim mali aut sceleris fingi aut excogitari potest, quod non ille conceperit?
Cic. Cat. 2, 4, 7:ad haec igitur cogita, mi Attice, vel potius excogita,
id. Att. 9, 6, 7:quid igitur causae excogitari potest, cur? etc.,
id. Deiot. 7, 20:novam interregni ineundi rationem,
id. Rep. 2, 12:aliquid dignum dono deorum aut efficere aut excogitare,
id. ib. 3, 3, 4:multa praeterea generatim ad avaritiam excogitabantur,
Caes. B. C. 3, 32, 1:aliquid ad ornatum portarum, etc.,
Hirt. B. G. 8, 51, 2:o callidos homines! o rem excogitatam!
Cic. Or. 67, 225:quicquid omnino excogitari contra potest,
Quint. 12, 8, 10:res ab illis dicta, non a nobis excogitata,
id. 5, 13, 49:in rebus excogitandis (opp. gerendis),
Nep. Them. 1 fin.—Impers. with ut:excogitatum est a quibusdam ut, etc.,
Nep. Att. 8, 3; cf. with a subject-sentence:cum recenti fico salis vice caseo vesci nuper excogitatum est,
Plin. 15, 19, 21, § 82.—Transf., to name:Alpes Poeninas,
Amm. 15, 10, 9.—Hence, * excōgĭtātus, a, um, P. a., sought out, choice:excogitatissimae hostiae,
Suet. Calig. 22. -
59 fistulosus
fistŭlōsus, a, um, adj. [id.].I.Pipeshaped, full of holes, porous (post-Aug.):II.terra bibula et pumicis vice fistulosa,
Plin. 18, 11, 29, § 110; so,terra,
id. 17, 5, 3, § 34:telum culicis sorbendo fistulosum,
hollow, id. 11, 2, 1, § 3:aculeus,
id. 11, 37, 65, § 173:lapis,
porous, id. 36, 23, 53, § 174:densitas spongiae,
id. 27, 8, 45, § 69:caseus,
Col. 7, 8, 5.— -
60 Flamma
1.flamma, ae (archaic gen. sing. flammaï, Lucr. 1, 725; 900; 5, 1099), f. [for flagma, v. flagro; cf. Gr. phlegma, from phlegô], a blazing fire, a blaze, flame (cf. ignis).I.Lit.: fana flammā deflagrata, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 19, 44 (Trag. v. 116 ed. Vahl.); Lucr. 6, 1169:b.dicere aiunt Ennium, flammam a sapiente facilius ore in ardente opprimi quam bona dicta teneat,
Cic. de Or. 2, 54, 222:flammam concipere,
to take fire, Caes. B. C. 2, 14, 2:flammā torreri,
id. B. G. 5, 43, 4:flamma ab utroque cornu comprehensa, naves sunt combustae,
id. B. C. 3, 101, 5:circumventi flammā,
id. B. G. 6, 16, 4:effusa flamma pluribus locis reluxit,
Liv. 30, 6, 5:flammam sedare,
Cic. Rep. 1, 42 fin.:lumina illa non flammae, sed scintillis inter fumum emicantibus similia,
Quint. 8, 5, 29:solis flammam per caeli caerula pasci,
the blazing light, Lucr. 1, 1090:erat is splendidissimo candore inter flammas circulus elucens,
i. e. among the blazing stars, Cic. Rep. 6, 16:polo fixae flammae,
Ov. Tr. 4, 3, 15:deum genitor rutilas per nubila flammas Spargit,
i. e. flashing lightnings, id. F. 3, 285:flammam media ipsa tenebat Ingentem,
i. e. a torch, Verg. A. 6, 518; so,armant picis unguine flammas,
Val. Fl. 8, 302;for ignis: modum ponere iambis flammā,
Hor. C. 1, 16, 3:flamma ferroque absumi,
by fire and sword, Liv. 30, 6; Juv. 10, 266.—Provv.(α).Flamma fumo est proxima:(β).Fumo comburi nihil potest, flamma potest,
i. e. the slightest approach to impropriety leads to vice, Plaut. Curc. 1, 1, 53. —E flamma cibum petere, to snatch [p. 757] food from the flames, i. e. to be reduced to extremities for want of it, Ter. Eun. 3, 2, 38 (cf. Cat. 59).—(γ).Prius undis flamma (sc. miscebitur), sooner will fire mingle with water, of any thing impossible, Poët. ap. Cic. Phil. 13, 21, 49.—(δ).Unda dabit flammas, Ov. Tr. 1, 8, 4.—(ε).flamma recens parva sparsa resedit aqua, = obsta principiis, Ov. H. 17, 190.—B.Transf.1.Of color, flame-color:2.reddit flammam excellentis purpurae,
Plin. 35, 6, 27, § 46:stant lumina (i. e. oculi) flammā,
his eyes glare with fire, Verg. A. 6, 300; cf.:rubrā suffusus lumina flammā,
Ov. M. 11, 368.—Fever-heat, Ov. M. 7, 554.—II.Trop., viz., acc. as the notion of glowing heat or of destructive power predominates (cf. flagro, II.).—A.The flame or fire of passion, esp. of love, the flame or glow of love, flame, passion, love:B.amoris turpissimi,
Cic. Verr. 2, 5, 35, § 92:cuncto concepit pectore flammam Funditus,
Cat. 64, 92; cf.:excute virgineo conceptas pectore flammas,
Ov. M. 7, 17:digne puer meliore flammā,
Hor. C. 1, 27, 20:ira feri mota est: spirat pectore flammas,
Ov. M. 8, 355; Sil. 17, 295:omnis illa vis et quasi flamma oratoris,
Cic. Brut. 24, 93; cf.:scilicet non ceram illam neque figuram tantam vim in sese habere, sed memoria rerum gestarum eam flammam egregiis viris in pectore crescere,
Sall. J. 4, 6.—A devouring flame, destructive fire, suffering, danger:C.incidi in ipsam flammam civilis discordiae vel potius belli,
Cic. Fam. 16, 11, 2:invidiae,
id. de Or. 3, 3, 11:is se tum eripuit flammā,
id. Brut. 23, 90:implacatae gulae,
i. e. raging hunger, Ov. M. 8, 849.—Flamma Jovis, the name of a red flower, Plin. 27, 7, 27, § 44.2.Flamma, ae, m., a Roman surname, Tac. H. 4, 45.
См. также в других словарях:
vice — vice … Dictionnaire des rimes
vice — [ vis ] n. m. • 1138; lat. vitium I ♦ 1 ♦ Vieilli LE VICE : disposition habituelle au mal; conduite qui en résulte. ⇒ immoralité, 3. mal, péché. « L hypocrisie est un hommage que le vice rend à la vertu » (La Rochefoucauld). Le vice et la… … Encyclopédie Universelle
vice- — ♦ Particule invariable, du lat. vice « à la place de, pour », qui se joint à quelques noms ou titres de fonctions exercées en second, à la place de qqn. ⇒ adjoint, remplaçant. ● vice Préfixe, du latin vice, à la place de, exprimant une fonction… … Encyclopédie Universelle
vice — 1. (vi s ) s. m. 1° Défaut, imperfection grave (ce qui est le premier sens de vitium, en latin). Vice de forme. Il y a un vice considérable dans cet acte. • Il est étrange que Corneille ait senti le vice de son sujet, et qu il n ait pas senti … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
Vice — is a practice or habit that is considered immoral, depraved, and/or degrading in the associated society. In more minor usage, vice can refer to a fault, a defect, an infirmity, or merely a bad habit. Synonyms for vice include fault, depravity,… … Wikipedia
Vice — Personaje de The King of Fighters Primera aparición The King of Fighters 96 Voz original Masae Yumi Primera aparición en KOF The King of Fighters … Wikipedia Español
Vice — Vice, a. [Cf. F. vice . See {Vice}, prep.] Denoting one who in certain cases may assume the office or duties of a superior; designating an officer or an office that is second in rank or authority; as, vice president; vice agent; vice consul, etc … The Collaborative International Dictionary of English
Vice — Vice, n. [F., from L. vitium.] 1. A defect; a fault; an error; a blemish; an imperfection; as, the vices of a political constitution; the vices of a horse. [1913 Webster] Withouten vice of syllable or letter. Chaucer. [1913 Webster] Mark the vice … The Collaborative International Dictionary of English
vice — Vice, Vitium. Un vice qui est quand une personne baaille souvent, Oscedo oscediþnis. Quand il s en faut quelque partie, c est un grand vice, Deesse aliquam partem mendosum est. Vices couvers et cachez, Vicia infucata aut tecta. Vices qui s en… … Thresor de la langue françoyse
vice — S3 [vaıs] n [Sense: 1 3; Date: 1200 1300; : Old French; Origin: Latin vitium fault, vice ] 1.) [U] criminal activities that involve sex or drugs ▪ the fight against vice on the streets ▪ The police have smashed a vice ring (=a group of criminals… … Dictionary of contemporary English
vice — S3 [vaıs] n [Sense: 1 3; Date: 1200 1300; : Old French; Origin: Latin vitium fault, vice ] 1.) [U] criminal activities that involve sex or drugs ▪ the fight against vice on the streets ▪ The police have smashed a vice ring (=a group of criminals… … Dictionary of contemporary English