-
1 tentabundus
tentābundus ( tempt-), a, um, adj. [tento], trying, making attempts:miles tentabundus,
trying here and there, Liv. 21, 36, 1. -
2 temptābundus (tent-)
temptābundus (tent-) adj. [tempto], trying, making attempts: miles, L. -
3 adpetitio
desire, appetite; action of trying to reach/grasp, stretching out for; grasping -
4 adtentatio
attempting, attempt, trying, try -
5 appetitio
desire, appetite; action of trying to reach/grasp, stretching out for; grasping -
6 attentatio
attempting, attempt, trying, try, effort -
7 pedius
IPedius; (gens name); any/fictious name (law)IIPedia, Pedium ADJPedius, Roman gensQ pedius --Caesar's nephew, lex pedius --law trying Caesar's killer
-
8 temptabundus
temptabunda, temptabundum ADJtrying, attempting -
9 attentatio
attentātĭo, ōnis, f. [attento], a trying, attempting, Symm. Ep. 6, 9. -
10 enim
ĕnim, conj. [comp. of ĕ for pronom. stem i, and nam], a demonstrative corroborative particle. (Its position is regularly after the first word, or the first two or more closely connected words in the sentence;I.only in the comic writers sometimes at the beginning. Put after est in the fourth place: in eo est enim illud,
Cic. Off. 1, 20, 67:ab omnibus est enim, etc.,
id. Deiot. 13, 37;al., see below. Put after quoque: id quoque enim traditur,
Liv. 2, 18; 3, 50; 23, 12; 27, 22; 30, 1; 33, 30; 36, 27; but not in Cicero, v. Madv. ad Cic. Fin. 2, 33, 108, p. 325.—Sometimes it divides an apparent compound:quotus enim quisque,
Tac. Or. 26 fin.)To corroborate a preceding assertion, like equidem, certe, vero; hence freq. connected with these particles, esp. with vero (v. under B.), truly, certainly, to be sure, indeed, in fact: Ch. Te uxor aiebat tua Me vocare. St. Ego enim vocari jussi, certainly, I did order you to be called, Plaut. Cas. 2, 4, 2:B.ornanda est enim dignitas domo,
Cic. Off. 1, 39, 139:in his est enim aliqua obscuritas,
in fact, indeed, id. Tusc. 1, 32, 78:ille (Dumnorix) enim revocatus resistere ac se manu defendere coepit,
in fact, indeed, Caes. B. G. 5, 7, 8:tum M. Metilius, id enim ferendum esse negat,
it was really not to be endured, Liv. 22, 25:enim istaec captio est,
this is clearly a trick, Plaut. Ep. 5, 2, 36:enim me nominat,
positively he mentions my name, id. Trin. 5, 2, 10:enim non ibis nunc vicissim, nisi scio,
you shall positively not go, id. Pers. 2, 2, 54; id. Capt. 3, 4, 60; cf. id. Most. 5, 2, 12: Th. Quid tute tecum? Tr. Nihil enim, nothing truly, Plaut. Most. 3, 1, 24; so,nihil enim,
Ter. Ad. 4, 5, 22; id. Hec. 5, 4, 10; cf.:enim nihil,
Plaut. Bacch. 4, 4, 51: Pa. Quid metuis? Se. Enim ne nosmet perdiderimus uspiam, id. Mil. 2, 5, 19:tua pol refert enim,
id. Stich. 4, 2, 36:certe enim hic nescio quis loquitur,
id. Am. 1, 1, 175:certe enim,
id. ib. 2, 2, 26; id. As. 3, 3, 24; Ter. And. 3, 2, 23.—So too in ironical or indignant discourse:tu enim repertu's Philocratem qui superes veriverbio!
you indeed! Plaut. Capt. 3, 4, 36:ex his duo sibi putant concedi: neque enim quisquam repugnat,
Cic. Ac. 2, 13, 41 Goer.; cf. id. Mil. 3, 8; id. Deiot. 12, 33 sq.; id. Verr. 2, 1, 13; id. Phil. 7, 8; Liv. 7, 32; 34, 7; Hor. Ep. 1, 19, 44 al.:non assequimur. Isti enim videlicet Attici nostri quod volunt, assequuntur,
Cic. Brut. 84, 288;so (with videlicet),
id. Font. 9, 19; id. Cat. 2, 6, 12: Ca. Faxo haut tantillum dederis verborum mihi. Me. Nempe enim tu, credo, me imprudentem obrepseris, yes, indeed, I believe you are trying to take me in, Plaut. Trin. 1, 2, 23.—Strengthened by vero, and combined with it into one word, ĕnimvēro (unlike enim, usually beginning the sentence), yes indeed, yes truly, of a truth, to be sure, certainly, indeed:II.enimvero Chremes nimis graviter cruciat adulescentulum,
Ter. Heaut. 5, 5, 1:enimvero, inquit Crassus, mirari satis non queo, etc.,
Cic. de Or. 1, 36; Liv. 5, 25; 1, 51 fin.:postridie mane ab eo postulo, ut, etc.: ille enimvero negat,
and of a truth, he denies it, Cic. Verr. 2, 4, 66; so,ille enimvero,
id. ib. 2, 5, 39; Liv. 3, 35 fin.:hic enimvero,
Cic. Verr. 2, 3, 60:enimvero iste,
id. ib. 2, 3, 25.—In corroborating replies (cf. certe, I. A. 2.): Me. Ain vero? So. Aio enimvero, Plaut. Am. 1, 1, 188; cf. id. Pers. 2, 2, 2: Sy. Eho, quaeso, an tu is es? Ch. Is enim vero sum, id. Trin. 4, 2, 145: Al. Tun' te abisse hodie hinc negas? Am. Nego enimvero, id. Am. 2, 2, 127; id. As. 3, 3, 98; id. Am. 1, 1, 254: Pa. Incommode hercle. Ch. Immo enimvero infeliciter, Ter. Eun. 2, 3, 37.—And in ironical or indignant discourse: Da. Ubi voles, arcesse. Si. Bene sane:id enimvero hic nunc abest,
that, to be sure, is wanting here as yet, Ter. And. 5, 2, 7; id. Phorm. 3, 1, 1:enimvero ferendum hoc quidem non est,
Cic. Verr. 2, 1, 26; Liv. 43, 1; cf. id. 6, 14; 25, 41; 27, 30; 33, 46; 34, 58.Transf.A.To prove or show the grounds of a preceding assertion, for: haec sunt non nugae;2.non enim mortualia,
Plaut. As. 4, 1, 63:mihi vero omne tempus est ad meos libros vacuum: numquam enim sunt illi occupati,
Cic. Rep. 1, 9:quas (geometricas formas) ut vidisset, exclamavisse, ut bono essent animo, videre enim se hominum vestigia,
id. ib. 1, 17 et saep. —In parenthetical sentences:quocirca (dicendum est enim saepius), cum judicaveris, diligere oportet,
Cic. Lael. 22, 85; cf. id. Tusc. 2, 24, 58; id. Ac. 2, 7, 22:rumpor et invideo (quid enim non omnia narrem?), etc.,
Ov. H. 16, 221:di maris et caeli (quid enim nisi vota supersunt?), etc.,
id. Tr. 1, 2, 1 et saep.—Sometimes the assertion, the reason for which is given, is to be mentally supplied, Cic. Tusc. 5, 9, 26; cf. id. de Or. 2, 6, 24; id. Leg. 2, 7, 17: Am. Qui istuc potis est fieri, quaeso, ut dicis, jam dudum, modo? Al. Quid enim censes? te ut deludam contra? etc., what then do you think? Plaut. Am. 2, 2, 62; cf. Cic. Tusc. 1, 6, 10; Hor. S. 2, 3, 124; Curt. 5, 8; 10, 2 al.—So the expression: quid enim dicam? commonly ellipt.: quid enim? qs. for what can be objected to the assertion just made? quid enim de T. Tatio Sabino dicam, Liv. 4, 3, 12:B.quid enim? fortemne possumus dicere eundem illum Torquatum?
Cic. Fin. 2, 22, 72; 2, 28, 93; id. Fam. 5, 15, 2; Lucc. ap. Cic. Fam. 5, 14, 2; Hor. S. 1, 1, 7; 2, 3, 132 et saep.—To explain a preceding assertion, for instance, namely: Sy. Si futurum est, do tibi operam hanc. Mi. Quomodo? Ut enim, ubi mihi vapulandumst, tu corium sufferas, Plaut. Poen. 4, 2, 33; Sc Metuo maxime. Pa. Quid metuis? Sc. Enim ne nos nosmet perdiderimus, id. Mil. 2, 5, 19: Lu. Di me perdant, si bibi, Si bibere potui. Pa. Qui jam? Lu. Quia enim obsorbui, why because, id. ib. 3, 2, 21; id. Am. 2, 2, 34; id. Capt. 4, 2, 104; id. Cas. 2, 6, 33; Ter. Heaut. 1, 2, 14:quod enim,
App. M. 9, p. 228, 16: non igitur videtur nec frumentarius ille Rhodios nec hic aedium venditor celare emptores debuisse. Neque enim id est celare, quicquid reticeas;sed cum, etc.,
Cic. Off. 3, 13 fin.:antiquissimam sententiam, tum omnium populorum et gentium consensu comprobatam sequor. Duo sunt enim divinandi genera, etc.,
id. Div. 1, 6, 11; cf. id. de Imp. Pomp. 2, 6. See Hand, Turs. II. p. 374-409. -
11 experientia
I.Prop.:B.experientiā tentare quaedam,
Varr. R. R. 1, 18, 8; Planc. ap. Cic. Fam. 10, 18, 3:patrimonii amplificandi,
Cic. Rab. Post. 16, 43:belli,
Vell. 2, 78, 2:veri,
Ov. M. 1, 225:fide (i. e. fidei),
id. ib. 7, 737.—Effort, endeavor:II.quis id approbare possit, aegritudinem suscipere pro experientia, si quid habere velis?
i. e. instead of trying to acquire it, Cic. Tusc. 4, 26, 56:experientia patrimonii amplificandi labi,
id. Rab. Post. 16, 43.—Transf., the knowledge gained by repeated trials, experimental knowledge, practice, experience (post-Aug.): ad curandi rationem nihil plus confert quam experientia, Cels. praef. med.:Agrippa non aetate neque rerum experientia tantae moli par,
Tac. A. 1, 4:vir longā experientiā,
id. ib. 1, 46; 13, 6; 14, 36; id. H. 2, 76; Col. 10, 338: qui cultus habendo Sit pecori;apibus quanta experientia parcis,
Verg. G. 1, 4; cf.:nova hominum,
id. ib. 4, 316. -
12 periclitabundus
(α).With acc.:(β).puncto pollicis extremam aciem (sagittae) periclitabunda,
App. M. 5, p. 168, 34:voluntatem,
id. Mag. p. 308, 18.—With gen.:sui,
App. M. 3, p. 138, 33. -
13 periclitatio
pĕrīclĭtātĭo, ōnis, f. [id.], a trying, a trial, experiment:aliquid usu et periclitatione percipere,
Cic. N. D. 2, 64, 161. -
14 probatio
prŏbātĭo, ōnis, f. [probo].I.A trying, proving; a trial, inspection, examination (class.):II.athletarum probatio,
Cic. Off. 1, 40, 144:futura,
id. Verr. 2, 1, 54, § 142; Varr. R. R. 1, 20, 1:oesypi,
Plin. 29, 2, 10, § 36:croci sinceri,
id. 21, 6, 17, § 32:pumicis,
id. 36, 21, 42, § 155:gemmae recusant limae probationem,
id. 37, 13, 76, § 200:equitum,
a review, Val. Max. 2, 2, 9.—In partic.A.Approbation, approval, assent (class.):B.ob probationem pretium datum,
Cic. Font. 4, 17:tale visum nullum esse ut perceptio consequatur, ut autem probatio, multa,
i. e. the assent of belief, though not the direct evidence of the senses, id. Ac. 2, 31, 99.—Proof, demonstration (post-Aug.), Quint. 5, 10, 8:C.firma,
id. 11, 3, 2:potentissimae,
id. 5, 10, 103:ad cujus rei probationem immittit indices,
Just. 32, 2, 9:oculorum,
ocular demonstration, Plin. 2, 2, 2, § 5.—In partic., in rhet., the third part of a discourse, also called confirmatio or fides orationis, in which the orator enumerates his arguments, Quint. 3, 9, 1. -
15 sollicitus
sollĭcĭtus ( sōlĭcĭtus), a, um, adj. [sollus-cieo; cf. sollicito], thoroughly moved, agitated, disturbed.I.Of physical motion ( poet. and rare).1.As attrib. of motus, restless, unceasing:2.quae sollicito motu carerent, referring to the elements in constant motion, as air, water, etc.,
Lucr. 1, 343: sic igitur penitus qui in ferro'st abditus aër Sollicito motu semper jactatur, i. e. an unceasing air-current within the iron, to explain its attraction by the magnet, id. 6, 1038.—Of the sea agitated by storms:3.ut mare sollicitum stridet,
Verg. G. 4, 262. —Pregn., with the idea of distress (v. II. B.):4.utile sollicitae sidus utrumque rati,
to a ship in distress, Ov. F. 5, 720: sollicitae porro plenaeque sonoribus aures, agitated, vibrating ( by disease), Lucr. 6, 1185:corpus,
Sen. Herc. Fur. 1299.—Sollicitum habere (cf. II. A. and B. infra), = sollicitare:II.omnes sollicitos habui,
kept them busy, on the move, Ter. Heaut. 3, 1, 52 Donat. ad loc.Of mental affections, full of anxiety, excitement, distracted by cares, engaged, troubled, disturbed (opp. quietus).A.Of cares of business; esp. sollicitum habere, to keep busy, engaged (Plaut. and Ter.):B.(clientes) qui neque leges colunt, neque, etc., sollicitos patronos habent,
Plaut. Men. 4, 2, 12 Brix ad loc.;4, 2, 21: quorum negotiis nos absentum sollicitae noctes et dies sumus semper,
id. Stich. 1, 1, 6:hem, tot mea Solius solliciti sunt curā, of servants busy in attending their master,
Ter. Heaut. 1, 1, 77: numquid vis? Py. Ne magis sim pulcer quam sum:ita me mea forma habet sollicitum,
Plaut. Mil. 4, 2, 95; cf.:Hispaniae armis sollicitae,
Sall. H. 1, 48 Dietsch. —Of restlessness from fear, suspense, etc., full of anxiety, agitated, alarmed, solicitous, anxious (opp. securus; freq. and class.): sollicitum habere, to fill with apprehension and fear, keep in anxiety; constr.,1.Absol.:2.in quibus si non erunt insidiae... animus tamen erit sollicitus,
Cic. Phil. 12, 11, 36:diutius videtur velle eos habere sollicitos a quibus se putat diuturnioribus esse molestiis conflictatum,
id. Fam. 6, 13, 3:quae maxime angere atque sollicitam habere vestram aetatem videtur,
id. Sen. 19, 66:sollicitum te habebat cogitatio periculi mei,
id. Fam. 7, 3, 1; so id. Att. 2, 18, 1; id. Sest. 11, 25:initia rerum quae... sollicitam Italiam habebant,
Caes. B. C. 3, 22:cum satis per se ipsum Samnitium bellum et,... sollicitos haberet patres,
Liv. 8, 29, 1:solliciti et incerti rerum suarum Megaram referre signa jubent,
id. 24, 23, 5:sollicitae ac suspensae civitati,
id. 27, 50 med.:quid illis nos sollicitis ac pendentibus animi renuntiare jubetis,
id. 7, 30, 22:sollicitae mentes,
Ov. F 3, 362:pectus,
id. M. 2, 125:mens,
Curt. 4, 13, 2:animi,
Hor. Ep. 1, 5, 18:ego percussorem meum securum ambulare patiar, me sollicito?
Sen. Clem. 1, 9, 4:sollicitus est et incertus sui quem spes aliqua proritat,
id. Ep. 23, 2:ut sollicitus sim cum Saturnus et Mars ex contrario stabunt,
alarmed, id. ib. 88, 14:fertur sollicitas tenuisse deas,
kept them in anxious suspense, Stat. Achill. 2, 338:nunc sollicitam timor anxius angit,
Verg. A. 9, 89.—And opposed to securus and securitas:quid est turpius quam in ipso limine securitatis esse sollicitum?
Sen. Ep. 22, 5:securo nihil est te pejus, eodem Sollicito nihil est te melius,
Mart. 4, 83, 1; so id. 5, 31, 8; Sen. Ep. 124, 19; Quint. 11, 3, 151; Tac. H. 4, 58.—With abl.:3.sollicitam mihi civitatem suspitione, suspensam metu... tradidistis,
Cic. Agr. 1, 8, 23:Sophocles, ancipiti sententiarum eventu diu sollicitus,
Val. Max. 9, 12, 5 ext. —With de:4.sollicitus eram de rebus urbanis,
Cic. Fam. 2, 12, 1:de tuā valetudine,
id. ib. 16, 7, 1:sollicita civitas de Etruriae defectione fuit,
Liv. 27, 21 med.:sollicitum te esse scribis de judicii eventu,
Sen. Ep. 24, 1:desii jam de te esse sollicitus,
id. ib. 82, 1.—With pro:5.ne necesse sit unum sollicitum esse pro pluribus,
Cic. Lael. 13, 45.—With propter: sollicitus propter iniquitatem locorum, Liv. 38, 40, 9; 44, 3, 5 infra.—6.With adverb. acc. vicem, for the fate of:7.sollicito consuli et propter itineris difficultatem et eorum vicem,... nuntius occurrit,
Liv. 44, 3, 5:ut meam quoque, non solum reipublicae vicem videretur sollicitus,
id. 28, 43, 9:clamor undique ab sollicitis vicem imperatoris militibus sublatus,
id. 28, 19, 17.—With gen.:8.non sollicitus futuri, pendet (filius tuus mortuus),
Sen. Cons. Marc. 19, 6.—With dat. (late Lat.):9.ne solliciti sitis animae vestrae, neque corpori vestro,
Vulg. Matt. 6, 25.—With ex:10.ex hoc misera sollicita'st, diem Quia olim in hunc, etc.,
Ter. And. 1, 5, 33:haec turba sollicita ex temerariā regis fiduciā,
Curt. 3, 1, 17.—With ne, like verbs of fearing:11.(mater) sollicita est ne eundem conspiciat, etc.,
Cic. Mur. 41, 88:legati Romanorum circuire urbes, solliciti ne Aetoli partis alicujus animos ad Antiochum avertissent,
apprehensive, Liv. 35, 31, 1:sollicitis populis ne suas operiant terras,
Plin. 11, 29, 35, § 104:sollicitus Solon, ne tacendo parum reipublicae consuleret,
Just. 2, 7, 9; Front. Strat. 1, 1, 6.—With interrog.-clause:C.solliciti erant quo evasura esset res,
Liv. 30, 21 init.:quam sim sollicitus, quidnam futurum sit,
Cic. Att. 8, 6, 3.—In gen., troubled, disturbed, afflicted, grieved; constr. absol., with abl. alone, or with de:D.sollicitus mihi nescio quā re videtur,
Plaut. Merc. 2, 3, 30:neque est consentaneum ullam honestam rem, ne sollicitus sis... deponere,
lest you be troubled by cares, Cic. Lael. 13, 47:vehementer te esse sollicitum et praecipuo quodam dolore angi,
id. Fam. 4, 3, 1:vehementer populum sollicitum fuisse de P. Sullae morte,
id. ib. 9, 10, 3:num eum postea censes anxio animo aut sollicito fuisse,
afflicted by remorse, id. Fin. 2, 17, 55:hoc genus omne Maestum ac sollicitum est cantoris morte Tigelli,
Hor. S. 1, 2, 3.—Excited, passionate (rare):E.qui, ut sint pudici, solliciti tamen et anxii sunt,
Cic. Tusc. 4, 33, 70:atqui sollicitae nuntius hospitae, Suspirare Chloen.. Dicens, etc.,
Hor. C. 3, 7, 9; so, = avidus, with gen. or de ( poet. and post-class.):hominem cuppedinis sollicitum,
Lucr. 5, 46:de regno sollicitus ( = avidus regni potiundi),
Just. 1, 10, 6.—Very careful for, concerned in, punctilious, particular about (post-Aug.; freq.); constr. absol., with de, circa, in, or obj.-inf.:F.ne decet quidem, ubi maxima rerum monumenta versantur, de verbis esse sollicitum,
Quint. 8, 3, 13:de quorum sumus judicio solliciti,
for whose judgment we care, id. 10, 7, 24:dixit Cicero, non se de ingenii famā, sed de fide esse sollicitum,
id. 11, 1, 74:nec sum in hoc sollicitus, dum res ipsa appareat,
id. 8, 4, 15:eloquentia non in verba sollicita,
Sen. Ben. 7, 8, 2:si tamen contingere eloquentia non sollicito potest,
id. Ep. 75, 5:cur abis, non sollicitus prodesse bonis, nocere malis?
id. Hippol. 976; cf.in double sense,
Mart. 4, 83, 2 and 5.—= sollicitatus (v. sollicito; poet.):III.solliciti jaceant terrāque premantur iniquā qui, etc.,
without repose, Ov. Am. 2, 16, 15.Of abstr. and inanim. things.1.In gen., solicitous, mournful, full of or connected with cares and anxiety, anxious, disturbed (class.;2.often approaching the signif. II.): scio quam timida sit ambitio, et quam sollicita sit cupiditas consulatūs,
how full of cares is the desire for the consulship, Cic. Mil. 16, 42:id est proprium civitatis ut sit libera et non sollicita rei cujusque custodia,
i. e. that nobody be disturbed in the quiet possession of his property, id. Off. 2, 22, 78:est enim metus futurae aegritudinis sollicita exspectatio,
id. Tusc. 5, 18, 52:quam sit omnis amor sollicitus et anxius,
fraught with solicitude, id. Att. 2, 24, 1: assentior, sollicitam et periculosam justitiam non esse sapientis, id. Fragm. Rep. ap. Prisc. p. 801 P. (Rep. 3, 27, 39): sollicitam lucem rapuisti Ciceroni, the mournful light, i. e. life, Vell. 2, 66:in sollicito civitatis statu,
Quint. 6, 1, 16:Hermagoras, vir diligentiae nimium sollicitae,
evercareful, id. 3, 11, 22:sollicitum dicendi propositum,
anxiously accurate, id. 11, 1, 32:sollicita parentis diligentia,
earnest care, id. 6, prooem. 1; so id. 6, 12, 16:sollicitae actiones,
carefully elaborated, id. 4, 1, 57: causae sollicitae (opp. securae), [p. 1723] very doubtful cases, i. e. in which there is anxious suspense about the issue, id. 11, 3, 151: captarum (ferarum) sollicita possessio;saepe enim laniant dominos,
Sen. Vit. Beat. 14, 2:maxima quaeque bona sollicita sunt,
id. ib. 17, 4; id. Ep. 14, 18:noctes, id. Ira, 2, 20, 1: tutela,
id. Cons. Marc. 11, 3:sollicitos fecisti, Romule, ludos,
Ov. A. A. 1, 101:quisque, sibi quid sit Utile, sollicitis supputat articulis,
id. P. 2, 3, 18:sollicito carcere dignus eras,
a prison carefully guarded, id. Am. 1, 6, 64:Cressa... sollicito revocavit Thesea filo,
Stat. S. 2, 6, 26:pudor,
Mart. 11, 45, 7:amor,
Ov. H. 19 (18), 196:os,
id. P. 4, 9, 130:frons,
Hor. C. 3, 29, 16:manus,
Ov. Tr. 5, 2, 2:preces,
id. P. 3, 1, 148:prex,
Hor. C. 1, 35, 5:vita,
id. S. 2, 6, 62:lux,
Ov. Tr. 4, 10, 116:senecta,
id. M. 6, 500:libelli,
Mart. 9, 58, 5:saccus,
id. 12, 60 b, 3:fuga,
Ov. Tr. 4, 1, 50:sedes,
id. ib. 4, 1, 85:via,
id. ib. 1, 11, 2:terrae,
id. M. 15, 786.— Hence,= sollicitum habens, that causes distress, distressing, trying:IV.quid magis sollicitum dici potest,
what more distressing fact can be mentioned? Cic. Mil. 2, 5:in quā (tyrannorum) vitā nulla... potest esse fiducia, omnia semper suspecta atque sollicita,
causing alarm, id. Lael. 15, 52:sollicitumque aliquid laetis intervenit,
Ov. M. 7, 454:o mihi sollicitum decus ac suprema voluptas,
Stat. Th. 7, 363; so,opes,
Hor. S. 2, 6, 79:aurum,
Sen. Hippol. 519:pretia,
id. Herc. Fur. 461:timor or metus,
Ov. H. 1, 12; 8, 76; 13, 124; id. P. 3, 2, 12; id. Tr. 3, 11, 10:cura,
id. P. 1, 5, 61; Sen. Thyest. 922:dolor,
Ov. A. A. 3, 374:taedium,
Hor. C. 1, 14, 17:fatum,
Ov. P. 4, 10, 11.Of animals (rare): sollicitum animal (canis) ad nocturnos strepitus, very attentive to, i. e. watchful, Liv. 5, 47, 3; so Ov. M. 11, 599:V.solliciti terrentur equi,
id. F. 6, 741:lepus,
timid, id. ib. 5, 372.Comp.: sollicitior (mostly post-Aug.; for which Cic. has magis sollicitus; v. III. 2. supra) homo, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 18, 3:1.nos circa lites raras sollicitiores,
too particular about, Quint. 7, 1, 43:sollicitior rei familiaris diligentia,
id. 12, 1, 6:innocentiam sollicitiore habituri loco,
Sen. Ben. 3, 13, 1:(pauperes) sollicitiores divitibus,
id. Cons. Helv. 12, 1:quod est sollicitius,
id. Tranq. 1, 15:qui non sollicitior de capitis sui decore sit quam de salute,
id. Brev. Vit. 12, 3:pro vobis sollicitior,
Tac. H. 4, 58.— Sup. (post-Aug. and rare):illorum brevissima ac sollicitissima aetas est,
Sen. Brev. Vit. 16, 1.— Adv.: sollĭcĭtē (post-Aug.).Carefully, punctiliously, anxiously: vestis nec servata, nec sumenda sollicite, Ser. Samm. ap. Sen. Tranq. 1, 5:2.in conviviis lingua sollicite etiam ebriis custodienda est,
Sen. Clem. 1, 26, 2:recitare,
Plin. Ep. 6, 15, 4:exspectatus,
Front. Strat. 3, 12, 1; id. Aquaed. 103:sollicitius et intentius,
Plin. Ep. 1, 4, 2:custodiendus est honor,
id. ib. 1, 19, 4:cavere,
App. Mag. p. 274, 35.— Sup.:urbis curam sollicitissime agere,
Suet. Claud. 18.—With grief, solicitude (class.:sollicito animo): sollicite possidentur,
their possession is connected with solicitude, Sen. Ep. 76, 30:laetus,
Sil. 6, 572.— Sup., Sen. Ep. 93, 12.
См. также в других словарях:
Trying — Try ing, a. Adapted to try, or put to severe trial; severe; afflictive; as, a trying occasion or position. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
trying — index onerous, operose, oppressive, painful, severe, vexatious Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
trying — [adj] difficult, bothersome aggravating, annoying, arduous, demanding, exacting, exasperating, exigent, fatiguing, hard, irksome, irritating, onerous, oppressive, pestilent, provocative, rough, severe, sticky, strenuous, stressful, taxing, tight … New thesaurus
trying — ► ADJECTIVE ▪ difficult or annoying; hard to endure … English terms dictionary
trying — [trī′iŋ] adj. that tries one s patience; annoying; exasperating; irksome tryingly adv … English World dictionary
Trying to Be Me — Removing backlinks to The 9513 because Redlink: For the single by Sweetbox, see Classified (album) Infobox Album | Name = Trying to Be Me Type = studio Artist = Laura Bryna Released = Start date|2008|01|22 Genre = Country Length = 43:57 Label =… … Wikipedia
trying — try|ing [ˈtraı ıŋ] adj annoying or difficult in a way that makes you feel worried, tired etc ▪ That child is very trying. ▪ The beginning of the show is often a trying time because of latecomers. ▪ They do the best they can in trying… … Dictionary of contemporary English
trying — [[t]tra͟ɪɪŋ[/t]] ADJ GRADED If you describe something or someone as trying, you mean that they are difficult to deal with and make you feel impatient or annoyed. → See also try Support from those closest to you is vital in these trying times...… … English dictionary
trying — tryingly, adv. tryingness, n. /truy ing/, adj. extremely annoying, difficult, or the like; straining one s patience and goodwill to the limit: a trying day; a trying experience. [1570 80 for general sense; 1710 20 for current sense; TRY + ING2]… … Universalium
trying — try|ing [ traııŋ ] adjective ** difficult to deal with in a way that makes you annoyed or tired: We ve all had a very trying day. Your son is turning out to be very trying … Usage of the words and phrases in modern English
trying — adjective 1) a trying day Syn: stressful, taxing, demanding, difficult, tough, hard, pressured, frustrating, fraught; arduous, grueling, tiring, exhausting; informal hellish See note at hard … Thesaurus of popular words